zaburzenie erekcji
Zaburzenie erekcji (disfunkcja erekcji, impotencja) to stan medyczny, w którym mężczyzna nie jest w stanie osiągnąć lub utrzymać erekcji wystarczającej do odbycia satysfakcjonującego stosunku płciowego. Jest to powszechny problem zdrowotny, dotykający nawet 50% mężczyzn po 40. roku życia w różnym nasileniu.
Etiologia zaburzeń erekcji jest wieloczynnikowa i obejmuje przyczyny organiczne (naczyniowe, neurologiczne, hormonalne), psychogenne oraz mieszane. Choroby przewlekłe takie jak cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemia oraz miażdżyca znacząco zwiększają ryzyko wystąpienia tego zaburzenia. Istotną rolę odgrywają również czynniki jatrogenne, w tym przyjmowanie niektórych leków (np. beta-blokerów, diuretyków, antydepresantów).
Diagnostyka zaburzeń erekcji obejmuje szczegółowy wywiad medyczny i seksualny, badanie przedmiotowe, podstawowe badania laboratoryjne (profil lipidowy, poziom testosteronu, glikemia) oraz w wybranych przypadkach bardziej specjalistyczne badania (badanie nocnych erekcji, USG dopplerowskie naczyń prącia). Kluczowe jest wykluczenie schorzeń układu sercowo-naczyniowego jako pierwotnej przyczyny dysfunkcji.
Leczenie zaburzeń erekcji jest wielokierunkowe i obejmuje modyfikację stylu życia, farmakoterapię, psychoterapię oraz metody inwazyjne. Leki z grupy inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 (sildenafil, tadalafil, wardenafil, awanafil) stanowią pierwszą linię leczenia farmakologicznego. W przypadkach opornych na leczenie stosuje się iniekcje doprąciowe, systemy próżniowe lub implantację protez prącia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tadalafil PMCS 5 mg
Tadalafil PMCS jest dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg w formie tabletek powlekanych, stosowanych doustnie. Dawkowanie doraźne przed planowaną aktywnością seksualną wynosi standardowo 10 mg, przyjmowane minimum 30 minut przed stosunkiem, z możliwością zwiększenia do 20 mg, maksymalnie raz na dobę. Dawkowanie codzienne zaleca się u pacjentów stosujących lek co najmniej dwa razy w tygodniu, w dawce 5 mg raz na dobę, z możliwością zmniejszenia do 2,5 mg w zależności od tolerancji. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z łagodnymi do umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagana modyfikacja dawki. W przypadku ciężkich zaburzeń nerek maksymalna dawka wynosi 10 mg, a stosowanie schematu codziennego jest niewskazane. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się dawkę 10 mg doraźnie, jednak brak jest danych dotyczących stosowania codziennego, szczególnie u chorych z ciężkimi zaburzeniami (klasa C wg Childa-Pugha), co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka.
aktywność seksualna, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cukrzyca, dawkowanie doraźne, łagodne do umiarkowanych zaburzenie, modyfikacja dawkowania, pacjent w podeszłym wieku, podanie doustne, populacja szczególna, schemat dawkowania, skala Childa-Pugha, tabletka powlekana, tadalafil, tolerancja leku, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Silcontrol MAX
Przed rozpoczęciem terapii syldenafilem konieczna jest szczegółowa ocena pacjenta, obejmująca badanie podmiotowe i przedmiotowe, w celu potwierdzenia rozpoznania zaburzeń erekcji oraz wykluczenia przeciwwskazań, zwłaszcza kardiologicznych. Syldenafil wykazuje działanie wazodylatacyjne, co może prowadzić do przejściowego obniżenia ciśnienia tętniczego, dlatego szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z lewokomorowymi zaburzeniami odpływu krwi (np. zwężenie ujścia aorty, kardiomiopatia przerostowa) oraz zespołem atrofii wielonarządowej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie syldenafilu z azotanami ze względu na ryzyko nasilenia działania hipotensyjnego. Po wprowadzeniu leku zgłaszano poważne incydenty sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła śmierć sercowa, niemiarowość komorowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, przemijający napad niedokrwienny oraz zaburzenia ciśnienia tętniczego, głównie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka i często w kontekście aktywności seksualnej.
białaczka, choroba wrzodowa, efekt wazodylatacyjny, hemofilia, inhibitor PDE5, kardiomiopatia przerostowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, łagodny rozrost prostaty, lek alfa-adrenolityczny, lewokomorowe zaburzenie odpływu krwi, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, neuropatia nerwu wzrokowego, niedobór czynników krzepnięcia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niemiarowość komorowa, niestabilna dławica piersiowa, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, syldenafil, szpiczak mnogi, tętnicze nadciśnienie płucne, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zawał mięśnia sercowego, zespół atrofii wielonarządowej, zwężenie ujścia aorty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Inegy 10 mg + 40 mg
Bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego INEGY, zawierającego ezetymib i symwastatynę, oceniono w badaniach klinicznych obejmujących około 12 000 pacjentów, w tym populacje z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, chorobą wieńcową oraz przewlekłą chorobą nerek. W badaniu IMPROVE-IT (N=18 144) profil bezpieczeństwa INEGY (10 mg ezetymibu + 40 mg symwastatyny) był zbliżony do monoterapii symwastatyną (40 mg) podczas 6-letniej obserwacji, z odsetkiem przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych odpowiednio 10,6% i 10,1%. W badaniu SHARP (N>9000) u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, stosowanie INEGY (10 mg + 20 mg) nie różniło się pod względem bezpieczeństwa od placebo w okresie średnio 4,9 roku. Najważniejsze działania niepożądane obejmują miopatię (0,2%) i rabdomiolizę (0,1%), definiowane na podstawie wzrostu aktywności kinazy kreatynowej (CK) ≥ 10x górnej granicy normy (GGN) lub dwóch epizodów z CK ≥ 5 i < 10x GGN, z możliwym uszkodzeniem nerek w przypadku rabdomiolizy. Ponadto, 1,7% pacjentów doświadczyło istotnego klinicznie wzrostu aminotransferaz (AlAT i/lub AspAT ≥ 3x GGN), zwykle bezobjawowego i odwracalnego po przerwaniu terapii.
aminotransferazy, anafilaksja, bilirubina, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, immunozależna miopatia martwicza, kamica żółciowa, miastenia rzekomoporaźna, miopatia, miopatia i rabdomioliza, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, polekowe zmiany liszajowate, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, tendinopatia, trombocytopenia, zaburzenia poznawcze, zaburzenie erekcji, zapalenie naczyń, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół nadwrażliwości, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sildenafil Dr. Max 25 mg
Sildenafil Dr. Max w dawce 25 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Zaburzenia te definiuje się jako niemożność uzyskania lub utrzymania erekcji wystarczającej do odbycia satysfakcjonującego stosunku płciowego. Lek należy przyjmować na 30-60 minut przed planowaną aktywnością seksualną, przy czym skuteczność preparatu zależy od obecności stymulacji seksualnej. Tabletki mają charakterystyczne oznaczenia „HJ” i „25”, a linia podziału służy jedynie ułatwieniu połknięcia, nie zaś do dzielenia dawki. W przypadku braku efektu terapeutycznego dawki 25 mg, możliwe jest zwiększenie dawki zgodnie z zaleceniami lekarza.
badanie fizykalne, charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, cytrynian syldenafilu, czynnik naczyniowy, czynnik psychogenny, erekcja prącia, etiologia zaburzeń erekcji, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, stosunek płciowy, stymulacja seksualna, syldenafil, tabletka powlekana, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Doxar 2 mg
Doksazosyna, będąca selektywnym antagonistą receptorów α1-adrenergicznych (ATC: C02CA04, G04CA), wykazuje działanie hipotensyjne poprzez zmniejszenie oporu naczyniowego, co skutkuje obniżeniem ciśnienia tętniczego utrzymującym się przez 24 godziny po podaniu dawki dobowej. Maksymalny efekt terapeutyczny obserwuje się po 2-6 godzinach. Lek nie powoduje rozwoju tolerancji ani istotnej tachykardii, a ciśnienie tętnicze pozostaje stabilne w pozycji stojącej i leżącej. Doksazosyna korzystnie wpływa na profil lipidowy, obniżając stężenia triglicerydów, cholesterolu całkowitego oraz LDL, jednocześnie zwiększając stosunek HDL do cholesterolu całkowitego o 4-13%. W badaniu ALLHAT wykazano dwukrotnie niższe ryzyko ciężkiej niewydolności serca w porównaniu do chlortalidonu, choć ryzyko poważnych powikłań sercowo-naczyniowych było o 25% wyższe, co doprowadziło do zakończenia ramienia badania dotyczącego doksazosyny.
agregacja płytek krwi, aktywność reninowa osocza, antagonista receptorów α1-adrenergicznych, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, dna moczanowa, dysfunkcja lewokomorowa, działanie fibrynolityczne, działanie hipotensyjne, działanie przeciwzakrzepowe, funkcje seksualne, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek moczopędny, mechanizm działania doksazosyny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, powikłanie sercowo-naczyniowe, prewencja pierwotna i wtórna, profil lipidowy, przerost lewej komory serca, skaza moczanowa, tachykardia, tkankowy aktywator plazminogenu, triglicerydy, właściwości antyoksydacyjne, wrażliwość na insulinę, zaburzenie erekcji, zaburzenie gospodarki węglowodanowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Doppelsil Max
DoppelSil MAX zawiera 50 mg syldenafilu (odpowiadającego 70,24 mg syldenafilu cytrynianu) i wymaga szczególnej ostrożności ze względu na jego wpływ na układ sercowo-naczyniowy. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna ocena stanu pacjenta, w tym diagnostyka zaburzeń erekcji oraz ocena ryzyka sercowo-naczyniowego, zwłaszcza u osób z utrudnionym odpływem krwi z lewej komory serca (np. zwężenie ujścia aorty, kardiomiopatia przerostowa) oraz zespołem atrofii wielonarządowej. Syldenafil powoduje rozszerzenie naczyń i może wywołać przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego, co wymaga ostrożności u pacjentów stosujących leki alfa-adrenolityczne oraz bezwzględnego przeciwwskazania do jednoczesnego stosowania z azotanami. Zgłaszano poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła śmierć sercowa czy udar mózgu, najczęściej u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka.
białaczka, choroba Peyroniego, choroba wrzodowa, cytrynian syldenafilu, działanie hipotensyjne azotanów, fenyloketonuria, inhibitor PDE5, kardiomiopatia przerostowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, lek alfa-adrenolityczny, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niemiarowość komorowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, nitroprusydek sodu, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, szpiczak mnogi, tętnicze nadciśnienie płucne, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zawał mięśnia sercowego, zespół atrofii wielonarządowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie ujścia aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tadaxin
Przed rozpoczęciem terapii produktem Tadaxin (tadalafil 5 mg) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu chorobowego oraz badania fizykalnego w celu potwierdzenia diagnozy zaburzeń erekcji lub łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, a także wykluczenia przeciwwskazań, w tym raka prostaty. Szczególną uwagę należy zwrócić na ocenę układu sercowo-naczyniowego ze względu na ryzyko kardiologiczne związane z aktywnością seksualną oraz potencjalne interakcje z lekami hipotensyjnymi, zwłaszcza azotanami i lekami blokującymi receptory α1-adrenergiczne (np. doksazosyną). Tadalafil może powodować łagodne, przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego, co wymaga dostosowania terapii przeciwnadciśnieniowej. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub wątroby (klasa C Child-Pugh) stosowanie tadalafilu jest ograniczone ze względu na zwiększoną ekspozycję leku i brak danych klinicznych.
antybiotyk makrolidowy, białaczka, ból w klatce piersiowej, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba Peyroniego, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie zaburzenie czynności nerek, częstoskurcz, doksazosyna, erytromycyna, inhibitor enzymu CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, itrakonazol, ketokonazol, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek blokujący receptory α1-adrenergiczne, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwwirusowy, nagła śmierć sercowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, obniżenie ciśnienia tętniczego, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, radykalna prostatektomia, rak gruczołu krokowego, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rytonawir, sakwinawir, skala Childa-Pugha, szpiczak mnogi, tadalafil, udar, wrodzony brak laktazy, zaburzenie erekcji, zaburzenie widzenia, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Borez 10 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Borez (dawki 5 mg i 10 mg), jest selektywnym beta1-adrenolitykiem, który wywiera głównie wpływ na układ sercowo-naczyniowy. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są bradykardia (występująca bardzo często u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca) oraz zaostrzenie niewydolności serca (często). Niezbyt często mogą pojawić się zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, a także niedociśnienie tętnicze i wrażenie ziębnięcia lub drętwienia kończyn. W obrębie układu oddechowego niezbyt często występuje skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP, a rzadko alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego i psychiki obejmują często zawroty i ból głowy, a także niezbyt często zaburzenia snu i depresję. Występują również objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), które są często obserwowane.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, bisoprolol, bradykardia, choroba obturacyjna dróg oddechowych, depresja, dławica piersiowa, enzymy wątrobowe, koszmar senny, kurcz mięśni, łuszczyca, łysienie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, POChP, przewlekła niewydolność serca, reakcja nadwrażliwości, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, triglicerydy, wymioty, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół suchego oka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Silcontrol FC 100 mg
Syldenafil, substancja czynna leku Silcontrol FC 100 mg, jest selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), stosowanym doustnie w leczeniu zaburzeń erekcji (kod ATC: G04BE03). Mechanizm działania opiera się na hamowaniu PDE5, co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia podczas pobudzenia seksualnego, intensyfikując naturalny proces erekcji. Syldenafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, przewyższającą inne izoenzymy fosfodiesterazy, np. 10-krotnie względem PDE6 i ponad 4000-krotnie względem PDE3, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych. W badaniach klinicznych średni czas do osiągnięcia erekcji o sztywności 60% wynosił 25 minut (zakres 12-37 minut), a efekt utrzymywał się do 4-5 godzin po podaniu dawki 100 mg. Syldenafil powoduje niewielkie, przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego (średnio o 8,4 mm Hg skurczowego i 5,5 mm Hg rozkurczowego) bez istotnego wpływu na EKG i hemodynamikę u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca.
azotan, badanie hemodynamiczne, choroba niedokrwienna serca, ciało jamiste, cukrzyca, cyklaza guanylowa, cykliczny guanozynomonofosforan, dławica piersiowa, fosfodiesteraza typu 5, hiperlipidemia, naczynie krwionośne, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, perymetr Humphreya, pletyzmografia penisa, podłoże psychogenne, przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego, radykalna prostatektomia, siatka Amslera, syldenafil, test Farnsworth-Munsell, tlenek azotu, uraz rdzenia kręgowego, zaburzenie erekcji, zwyrodnienie plamki - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tadalafil PMCS
Przed rozpoczęciem terapii lekiem Tadalafil PMCS konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu chorobowego oraz oceny układu sercowo-naczyniowego, ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu serca, udar mózgu czy przemijające napady niedokrwienne (TIA). Tadalafil, jako inhibitor PDE5, powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych i może wywołać łagodne, przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego, co nasila działanie hipotensyjne azotanów oraz leków przeciwnadciśnieniowych, zwłaszcza blokujących receptory α1-adrenergiczne (np. doksazosyna). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby (klasa C Child-Pugh) stosowanie tadalafilu w schemacie raz na dobę jest niewskazane lub wymaga ostrożnej oceny korzyści i ryzyka. Konieczne jest także monitorowanie pacjentów pod kątem priapizmu, który wymaga natychmiastowej interwencji, oraz unikanie jednoczesnego stosowania z innymi inhibitorami PDE5.
białaczka, brak laktazy, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba Peyroniego, doksazosyna, działanie hipotensyjne azotanów, erytromycyna, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, itrakonazol, ketokonazol, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek przeciwnadciśnieniowy, nagły zgon sercowy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, obniżenie ciśnienia krwi, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, receptor α1-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rytonawir, sakwinawir, skala Childa-Pugha, szpiczak mnogi, tadalafil, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, wygięcie prącia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zniekształcenie anatomiczne członka, zwłóknienie ciał jamistych - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tadalafil Aristo 5 mg
Tadalafil charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 2 godzinach. Bezwzględna dostępność biologiczna nie jest precyzyjnie określona, jednak pokarm oraz pora podania nie wpływają istotnie na farmakokinetykę leku. Średnia objętość dystrybucji wynosi około 63 l, a 94% tadalafilu wiąże się z białkami osocza. Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, a główny metabolit – glukuronian metylokatecholu – jest klinicznie nieaktywny. Klirens wynosi średnio 2,5 l/h, a okres półtrwania około 17,5 h. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (61%) i moczem (36%). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5–20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę.
ciężka niewydolność wątroby, cukrzyca, dostępność biologiczna, ekspozycja AUC, farmakokinetyka, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, izoenzym CYP3A4, klirens kreatyniny, klirens leku, łagodne zaburzenie czynności nerek, liniowość farmakokinetyki, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, schemat dawkowania, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie maksymalne w osoczu, tadalafil, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Działania niepożądane – Matrifen 100 mikrogramów/godzinę system transdermalny 100 mcg/h
Systemy transdermalne z fentanylem (Matrifen) są stosowane w leczeniu przewlekłego bólu nowotworowego i nienowotworowego, a ich bezpieczeństwo oceniono w 11 badaniach klinicznych obejmujących 1565 dorosłych i 289 dzieci. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥10%) to nudności (35,7%), wymioty (23,2%), zaparcia (23,1%), senność (15,0%), zawroty głowy (13,1%) oraz ból głowy (11,8%). Profil działań niepożądanych u dzieci jest podobny do dorosłych, z najczęstszymi objawami: wymiotami (33,9%), nudnościami (23,5%), bólem głowy (16,3%), zaparciami (13,5%), biegunką (12,8%) i świądem (12,8%). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), obejmując m.in. zaburzenia układu nerwowego, serca, układu oddechowego, skóry oraz układu mięśniowo-szkieletowego.
alergiczne zapalenie skóry, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból nadbrzusza, ból nienowotworowy, ból nowotworowy, bradykardia, depresja, depresja oddechowa, duszność, gorączka, jadłowstręt, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, nadwrażliwość, napad drgawkowy, nastrój euforyczny, niedobór androgenów, niedoczulica, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk obwodowy, omamy, reakcja anafilaktyczna, rumień, senność, sinica, skurcz mięśnia, stan splątania, suchość w ustach, świąd, system transdermalny fentanylu, tachykardia, terapia opioidowa, tolerancja lekowa, uzależnienie lekowe, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wyprysk, wysypka, zaburzenie erekcji, zaburzenie funkcji seksualnej, zapalenie skóry, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół odstawienia, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bibloc 2,5 mg
Bisoprolol, substancja czynna produktu leczniczego Bibloc, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, szczególnie w układzie sercowo-naczyniowym i oddechowym. Bardzo często obserwowana jest bradykardia, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, a często nasilenie niewydolności serca oraz niedociśnienie tętnicze. Niezbyt często występują zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego i niedociśnienie ortostatyczne. W układzie oddechowym niezbyt często może dojść do skurczu oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP. Często pojawiają się dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), a także astenia i uczucie zmęczenia. Rzadko notuje się zaburzenia psychiczne (depresja, zaburzenia snu), reakcje alergiczne, zapalenie wątroby, zaburzenia erekcji oraz zmiany w badaniach laboratoryjnych (zwiększone stężenie triglicerydów, aktywność enzymów wątrobowych AlAT, AspAT).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, biegunka, bisoprololu fumaran, blok serca, ból głowy, bradykardia, choroba obturacyjna dróg oddechowych, depresja, drętwienie kończyn, hipoglikemia, koszmar senny, kurcz mięśni, lek beta-adrenolityczny, łuszczyca, łysienie, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, osłabienie siły mięśni, ostra niewydolność oddechowa, przewlekła niewydolność serca, skurcz oskrzeli, świąd, wymioty, wysypka, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zaburzenie układu nerwowego, zaczerwienienie skóry, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy pochodzenia ośrodkowego, zmniejszone wydzielanie łez, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, zwiększone stężenie triglicerydów - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Gerocilan 5 mg
Produkt leczniczy Gerocilan zawiera tadalafil i jest dostępny w dawkach 2,5 mg, 5 mg, 10 mg oraz 20 mg w formie tabletek powlekanych. W leczeniu zaburzeń erekcji stosuje się dawkowanie doraźne: początkowo 10 mg na około 30 minut przed planowaną aktywnością seksualną, z możliwością zwiększenia do 20 mg, maksymalnie raz na dobę. Alternatywnie, u pacjentów przewidujących częste stosowanie (≥2 razy w tygodniu), zaleca się dawkowanie regularne 5 mg raz na dobę, z możliwością zmniejszenia do 2,5 mg. W terapii łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) stosuje się wyłącznie dawkowanie regularne 5 mg raz dziennie. U pacjentów z jednoczesnym BPH i zaburzeniami erekcji dawka wynosi również 5 mg raz na dobę. Nie zaleca się stosowania dawki 2,5 mg w leczeniu BPH ze względu na brak skuteczności.
ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cukrzyca, dawkowanie doraźne, dawkowanie regularne, łagodny rozrost gruczołu krokowego, pacjent w podeszłym wieku, schemat dawkowania, skala Child-Pugh, tabletka powlekana, tadalafil, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Maxon Active 25 mg
MAXON ACTIVE to lek zawierający 25 mg syldenafilu (w postaci cytrynianu), przeznaczony do leczenia zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Preparat jest wskazany u pacjentów z różnorodną etiologią dysfunkcji erekcyjnej, zarówno organiczną, psychogenną, jak i mieszaną. Syldenafil działa poprzez zwiększenie przepływu krwi do prącia podczas stymulacji seksualnej, co umożliwia uzyskanie i utrzymanie erekcji wystarczającej do odbycia satysfakcjonującego stosunku płciowego. Lek nie wywołuje erekcji bez odpowiedniej stymulacji seksualnej, dlatego pacjent musi być zdolny do podjęcia aktywności seksualnej. Zalecana dawka początkowa to 25 mg, przyjmowana około 30-60 minut przed planowanym stosunkiem.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Menero MED 2,5 mg
Lek Menero MED zawiera tadalafil w dawce 2,5 mg w postaci tabletek powlekanych i jest wskazany wyłącznie do leczenia zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Substancja czynna umożliwia osiągnięcie i utrzymanie wzwodu wystarczającego do odbycia satysfakcjonującego stosunku płciowego, jednak jej skuteczność wymaga obecności naturalnej stymulacji seksualnej, gdyż tadalafil nie wywołuje erekcji automatycznie. Preparat nie jest przeznaczony do stosowania u kobiet. Tabletki mają postać jasnoniebieskich, okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek o średnicy 6 mm, z jednostronnym symbolem „B”.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tadalafil Actavis
Przed rozpoczęciem terapii Tadalafil Actavis konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu chorobowego oraz badania fizykalnego w celu potwierdzenia diagnozy zaburzeń erekcji i identyfikacji ich przyczyn, ze szczególnym uwzględnieniem oceny układu sercowo-naczyniowego ze względu na ryzyko kardiologiczne związane z aktywnością seksualną. Tadalafil, jako inhibitor PDE5, wykazuje działanie wazodylatacyjne, prowadząc do łagodnego i przemijającego obniżenia ciśnienia tętniczego, co może nasilać efekt hipotensyjny azotanów. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów przyjmujących leki przeciwnadciśnieniowe, zwłaszcza blokery receptorów α1-adrenergicznych (np. doksazosynę), ze względu na ryzyko niedociśnienia tętniczego. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz niewydolnością wątroby w klasie C wg Child-Pugh stosowanie tadalafilu w schemacie raz na dobę nie jest zalecane lub wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka. Produkt zawiera 84 mg laktozy jednowodnej oraz mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy lub ograniczeniami dietetycznymi.
białaczka, bloker receptora alfa-adrenergicznego, ból w klatce piersiowej, choroba Peyroniego, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie zaburzenie czynności nerek, działanie hipotensyjne, inhibitor CYP3A4, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu, lek przeciwnadciśnieniowy, nagła utrata słuchu, nagły zgon sercowy, NAION, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, nietolerancja galaktozy, obniżenie ciśnienia krwi, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, radykalna prostatektomia, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skala Child-Pugh, szpiczak mnogi, tachykardia, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie erekcji, zaburzenie widzenia, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zniekształcenie anatomiczne członka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Allospes 100 mg
Allopurynol, substancja czynna leku Allospes dostępnego w dawkach 100 mg i 300 mg, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które są rzadkie w populacji ogólnej, lecz częstsze u pacjentów z chorobami nerek i/lub wątroby. Najważniejsze działania niepożądane obejmują reakcje skórne, w tym zagrażające życiu zespoły Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna), zaburzenia czynności wątroby oraz reakcje nadwrażliwości. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z większością poważnych zdarzeń występujących rzadko lub bardzo rzadko. Wśród objawów często obserwuje się wysypkę oraz podwyższone stężenie hormonu tyreotropowego (TSH), co wymaga monitorowania funkcji tarczycy.
agranulocytoza, allopurynol, aplazja układu czerwonokrwinkowego, ataksja, azotemia, biegunka, ból mięśni, bradykardia, choroba nerek, choroba wątroby, ciśnienie krwi, cukrzyca, czyraczność, dławica piersiowa, drogi moczowe, dysfagia, elementy morfotyczne krwi, enzym wątrobowy, eozynofilia, funkcja tarczycy, ginekomastia, gospodarka lipidowa, gospodarka węglowodanowa, granulocyt, granulocytoza, hiperlipidemia, hormon tyreotropowy, kamica moczowa, krwiomocz, leukocytoza, leukopenia, małopłytkowość, mialgia, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedokrwistość aplastyczna, niepłodność męska, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamka żółta, porażenie, reakcja nadwrażliwości, śpiączka, szpik kostny, test czynności wątroby, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, TSH, utrata włosów, wymioty, wysypka, wysypka polekowa, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie widzenia, zaćma, zapalenie mieszków włosowych, zawroty głowy, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tadalafil Aurovitas 20 mg
Tadalafil, będący selektywnym, odwracalnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), jest stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji. Mechanizm działania polega na zwiększeniu stężenia cGMP w ciałach jamistych po stymulacji seksualnej, co prowadzi do relaksacji mięśni gładkich i poprawy ukrwienia prącia. Preparat dostępny jest w tabletkach zawierających 20 mg substancji czynnej. Badania kliniczne wykazały, że tadalafil poprawia jakość erekcji i zdolność do odbycia stosunku seksualnego nawet do 36 godzin po podaniu, z efektem terapeutycznym pojawiającym się już po 16 minutach. W badaniach na 1054 pacjentach nie stwierdzono istotnego wpływu na ciśnienie tętnicze (maksymalne zmniejszenie ciśnienia skurczowego/rozkurczowego wynosiło 1,6/0,8 mm Hg w pozycji leżącej oraz 0,2/4,6 mm Hg w pozycji stojącej) ani na częstość akcji serca. Ponadto, tadalafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, działając ponad 10 000 razy silniej niż na inne izoformy fosfodiesterazy, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych, w tym zaburzeń widzenia barw, które występują rzadko (<0,1%).
badanie in vitro, badanie randomizowane, cGMP, ciało jamiste, ciśnienie tętnicze, dawka tadalafilu, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, fosfodiesteraza cGMP, fosfodiesteraza typu 5, hormon folikulotropowy, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, metoda podwójnie ślepej próby, mięśnie gładkie, morfologia plemników, naczynie krwionośne, rozróżnianie kolorów, spermatogeneza, stymulacja seksualna, tadalafil, test 6-minutowego marszu, tlenek azotu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Skład i postać leku – Quator 2,5 mg
Produkt leczniczy Quator zawiera tadalafil w dawkach 2,5 mg, 5 mg, 10 mg oraz 20 mg i jest stosowany w terapii zaburzeń erekcji oraz łagodnych objawów rozrostu gruczołu krokowego. Każda tabletka powlekana zawiera laktozę jednowodną w ilościach proporcjonalnych do dawki: odpowiednio 41,9 mg (2,5 mg), 83,8 mg (5 mg), 167,7 mg (10 mg) oraz 335,4 mg (20 mg), co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. sodu laurylosiarczan, powidon K-12, krospowidon typ B oraz sodu stearylofumaran, a otoczka tabletek zawiera alkohol poliwinylowy, makrogol 3350, tytanu dwutlenek (E171), talk oraz żelaza tlenek żółty (E172). Tabletki różnią się kształtem i rozmiarem w zależności od dawki, co ułatwia identyfikację i dawkowanie.
alkohol poliwinylowy, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, krospowidon, laktoza jednowodna, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, powidon, rozrost gruczołu krokowego, sodu laurylosiarczan, sodu stearylofumaran, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tadalafil, tytanu dwutlenek, zaburzenie erekcji, żelaza tlenek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 2,5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo łączy ramipryl, inhibitor konwertazy angiotensyny, oraz bisoprolol, selektywny β1-adrenolityk, co skutkuje profilem działań niepożądanych charakterystycznym dla obu substancji. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to ból głowy, zawroty głowy, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze, zimne kończyny oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcia). Ramipryl jest szczególnie kojarzony z uporczywym suchym kaszlem, hiperkaliemią (często), obrzękiem naczynioruchowym (niezbyt często), zaburzeniami hematologicznymi (neutropenia, agranulocytoza, pancytopenia, leukopenia, trombocytopenia – rzadko do bardzo rzadko) oraz zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Bisoprolol może powodować bradykardię, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie, reakcje alergiczne oraz rzadkie zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
agranulocytoza, antagonista receptorów beta-adrenergicznych, astma oskrzelowa, białkomocz, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, cholestaza, dławica piersiowa, eozynofilia, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, leukopenia, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, pancytopenia, parestezja, pemfigoid, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok przynosowych, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Erlis
Przed rozpoczęciem terapii produktem Erlis (tadalafil) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu chorobowego oraz badania fizykalnego w celu prawidłowego rozpoznania zaburzeń erekcji lub łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, a także wykluczenia przeciwwskazań, w tym raka prostaty. Ze względu na właściwości wazodylatacyjne tadalafilu i ryzyko obniżenia ciśnienia tętniczego, szczególnie w połączeniu z azotanami, niezbędna jest ocena układu sercowo-naczyniowego pacjenta. Tadalafil może nasilać działanie hipotensyjne leków przeciwnadciśnieniowych, zwłaszcza w połączeniu z α1-blokerami (np. doksazosyną), co wymaga ostrożności i ewentualnej modyfikacji terapii. Skuteczność leku u pacjentów po radykalnej prostatektomii bez oszczędzania nerwów pozostaje nieustalona.
azotany, białaczka, blokery receptorów alfa1-adrenergicznych, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba Peyroniego, ciśnienie tętnicze, dysfagia, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, komorowe zaburzenia rytmu serca, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek przeciwnadciśnieniowy, nagła śmierć sercowa, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, radykalna prostatektomia, rak gruczołu krokowego, rozszerzanie naczyń krwionośnych, skala Child-Pugh, szpiczak mnogi, udar mózgu, właściwości wazodylatacyjne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Actigra Forte
Przed rozpoczęciem terapii syldenafilem (Actigra Forte 50 mg) konieczna jest szczegółowa diagnostyka, obejmująca ocenę układu sercowo-naczyniowego oraz wykluczenie przeciwwskazań, zwłaszcza u pacjentów z anatomicznymi deformacjami prącia (np. choroba Peyroniego) i chorobami predysponującymi do priapizmu (np. niedokrwistość sierpowatokrwinkowa). Syldenafil wykazuje działanie wazodylatacyjne, powodując przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego, co wymaga ostrożności u pacjentów z utrudnionym odpływem krwi z lewej komory serca lub zaburzeniami autonomicznej kontroli ciśnienia. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie azotanów ze względu na ryzyko nasilenia hipotensji. W trakcie stosowania syldenafilu odnotowano rzadkie, ale poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła śmierć sercowa czy udar mózgu, głównie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka.
azotan, białaczka, choroba Peyroniego, choroba wrzodowa, inhibitor PDE5, kardiomiopatia przerostowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, lek alfa-adrenolityczny, nagła śmierć sercowa, neuropatia niedokrwienna nerwu wzrokowego, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niemiarowość komorowa, niestabilna dławica piersiowa, nitroprusydek sodu, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, rytonawir, syldenafil, szpiczak mnogi, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zagięcie prącia, zawał mięśnia sercowego, zwężenie ujścia aorty, zwłóknienie ciał jamistych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – TADALAFIL MAXON 10 mg
TADALAFIL MAXON zawiera tadalafil w dawce 10 mg i jest wskazany do doraźnego stosowania u dorosłych mężczyzn z zaburzeniami erekcji. Standardowa dawka wynosi 10 mg przyjmowane minimum 30 minut przed planowaną aktywnością seksualną, z możliwością zwiększenia do 20 mg w przypadku niewystarczającej skuteczności. Lek można stosować niezależnie od posiłków, jednak nie częściej niż raz na tydzień. U pacjentów przewidujących częste stosowanie (≥2 razy w tygodniu) dopuszcza się schemat codzienny z dawką 5 mg, którą można zmniejszyć do 2,5 mg w zależności od tolerancji. Dawkowanie u osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek nie wymaga modyfikacji, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek maksymalna dawka doraźna to 10 mg, a stosowanie schematu codziennego jest niewskazane.
ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cukrzyca, dawkowanie u dorosłych, działanie leku, leczenie zaburzeń erekcji, linia podziału tabletki, pacjent w podeszłym wieku, populacje szczególne, skala Child-Pugh, tabletka powlekana, tadalafil, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Gerocilan 10 mg
Gerocilan, zawierający 10 mg tadalafilu, jest selektywnym, odwracalnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), stosowanym w leczeniu zaburzeń erekcji. Mechanizm działania polega na zwiększeniu stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia po stymulacji seksualnej, co prowadzi do relaksacji mięśni gładkich i poprawy ukrwienia prącia. Tadalafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, działając >10 000 razy silniej niż na PDE1, PDE2, PDE3, PDE4 oraz enzymy PDE7-PDE10, a także około 700 razy silniej niż na PDE6, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych, w tym zaburzeń widzenia. W badaniach klinicznych z udziałem 1054 pacjentów wykazano, że lek zaczyna działać już po 16 minutach, a efekt utrzymuje się do 36 godzin. Tadalafil nie powoduje istotnych zmian hemodynamicznych ani częstości akcji serca, co potwierdza jego bezpieczeństwo kardiologiczne.
badanie kliniczne, ciała jamiste prącia, ciśnienie tętnicze, cykliczny guanozynomonofosforan, częstość akcji serca, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, hormon folikulotropowy, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor selektywny, kortykosteroid, parametry hemodynamiczne, populacja pediatryczna, profil bezpieczeństwa, relaksacja mięśni gładkich, spermatogeneza, stymulacja seksualna, test 6-minutowego marszu, tlenek azotu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenia widzenia, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Valinger
Valinger, zawierający 25 mg syldenafilu w postaci cytrynianu, wymaga szczegółowej oceny stanu pacjenta przed rozpoczęciem terapii, zwłaszcza w kontekście układu sercowo-naczyniowego. Syldenafil działa jako inhibitor PDE5, rozszerzając naczynia krwionośne i powodując przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego, co może być niebezpieczne u pacjentów z utrudnionym odpływem krwi z lewej komory serca (np. zwężenie ujścia aorty, kardiomiopatia przerostowa) oraz u osób z zaburzeniami autonomicznej kontroli ciśnienia. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie azotanów ze względu na ryzyko ciężkiej hipotensji. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano poważne incydenty sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła śmierć sercowa, arytmie komorowe, udar mózgu, TIA oraz zaburzenia ciśnienia tętniczego, często powiązane z aktywnością seksualną lub bezpośrednio po podaniu syldenafilu.
azotany, białaczka, choroba Peyroniego, impotencja, kardiomiopatia przerostowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, lek alfa-adrenolityczny, nagła śmierć sercowa, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niemiarowość komorowa, niestabilna dławica piersiowa, nitroprusydek sodu, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, syldenafil, szpiczak mnogi, zaburzenia ciśnienia krwi, zaburzenie erekcji, zagięcie prącia, zawał mięśnia sercowego, zespół atrofii wielonarządowej, zwężenie ujścia aorty, zwłóknienie ciał jamistych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trioxal 100 mg
Na podstawie analizy danych z 107 badań klinicznych obejmujących 8499 pacjentów, w tym 165 dzieci w wieku 1-17 lat, oceniono profil bezpieczeństwa itrakonazolu stosowanego w leczeniu grzybic skóry i paznokci. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi u dzieci były ból głowy (3,0%), wymioty (3,0%), ból brzucha (2,4%), biegunka (2,4%) oraz zaburzenia czynności wątroby (1,2%). U dorosłych najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (1,6%), nudności (1,6%) i ból brzucha (1,3%). Rzadziej występowały zaburzenia smaku, leukopenia, nadwrażliwość, szumy uszne, zaburzenia czynności wątroby i zmiany skórne (<1%). Charakter działań niepożądanych u dzieci jest podobny do dorosłych, jednak ich częstość jest wyższa w populacji pediatrycznej.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, fosfokinaza kreatynowa, grzybica paznokci, grzybica skóry, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, itrakonazol, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, łysienie, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niestrawność, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, świąd, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, utrata słuchu, wielomocz, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie grzybicze, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zespół choroby posurowiczej, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pricoron 5 mg
Profil bezpieczeństwa peryndoprylu jest zgodny z innymi inhibitorami ACE, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi takimi jak zawroty głowy, ból głowy, kaszel, niedociśnienie tętnicze, dolegliwości żołądkowo-jelitowe oraz reakcje skórne. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania, gdzie częstość bardzo częsta to ≥1/10, a bardzo rzadka <1/10 000. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, pancytopenia, leukopenia, neutropenia, małopłytkowość) oraz ryzyko niedokrwistości hemolitycznej u pacjentów z niedoborem G-6PDH. W układzie sercowo-naczyniowym odnotowano bardzo rzadkie przypadki zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu, potencjalnie związane z nadmiernym niedociśnieniem, które jest jednym z najczęstszych działań niepożądanych peryndoprylu.
agranulocytoza, cholestatyczne zapalenie wątroby, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dławica piersiowa, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hematokryt, hemoglobina, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, niedobór G-6PDH, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, pemfigoid, peryndopryl z argininą, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, udar mózgu, zaburzenie erekcji, zaburzenie nastroju, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Naltex 50 mg
Naltex (chlorowodorek naltreksonu) w dawce 50 mg w postaci tabletek powlekanych charakteryzuje się szerokim profilem działań niepożądanych, które występują z różną częstością. Najczęściej (>10% pacjentów) obserwuje się zaburzenia psychiczne (nerwowość, lęk, bezsenność), zaburzenia układu nerwowego (ból głowy, trudności z zasypianiem, niepokój), dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (ból i skurcze brzucha, nudności, wymioty), bóle mięśniowo-szkieletowe (bóle stawów i mięśni) oraz objawy ogólne takie jak osłabienie i astenia. Często występują także tachykardia, kołatanie serca i zmiany w zapisie EKG, a także zmniejszony apetyt, zatrzymanie moczu, wysypka i wzmożone łzawienie. Warto podkreślić, że każda tabletka zawiera 192,85 mg laktozy, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy, zwiększając ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.
aminotransferaza, anhedonia, astenia, bezsenność, biegunka, bilirubina, chlorowodorek naltreksonu, dezorientacja, dyzuria, grzybica stóp, hemoroid, kołatanie serca, łojotok, myśl samobójcza, nietolerancja laktozy, nudność, omam, opryszczka wargowa, paranoja, powiększenie węzłów chłonnych, próba samobójcza, rabdomioliza, samoistna plamica małopłytkowa, stan splątania, światłowstręt, tachykardia, wymioty, wyprysk, wzrost stężenia bilirubiny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zapalenie wątroby, zaparcie, zapis EKG, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Actavis 20 mg
Tadalafil Actavis w dawce 20 mg jest stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Profil bezpieczeństwa leku został oceniony w badaniach klinicznych z udziałem ponad 12 tysięcy pacjentów, z czego 8022 otrzymywało tadalafil, a 4422 placebo. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których częstość wzrasta wraz z dawką. Większość działań niepożądanych ma charakter przejściowy i łagodny lub umiarkowany. Ból głowy najczęściej pojawia się w ciągu pierwszych 10-30 dni leczenia. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 i <1/10), niezbyt często (≥1/1000 i <1/100), rzadko (≥1/10 000 i <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
badanie kliniczne kontrolowane placebo, biegunka, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, drgawki, dysfagia, działanie niepożądane, kołatanie serca, krwiomocz, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nagła utrata słuchu, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum uszny, tachykardia, tadalafil, udar mózgu, wysypka, zaburzenie erekcji, zaczerwienienie twarzy, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon chorób i schorzeń
Rak prącia – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Rak prącia, najczęściej będący rakiem płaskonabłonkowym (SCC), dotyka głównie mężczyzn po 60. roku życia i stanowi mniej niż 1% nowotworów u mężczyzn w krajach rozwiniętych. Wczesne wykrycie jest kluczowe, gdyż 5-letni wskaźnik przeżycia wynosi około 80% w przypadku nowotworu ograniczonego do pierwotnego miejsca, natomiast w przypadku przerzutów spada do 9%. Leczenie wymaga podejścia wielodyscyplinarnego w wyspecjalizowanych ośrodkach, obejmującego urologa, onkologa klinicznego, pielęgniarkę specjalistyczną, patologa, specjalistę radioterapii oraz pracownika socjalnego. Centralizacja opieki, zgodnie z wytycznymi EAU-ASCO 2023, poprawia wyniki leczenia poprzez standaryzację i dostęp do badań klinicznych. Chirurgia, w tym częściowa lub całkowita penektomia, pozostaje podstawową metodą leczenia, a pielęgniarki odgrywają kluczową rolę w opiece przed-, w trakcie i pooperacyjnej, w tym w monitorowaniu ran, kontroli bólu oraz edukacji pacjenta.
ablacja laserowa, choroba przerzutowa, dysfunkcja seksualna, glansektomia, nawrót choroby, niegojące się owrzodzenie, nowotwór złośliwy, obrzęk limfatyczny, opieka onkologiczna, opieka paliatywna, opieka pielęgnacyjna, penektomia, pielęgniarka onkologiczna, rak płaskonabłonkowy, rak prącia, remisja, seroma, węzeł chłonny, zaburzenie erekcji, zakrzepica żył głębokich, zator płucny, zespół wielodyscyplinarny, żołądź prącia, zwężenie cewki moczowej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tadilecto 20 mg
Lek Tadilecto (tadalafil) w dawkach 10 mg i 20 mg stosowany jest doraźnie u dorosłych mężczyzn z zaburzeniami erekcji, przyjmowany co najmniej 30 minut przed planowaną aktywnością seksualną, maksymalnie raz na dobę. Dla pacjentów stosujących lek często (≥2 razy w tygodniu) rekomendowane jest codzienne podawanie dawki 5 mg, z możliwością zmniejszenia do 2,5 mg w zależności od tolerancji. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagane dostosowanie dawki. W przypadku ciężkich zaburzeń nerek maksymalna dawka wynosi 10 mg, a schemat raz na dobę nie jest zalecany. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dawka nie powinna przekraczać 10 mg, a stosowanie u chorych z klasą C w skali Child-Pugh wymaga ostrożnej oceny korzyści i ryzyka. Lek nie jest wskazany u dzieci i młodzieży.
aktywność seksualna, ciężkie zaburzenie czynności nerek, cukrzyca, donor tlenku azotu, działanie niepożądane, funkcja nerek, funkcja wątroby, nitrat, skala Child-Pugh, tabletka powlekana, tadalafil, Tadilecto, tolerancja leku, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Permen Med Forte
Permen Med Forte zawierający syldenafil 50 mg wymaga szczegółowej oceny stanu zdrowia pacjenta przed rozpoczęciem terapii, ze szczególnym uwzględnieniem układu sercowo-naczyniowego. Syldenafil, jako inhibitor PDE5 i środek rozszerzający naczynia, może powodować przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego, co stanowi ryzyko u pacjentów z utrudnionym odpływem krwi z lewej komory serca (np. zwężenie ujścia aorty, kardiomiopatia przerostowa) oraz u osób z zespołem atrofii wielonarządowej i zaburzeniami autonomicznej kontroli ciśnienia. Zgłaszano poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła śmierć sercowa, niemiarowości komorowe, krwotok mózgowo-naczyniowy oraz przemijające napady niedokrwienne, często powiązane z aktywnością seksualną. Jednoczesne stosowanie syldenafilu z azotanami jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia.
autonomiczny układ nerwowy, białaczka, choroba Peyroniego, choroba wrzodowa, działanie hipotensyjne azotanów, inhibitor PDE5, kardiomiopatia przerostowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, lek alfa-adrenolityczny, nadciśnienie, nagła śmierć sercowa, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niemiarowość komorowa, niestabilna dławica piersiowa, nitroprusydek sodu, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, rytonawir, substancja rozszerzająca naczynia krwionośne, syldenafil, szpiczak mnogi, tętnicze nadciśnienie płucne, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zagięcie prącia, zawał mięśnia sercowego, zespół atrofii wielonarządowej, zwężenie ujścia aorty, zwłóknienie ciał jamistych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vasilip 10 mg
Symwastatyna, stosowana w dawce 40 mg/dobę, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w dużych, kontrolowanych badaniach klinicznych, takich jak HPS (n=20 536) i 4S (n=4444). W badaniu HPS, podczas średnio 5-letniej obserwacji, częstość miopatii wynosiła poniżej 0,1%, a wzrost aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy odnotowano u 0,21% pacjentów leczonych symwastatyną, w porównaniu do 0,09% w grupie placebo. Wskaźniki przerwania terapii z powodu działań niepożądanych były zbliżone (4,8% vs 5,1%). Działania niepożądane obejmują m.in. rzadkie przypadki miopatii, rabdomiolizy, zaburzeń funkcji wątroby, a także objawy zespołu nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, zapalenie mięśni i skóry czy zapalenie naczyń. Zgłaszano również rzadkie zaburzenia poznawcze, które ustępowały po odstawieniu leku.
aminotransferaza, anafilaksja, astenia, eozynofilia, ginekomastia, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, miastenia, miopatia, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Biernackiego, parestezja, polekowa zmiana liszajowata, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, zaburzenie erekcji, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie pamięci, zapalenie mięśni i skóry, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół nadwrażliwości, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – SILDEROS
Przed rozpoczęciem terapii syldenafilem konieczne jest przeprowadzenie szczegółowej diagnostyki, obejmującej test diagnostyczny oraz dokładne badanie podmiotowe i przedmiotowe w celu potwierdzenia rozpoznania zaburzeń erekcji i ustalenia ich etiologii. Ze względu na potencjalne ryzyko sercowo-naczyniowe związane z aktywnością seksualną, wskazana jest ocena układu krążenia pacjenta. Syldenafil, jako inhibitor PDE5 o działaniu wazodylatacyjnym, może powodować przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego, co wymaga ostrożności u pacjentów z utrudnionym odpływem krwi z lewej komory (np. zwężenie ujścia aorty, kardiomiopatia przerostowa) oraz z zespołem atrofii wielonarządowej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie syldenafilu z azotanami ze względu na ryzyko nasilenia hipotensji. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano incydenty sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła śmierć sercowa, arytmie komorowe, krwotok mózgowo-naczyniowy, przemijające napady niedokrwienne oraz zaburzenia ciśnienia tętniczego, głównie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka.
aktywność seksualna, autonomiczny układ nerwowy, białaczka, choroba Peyroniego, choroba wrzodowa, deformacja prącia, działanie hipotensyjne azotanów, inhibitor PDE5, kardiomiopatia przerostowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, lek α-adrenolityczny, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, neuropatia niedokrwienna nerwu wzrokowego, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niemiarowość komorowa, niestabilna dławica piersiowa, obniżenie ciśnienia tętniczego, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, rytonawir, syldenafil, szpiczak mnogi, tętnicze nadciśnienie płucne, układ sercowo-naczyniowy, właściwość wazodylatacyjna, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie widzenia, zawał mięśnia sercowego, zespół atrofii wielonarządowej, zwężenie ujścia aorty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lekap
Przed rozpoczęciem terapii produktem Lekap zawierającym syldenafil, konieczne jest przeprowadzenie szczegółowej oceny klinicznej pacjenta, w tym badania podmiotowego i przedmiotowego, ze szczególnym uwzględnieniem stanu układu sercowo-naczyniowego. Syldenafil, jako inhibitor PDE5 i wazodylatator, może powodować przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego, co wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami odpływu krwi z lewej komory (np. zwężenie zastawki aorty), kardiomiopatią przerostową z zawężeniem drogi odpływu oraz zespołem atrofii wielonarządowej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie syldenafilu z azotanami ze względu na ryzyko znacznej hipotensji. Po wprowadzeniu leku na rynek zgłaszano poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła śmierć sercowa, komorowe zaburzenia rytmu, krwotok mózgowo-naczyniowy, przemijający napad niedokrwienny, nadciśnienie i niedociśnienie, głównie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka i często w kontekście aktywności seksualnej.
anatomiczna deformacja prącia, azotan, białaczka, choroba Peyroniego, czynna choroba wrzodowa, działanie wazodylatacyjne, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, kardiomiopatia przerostowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, lek α-adrenolityczny, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, nitroprusydek sodu, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, środek rozszerzający naczynia, syldenafil, szpiczak mnogi, tętnicze nadciśnienie płucne, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Quator
Przed rozpoczęciem terapii tadalafilem u dorosłych mężczyzn z zaburzeniami erekcji lub łagodnym rozrostem gruczołu krokowego, konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu oraz badania fizykalnego, ze szczególnym uwzględnieniem oceny układu sercowo-naczyniowego. Tadalafil, jako inhibitor PDE5, wykazuje działanie rozszerzające naczynia krwionośne, co może prowadzić do przejściowego obniżenia ciśnienia tętniczego i nasilać efekt hipotensyjny azotanów, stanowiąc przeciwwskazanie do ich jednoczesnego stosowania. Skuteczność leku nie została potwierdzona u pacjentów po radykalnej prostatektomii bez oszczędzania nerwów oraz po zabiegach chirurgicznych w obrębie miednicy, co wymaga indywidualnej oceny przed wdrożeniem terapii.
azotan, badanie fizykalne, ciśnienie tętnicze, działanie hipotensyjne, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, radykalna prostatektomia, rak gruczołu krokowego, tadalafil, układ sercowo-naczyniowy, zabieg chirurgiczny miednicy, zaburzenie erekcji, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dozox 4 mg
Doksazosyna, będąca antagonistą postsynaptycznych receptorów α1-adrenergicznych, wykazuje skuteczne działanie hipotensyjne poprzez zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego krwi. Lek stosowany raz na dobę osiąga maksymalny efekt w ciągu 2-6 godzin, a jego działanie utrzymuje się przez całą dobę, niezależnie od pozycji ciała pacjenta. W terapii długoterminowej nie obserwuje się rozwoju tolerancji, a działania niepożądane takie jak tachykardia czy wzrost aktywności reninowej osocza są rzadkie. Dodatkowo doksazosyna korzystnie wpływa na profil lipidowy, zwiększając współczynnik HDL/cholesterol całkowity o 4-13%, co wyróżnia ją na tle leków moczopędnych i beta-adrenolityków. Ponadto lek hamuje przerost lewej komory serca, agregację płytek krwi, zwiększa aktywność tkankowego aktywatora plazminogenu oraz poprawia wrażliwość na insulinę, wykazując także właściwości antyoksydacyjne metabolitów przy stężeniu 5 μM in vitro. Neutralny profil metaboliczny umożliwia stosowanie doksazosyny u pacjentów z astmą, cukrzycą, dysfunkcją lewej komory serca czy skazą moczanową.
adrenoreceptor alfa1, agregacja płytek krwi, aktywność reninowa osocza, antagonista receptorów α-adrenergicznych, astma, beta-adrenolityk, cholesterol całkowity, choroba wieńcowa, ciężka niewydolność serca, cukrzyca, dysfunkcja lewej komory serca, działanie fibrynolityczne, działanie hipotensyjne, frakcja LDL, funkcja seksualna, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, objaw ortostatyczny, obwodowy opór naczyniowy, powikłanie sercowo-naczyniowe, profil lipidowy, przepływ moczu, przerost lewej komory serca, receptor α1-adrenergiczny, skaza moczanowa, tachykardia, tkankowy aktywator plazminogenu, trigliceryd, właściwość antyoksydacyjna, wrażliwość na insulinę, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Viavardis 10 mg
Wardenafil, substancja czynna leku Viavardis, jest selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), stosowanym doustnie w leczeniu zaburzeń erekcji u mężczyzn. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu PDE5, co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia i w efekcie do rozkurczu mięśni gładkich oraz poprawy napływu krwi podczas pobudzenia seksualnego. Wardenafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, przewyższającą działanie wobec innych fosfodiesteraz nawet o ponad 1000-krotnie, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa. Początek działania jest szybki – w dawce 20 mg erekcja występuje już po 15 minutach, a maksymalna odpowiedź terapeutyczna pojawia się po około 25 minutach. Lek powoduje łagodne, przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego (maksymalnie -6,9 mmHg dla dawki 20 mg), bez istotnych zmian elektrokardiograficznych, choć w dawce 80 mg może nieznacznie wydłużać odstęp QTc (do 10 ms).
choroba niedokrwienna serca, choroba układu krążenia, ciało jamiste, cukrzyca, cyklaza guanylowa, cykliczny monofosforan guanozyny, depresja, erekcja prącia, fosfodiesteraza, fosfodiesteraza typu 5, funkcja erekcyjna IIEF, hiperlipidemia, inhibitor PDE5, lek przeciwnadciśnieniowy, lek urologiczny, nadciśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia tętniczego, odstęp QT, odstęp QTc, pletyzmografia prącia, prostatektomia, prostatektomia oszczędzająca nerwy, przewlekła choroba płuc, radioterapia, radykalna prostatektomia, tabletka powlekana, tlenek azotu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, wardenafil, zabieg chirurgiczny miednicy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie erekcji, zaburzenie erekcji organiczne, zaburzenie erekcji psychogenne, zmiana elektrokardiograficzna, zniekształcenie anatomiczne prącia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Valinger Forte
Przed zastosowaniem Valinger Forte (50 mg syldenafilu w postaci cytrynianu) konieczna jest szczegółowa diagnostyka zaburzeń erekcji oraz ocena stanu układu sercowo-naczyniowego pacjenta, ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła śmierć sercowa czy niemiarowość komorowa. Syldenafil wykazuje działanie rozszerzające naczynia krwionośne, co może powodować przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego, szczególnie niebezpieczne u pacjentów z utrudnionym odpływem krwi z lewej komory serca (np. zwężenie ujścia aorty, kardiomiopatia przerostowa) oraz z zespołem atrofii wielonarządowej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie syldenafilu z azotanami ze względu na nasilenie działania hipotensyjnego. Należy również zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących alfa-adrenolityki, ze względu na ryzyko objawowego niedociśnienia ortostatycznego, zwłaszcza w ciągu 4 godzin od podania leku.
anatomiczna deformacja prącia, autonomiczny układ nerwowy, azotan, białaczka, choroba Peyroniego, choroba wrzodowa, inhibitor PDE5, kardiomiopatia przerostowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, lek alfa-adrenolityczny, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niemiarowość komorowa, niestabilna dławica piersiowa, nitroprusydek sodu, objawowe niedociśnienie, obniżenie ciśnienia tętniczego, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, rytonawir, syldenafil, szpiczak mnogi, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie erekcji, zaburzenie krzepnięcia, zawał mięśnia sercowego, zwężenie ujścia aorty - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tadamen MED 2,5 mg
Tadalafil, substancja czynna preparatu Tadamen MED w dawce 2,5 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) średnio po 2 godzinach. Farmakokinetyka leku jest liniowa w zakresie dawek 2,5–20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę. Objętość dystrybucji wynosi około 63 l, a 94% tadalafilu wiąże się z białkami osocza. Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, a główny metabolit – glukuronian metylokatecholu – wykazuje aktywność wobec PDE5 co najmniej 13 000 razy mniejszą niż związek macierzysty. Okres półtrwania wynosi 17,5 godziny, co umożliwia długotrwały efekt terapeutyczny. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (61%) i moczem (36%) w postaci nieaktywnych metabolitów. Pokarm oraz pora podania nie wpływają istotnie na farmakokinetykę tadalafilu, co pozwala na elastyczność dawkowania.
AUC, białko osocza, ciężka niewydolność wątroby, Cmax, cukrzyca, CYP3A4, dostępność biologiczna, dystrybucja leku, ekspozycja na lek, farmakokinetyka leku, hemodializa, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności nerek, okres półtrwania leku, pacjent geriatryczny, PDE5, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, tadalafil, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wchłanianie doustne, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Darunavir Accord 300 mg
Darunavir Accord jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na darunawir lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, glikol propylenowy oraz barwnik żółcieni pomarańczowej FCF (E110). Nie należy stosować leku u chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Child-Pugh) ze względu na ryzyko kumulacji i nasilenia działań niepożądanych. Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie Darunaviru Accord z silnymi induktorami CYP3A (np. ryfampicyna) oraz preparatami zawierającymi ziele dziurawca, które obniżają stężenie darunawiru i mogą prowadzić do utraty skuteczności terapii oraz rozwoju oporności. Ponadto, nie należy łączyć darunawiru z lopinawirem/rytonawirem ze względu na niekorzystne interakcje farmakokinetyczne.
alfuzosyna, amiodaron, antagonista receptora P2Y12, antagonista receptorów opioidowych, arytmia komorowa, awanafil, chinidyna, ciężkie działanie niepożądane, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cyzapryd, dapoksetyna, depresja oddechowa, dihydroergotamina, dławica piersiowa, domperydon, dronedaron, elbaswir z grazoprewirem, ergometryna, ergotamina, glikol propylenowy, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, iwabradyna, klasyfikacja Child-Pugh, kolchicyna, kwetiapina, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza jednowodna, lomitapid, lopinawir z rytonawirem, lowastatyna, lurazydon, metylergonowina, midazolam, migotanie przedsionków, miopatia i neuropatia, nadwrażliwość na darunawir, naloksegol, niedociśnienie tętnicze, ostry zespół wieńcowy, pimozyd, pochodna alkaloidów sporyszu, priapizm, przedwczesny wytrysk, rabdomioliza, ranolazyna, sertindol, silny induktor CYP3A, syldenafil, symwastatyna, tętnicze nadciśnienie płucne, tikagrelor, torsades de pointes, triazolam, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie erekcji, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca, zaparcie wywołane opioidami, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół Tourette’a, ziele dziurawca, żółcień pomarańczowa FCF, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon chorób i schorzeń
Galaktocele lub laktoreja – Etiologia i przyczyny
Galaktocele, definiowane jako wydzielanie mleka z gruczołów piersiowych niezwiązane z ciążą lub laktacją, jest objawem najczęściej wynikającym z hiperprolaktynemii. Hiperprolaktynemia może być spowodowana przez guzy przysadki mózgowej, zwłaszcza prolaktynomas, które stanowią około 10-40% przypadków i powodują stężenia prolaktyny od około 200 ng/ml (mikroprolaktynoma) do ponad 1000 ng/ml (makroprolaktynoma). Inne istotne przyczyny to farmakologiczne blokowanie receptorów dopaminowych (leki psychiatryczne, prokinetyki, leki sercowo-naczyniowe, opioidy, estrogeny), niedoczynność tarczycy (zwiększone TRH), przewlekła choroba nerek (obniżony klirens prolaktyny), a także czynniki neurogenne i stymulacja piersi. W około 5-40% przypadków etiologia pozostaje nieznana (galaktocele idiopatyczna), co może wynikać z nadwrażliwości tkanki piersi na prolaktynę.
agonista dopaminy, akromegalia, antagonista H2, brak miesiączki, choroba Addisona, choroba Cushinga, czynnik wzrostu naskórka, dopamina, galaktocele, ginekomastia, gruczolak przysadki, guz przysadki mózgowej, hiperprolaktynemia, hipogonadyzm męski, hipotyroza, histiocytoza, hormon uwalniający gonadotropinę, hormon uwalniający tyreotropinę, inhibitor MAO, inhibitor pompy protonowej, kwas gamma-aminomasłowy, laktacja, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, makroprolaktynoma, marskość wątroby, mikroprolaktynoma, neuroleptyk, niedoczynność tarczycy, półpasiec, prokinetyk, prolaktynoma, przewlekła choroba nerek, przysadka mózgowa, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, sarkoidoza, SSRI, zaburzenie erekcji, zapalenie mózgu, zespół policystycznych jajników - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Nebilet 5 mg
Nebiwolol, będący selektywnym beta-adrenolitykiem (kod ATC: C07AB12), wykazuje unikalny mechanizm działania dzięki obecności dwóch enancjomerów: SRRR-nebiwololu (d-enancjomer) odpowiedzialnego za selektywne blokowanie receptorów β1-adrenergicznych oraz RSSS-nebiwololu (l-enancjomer) wywołującego łagodne działanie wazodylatacyjne poprzez stymulację szlaku L-arginina/tlenek azotu. Leczenie nebiwololem skutkuje zwolnieniem czynności serca i obniżeniem ciśnienia tętniczego zarówno w spoczynku, jak i podczas wysiłku, z utrzymaniem efektu hipotensyjnego w długim okresie terapii. W terapii nadciśnienia obserwuje się zmniejszenie układowego oporu naczyniowego, przy jednoczesnym ograniczeniu spadku pojemności minutowej serca dzięki zwiększeniu objętości wyrzutowej, co odróżnia nebiwolol od innych beta-adrenolityków. Lek nie wykazuje działania blokującego receptory α-adrenergiczne, co sprzyja korzystnemu profilowi hemodynamicznemu, a także poprawia funkcję śródbłonka poprzez nasilanie reakcji naczyń na acetylocholinę zależną od tlenku azotu.
acetylocholina, aktywność sympatykomimetyczna, beta-adrenolityk wybiórczy, dysfunkcja śródbłonka, enancjomer, frakcja wyrzutowa lewej komory, hospitalizacja z przyczyn sercowo-naczyniowych, LVEF, nadciśnienie tętnicze, nagły zgon, nebiwolol, objętość wyrzutowa, opór naczyniowy, pojemność minutowa serca, przewlekła niewydolność serca, receptor α-adrenergiczny, receptor β1-adrenergiczny, RSSS-nebiwolol, SRRR-nebiwolol, szlak L-arginina/tlenek azotu, tlenek azotu, wazodylatacja, wydolność wysiłkowa, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Adalift 5 mg
Produkt leczniczy Adalift zawiera 5 mg tadalafilu w formie tabletek powlekanych i jest wskazany do leczenia zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) u dorosłych mężczyzn. W terapii zaburzeń erekcji zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg, przyjmowana co najmniej 30 minut przed planowaną aktywnością seksualną, niezależnie od posiłków, z możliwością zwiększenia dawki do 20 mg w przypadku braku skuteczności. Maksymalna częstość stosowania to raz na dobę. Dla pacjentów przewidujących częste stosowanie (≥2 razy w tygodniu) dopuszcza się schemat dawkowania 5 mg raz na dobę, przyjmowany o stałej porze, z możliwością redukcji do 2,5 mg w przypadku złej tolerancji. Tadalafil w dawkach 10 i 20 mg stosowany jest doraźnie, natomiast dawka 5 mg może być stosowana regularnie.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Apo-Feno 200M 200 mg
Fenofibrat mikronizowany, substancja czynna Apo-Feno 200M, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka i wzdęcia (częstość ≥1/100, <1/10). Istotnym powikłaniem jest zapalenie trzustki, które w badaniu FIELD u pacjentów z cukrzycą typu 2 wystąpiło z częstością 0,8% w porównaniu do 0,5% w grupie placebo (p=0,031). Fenofibrat może również indukować zaburzenia funkcji wątroby, objawiające się częstym (≥1/100, <1/10) wzrostem aktywności aminotransferaz, a także rzadziej kamicą żółciową (≥1/1000, <1/100), zapaleniem wątroby (≥1/10 000, <1/1000) oraz bardzo rzadkimi powikłaniami żółtaczkowymi (<1/10 000). W zakresie układu mięśniowo-szkieletowego obserwowano mialgie, zapalenie mięśni, skurcze i osłabienie mięśni (≥1/1000, <1/100), a także bardzo rzadką rabdomiolizę (<1/10 000), stanowiącą zagrożenie życia.
aminotransferaza, choroba śródmiąższowa płuc, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca typu 2, fenofibrat mikronizowany, fotosensytywność, hiperkreatynemia, hiperuremia, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, kolka żółciowa, leukopenia, mialgia, nadwrażliwość skóry, niedokrwistość, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, zaburzenie erekcji, zakrzepica żył głębokich, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie mięśni, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, żółtaczka