Właściwości farmakokinetyczne
Ibuprofen/Paracetamol Sandoz 200 mg + 500 mg

Produkt leczniczy Ibuprofen/Paracetamol Sandoz zawiera ibuprofen (200 mg) oraz paracetamol (500 mg) w formie tabletek powlekanych, które wykazują efektywne wchłanianie z przewodu pokarmowego. Ibuprofen osiąga maksymalne stężenie w osoczu po 1-2 godzinach, natomiast paracetamol szybciej, bo po 0,5-0,67 godziny. Obie substancje są wykrywalne w osoczu już po 5 minutach od podania na czczo. Przyjmowanie leku z posiłkiem powoduje opóźnienie i zmniejszenie maksymalnych stężeń obu składników (ibuprofen – mediana opóźnienia 25 minut, paracetamol – 55 minut), jednak nie wpływa istotnie na ogólny stopień ich wchłaniania. Ibuprofen wiąże się znacznie z białkami osocza, natomiast paracetamol wykazuje nieznaczne, dawko-zależne wiązanie. Metabolizm ibuprofenu zachodzi w wątrobie do dwóch głównych metabolitów, które wraz z niewielką ilością niezmienionej substancji są wydalane przez nerki, z okresem półtrwania około 2 godzin. Paracetamol jest metabolizowany głównie przez sprzęganie w wątrobie (glukuronidy, siarczany, glutation), a jego okres półtrwania wynosi około 3 godziny.

Charakterystyka farmakokinetyczna produktu leczniczego Ibuprofen/Paracetamol Sandoz

Produkt leczniczy Ibuprofen/Paracetamol Sandoz zawiera dwie substancje czynne: ibuprofen w dawce 200 mg oraz paracetamol w dawce 500 mg w postaci tabletek powlekanych. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę farmakokinetyczną obu składników oraz ich wzajemne oddziaływanie po podaniu w formie kombinowanej.1

Farmakokinetyka ibuprofenu

Wchłanianie ibuprofenu z przewodu pokarmowego przebiega efektywnie. Substancja ta w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza i przenika do płynu maziowego. Po przyjęciu produktu na pusty żołądek, obecność ibuprofenu w osoczu można wykryć już po 5 minutach, natomiast stężenie maksymalne osiągane jest w przedziale czasowym od 1 do 2 godzin po podaniu.2

Przyjmowanie leku z posiłkiem wpływa na parametry farmakokinetyczne – maksymalne stężenia ibuprofenu w osoczu są wówczas mniejsze i osiągane z opóźnieniem (mediana czasu 25 minut). Należy jednak podkreślić, że ogólny stopień wchłaniania substancji pozostaje na podobnym poziomie, niezależnie od przyjmowania leku z posiłkiem lub bez.3

Metabolizm i wydalanie ibuprofenu przebiegają głównie w wątrobie, gdzie substancja jest przekształcana do dwóch głównych metabolitów. Zarówno metabolity, jak i niewielka ilość niezmienionego ibuprofenu są wydalane przez nerki – w formie wolnej lub sprzężonej. Proces wydalania nerkowego charakteryzuje się szybkością i kompletnością. Okres półtrwania ibuprofenu w fazie eliminacji jest stosunkowo krótki i wynosi około 2 godziny.4

W ograniczonych badaniach wykazano obecność ibuprofenu w mleku kobiecym, jednak w bardzo małych stężeniach. Warto również zaznaczyć, że nie zaobserwowano istotnych różnic w parametrach farmakokinetycznych ibuprofenu u osób w podeszłym wieku w porównaniu z młodszymi pacjentami.5

Farmakokinetyka paracetamolu

Wchłanianie paracetamolu z przewodu pokarmowego przebiega łatwo i efektywnie. W przeciwieństwie do ibuprofenu, paracetamol wykazuje nieznaczne wiązanie z białkami osocza przy typowych stężeniach terapeutycznych, choć stopień wiązania jest zależny od dawki. Po podaniu produktu na pusty żołądek, obecność paracetamolu w osoczu można wykryć już po 5 minutach, a maksymalne stężenie osiągane jest szybciej niż w przypadku ibuprofenu – po upływie 0,5-0,67 godziny.6

Przyjmowanie leku razem z posiłkiem, podobnie jak w przypadku ibuprofenu, wpływa na parametry farmakokinetyczne paracetamolu. Maksymalne stężenia w osoczu są wówczas niższe i osiągane z opóźnieniem (mediana czasu 55 minut). Ogólny stopień wchłaniania substancji pozostaje jednak na podobnym poziomie.7

Metabolizm i wydalanie paracetamolu odbywa się głównie w wątrobie. Substancja jest wydalana przez nerki przede wszystkim w postaci sprzężonej – jako glukuronidy i siarczany. Około 10% paracetamolu jest wydalane w postaci sprzężonej z glutationem, a mniej niż 5% w formie niezmienionej. Okres półtrwania paracetamolu w fazie eliminacji wynosi około 3 godziny, co jest nieco dłużej niż w przypadku ibuprofenu.8

Istotnym aspektem metabolizmu paracetamolu jest powstawanie hydroksylowanego metabolitu przy udziale wątrobowych oksydaz o mieszanej funkcji. W warunkach terapeutycznych metabolit ten wytwarzany jest w bardzo małych ilościach i neutralizowany przez sprzęganie z wątrobowym glutationem. Jednak w przypadku przedawkowania paracetamolu, może dochodzić do kumulacji tego metabolitu, co prowadzi do uszkodzenia wątroby.9

Podobnie jak w przypadku ibuprofenu, nie zaobserwowano istotnych różnic w parametrach farmakokinetycznych paracetamolu u pacjentów w podeszłym wieku.10

Interakcje farmakokinetyczne ibuprofenu i paracetamolu

Badania farmakokinetyczne wykazały, że dostępność biologiczna oraz właściwości farmakokinetyczne ibuprofenu i paracetamolu zawartych w produkcie Ibuprofen/Paracetamol Sandoz nie ulegają zmianie zarówno po podaniu pojedynczej dawki, jak i po podaniu dawek wielokrotnych. Oznacza to, że obie substancje czynne nie wpływają wzajemnie na swoje parametry farmakokinetyczne.11

Warto podkreślić, że produkt Ibuprofen/Paracetamol Sandoz został opracowany z wykorzystaniem specjalnej technologii, która zapewnia jednoczesne uwolnienie obu substancji czynnych. Dzięki temu możliwe jest uzyskanie skojarzonego działania ibuprofenu i paracetamolu, co zwiększa skuteczność terapeutyczną preparatu.12

Porównanie głównych parametrów farmakokinetycznych ibuprofenu i paracetamolu

Parametr Ibuprofen (200 mg) Paracetamol (500 mg)
Wykrywalność w osoczu po podaniu (na czczo) Po 5 minutach Po 5 minutach
Czas osiągnięcia stężenia maksymalnego (na czczo) 1-2 godziny 0,5-0,67 godziny
Wpływ posiłku na czas osiągnięcia stężenia maksymalnego Opóźnienie (mediana czasu 25 minut) Opóźnienie (mediana czasu 55 minut)
Wpływ posiłku na wartość stężenia maksymalnego Zmniejszenie Zmniejszenie
Wpływ posiłku na ogólny stopień wchłaniania Brak istotnego wpływu Brak istotnego wpływu
Wiązanie z białkami osocza Znaczne Nieznaczne (zależne od dawki)
Metabolizm W wątrobie do dwóch głównych metabolitów W wątrobie, głównie sprzęganie (glukuronidy, siarczany, glutation)
Wydalanie Przez nerki, szybkie i całkowite Głównie przez nerki w formie sprzężonej
Okres półtrwania w fazie eliminacji Około 2 godziny Około 3 godziny
Wpływ wieku (pacjenci w podeszłym wieku) Brak istotnych różnic Brak istotnych różnic
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl