Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ketokonazol 200 mg

Przedkliniczne badania toksyczności ketokonazolu wykazały, że LD50 po podaniu doustnym wynosiła od 202 mg/kg mc. u świnek morskich do 780 mg/kg mc. u psów, natomiast po podaniu dożylnym od 28 mg/kg mc. u świnek morskich do 86 mg/kg mc. u szczurów. W badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów i psów dawki do 10 mg/kg mc./dobę nie wywoływały istotnych działań niepożądanych. Natomiast dawki 20-40 mg/kg mc./dobę u szczurów powodowały zmniejszenie łaknienia, wzrost masy ciała oraz zmiany patologiczne w nerkach, wątrobie, nadnerczach i jajnikach. U psów dawki 40 mg/kg mc./dobę skutkowały powiększeniem wątroby, wzrostem aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy alaninowej i fosfatazy alkalicznej) oraz zmianami histopatologicznymi, które po 2-4 tygodniach prowadziły do żółtaczki. Dawki 80-160 mg/kg mc./dobę u szczurów nasilały te zmiany, jednak po zakończeniu terapii obserwowano ich odwracalność.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania ketokonazolu

Bezpieczeństwo stosowania ketokonazolu poddano licznym badaniom przedklinicznym, obejmującym ocenę toksyczności ostrej, przewlekłej oraz wpływu na zdolności rozrodcze. Badania te dostarczają istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa tego leku przeciwgrzybiczego przed wprowadzeniem go do badań klinicznych z udziałem ludzi.1

Toksyczność ostra

W badaniach toksyczności ostrej ketokonazolu określono wartości LD50 (dawki śmiertelnej dla 50% populacji) po podaniu doustnym oraz dożylnym u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych. Uzyskane wyniki przedstawiają się następująco:2

Gatunek LD50 po podaniu doustnym (mg/kg mc.) LD50 po podaniu dożylnym (mg/kg mc.)
Mysz 702 44
Szczur 227 86
Świnka morska 202 28
Pies 780 49

Toksyczność przewlekła

Badania toksyczności przewlekłej przeprowadzono przede wszystkim na szczurach i psach, oceniając efekty długotrwałego podawania ketokonazolu w różnych dawkach. W badaniach tych zaobserwowano zależne od dawki działania niepożądane:3

  • Dawki do 10 mg/kg mc./dobę – nie stwierdzono niekorzystnego wpływu ketokonazolu podawanego doustnie zarówno u szczurów, jak i psów.4
  • Dawki 20-40 mg/kg mc./dobę u szczurów – obserwowano: zmniejszenie łaknienia, zwiększenie masy ciała oraz patologiczne zmiany w narządach wewnętrznych, w tym w nerkach, wątrobie, nadnerczach i jajnikach.5
  • Dawki 40 mg/kg mc./dobę u psów – powodowały zmniejszenie łaknienia, powiększenie wątroby, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy alaninowej i fosfatazy alkalicznej) oraz zmiany histopatologiczne w tkance wątrobowej. Przedłużone podawanie przez 2-4 tygodnie prowadziło do nasilenia tych zmian wraz z wystąpieniem żółtaczki.6
  • Dawki 80-160 mg/kg mc./dobę u szczurów – obserwowano nasilenie wszystkich wcześniej wymienionych zmian patologicznych.7

Istotny jest fakt, że u zwierząt, które przeżyły ekspozycję na ketokonazol, obserwowane zmiany były odwracalne po zakończeniu podawania leku.8

Potencjał mutagenny i rakotwórczy

W standardowych testach przeprowadzonych na modelach zwierzęcych nie wykazano, aby ketokonazol wykazywał działanie mutagenne (uszkadzające materiał genetyczny) ani rakotwórcze (wywołujące nowotwory).9

Wpływ na rozrodczość

Badania wpływu ketokonazolu na zdolności rozrodcze szczurów wykazały, że:10

  • U samców szczurów – dawki do 80 mg/kg mc./dobę nie upośledzały zdolności rozrodczych.11
  • U samic szczurów – dawki do 40 mg/kg mc./dobę nie wpływały negatywnie na funkcje rozrodcze. Jednak podawanie wyższych dawek wywoływało niekorzystne efekty, takie jak zmniejszenie liczby ciąż oraz zwiększenie liczby powikłanych porodów.12
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl