podanie doustne
Podanie doustne (per os, p.o.) to najpopularniejsza droga aplikacji leków, polegająca na wprowadzeniu substancji leczniczej do organizmu przez jamę ustną. Metoda ta jest preferowana ze względu na wygodę stosowania, nieinwazyjność oraz możliwość samodzielnego przyjmowania leków przez pacjenta.
Leki doustne występują w różnych postaciach farmaceutycznych: tabletki, kapsułki, drażetki, syropy, zawiesiny, roztwory i proszki. Po podaniu doustnym substancja lecznicza ulega wchłanianiu głównie w jelicie cienkim, a następnie przez układ wrotny trafia do wątroby, gdzie może podlegać efektowi pierwszego przejścia, co wpływa na biodostępność leku.
Podanie doustne ma pewne ograniczenia – nie jest odpowiednie dla pacjentów nieprzytomnych, z zaburzeniami połykania, wymiotujących oraz w przypadku leków drażniących przewód pokarmowy. Absorpcja leków podawanych doustnie może być modyfikowana przez pokarm, pH soku żołądkowego oraz interakcje z innymi jednocześnie przyjmowanymi substancjami.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Sabadilla – Dawkowanie i sposób podawania
Sabadilla w stężeniu 3 CH (0,333 mg) jest składnikiem aktywnym homeopatycznego preparatu Coryzalia, stosowanego w leczeniu objawów przeziębienia i stanów grypopodobnych. Zalecane dawkowanie dla dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 5 roku życia to ssanie 1 tabletki do 4 razy na dobę, z zaleceniem stopniowego wydłużania odstępów między dawkami w miarę ustępowania objawów. U dzieci poniżej 5 lat preparat może być stosowany wyłącznie pod nadzorem lekarza, a ze względu na ryzyko zakrztuszenia u najmłodszych oraz u dzieci z trudnościami w połykaniu, tabletki należy rozdrobnić i podać w niewielkiej ilości wody. Podanie doustne i powolne ssanie tabletki umożliwia stopniowe uwalnianie substancji czynnych i ich miejscowe działanie w obrębie jamy ustnej i gardła.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Acesan 30 mg
Produkt leczniczy Acesan zawiera kwas acetylosalicylowy (Acidum acetylsalicylicum) w dawce 30 mg na tabletkę, dostępny w formie żółtych, okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek o jednolitej powierzchni. Substancje pomocnicze obejmują celulozę mikrokrystaliczną (wypełniacz i środek wiążący), karboksymetyloskrobię sodową typ A (środek rozsadzający), kwas stearynowy (środek poślizgowy) oraz żółcień chinolinową (E104) jako barwnik, który nadaje charakterystyczny żółty kolor. Tabletki są przeznaczone do podawania doustnego i powinny być stosowane zgodnie z zaleceniami lekarza, popijając odpowiednią ilością wody.
blister PVC/PCTFE/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, kwas acetylosalicylowy, kwas stearynowy, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, środek poślizgowy, środek rozsadzający, środek wiążący, substancja czynna, substancja pomocnicza, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Vitaminum E 400 mg Hasco 400 mg
Vitaminum E 400 mg HASCO to preparat leczniczy w formie miękkich kapsułek zawierających 400 mg all-rac-α-tokoferylu octanu jako substancji czynnej. Kapsułki są owalne, przezroczyste, jasnożółte, z gładką powierzchnią, co zapewnia ochronę witaminy E przed czynnikami zewnętrznymi oraz umożliwia jej odpowiednie uwalnianie w przewodzie pokarmowym. Substancją pomocniczą jest oczyszczony olej arachidowy, który pełni rolę rozpuszczalnika i zwiększa biodostępność witaminy E, jednak może stanowić istotny czynnik alergizujący u pacjentów z alergią na orzeszki ziemne. Preparat zawiera także żelatynę i glicerol, które wpływają na elastyczność i konsystencję otoczki kapsułki.
alergia na orzeszki ziemne, all-rac-α-tokoferylu octan, biodostępność witaminy, droga podania leku, kapsułka miękka, niezgodność farmaceutyczna, olej arachidowy, podanie doustne, promieniowanie słoneczne, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozpuszczalna w tłuszczach, wchłanianie substancji czynnej, witamina E - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Roticox 30 mg
Optymalne dawkowanie etorykoksybu (Roticox) jest kluczowe dla zapewnienia skuteczności terapeutycznej przy minimalizacji ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych. Zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki dobowej przez możliwie najkrótszy czas, z okresową oceną potrzeby kontynuacji terapii, zwłaszcza u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów (ChZS). Dawkowanie różni się w zależności od wskazań: ChZS – dawka początkowa 30 mg/d, maksymalna 60 mg/d; reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) i zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa – 60 mg/d początkowo, do 90 mg/d maksymalnie; ostry napad dny moczanowej – 120 mg/d maksymalnie przez 8 dni; ból po zabiegach stomatologicznych – 90 mg/d maksymalnie przez 3 dni. Stosowanie dawek wyższych niż zalecane nie wykazało dodatkowej skuteczności.
analgezja pooperacyjna, choroba zwyrodnieniowa stawów, dna moczanowa, etorykoksyb, klirens kreatyniny, niewydolność wątroby, ostry zespół bólowy, podanie doustne, reumatoidalne zapalenie stawów, skala Child-Pugh, układ krążenia, układ sercowo-naczyniowy, zabieg stomatologiczny, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Clatra Allergy 20 mg
Bilastyna jest wskazana w leczeniu uczuleniowego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek (sezonowego i całorocznego) oraz pokrzywki, z dawkowaniem dostosowanym do wieku i masy ciała pacjenta. U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat zalecana dawka wynosi 20 mg raz na dobę, podawana doustnie, najlepiej na czczo (1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku/soku owocowym) w celu optymalizacji wchłaniania. Dzieci w wieku 6-11 lat o masie ciała ≥20 kg stosują dawkę 10 mg (tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej lub roztwór doustny 2,5 mg/ml). U dzieci poniżej 6 lat lub o masie ciała <20 kg bilastyna nie jest zalecana z powodu braku danych dotyczących dawkowania. Terapia powinna być dostosowana indywidualnie, zależnie od rodzaju i nasilenia schorzenia alergicznego, a u pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek i wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawki.
bilastyna, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ekspozycja na alergeny, narażenie ogólnoustrojowe, pacjent w podeszłym wieku, podanie doustne, pokrzywka, populacja pediatryczna, postać niezmieniona, profil bezpieczeństwa, roztwór doustny, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, substancja czynna, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, uczuleniowe zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tramal 100 mg
Tramal 100 mg w postaci czopków doodbytniczych zawiera tramadolu chlorowodorek jako substancję czynną, zapewniającą działanie przeciwbólowe. Każdy czopek zawiera dokładnie 100 mg tramadolu i bazuje na tłuszczu twardym, który umożliwia odpowiednie uwalnianie leku po podaniu. Produkt jest pakowany pojedynczo w folię aluminiową, co chroni go przed czynnikami zewnętrznymi, a opakowanie zawiera 5 czopków. Droga doodbytnicza jest szczególnie wskazana w sytuacjach, gdy podanie doustne jest niemożliwe lub utrudnione.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Silimax 70 mg
Silimax, zawierający 70 mg sylimaryny w kapsułce twardej, jest wskazany w leczeniu schorzeń wątroby, z dawkowaniem dostosowanym do nasilenia objawów. Standardowa dawka dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat to 1 kapsułka trzy razy dziennie (210 mg sylimaryny/dobę), natomiast w przypadku nasilonych dolegliwości można zwiększyć dawkę do 2 kapsułek dwa razy dziennie (280 mg/dobę). Minimalna skuteczna dawka wynosi 200 mg sylimaryny na dobę, a maksymalna dopuszczalna dawka nie powinna przekraczać 400 mg sylibiny, głównego składnika sylimaryny. Produkt jest przeznaczony wyłącznie do podania doustnego, zaleca się przyjmowanie kapsułek po posiłku z odpowiednią ilością wody, co poprawia biodostępność i zmniejsza ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Czas terapii zależy od charakteru choroby: co najmniej 4 tygodnie w ostrych stanach oraz do 6 miesięcy w stanach przewlekłych.
biodostępność substancji czynnej, dawka dobowa, dolegliwość wątrobowa, działanie hepatoprotekcyjne, działanie niepożądane, flawonoidy, kapsułka żelatynowa twarda, nietolerancja laktozy, ostry stan chorobowy, podanie doustne, przewód pokarmowy, schorzenie wątroby, stan przewlekły, sylibina, sylimaryna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Valuherb 100 mg + 50 mg
Lek Valuherb w postaci kapsułek twardych zawiera 100 mg wyciągu suchego z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L., radix) oraz 50 mg wyciągu suchego z szyszek chmielu (Humulus lupulus L., flos). Preparat jest wskazany w terapii stanów niepokoju oraz okresowych trudności w zasypianiu u dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia. W przypadku stanów niepokoju zaleca się dawkę 2 kapsułek 3 razy dziennie (łącznie 6 kapsułek/dobę), natomiast przy trudnościach z zasypianiem 2 kapsułki 30-60 minut przed snem, z możliwością dodatkowej dawki podczas kolacji (2-4 kapsułki/dobę). Standardowy czas leczenia wynosi do 4 tygodni, po którym w przypadku braku poprawy konieczna jest konsultacja lekarska celem weryfikacji diagnozy i ewentualnej modyfikacji terapii. Preparatu nie stosuje się u dzieci poniżej 12 lat.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Thiogamma Turbo-Set 600 mg/50 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne kwasu tioktynowego, substancji czynnej preparatu Thiogamma Turbo-Set (600 mg/50 ml), wykazały, że głównymi narządami docelowymi toksyczności po wielokrotnym podaniu są wątroba i nerki, a objawy toksyczne dotyczą zarówno ośrodkowego, jak i wegetatywnego układu nerwowego. Badania mutagenności i genotoksyczności dały wyniki negatywne, co wyklucza zdolność do indukcji mutacji genowych i aberracji chromosomalnych. Długoterminowe testy rakotwórczości u szczurów nie wykazały działania kancerogennego, również w połączeniu z N-nitrozo-dimetyloaminą (NDEA). Wpływ na rozrodczość był minimalny – doustne dawki do 68,1 mg/kg nie zaburzały płodności ani wczesnego rozwoju zarodków, a podanie dożylne nie wykazało efektów teratogennych nawet przy dawkach toksycznych dla samic.
aberracja chromosomalna, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kwas tioktynowy, mutacja genowa, N-nitrozo-dimetyloamina, niedobór tiaminy, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał mutagenny, rozwój zarodka, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wegetatywny układ nerwowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Remifemin 0,018 – 0,026 ml
Remifemin to preparat zawierający 0,018–0,026 ml wyciągu płynnego z kłącza pluskwicy groniastej (Cimicifugae racemosae rhizomae extractum fluidum) w jednej tabletce, stosowany doustnie u dorosłych kobiet w dawce 1 tabletka dwa razy dziennie (rano i wieczorem). Tabletki należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynu, bez rozgryzania czy dzielenia, aby nie zaburzyć biodostępności substancji czynnej. Pierwsze efekty terapeutyczne obserwuje się po około 2 tygodniach stosowania, a czas terapii nie powinien przekraczać 6 miesięcy bez konsultacji lekarskiej. Preparat nie jest wskazany do stosowania u mężczyzn oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Syrop z dziewanny Ziołowa Tradycja 952 mg/5 ml
Syrop z dziewanny Ziołowa Tradycja zawiera wyciąg płynny z kwiatów dziewanny (Verbascum spp., flos) w stężeniu 952 mg/5 ml, co odpowiada 15 g wyciągu płynnego w stosunku 1:5 na 100 g syropu. Substancją rozpuszczającą jest etanol 60% (V/V), a zawartość etanolu w produkcie wynosi do 7,9% wag., czyli do 0,5 g w 5 ml syropu. Syrop zawiera również sacharozę w ilości 3,7 g/5 ml oraz wodę oczyszczoną jako substancje pomocnicze. Preparat ma postać przezroczystego, brunatnego płynu o aromatycznym zapachu, z dopuszczalną opalizacją. Produkt jest pakowany w butelkę ze szkła brunatnego o pojemności 100 ml (125 g syropu) i wyposażony w miarkę do precyzyjnego dawkowania. Okres ważności syropu wynosi 3 lata, a przechowywanie powinno odbywać się w temperaturze nie wyższej niż 25°C, w oryginalnym, zamkniętym opakowaniu, z ochroną przed światłem.
etanol, etanol 60%, kwiat dziewanny, niezgodność farmaceutyczna, opalizacja, pierścień gwarancyjny, podanie doustne, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, rozpuszczalnik, sacharoza, substancja czynna, substancja pomocnicza, temperatura przechowywania, Verbascum, wyciąg płynny, wyciąg z dziewanny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Neomycinum TZF 250 mg
Neomycinum TZF zawiera 250 mg neomycyny w jednej tabletce i jest stosowany głównie w przygotowaniu do zabiegów chirurgicznych oraz w leczeniu encefalopatii wątrobowej. U dorosłych pacjentów dawkowanie w przygotowaniu do operacji obejmuje 1 g co godzinę przez 4 godziny, a następnie 1 g co 4 godziny przez 24 godziny lub alternatywnie 1 g podawany na 19, 18 i 9 godzin przed zabiegiem. W encefalopatii wątrobowej zaleca się dawki od 4 do 12 g na dobę, podawane w dawkach podzielonych co 6 godzin przez 5-7 dni. U dzieci powyżej 12 lat stosuje się 1 g co 4 godziny przez 2-3 dni przed operacją, natomiast u dzieci w wieku 6-12 lat dawka wynosi 250-500 mg co 4 godziny. Neomycyna nie jest zalecana u dzieci poniżej 6 lat.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Debretin Forte 200 mg
Debretin Forte to lek w postaci tabletek powlekanych zawierający 200 mg trimebutyny maleinianu jako substancji czynnej. Tabletki mają podłużny, obustronnie wypukły kształt, są białe lub prawie białe, o wymiarach 14,9-15,4 mm na 7,2-7,7 mm, z linią podziału umożliwiającą podział na dawki po 100 mg. Formulacja zawiera substancje pomocnicze takie jak mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa, hypromeloza, kwas winowy, krzemionka koloidalna, stearynian cynku oraz składniki otoczki (hypromeloza, tytanu dwutlenek, talk, triacetyna, aromat miętowy), które zapewniają stabilność, odpowiednie właściwości farmaceutyczne oraz maskują smak substancji czynnej. Tabletki są pakowane w blistry Aluminium/PVC/PVDC, dostępne w opakowaniach po 60 lub 100 sztuk.
blister Aluminium/PVC/PVDC, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, kwas winowy, linia podziału, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, skrobia żelowana kukurydziana, stearynian cynku, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, trimebutyna maleinian - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Risperidon Vipharm 1 mg
Rysperydon (Risperidon Vipharm, 1 mg) jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych, uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem oraz zaburzeń zachowania u dzieci i młodzieży. Dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania w zależności od wskazania, wieku i stanu pacjenta. U dorosłych z schizofrenią zaleca się rozpoczęcie terapii od 2 mg/dobę, zwiększając do 4 mg/dobę drugiego dnia, z optymalną dawką 4-6 mg/dobę; dawki powyżej 10 mg/dobę nie zwiększają skuteczności, a powyżej 16 mg/dobę nie są zalecane. U osób starszych dawka początkowa wynosi 0,5 mg dwa razy na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do 1-2 mg dwa razy na dobę. W leczeniu epizodów maniakalnych dawka początkowa u dorosłych to 2 mg/dobę, z możliwością zwiększania do 6 mg/dobę, natomiast u osób starszych dawka początkowa to 0,5 mg dwa razy na dobę. W przypadku uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem dawka początkowa wynosi 0,25 mg dwa razy na dobę, z maksymalną dawką 1 mg dwa razy na dobę, a leczenie nie powinno przekraczać 6 tygodni.
akatyzja, bezsenność, dawka terapeutyczna, dyskineza, dystonia, epizod maniakalny, frakcja przeciwpsychotyczna, lek przeciw parkinsonizmowi, lek przeciwpsychotyczny, nadmierne pocenie, nudność, objawy pozapiramidowe, objawy psychotyczne, otępienie, otępienie typu alzheimerowskiego, podanie doustne, Risperidon Vipharm, ruchy mimowolne, rysperydon, schizofrenia, uporczywa agresja, wymioty, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie zachowania - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lovastin 20 mg
Lowastatyna jest stosowana w terapii dyslipidemii z dawką początkową 20 mg (1 tabletka) na dobę, którą można zwiększać co 4 tygodnie o 20 mg, aż do maksymalnej dawki 80 mg (4 tabletki). U pacjentów z chorobami współistniejącymi, takimi jak schorzenia dróg żółciowych, niewydolność nerek czy przyjmujących leki immunosupresyjne, dawka początkowa wynosi 10 mg (½ tabletki), a maksymalna nie powinna przekraczać 20 mg (1 tabletka) na dobę. Zaleca się podawanie leku doustnie podczas posiłków, co zwiększa biodostępność, a tabletki można dzielić, co umożliwia precyzyjne dawkowanie. Monitorowanie parametrów lipidowych jest kluczowe, a redukcja dawki wskazana przy stężeniu LDL-cholesterolu <75 mg/100 ml (1,94 mmol/l) lub cholesterolu całkowitego <140 mg/100 ml (3,6 mmol/l).
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlodipine + Valsartan+ Hydrochlorothiazide Polpharma 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide Polpharma jest złożonym lekiem hipotensyjnym dostępnym w trzech wariantach dawkowania: 5 mg amlodypiny + 160 mg walsartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu, 10 mg + 160 mg + 12,5 mg oraz 10 mg + 320 mg + 25 mg. Standardowa dawka to 1 tabletka na dobę, najlepiej rano, z maksymalną dawką 10 mg + 320 mg + 25 mg. Przed włączeniem terapii produktem złożonym pacjent powinien być stabilizowany na poszczególnych składnikach w odpowiednich dawkach. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z bezmoczem, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²) oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanymi zaburzeniami nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, ale wymagana jest regularna kontrola parametrów nerkowych.
Amlodipine + Valsartan + Hydrochlorothiazide, amlodypina, bezmocz, cholestaza, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, dysfagia, działanie niepożądane, GFR, hydrochlorotiazyd, lek hipotensyjny, nadciśnienie, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, podanie doustne, samoistne nadciśnienie tętnicze, tabletka, walsartan, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Karczoch – Dawkowanie i sposób podawania
Karczoch (Cynara scolymus L.) jest stosowany w preparatach wspomagających trawienie, dostępnych w formie płynów doustnych (Cholitol, Cynacholin) oraz ziół do zaparzania (Hepatosan fix). Dawkowanie jest uzależnione od postaci farmaceutycznej, wieku pacjenta oraz stężenia substancji czynnej. Cholitol zawiera 11 g nalewki z karczocha na 100 g produktu i jest podawany dorosłym w dawce 3×25 kropli, a młodzieży 14-18 lat 3×15 kropli, zawsze rozcieńczony w łyżce wody i 5 minut po posiłku. Cynacholin (4,88 g/5 ml) zawiera 97,5 g wyciągu gęstego z ziela karczocha w 100 ml i stosowany jest u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat w dawce 2-3×2,5 ml rozcieńczonego leku, z zaleceniem konsultacji po 14 dniach stosowania. Hepatosan fix zawiera 0,4 g ziela karczocha w saszetce 2,0 g, dawkowany jest u osób ≥12 lat jako 3×1 szklanka świeżo zaparzonego naparu (2 saszetki/1 szklankę) pomiędzy posiłkami, z zaleceniem konsultacji po 2-3 dniach utrzymujących się objawów.
Cholitol, Cynacholin, czas terapii, działanie niepożądane, etanol, hepatosan fix, interakcje lekowe, karczoch, konsultacja medyczna, nalewka z karczocha, napar, niestrawność, płyn doustny, podanie doustne, podawanie doustne, postać farmaceutyczna, pracownik służby zdrowia, przeciwwskazanie, schemat dawkowania, substancja aktywna, terapia, wspomaganie trawienia, wyciąg gęsty, wyciąg z karczocha, wywiad medyczny, ziele karczocha, zioła do zaparzania, złożony produkt leczniczy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Clopidogrel Medreg 75 mg
Clopidogrel Medreg jest dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 75 mg klopidogrelu (w formie wodorosiarczanu) jako substancji czynnej. Tabletki mają charakterystyczny różowy kolor, są okrągłe, obustronnie wypukłe o średnicy około 9 mm, co ułatwia ich podawanie i zapewnia stabilność farmaceutyczną. Skład pomocniczy rdzenia obejmuje m.in. laktozę jednowodną (67,525 mg) oraz uwodorniony olej rycynowy (7,5 mg), które mogą mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją cukrów lub alergiami. Pozostałe substancje pomocnicze to hydroksypropyloceluloza, celuloza mikrokrystaliczna oraz krzemionka koloidalna bezwodna, pełniące funkcje wiążące, wypełniające i poprawiające właściwości mechaniczne tabletki. Otoczka zawiera m.in. hypromelozę, tytanu dwutlenek (E 171) oraz żelaza tlenek czerwony (E 172), które odpowiadają za fizyczne i estetyczne właściwości powłoki.
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, hypromeloza, klopidogrel, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, nietolerancja cukrów, niezgodność farmaceutyczna, odpady medyczne, olej rycynowy uwodorniony, podanie doustne, substancja czynna, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, triacetyna, wodorosiarczan klopidogrelu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Maxipirin 500 mg
Lek Maxipirin zawiera 500 mg kwasu acetylosalicylowego w formie tabletek i jest przeznaczony do stosowania doustnego u dorosłych oraz młodzieży powyżej 16 roku życia. Zalecana jednorazowa dawka wynosi 1-2 tabletki (500-1000 mg), z maksymalną dawką dobową nieprzekraczającą 8 tabletek (4 g). Dawkowanie można powtarzać 3-4 razy na dobę, zachowując odstęp 4-8 godzin między dawkami. Terapia nie powinna trwać dłużej niż 3-5 dni bez konsultacji lekarskiej. Tabletki mają linię podziału, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki w razie potrzeby. Lek należy przyjmować po posiłku, popijając dużą ilością wody, aby zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Recodium 800 mg
Recodium zawiera 800 mg piracetamu w tabletkach powlekanych i jest stosowany w różnych wskazaniach neurologicznych, w tym w leczeniu mioklonii, zaburzeń dyslektycznych u dzieci, zawrotów głowy oraz wspomagająco w zaburzeniach poznawczych związanych z wiekiem (z wykluczeniem choroby Alzheimera). Dawkowanie w terapii mioklonii rozpoczyna się od 7,2 g/dobę, stopniowo zwiększając do maksymalnie 24 g/dobę, podzielone na 2-3 dawki. W leczeniu dzieci z dysleksją stosuje się 3,2 g/dobę w 2 dawkach, a w zawrotach głowy 2,4 g/dobę w 3 dawkach przez 8 tygodni. U osób starszych dawkę dostosowuje się w zależności od klirensu kreatyniny, z zaleceniami dawkowania od pełnej dawki (>80 mL/min) do przeciwwskazania w schyłkowej niewydolności nerek. Dawkę piracetamu redukuje się stopniowo o 1,2 g co 2 dni, aby uniknąć nawrotu objawów.
choroba Alzheimera, dawka terapeutyczna, klirens kreatyniny, leczenie pozajelitowe, lek przeciwmiokloniczny, mioklonia pochodzenia korowego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ocena geriatryczna, ocena neurologiczna, piracetam, podanie doustne, podanie dożylne, schyłkowa niewydolność nerek, tabletka powlekana, terapia logopedyczna, zaburzenie dyslektyczne, zaburzenie procesów poznawczych, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego i obwodowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Spastyna Max 80 mg
Lek Spastyna Max zawiera 80 mg drotaweryny chlorowodorku w formie tabletek owalnych, żółtych, z rowkiem umożliwiającym podział na dwie równe dawki po 40 mg. U dorosłych zalecana dawka dobowa wynosi od 120 do 240 mg, podawana w 2-3 dawkach podzielonych, z maksymalną dawką dobową 240 mg (3 tabletki). U dzieci powyżej 12 lat dawka dobowa wynosi maksymalnie 160 mg, podawana w 2-4 dawkach podzielonych, co odpowiada 2 tabletkom. Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących stosowania leku u dzieci poniżej 12 lat, dlatego bezpieczeństwo i skuteczność w tej grupie nie zostały ustalone.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Betaxolol PMCS 20 mg
Betaksolol chlorowodorek w postaci tabletek 20 mg stosowany jest doustnie, z dawkowaniem dostosowanym do wskazań klinicznych oraz indywidualnych cech pacjenta. W leczeniu nadciśnienia tętniczego standardowa dawka wynosi 20 mg raz na dobę, co zwykle zapewnia skuteczną kontrolę ciśnienia. W przypadku stabilnej dławicy piersiowej wysiłkowej zaleca się dawkę początkową 10 mg u pacjentów z chorobami układu oddechowego (np. POChP), z możliwością zwiększenia do 40 mg na dobę w razie niewystarczającej odpowiedzi klinicznej. Tabletki posiadają linię podziału umożliwiającą precyzyjne dawkowanie po 10 mg, co jest istotne w terapii pacjentów z chorobami współistniejącymi. Betaksolol charakteryzuje się stabilną farmakokinetyką niezależną od przyjmowania pokarmu, a regularne podawanie o stałej porze dnia, najlepiej rano, jest kluczowe dla utrzymania efektu terapeutycznego.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lakcid
Produkt leczniczy Lakcid zawiera minimum 2 mld CFU pałeczek Lactobacillus rhamnosus, będących mieszaniną trzech szczepów: Pen (40%), E/N (40%) oraz Oxy (20%). Preparat jest dostępny w formie proszku do sporządzania doustnej zawiesiny i wymaga ścisłego przestrzegania drogi podania – wyłącznie doustnej, gdyż podanie iniekcyjne jest niedopuszczalne i może prowadzić do poważnych powikłań. Lakcid wykazuje oporność na szerokie spektrum antybiotyków, w tym penicyliny, cefalosporyny, karbapenemy, tetracykliny, makrolidy, linkozamidy, aminoglikozydy, glikopeptydy oraz inne leki przeciwbakteryjne, co należy uwzględnić podczas jednoczesnej antybiotykoterapii. Produkt zawiera substancje pomocnicze: sacharozę (35 mg/ampułka/fiolka/saszetka) oraz laktozę (25 mg/ampułka/fiolka/saszetka), co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy, niedoborem sacharazy-izomaltazy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, dziedziczną nietolerancją galaktozy oraz brakiem laktazy.
aminoglikozyd, antybiotykoterapia, bakteriemia, brak laktazy, cefalosporyna, dziedziczna nietolerancja fruktozy, dziedziczna nietolerancja galaktozy, glikopeptyd, infekcyjne zapalenie wsierdzia, karbapenem, Lactobacillus rhamnosus, laktoza, linkozamid, makrolid, niedobór sacharazy-izomaltazy, niewydolność narządowa, penicylina, podanie doustne, sacharoza, tetracyklina, zakażenie septyczne, zawiesina doustna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Daforbis 10 mg
Daforbis to doustny lek przeciwcukrzycowy zawierający dapagliflozynę, inhibitor kotransportera sodowo-glukozowego 2 (SGLT2), dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 5 mg i 10 mg. Tabletki 5 mg mają żółty, okrągły kształt o średnicy około 7 mm, natomiast tabletki 10 mg są żółte, romboidalne, o wymiarach około 11 x 8 mm. Substancją pomocniczą jest laktoza jednowodna w ilości 25 mg w dawce 5 mg oraz 50 mg w dawce 10 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki zawierają także celulozę mikrokrystaliczną, krospowidon, magnezu stearynian, sodu laurylosiarczan, krzemionkę koloidalną bezwodną i mannitol w rdzeniu oraz alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 6000, talk i żelaza tlenek żółty (E 172) w otoczce. Lek jest dostępny w blistrach (14, 28, 30, 98 tabletek) oraz butelkach HDPE (30 lub 90 tabletek) z odpowiednimi zabezpieczeniami i środkami pochłaniającymi wilgoć. Okres ważności wynosi 4 lata dla blistrów i 2 lata dla butelek, a przechowywanie odbywa się w temperaturze pokojowej bez specjalnych wymagań.
alkohol poliwinylowy, blister perforowany, celuloza mikrokrystaliczna, dapagliflozyna, dwutlenek tytanu, inhibitor SGLT2, krospowidon, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, lek przeciwcukrzycowy, makrogol, mannitol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, polietylen wysokiej gęstości, stearynian magnezu, tabletka powlekana, tlenek żelaza, żel krzemionkowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Neosine 500 mg
Neosine, zawierający 500 mg inozyny pranobeksu, wymaga dawkowania indywidualnego, opartego na masie ciała pacjenta oraz stopniu nasilenia infekcji. U dorosłych i osób powyżej 65 lat zalecana dawka wynosi 50 mg/kg masy ciała na dobę, co zwykle przekłada się na 1000 mg (2 tabletki) podawane 3-4 razy dziennie, z maksymalną dawką do 4000 mg (8 tabletek) na dobę. Terapia trwa zazwyczaj od 5 do 14 dni, z kontynuacją leczenia przez dodatkowe 1-2 dni po ustąpieniu objawów, co zmniejsza ryzyko nawrotu infekcji. U dzieci powyżej 1 roku życia stosuje się podobną dawkę 50 mg/kg masy ciała na dobę, podawaną w kilku dawkach podzielonych, z preferencją formy syropu u pacjentów mających trudności z połykaniem tabletek.
czas trwania terapii, dawka dobowa, dawka maksymalna, dawka podzielona, dysfagia, inozyna pranobeks, linia podziału, masa ciała, nasilenie choroby, nawrót choroby, nawrót infekcji, objawy chorobowe, pacjent pediatryczny, pacjent w podeszłym wieku, podanie doustne, profil bezpieczeństwa, stężenie substancji czynnej, zaburzenie połykania - Leksykon leków
Skład i postać leku – Hiposem –
Produkt leczniczy HIPOSEM zawiera 340 mg nasienia kasztanowca (Aesculus hippocastanum L., semen) w każdej tabletce, z co najmniej 10 mg escyny jako substancji czynnej, która odpowiada za działanie terapeutyczne preparatu. Lek występuje w formie tabletek doustnych, co ułatwia podawanie pacjentom. Skład pomocniczy obejmuje karboksymetyloskrobię sodową (typ C) jako środek rozsadzający, skrobię ziemniaczaną pełniącą funkcję wypełniacza i środka wiążącego oraz krzemionkę koloidalną bezwodną poprawiającą właściwości technologiczne masy tabletkowej. Produkt dostępny jest w opakowaniach zawierających 30, 60 lub 90 tabletek, wykonanych z różnych materiałów (szkło, polietylen, polipropylen).
Aesculus hippocastanum, escyna, interakcja chemiczna, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, masa tabletkowa, nasienie kasztanowca, niezgodność farmaceutyczna, odpad farmaceutyczny, okres ważności leku, opakowanie bezpośrednie, podanie doustne, skrobia ziemniaczana, środek rozsadzający, środek wiążący, substancja pomocnicza, tabletka, uwalnianie substancji czynnej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Hevipoint 200 mg
Hevipoint to lek zawierający 200 mg acyklowiru w każdej tabletce, przeznaczony do podania doustnego. Substancja czynna acyklowir jest stosowana w terapii zakażeń wirusowych, a tabletki mają postać białych lub białawej, okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek z oznaczeniem „ACL”. Lek zawiera substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, powidon K30, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A) oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości farmaceutyczne i stabilność produktu. Opakowanie standardowe to blister z folii PVC/Aluminium zawierający 30 tabletek.
acyklowir, blister PVC, celuloza mikrokrystaliczna, droga podania leku, karboksymetyloskrobia sodowa, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, podanie doustne, postać farmaceutyczna, powidon, przechowywanie leków, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, tabletka, utylizacja leków - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Acodin 15 mg
ACODIN w formie tabletek zawiera 15 mg dekstrometorfanu bromowodorku i jest wskazany do stosowania doustnego u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12. roku życia. Standardowe dawkowanie to 15 mg co 4 godziny lub 30 mg co 6-8 godzin, z maksymalną dawką dobową wynoszącą 120 mg (8 tabletek). Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat. Terapia samoleczenia nie powinna przekraczać 3 dni; w przypadku braku poprawy lub nasilenia objawów konieczna jest konsultacja lekarska. Pokarm nie wpływa na wchłanianie dekstrometorfanu, co pozwala na podawanie leku niezależnie od posiłków.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Levirox 125 mcg
Levirox to doustny produkt leczniczy zawierający lewotyroksynę sodową w dawkach 25, 50, 75, 100, 125 oraz 150 mikrogramów, dostępny w formie białych, okrągłych tabletek o średnicy 7,5 mm. Każda tabletka posiada wytłoczoną wartość dawki na jednej stronie oraz linię podziału na drugiej, umożliwiającą precyzyjne dzielenie na równe części. Substancje pomocnicze to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna uwodniona, kroskarmeloza sodowa oraz sodu stearylofumaran, które wspierają właściwości farmaceutyczne i produkcyjne leku.
blister, celuloza mikrokrystaliczna, dawkowanie, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna uwodniona, Levirox, lewotyrokysna sodowa, linia podziału, okres ważności, podanie doustne, postać farmaceutyczna, sodu stearylofumaran, środek rozpadowy, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka, zabezpieczenie przed dostępem dzieci - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Mel 7,5 mg
Dawkowanie meloksykamu (MEL) w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej wynosi standardowo 7,5 mg (1 tabletka) raz na dobę u dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat. Lek należy stosować przez najkrótszy możliwy okres, nie dłużej niż 7 dni bez konsultacji lekarskiej, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych. Tabletę należy umieścić na języku, pozwolić na rozpuszczenie i połknąć powstałą zawiesinę, ewentualnie popijając wodą. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do odpowiedzi klinicznej pacjenta.
ciężka niewydolność nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka meloksykamu, działanie niepożądane, meloksykam, niewydolność wątroby, odpowiedź kliniczna, pacjent dializowany, pacjent niedializowany, podanie doustne, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wywiad medyczny, zawiesina leku, złagodzenie objawów - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – APAP caps 500 mg
APAP caps zawiera 500 mg paracetamolu w postaci miękkich kapsułek żelatynowych i jest przeznaczony do podawania doustnego z dawkowaniem dostosowanym do wieku i masy ciała pacjenta. Dorośli i młodzież powyżej 15 lat (masa ciała >55 kg) mogą przyjmować 500–1000 mg jednorazowo, maksymalnie 3 g na dobę, z co najmniej 4-godzinnymi odstępami między dawkami. Dzieci w wieku 9-12 lat (30-40 kg) stosują 500 mg 3-4 razy na dobę, a w wieku 12-15 lat (40-55 kg) 500 mg 4-6 razy na dobę, nie przekraczając dawki 60 mg/kg/dobę u dzieci poniżej 12 lat. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 9 lat.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tamiron 0,4 mg
Tamiron, zawierający 0,4 mg chlorowodorku tamsulosyny w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, jest stosowany u dorosłych w dawce 0,4 mg raz na dobę, przyjmowanej po śniadaniu lub pierwszym posiłku dnia. Zaleca się połykanie kapsułek w całości, popijając wodą, w pozycji siedzącej lub stojącej, aby zapewnić optymalne wchłanianie i minimalizować ryzyko działań niepożądanych. U osób w podeszłym wieku oraz pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny >0,17 ml/s) nie jest wymagana modyfikacja dawki. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
chlorowodorek tamsulosyny, dawka standardowa, dawkowanie tamsulosyny, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, funkcja nerek, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, klirens kreatyniny, mechanizm przedłużonego uwalniania, niewydolność nerek, podanie doustne, podeszły wiek, przedłużone uwalnianie substancji czynnej, substancja czynna, tamsulosyna, wywiad medyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zioła uspokajające –
Produkt leczniczy Zioła uspokajające w saszetkach zawiera kompozycję roślinnych składników o działaniu uspokajającym, w tym korzeń kozłka (900 mg), kwiatostan głogu (600 mg), liść melisy (450 mg), szyszki chmielu (450 mg), liść mięty pieprzowej (300 mg) oraz kwiat rumianku (300 mg). Preparat jest przeznaczony do stosowania doustnego w formie naparu u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12. roku życia. Dawkowanie zależy od wskazania: w stanach napięcia nerwowego zaleca się 1 saszetkę na szklankę wrzącej wody, 1-4 razy dziennie, natomiast przy trudnościach w zasypianiu 1-2 szklanki naparu na godzinę przed snem. Nie określono dawkowania dla dzieci poniżej 12 lat.
działanie synergistyczne, działanie uspokajające, efekt terapeutyczny, efekt uspokajający, korzeń kozłka, kwiat rumianku, kwiatostan głogu, liść melisy, liść mięty pieprzowej, napar ziołowy, napięcie nerwowe, nasilenie objawów, podanie doustne, szyszki chmielu, trudności w zasypianiu, wrażliwość pacjenta, zioła uspokajające - Leksykon leków
Skład i postać leku – Prestarium 2,5 mg 2,5 mg
Prestarium 2,5 mg to tabletki powlekane zawierające 2,5 mg peryndoprylu z argininą (1,6975 mg peryndoprylu), stosowane doustnie. Substancja czynna peryndopryl z argininą odpowiada za działanie terapeutyczne leku. Tabletki mają biały, okrągły kształt z powłoką ułatwiającą połykanie i maskującą smak. W składzie pomocniczym rdzenia znajduje się m.in. laktoza jednowodna (36,29 mg/tabletkę), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe składniki pomocnicze to magnezu stearynian, maltodekstryna, krzemionka koloidalna hydrofobowa oraz karboksymetyloskrobia sodowa (typ A). Otoczka zawiera glicerol, hypromelozę, makrogol 6000, magnezu stearynian oraz tytanu dwutlenek (E171), który nadaje tabletkom biały kolor i chroni przed światłem.
biodostępność, dwutlenek tytanu, glicerol, hypromeloza, interakcja między składnikami, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, lek przeterminowany, makrogol, maltodekstryna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, peryndopryl arginina, peryndopryl z argininą, podanie doustne, powłoka polimerowa, środek poślizgowy, środek rozsadzający, stabilność substancji czynnej, stearynian magnezu, substancja czynna, tabletka powlekana, żel osuszający - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Xifaxan 200 mg
Ryfaksymina w dawce 200 mg lub 400 mg w tabletkach powlekanych jest stosowana w leczeniu różnych schorzeń jelitowych u pacjentów powyżej 12 lat, z dawkowaniem dostosowanym do jednostki chorobowej. W zakażeniach jelitowych dawkowanie wynosi 200 mg co 8 godzin do 400 mg co 8-12 godzin, natomiast w biegunce podróżnych zaleca się 200 mg co 8 godzin przez 3 dni, bez powtarzania terapii przy nawrocie objawów. W encefalopatii wątrobowej stosuje się 400 mg co 8 godzin przez maksymalnie 7 dni. W objawowej niepowikłanej chorobie uchyłkowej jelita grubego u dorosłych na diecie bogatoresztkowej dawka wynosi 400 mg co 12 godzin przez 7 dni, z możliwością powtarzania leczenia co miesiąc do 12 cykli, z 30-dniową przerwą między cyklami.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flegtac ORO 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bromoheksyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Flegtac ORO, wykazały bardzo niski profil toksyczności ostrej. Wartość LD50 po podaniu doustnym u królików przekracza 10 g/kg masy ciała, natomiast po podaniu dootrzewnowym u szczurów przekracza 3 g/kg masy ciała, co wskazuje na minimalne ryzyko toksyczne przy tych drogach podania. Dodatkowo, testy mutagenności in vitro (test Amesa) oraz in vivo (test mikrojąderkowy u myszy) dały wyniki ujemne, potwierdzając brak potencjału mutagennego bromoheksyny. Badania karcynogenności na szczurach również nie wykazały działania rakotwórczego, co jest istotne dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania leku.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenne, badanie mutagenne, badanie toksykologiczne, bromoheksyna chlorowodorek, dawka śmiertelna LD50, działanie rakotwórcze, Flegtac ORO, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, substancja czynna, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczność ostra - Leksykon leków
Skład i postać leku – Miansec 10 mg
Miansec to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających 10 mg mianseryny chlorowodorku jako substancję czynną. Tabletki mają charakterystyczny, okrągły, obustronnie wypukły kształt i białe powleczenie, co ułatwia ich identyfikację. Substancje pomocnicze obejmują wapnia wodorofosforan dwuwodny, skrobię ziemniaczaną, powidon K-25, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian, natomiast powłoka tabletek składa się z etylocelulozy, hypromelozy, makrogolu i dwutlenku tytanu. Lek jest dostępny w opakowaniach zawierających 30 lub 90 tabletek, pakowanych w blistry PVC/Aluminium, przeznaczonych do podania doustnego.
blister PVC/Aluminium, etyloceluloza, hydroksypropylometyloceluloza, hypromeloza, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian, makrogol, mianseryna, mianseryny chlorowodorek, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, podanie doustne, powidon, skrobia ziemniaczana, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan - Leksykon leków
Skład i postać leku – Aropilo 2 mg
Aropilo 2 mg to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierający 2 mg ropinirolu chlorowodorku jako substancji czynnej. Tabletki mają charakterystyczny różowy kolor, a ich skład obejmuje m.in. laktozę jednowodną (102 mg/tabletkę), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze to celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian. Powłoka tabletek zawiera hypromelozę, barwniki (żelaza tlenek czerwony i żółty, tytanu dwutlenek) oraz makrogol 400, co zapewnia odpowiednią ochronę i estetykę preparatu. Lek jest przeznaczony do podawania doustnego i dostępny w różnych opakowaniach, m.in. blistry od 2 do 210 tabletek oraz pojemniki HDPE z zakrętką i pochłaniaczem wilgoci, co umożliwia dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.
blistry PVC, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, odpady farmaceutyczne, pochłaniacz wilgoci, podanie doustne, pojemnik HDPE, ropinirol, ropinirol chlorowodorek, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty