tabletka powlekana
Tabletka powlekana to postać leku doustnego, która posiada specjalną warstwę (powłokę) otaczającą rdzeń tabletki. Powłoka ta jest nakładana w procesie powlekania i może składać się z różnych substancji, takich jak polimery, cukry, woski czy celuloza.
Powlekanie tabletek służy kilku istotnym celom terapeutycznym: ochronie substancji czynnej przed szkodliwym wpływem środowiska (np. wilgocią, światłem), maskowaniu nieprzyjemnego smaku lub zapachu leku, ułatwieniu połykania, ochronie śluzówki przewodu pokarmowego przed drażniącym działaniem substancji czynnej oraz modyfikowaniu uwalniania substancji czynnej (np. opóźnianie uwalniania, uwalnianie w określonym odcinku przewodu pokarmowego).
W dokumentacji medycznej i charakterystyce produktu leczniczego tabletki powlekane oznaczane są często skrótem „tabl. powl.” Proces powlekania nie zmienia zasadniczo biodostępności leku, chyba że jest to specjalnie zaprojektowana powłoka dojelitowa lub o przedłużonym uwalnianiu. Tabletki powlekane stanowią obecnie jedną z najpopularniejszych form podania leków doustnych w praktyce klinicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Valarox 160 mg + 10 mg
Valarox to preparat złożony zawierający rozuwastatynę wapniową oraz walsartan, dostępny w dawkach 10 mg + 80 mg, 20 mg + 80 mg, 10 mg + 160 mg oraz 20 mg + 160 mg w formie tabletek powlekanych. Profil bezpieczeństwa leku odzwierciedla połączenie profili obu składników, z niskim odsetkiem przerwania terapii z powodu działań niepożądanych (<4%). Walsartan wykazuje częstość działań niepożądanych porównywalną z placebo, co jest istotne przy długotrwałym leczeniu nadciśnienia tętniczego. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz częstość nieznana. Wśród najczęstszych działań niepożądanych znajdują się bóle głowy, zawroty głowy, kaszel, zaparcia, nudności, bóle mięśni i astenia.
agranulocytoza, astenia, cukrzyca, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, immunozależna miopatia nekrotyzująca, krwiomocz, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, polineuropatia, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotowrażliwości, rozuwastatyna wapniowa, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, tabletka powlekana, trombocytopenia, walsartan, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atomoksetyna Medice 40 mg
Atomoksetyna Medice, zawierająca chlorowodorek atomoksetyny w dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg oraz 40 mg, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób stosujących jednocześnie inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) – konieczne jest zachowanie 2-tygodniowych odstępów czasowych między terapiami. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem, ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi (takimi jak ciężkie nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, miażdżyca zarostowa tętnic, dławica piersiowa, kardiomiopatie, zawał mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca zagrażające życiu oraz kanałopatie) oraz ciężkimi zaburzeniami naczyń mózgowych (tętniak, udar mózgu). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obecność guza chromochłonnego nadnerczy (pheochromocytoma) ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego.
chlorowodorek atomoksetyny, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, dławica piersiowa, epizod psychotyczny, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem, kanałopatia, kardiomiopatia, katecholamina, mania, miażdżyca zarostowa tętnic, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nagła śmierć sercowa, niewydolność serca, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, tabletka powlekana, tętniak naczyń mózgowych, udar mózgu, umiarkowane nadciśnienie tętnicze, wada zastawkowa serca, wrodzona wada serca, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie lękowe, zaburzenie naczyń mózgowych, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Drosfemine 0,02 mg + 3 mg
Produkt leczniczy Drosfemine zawiera 0,02 mg etynyloestradiolu oraz 3 mg drospirenonu i jest przeznaczony do doustnej antykoncepcji hormonalnej. Schemat dawkowania obejmuje codzienne przyjmowanie jednej tabletki przez 28 dni bez przerwy między opakowaniami, co zapewnia ciągłą ochronę antykoncepcyjną. Tabletki aktywne (różowe) przyjmowane są przez 24 dni, a następnie 4 dni stosuje się tabletki placebo (białe), podczas których zwykle występuje krwawienie z odstawienia. Rozpoczęcie terapii zależy od wcześniejszej metody antykoncepcji oraz stanu pacjentki, np. po porodzie lub poronieniu, z uwzględnieniem odpowiednich terminów rozpoczęcia przyjmowania leku.
antykoncepcja hormonalna, ciężka choroba wątroby, ciężka niewydolność nerek, cykl miesiączkowy, drospirenon, działanie niepożądane, etynyloestradiol, krwawienie z odstawienia, laktoza jednowodna, ochrona antykoncepcyjna, ostra niewydolność nerek, poronienie w drugim trymestrze, poronienie w pierwszym trymestrze, progestagen, tabletka placebo, tabletka powlekana, wchłanianie substancji czynnych, zaburzenia wchłaniania, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, złożony środek antykoncepcyjny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Acebutolol Gedeon Richter 200 mg
Acebutolol Gedeon Richter jest dostępny w postaci tabletek powlekanych w dawkach 200 mg i 400 mg, zawierających odpowiednio 200 mg i 400 mg chlorowodorku acebutololu jako substancji czynnej. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna (152,3 mg w dawce 200 mg i 21,2 mg w dawce 400 mg) oraz skrobia pszeniczna (44,0 mg i 39,4 mg odpowiednio), które mogą mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy lub glutenu (obecnego w ilości do 132 µg i 118 µg). Pozostałe składniki pomocnicze to m.in. talk, krzemionka koloidalna bezwodna, powidon K-30 oraz stearynian magnezu, a powłoka tabletek zawiera hypromelozę i makrogol 20000, co zapewnia trwałość i elastyczność powłoki.
acebutolol, blister aluminiowy, chlorowodorek acebutololu, hypromeloza, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, linia podziału tabletki, makrogol, nietolerancja pokarmowa, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, plastyfikator farmaceutyczny, powidon, skrobia pszeniczna, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja zmiękczająca, tabletka powlekana - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Oxycodone Vitabalans 5 mg
Oxycodone Vitabalans to opioidowy lek przeciwbólowy dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających oksykodonu chlorowodorek w dawkach 5 mg i 10 mg. Wskazany jest do leczenia bólu o dużym nasileniu u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12. roku życia, gdy inne metody terapeutyczne, w tym nieopioidowe leki przeciwbólowe oraz słabsze opioidy (kodeina, tramadol), okazują się nieskuteczne lub przeciwwskazane. Lek znajduje zastosowanie w leczeniu bólu nowotworowego, pooperacyjnego, przewlekłego nienowotworowego oraz urazowego. Tabletki 5 mg przeznaczone są do rozpoczynania terapii oraz dla pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, natomiast tabletki 10 mg, z możliwością podzielenia, stosuje się u pacjentów wymagających wyższych dawek lub z tolerancją na opioidy.
astma, ból nowotworowy, ból o dużym nasileniu, ból pooperacyjny, ból przebijający, ból przewlekły nienowotworowy, ból urazowy, choroba wrzodowa, depresja oddechowa, działanie niepożądane, efekt leczenia, leczenie przeciwbólowe, lek nieopioidowy, lek opioidowy, niewydolność nerek, NLPZ, oksykodon, POChP, reakcja alergiczna, tabletka powlekana, terapia przeciwbólowa, tolerancja na opioidy, uzależnienie od opioidów, zaburzenia czynności wątroby, zespół bezdechu sennego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ketilept 25 mg 25 mg
Ketilept to preparat zawierający kwetiapinę w postaci hemifumaranu kwetiapiny, dostępny w czterech dawkach: 25 mg, 100 mg, 200 mg oraz 300 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednią ilość substancji czynnej oraz laktozy jednowodnej, której zawartość wzrasta proporcjonalnie do dawki (od 4,42 mg w dawce 25 mg do 50,94 mg w dawce 300 mg). Tabletki mają charakterystyczne oznaczenia umożliwiające identyfikację, a ich rdzeń zawiera substancje pomocnicze takie jak magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna, powidon K-90, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza jednowodna oraz celuloza mikrokrystaliczna. Otoczka tabletek różni się w zależności od dawki, z zastosowaniem różnych wariantów Opadry II, w tym białej i różowej (dla dawki 200 mg). Produkt ma okres ważności 5 lat i powinien być przechowywany w temperaturze poniżej 25°C.
blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hemifumaran kwetiapiny, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, kwetiapina, laktoza jednowodna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, powidon, stearynian magnezu, tabletka powlekana, tlenek żelaza, tlenek żelaza czerwony, triacetyna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – ApoRopin 8 mg
Ropinirol w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (dawki 2, 4 i 8 mg) charakteryzuje się biodostępnością około 50% (zakres 36-57%) i mediana Tmax wynoszącą 6-10 godzin. Po podaniu doustnym w dawce 12 mg u pacjentów z chorobą Parkinsona, wysokotłuszczowy posiłek zwiększa AUC o 20%, Cmax o 44% oraz opóźnia Tmax o 3 godziny, jednak zmiany te nie mają istotnego znaczenia klinicznego. Ropinirol wykazuje niski stopień wiązania z białkami osocza (10-40%) oraz dużą objętość dystrybucji (~7 l/kg) ze względu na wysoką lipofilność. Metabolizm zachodzi głównie przez CYP1A2, a metabolity (SKF-104557, SKF-89124) są wydalane z moczem; metabolity mają znacznie słabsze działanie dopaminergiczne. Okres półtrwania eliminacyjnego wynosi około 6 godzin, a farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek terapeutycznych, z dużą zmiennością międzyosobniczą (Cmax 30-55%, AUC 40-70%), co wymaga indywidualizacji dawkowania.
AUC, biodostępność, choroba Parkinsona, Cmax, cytochrom P450, działanie dopaminergiczne, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, hemodializa, izoenzym CYP1A2, klirens, krańcowa niewydolność nerek, lipofilność, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, ropinirol, stężenie w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tabletka powlekana, Tmax, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zmienność międzyosobnicza - Leksykon leków
Skład i postać leku – Zyrtec 10 mg
Lek Zyrtec dostępny jest w postaci tabletek powlekanych zawierających 10 mg cetyryzyny dichlorowodorku jako substancji czynnej. Tabletki mają biały, podłużny kształt z rowkiem dzielącym i logo Y-Y, co umożliwia ich podział na dwie równe dawki. Substancje pomocnicze obejmują m.in. 66,40 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Powłoka tabletek zawiera hypromelozę (E 464), tytanu dwutlenek (E 171) oraz makrogol 400, co ułatwia połykanie i maskuje smak substancji czynnej. Preparat jest pakowany w termozgrzewalne blistry z folii PVC i aluminium, dostępne w różnych wielkościach opakowań od 1 do 100 tabletek, choć nie wszystkie warianty muszą być dostępne na rynku.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Etuxor 60 mg
Etorykoksyb w dawce 60 mg (Etuxor) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (1,6 mg/tabletkę). Szczególną ostrożność należy zachować u osób z reakcjami nadwrażliwości na NLPZ, takimi jak skurcz oskrzeli, ostry nieżyt nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka oraz inne reakcje alergiczne. Leku nie należy stosować u pacjentów z aktywną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, krwawieniem z przewodu pokarmowego oraz zapaleniem błony śluzowej jelit. Ponadto, przeciwwskazania obejmują ciężką niewydolność wątroby (albumina < 25 g/l, wynik ≥ 10 pkt w skali Child-Pugh) oraz ciężką niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min).
choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, działanie teratogenne, etorykoksyb, inhibitor cyklooksygenazy-2, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, miażdżyca naczyń obwodowych, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na etorykoksyb, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, polip nosa, przemijające niedokrwienie mózgu, skala Child-Pugh, skurcz oskrzeli, tabletka powlekana, udar mózgu, zamknięcie przewodu tętniczego, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność mięśnia sercowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tadalafil Bluescience 20 mg
Produkt leczniczy Tadalafil Bluescience dostępny jest w formie tabletek powlekanych zawierających 20 mg tadalafilu jako substancji czynnej. Tabletki mają jasnoróżowy kolor, podłużny kształt o wymiarach około 15 mm × 7 mm oraz charakterystyczną linię podziału, która nie służy do dzielenia dawki. Skład tabletki obejmuje liczne substancje pomocnicze, w tym 308 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Rdzeń zawiera m.in. celulozę mikrokrystaliczną, powidon K 30, poloksamer 188, sodu laurylosiarczan, kroskarmelozę sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka składa się z alkoholu poliwinylowego, tytanu dwutlenku (E 171), makrogolu 3350, talku oraz barwników: żelaza tlenku żółtego i czerwonego (E 172).
alkohol poliwinylowy, blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, interakcja substancji czynnej, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, linia podziału, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, poloksamer, powidon, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tadalafil, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bevimlar 20 mg
Bevimlar 20 mg to tabletki powlekane zawierające 20 mg rywaroksabanu, stosowane doustnie. Tabletki mają charakterystyczny brązowoczerwony kolor, średnicę około 7 mm i zawierają laktozę jednowodną (57 mg/tabletkę), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Skład rdzenia obejmuje m.in. celulozę mikrokrystaliczną, powidon K-30, skrobię kukurydzianą oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera hypromelozę, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 4000 (E 1521) i żelaza tlenek czerwony (E 172). Produkt ma okres ważności 3 lata i nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. W przypadku trudności w połykaniu, tabletki można rozgnieść i podać w zawiesinie w wodzie lub przecierze jabłkowym, zachowując stabilność do 4 godzin.
celuloza mikrokrystaliczna, dysfagia, ekspozycja układowa, hypromeloza, krospowidon, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, powidon, rywaroksaban, skrobia kukurydziana, sodu laurylosiarczan, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wchłanianie leku, żelaza tlenek czerwony, zgłębnik nosowo-żołądkowy, zgłębnik żołądkowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Mirvedol 10 mg
W terapii choroby Alzheimera, zwłaszcza w jej umiarkowanym i ciężkim stadium, istotne jest uwzględnienie wpływu zarówno samej choroby, jak i stosowanego leku Mirvedol (memantyna chlorowodorek 10 mg, odpowiadająca 8,31 mg memantyny) na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Memantyna wykazuje nieznaczny lub umiarkowany wpływ na funkcje psychomotoryczne, jednak w połączeniu z deficytami poznawczymi wynikającymi z choroby, ryzyko wystąpienia niebezpiecznych sytuacji wzrasta. Lekarz powinien szczegółowo informować pacjentów ambulatoryjnych o konieczności zachowania ostrożności podczas prowadzenia pojazdów oraz rozważyć całkowite zaprzestanie tej czynności w przypadkach umiarkowanego lub ciężkiego zaawansowania choroby.
bezpieczeństwo farmakoterapii, choroba Alzheimera, deficyt poznawczy, dokumentacja medyczna, funkcja psychomotoryczna, historia choroby, interakcja lekowa, leczenie ambulatoryjne, leczenie choroby Alzheimera, memantyna, memantyna chlorowodorek, nasilenie choroby, pacjent ambulatoryjny, polipragmazja, schorzenie współistniejące, tabletka powlekana, upośledzenie funkcji poznawczych, zdolność psychomotoryczna