tabletka powlekana
Tabletka powlekana to postać leku doustnego, która posiada specjalną warstwę (powłokę) otaczającą rdzeń tabletki. Powłoka ta jest nakładana w procesie powlekania i może składać się z różnych substancji, takich jak polimery, cukry, woski czy celuloza.
Powlekanie tabletek służy kilku istotnym celom terapeutycznym: ochronie substancji czynnej przed szkodliwym wpływem środowiska (np. wilgocią, światłem), maskowaniu nieprzyjemnego smaku lub zapachu leku, ułatwieniu połykania, ochronie śluzówki przewodu pokarmowego przed drażniącym działaniem substancji czynnej oraz modyfikowaniu uwalniania substancji czynnej (np. opóźnianie uwalniania, uwalnianie w określonym odcinku przewodu pokarmowego).
W dokumentacji medycznej i charakterystyce produktu leczniczego tabletki powlekane oznaczane są często skrótem „tabl. powl.” Proces powlekania nie zmienia zasadniczo biodostępności leku, chyba że jest to specjalnie zaprojektowana powłoka dojelitowa lub o przedłużonym uwalnianiu. Tabletki powlekane stanowią obecnie jedną z najpopularniejszych form podania leków doustnych w praktyce klinicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Apiksaban – Wskazania do stosowania
Apiksaban jest doustnym antykoagulantem niebędącym antagonistą witaminy K (NOAC), działającym poprzez bezpośrednie hamowanie czynnika Xa. W praktyce klinicznej znajduje zastosowanie przede wszystkim w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych pacjentów po planowej protezoplastyce stawu biodrowego lub kolanowego, gdzie zmniejsza ryzyko zakrzepicy żył głębokich oraz zatorowości płucnej. Ponadto, apiksaban jest wskazany w zapobieganiu udarom mózgu i zatorowości systemowej u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) posiadających co najmniej jeden czynnik ryzyka, taki jak wiek ≥ 75 lat, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, przebyty udar lub TIA, czy niewydolność serca klasy NYHA ≥ II. W leczeniu i profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP) apiksaban stanowi skuteczną alternatywę dla antagonistów witaminy K, oferując wygodę stosowania bez konieczności monitorowania parametrów krzepnięcia.
antagonista witaminy K, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, doustny antykoagulant NOAC, działanie przeciwzakrzepowe, hamowanie czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, leczenie przeciwzakrzepowe, niestabilność hemodynamiczna, niezastawkowe migotanie przedsionków, profilaktyka udaru, profilaktyka ŻChZZ, protezoplastyka stawu biodrowego, protezoplastyka stawu kolanowego, przemijający napad niedokrwienny, tabletka powlekana, udar niedokrwienny mózgu, uszko lewego przedsionka, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatorowość systemowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Crestor 40 mg
Rozuwastatyna (Crestor) dostępna jest w dawkach 5, 10, 20 i 40 mg w formie tabletek powlekanych. Dawkowanie ustala się indywidualnie, uwzględniając stężenie cholesterolu, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego oraz ryzyko działań niepożądanych. Dawka początkowa u dorosłych wynosi zwykle 5-10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia po 4 tygodniach. Maksymalna dawka 40 mg jest zarezerwowana dla pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, pod ścisłą kontrolą specjalisty. U dzieci z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawki początkowe wahają się od 5 mg (wiek 6-9 lat) do 5-20 mg (wiek 10-17 lat), natomiast u dzieci z homozygotyczną postacią dawka maksymalna to 20 mg. U pacjentów powyżej 70 lat zaleca się dawkę początkową 5 mg. W przypadku zaburzeń czynności nerek dawkę należy dostosować: u umiarkowanych zaburzeń (klirens kreatyniny <60 ml/min) dawka maksymalna to 20 mg, a u ciężkich zaburzeń stosowanie jest przeciwwskazane. Pacjenci z chorobą wątroby lub punktacją w skali Child-Pugh >9 nie powinni stosować leku.
atazanawir, BCRP, białko transportujące, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciężka hipercholesterolemia, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, lopinawir, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, OATP1B1, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rodzinna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, rytonawir, skala Child-Pugh, skala Tannera, tabletka powlekana, typranawir, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Avedol 25 mg
Karwedylol (Avedol) w dawkach 6,25 mg, 12,5 mg oraz 25 mg, stosowany u kobiet w ciąży, wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania karwedylolu w ciąży są niewystarczające, a badania przedkliniczne nie wykluczają potencjalnego ryzyka dla płodu. Lek ten, jako beta-adrenolityk, może zmniejszać perfuzję łożyska, co wiąże się z ryzykiem wewnątrzmacicznego obumarcia płodu, porodu przedwczesnego oraz innych powikłań. U noworodków matek leczonych karwedylolem obserwuje się ryzyko hipoglikemii i bradykardii, co wymaga ścisłego monitorowania stanu dziecka po porodzie. Brak jest dowodów na działanie teratogenne karwedylolu w modelach zwierzęcych, jednak dane te nie mogą być bezpośrednio przeniesione na populację ludzką.
Avedol, beta-adrenolityk, bradykardia, działanie teratogenne, hipoglikemia, karmienie piersią, karwedylol, obumarcie wewnątrzmaciczne płodu, perfuzja łożyska, poród niewczesny, poród przedwczesny, powikłania sercowo-płucne, przenikanie do mleka, przepływ łożyskowy, tabletka powlekana, wada rozwojowa, zaburzenie oddechowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zofran 4 mg
Ondansetron (Zofran) w dawkach 4 mg i 8 mg, stosowany jako lek przeciwwymiotny, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, sklasyfikowanych według częstości występowania. Najczęstszym działaniem jest ból głowy, występujący bardzo często (≥1/10). Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obserwuje się drgawki oraz zaburzenia ruchowe o charakterze pozapiramidowym, takie jak napady dystoniczne i dyskinezy. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) występują zawroty głowy oraz przemijające zaburzenia widzenia, głównie przy podawaniu dożylnym. Bardzo rzadko (<1/10 000) odnotowano przemijający zanik widzenia oraz toksyczne wykwity skórne, w tym toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). W zakresie układu sercowo-naczyniowego niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) występują zaburzenia rytmu serca, bóle w klatce piersiowej i bradykardia, natomiast rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) obserwuje się wydłużenie odstępu QTc, co może prowadzić do arytmii typu Torsade de Pointes. Niedokrwienie mięśnia sercowego zostało zgłoszone jako działanie o nieznanej częstości.
ból głowy, ból w klatce piersiowej, bradykardia, częstoskurcz typu torsade de pointes, czkawka, drgawki, dyskineza, hipotensja, monitoring działań niepożądanych, nadwrażliwość typu natychmiastowego, napad dystoniczny, niedokrwienie mięśnia sercowego, ondansetron, populacja pediatryczna, reakcja anafilaktyczna, tabletka powlekana, terapia przeciwwymiotna, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczny wykwit skórny, uczucie gorąca, układ pozapiramidowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie ruchowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zanik widzenia, zaparcie, zapis EKG, zawrót głowy, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Skład i postać leku – Lercanidipine Medreg 10 mg
Lercanidipine Medreg to lek w postaci tabletek powlekanych dostępny w dawkach 10 mg i 20 mg, zawierający substancję czynną lerkanidypiny chlorowodorek (odpowiednio 10 mg i 20 mg chlorowodorku, co odpowiada 9,4 mg i 18,8 mg lerkanidypiny). Tabletki 10 mg są żółte, okrągłe, o średnicy około 6,5 ± 0,2 mm, natomiast tabletki 20 mg różowe, o średnicy około 8,5 ± 0,2 mm. Obie dawki posiadają linię podziału ułatwiającą przełamanie tabletki, jednak nie służy ona do dzielenia na równe dawki. Skład substancji pomocniczych różni się między dawkami, obejmując m.in. skrobię kukurydzianą, karboksymetyloskrobię sodową, celulozę mikrokrystaliczną, hypromelozę oraz barwniki (żółty E172 dla 10 mg i czerwony E172 dla 20 mg).
celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, lerkanidypiny chlorowodorek, linia podziału, makrogol, okres ważności leku, poloksamer, postać farmaceutyczna, powidon, produkt leczniczy, rdzeń tabletki, skrobia kukurydziana, sodu stearylofumaran, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Viavardis 5 mg
Przedawkowanie wardenafilu, substancji czynnej leku Viavardis, zostało przebadane klinicznie u ochotników przyjmujących pojedyncze dawki do 80 mg na dobę w formie tabletek powlekanych, wykazując ogólnie dobrą tolerancję bez ciężkich objawów niepożądanych. W dawkach przekraczających zalecane 40 mg dwa razy na dobę, zaobserwowano występowanie silnego bólu pleców, który jednak nie był związany z toksycznym działaniem na tkankę mięśniową ani układ nerwowy. Ta obserwacja kliniczna jest istotna dla monitorowania pacjentów stosujących wyższe dawki wardenafilu.
białko osocza, dializa nerkowa, farmakokinetyka wardenafilu, klirens substancji czynnej, leczenie podtrzymujące, manifestacja kliniczna, objaw niepożądany, postępowanie terapeutyczne, silny ból pleców, tabletka powlekana, tkanka mięśniowa, układ nerwowy, Viavardis, wardenafil, właściwość farmakokinetyczna, wpływ toksyczny, wydalanie z moczem - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Biotropil 800 800 mg
Piracetam, substancja czynna preparatu Biotropil dostępnego w dawkach 800 mg i 1200 mg w formie tabletek powlekanych, wykazuje istotny wpływ na funkcje psychomotoryczne, co może negatywnie oddziaływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. W praktyce klinicznej lekarz powinien przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący aktywności zawodowej pacjenta, zwłaszcza w kontekście wymagań związanych z prowadzeniem pojazdów i obsługą urządzeń mechanicznych. Konieczne jest poinformowanie pacjenta o potencjalnym ryzyku oraz zalecenie zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, a także rozważenie dostosowania dawki lub pory przyjmowania leku w celu minimalizacji ryzyka upośledzenia sprawności psychomotorycznej.
Biotropil, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, laktoza jednowodna, modyfikacja terapii, monitorowanie pacjenta, ośrodkowy układ nerwowy, piracetam, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, terapia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rytmonorm 150 150 mg
Rytmonorm 150 zawiera propafenonii chlorowodorek w dawce 150 mg w formie tabletek powlekanych i jest stosowany w leczeniu arytmii u dorosłych. Zalecana dobowa dawka u pacjentów o masie około 70 kg wynosi 450-600 mg, podawana w 2-3 dawkach podzielonych, z możliwością zwiększenia do 900 mg w wybranych przypadkach. Dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane, szczególnie u osób z mniejszą masą ciała, pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością lewokomorową (EF <35%), strukturalną chorobą mięśnia sercowego oraz niewydolnością wątroby i/lub nerek. W tych grupach dawkę należy rozpoczynać od niskich wartości i stopniowo zwiększać, z odstępem 3-4 dni u dorosłych oraz 5-8 dni u pacjentów z chorobami współistniejącymi. Monitorowanie leczenia obejmuje regularną kontrolę EKG, pomiary ciśnienia tętniczego oraz, w przypadku niewydolności narządów, oznaczanie stężenia leku w osoczu.
blok przedsionkowo-komorowy, ciśnienie tętnicze krwi, dawka podzielona, frakcja wyrzutowa lewej komory, kontrola kardiologiczna, kumulacja leku, leczenie podtrzymujące, monitorowanie EKG, niewydolność lewokomorowa, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, propafenonu chlorowodorek, Rytmonorm, stan stacjonarny, stężenie leku w osoczu, strukturalna choroba mięśnia sercowego, tabletka powlekana, zespół QRS, znieczulenie powierzchniowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Darunavir Accord 300 mg
Darunavir Accord jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 75 mg, 150 mg, 300 mg oraz 600 mg, zawierających darunawir w postaci z glikolem propylenowym. Skład pomocniczy obejmuje laktozę jednowodną (od 14,24 mg w dawce 75 mg do 113,90 mg w dawce 600 mg) oraz glikol propylenowy (od 10,42 mg do 83,33 mg odpowiednio). Tabletki o wyższych dawkach (300 mg i 600 mg) zawierają dodatkowo barwnik żółcień pomarańczową FCF (E110) w ilości 1,44 mg i 2,88 mg. Otoczka tabletek różni się kolorem i składem w zależności od dawki: dawki 75 mg i 150 mg mają białą powłokę, natomiast 300 mg i 600 mg – pomarańczową, zawierającą dodatkowo barwniki. Tabletki różnią się także kształtem i wymiarami, co ułatwia ich identyfikację kliniczną.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mirvedol 10 mg
Memantyna chlorowodorek, substancja czynna leku Mirvedol 10 mg (odpowiadająca 8,31 mg memantyny w postaci zasady), posiada ograniczone przeciwwskazania do stosowania. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na memantynę lub jakikolwiek składnik pomocniczy preparatu. Tabletki Mirvedol są białe, owalne, powlekane i zawierają substancje pomocnicze niezbędne do uzyskania odpowiedniej postaci farmaceutycznej. Lekarz powinien odradzać stosowanie Mirvedolu u pacjentów z alergią na memantynę oraz w przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, trudności w oddychaniu czy spadek ciśnienia tętniczego.
alergia na memantynę, interakcja lekowa, linia podziału, memantyny chlorowodorek, modyfikacja dawkowania, nadwrażliwość, objawy nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, spadek ciśnienia tętniczego, substancja czynna, substancja pomocnicza, świąd, tabletka powlekana, trudności w oddychaniu, wysypka skórna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rivaroxaban Polpharma 15 mg/20 mg
Rivaroxaban Polpharma, dostępny w tabletkach powlekanych 15 mg i 20 mg, jest stosowany w leczeniu ostrej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP), a także w profilaktyce nawrotów tych schorzeń. Początkowa faza leczenia obejmuje podawanie 15 mg dwa razy na dobę przez 21 dni (łącznie 30 mg/dobę), następnie dawka jest zmieniana na 20 mg raz na dobę. Profilaktyka nawrotów po co najmniej 6 miesiącach terapii może być prowadzona dawką 10 mg lub 20 mg raz na dobę, w zależności od ryzyka nawrotu. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, uwzględniając funkcję nerek (klirens kreatyniny), gdzie w umiarkowanym i ciężkim upośledzeniu (30-49 ml/min i 15-29 ml/min) rozważa się zmniejszenie dawki do 15 mg raz na dobę w fazie kontynuacji, a stosowanie u pacjentów z klirensem <15 ml/min jest przeciwwskazane. Przeciwwskazania obejmują m.in. marskość wątroby stopnia B i C wg Child-Pugh oraz klinicznie istotne ryzyko krwawienia.
antagonista witaminy K, antykoagulacja, biodostępność substancji czynnej, choroba zakrzepowo-zatorowa, dysfagia, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, idiopatyczna zakrzepica żył głębokich, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, koagulopatia, marskość wątroby, ostra zakrzepica żył głębokich, pozajelitowy lek przeciwzakrzepowy, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, tabletka powlekana, wskaźnik INR, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zgłębnik żołądkowy - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z pelargonii – Właściwości farmakodynamiczne
Wyciąg z korzenia pelargonii (Pelargonium sidoides DC i/lub Pelargonium reniforme Curt.) jest substancją czynną w preparatach Pelafen MED oraz PELAVO Med, stosowanych jako tradycyjne produkty lecznicze roślinne. Każda tabletka powlekana Pelafen MED zawiera 20 mg suchego wyciągu, uzyskanego w stosunku surowiec:ekstrakt 4-7:1, z użyciem 14% (V/V) etanolu jako rozpuszczalnika. Preparat PELAVO Med, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej oraz roztworu doustnego, również dostarcza 20 mg wyciągu, jednak w szerszym zakresie ekstrakcji (4-25:1) i z zastosowaniem 11% (m/m) etanolu. Pomimo różnic w parametrach ekstrakcji, dawka substancji czynnej pozostaje stała, co sugeruje porównywalne efekty farmakodynamiczne obu preparatów.
biodostępność, ekstrakt standaryzowany, etanol 11%, etanol 14%, parametr farmakodynamiczny, Pelafen MED, Pelargonium reniforme, Pelargonium sidoides, PELAVO Med, profil farmakodynamiczny, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, roztwór doustny, substancja biologicznie czynna, suchy wyciąg z pelargonii, tabletka powlekana, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, wyciąg z korzenia pelargonii - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Toramat 200 mg
Toramat (topiramat) jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg oraz 200 mg. Lek wykazuje działanie przeciwpadaczkowe i jest stosowany zarówno w monoterapii, jak i terapii uzupełniającej u pacjentów z częściowymi napadami padaczkowymi (z wtórnym uogólnieniem lub bez) oraz pierwotnie uogólnionymi napadami toniczno-klonicznymi u osób powyżej 6 lat (monoterapia) oraz od 2 lat (terapia uzupełniająca). Ponadto, Toramat jest wskazany w leczeniu uzupełniającym napadów padaczkowych związanych z zespołem Lennoxa-Gastauta u pacjentów od 2 roku życia. Wskazania obejmują również profilaktykę migreny u dorosłych, z zastrzeżeniem, że lek nie jest przeznaczony do leczenia ostrego bólu głowy, a jedynie do zapobiegania napadom migrenowym.
ból migrenowy, częściowy napad padaczkowy, działanie przeciwpadaczkowe, leczenie uzupełniające padaczki, monoterapia padaczki, napad migreny, ostry ból głowy, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, profilaktyka migreny, tabletka powlekana, terapia topiramatem, topiramat, wtórne uogólnienie, zespół Lennoxa-Gastauta - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Acurenal 20 mg
Acurenal (chinapryl) jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) dostępnym w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, zawierających odpowiednio 12,134 mg, 24,268 mg i 48,536 mg laktozy jednowodnej. Lek jest wskazany przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego samoistnego, zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z tiazydowymi lekami moczopędnymi. Drugim kluczowym wskazaniem jest zastoinowa niewydolność serca, gdzie chinapryl stosowany jest w połączeniu z lekami moczopędnymi i/lub glikozydami naparstnicy. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie dokładnej diagnostyki oraz wykluczenie przeciwwskazań do stosowania inhibitorów ACE, a także uwzględnienie potencjalnych interakcji lekowych.
chinapryl, chlorowodorek chinaprylu, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, czynność nerek, efekt pierwszej dawki, glikozyd naparstnicy, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, lek moczopędny, monoterapia, nadciśnienie tętnicze samoistne, odpowiedź hemodynamiczna, stężenie elektrolitów, tabletka powlekana, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Atrox 10 10 mg
Produkt leczniczy Atrox, zawierający atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. W badaniach klinicznych i charakterystyce produktu nie zaobserwowano klinicznie istotnych zaburzeń funkcji psychomotorycznych, takich jak wydłużenie czasu reakcji, zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej czy senność, które mogłyby negatywnie wpływać na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów. Lek w postaci białych tabletek powlekanych z linią podziału może być stosowany bez ograniczeń w zakresie aktywności wymagającej pełnej sprawności psychomotorycznej, co jest istotne w kontekście długoterminowej terapii hipolipemizującej u pacjentów z dyslipidemią.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Dasatinib Viatris 80 mg
Dasatinib Viatris to lek przeciwnowotworowy dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 20 mg, 50 mg, 70 mg, 80 mg, 100 mg oraz 140 mg, zawierających odpowiednio 28 mg do 194 mg laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej. Tabletki mają charakterystyczne kształty i oznaczenia (np. „D7SB” oraz dawka), co ułatwia ich identyfikację. Rdzeń tabletki zawiera m.in. laktozę jednowodną, celulozę mikrokrystaliczną (typ 101 i 102), kroskarmelozę sodową, hydroksypropylocelulozę oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka składa się z laktozy jednowodnej, hypromelozy, tytanu dwutlenku (E171) i triacetyny. Produkt jest dostępny w opakowaniach blistrowych lub pojemnikach HDPE, z okresem ważności 3 lata i nie wymaga specjalnych warunków przechowywania poza standardowym zabezpieczeniem przed dziećmi.
celuloza mikrokrystaliczna, dazatynib, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, lek cytotoksyczny, lek przeciwnowotworowy, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, plastyfikator, polimer błonotwórczy, polimer wiążący, środek wiążący, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja rozpadowa, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, triacetyna, tytanu dwutlenek - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atorvastatin Medical Valley 40 mg
Atorvastatin Medical Valley zawiera atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg i jest wskazany do leczenia hipercholesterolemii pierwotnej, rodzinnej (heterozygotycznej i homozygotycznej) oraz hiperlipidemii złożonej typu IIa i IIb. Lek stosuje się jako uzupełnienie terapii dietetycznej i modyfikacji stylu życia, szczególnie gdy te metody okazują się niewystarczające. Głównym celem terapii jest obniżenie stężenia cholesterolu LDL, całkowitego, apolipoproteiny B oraz triglicerydów w przypadku współistniejącej hipertriglicerydemii. Atorwastatinę można stosować u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży powyżej 10. roku życia, z uwzględnieniem indywidualnego doboru dawki w zależności od wyjściowego profilu lipidowego i odpowiedzi na leczenie. W przypadku homozygotycznej postaci rodzinnej hipercholesterolemii lek jest elementem terapii skojarzonej, np. z aferezą LDL, lub stosowany jako podstawowa forma leczenia, gdy inne metody są niedostępne.
afereza LDL, apolipoproteina B, atorwastatyna, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia pierwotna, hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, hiperlipidemia złożona, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, prewencja pierwotna, prewencja pierwotna chorób sercowo-naczyniowych, sól wapniowa, tabletka powlekana, terapia hipolipemizująca, triglicerydy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Fypalan 2 mg
Fypalan to preparat zawierający perampanel, nieselektywny, niekompetycyjny antagonista receptorów glutaminergicznych AMPA, dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 2 mg, 4 mg, 6 mg, 8 mg, 10 mg oraz 12 mg. Każda dawka zawiera odpowiednią ilość substancji czynnej oraz laktozę jednowodną, której zawartość zmniejsza się wraz ze wzrostem dawki (od 177,1 mg w dawce 2 mg do 167,6 mg w dawce 12 mg). Rdzeń tabletki zawiera m.in. laktozę jednowodną, hydroksypropylocelulozę, powidon K30, celulozę mikrokrystaliczną krzemowaną oraz stearynian magnezu. Otoczka tabletek różni się składem barwników w zależności od dawki, co ułatwia identyfikację preparatu, przy czym wszystkie tabletki mają jednakowe wymiary: średnica 9,1 ± 0,2 mm i grubość 3,8 ± 0,3 mm.
alkohol poliwinylowy, antagonista receptora AMPA, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, laktoza jednowodna, makrogol, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, perampanel, powidon, środek dezintegrujący, środek przeciwzbrylający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka powlekana - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Xetanor 20 mg 20 mg
Paroksetyna w dawce 20 mg (Xetanor 20 mg) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym lecytynę sojową (E322), szczególnie u osób uczulonych na orzeszki ziemne lub soję. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. W wyjątkowych sytuacjach klinicznych dopuszcza się stosowanie linezolidu z paroksetyną pod ścisłą kontrolą. Zalecane są okresy karencji: 2 tygodnie po zakończeniu nieodwracalnych IMAO przed rozpoczęciem paroksetyny, co najmniej 24 godziny po odwracalnych IMAO (np. moklobemid, linezolid, chlorek metylotioniny) oraz minimum tydzień po zakończeniu paroksetyny przed rozpoczęciem IMAO. Szczególną uwagę należy zwrócić na chlorek metylotioniny, którego jednoczesne stosowanie z paroksetyną jest przeciwwskazane.
arytmia, białko sojowe, błękit metylenowy, chlorek metylotioniny, choroba wątroby, ciśnienie tętnicze krwi, cytochrom P450, dysfagia, inhibitor monoaminooksydazy, komorowe zaburzenie rytmu, lecytyna sojowa, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość, nagła śmierć, nieodwracalny inhibitor MAO, niewydolność wątroby, odwracalny inhibitor MAO, odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, paroksetyna, pimozyd, powikłanie kardiologiczne, reakcja uczuleniowa, tabletka powlekana, tiorydazyna, torsades de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QTc, wydłużony odstęp QT, zaburzenie kardiologiczne, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rispolept 4 mg
Lek Rispolept (rysperydon) w postaci tabletek powlekanych dostępny jest w dawkach 1 mg, 2 mg, 3 mg i 4 mg, z jasno określonymi przeciwwskazaniami. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na rysperydon lub substancje pomocnicze. Tabletki zawierają laktozę jednowodną w ilościach od 130 mg do 260 mg w zależności od dawki (1 mg – 131 mg, 2 mg – 130 mg, 3 mg – 195 mg, 4 mg – 260 mg), co stanowi istotne ograniczenie u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Dodatkowo, tabletki 2 mg zawierają 0,05 mg żółcieni pomarańczowej S (E 110), która może wywoływać reakcje alergiczne u nadwrażliwych pacjentów, co wymaga rozważenia alternatywnej dawki lub postaci leku.
hipotensja ortostatyczna, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, otępienie, padaczka, powikłania naczyniowo-mózgowe, próg drgawkowy, reakcja alergiczna, Rispolept, rysperydon, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółcień pomarańczowa - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z pelargonii – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Wyciąg z korzenia Pelargonium sidoides DC i/lub Pelargonium reniforme Curt. (Pelargonii radicis extractum siccum) jest substancją aktywną w preparatach Pelafen MED oraz Pelavo Med, dostępnych w dawkach 20 mg suchego wyciągu na tabletkę (Pelafen MED – tabletki powlekane; Pelavo Med – tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej oraz roztwór doustny 20 mg/4 ml). Brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania tych preparatów u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Z tego względu stosowanie wyciągu z pelargonii w tych grupach jest niewskazane, a lekarz powinien poinformować pacjentki o potencjalnym ryzyku i konieczności unikania terapii w okresie ciąży i laktacji. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, zalecane jest natychmiastowe przerwanie stosowania i konsultacja lekarska.
bezpieczeństwo stosowania wyciągu, etanol, karmienie piersią, laktacja, okres rozrodczy, Pelargonium reniforme, Pelargonium sidoides, płód, preparat leczniczy, przenikanie składników aktywnych, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, roztwór doustny, substancja aktywna, suchy wyciąg, tabletka powlekana, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wyciąg suchy, wyciąg z korzenia pelargonii - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Memantine Glenmark 20 mg
Memantine Glenmark, zawierający memantyny chlorowodorek, jest wskazany do leczenia otępienia w chorobie Alzheimera i dostępny w tabletkach powlekanych 10 mg oraz 20 mg. Leczenie powinno być rozpoczęte i monitorowane przez lekarza doświadczonego w terapii otępienia, z zapewnieniem stałego nadzoru nad przyjmowaniem leku przez opiekuna. Dawkowanie rozpoczyna się od 5 mg na dobę w pierwszym tygodniu, stopniowo zwiększając dawkę o 5 mg co tydzień do maksymalnej dawki podtrzymującej 20 mg na dobę, osiąganej od czwartego tygodnia. Zalecana dawka podtrzymująca wynosi 20 mg/dobę, podawana raz dziennie, niezależnie od posiłku. U pacjentów powyżej 65 lat stosuje się ten sam schemat dawkowania. Produkt nie jest zalecany dla osób poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
choroba Alzheimera, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, działanie terapeutyczne, efekt terapeutyczny, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności nerek, łagodne zaburzenie czynności wątroby, memantyna, memantyny chlorowodorek, otępienie w chorobie Alzheimera, skala Child-Pugh, tabletka powlekana, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wytyczne kliniczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Egidon 60 mg
Produkt leczniczy Egidon zawiera etorykoksyb, selektywny inhibitor COX-2, dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg oraz 120 mg. Tabletki mają charakterystyczny kształt jabłka i różnią się kolorem oraz wymiarami: 30 mg (5,8 x 5,9 mm, niebieskozielone), 60 mg (7,1 x 7,3 mm, ciemnozielone), 90 mg (8,1 x 8,3 mm, białe) oraz 120 mg (8,9 x 9,2 mm, jasnozielone). Rdzeń tabletek jest identyczny we wszystkich dawkach i zawiera celulozę mikrokrystaliczną, wapnia wodorofosforan, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian. Skład otoczki różni się w zależności od dawki – tabletki 30 mg, 60 mg i 120 mg zawierają barwniki indygotynę (E 132) i tlenek żelaza żółty (E 172), natomiast tabletki 90 mg nie zawierają barwników, co nadaje im biały kolor (obecny jest tylko tytanu dwutlenek E 171).
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, etorykoksyb, glicerolu monostearynian, indygotyna, inhibitor COX-2, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, sodu laurylosiarczan, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, surfaktant, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Zevesin 5 mg
Lek Zevesin zawiera bursztynian solifenacyny jako substancję czynną, dostępną w dawkach 5 mg (odpowiadającej 3,8 mg solifenacyny) oraz 10 mg (7,5 mg solifenacyny). Tabletki powlekane mają charakterystyczny wygląd: dawka 5 mg jest biała do żółtawej, soczewkowata o średnicy 8,0-8,2 mm, natomiast dawka 10 mg ma różowawy odcień i średnicę 10,0-10,2 mm. Istotnym składnikiem pomocniczym jest laktoza jednowodna, której zawartość wynosi odpowiednio 149,05 mg w tabletce 5 mg oraz 298,10 mg w tabletce 10 mg. Formulacja zawiera także substancje wiążące, wypełniające i poślizgowe, takie jak skrobia żelowana, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza 2910/5 oraz magnezu stearynian, a powłoka tabletek zawiera barwniki (E 171, E 172) oraz makrogol 6000 i talk.
blister, bursztynian solifenacyny, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, laktoza jednowodna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, skrobia żelowana, solifenacyna, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Valinger Forte 50 mg
Valinger Forte zawiera syldenafil w dawce 50 mg w formie tabletek powlekanych o wymiarach 13 x 8 mm, przeznaczonych do stosowania doustnego. Standardowa dawka u dorosłych wynosi 50 mg przyjmowanych około godzinę przed planowaną aktywnością seksualną, z możliwością zwiększenia do 100 mg w przypadku niewystarczającej skuteczności lub zmniejszenia do 25 mg przy wystąpieniu działań niepożądanych. Maksymalna częstość stosowania to jedna dawka na dobę. U pacjentów w podeszłym wieku (≥ 65 lat) nie jest konieczna modyfikacja dawki. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min) stosuje się standardowe dawkowanie, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek (klirens < 30 ml/min) oraz z zaburzeniami czynności wątroby (np. marskość) zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 25 mg z możliwością stopniowego zwiększania do 100 mg w zależności od tolerancji i skuteczności.
aktywność seksualna, cytrynian syldenafilu, działanie niepożądane, inhibitor CYP3A4, klirens kreatyniny, klirens syldenafilu, lek α-adrenolityczny, marskość wątroby, niedociśnienie ortostatyczne, pacjent w podeszłym wieku, podanie doustne, posiłek, rytonawir, syldenafil, tabletka powlekana, wzwód, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cazaprol 1 mg
Cazaprol jest dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających cylazapryl jednowodny jako substancję czynną w dawkach 1 mg (1,044 mg cylazaprylu jednowodnego), 2,5 mg (2,61 mg) oraz 5 mg (5,22 mg). Tabletki różnią się barwą i wyglądem, co ułatwia ich identyfikację: 1 mg – żółte, 2,5 mg – jasnoczerwonobrązowe, 5 mg – czerwonobrązowe, wszystkie podłużne i lekko dwuwypukłe. Substancje pomocnicze w rdzeniu obejmują m.in. laktozę jednowodną (od 107,36 mg do 162,89 mg w zależności od dawki), skrobię kukurydzianą, hypromelozę oraz środki przeciwzbrylające i poślizgowe. Otoczka zawiera hypromelozę, talk, dwutlenek tytanu (E171) oraz barwniki żelaza (E172), które nadają tabletkom charakterystyczne kolory.
cylazapryl, cylazapryl jednowodny, hypromeloza, laktoza jednowodna, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, skrobia kukurydziana, sodu stearylofumaran, środek poślizgowy, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja przeciwzbrylająca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Alepton 160 mg
Produkt leczniczy Alepton, zawierający 160 mg kwasu acetylosalicylowego w postaci tabletek dojelitowych, nie wykazuje formalnie negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co wynika z braku dedykowanych badań oraz analizy farmakodynamicznej i profilu działań niepożądanych. Mimo to, lekarz powinien uwzględnić indywidualną wrażliwość pacjenta, współistniejące schorzenia, wiek, ogólną sprawność psychofizyczną oraz możliwe interakcje z innymi lekami, które mogą modyfikować funkcje poznawcze lub motoryczne. Szczególną ostrożność zaleca się w początkowym okresie terapii oraz w przypadku wystąpienia objawów takich jak zawroty głowy czy zaburzenia widzenia, które powinny skutkować powstrzymaniem się od prowadzenia pojazdów.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Agrypin 325 mg + 30 mg + 10 mg
Lek Agrypin jest preparatem wieloskładnikowym zawierającym paracetamol (325 mg), pseudoefedrynę chlorowodorek (30 mg) oraz dekstrometorfanu bromowodorek (10 mg) w formie tabletek powlekanych. Dawkowanie u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 2 tabletki 3-4 razy na dobę, z maksymalną dawką dobową 8 tabletek, co odpowiada 2600 mg paracetamolu, 240 mg pseudoefedryny i 80 mg dekstrometorfanu. U dzieci w wieku 6-12 lat zaleca się 1 tabletkę 3-4 razy na dobę, maksymalnie 4 tabletki na dobę (1300 mg paracetamolu, 120 mg pseudoefedryny, 40 mg dekstrometorfanu). Tabletki należy podawać doustnie, a linia podziału na tabletce służy wyłącznie do identyfikacji, nie do dzielenia dawki.
dawka dobowa, dawkowanie leku, dekstrometorfan, linia podziału tabletek, maksymalna dawka dobowa, modyfikacja terapii, nasilenie objawów, paracetamol, przedawkowanie leku, pseudoefedryna, schemat leczenia, skuteczność terapeutyczna, substancja czynna, tabletka powlekana, weryfikacja diagnozy, weryfikacja rozpoznania, wywiad medyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Prohidna 120 mg
Prohidna (febuksostat) stosowany jest doustnie w leczeniu dny moczanowej oraz zespołu rozpadu guza (TLS). W dnie moczanowej dawka początkowa wynosi 80 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 120 mg po 2-4 tygodniach, jeśli stężenie kwasu moczowego w surowicy przekracza 6 mg/dl (357 µmol/l). Celem terapii jest utrzymanie stężenia kwasu moczowego poniżej 6 mg/dl. Profilaktyka przeciw zaostrzeniom dny powinna być prowadzona przez co najmniej 6 miesięcy od rozpoczęcia leczenia. W TLS zalecana dawka to 120 mg raz na dobę, rozpoczynana 2 dni przed chemioterapią i kontynuowana przez 7-9 dni, w zależności od czasu trwania terapii cytotoksycznej i oceny klinicznej. Preparat można podawać niezależnie od posiłków, o dowolnej porze dnia.
chemioterapia, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, dna moczanowa, febuksostat, klirens kreatyniny, kwas moczowy w surowicy, łagodne zaburzenia czynności nerek, łagodne zaburzenia czynności wątroby, leki cytotoksyczne, profilaktyka zaostrzeń dny moczanowej, Prohidna, skala Childa-Pugha, stężenie kwasu moczowego, tabletka powlekana, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół rozpadu guza - Leksykon leków
Skład i postać leku – Darunavir Accord 600 mg
Darunavir Accord jest dostępny w formie tabletek powlekanych o czterech mocach: 75 mg, 150 mg, 300 mg oraz 600 mg, zawierających darunawir z glikolem propylenowym jako substancję czynną. Tabletki różnią się składem substancji pomocniczych, w tym zawartością laktozy jednowodnej (od 14,24 mg do 113,90 mg) oraz glikolu propylenowego (od 10,42 mg do 83,33 mg). Żółcień pomarańczowa FCF (E110) występuje wyłącznie w tabletkach 300 mg (1,44 mg) i 600 mg (2,88 mg). Otoczki tabletek 75 mg i 150 mg są białe, natomiast 300 mg i 600 mg mają otoczkę pomarańczową, zawierającą dodatkowo lak aluminiowy (E110). Wymiary tabletek są precyzyjnie określone, co ułatwia identyfikację preparatu.
alkohol poliwinylowy, darunawir, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, laktoza jednowodna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, opakowanie leku, polietylen wysokiej gęstości, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, zabezpieczenie przed dziećmi, żółcień pomarańczowa FCF - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Reverantza 40 mg + 5 mg
Lek Reverantza, zawierający olmesartan medoksomil i amlodypinę, jest dostępny w dawkach 20 mg + 5 mg oraz 40 mg + 5 mg w formie tabletek powlekanych. Standardowe dawkowanie u dorosłych to jedna tabletka raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania dawki w zależności od odpowiedzi na leczenie. Dawka 20 mg + 5 mg jest wskazana u pacjentów, u których monoterapia olmesartanem 20 mg lub amlodypiną 5 mg nie przyniosła odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego, natomiast dawka 40 mg + 5 mg stosowana jest, gdy dawka niższa jest niewystarczająca. Lek można przyjmować niezależnie od posiłku, tabletki należy połykać w całości, nie żuć, i stosować codziennie o tej samej porze dla utrzymania stabilnego stężenia leku we krwi. U pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) zwykle nie wymaga się modyfikacji dawki, jednak zaleca się ostrożność i monitorowanie ciśnienia przy zwiększaniu dawki do maksymalnej 40 mg olmesartanu.
ciężkie zaburzenie czynności wątroby, ciśnienie tętnicze, klirens kreatyniny, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, monitorowanie ciśnienia, monitorowanie ciśnienia krwi, monoterapia olmesartanem, nadciśnienie tętnicze, okres półtrwania amlodypiny, olmesartan medoksomil i amlodypina, pacjent w podeszłym wieku, produkt złożony, stężenie leku we krwi, stężenie potasu i kreatyniny, surowica krwi, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pricoron 5 mg
Pricoron to lek z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), zawierający substancję czynną peryndopryl z argininą, dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg (odpowiednio 3,395 mg i 6,790 mg peryndoprylu). Tabletki powlekane mają charakterystyczny zielony kolor, wynikający z zastosowania barwników spożywczych (E104, E172, E133), a ich skład pomocniczy obejmuje m.in. laktozę jednowodną (116,38 mg w dawce 5 mg i 232,75 mg w dawce 10 mg), skrobię żelowaną, karboksymetyloskrobię sodową oraz magnezu stearynian. Tabletki 5 mg są jasnozielone, owalne, z linią podziału, natomiast 10 mg mają kolor marmurkowozielony i są okrągłe z wytłoczonym napisem „10”.
błękit brylantowy, hypromeloza, inhibitor konwertazy angiotensyny, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka hydrofobowa koloidalna, laktoza jednowodna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, peryndopryl z argininą, skrobia żelowana, stearynian magnezu, tabletka powlekana, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza żółty, trójglicerydy kwasów tłuszczowych, węglan wapnia, żółcień chinolinowa - Leksykon substancji czynnych
Wardenafil – Przedawkowanie
Wardenafil, stosowany w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg w leczeniu zaburzeń erekcji, wykazuje dobrą tolerancję nawet przy jednorazowym podaniu dawki do 80 mg na dobę. Przekroczenie zalecanych dawek, szczególnie stosowanie 40 mg dwa razy na dobę (łącznie 80 mg/dobę), może prowadzić do specyficznych działań niepożądanych, z których najczęstszym jest silny ból pleców. Objaw ten nie wynika z toksycznego wpływu na mięśnie czy układ nerwowy, co wskazuje na odmienny mechanizm działania w przypadku przedawkowania.
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z niepokalanka zwyczajnego – Przeciwwskazania stosowania
Wyciąg z niepokalanka zwyczajnego (Vitex agnus-castus L., fructus) stosowany w preparacie Prefemin PMS w dawce 20 mg wykazuje określone przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed jego zaleceniem. Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną obecna w ilości 40 mg na tabletkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Preparat zawiera suchy wyciąg o stosunku ekstrakcji DER 6-12:1, pozyskiwany przy użyciu 60% etanolu (m/m), co może powodować reakcje krzyżowe u osób uczulonych na rośliny z tej samej rodziny botanicznej.
Przed wdrożeniem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, aby wykluczyć ryzyko reakcji alergicznych, zwłaszcza u pacjentów predysponowanych do nadwrażliwości na substancje roślinne. Prefemin PMS występuje w formie tabletek powlekanych, co może stanowić problem u pacjentów z trudnościami w połykaniu, wymagając rozważenia alternatywnych form podania. Szczegółowe przeciwwskazania i informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania zawarte są w punkcie 4.3 Charakterystyki Produktu Leczniczego, który powinien być podstawowym źródłem wiedzy dla lekarzy przepisujących ten preparat.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, etanol, forma farmaceutyczna, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, preparat farmaceutyczny, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja niepożądana, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, substancja czynna, substancja pochodzenia roślinnego, suchy wyciąg, tabletka powlekana, Vitex agnus-castus, wyciąg z niepokalanka zwyczajnego, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mirzaten 30 mg 30 mg
Mirtazapina w formie tabletek powlekanych (Mirzaten 30 mg i 45 mg) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na mirtazapinę półwodną lub substancje pomocnicze, w tym laktozę, której zawartość wynosi odpowiednio 120,56 mg i 180,84 mg na tabletkę. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z ciężką nietolerancją laktozy, gdyż może to prowadzić do niepożądanych reakcji. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się hipertermią, zaburzeniami świadomości, sztywnością mięśniową, zaburzeniami autonomicznymi oraz objawami żołądkowo-jelitowymi. Należy również zachować odpowiedni odstęp czasowy między zakończeniem terapii inhibitorami MAO a rozpoczęciem leczenia mirtazapiną, aby uniknąć interakcji farmakokinetycznych i toksycznych.
biodostępność leku, choroba układu sercowo-naczyniowego, hipertermia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, jaskra z wąskim kątem przesączania, laktoza, mirtazapina, mirtazapina półwodna, Mirzaten, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, receptor α2-adrenergiczny, retencja moczu, sztywność mięśniowa, tabletka powlekana, tachykardia, układ serotoninergiczny, zaburzenie autonomiczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – XABOPLAX 10 mg
XABOPLAX to tabletki powlekane zawierające 10 mg rywaroksabanu, o charakterystycznym jasnoczerwonym kolorze i średnicy 8,6 mm. Każda tabletka zawiera 29 mg laktozy, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją tego cukru. Substancje pomocnicze obejmują m.in. sodu laurylosiarczan, poloksamer 188, celulozę mikrokrystaliczną oraz kroskarmelozę sodową. Produkt dostępny jest w różnych opakowaniach: blistry (5-100 tabletek), perforowane blistry jednodawkowe oraz butelki HDPE (56-112 tabletek). Okres ważności wynosi 3 lata, a lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania ani nie wykazuje niezgodności farmaceutycznych.
blister aluminiowy, blister jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, dysfagia, ekspozycja na lek, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza, laurylosiarczan sodu, nietolerancja laktozy, poloksamer, rywaroksaban, stearynian magnezu, substancja czynna, tabletka powlekana, tlenek żelaza, wchłanianie leku, zgłębnik nosowo-żołądkowy, zgłębnik żołądkowy, żywienie dojelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Banavin 15 mg
Banavin to lek dostępny w formie tabletek powlekanych zawierających wortioksetynę bromowodorek w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Każda tabletka zawiera precyzyjnie określoną ilość substancji czynnej odpowiadającej deklarowanej zawartości wortioksetyny. Rdzeń tabletek zawiera substancje pomocnicze takie jak mannitol (E421), celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, karboksymetyloskrobia sodowa oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wypełniające, wiążące, rozsadzające i poślizgowe. Otoczka tabletek zawiera hypromelozę, makrogol 400 oraz tytanu dwutlenek (E171), natomiast barwniki różnią się w zależności od dawki: 5 mg – żelaza tlenek czerwony (E172), 10 mg – żelaza tlenek żółty (E172), 15 mg – żelaza tlenek czerwony i żółty (E172), 20 mg – żelaza tlenek czerwony (E172).
blister, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, makrogol, mannitol, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wortioksetyna, wortioksetyna bromowodorek