Właściwości farmakokinetyczne
Propranolol WZF 40 mg

Propranolol WZF, zawierający propranololu chlorowodorek w dawkach 10 mg lub 40 mg, charakteryzuje się całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Tmax) w ciągu 1-2 godzin na czczo. Lek wykazuje szeroką dystrybucję tkankową, z wysokimi stężeniami w płucach, wątrobie, nerkach, mózgu oraz sercu. Propranolol wiąże się z białkami osocza w 80-95%, co wpływa na biodostępność frakcji wolnej leku odpowiedzialnej za efekt farmakologiczny. Metabolizm propranololu jest intensywny i wątrobowy, z efektem pierwszego przejścia obejmującym około 90% dawki doustnej, co znacząco obniża biodostępność ogólnoustrojową.

Właściwości farmakokinetyczne leku Propranolol WZF

Propranolol WZF zawiera propranololu chlorowodorek (Propranololi hydrochloridum) w dawkach 10 mg lub 40 mg w postaci tabletek. Jest to substancja, której właściwości farmakokinetyczne różnią się w zależności od drogi podania i wykazują charakterystyczne cechy w zakresie wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania.1

Wchłanianie i biodostępność

Propranolol po podaniu doustnym charakteryzuje się całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. U pacjentów przyjmujących lek na czczo maksymalne stężenie w osoczu krwi obserwuje się po upływie 1-2 godzin od momentu podania.2

Dystrybucja w organizmie

Po wchłonięciu propranolol ulega szybkiej dystrybucji w organizmie, osiągając szczególnie wysokie stężenia w następujących narządach:

  • płucach
  • wątrobie
  • nerkach
  • mózgu
  • sercu

Ta szeroka dystrybucja ma istotne znaczenie dla działania terapeutycznego leku.3

Ważnym parametrem farmakokinetycznym jest stopień wiązania z białkami osocza, który w przypadku propranololu wynosi od 80% do 95%. Tak wysoki stopień wiązania wpływa na biodostępność frakcji wolnej leku, determinującej jego działanie farmakologiczne.4

Metabolizm

Propranolol podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu, określanemu jako efekt pierwszego przejścia. Około 90% dawki propranololu przyjętej doustnie ulega przemianie w wątrobie, co znacząco wpływa na jego biodostępność ogólnoustrojową.5

Profil metabolitów propranololu różni się w zależności od drogi podania. Po podaniu dożylnym nie stwierdza się obecności 4-hydroksypropranololu, który jest głównym czynnym metabolitem wykrywanym po podaniu doustnym. Ponadto proporcja metabolitów do niezmienionego propranololu we krwi jest niższa po podaniu dożylnym w porównaniu z podaniem doustnym.6

Eliminacja

Okres półtrwania propranololu zależy od drogi podania. Po podaniu dożylnym okres półtrwania wynosi około 2 godzin.7 Natomiast po podaniu doustnym okres półtrwania jest dłuższy i wynosi od 3 do 6 godzin.8 Ta różnica wynika głównie z różnego profilu metabolicznego leku w zależności od drogi podania.

Zestawienie parametrów farmakokinetycznych

Parametr farmakokinetyczny Wartość Uwagi
Wchłanianie z przewodu pokarmowego Całkowite Po podaniu doustnym
Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) 1-2 godziny Na czczo, po podaniu doustnym
Okres półtrwania (T1/2) – podanie dożylne Około 2 godziny Krótszy niż po podaniu doustnym
Okres półtrwania (T1/2) – podanie doustne 3-6 godzin Dłuższy ze względu na metabolizm
Wiązanie z białkami osocza 80-95% Wysoki stopień wiązania
Metabolizm wątrobowy Około 90% dawki doustnej Znaczący efekt pierwszego przejścia
Główny czynny metabolit po podaniu doustnym 4-hydroksypropranolol Nie występuje po podaniu dożylnym
Narządy o wysokim stężeniu leku Płuca, wątroba, nerki, mózg, serce Szeroka dystrybucja tkankowa
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl