podanie doustne
Podanie doustne (per os, p.o.) to najpopularniejsza droga aplikacji leków, polegająca na wprowadzeniu substancji leczniczej do organizmu przez jamę ustną. Metoda ta jest preferowana ze względu na wygodę stosowania, nieinwazyjność oraz możliwość samodzielnego przyjmowania leków przez pacjenta.
Leki doustne występują w różnych postaciach farmaceutycznych: tabletki, kapsułki, drażetki, syropy, zawiesiny, roztwory i proszki. Po podaniu doustnym substancja lecznicza ulega wchłanianiu głównie w jelicie cienkim, a następnie przez układ wrotny trafia do wątroby, gdzie może podlegać efektowi pierwszego przejścia, co wpływa na biodostępność leku.
Podanie doustne ma pewne ograniczenia – nie jest odpowiednie dla pacjentów nieprzytomnych, z zaburzeniami połykania, wymiotujących oraz w przypadku leków drażniących przewód pokarmowy. Absorpcja leków podawanych doustnie może być modyfikowana przez pokarm, pH soku żołądkowego oraz interakcje z innymi jednocześnie przyjmowanymi substancjami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Lacipil 6 mg
Lacipil to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierający 6 mg lacydypiny jako substancji czynnej w każdej tabletce. Tabletki są białe, owalne, z oznaczeniem „GX CX3” i zawierają znaczącą ilość laktozy jednowodnej – 382,88 mg na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Rdzeń tabletki składa się z laktozy jednowodnej (wypełniacz), powidonu K30 (substancja wiążąca) oraz magnezu stearynianu (substancja poślizgowa). Otoczka to mieszanka polimerów i substancji pomocniczych (Opadry White YS-1-18043), w tym hypromelozy, dwutlenku tytanu (E171), PEG 400 oraz polisorbat 80, które zapewniają ochronę, estetykę i odpowiednią elastyczność powłoki.
blister leku, charakterystyka produktu leczniczego, dwutlenek tytanu, glikol polietylenowy, hypromeloza, lacydypina, laktoza jednowodna, niezgodność farmaceutyczna, opadry white, podanie doustne, polisorbat 80, powidon K30, stabilność leku, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, tabletka powlekana - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Resonium A 1,42 g Na+/15 g
Resonium A zawiera sól sodową sulfonianu polistyrenu, jonitowy wymiennik kationowy stosowany w leczeniu hiperkaliemii. Substancja czynna nie ulega wchłanianiu z przewodu pokarmowego, działając lokalnie w jelitach poprzez wymianę jonów sodu z żywicy na jony potasu z płynów ustrojowych, co prowadzi do obniżenia stężenia potasu we krwi i jego wydalenia z kałem. W warunkach in vitro 1 g żywicy wiąże około 3,1 mmol K+, natomiast w warunkach in vivo efektywność ta spada do około 1 mmol K+/g żywicy, co wynika z fizjologicznych uwarunkowań przewodu pokarmowego.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Lorazepam TZF 0,5 mg
Produkt leczniczy Lorazepam TZF dostępny jest w trzech dawkach: 0,5 mg, 1 mg oraz 2,5 mg, w formie tabletek doustnych. Substancją czynną jest lorazepam, a każda dawka zawiera odpowiednio 24 mg, 48 mg lub 120 mg laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej. Tabletki różnią się wyglądem i rozmiarem: 0,5 mg to biała, okrągła tabletka o średnicy 4,5 mm bez linii podziału; 1 mg to czerwona, okrągła tabletka o średnicy 6 mm z linią podziału; 2,5 mg to biała, okrągła tabletka o średnicy 8 mm z linią podziału. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, karboksymetyloskrobię sodową oraz magnezu stearynian, które zapewniają odpowiednie właściwości fizykochemiczne i trwałość preparatu.
blister, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza jednowodna, linia podziału tabletki, lorazepam, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, podanie doustne, postać farmaceutyczna, środek pochłaniający wilgoć, środek rozsadzający, substancja psychoaktywna, substancja smarująca, substancja wypełniająca, żelaza tlenek czerwony - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Depakine Chrono 300 200 mg + 87 mg
Dane przedkliniczne dotyczące walproinianu sodu, substancji czynnej preparatu Depakine Chrono, wskazują na zróżnicowany potencjał genotoksyczny zależny od modelu badawczego i drogi podania. W badaniach in vitro nie wykazano działania mutagennego ani indukcji naprawy DNA, natomiast in vivo po podaniu doustnym nie stwierdzono aberracji chromosomowych ani cech letalnych, co sugeruje niski potencjał genotoksyczny przy tej drodze podania. Jednakże dootrzewnowe podanie u gryzoni powodowało uszkodzenia DNA, a dane kliniczne dotyczące wymiany chromatyd siostrzanych u pacjentów z padaczką leczonych walproinianem są niejednoznaczne. Badania rakotwórczości nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka. Istotne jest natomiast działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, z wadami rozwojowymi wielu narządów oraz zaburzeniami behawioralnymi utrzymującymi się do trzeciego pokolenia, choć mechanizmy tych efektów pozostają nieznane.
aberracja chromosomowa, dominująca cecha letalna, dysfagia, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja płodowa, hepatocyt pierwotny, maksymalna tolerowana dawka, naprawa DNA, niepłodność męska, nieprawidłowa spermatogeneza, NOAEL, pękanie nici DNA, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, szpik kostny, toksyczność wielokrotnej dawki, układ słuchowy, uszkodzenie chromosomu, wada rozwojowa, walproinian sodu, wymiana chromatyd siostrzanych, zaburzenie zachowania, zmiana histopatologiczna, zmiana morfologiczna, zwyrodnienie jąder - Leksykon substancji czynnych
Lilium lancifolium – Dawkowanie i sposób podawania
Substancja Lilium lancifolium (lilia tygrysia) jest stosowana jako składnik złożonych preparatów homeopatycznych, głównie w leczeniu zespołu napięcia przedmiesiączkowego oraz mastodynii u kobiet dorosłych (powyżej 18 roku życia). Preparaty dostępne na rynku zawierają Lilium lancifolium w rozcieńczeniu homeopatycznym D3. Dawkowanie różni się w zależności od postaci farmaceutycznej: tabletki Mastodynon zawierają 81,0 mg substancji i są podawane w dawce 1 tabletki dwa razy dziennie (łącznie 2 tabletki/dobę), natomiast krople doustne Mastodynon N zawierają 10 g Lilium lancifolium w 100 g roztworu, z zalecaną dawką 30 kropli dwa razy dziennie (łącznie 60 kropli/dobę). Podanie jest doustne, tabletki należy popić wodą, a krople rozpuścić w niewielkiej ilości wody lub przyjmować z innymi płynami.
droga podania, efekt terapeutyczny, krople doustne, Lilium lancifolium, mastodynia, Mastodynon, Mastodynon N, menstruacja, podanie doustne, populacja pediatryczna, postać farmaceutyczna, preparat homeopatyczny, preparat złożony, rozcieńczenie homeopatyczne, tabletka, terapia, wywiad medyczny, zespół napięcia przedmiesiączkowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tiavella forte 300 mg
Tiavella forte zawiera benfotiaminę, aktywną formę witaminy B1, w dawce 300 mg na tabletkę powlekaną. Standardowa dawka dobowa wynosi 150-300 mg, co odpowiada połowie lub całej tabletce. Mniejsze dawki niż 150 mg nie są możliwe do uzyskania z tego preparatu. Dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie do nasilenia niedoboru tiaminy oraz stanu klinicznego pacjenta. Preparat jest przeznaczony do podania doustnego, tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, bez rozgryzania. Tabletka posiada linię podziału umożliwiającą podzielenie dawki na 150 mg, co jest istotne przy zaleceniu połowy tabletki. Po około 4 tygodniach terapii wskazana jest ponowna ocena odpowiedzi na leczenie w celu ewentualnej modyfikacji dawkowania.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ibuprom dla dzieci forte 40 mg/ml
Ibuprom dla dzieci Forte to zawiesina doustna zawierająca 40 mg ibuprofenu w 1 ml, przeznaczona do leczenia bólu i gorączki u dzieci. Dawkowanie jest uzależnione od masy ciała i wieku pacjenta, z zalecaną dobową dawką w zakresie 20-30 mg/kg masy ciała, podawaną w dawkach podzielonych co 6-8 godzin. Przykładowo, dla dzieci o masie ciała 5-7 kg (3-5 miesięcy) dawka wynosi 3 razy po 1-1,5 ml (120-180 mg ibuprofenu), natomiast dla dzieci powyżej 40 kg (dorośli i dzieci >12 lat) 3 razy po 10 ml (1200 mg). Lek należy stosować przez najkrótszy możliwy czas, a u dzieci poniżej 6 miesięcy podanie wymaga konsultacji lekarskiej. W przypadku konieczności stosowania dłużej niż 3 dni lub pogorszenia stanu, wskazana jest ponowna konsultacja medyczna.
ból, ból i gorączka, dawka podzielona, dobowa dawka leku, działanie niepożądane, gorączka, ibuprofen, Ibuprom dla dzieci, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, podanie doustne, podrażnienie przewodu pokarmowego, podziałka dawkowania, strzykawka dozująca, wrażliwy przewód pokarmowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Pokrzywa żegawka – Dawkowanie i sposób podawania
Substancja czynna pokrzywa żegawka (Urtica urens L.) jest stosowana głównie w formie odwaru z liści, przygotowywanego przez zalanie 2-4 g liści (1-2 łyżki stołowe) szklanką (200 ml) gorącej wody, gotowanie pod przykryciem przez 5 minut i przecedzenie. Zalecana dawka dobowa wynosi 8-12 g liści, podawana 2-3 razy dziennie. Preparaty są przeznaczone dla młodzieży powyżej 12 lat, dorosłych oraz osób w podeszłym wieku, natomiast nie zaleca się ich stosowania u dzieci poniżej 12 roku życia. Czas terapii zależy od wskazań: do 4 tygodni w łagodzeniu bólów stawowych o słabym nasileniu oraz 2-4 tygodni w łagodnych dolegliwościach układu moczowego. Przekroczenie zalecanej dawki może prowadzić do działań niepożądanych, dlatego konieczne jest ścisłe przestrzeganie dawkowania.
ból stawowy, dolegliwości układu moczowego, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, forma farmaceutyczna, interakcja lekowa, liść pokrzywy, podanie doustne, pokrzywa żegawka, pokrzywa zwyczajna, preparat z liścia pokrzywy, saszetka lecznicza, wskazanie terapeutyczne, wywiad medyczny, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Kwiat Lawendy –
Produkt leczniczy Kwiat lawendy (Lavandula angustifolia Mill., L. officinalis Chaix) stosowany jest w formie naparu, którego prawidłowe dawkowanie jest kluczowe dla uzyskania efektu terapeutycznego. Preparat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Dla młodzieży powyżej 12 lat, dorosłych oraz pacjentów w podeszłym wieku zalecane dawkowanie to 1-2 g surowca (1-2 łyżeczki) zalane 150 ml wrzącej wody, naparzane pod przykryciem przez 20 minut, spożywane 3 razy dziennie w objętości ¾ szklanki. Napar należy przygotowywać świeży bezpośrednio przed użyciem, aby zachować optymalną zawartość substancji czynnych. Produkt przeznaczony jest wyłącznie do podania doustnego, inne drogi podania nie są zalecane.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Allergodil SPRINT 1,5 mg/ml
Stosowanie Allergodil SPRINT (azelastyna chlorowodorek 1,5 mg/ml, aerozol do nosa) u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga ostrożnej oceny korzyści i ryzyka. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa u kobiet ciężarnych są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ dużych dawek azelastyny podawanej doustnie na reprodukcję, choć dawki te znacznie przekraczały stosowane u ludzi, zwłaszcza przy miejscowej aplikacji. Brak jest jednoznacznych danych o przenikaniu azelastyny do mleka kobiecego, jednak ze względu na potencjalne ryzyko zaleca się ostrożność i rozważenie przerwania karmienia lub monitorowania dziecka podczas terapii. Jedna dawka aerozolu (0,14 ml) uwalnia 0,21 mg azelastyny chlorowodorku (0,19 mg azelastyny), a ekspozycja ogólnoustrojowa jest znacznie niższa niż przy podaniu doustnym, co może ograniczać ryzyko działań niepożądanych.
aerozol do nosa, alternatywna metoda leczenia, aplikacja miejscowa, azelastyna chlorowodorek, chlorowodorek azelastyny, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, karmienie piersią, korzyść terapeutyczna, laktacja, mleko kobiece, płodność, podanie doustne, przenikanie leku, reprodukcja, toksyczność - Leksykon leków
Skład i postać leku – Fervex ból i gorączka kids 300 mg
Produkt leczniczy Efferalgan w postaci czopków doodbytniczych zawiera 300 mg paracetamolu jako substancję czynną, odpowiedzialną za działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Lek zawiera również lecytynę pochodzącą z oleju sojowego jako substancję pomocniczą, co jest istotne dla pacjentów z alergią na soję. Czopki mają postać fizykochemiczną zapewniającą prawidłowe uwalnianie paracetamolu po podaniu doodbytniczym, co umożliwia szybkie wchłanianie i skuteczne działanie terapeutyczne, szczególnie w pediatrii oraz w sytuacjach, gdy podanie doustne jest niemożliwe lub przeciwwskazane.
czopek doodbytniczy, droga doodbytnicza, działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, działanie terapeutyczne, lecytyna sojowa, nadwrażliwość na soję, niezgodność farmaceutyczna, paracetamol, podanie doodbytnicze, podanie doustne, substancja czynna, substancja pomocnicza, terapia pediatryczna, tłuszcz stały, wchłanianie substancji czynnej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Esseliv Max 450 mg
Esseliv max to produkt leczniczy dostępny w formie twardych kapsułek zawierających 450 mg fosfolipidów z nasion soi (Phospholipidum essentiale) jako substancję czynną. Każda kapsułka zawiera również 54 mg oleju sojowego oraz 9,6 mg etanolu, które pełnią funkcję substancji pomocniczych. Otoczka kapsułki składa się z żelatyny oraz barwników: dwutlenku tytanu (E 171) oraz tlenków żelaza (czerwony, żółty, czarny, E 172), nadających charakterystyczną brązową barwę. Kapsułki są wypełnione gęstą, brązową pastą i zapewniają ochronę substancji czynnej przed czynnikami zewnętrznymi, co ułatwia dawkowanie i stosowanie preparatu doustnie.
blister, dawkowanie leku, etanol, fosfolipidy sojowe, interakcja lekowa, kapsułka twarda, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, olej sojowy, otoczka kapsułki, podanie doustne, rozpuszczalność substancji czynnej, substancja czynna, substancja pomocnicza, tłuszcz stały, właściwości organoleptyczne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pentasa 1 g
Lek Pentasa w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu zawierających 1 g mesalazyny stosowany jest w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego oraz choroby Crohna. W fazie czynnej wrzodziejącego zapalenia jelita grubego dawka maksymalna wynosi do 4 g na dobę, podawana jednorazowo lub w dawkach podzielonych, natomiast w leczeniu podtrzymującym zaleca się 2 g raz dziennie. W chorobie Crohna dawka maksymalna również wynosi 4 g na dobę w dawkach podzielonych, zarówno w fazie czynnej, jak i w leczeniu podtrzymującym, z koniecznością indywidualnego dostosowania. U dzieci powyżej 6 lat dawki ustala się na podstawie masy ciała: w fazie czynnej 30-50 mg/kg/dobę (maksymalnie 75 mg/kg/dobę, nie przekraczając 4 g), a w leczeniu podtrzymującym 15-30 mg/kg/dobę (maksymalnie 2 g). Dzieci o masie ciała do 40 kg otrzymują połowę dawki dorosłych, powyżej 40 kg – dawkę dorosłych. U pacjentów w wieku podeszłym nie jest konieczna modyfikacja dawki.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba Crohna, czynna faza choroby, dawka podzielona, działanie terapeutyczne, leczenie podtrzymujące, mesalazyna, podanie doustne, przedłużone uwalnianie leku, stan kliniczny pacjenta, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, uczynnienie choroby, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods dostępny jest w kilku wariantach dawkowania, umożliwiających indywidualizację terapii nadciśnienia tętniczego. Standardowa dawka to 1 tabletka na dobę, najlepiej rano, z maksymalną dawką wynoszącą 10 mg amlodypiny, 320 mg walsartanu oraz 25 mg hydrochlorotiazydu. Przed rozpoczęciem terapii produktem złożonym należy ocenić stan pacjenta na podstawie uprzednio stosowanych dawek poszczególnych składników. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z bezmoczem, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²) oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanymi zaburzeniami nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki początkowej, natomiast u osób z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami wątroby produkt nie powinien być stosowany ze względu na ograniczenie maksymalnej dawki walsartanu do 80 mg.
amlodypina, amlodypina walsartan hydrochlorotiazyd, bezmocz, cholestaza, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze krwi, hydrochlorotiazyd, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, podanie doustne, samoistne nadciśnienie tętnicze, tabletka powlekana, walsartan, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy 10 mg
Tussifortin, zawierający 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku w postaci pastylek twardych, jest lekiem przeciwkaszlowym przeznaczonym do podania doustnego. Dorośli i młodzież powyżej 12 lat powinni stosować 1-2 pastylki co 4-6 godzin, maksymalnie do 12 pastylek (120 mg) na dobę. Pastylki należy rozpuszczać powoli w jamie ustnej, bez rozgryzania ani połykania, co zapewnia optymalne uwalnianie substancji czynnej. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na postać farmaceutyczną i dawkę substancji czynnej. Podczas terapii należy unikać spożywania soku grejpfrutowego, soku z gorzkiej pomarańczy oraz alkoholu, które mogą wpływać na metabolizm leku. Samoleczenie powinno trwać nie dłużej niż 3-5 dni, a w przypadku utrzymującego się kaszlu, pogorszenia stanu lub wystąpienia objawów takich jak gorączka, wysypka czy uporczywy ból głowy, konieczna jest konsultacja lekarska.
dekstrometorfan bromowodorek, gorączka, inhibitor MAO, kaszel, lek przeciwkaszlowy, maksymalna dawka dobowa, modyfikacja schematu terapeutycznego, pastylka twarda, podanie doustne, postać farmaceutyczna, samoleczenie, schemat terapeutyczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sok grejpfrutowy, stan kliniczny pacjenta, substancja czynna, uporczywy ból głowy, uwalnianie substancji czynnej, wysypka skórna, wywiad medyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Clopamid VP 20 mg
Clopamid VP zawiera 20 mg klopamidu w postaci tabletek doustnych, stosowanych głównie w leczeniu obrzęków o różnym pochodzeniu. Dawka początkowa wynosi 20-40 mg na dobę, podawana najlepiej rano po posiłku, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 60 mg w razie potrzeby. Wraz z ustępowaniem obrzęków dawkę należy stopniowo redukować, a leczenie podtrzymujące obejmuje 10-20 mg codziennie lub co drugi dzień. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest wymagana modyfikacja dawkowania, natomiast u dzieci stosowanie leku nie jest zalecane ze względu na brak danych klinicznych.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Alotendin 5 mg + 10 mg
Alotendin to lek dostępny w formie tabletek zawierających dwie substancje czynne: bisoprololu fumaranu oraz amlodypinę (w postaci bezylanu). Preparat występuje w czterech wariantach dawkowania: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg (bisoprolol + amlodypina). Tabletki różnią się kształtem i wymiarami, co ułatwia ich identyfikację, a linia podziału służy wyłącznie do ułatwienia połknięcia, nie do dzielenia na równe dawki. Substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian oraz krzemionka koloidalna bezwodna, zapewniają odpowiednią formę i stabilność leku.
amlodypina, amlodypina bezylan, bisoprololu fumaran, celuloza mikrokrystaliczna, dawkowanie leku, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, linia podziału tabletki, magnezu stearynian, okres ważności leku, podanie doustne, środek poślizgowy, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – neoFuragina Max 100 mg
Furazydyna, substancja czynna neoFuragina MAX, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych w porównaniu do innych pochodnych nitrofuranu. W badaniach toksyczności ostrej u myszy LD50 po podaniu doustnym wynosi 2813 mg/kg m.c., natomiast po podaniu dootrzewnowym 284,3 mg/kg m.c., co wskazuje na niższą toksyczność przy podaniu doustnym. U szczurów nie zaobserwowano toksyczności po pojedynczej dawce 2000 mg/kg m.c. Badania toksyczności podostrej (2 miesiące) przy dawkach 16, 50 i 150 mg/kg m.c. nie wykazały toksycznego wpływu na organizm, narządy, morfologię ani biochemię krwi, co potwierdza dobry profil bezpieczeństwa nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecane terapeutyczne.
badanie biochemiczne krwi, badanie toksykologiczne, dawka letalna, dawka terapeutyczna, furazydyna, morfologia krwi, neoFuragina, obraz histologiczny, pochodna nitrofuranu, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie parenteralne, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność dla płodu, toksyczność ostra, toksyczność podostra, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pyrazinamid Farmapol 500 mg
Pyrazinamid Farmapol w postaci tabletek 500 mg stosuje się doustnie, z dawką obliczaną na podstawie masy ciała pacjenta, zwykle 20-30 mg/kg m.c. na dobę. Standardowa dawka dla dorosłych wynosi 1,5 g (3 tabletki po 500 mg) raz na dobę, z maksymalną dawką do 2 g (4 tabletki po 500 mg). Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, popijając odpowiednią ilością wody. W terapii przeciwgruźliczej pirazynamid jest stosowany jako element złożonego schematu leczenia, co wymaga uwzględnienia interakcji z innymi lekami.
- Leksykon substancji czynnych
Azelastyna – Przedawkowanie
Azelastyna, stosowana w formie aerozoli donosowych oraz kropli do oczu, jest generalnie bezpieczna, jednak przedawkowanie, zwłaszcza po przypadkowym podaniu doustnym, może prowadzić do poważnych objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Objawy te obejmują senność, dezorientację, śpiączkę, tachykardię oraz niedociśnienie tętnicze. Wiedza na temat przedawkowania pochodzi głównie z badań na zwierzętach, gdyż nie odnotowano takich przypadków u ludzi. W przypadku preparatów łączonych z flutykazonem propionianem (np. Dymista, Allerduo), należy uwzględnić ryzyko czasowego zahamowania czynności kory nadnerczy przy długotrwałym stosowaniu dawek przekraczających zalecenia, co można monitorować poprzez oznaczenie stężenia kortyzolu w osoczu.
aerozol, chlorowodorek azelastyny, dezorientacja, flutykazon propionian, interwencja medyczna, kortyzol w osoczu, krople do oczu, leczenie objawowe, monitorowanie funkcji życiowych, niedociśnienie tętnicze, objaw niepożądany, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, podanie donosowe, podanie doustne, podanie oczne, preparat leczniczy, schorzenie alergiczne, senność, śpiączka, tachykardia, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zatrucie - Leksykon leków
Skład i postać leku – FluControl Symptom 300 mg + 100 mg + 50 mg
FluControl Symptom to lek w formie tabletek doustnych, zawierający trzy substancje czynne: 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg o-etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny. Kompozycja ta łączy działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne i przeciwgorączkowe kwasu acetylosalicylowego z właściwościami przeciwwymiotnymi o-etoksybenzamidu oraz stymulującym działaniem kofeiny. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze, takie jak skrobia ziemniaczana, kwas stearynowy i krzemionka koloidalna bezwodna, które wpływają na stabilność i właściwości farmaceutyczne produktu. Lek jest pakowany w blistry z folii Al/PVC, dostępny w opakowaniach po 6 lub 10 tabletek.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Fexofenadine hydrochloride Cipla 180 mg
Produkt leczniczy Fexofenadine hydrochloride Cipla zawiera 180 mg feksofenadyny chlorowodorku w jednej tabletce powlekanej o wymiarach 17,00 x 8,00 mm. Tabletka ma podłużny kształt, jest obustronnie wypukła i żółta, co jest efektem zastosowania żelaza tlenku żółtego (E172) w otoczce. Substancje pomocnicze w rdzeniu obejmują celulozę mikrokrystaliczną, skrobię kukurydzianą, kroskarmelozę sodową, powidon oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera hypromelozę, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 400 i 4000 oraz żelaza tlenek żółty. Linia podziału na tabletce ułatwia rozkruszenie, ale nie służy do dzielenia na równe dawki.
celuloza mikrokrystaliczna, feksofenadyna, feksofenadyny chlorowodorek, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, linia podziału, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, podanie doustne, powidon, rdzeń tabletki, skrobia kukurydziana, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lapixen 6 mg
Produkt leczniczy Lapixen zawiera lacydypinę, antagonista kanału wapniowego, stosowaną w terapii nadciśnienia tętniczego, dostępny w dawkach 2 mg, 4 mg oraz 6 mg w formie tabletek powlekanych. Każda tabletka zawiera odpowiednio 2 mg, 4 mg lub 6 mg lacydypiny oraz laktozę bezwodną w ilościach 137 mg, 274 mg i 411 mg, co jest istotne ze względu na potencjalne reakcje u pacjentów z nietolerancją laktozy. Skład pomocniczy obejmuje powidon K30, magnezu stearynian oraz otoczkę z hypromelozy, talku, glikolu propylenowego i tytanu dwutlenku (E171). Tabletki różnią się kształtem i oznaczeniami: 2 mg – okrągłe, bez linii podziału; 4 mg – owalne z linią podziału umożliwiającą podział na dwie dawki po 2 mg; 6 mg – owalne z wytłoczonym oznaczeniem „6 mg”.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Xenna jedna saszetka zawiera 0,9 – 1,1 g liści senesu, co odpowiada 30 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu na sennozyd B
Lek Xenna zawiera 0,9-1,1 g liści senesu (Sennae foliolum) w jednej saszetce, co odpowiada 30 mg glikozydów hydroksyantracenowych (w przeliczeniu na sennozyd B). Preparat jest przeznaczony do stosowania doustnego, doraźnie w przypadku zaparć, z dawkowaniem dostosowanym do wieku: dorośli, osoby starsze oraz młodzież powyżej 12 roku życia przyjmują 1 saszetkę raz dziennie przed snem, natomiast u dzieci poniżej 12 lat lek jest przeciwwskazany. Saszetkę należy zaparzyć w około 200 ml wrzącej wody przez 10 minut, a następnie wypić od połowy do całej szklanki naparu. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki, nie przekraczając 1 saszetki na dobę, co odpowiada maksymalnej dobowej dawce glikozydów hydroksyantracenowych.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Fluxin (500 mg + 200 mg + 25 mg)/ml
Produkt leczniczy Fluxin dostępny jest w formie granulatu do sporządzenia roztworu doustnego, pakowanego w saszetkach zawierających 13,1 g granulatu. Każda saszetka zawiera trzy substancje czynne: paracetamol 500 mg, kwas askorbinowy (witamina C) 200 mg oraz maleinian feniraminy 25 mg. Skład uzupełniają substancje pomocnicze, w tym sacharoza w ilości 11,555 g oraz etanol w ilości poniżej 15,2 mg, co jest istotne przy przepisywaniu leku pacjentom z cukrzycą, nietolerancją cukrów lub przeciwwskazaniami do spożywania alkoholu. Produkt charakteryzuje się białym do lekko żółtego proszkiem o zapachu owoców cytrusowych i rumu, co ułatwia akceptację przez pacjentów. Saszetki wykonane są z trójwarstwowego materiału (papier/Aluminium/PE), z warstwą PE mającą bezpośredni kontakt z granulatem, co nie powoduje istotnych niezgodności farmaceutycznych.
cukrzyca, granulat do sporządzania roztworu doustnego, guma arabska, kwas askorbowy, kwas cytrynowy, maleinian feniraminy, nietolerancja cukrów, niezgodność farmaceutyczna, paracetamol, podanie doustne, postać farmaceutyczna, roztwór doustny, sacharoza, sacharyna sodowa, saszetka, substancja pomocnicza o znanym działaniu, witamina C - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Neosine 250 mg/5 ml
Neosine w postaci syropu (250 mg/5 ml) zawierający inozynę pranobeks wymaga dawkowania dostosowanego do masy ciała oraz nasilenia choroby. U dorosłych, w tym osób powyżej 65 lat, zalecana dawka wynosi 50 mg/kg mc./dobę (1 ml syropu/kg mc.), co odpowiada typowo 3 g substancji czynnej (60 ml syropu) podzielonym na 3-4 dawki, z maksymalną dawką dobową 4 g. U dzieci powyżej 1 roku życia stosuje się analogiczną dawkę 50 mg/kg mc./dobę, podzieloną na 3-4 dawki. Przykładowo, dla dzieci o masie ciała 10-14 kg dawka dobowa wynosi 15 ml syropu (750 mg inozyny pranobeksu), a dla 41-50 kg – 45-52,5 ml (2250-2625 mg substancji czynnej). Leczenie trwa zwykle 5-14 dni, z kontynuacją podawania leku przez 1-2 dni po ustąpieniu objawów w celu zapewnienia pełnego efektu terapeutycznego.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, czas trwania terapii, dawka dobowa, dawka pojedyncza, dawkowanie u dorosłych, dawkowanie u dzieci, efekt terapeutyczny, glikol propylenowy, inozyna pranobeks, metylu parahydroksybenzoesan, objawy choroby, podanie doustne, postać farmaceutyczna, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, sacharoza, substancja pomocnicza, wywiad medyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Deflegmin Effect Long 75 mg
Deflegmin EFFECT LONG to preparat w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu zawierający 75 mg ambroksolu chlorowodorku, przeznaczony do stosowania doustnego u dorosłych i osób w wieku podeszłym. Zalecana dawka to 1 kapsułka na dobę, przyjmowana rano lub wieczorem po posiłku, popijając niewielką ilością płynu, z wykluczeniem podania bezpośrednio przed snem. Produkt nie jest wskazany dla dzieci i młodzieży, dla których dostępne są alternatywne formy leku Deflegmin (krople doustne, syrop dla dzieci 1-6 lat oraz tabletki dla dzieci powyżej 6 lat). Maksymalny czas stosowania bez konsultacji lekarskiej wynosi 4-5 dni, co ma na celu ocenę skuteczności terapii i konieczności dalszego leczenia.
ambroksolu chlorowodorek, czas trwania leczenia, dawkowanie leku, działanie leku, indygotyna, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, konsultacja lekarska, krople doustne, podanie doustne, przedłużone uwalnianie, przedłużone uwalnianie leku, skuteczność leczenia, substancja czynna, substancja pomocnicza, wiek podeszły - Leksykon substancji czynnych
Nalewka kozłkowa – Dawkowanie i sposób podawania
Nalewka kozłkowa (Valerianae tinctura) jest kluczowym składnikiem preparatu Krople żołądkowe z papaweryną (Fortestomachicae), występującym w stężeniu 24,9 g na 100 g produktu, z etanolem 70% jako ekstrahentem. Preparat zawiera również nalewkę miętową, gorzką, z dziurawca (każda po 24,9 g/100 g) oraz chlorowodorek papaweryny (0,4 g/100 g). Dawkowanie dla dorosłych obejmuje podawanie 2,5 ml (1/2 łyżeczki) doustnie, rozcieńczone w 1/4 szklanki wody lub na cukier, stosowane doraźnie przy niestrawności lub 3-4 razy dziennie na 30 minut przed posiłkami w przypadku braku łaknienia. Należy uwzględnić, że dawka 2,5 ml zawiera około 1460 mg etanolu, co odpowiada 67-74% objętości etanolu w produkcie, co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów do terapii.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pazopanib Accord 400 mg
Pazopanib Accord jest wskazany do leczenia raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz mięsaka tkanek miękkich (STS) w dawce początkowej 800 mg raz na dobę u dorosłych pacjentów. Dawkę należy modyfikować stopniowo o 200 mg w przypadku działań niepożądanych, nie przekraczając maksymalnej dawki 800 mg/dobę. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 2 lat, a bezpieczeństwo stosowania u pacjentów w wieku 2-18 lat nie zostało ustalone. U osób powyżej 65 roku życia zwykle nie wymaga się zmiany dawkowania, choć należy monitorować indywidualną wrażliwość. U pacjentów z klirensem kreatyniny >30 ml/min nie jest konieczne dostosowanie dawki, natomiast przy klirensie <30 ml/min zaleca się ostrożność ze względu na brak danych klinicznych. Pazopanib podaje się doustnie na czczo, w całości, bez łamania tabletek, które dostępne są w dawkach 200 mg i 400 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii.
aminotransferaza alaninowa, bilirubina, biodostępność leku, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, funkcja nerek, funkcja wątroby, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, lek przeciwnowotworowy, mięsak tkanek miękkich, modyfikacja dawki, niewydolność nerek, pazopanib, podanie doustne, rak nerkowokomórkowy, skutek uboczny, tabletka powlekana, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sugammadex AptaPharma 100 mg/ml
Stosowanie sugammadeksu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Brak jest danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych, dlatego lek powinien być podawany wyłącznie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy, jednak brak danych u ludzi nakazuje zachowanie ostrożności. W przypadku kobiet karmiących piersią, nie wiadomo, czy sugammadeks przenika do mleka kobiecego, choć badania na zwierzętach potwierdziły taką możliwość. Ze względu na niskie wchłanianie cyklodekstryn po podaniu doustnym, jednorazowa dawka u matki prawdopodobnie nie wpływa istotnie na dziecko.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Mucopect Kids 50 mg/ml
Karbocysteina, substancja czynna produktu leczniczego Mucopect Kids, wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, z czasem do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) wynoszącym średnio 2,0 godziny (zakres 1,0-3,0 godz.). Okres półtrwania (T½) karbocysteiny wynosi średnio 1,87 godziny (zakres 1,4-2,5 godz.), co wskazuje na stosunkowo szybką eliminację substancji z organizmu. Stała eliminacji (KEL) wynosi 0,387 godz. (zakres 0,28-0,50 godz.), a pole pod krzywą stężenia w czasie 0-7,5 godziny (AUC0-7,5) osiąga wartość średnią 39,26 µg*godz./mL (zakres 26,0-62,4 µg*godz./mL). Badania przeprowadzono na zdrowych ochotnikach po podaniu dawki 375 mg karbocysteiny (2 kapsułki 3 razy na dobę) przez 7 dni, co pozwoliło na precyzyjne określenie farmakokinetyki leku.
czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia, dawkowanie, dystrybucja leku, efekt terapeutyczny, karbocysteina, klirens systemowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, podanie doustne, pole pod krzywą stężenia, stała eliminacji, stan stacjonarny, wchłanianie z przewodu pokarmowego, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zolpidem Vitabalans 10 mg
Zolpidem Vitabalans w dawce 10 mg (zolpidem winian) jest wskazany do krótkotrwałego leczenia bezsenności, z zalecanym czasem terapii od kilku dni do maksymalnie 4 tygodni, włączając okres odstawiania. Lek podaje się jednorazowo przed snem, nie przekraczając dawki dobowej 10 mg. U dorosłych (18-64 lat) standardowa dawka wynosi 10 mg, natomiast u osób starszych (≥65 lat) oraz pacjentów osłabionych zaleca się dawkę 5 mg, którą można zwiększyć tylko w wyjątkowych sytuacjach klinicznych. U pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby początkowa dawka to 5 mg, z możliwością zwiększenia do 10 mg u dorosłych poniżej 65 lat, jeśli tolerancja i efekt terapeutyczny są zadowalające. Ciężka niewydolność wątroby stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku. Nie zaleca się podawania zolpidemu osobom poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych klinicznych.
ciężka niewydolność wątroby, czynność wątroby, dawka dobowa, dawka początkowa, dawkowanie przed snem, leczenie zolpidemem, linia podziału tabletki, modyfikacja dawkowania, niewydolność wątroby, odpowiedź kliniczna, odstawianie leku, pacjent osłabiony, podanie doustne, podeszły wiek, tabletka powlekana, wrażliwość na zolpidem, zolpidem winian - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Asmenol PPH 10 mg
Asmenol PPH zawiera montelukast sodowy w dawce 10 mg w formie tabletek powlekanych, przeznaczonych dla dorosłych i młodzieży powyżej 15 roku życia z astmą lub astmą współistniejącą z sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa. Zalecana dawka to 10 mg raz na dobę, przyjmowana wieczorem, niezależnie od posiłków. Dawkowanie nie wymaga modyfikacji u pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością nerek oraz łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby. Brak jest danych dotyczących stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby, co należy uwzględnić przy kwalifikacji do terapii. Preparat nie jest wskazany dla dzieci poniżej 15 lat, dla których dostępne są inne formy montelukastu o niższych dawkach (4-5 mg). Montelukast wykazuje szybki początek działania, z efektem terapeutycznym widocznym już po pierwszej dobie stosowania.
astma, astma oskrzelowa, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, kontrola objawów astmy, krótko działający β-agonista, montelukast, montelukast sodowy, niewydolność nerek, podanie doustne, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, substancja czynna, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, terapia uzupełniająca, wziewne kortykosteroidy, zaburzenia czynności wątroby, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pelafen MED 20 mg
Pelafen MED zawiera 20 mg suchego wyciągu z korzenia pelargonii (Pelargonium sidoides DC i/lub Pelargonium reniforme Curt.) w jednej tabletce powlekanej, przeznaczonej do stosowania doustnego. Dawkowanie jest uzależnione od wieku pacjenta: dorośli i młodzież powyżej 12 lat powinni przyjmować 1 tabletkę 3 razy na dobę (rano, w południe, wieczorem), co daje łączną dobową dawkę 60 mg wyciągu; dzieci w wieku 6-12 lat – 1 tabletkę 2 razy na dobę (rano i wieczorem), co odpowiada 40 mg wyciągu na dobę. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 6 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa. Tabletki należy połykać w całości, popijając niewielką ilością wody, aby nie zaburzyć skuteczności i komfortu terapii.
badanie kliniczne, bezpieczeństwo stosowania, dobowa dawka, modyfikacja terapii, Pelargonium reniforme, Pelargonium sidoides, podanie doustne, przedłużające się objawy, schemat dawkowania, suchy wyciąg z korzenia pelargonii, tabletka powlekana, weryfikacja rozpoznania, wyciąg z korzenia pelargonii, wywiad medyczny - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z korzenia hakorośli rozesłanej – Dawkowanie i sposób podawania
Wyciąg z korzenia hakorośli rozesłanej (Harpagophytum procumbens DC, radix) w postaci preparatu Reumaphyt dostępny jest w kapsułkach zawierających 250 mg suchego wyciągu (stosunek ekstrakcji 1,5–2,5:1, rozpuszczalnik: woda). Zalecane dawkowanie u dorosłych wynosi 1-3 kapsułki dwa razy na dobę, w zależności od nasilenia objawów: 500 mg/dobę przy łagodnych, 1000 mg/dobę przy umiarkowanych oraz 1500 mg/dobę przy nasilonych dolegliwościach, maksymalnie do 28 dni. U pacjentów w podeszłym wieku dawkę należy rozpoczynać od 500 mg/dobę z możliwością stopniowego zwiększania. Preparat nie jest zalecany u osób poniżej 18. roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Kapsułki należy przyjmować doustnie podczas posiłku, popijając wodą, aby zminimalizować ryzyko podrażnienia przewodu pokarmowego.
choroba współistniejąca, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, efekt leczniczy, efekt terapeutyczny, harpagophytum procumbens, interakcja lekowa, kapsułka twarda, odpowiedź pacjenta, podanie doustne, podrażnienie przewodu pokarmowego, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, wyciąg z korzenia hakorośli rozesłanej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Teriflunomide Medical Valley 14 mg
Teriflunomide Medical Valley jest dostępny w formie tabletek powlekanych zawierających 14 mg substancji czynnej – teriflunomidu. Tabletki mają charakterystyczny niebieski kolor, okrągły kształt o średnicy 8,0 mm oraz obustronnie wypukłą, gładką powierzchnię. Oprócz substancji czynnej, każda tabletka zawiera 72 mg laktozy jednowodnej oraz inne substancje pomocnicze, takie jak skrobia kukurydziana, hydroksypropyloceluloza, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna i magnezu stearynian w rdzeniu, a także hypromelozę, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 8000 i indygokarmin (E 132) w otoczce.
celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, indygokarmin, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, skrobia kukurydziana, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, teriflunomid, tytanu dwutlenek - Leksykon leków
Skład i postać leku – Concoram 5 mg + 10 mg
Concoram to złożony lek w formie tabletek doustnych, zawierający bisoprololu fumaranu oraz amlodypinę w postaci bezylanu, dostępny w czterech wariantach dawkowania: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Kombinacja ta umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii nadciśnienia tętniczego do indywidualnych potrzeb pacjenta. Substancje pomocnicze, takie jak krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, karboksymetyloskrobia sodowa i celuloza mikrokrystaliczna, zapewniają odpowiednią konsystencję, rozpad tabletki oraz stabilność produktu. Tabletki różnią się kształtem i wymiarami, co ułatwia ich identyfikację, a linia podziału służy jedynie do ułatwienia połykania, nie do dzielenia dawki.
amlodypina bezylan, blister, celuloza mikrokrystaliczna, farmakodynamika, farmakokinetyka, fumaran bisoprololu, interakcja fizykochemiczna, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, modyfikacja dawki, nadciśnienie tętnicze, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, produkt leczniczy, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, tabletka doustna - Leksykon substancji czynnych
Sulpiryd – Dawkowanie i sposób podawania
Sulpiryd jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz zaburzeń depresyjnych, z dawkowaniem dostosowanym do dominujących objawów i funkcji nerek pacjenta. W schizofrenii dawka początkowa wynosi 400-800 mg/dobę, podawana w dwóch dawkach podzielonych (rano i wczesnym wieczorem). Pacjenci z objawami pozytywnymi rozpoczynają od co najmniej 400 mg dwa razy na dobę, z maksymalną dawką do 1200 mg/dobę, a w opornych przypadkach do 1600 mg/dobę. Przy objawach negatywnych dawka początkowa to 400 mg dwa razy na dobę, z możliwością zmniejszenia do 200 mg dwa razy na dobę w celu zwiększenia działania pobudzającego. W zaburzeniach depresyjnych dawka początkowa wynosi 50-150 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 150-300 mg/dobę. U pacjentów z niewydolnością nerek dawkę należy odpowiednio zmniejszyć i wydłużyć odstępy między podaniami, np. przy klirensie kreatyniny 30-60 mL/min do 70% dawki standardowej z 1,5-krotnym wydłużeniem odstępów, a przy klirensie <10 mL/min do 34% dawki z 3-krotnym wydłużeniem odstępów.
absorpcja leku, apatia, depresja, funkcja nerek, funkcja wątroby, klirens kreatyniny, leki zobojętniające, niewydolność nerek, objawy mieszane, objawy negatywne, objawy pozapiramidowe, objawy pozytywne, omamy, podanie doustne, schizofrenia, stan neurologiczny, sukralfat, sulpiryd, urojenia, wydolność nerek, wywiad medyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia depresyjne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Liść Szałwii –
Liść Szałwii (Salviae officinalis L., folium) w formie saszetek zawierających 1,5 g surowca jest stosowany doustnie oraz miejscowo, w zależności od wskazania terapeutycznego. W zaburzeniach trawiennych zaleca się podawanie 1 saszetki na 200 ml wrzącej wody, zaparzanej przez 15 minut, 3 razy dziennie, natomiast w nadmiernym poceniu – 1 saszetkę na 100 ml wrzącej wody, 1 raz dziennie. Przy stanach zapalnych jamy ustnej i gardła stosuje się płukanki przygotowane z 2 saszetek (3 g) na 100 ml wrzącej wody, kilka razy dziennie. W terapii miejscowej na skórę stosuje się okłady z jałowych gazików nasączonych naparem z 2 saszetek na 100 ml wody, aplikowane 2-4 razy dziennie.