podanie doustne
Podanie doustne (per os, p.o.) to najpopularniejsza droga aplikacji leków, polegająca na wprowadzeniu substancji leczniczej do organizmu przez jamę ustną. Metoda ta jest preferowana ze względu na wygodę stosowania, nieinwazyjność oraz możliwość samodzielnego przyjmowania leków przez pacjenta.
Leki doustne występują w różnych postaciach farmaceutycznych: tabletki, kapsułki, drażetki, syropy, zawiesiny, roztwory i proszki. Po podaniu doustnym substancja lecznicza ulega wchłanianiu głównie w jelicie cienkim, a następnie przez układ wrotny trafia do wątroby, gdzie może podlegać efektowi pierwszego przejścia, co wpływa na biodostępność leku.
Podanie doustne ma pewne ograniczenia – nie jest odpowiednie dla pacjentów nieprzytomnych, z zaburzeniami połykania, wymiotujących oraz w przypadku leków drażniących przewód pokarmowy. Absorpcja leków podawanych doustnie może być modyfikowana przez pokarm, pH soku żołądkowego oraz interakcje z innymi jednocześnie przyjmowanymi substancjami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Furaginum Hasco Max 100 mg
Badania toksyczności ostrej furazydyny wykazały, że LD50 u myszy po podaniu doustnym wynosi 2813 mg/kg masy ciała, natomiast po podaniu dootrzewnowym jest znacznie niższa i wynosi 284,3 mg/kg m.c., co wskazuje na relatywnie niską toksyczność w porównaniu do innych pochodnych nitrofuranu. W badaniach na szczurach nie zaobserwowano toksyczności nawet po podaniu pojedynczej dawki 2000 mg/kg m.c. Badania podostre przeprowadzone przez 2 miesiące na szczurach przy dawkach 16, 50 i 150 mg/kg m.c. (wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne) nie wykazały toksycznego wpływu na organizm ani na narządy w ocenie histologicznej, a także nie stwierdzono istotnych zmian w parametrach morfologicznych i biochemicznych krwi.
badanie histologiczne, dawka terapeutyczna, działanie toksyczne, funkcja rozrodcza, Furaginum, furazydyna, parametry morfologiczne i biochemiczne krwi, pochodna nitrofuranu, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność podostra, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pregabalin Reddy 150 mg
Pregabalin Reddy to lek dostępny w formie kapsułek twardych o ośmiu różnych dawkach: 25 mg, 50 mg, 75 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg, 225 mg oraz 300 mg pregabaliny. Każda dawka kapsułki zawiera różną ilość laktozy jednowodnej, od 7,6 mg w kapsułkach 75 mg do 68,4 mg w kapsułkach 50 mg, co jest istotne przy stosowaniu u pacjentów z nietolerancją laktozy. Kapsułki różnią się kolorem, rozmiarem (od 0 do 4, gdzie rozmiar 0 to 21,4 ± 0,4 mm, a rozmiar 4 to 14,3 ± 0,4 mm) oraz nadrukiem „RDY” i numerem identyfikacyjnym na korpusie. Skład pomocniczy obejmuje m.in. laktozę jednowodną, skrobię kukurydzianą, talk, żelatynę, tytanu dwutlenek (E 171) oraz barwniki (żelaza tlenek czerwony E 172 i czarny E 172) w zależności od dawki.
charakterystyka produktu leczniczego, dwutlenek tytanu, kapsułka twarda, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, podanie doustne, pregabalina, skrobia kukurydziana, środek powierzchniowo czynny, substancja przeciwzbrylająca, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, wodorotlenek potasu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Succus Echinaceae Phytopharm 2,425 g/2,5 ml
Succus Echinaceae Phytopharm to preparat roślinny w postaci płynu doustnego, zawierający 2,425 g soku ze świeżego ziela jeżówki purpurowej (Echinacea purpurea L., herba) na 2,5 ml, stabilizowany etanolem w stężeniu 20-30% (V/V). Lek jest tradycyjnie stosowany jako wspomaganie w leczeniu objawów przeziębienia oraz krótkotrwała profilaktyka w okresach zwiększonej zachorowalności na infekcje dróg oddechowych, szczególnie w sezonie jesienno-zimowym. Preparat jest wskazany dla dorosłych powyżej 18 roku życia oraz młodzieży od 12 roku życia i ma na celu wspieranie naturalnych mechanizmów obronnych organizmu poprzez immunomodulujące działanie jeżówki purpurowej.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Wamlox 10 mg + 160 mg
Wamlox to lek złożony zawierający amlodypinę (w postaci bezylanu) oraz walsartan, dostępny w dawkach 5 mg + 80 mg, 5 mg + 160 mg oraz 10 mg + 160 mg, podawany w formie tabletek powlekanych. Standardowa dawka to 1 tabletka na dobę, niezależnie od mocy preparatu, z możliwością przyjmowania podczas posiłku lub niezależnie od niego. Przed rozpoczęciem terapii zaleca się indywidualne dostosowanie dawek amlodypiny i walsartanu, a w uzasadnionych przypadkach możliwa jest bezpośrednia zmiana z monoterapii na terapię skojarzoną. Dawkowanie dobiera się w zależności od wcześniejszej terapii i odpowiedzi pacjenta, np. dawka 5 mg + 80 mg jest wskazana u pacjentów, u których ciśnienie nie jest kontrolowane przy monoterapii amlodypiną 5 mg lub walsartanem 80 mg, natomiast dawka 10 mg + 160 mg jest przeznaczona dla pacjentów z niekontrolowanym ciśnieniem przy amlodypinie 10 mg lub walsartanie 160 mg, bądź po niepowodzeniu dawki 5 mg + 160 mg.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Galvenox 500 mg
Galvenox, zawierający 500 mg wapnia dobezylanu jednowodnego w kapsułce, stosowany jest doustnie w dawkach od 500 mg do 1000 mg na dobę, co odpowiada 1 kapsułce raz lub dwa razy dziennie. Dawkowanie należy indywidualizować w zależności od nasilenia objawów oraz odpowiedzi na leczenie. Terapia może trwać od kilku tygodni do wielu miesięcy, a kapsułki powinny być przyjmowane podczas głównych posiłków, co poprawia tolerancję i zmniejsza ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. W przypadku ustąpienia objawów możliwe jest zmniejszenie dawki, natomiast brak efektów terapeutycznych może wymagać zwiększenia dawki do 1000 mg na dobę.
azorubina, choroba współistniejąca, dawka maksymalna, dawka minimalna, dawkowanie leku, działania niepożądane przewodu pokarmowego, efekt terapeutyczny, Galvenox, interakcja lekowa, kapsułka twarda, nasilenie objawów, odpowiedź na leczenie, podanie doustne, reakcja alergiczna, wapń dobezylan jednowodny, wywiad z pacjentem, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olanzaran 10 mg
Olanzaran w dawce 10 mg jest dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, zawierających 10 mg olanzapiny jako substancji czynnej. Tabletki te zawierają również 3 mg aspartamu, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią ze względu na obecność fenyloalaniny. Substancje pomocnicze obejmują mannitol (wypełniacz o słodkawym smaku), krospowidon (środek rozsadzający przyspieszający rozpad tabletki w ślinie), talk oraz stearynian magnezu, które wspomagają proces produkcji i właściwości farmaceutyczne leku. Tabletki są jasnożółte, okrągłe, z wytłoczonym napisem „OV2” na jednej stronie, charakteryzują się szybkim rozpadem w jamie ustnej, co ułatwia podawanie pacjentom z trudnościami w połykaniu.
aspartam, dysfagia, fenyloalanina, fenyloketonuria, krospowidon, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, olanzapina, opakowanie blistrowe, podanie doustne, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja smarująca, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fingolimod Bluefish 0,5 mg
Fingolimod Bluefish jest lekiem stosowanym w terapii stwardnienia rozsianego, którego dawkowanie powinno być ściśle nadzorowane przez doświadczonych lekarzy. U dorosłych zalecana dawka wynosi 0,5 mg raz na dobę, podawana doustnie w formie kapsułek, które należy połykać w całości. U dzieci i młodzieży powyżej 10 lat dawkowanie zależy od masy ciała: pacjenci ≤ 40 kg powinni otrzymywać 0,25 mg (w postaci kapsułek 0,25 mg innego produktu), natomiast pacjenci > 40 kg – 0,5 mg. Po przekroczeniu masy ciała 40 kg u młodszych pacjentów zaleca się przejście na dawkę 0,5 mg z odpowiednim monitorowaniem, analogicznym do rozpoczęcia terapii. W przypadku przerw w leczeniu powyżej określonych progów czasowych (np. ≥ 1 dzień w pierwszych 2 tygodniach, > 7 dni w 3. i 4. tygodniu, > 2 tygodnie po miesiącu leczenia) konieczne jest ponowne monitorowanie pacjenta po podaniu pierwszej dawki.
25 mg, 5 mg, bezpieczeństwo stosowania leku, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, dawkowanie fingolimodu, dzieci i młodzież, fingolimod 0, klasyfikacja Child-Pugh, monitorowanie pacjenta, pacjent dorosły, pacjent w podeszłym wieku, podanie doustne, stwardnienie rozsiane, terapia fingolimodu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Megalia 40 mg/ml
MEGALIA to doustna zawiesina lecznicza zawierająca octan megestrolu zmikronizowany w stężeniu 40 mg/ml, co zapewnia wysoką biodostępność i stabilność farmaceutyczną. Preparat zawiera szereg substancji pomocniczych, w tym karbomer jako środek żelujący, makrogologlicerolu hydroksystearynian jako emulgator, regulatory pH (wodorotlenek sodu 10%, kwas cytrynowy jednowodny, sodu cytrynian) oraz konserwanty (metylu i propylu p-hydroksybenzoesan). Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność 300 mg/ml płynnego maltitolu, który zawiera maltitol, sorbitol oraz uwodnione oligo- i polisacharydy, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją cukrów. Zawiesina jest przeznaczona do wygodnego dawkowania, zwłaszcza u pacjentów z trudnościami w połykaniu tabletek.
biodostępność, cytrynian sodu, dysfagia, emulgator, karbomer, konserwant przeciwbakteryjny, konserwant przeciwgrzybiczny, kwas cytrynowy, makrogologlicerolu hydroksystearynian, maltitol płynny, metylu p-hydroksybenzoesan, nietolerancja cukrów, niezgodność farmaceutyczna, octan megestrolu, podanie doustne, postać farmaceutyczna, propylu p-hydroksybenzoesan, regulator kwasowości, sacharyna sodowa, substancja buforująca, substancja słodząca, wodorotlenek sodu, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketokonazol 200 mg
Przedkliniczne badania toksyczności ketokonazolu wykazały, że LD50 po podaniu doustnym wynosiła od 202 mg/kg mc. u świnek morskich do 780 mg/kg mc. u psów, natomiast po podaniu dożylnym od 28 mg/kg mc. u świnek morskich do 86 mg/kg mc. u szczurów. W badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów i psów dawki do 10 mg/kg mc./dobę nie wywoływały istotnych działań niepożądanych. Natomiast dawki 20-40 mg/kg mc./dobę u szczurów powodowały zmniejszenie łaknienia, wzrost masy ciała oraz zmiany patologiczne w nerkach, wątrobie, nadnerczach i jajnikach. U psów dawki 40 mg/kg mc./dobę skutkowały powiększeniem wątroby, wzrostem aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy alaninowej i fosfatazy alkalicznej) oraz zmianami histopatologicznymi, które po 2-4 tygodniach prowadziły do żółtaczki. Dawki 80-160 mg/kg mc./dobę u szczurów nasilały te zmiany, jednak po zakończeniu terapii obserwowano ich odwracalność.
aminotransferaza alaninowa, dawka śmiertelna, dawka śmiertelna 50, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, ketokonazol, lek przeciwgrzybiczny, podanie doustne, podanie dożylne, tkanka wątrobowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zdolność rozrodcza, zmiana histopatologiczna, zmiana patologiczna, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zovirax Active 200 mg
Acyklowir (substancja czynna Zovirax Active 200 mg) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w okresie rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane z rejestru ciąż nie wykazały zwiększonej częstości wad wrodzonych, a badania przedkliniczne nie potwierdziły działania embriotoksycznego ani teratogennego przy standardowych dawkach. W niestandardowych badaniach na szczurach obserwowano wady płodów jedynie przy bardzo wysokich dawkach wywołujących toksyczność u matek. Terapia u kobiet ciężarnych powinna być rozważana wyłącznie, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, po indywidualnej ocenie klinicznej. Brak jest danych dotyczących wpływu acyklowiru na płodność kobiet, natomiast badania u mężczyzn wykazały brak istotnego wpływu na parametry nasienia przy dawkach do 1 g/dobę przez 6 miesięcy.
acyklowir, badania farmakokinetyczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, karmienie piersią, liczba plemników, morfologia plemników, parametry nasienia, płodność kobieca, płodność męska, podanie doustne, przenikanie do mleka, rejestr ciąż, ruchliwość plemników, stężenie substancji czynnej, toksyczność matczyna, wady wrodzone, Zovirax Active - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Halset 1,5 mg
Halset to preparat zawierający 1,5 mg cetylopirydyniowego chlorku jednowodnego w jednej tabletce do ssania, stosowany miejscowo w leczeniu dolegliwości gardła. Tabletki mają postać prostokątnych, białych, obustronnie płaskich tabletek o miętowym smaku i zapachu. Dawkowanie jest zróżnicowane w zależności od wieku pacjenta: dorośli i młodzież powyżej 12 lat mogą stosować 1 tabletkę co 1-2 godziny, maksymalnie do 8 tabletek na dobę; dzieci powyżej 6 lat – 1 tabletkę co 2-3 godziny, maksymalnie do 6 tabletek na dobę. Stosowanie u dzieci poniżej 6 lat nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa oraz trudności w prawidłowym stosowaniu.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Vardenafil Holsten 5 mg
Lek Vardenafil Holsten zawiera substancję czynną wardenafil (wardenafilum) w postaci chlorowodorku trójwodnego, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 5 mg, 10 mg lub 20 mg wardenafilu oraz aspartam (E951) w ilościach 2,5 mg, 5 mg i 10 mg, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją tej substancji. Tabletki mają pomarańczowy kolor uzyskany dzięki połączeniu tlenków żelaza czerwonego i żółtego oraz dwutlenku tytanu, są okrągłe i obustronnie wypukłe, a ich średnica wynosi odpowiednio 6 mm (5 mg), 7 mm (10 mg) i 9 mm (20 mg). Oznaczenia na tabletkach ułatwiają identyfikację dawki: „5”, „10” lub „20”. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, krospowidon typ A, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości farmaceutyczne preparatu.
aspartam, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka doustna, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wardenafil, wardenafil chlorowodorek trójwodny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pazopanib Viatris 200 mg
Pazopanib Viatris jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 200 mg i 400 mg, stosowany głównie w leczeniu raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz mięsaka tkanek miękkich (STS). Standardowa dawka wyjściowa dla dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością wątroby wynosi 800 mg raz na dobę. Dawkowanie należy dostosowywać indywidualnie w przypadku działań niepożądanych, zmieniając dawkę o 200 mg, nie przekraczając maksymalnej dawki dobowej 800 mg. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby dawka pozostaje na poziomie 800 mg/dobę, natomiast przy umiarkowanych zaburzeniach zaleca się redukcję do 200 mg/dobę. Stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby (bilirubina >3 x GGN) jest przeciwwskazane. U osób powyżej 65 roku życia nie stwierdzono istotnych różnic w bezpieczeństwie i skuteczności, jednak należy uwzględnić potencjalnie zwiększoną wrażliwość na lek. U pacjentów z klirensem kreatyniny >30 mL/min modyfikacja dawki nie jest wymagana, natomiast przy klirensie <30 mL/min zaleca się ostrożność ze względu na ograniczone dane kliniczne.
aminotransferaza alaninowa, bilirubina, bilirubina bezpośrednia, biodostępność leku, czynność wątroby, działanie niepożądane, farmakokinetyka leku, górna granica normy, klirens kreatyniny, mięsak tkanek miękkich, onkolog, pazopanib, podanie doustne, profil farmakokinetyczny, rak nerkowokomórkowy, tabletka powlekana, terapia przeciwnowotworowa, wydalanie leku, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Diohespan Max 1000 mg
Diohespan Max to preparat zawierający 1000 mg zmikronizowanej diosminy w jednej saszetce proszku doustnego, stosowany głównie w leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej oraz zaostrzeń żylaków odbytu. Standardowa dawka wynosi 1000 mg raz na dobę, co jest wystarczające w terapii przewlekłej. W przypadku zaostrzenia objawów żylaków odbytu zaleca się intensyfikację dawkowania: 3000 mg dziennie (3 saszetki) przez pierwsze 4 dni, a następnie 2000 mg dziennie (2 saszetki) przez kolejne 3 dni. Podawanie leku podczas posiłków poprawia jego tolerancję i skuteczność. Preparat można przyjmować bezpośrednio na język lub jako zawiesinę w niewielkiej ilości wody.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Coxitex 120 mg
Coxitex to lek zawierający etorykoksyb w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg oraz 120 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych o charakterystycznym kształcie i kolorze, z wytłoczonym numerem dawki na jednej stronie. Każda tabletka zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu, co czyni lek zasadniczo wolnym od sodu. Substancje pomocnicze w rdzeniu to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian, natomiast skład otoczki różni się w zależności od dawki, z barwnikami takimi jak tytanu dwutlenek (E 171), indygotyna (E 132) i żelaza tlenek żółty (E 172) stosowanymi w tabletkach 30 mg, 60 mg i 120 mg, a ich brak w 90 mg, co nadaje im biały kolor. Tabletki są pakowane w blistry Aluminium-Aluminium, dostępne w różnych wielkościach opakowań, w tym blistry jednodawkowe, z okresem ważności 4 lata i zaleceniem przechowywania w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed wilgocią.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, emulgator, etorykoksyb, glicerolu monostearynian, indygotyna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, niepożądana interakcja, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, sodu laurylosiarczan, środek rozluźniający, substancja poślizgowa, substancja powierzchniowo czynna, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atorvastatin Bluefish AB 40 mg
Atorwastatyna powinna być stosowana po wprowadzeniu diety ubogocholesterolowej i dostosowywana indywidualnie na podstawie stężenia LDL-C oraz celów terapeutycznych. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością modyfikacji co 4 tygodnie, maksymalnie do 80 mg/dobę. Efekt terapeutyczny obserwuje się już po 2 tygodniach, a maksymalny po 4 tygodniach. W pierwotnej hipercholesterolemii i mieszanej hiperlipidemii dawka 10 mg/dobę jest zwykle wystarczająca. W heterozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawkę można zwiększać do 40 mg/dobę, a następnie kontynuować 40 mg z lekami wiążącymi kwasy żółciowe lub zwiększyć do 80 mg/dobę. W homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej dawka wynosi 10–80 mg/dobę, stosowana jako terapia wspomagająca. W prewencji pierwotnej chorób sercowo-naczyniowych stosuje się 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia dawki w celu osiągnięcia docelowego LDL-C.
afereza LDL, atorwastatyna, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, choroba wątroby, cyklosporyna, dieta ubogocholesterolowa, elbaswir z grazoprewirem, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia, interakcja lekowa, lek przeciwwirusowy, lek wiążący kwasy żółciowe, letermowir, lipidogram, mieszana hiperlipidemia, podanie doustne, terapia hipolipemizująca, wirus cytomegalii, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z pelargonii – Dawkowanie i sposób podawania
Nalewka z pelargonii (Pelargonium sidoides DC i/lub Pelargonium reniforme Curt., radix) stanowi substancję czynną produktu leczniczego Pelafen MED, dostępnego w postaci kropli doustnych o stężeniu 0,8 g/ml, gdzie 10 g (10 ml) zawiera 8 g nalewki (DER 1:8-10) w etanolu 15% V/V. Dawkowanie jest zróżnicowane wiekowo: u młodzieży powyżej 12 lat, dorosłych i osób starszych zaleca się 30 kropli 3 razy dziennie (90 kropli/dobę), u dzieci 6-11 lat 20 kropli 3 razy dziennie (60 kropli/dobę), natomiast u dzieci poniżej 6 lat stosowanie nie jest zalecane. Produkt można podawać bezpośrednio na łyżce lub rozcieńczony w połowie szklanki wody, z zachowaniem równych odstępów między dawkami. Standardowy czas terapii wynosi 7 dni, po którym należy ocenić skuteczność leczenia i w razie braku poprawy rozważyć dalszą diagnostykę i modyfikację terapii.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Parafina ciekła LGO –
Parafina ciekła LGO to preparat doustny zawierający 100% parafiny ciekłej (Paraffinum liquidum), stosowany głównie jako środek przeczyszczający. Zalecana dawka dla dorosłych wynosi 1-3 łyżki stołowe (15-45 g) podawane raz na dobę, najlepiej na noc lub rano na czczo. Efekt terapeutyczny pojawia się po kilku godzinach od podania, co należy uwzględnić podczas monitorowania pacjenta. U dzieci powyżej 3. roku życia dawkowanie ustala lekarz indywidualnie, natomiast stosowanie u dzieci poniżej 3 lat jest przeciwwskazane. Preparat nie zawiera substancji pomocniczych, co ma znaczenie przy ocenie ryzyka reakcji alergicznych.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Drotafemme 40 mg
Produkt leczniczy Drotafemme dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o dawce 40 mg drotaweryny chlorowodorku (Drotaverini hydrochloridum). Tabletki mają pomarańczową barwę, okrągły kształt i są obustronnie wypukłe. Substancje pomocnicze obejmują m.in. 43,8 mg laktozy jednowodnej, 0,095 mg żółcieni pomarańczowej laku oraz maltodekstrynę, która jest źródłem glukozy. Rdzeń tabletki zawiera laktozę jednowodną, skrobię kukurydzianą, maltodekstrynę, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian. Otoczka maskująca smak zawiera hypromelozę, tytanu dwutlenek (E 171), talk, sacharynę sodową (E 954), makrogol 4000, żółcień pomarańczową (E 110) oraz żelaza tlenek żółty (E 172).
drotaweryny chlorowodorek, dwutlenek tytanu, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, makrogol, maltodekstryna, podanie doustne, produkt leczniczy, sacharyna sodowa, skrobia kukurydziana, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja plastyfikująca, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lactulosum Orifarm 2,5 g/5 ml
Lactulosum Orifarm to syrop doustny zawierający 2,5 g laktulozy w 5 ml preparatu, stanowiącej substancję czynną o precyzyjnie określonym stężeniu terapeutycznym. Produkt zawiera również substancje pomocnicze, takie jak sorbitol ciekły (5,3 mg), galaktoza (375 mg), laktoza (250 mg, w tym 125 mg glukozy i 125 mg galaktozy), fruktoza (25 mg), a także składniki aromatu pomarańczowego: etanol (1,4 mg), d-limonen i linalol. Obecność siarczynów, pochodzących z procesu wytwarzania substancji czynnej, jest również istotna z klinicznego punktu widzenia. Syrop ma postać płynną, o smaku pomarańczowym, co ułatwia podawanie zarówno dorosłym, jak i dzieciom. Preparat należy przechowywać w temperaturze do 25°C, w oryginalnym, szczelnie zamkniętym opakowaniu, z okresem ważności 2 lata oraz ograniczeniem do 2 miesięcy po pierwszym otwarciu butelki o pojemności 150 ml.
etanol, fruktoza, galaktoza, glukoza, interakcja lekowa, kwas cytrynowy, laktoza, laktuloza, lek przeczyszczający, linalol, okres ważności, podanie doustne, regulator kwasowości, siarczyny, sorbitol, sorbitol ciekły, substancja czynna, substancje pomocnicze, właściwości fizykochemiczne, właściwości organoleptyczne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Respifortin 600 mg
Acetylocysteina w postaci tabletek musujących Respifortin o dawce 600 mg powinna być stosowana u dorosłych w dawce 600 mg (1 tabletka) raz na dobę, nie przekraczając 5 dni terapii bez konsultacji lekarskiej. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 2. roku życia oraz niezalecany u młodzieży w wieku 2-18 lat. Tabletka musi być rozpuszczona w ½ szklanki wody, a roztwór powinien być wypity natychmiast po przygotowaniu, co zapewnia optymalne działanie mukolityczne. Terapia powinna być prowadzona z uwzględnieniem podania leku co najmniej 4 godziny przed snem, aby uniknąć zalegania rozrzedzonej wydzieliny w oskrzelach.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Famotydyna Ranigast 20 mg
Famotydyna Ranigast 20 mg w tabletkach powlekanych jest wskazana do doraźnego leczenia dolegliwości dyspeptycznych. Standardowa dawka u dorosłych wynosi 20 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg dwa razy na dobę (maksymalnie 40 mg/dobę) w przypadku nawracających objawów. Czas terapii nie powinien przekraczać 2 tygodni; brak poprawy wymaga ponownej oceny diagnostycznej. Lek podaje się doustnie, tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, a podawanie jest niezależne od posiłków, co ułatwia stosowanie. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawkowania.
dawkowanie leku, dolegliwość dyspeptyczna, efekt terapeutyczny, famotydyna, kuracja lecznicza, leczenie doraźne, maksymalna dawka dobowa, niestrawność, niewydolność nerek, podanie doustne, schemat dawkowania, tabletka powlekana, upośledzenie funkcji nerek, weryfikacja diagnozy, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Diosminum Aflofarm 500 mg
Produkt leczniczy Diosminum Aflofarm zawiera 500 mg diosminy w tabletce i jest przeznaczony do podania doustnego. Standardowe dawkowanie w przewlekłej niewydolności żylnej to 1 tabletka 2 razy dziennie (rano i wieczorem), co daje łącznie 1000 mg diosminy na dobę. Tabletki należy przyjmować podczas posiłków, co poprawia biodostępność i tolerancję leku. W przypadku zaostrzenia żylaków odbytu stosuje się intensywny, dwuetapowy schemat: przez pierwsze 4 dni 6 tabletek dziennie (3000 mg diosminy), a następnie przez 3 dni 4 tabletki dziennie (2000 mg diosminy), również podczas posiłków. Tabletki należy połykać w całości, nie kruszyć ani nie rozgryzać, aby nie zaburzyć farmakokinetyki preparatu.
biodostępność leku, choroby współistniejące, diosmina, dolegliwości przewodu pokarmowego, działania niepożądane, efekt terapeutyczny, farmakokinetyka leku, interakcje lekowe, podanie doustne, przewlekła niewydolność żylna, wywiad medyczny, zalecenia terapeutyczne, zaostrzenie dolegliwości, żylaki odbytu - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny z liści babki lancetowatej – Dawkowanie i sposób podawania
Wyciąg płynny z liści babki lancetowatej (Plantaginis lanceolatae folii extractum fluidum) stosowany jest w preparacie Lancetan o działaniu przeciwkaszlowym i łagodzącym podrażnienia gardła. Syrop zawiera 648 mg wyciągu w 5 ml, co odpowiada stężeniu 10 g/100 g syropu. Zalecane dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat oraz dzieci w wieku 6-12 lat to 5 ml syropu podawane 4 razy na dobę, co daje łączną dobową dawkę 20 ml syropu i 2592 mg wyciągu. Preparat nie jest wskazany u dzieci poniżej 6 lat. Syrop zawiera 4,0-7,0% (V/V) alkoholu etanolowego oraz około 3,9 g sacharozy w 5 ml, co wymaga uwagi u pacjentów z chorobami wątroby, epilepsją, uzależnieniem od alkoholu oraz cukrzycą.
choroba wątroby, cukrzyca, epilepsja, Lancetan, modyfikacja terapii, monitorowanie odpowiedzi na leczenie, Plantaginis lanceolatae folii extractum fluidum, podanie doustne, podrażnienie gardła, preparat przeciwkaszlowy, sacharoza, syrop Lancetan, uzależnienie od alkoholu, weryfikacja diagnozy, wyciąg płynny z liści babki lancetowatej, wywiad medyczny, zawartość etanolu - Leksykon substancji czynnych
Bobrek trójlistkowy – Dawkowanie i sposób podawania
Liść bobrka trójlistkowego (Menyanthes trifoliata L., folium) jest składnikiem preparatów złożonych o właściwościach żołądkowych i gorzkich, dostępnych w formie nalewek i kropli doustnych. Preparaty te, często łączone z innymi ziołami (np. korzeń goryczki, naowocnia pomarańczy gorzkiej), stosuje się w leczeniu niestrawności oraz braku apetytu. Dawkowanie różni się w zależności od produktu: krople żołądkowe 15-40 kropli (0,6-2 ml) 3-4 razy dziennie, krople żołądkowe forte 2,5 ml 3 razy dziennie, krople żołądkowe T 50 kropli (ok. 2,5 ml) doraźnie lub 3-4 razy dziennie, nalewka gorzka 0,6 ml (10-12 kropli) do 6 razy dziennie. Preparaty należy rozcieńczać w wodzie (¼ do ½ szklanki) i stosować doustnie, z uwzględnieniem czasu podania względem posiłków (przed posiłkiem przy braku apetytu, po posiłku lub doraźnie przy niestrawności). Stosowanie u dzieci poniżej 12 roku życia jest przeciwwskazane, a u młodzieży powyżej 12 lat dawkowanie jest takie samo jak u dorosłych.
alkoholizm, bobrek trójlistkowy, brak apetytu, brak łaknienia, choroba wątroby, interakcja lekowa, korzeń goryczki, korzeń kozłka, krople żołądkowe, Krople żołądkowe forte, Krople żołądkowe T, mięta pieprzowa, nalewka gorzka, naowocnia pomarańczy gorzkiej, niestrawność, padaczka, podanie doustne, zaburzenia trawienia, ziele dziurawca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Figura 1 16,58-22,43 mg glikozydów hydroksyantracenowych w przeliczeniu na sennozyd B/saszetkę
Lek Figura 1 zawiera 16,58-22,43 mg glikozydów hydroksyantracenowych (w przeliczeniu na sennozyd B) w jednej saszetce i jest stosowany jako środek przeczyszczający. Maksymalna dobowa dawka wynosi 30 mg, co odpowiada jednej saszetce. Produkt jest przeznaczony do stosowania doustnego, w formie naparu przygotowanego przez zaparzenie jednej saszetki w około 200 ml gorącej wody przez 10 minut. Zaleca się przyjmowanie naparu wieczorem, po posiłku, w ilości od ⅔ do całej porcji. Działanie przeczyszczające pojawia się zwykle po 8-12 godzinach od podania. Stosowanie leku powinno być ograniczone do maksymalnie 1 tygodnia, zwykle 2-3 razy w tygodniu, a dawka powinna być dostosowana do najniższej skutecznej ilości zapewniającej miękki stolec.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Pharmascience 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały istotne ryzyko teratogenne, potwierdzone licznymi wadami wrodzonymi u potomstwa małp (dawki 0,5–4 mg/kg mc./dobę) oraz królików (dawki 3, 10, 20 mg/kg mc./dobę). U małp obserwowano atrezję odbytu, wady kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia, brak rotacji), a także zmiany narządów wewnętrznych, takich jak odbarwienia i zmniejszony pęcherzyk żółciowy. U królików stwierdzono brak płata środkowego płuc (10 i 20 mg/kg mc./dobę), przemieszczenie nerek (20 mg/kg mc./dobę) oraz zmienność tkanek miękkich i szkieletu. Badania toksyczności ostrej wskazały na niską toksyczność lenalidomidu (LD50 > 2000 mg/kg mc. u gryzoni), natomiast toksyczność przewlekła u szczurów (dawki 75, 150, 300 mg/kg mc./dobę przez 26 tygodni) objawiała się odwracalnym zwiększeniem mineralizacji miedniczek nerkowych, bardziej wyraźnym u samic. NOAEL ustalono poniżej 75 mg/kg mc./dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji w stosunku do ludzi (AUC). U małp podawanie 4–6 mg/kg mc./dobę przez 20 tygodni skutkowało znaczną toksycznością hematologiczną i wielonarządową, natomiast dawki 1–2 mg/kg mc./dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany w szpiku i łagodną leukopenię.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, badanie przedkliniczne, dawka letalna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, komórki mieloidalne, lenalidomid, miedniczka nerkowa, mikrojąderko komórkowe, oligodaktylia, płat środkowy płuca, podanie doustne, polidaktylia, przemieszczenie nerki, szpik kostny, toksyczność hematologiczna, toksyczność rozwojowa, wada wrodzona, wada wrodzona kończyny, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Coxydyna 90 mg
Etorykoksyb (Coxydyna) powinien być stosowany w najmniejszej skutecznej dawce i przez możliwie najkrótszy czas ze względu na zwiększone ryzyko powikłań układu krążenia związane z dawką i czasem leczenia. W chorobie zwyrodnieniowej stawów zalecana dawka to 30 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 60 mg w przypadku niedostatecznego efektu terapeutycznego. W reumatoidalnym zapaleniu stawów oraz zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa dawka początkowa wynosi 60 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 90 mg, a następnie zmniejszenia do 60 mg po stabilizacji klinicznej. W ostrym zapaleniu stawów w przebiegu dny moczanowej stosuje się 120 mg raz na dobę maksymalnie przez 8 dni, natomiast w bólu po zabiegach stomatologicznych 90 mg raz na dobę przez maksymalnie 3 dni. Stosowanie dawek wyższych niż zalecane nie wykazało większej skuteczności.
analgezja pooperacyjna, choroba zwyrodnieniowa stawów, dna moczanowa, działanie przeciwbólowe, etorykoksyb, klirens kreatyniny, niewydolność wątroby, ostra dna moczanowa, ostre zapalenie stawów, ostry zespół bólowy, podanie doustne, reumatoidalne zapalenie stawów, skala Child-Pugh, układ krążenia, zabieg stomatologiczny, zaburzenia czynności nerek, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - Leksykon substancji czynnych
Bluszcz – Dawkowanie i sposób podawania
Wyciąg z liści bluszczu (Hedera helix) jest stosowany w terapii schorzeń układu oddechowego, z dawkowaniem dostosowanym do wieku pacjenta oraz formy farmaceutycznej. Dorośli i młodzież powyżej 12 lat powinni przyjmować 5 ml syropu 3 razy dziennie, co odpowiada 99 mg (Mucoplant) lub 105 mg (Prospan) suchego wyciągu na dobę. Dzieci w wieku 6-11 lat otrzymują dawkę zmniejszoną do 66 mg (Mucoplant) lub 70 mg (Prospan) na dobę, podawane 2 razy dziennie. Dla dzieci 2-5 lat zalecany jest tylko Prospan w dawce 2,5 ml 2 razy dziennie (35 mg/dobę), natomiast preparaty z bluszczem są przeciwwskazane u dzieci poniżej 2 lat. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby brak jest ustalonych zaleceń dawkowania, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania podczas terapii.
choroba współistniejąca, dostosowanie terapii, działanie niepożądane, działanie wykrztuśne, efekt terapeutyczny, grupa wiekowa, Hedera helix, podanie doustne, podawanie preparatu, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, przeciwwskazanie, schorzenie układu oddechowego, suchy wyciąg, weryfikacja diagnozy, wyciąg z liści bluszczu, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Aropilo SR 4 mg
Lek Aropilo SR (ropinirol) w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu stosowany jest doustnie, raz na dobę, z dawką początkową 2 mg przez pierwszy tydzień, następnie zwiększaną do 4 mg. Dawkę można dalej modyfikować co najmniej co tydzień o 2 mg do maksymalnie 24 mg/dobę, w zależności od skuteczności i tolerancji. Tabletki należy połykać w całości, nie żuć ani nie kruszyć, aby zachować mechanizm przedłużonego uwalniania. W przypadku nietolerancji dawki początkowej zaleca się rozważenie terapii ropinirolem o natychmiastowym uwalnianiu z podziałem dawki na trzy razy dziennie. Przy leczeniu skojarzonym z lewodopą możliwe jest stopniowe zmniejszenie dawki lewodopy o około 30%, co może łagodzić dyskinezy pojawiające się podczas zwiększania dawki ropinirolu. Odstawianie leku powinno odbywać się stopniowo, przez okres około tygodnia.
agonista dopaminy, choroba Parkinsona, dawka uzupełniająca, dyskineza, działanie niepożądane, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens ropinirolu, lewodopa, niewydolność nerek, podanie doustne, ropinirol, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona z lewodopą, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Skład i postać leku – Entecavir Zentiva 1 mg
Entecavir Zentiva jest lekiem przeciwwirusowym dostępnym w postaci tabletek powlekanych o dawkach 0,5 mg oraz 1 mg, zawierających entekawir jednowodny jako substancję czynną. Tabletki różnią się wielkością (średnica odpowiednio około 7 mm i 8,9 mm) oraz cechami charakterystycznymi – tabletka 1 mg posiada linię podziału, która służy wyłącznie do identyfikacji, a nie do dzielenia. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną (71,8 mg w tabletce 0,5 mg i 143,5 mg w tabletce 1 mg), celulozę mikrokrystaliczną PH 101 i PH 102, krospowidon oraz magnezu stearynian, które zapewniają odpowiednią konsystencję, rozpad i właściwości tabletki. Powłoka tabletek zawiera m.in. Opadry white YS-1-7003, tytanu dwutlenek (E 171), hypromelozę, makrogol 400 oraz polisorbat 80, co wpływa na estetykę i stabilność farmaceutyczną preparatu.
5 mg, celuloza mikrokrystaliczna, entekawiir, entekawiir jednowodny, hypromeloza, krospowidon, laktoza jednowodna, linia podziału, magnezu stearynian, makrogol, okres ważności leku, opadry white, otoczka tabletki, podanie doustne, polisorbat, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka 0, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek - Leksykon leków
Skład i postać leku – Eslibon 200 mg
Produkt leczniczy Eslibon zawiera octan eslikarbazepiny w dawkach 200 mg, 400 mg, 600 mg oraz 800 mg, dostępny w formie białych, podłużnych tabletek z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dawkowanie. Substancje pomocnicze to kroskarmeloza sodowa (środek rozpadowy), powidon K 30 (spoiwo) oraz magnezu stearynian (substancja smarująca). Zawartość sodu w tabletkach wynosi odpowiednio: 0,52 mg (200 mg), 1,03 mg (400 mg), 1,55 mg (600 mg) oraz 2,06 mg (800 mg), co jest istotne przy stosowaniu u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego lub wymagających ograniczenia sodu w diecie. Tabletki różnią się wymiarami, co ułatwia ich identyfikację i dobór dawki.
biodostępność, choroba układu sercowo-naczyniowego, kroskarmeloza sodowa, leczenie ambulatoryjne, octan eslikarbazepiny, okres ważności leku, podanie doustne, powidon, środek rozpadowy, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka, terapia, utylizacja produktów leczniczych, warunki szpitalne, właściwości farmakologiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tadulan 20 mg
Tadulan to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających 20 mg substancji czynnej – tadalafilu. Tabletki są żółte, okrągłe, obustronnie wypukłe, o średnicy 10,1 ± 0,2 mm, z linią podziału umożliwiającą podział na równe dawki. Każda tabletka zawiera 232,6 mg laktozy jednowodnej oraz 2,2 mg sodu, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy lub ograniczeniami sodowymi. Skład pomocniczy obejmuje m.in. kroskarmelozę sodową, sodu laurylosiarczan, hydroksypropylocelulozę, polisorbat 80, celulozę mikrokrystaliczną oraz magnezu stearynian, które wpływają na rozpad, rozpuszczalność i integralność tabletki. Otoczka zawiera hypromelozę, laktozę, tytanu dwutlenek (E 171), triacetynę, żelaza tlenek żółty (E 172) oraz talk, co zapewnia odpowiednią barwę i właściwości technologiczne preparatu.
blister jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, linia podziału, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, plastyfikator, podanie doustne, polisorbat 80, rdzeń tabletki, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, tabletka powlekana, tadalafil, tlenek żelaza żółty, triacetyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Difortan 100 mg/g
Przedkliniczne badania etofenamatu, substancji czynnej leku Difortan w stężeniu 100 mg/g, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu miejscowym. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnego ryzyka dla ludzi, a ekspozycja ogólnoustrojowa była niższa niż przy podaniu doustnym czy parenteralnym, co zwiększa margines bezpieczeństwa. Testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń chromosomów, a badania dotyczące działania rakotwórczego i teratogennego nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów ani toksyczności dla płodu. Wyniki te potwierdzają brak zagrożeń związanych z materiałem genetycznym oraz wpływem na rozrodczość.
badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, etofenamat, genotoksyczność, mutacja genetyczna, podanie doustne, podanie parenteralne, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, reakcja niepożądana miejscowa, stosowanie miejscowe, teratogenność, toksyczność, toksyczność dla płodu, tolerancja miejscowa, uszkodzenie chromosomu, uszkodzona skóra - Leksykon leków
Skład i postać leku – Doloxib 120 mg
Doloxib to lek zawierający etorykoksyb w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg oraz 120 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych o różnym kolorze i średnicy (od 6 mm do 10 mm). Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki obejmują wapnia wodorofosforan bezwodny, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną, talk oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera hypromelozę, hydroksypropylocelulozę, makrogol 6000, talk i tytanu dwutlenek (E 171). Tabletki o wyższych dawkach zawierają dodatkowo barwniki żelaza tlenek brązowy (60 mg), żółty (90 mg) i czerwony (120 mg). Lek jest przeznaczony do podania doustnego i dostępny w blistrach OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, w opakowaniach od 5 do 100 tabletek, w zależności od dawki.
celuloza mikrokrystaliczna, etorykoksyb, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, podanie doustne, środek przeciwzbrylający, substancja czynna, substancja plastyfikująca, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja powlekająca, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan bezwodny, żelaza tlenek brązowy, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Olfen UNO 150 mg
Olfen UNO 150 mg to tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu zawierające diklofenak sodowy w dawce 150 mg, charakteryzujące się trójwarstwową strukturą zapewniającą kontrolowane i przedłużone uwalnianie substancji czynnej. Warstwa szybkiego uwalniania umożliwia natychmiastowe działanie, natomiast warstwa wolnego uwalniania odpowiada za stopniowe uwalnianie diklofenaku, co wpływa na stabilizację stężenia leku w osoczu i potencjalne zmniejszenie działań niepożądanych. Substancje pomocnicze, takie jak hypromeloza (Methocel K 4M i K 100M), mannitol (36,40 mg/tabletkę), poliwidon, celuloza mikrokrystaliczna oraz inne, pełnią funkcje kontrolujące uwalnianie, stabilizujące preparat oraz poprawiające właściwości farmaceutyczne i organoleptyczne leku.
celuloza mikrokrystaliczna, diklofenak sodowy, etyloceluloza, farmakokinetyka, hypromeloza, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, olej rycynowy uwodorniony, podanie doustne, poliwidon, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Megapar 500 mg
Megapar, zawierający paracetamol 500 mg w formie tabletek musujących, jest wskazany do stosowania u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia. Dawkowanie ustala się indywidualnie na podstawie masy ciała i wieku, z dawką pojedynczą wynoszącą 10-15 mg/kg masy ciała i maksymalną dawką dobową 60 mg/kg. Młodzież 12-15 lat o masie 41-50 kg przyjmuje 1 tabletkę co 6 godzin (maksymalnie 4 tabletki, czyli 2 g paracetamolu na dobę), natomiast młodzież 16-18 lat i dorośli (>50 kg) mogą stosować 1-2 tabletki co 4-6 godzin, maksymalnie 3 razy na dobę, co daje dobową dawkę do 3 g, którą w przypadku nasilonego bólu można zwiększyć do 4 g (8 tabletek). U pacjentów z niewydolnością nerek dawki są modyfikowane w zależności od wartości GFR: 500 mg co 6 godzin przy GFR 10-50 ml/min oraz 500 mg co 8 godzin przy GFR <10 ml/min. W przypadku zaburzeń czynności wątroby, zespołu Gilberta, odwodnienia, niedożywienia lub przewlekłego alkoholizmu dawka dobowa nie powinna przekraczać 2 g (60 mg/kg).
alkoholizm, dawka dobowa, dawkowanie paracetamolu, GFR, Megapar, niedożywienie, niewydolność nerek, niewydolność nerek schyłkowa, niewydolność wątroby, odwodnienie, paracetamol, podanie doustne, przesączanie kłębuszkowe, schemat dawkowania, tabletka musująca, zaburzenie czynności wątroby, zespół Gilberta, żółtaczka niehemolityczna - Leksykon substancji czynnych
Owocnia pomarańczy – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Owocnia pomarańczy (Citrus aurantium L. ssp. aurantium) w preparacie Melisana Klosterfrau Original występuje w dawce 714 mg i jest rozpuszczona w alkoholu etylowym o stężeniu 66,8% V/V. Ze względu na wysoką zawartość alkoholu, stosowanie tego produktu jest bezwzględnie przeciwwskazane u kobiet w ciąży na każdym etapie, z uwagi na ryzyko teratogennego działania alkoholu na płód. Również w okresie laktacji preparat nie powinien być stosowany, gdyż alkohol przenika do mleka matki, co może negatywnie wpływać na rozwój neurologiczny noworodka oraz zaburzać rytm karmienia. Ponadto, składniki czynne owocni pomarańczy, ekstrahowane alkoholem, mogą również przenikać do mleka, choć brak jest jednoznacznych danych dotyczących ich bezpieczeństwa w tym okresie.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pelethrocin 500 mg
Pelethrocin 500 mg, zawierający zmikronizowaną diosminę, jest stosowany doustnie w leczeniu przewlekłych chorób żylnych oraz zaostrzeń żylaków odbytu. Standardowa dawka wynosi 2 tabletki na dobę (1000 mg diosminy), podzielone na dwie dawki: 1 tabletka rano i 1 wieczorem, przyjmowane podczas posiłków w celu zwiększenia biodostępności i tolerancji przewodu pokarmowego. W przypadku zaostrzenia dolegliwości związanych z żylakami odbytu stosuje się schemat dawkowania malejącego: przez pierwsze 4 dni 6 tabletek na dobę (3000 mg diosminy) w trzech dawkach po 2 tabletki, a następnie przez kolejne 3 dni 4 tabletki na dobę (2000 mg diosminy) w dwóch dawkach po 2 tabletki.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bisoprolol Vitabalans 5 mg
Bisoprolol Vitabalans jest dostępny w formie tabletek zawierających 5 mg lub 10 mg bisoprololu hemifumaranu, przeznaczonych do stosowania doustnego, najlepiej rano, z możliwością przyjmowania podczas posiłku w celu poprawy tolerancji. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane, rozpoczynając od najmniejszej dawki (2,5 mg w przypadku łagodnego nadciśnienia tętniczego) i stopniowo zwiększane do zwykle stosowanej dawki 10 mg raz na dobę, z maksymalną dawką dobową 20 mg. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min) oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby dawka nie powinna przekraczać 10 mg na dobę, z możliwością podziału dawki na dwie części. U osób w podeszłym wieku zaleca się rozpoczęcie terapii od najniższej dawki, a u dzieci poniżej 12 lat lek nie jest zalecany ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
bisoprolol hemifumaran, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka dobowa, dawka podzielona, indywidualizacja dawki, klirens kreatyniny, nadciśnienie łagodne, nadciśnienie tętnicze, nagłe przerwanie leczenia, objaw z odbicia, pacjent w podeszłym wieku, podanie doustne, receptor β-adrenergiczny, tabletka z rowkiem, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Aescin 20 mg
Aescin w postaci tabletek powlekanych zawierających 20 mg alfa-escyny jest stosowany doustnie, z dawkowaniem standardowym u dorosłych wynoszącym 3 razy dziennie po 2 tabletki, co odpowiada dobowej dawce 120 mg alfa-escyny. Po 2-3 miesiącach leczenia intensywnego zaleca się przejście na dawkę podtrzymującą 40 mg 2 razy na dobę (80 mg/dobę). W profilaktyce powikłań żylnych przed zabiegami chirurgicznymi terapię należy rozpocząć co najmniej 16 godzin przed operacją, stosując dawkę 120 mg/dobę. U pacjentek stosujących antykoncepcję hormonalną wskazane jest podwojenie dawki do 240 mg alfa-escyny na dobę ze względu na interakcje z estrogenami i zwiększone ryzyko powikłań naczyniowych. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u osób w podeszłym wieku, natomiast lek nie jest zalecany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia z powodu braku danych klinicznych.
Aescin, alfa-escyna, antykoncepcja hormonalna, badanie kliniczne, biodostępność, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, funkcja nerek, obrzęk pooperacyjny, pacjent geriatryczny, podanie doustne, podrażnienie przewodu pokarmowego, powikłanie naczyniowe, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, zaburzenie krążenia żylnego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Diuresin SR 1,5 mg
Diuresin SR zawiera indapamid w dawce 1,5 mg w formie tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu, przeznaczonych do stosowania doustnego u dorosłych pacjentów z nadciśnieniem. Zalecana dawka to jedna tabletka (1,5 mg) raz na dobę, najlepiej rano, niezależnie od posiłków. Przekraczanie dawki nie zwiększa efektu przeciwnadciśnieniowego, a jedynie nasila wydalanie sodu, co może prowadzić do zaburzeń elektrolitowych. Tabletki należy połykać w całości, bez dzielenia czy rozdrabniania, aby zachować mechanizm przedłużonego uwalniania substancji czynnej. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.
adherencja, Diuresin SR, działanie niepożądane, działanie przeciwnadciśnieniowe, indapamid, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, podanie doustne, populacja pediatryczna, przedłużone uwalnianie, substancja pomocnicza, tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu, wydalanie sodu, wywiad medyczny, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Rtęć – Dawkowanie i sposób podawania
Preparat Meditonsin zawiera rtęć w postaci Hydrargyrum bicyanatum w rozcieńczeniu D8, co odpowiada 4 g na 10 g kropli doustnych, stanowiąc jedną z trzech substancji czynnych obok Aconitinum D5 (1 g) oraz Atropinum sulfuricum D5 (5 g). Preparat należy stosować bez rozcieńczania, doustnie, z zaleceniem przetrzymania kropli w ustach przed połknięciem w celu optymalizacji absorpcji substancji czynnych. Dawkowanie jest precyzyjnie określone dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat: 5-10 kropli trzy razy dziennie, co daje dawkę dobową 15-30 kropli. Terapia nie powinna przekraczać 7 dni, a podawanie jest niezależne od posiłków.