podanie doustne
Podanie doustne (per os, p.o.) to najpopularniejsza droga aplikacji leków, polegająca na wprowadzeniu substancji leczniczej do organizmu przez jamę ustną. Metoda ta jest preferowana ze względu na wygodę stosowania, nieinwazyjność oraz możliwość samodzielnego przyjmowania leków przez pacjenta.
Leki doustne występują w różnych postaciach farmaceutycznych: tabletki, kapsułki, drażetki, syropy, zawiesiny, roztwory i proszki. Po podaniu doustnym substancja lecznicza ulega wchłanianiu głównie w jelicie cienkim, a następnie przez układ wrotny trafia do wątroby, gdzie może podlegać efektowi pierwszego przejścia, co wpływa na biodostępność leku.
Podanie doustne ma pewne ograniczenia – nie jest odpowiednie dla pacjentów nieprzytomnych, z zaburzeniami połykania, wymiotujących oraz w przypadku leków drażniących przewód pokarmowy. Absorpcja leków podawanych doustnie może być modyfikowana przez pokarm, pH soku żołądkowego oraz interakcje z innymi jednocześnie przyjmowanymi substancjami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Zelefion 250 mg
Produkt leczniczy ZELEFION zawiera 250 mg terbinafiny w postaci chlorowodorku terbinafiny w każdej tabletce, przeznaczony do podawania doustnego. Tabletki zawierają substancje pomocnicze takie jak karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wypełniające, wiążące, poprawiające płynność oraz zapobiegające przywieraniu masy tabletkowej. Produkt jest dostępny w opakowaniach zawierających 14 lub 28 tabletek w blistrach PVC/Aluminium, co zapewnia wygodę dawkowania i przechowywania.
blister PVC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek terbinafiny, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, podanie doustne, postać farmaceutyczna, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja dezintegrująca, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka, terbinafina - Leksykon substancji czynnych
Cylastatyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Cylastatyna, stosowana w preparatach takich jak Imipenem + Cilastatin AptaPharma, Imipenem + Cylastatyna ELC, Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy oraz Imipenem/Cilastatin Kabi, wymaga ostrożności podczas terapii kobiet w ciąży i karmiących piersią. Brak jest odpowiednich, kontrolowanych badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania cylastatyny w ciąży, a badania przedkliniczne na ciężarnych małpach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję. Z tego względu preparaty te powinny być stosowane w ciąży wyłącznie, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Lekarz powinien indywidualnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka, uwzględniając stan kliniczny pacjentki, ciężkość infekcji oraz dostępność alternatywnych terapii o lepszym profilu bezpieczeństwa. W odniesieniu do płodności, brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu cylastatyny na zdolności reprodukcyjne u ludzi, co należy uwzględnić w planowaniu terapii u pacjentów planujących potomstwo.
alternatywy terapeutyczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo w ciąży, ciężkość infekcji, funkcja przewodu pokarmowego, imipenem z cylastatyną, karmienie piersią, narażenie dziecka karmionego piersią, opcje terapeutyczne, podanie doustne, przenikanie do mleka, reakcja niepożądana, ryzyko dla płodu, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Citronil 10 mg
Citronil to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających 10 mg substancji czynnej – cytalopramu w formie bromowodorku. Tabletki są białe, dwuwypukłe, okrągłe, oznaczone literą „A” i cyfrą „05”. Skład tabletki obejmuje substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna (~23 mg), celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, kroskarmeloza sodowa, kopowidon oraz magnezu stearynian, które zapewniają odpowiednią strukturę, rozpad i właściwości fizykochemiczne. Otoczka zawiera hypromelozę 6 cP, makrogol 400 oraz tytanu dwutlenek (E 171), co wpływa na ochronę tabletki i ułatwia jej połykanie. Forma powlekana maskuje smak substancji czynnej i ułatwia podawanie doustne.
blister PVC/PVDC, celuloza mikrokrystaliczna, Citronil, cytalopram, cytalopram bromowodorek, hypromeloza, kopowidon, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, masa tabletkowa, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, pojemnik HDPE, skrobia kukurydziana, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek - Leksykon leków
Skład i postać leku – Digoxin Teva 100 mcg
Digoxin Teva to preparat zawierający digoksynę w dawkach 100 μg oraz 250 μg na tabletkę, stosowany doustnie w terapii kardiologicznej. Tabletki o dawce 100 μg są białe, okrągłe, bez linii podziału, natomiast 250 μg mają kształt wypukły, gładką powierzchnię i linię podziału umożliwiającą dostosowanie dawki. Substancje pomocnicze obejmują laktozę jednowodną (52,30 mg w dawce 100 μg i 65,25 mg w dawce 250 μg), celulozę sproszkowaną, krzemionkę koloidalną bezwodną, talk oraz magnezu stearynian. Produkt jest pakowany w blistry PVC/Aluminium po 30 tabletek i przechowywany w temperaturze poniżej 25°C, z okresem ważności 3 lata od daty produkcji.
bezpieczeństwo terapii, biologiczny okres półtrwania, celuloza sproszkowana, dawkowanie leku, digoksyna, Digoxin Teva, indeks terapeutyczny, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, linia podziału tabletki, nietolerancja laktozy, podanie doustne, stearynian magnezu, stężenie terapeutyczne, tabletka doustna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ozzion 20 mg
Ozzion zawiera 20 mg pantoprazolu (odpowiadającego 22,575 mg półtorawodnej soli sodowej pantoprazolu) w formie tabletek dojelitowych i jest stosowany w leczeniu choroby refluksowej przełyku u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Standardowa dawka wynosi 20 mg raz na dobę przez 2-4 tygodnie, z możliwością przedłużenia do 8 tygodni w przypadku braku poprawy. Po uzyskaniu remisji możliwe jest stosowanie terapii „na żądanie” (20 mg raz dziennie w razie potrzeby) lub długotrwałe leczenie podtrzymujące dawką 20 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 40 mg w przypadku nawrotu objawów. U pacjentów wymagających profilaktyki owrzodzeń żołądka i dwunastnicy związanych z długotrwałym stosowaniem nieselektywnych NLPZ zaleca się dawkę 20 mg pantoprazolu raz na dobę. U osób z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby dawka nie powinna przekraczać 20 mg na dobę, natomiast u pacjentów z niewydolnością nerek i osób w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikacji dawkowania.
choroba refluksowa przełyku, leczenie na żądanie, niesteroidowe leki przeciwzapalne, NLPZ, objawy, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy, pantoprazol, podanie doustne, profilaktyka nawrotów, refluksowe zapalenie przełyku, remisja, tabletka dojelitowa, terapia na żądanie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pascolets –
Pascolets to lek w formie tabletek do ssania zawierający Scrophularia nodosa TM, Echinacea D3 trit. oraz Hydrargyrum biiodatum D12 trit., stosowany doustnie w terapii objawów ostrej fazy choroby. Zalecane dawkowanie w początkowej fazie to 1 tabletka co godzinę, maksymalnie 6 tabletek na dobę, z redukcją do 3 tabletek na dobę po poprawie klinicznej. Terapia nie powinna przekraczać 7 dni bez konsultacji lekarskiej. Tabletki należy ssać, aby zapewnić odpowiednie wchłanianie substancji aktywnych w jamie ustnej. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 6 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i dawkowania w tej grupie wiekowej. Każda tabletka zawiera 249 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
badanie kliniczne, bezpieczeństwo leku, charakterystyka produktu leczniczego, Echinacea, efekt terapeutyczny, faza choroby, Hydrargyrum biiodatum, konsultacja lekarska, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, Pascolets, podanie doustne, profil bezpieczeństwa, Scrophularia nodosa, tabletka do ssania, wywiad medyczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Parafina ciekła – Avena
Produkt leczniczy Parafina ciekła – Avena zawiera parafinę ciekłą (Paraffinum liquidum) w stężeniu 1g/1g, co oznacza, że każdy gram płynu zawiera 1 gram substancji czynnej. Preparat występuje w formie płynu przeznaczonego do podania doustnego oraz stosowania zewnętrznego. Charakteryzuje się prostym składem, bez substancji pomocniczych, co minimalizuje ryzyko interakcji farmaceutycznych. Produkt powinien być stosowany bez mieszania z innymi lekami, a jego okres ważności wynosi 2 lata od daty produkcji.
Parafina ciekła – Avena wymaga przechowywania w ciemnym miejscu, z dala od bezpośredniego światła, które może wpływać na stabilność preparatu. Dostępna jest w opakowaniach polietylenowych z zakrętką z pierścieniem gwarancyjnym, w pojemnościach od 40 g do 800 g, z opcją butelki z kroplomierzem lub bez. Nie określono specjalnych wymagań dotyczących utylizacji zużytego produktu lub jego pozostałości, co ułatwia postępowanie po zakończeniu terapii.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Polpix SR 2 mg
Polpix SR, zawierający ropinirol w formie chlorowodorku, jest dostępny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 2 mg, 4 mg i 8 mg, przeznaczonych do podania doustnego raz na dobę. Leczenie rozpoczyna się od dawki 2 mg/dobę przez pierwszy tydzień, następnie zwiększa do 4 mg/dobę, z możliwością dalszego stopniowego zwiększania dawki co 1-2 tygodnie do maksymalnie 24 mg/dobę, w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji. Tabletki należy połykać w całości, niezależnie od posiłków. W przypadku nietolerancji dawki początkowej można rozważyć przejście na ropinirol o natychmiastowym uwalnianiu w mniejszych dawkach podzielonych. W terapii skojarzonej z lewodopą możliwe jest stopniowe zmniejszenie dawki lewodopy o około 30%, co może zmniejszyć ryzyko dyskinez. Odstawianie ropinirolu powinno odbywać się stopniowo, w ciągu około tygodnia.
agonista dopaminy, chlorowodorek ropinirolu, choroba Parkinsona, ciężkie zaburzenia czynności nerek, dawka początkowa, dyskineza, działania niepożądane, hemodializa, klirens kreatyniny, kruszenie tabletek, leczenie skojarzone, lewodopa, maksymalna dawka dobowa, niewydolność nerek, podanie doustne, reakcja kliniczna, ropinirol o przedłużonym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tabletki o natychmiastowym uwalnianiu, zaawansowana choroba Parkinsona, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zelsiglat 100 mg
Dawkowanie celekoksybu w preparacie Zelsiglat powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta oraz wskazania terapeutycznego, z zaleceniem stosowania najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, aby minimalizować ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych. Standardowa dawka początkowa wynosi 200 mg/dobę, a maksymalna dawka dobowa to 400 mg (2×200 mg) dla choroby zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalnego zapalenia stawów oraz zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa. W przypadku braku poprawy po 2 tygodniach terapii należy rozważyć alternatywne leczenie. U pacjentów powyżej 65 roku życia dawka początkowa jest taka sama, jednak u osób z masą ciała poniżej 50 kg zaleca się szczególną ostrożność. Celekoksyb nie jest wskazany u dzieci.
celekoksyb, choroba zwyrodnieniowa stawów, dawka dobowa, dawka podzielona, dysfagia, działania niepożądane, enzym CYP2C9, marskość wątroby, podanie doustne, powikłania sercowo-naczyniowe, reumatoidalne zapalenie stawów, skuteczna dawka, terapia alternatywna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sartesta 5 mg + 80 mg
Lek Sartesta to preparat złożony zawierający amlodypinę i walsartan, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Dostępny jest w trzech dawkach: 5 mg amlodypiny + 80 mg walsartanu, 5 mg + 160 mg oraz 10 mg + 160 mg, podawanych w formie tabletek powlekanych, z zalecaną dawką 1 tabletki na dobę. Wybór odpowiedniego wariantu dawkowania zależy od wcześniejszej terapii pacjenta oraz jego odpowiedzi na leczenie, np. Sartesta 5 mg + 80 mg jest wskazana u pacjentów z niedostateczną kontrolą ciśnienia podczas monoterapii amlodypiną 5 mg lub walsartanem 80 mg. Przed rozpoczęciem terapii zaleca się dostosowanie dawek poszczególnych składników, a w razie potrzeby można bezpośrednio przejść z monoterapii na lek złożony. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek nie wymaga się modyfikacji dawki, natomiast przy umiarkowanych zaburzeniach konieczne jest monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny. Brak jest danych dotyczących stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek.
amlodypina i walsartan, cholestaza, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, ciśnienie tętnicze, monoterapia amlodypiną, monoterapia walsartanem, nadciśnienie tętnicze, niedrożność dróg żółciowych, podanie doustne, produkt złożony, stężenie potasu i kreatyniny, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ipidacrine hydrochloride Grindeks 20 mg
Lek Ipidacrine hydrochloride Grindeks dostępny jest w formie tabletek 20 mg oraz roztworu do wstrzykiwań domięśniowych lub podskórnych. Dawkowanie jest ściśle indywidualizowane w zależności od wskazania klinicznego, stopnia zaawansowania choroby oraz odpowiedzi na terapię. Standardowa dawka w chorobach obwodowego układu nerwowego, miastenii i zespołu miastenicznego wynosi 20 mg 1-3 razy dziennie, z możliwością zwiększenia do 20-40 mg 5-6 razy na dobę (maksymalnie do 240 mg) w ciężkich przypadkach. W przypadku porażeń opuszkowych, niedowładów, chorób demielinizacyjnych oraz zaburzeń pamięci dawka dobowa zwykle wynosi 20 mg 2-3 razy na dobę, z maksymalną dawką dobową 200 mg. Czas terapii w zaburzeniach pamięci może trwać od 1 miesiąca do 1 roku, natomiast w atonii jelit leczenie trwa 1-2 tygodnie przy dawce 20 mg 2-3 razy dziennie. Terapia może być rozpoczynana od postaci iniekcyjnej (15-30 mg), szczególnie w celu zapobiegania przełomowi miastenicznemu lub w ciężkich stanach, po czym kontynuuje się leczenie doustne.
atonia jelit, choroba Alzheimera, choroba demielinizacyjna, demencja starcza, ipidakryna, lek cholinergiczny, miastenia, niedowład, podanie doustne, porażenie opuszkowe, przełom miasteniczny, roztwór do wstrzykiwań, wstrzyknięcie domięśniowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie pamięci, zaburzenie ruchu, złącze nerwowo-mięśniowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Teslor 5 mg
Lek Teslor (desloratadyna) jest wskazany do stosowania u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia w dawce 5 mg raz na dobę, podawanej doustnie w formie tabletki powlekanej. Skuteczność u młodzieży w wieku 12-17 lat nie jest w pełni potwierdzona badaniami klinicznymi, natomiast brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci poniżej 12 lat, dlatego nie zaleca się stosowania leku w tej grupie wiekowej. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków, co ułatwia przestrzeganie zaleceń terapeutycznych. Dawkowanie powinno być dostosowane do charakteru alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa: w przypadku okresowego przebiegu (objawy <4 dni w tygodniu lub <4 tygodni) leczenie należy przerwać po ustąpieniu objawów i wznowić w momencie ich nawrotu, natomiast w przewlekłym przebiegu (objawy ≥4 dni w tygodniu i >4 tygodnie) zaleca się kontynuację terapii przez cały okres ekspozycji na alergen.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bezpieczeństwo stosowania, choroba alergiczna, czynnik alergenowy, dawka produktu leczniczego, desloratadyna, ekspozycja na alergen, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, podanie doustne, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, schemat dawkowania, schorzenie alergiczne, skuteczność terapeutyczna, stężenie leku, tabletka powlekana, Teslor, wywiad medyczny, zalecenie terapeutyczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cinie 100 100 mg
Przedawkowanie sumatryptanu, substancji czynnej w preparacie Cinie 100, może prowadzić do działań niepożądanych wymagających nadzoru medycznego. Badania kliniczne wykazały, że pojedyncze podskórne podanie do 12 mg sumatryptanu nie powoduje istotnych działań niepożądanych, co jest dawką wyższą niż standardowa 100 mg tabletka. Przekroczenie dawki powyżej 16 mg podskórnie lub 400 mg doustnie wiąże się z wystąpieniem działań niepożądanych zgodnych z profilem bezpieczeństwa opisanym w ChPL (punkt 4.8). W takich przypadkach zaleca się obserwację pacjenta przez co najmniej 10 godzin oraz wdrożenie standardowego leczenia podtrzymującego dostosowanego do objawów klinicznych i parametrów życiowych.
charakterystyka produktu leczniczego, Cinie, dializa otrzewnowa, droga podania, działanie niepożądane, eliminacja leku, hemodializa, interwencja medyczna, leczenie podtrzymujące, nadzór medyczny, objaw kliniczny, objaw przedawkowania, oczyszczanie krwi, parametr życiowy, podanie doustne, profil bezpieczeństwa, stężenie w osoczu, sumatryptan, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Jodek sodu, Na 131 I Polatom do terapii 37 MBq- 5500 MBq
Jodek sodu Na131I POLATOM w kapsułkach twardych jest stosowany doustnie w terapii chorób tarczycy z aktywnością promieniotwórczą od 37 MBq do 11 100 MBq, dostosowywaną indywidualnie przez specjalistę medycyny nuklearnej. W leczeniu nadczynności tarczycy i wola obojętnego standardowa dawka wynosi 200-800 MBq, natomiast w ablacji pozostałej tkanki po tyreoidektomii stosuje się 1850-3700 MBq. W terapii przerzutów raka tarczycy aktywność podawana wynosi 3700-11 100 MBq. U dzieci dawki są modyfikowane względem masy ciała i wieku, a u pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest uwzględnienie ograniczonej eliminacji jodu-131. Przed terapią zaleca się stosowanie diety ubogojodowej oraz okres głodzenia około 2 godzin przed i po podaniu kapsułki, a w przypadku nadczynności tarczycy – wcześniejsze leczenie farmakologiczne w celu ograniczenia objawów klinicznych.
ablacja tarczycy, aktywność promieniotwórcza, dieta niskojodowa, jod promieniotwórczy, jodek sodu, kapsułka twarda, medycyna nuklearna, nadczynność tarczycy, napromieniowanie pęcherza moczowego, niewydolność nerek, okres półtrwania, podanie doustne, przerzuty raka tarczycy, tyreoidektomia, wole obojętne, wychwyt tarczycowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Calcium dobesilate Galena 250 mg
Wapnia dobezylan, podany doustnie w dawce 500 mg, osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) około 8 µg/ml po około 6 godzinach (Tmax). Po 24 godzinach stężenie leku utrzymuje się na poziomie 3 µg/ml, co wskazuje na powolną eliminację. Substancja wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (20-25%), co może wpływać na jej biodostępność i dystrybucję do tkanek docelowych. Wapnia dobezylan jest wydalany głównie w postaci niezmienionej (90%), a jedynie 10% dawki ulega metabolizmowi.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Symamis 50 mg
Amisulpryd (Symamis) stosuje się w leczeniu zaburzeń psychotycznych z indywidualnym dostosowaniem dawki w zależności od nasilenia objawów i odpowiedzi pacjenta. W ostrych stanach psychotycznych zalecane dawkowanie wynosi 400-800 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 1200 mg/dobę, przy czym dawki powyżej 1200 mg nie są zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa. W przypadku przewagi objawów negatywnych dawka wynosi 50-300 mg/dobę. Dawkę do 400 mg można podać jednorazowo, natomiast wyższe dawki wymagają podziału na dawki mniejsze. U pacjentów w podeszłym wieku konieczna jest ostrożność i często redukcja dawki ze względu na ryzyko hipotonii i sedacji oraz współistniejącą niewydolność nerek. Stosowanie u młodzieży poniżej 18 lat nie jest zalecane z powodu ograniczonych danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
- Leksykon substancji czynnych
Marmelos – Dawkowanie i sposób podawania
Aegle marmelos, będący składnikiem produktu leczniczego Padma 28 Formuła, występuje w dawce 20 mg sproszkowanego owocu na kapsułkę. Dawkowanie jest zróżnicowane w zależności od wskazania terapeutycznego i wieku pacjenta. W profilaktyce infekcji górnych dróg oddechowych dzieci w wieku 6-12 lat przyjmują 60 mg marmelos na dobę (1 kapsułka 3 razy dziennie), natomiast młodzież powyżej 12 lat i dorośli 80 mg na dobę (2 kapsułki 2 razy dziennie). W terapii objawów niewydolności krążenia u dorosłych i osób starszych dawka początkowa wynosi 120 mg na dobę (2 kapsułki 3 razy dziennie), z możliwością redukcji do 20-40 mg na dobę w fazie podtrzymującej. Produkt podaje się doustnie, najlepiej 0,5-1 godziny przed posiłkiem, z obfitym popiciem wodą, a w przypadku dolegliwości żołądkowo-jelitowych dopuszcza się przyjmowanie z posiłkiem. Zaleca się zachowanie 1-2 godzin odstępu między Padma 28 a innymi lekami.
Aegle marmelos, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dysfagia, infekcja górnych dróg oddechowych, interakcje lekowe, marmelos, nasilenie objawów, niewydolność krążenia, objawy żołądkowo-jelitowe, odpowiedź kliniczna, Padma 28 Formuła, podanie doustne, podeszły wiek, poprawa kliniczna, substancja czynna, układ odpornościowy, wskazanie terapeutyczne, wywiad medyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ziele wierzbownicy 2 g/sasz.
Produkt leczniczy ZIELE WIERZBOWNICY zawiera 2,0 g ziela wierzbówki kiprzycy (Epilobium angustifolium L., herba) w każdej saszetce do zaparzania. Zalecane dawkowanie dotyczy wyłącznie mężczyzn dorosłych oraz osób w podeszłym wieku, którzy powinni przyjmować napar 2 razy na dobę. Przygotowanie naparu polega na zalaniu jednej saszetki 250 ml wrzącej wody, zaparzeniu pod przykryciem przez około 10 minut i spożyciu świeżo przygotowanego naparu. Produkt nie jest wskazany do stosowania u kobiet, dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia w kontekście wskazań określonych w charakterystyce produktu leczniczego.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Hascovir pro 50 mg/g
Lek Hascovir pro w postaci kremu zawiera acyklowir w stężeniu 50 mg/g i charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym po aplikacji miejscowej. Substancja czynna przenika efektywnie do warstwy podstawnej naskórka, gdzie replikacja wirusa Herpes jest najbardziej intensywna. Stężenie acyklowiru w tej warstwie wynosi 30-50% wartości obserwowanych po standardowym podaniu doustnym, co odpowiada około 0,12-0,35 μg/ml, podczas gdy po doustnym podaniu 200 mg co 4 godziny stężenie maksymalne w fazie stacjonarnej wynosi 0,4-0,7 μg/ml. Takie stężenia miejscowe są wystarczające do uzyskania efektu terapeutycznego bez konieczności wysokiej ekspozycji ogólnoustrojowej.
acyklowir, aplikacja miejscowa, efekt terapeutyczny, ekspozycja ogólnoustrojowa, faza stacjonarna, Herpes, infekcja, penetracja substancji czynnej, podanie doustne, profil farmakokinetyczny, stężenie acyklowiru, stężenie maksymalne, warstwa podstawna naskórka, właściwości farmakokinetyczne, zakażenie wirusem Herpes - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Diohespan 1000 mg
Diohespan, zawierający 1000 mg zmikronizowanej diosminy, jest wskazany w leczeniu przewlekłej niewydolności krążenia żylnego kończyn dolnych, owrzodzeń związanych z niewydolnością żylną oraz zaostrzeń dolegliwości żylaków odbytu. W przewlekłych stanach dawka wynosi 1 tabletkę (1000 mg) raz dziennie, podawaną doustnie podczas posiłku, co zwiększa biodostępność leku. W terapii zaostrzeń żylaków odbytu stosuje się schemat dawkowania: 3 tabletki (3000 mg) dziennie przez pierwsze 4 dni, następnie redukcję do 2 tabletek (2000 mg) dziennie przez kolejne 3 dni, również podczas posiłków. Tabletki należy połykać w całości lub rozkruszyć, jeśli występują trudności z połknięciem, przy czym linia podziału nie służy do dzielenia dawki.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Relanium 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diazepamu obejmowały ocenę potencjału rakotwórczego, mutagennego oraz wpływu na rozrodczość i rozwój płodu u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych. W badaniach rakotwórczości zaobserwowano zwiększoną częstość guzów wątrobowo-komórkowych u samców myszy, natomiast u samic myszy oraz innych gatunków (szczury, chomiki, myszoskoczki) nie stwierdzono wzrostu częstości nowotworów. Potencjał mutagenny diazepamu był słabo wykazany i pojawiał się jedynie przy wysokich stężeniach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na minimalne ryzyko mutagenności w warunkach klinicznych. W badaniach nad rozrodczością u szczurów dawka 100 mg/kg mc./dobę podawana doustnie przed i po okresie godowym oraz w ciąży i laktacji powodowała zmniejszenie liczby ciąż i obniżenie przeżywalności potomstwa, przy czym dawka ta jest wielokrotnie wyższa od stosowanych u ludzi.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Ivabradine Viatris 5 mg
Produkt leczniczy Ivabradine Viatris dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o dawkach 5 mg i 7,5 mg iwabradyny, odpowiadających odpowiednio 5,961 mg i 8,941 mg iwabradyny szczawianu. Tabletki 5 mg zawierają 70,965 mg laktozy bezwodnej, natomiast tabletki 7,5 mg – 106,449 mg laktozy bezwodnej. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę bezwodną, krzemionkę koloidalną bezwodną, kroskarmelozę sodową, butylohydroksytoluen (E321), magnezu stearynian oraz składniki otoczki takie jak hypromeloza, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 6000, żelaza tlenki (E172) i glicerol. Tabletki różnią się wyglądem: 5 mg są żółte, okrągłe o średnicy 6,0 mm z możliwością podziału, natomiast 7,5 mg mają kolor pomarańczowo-żółty, są okrągłe, obustronnie wypukłe o średnicy 6,5 mm i nie można ich dzielić.
butylohydroksytoluen, dwutlenek tytanu, hypromeloza, iwabradyna, iwabradyna szczawian, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza bezwodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, substancja pomocnicza o znanym działaniu, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Paramax Comp 500 mg + 65 mg
Produkt leczniczy Paramax Comp zawiera 500 mg paracetamolu oraz 65 mg kofeiny w jednej tabletce, przeznaczony do stosowania doustnego u dorosłych i dzieci powyżej 12 roku życia. Zalecana dawka jednorazowa wynosi 1-2 tabletki (500-1000 mg paracetamolu i 65-130 mg kofeiny), podawane do 3 razy na dobę, z maksymalną dawką dobową 6 tabletek (3000 mg paracetamolu i 390 mg kofeiny). Minimalny odstęp między dawkami powinien wynosić co najmniej 6 godzin, a w przypadku ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 10 ml/min) odstęp ten należy wydłużyć do 8 godzin. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat. Tabletki mają linię podziału umożliwiającą podzielenie dawki, co jest istotne w dostosowaniu terapii.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Requip 5 mg
Requip, zawierający ropinirol w formie chlorowodorku, jest podawany doustnie w dawkach od 0,25 mg do 5 mg na tabletkę, z zaleceniem przyjmowania trzy razy dziennie podczas posiłków w celu poprawy tolerancji przewodu pokarmowego. Terapia rozpoczyna się od dawki 0,25 mg trzykrotnie na dobę przez pierwszy tydzień, z możliwością stopniowego zwiększania dawki co tydzień o 0,25 mg na dawkę, osiągając do 3 mg/dobę po 4 tygodniach. Następnie dawkę można zwiększać o 0,5–1 mg trzykrotnie na dobę (1,5–3 mg/dobę), z efektem terapeutycznym obserwowanym w zakresie 3–9 mg/dobę, a maksymalna dawka do 24 mg/dobę, której bezpieczeństwo nie zostało jednak zbadane. W przypadku przerwania terapii na dobę lub dłużej zaleca się ponowne rozpoczęcie leczenia od dawki początkowej z powolnym zwiększaniem. W leczeniu skojarzonym z lewodopą konieczne może być stopniowe zmniejszenie dawki lewodopy o około 20%, aby ograniczyć ryzyko dyskinez.
agonista dopaminy, chlorowodorek ropinirolu, choroba Parkinsona, ciężkie zaburzenia czynności nerek, dyskineza, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens leku, lewodopa, niewydolność nerek, objawy choroby Parkinsona, podanie doustne, przewód pokarmowy, reakcja kliniczna, ropinirol, tabletka powlekana, terapia farmakologiczna, tolerancja leku, zaburzenia czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Ziele werbeny – Dawkowanie i sposób podawania
Ziele werbeny (Verbena officinalis L., herba) jest składnikiem preparatów złożonych, takich jak Sinupret, stosowanych w leczeniu zapaleń zatok przynosowych. W preparacie Sinupret krople doustne dawkowanie dla dorosłych wynosi 50 kropli (3,1 ml) 3 razy na dobę, z możliwością dwukrotnego zwiększenia dawki w szczególnych przypadkach, natomiast u dzieci i młodzieży (6-17 lat) 25 kropli (1,55 ml) 3 razy na dobę. Sinupret extract w postaci tabletek drażowanych zawiera 160 mg wyciągu suchego, w tym 18 mg ziela werbeny na tabletkę, a dawkowanie dla dorosłych to 1 tabletka 3 razy na dobę (maksymalnie 3 tabletki). Preparatu Sinupret extract nie należy stosować u osób poniżej 18 roku życia, a Sinupret krople doustne są przeciwwskazane u dzieci poniżej 6 lat ze względu na zawartość 19% (V/V) etanolu i brak danych dotyczących bezpieczeństwa. Czas stosowania obu form wynosi 7-14 dni, a brak poprawy lub pogorszenie stanu wymaga konsultacji lekarskiej.
alkoholizm, choroba mózgu, choroba wątroby, korzeń goryczki, krople doustne, kwiat bzu czarnego, kwiat pierwiosnka, padaczka, podanie doustne, preparat złożony, Sinupret extract, tabletka drażowana, wyciąg suchy, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie zatok przynosowych, ziele szczawiu, ziele werbeny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flavamed 60 mg
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna preparatu Flavamed 60 mg, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym doustnym nie zaobserwowano działań niepożądanych przy dawkach do 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52 i 78 tygodni), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie). Podanie dożylne w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów przez 4 tygodnie również nie wykazało ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej. Brak toksycznego wpływu na narządy docelowe oraz odwracalność obserwowanych działań niepożądanych dodatkowo potwierdzają bezpieczeństwo stosowania ambroksolu chlorowodorku.
aberracje chromosomowe, ambroksolu chlorowodorek, badania rakotwórczości, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie odwracalne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, Flavamed, narządy docelowe, NOAEL, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, rozwój przed- i pourodzeniowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność po podawaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, właściwości genotoksyczne, wpływ na reprodukcję, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Oxazepam GSK 10 mg
Oxazepam GSK, dostępny w tabletkach po 10 mg, wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wieku pacjenta, stanu klinicznego oraz funkcji narządów. U dorosłych standardowa dawka wynosi 10-30 mg podawane 3-4 razy na dobę, z maksymalną dawką do 120 mg/dobę. U pacjentów powyżej 65 roku życia zaleca się rozpoczęcie od 10 mg 3 razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 15 mg 3-4 razy na dobę, przy jednoczesnym monitorowaniu działań niepożądanych, a maksymalna dawka dobowa wynosi 60 mg. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek dawkowanie powinno być zredukowane i dostosowane indywidualnie, z koniecznością regularnego monitorowania stanu klinicznego. Oxazepam nie jest zalecany u dzieci i młodzieży ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib Stada 20 mg
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych in vitro i in vivo na różnych modelach zwierzęcych (myszy, szczury, małpy, króliki). Główne obszary toksyczności obejmowały układ pokarmowy, krwiotwórczy i limfatyczny, z jelitem jako głównym organem docelowym u szczurów i małp. U szczurów obserwowano łagodne do umiarkowanych zmiany erytrocytów i szpiku kostnego, a także obniżenie liczby limfocytów i masy organów limfatycznych, które były odwracalne po zakończeniu terapii. Długoterminowo u małp stwierdzono śródmiąższową mineralizację nerek. Dazatynib hamował agregację płytek i wydłużał czas krwawienia u szczurów, jednak nie wywoływał samoistnych krwotoków. Pomimo potencjalnego wpływu na kanał potasowy hERG i włókna Purkinjego in vitro, badania in vivo u małp nie wykazały wydłużenia odstępu QT ani innych istotnych zmian EKG.
agregacja płytek krwi, badanie rakotwórczości, dazatynib, działanie immunosupresyjne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, erytrocyty, fototoksyczność, hemostaza, kanał hERG, komórki CHO, krzepnięcie krwi, odstęp QT, podanie doustne, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, rozwój zarodkowo-płodowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność przewodu pokarmowego, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, włókna Purkinjego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cynacholin 4,88 g/5 ml
Cynacholin w postaci płynu doustnego (4,88 g/5 ml) zawiera wyciąg gęsty z ziela karczocha (Cynara scolymus L.) w stężeniu 97,5 g/100 ml, przygotowany w stosunku 2-4:1. Preparat jest wskazany do leczenia niestrawności u dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia, z dawkowaniem 2,5 ml 2-3 razy na dobę, podawanym doustnie po rozcieńczeniu niewielką ilością wody. Ze względu na zawartość etanolu (40-50% V/V) rozcieńczenie jest istotne dla tolerancji leku. Stosowanie u dzieci poniżej 12 lat nie jest zalecane. Maksymalny czas stosowania bez konsultacji lekarskiej wynosi 14 dni, po którym w przypadku utrzymujących się objawów konieczna jest dalsza diagnostyka i zmiana terapii.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Aliflusin 500 mg + 200 mg + 4 mg
Lek Aliflusin w postaci granulatu musującego zawiera 500 mg paracetamolu, 200 mg kwasu askorbinowego oraz 4 mg chlorofenaminy maleinianu w jednej saszetce. Standardowa dawka dla dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat to jedna saszetka do 3 razy na dobę, z minimum 4-godzinnymi przerwami, co daje maksymalną dobową dawkę 1500 mg paracetamolu, 600 mg kwasu askorbinowego i 12 mg chlorofenaminy maleinianu. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę paracetamolu należy dostosować w zależności od wartości GFR: przy GFR 10-50 ml/min odstęp między dawkami powinien wynosić co najmniej 6 godzin, a przy GFR <10 ml/min co najmniej 8 godzin, nie przekraczając łącznie 3 saszetek na dobę. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby lub zespołu Gilberta konieczne jest indywidualne dostosowanie dawki i odstępów, natomiast lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby oraz u dzieci poniżej 15 roku życia.
ból, chlorofenamina maleinian, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka dobowa maksymalna, dawkowanie jednorazowe, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, filtracja nerkowa, GFR, gorączka, granulat musujący, kwas askorbowy, paracetamol, podanie doustne, populacja pediatryczna, sacharoza, substancja pomocnicza, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół Gilberta - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flumycon 150 mg
Dane przedkliniczne flukonazolu, substancji czynnej preparatu Flumycon, wskazują na brak potencjału rakotwórczego i mutagennego przy dawkach odpowiadających 2-7-krotności dawki terapeutycznej u ludzi (2,5-10 mg/kg mc./dobę). Badania długoterminowe na myszach i szczurach nie wykazały istotnych zmian nowotworowych, poza częstszym występowaniem gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5-10 mg/kg mc./dobę. Testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym badania cytogenetyczne na limfocytach ludzkich (stężenie 1000 μg/mL) oraz komórkach szpiku kostnego myszy, nie potwierdziły działania genotoksycznego flukonazolu. Ponadto, nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc. oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc.
badanie cytogenetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, działanie teratogenne, efekt toksyczny, flukonazol, Flumycon, gruczolak wątrobowokomórkowy, kostnienie twarzoczaszki, limfocyt ludzki, mutacja chromosomalna, podanie doustne, podanie pozajelitowe, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przebieg porodu, przedłużony poród, rozszczep podniebienia, rozwój płodu, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodkowa, stężenie estrogenu, szpik kostny, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kalium hypermanganicum Galena 100 mg
Kalium hypermanganicum Galena w postaci tabletek zawiera 100 mg nadmanganianu potasu (Kalii permanganas) i jest przeznaczony wyłącznie do stosowania zewnętrznego po rozpuszczeniu w wodzie. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na nadmanganian potasu, która wymaga natychmiastowego zaprzestania terapii w przypadku wystąpienia reakcji alergicznej. Preparat nie powinien być podawany doustnie ze względu na potencjalną toksyczność, a także nie może być stosowany do przemywania oczu, gdyż może powodować podrażnienia i uszkodzenia tkanek oka.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Atorvastatin Bluefish AB 40 mg
Atorvastatin Bluefish AB to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 30 mg, 40 mg, 60 mg oraz 80 mg, w formie trójwodnej soli wapniowej. Tabletki zawierają substancje pomocnicze podzielone na składniki rdzenia (m.in. celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, wapnia węglan, hydroksypropyloceluloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian) oraz otoczki (hypromeloza, makrogol 8000, tytanu dwutlenek, talk). Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy jednowodnej, której zawartość w tabletkach wynosi od 53,80 mg w dawce 10 mg do 430,40 mg w dawce 80 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki mają charakterystyczny biały kolor i okrągły kształt, różnią się wymiarami i oznakowaniem, co ułatwia ich identyfikację (np. tabletka 10 mg ma wymiary 8,3 x 4,2 mm, a 80 mg – 16,8 x 8,3 mm).
atorwastatyna, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, makrogol, nietolerancja laktozy, okres ważności leku, pigment, plastyfikator, podanie doustne, postać farmaceutyczna, sól wapniowa trójwodna, stan kliniczny pacjenta, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, tworzywo powłokowe, węglan wapnia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lacosamide Zentiva 200 mg
Lacosamide Zentiva jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, zawierających odpowiednio lakozamid jako substancję czynną. Tabletki różnią się kolorem i wymiarami, co ułatwia ich identyfikację: 50 mg (białe, 10×5 mm), 100 mg (pomarańczowe, 12×6 mm), 150 mg (żółte, 14×7 mm) oraz 200 mg (różowe, 15×8 mm). Rdzeń tabletek zawiera substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, które zapewniają odpowiednią strukturę, spójność i rozpad leku w środowisku wodnym. Skład otoczki różni się w zależności od dawki, zawierając wspólne składniki (hypromeloza, hydroksypropyloceluloza, makrogol, talk, tytanu dwutlenek E171) oraz różne tlenki żelaza jako barwniki, które nadają tabletkom charakterystyczne kolory.
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, lakozamid, makrogol, podanie doustne, środek rozluźniający, środek wiążący, środek zwiększający sypkość, stearynian magnezu, substancja smarująca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, talk, tlenek żelaza brązowy, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tadamen MED 5 mg
Tadalafil w preparacie Tadamen MED (5 mg/tabletka) stosowany jest w leczeniu zaburzeń erekcji (ED) oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) u dorosłych mężczyzn. W terapii ED dostępne są dwa schematy dawkowania: doraźny (10 mg początkowo, możliwe zwiększenie do 20 mg, przyjmowany co najmniej 30 minut przed aktywnością seksualną, maksymalnie raz na dobę) oraz codzienny (5 mg raz na dobę, możliwe zmniejszenie do 2,5 mg, przyjmowany o stałej porze dnia). Dawkowanie codzienne jest rekomendowane u pacjentów przewidujących częste stosowanie (≥2 razy w tygodniu). W leczeniu BPH zaleca się stałe dawkowanie 5 mg raz na dobę, niezależnie od posiłku. U pacjentów leczonych jednocześnie z powodu ED i BPH stosuje się dawkę 5 mg raz dziennie. Nie wykazano skuteczności dawki 2,5 mg w terapii BPH.
aktywność seksualna, ciężkie zaburzenie, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cukrzyca, łagodny rozrost gruczołu krokowego, podanie doustne, schemat dawkowania, skala Child-Pugh, stosunek seksualny, tabletka powlekana, tadalafil, terapia zaburzeń erekcji, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pamifos-90 90 mg
Brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu disodu pamidronianu na płodność u ludzi, co uniemożliwia ocenę ryzyka zaburzeń płodności u obu płci. Kobiety w wieku rozrodczym powinny być poinformowane o konieczności stosowania wysoce skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii. W przypadku ciąży, ze względu na ograniczone dane i potencjalne ryzyko zaburzeń mineralizacji kości płodu (zwłaszcza kości długich) obserwowane w badaniach na zwierzętach, pamidronianu nie należy stosować, chyba że istnieje zagrożenie życia z powodu hiperkalcemii, gdzie korzyści przewyższają ryzyko. Przedkliniczne badania nie wykazały jednoznacznej teratogenności, jednak mechanizm działania leku na homeostazę wapniową może stanowić zagrożenie dla rozwijającego się płodu.