tabletka powlekana
Tabletka powlekana to postać leku doustnego, która posiada specjalną warstwę (powłokę) otaczającą rdzeń tabletki. Powłoka ta jest nakładana w procesie powlekania i może składać się z różnych substancji, takich jak polimery, cukry, woski czy celuloza.
Powlekanie tabletek służy kilku istotnym celom terapeutycznym: ochronie substancji czynnej przed szkodliwym wpływem środowiska (np. wilgocią, światłem), maskowaniu nieprzyjemnego smaku lub zapachu leku, ułatwieniu połykania, ochronie śluzówki przewodu pokarmowego przed drażniącym działaniem substancji czynnej oraz modyfikowaniu uwalniania substancji czynnej (np. opóźnianie uwalniania, uwalnianie w określonym odcinku przewodu pokarmowego).
W dokumentacji medycznej i charakterystyce produktu leczniczego tabletki powlekane oznaczane są często skrótem „tabl. powl.” Proces powlekania nie zmienia zasadniczo biodostępności leku, chyba że jest to specjalnie zaprojektowana powłoka dojelitowa lub o przedłużonym uwalnianiu. Tabletki powlekane stanowią obecnie jedną z najpopularniejszych form podania leków doustnych w praktyce klinicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Atirabo 90 mg
Produkt leczniczy Atirabo dostępny jest w postaci tabletek powlekanych zawierających tikagrelor w dawkach 60 mg oraz 90 mg. Tabletki różnią się kolorem i rozmiarem: 60 mg są jasnoróżowe, o średnicy około 8 mm, natomiast 90 mg mają lekko brązowawożółty kolor i średnicę około 9 mm. Skład rdzenia tabletek obejmuje m.in. celulozę mikrokrystaliczną, wapnia wodorofosforan dwuwodny, hypromelozę oraz kroskarmelozę sodową, natomiast powłoka zawiera hypromelozę, tytanu dwutlenek (E 171), talk, glikol propylenowy oraz barwniki żelaza tlenki (żółty, czerwony, czarny) w zależności od dawki. Produkt jest pakowany w blistry PVC/PVDC/Aluminium i dostępny w opakowaniach zawierających od 14 do 180 tabletek, z 3-letnim okresem ważności i bez specjalnych wymagań przechowywania.
celuloza mikrokrystaliczna, dysfagia, glikol propylenowy, hypromeloza, kroskarmeloza, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, tikagrelor, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty, zgłębnik nosowo-żołądkowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ketilept 100 mg 100 mg
Kwetiapina, substancja czynna preparatu Ketilept dostępnego w dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg oraz 300 mg (w postaci tabletek powlekanych), wywiera istotny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do sedacji, zaburzeń koordynacji, upośledzenia oceny sytuacji oraz koncentracji. Te efekty farmakologiczne mogą znacząco obniżyć zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi urządzeń mechanicznych. Lekarz powinien poinformować pacjenta o ryzyku związanym z tymi zaburzeniami oraz zalecić powstrzymanie się od takich czynności do czasu indywidualnej oceny tolerancji i wrażliwości na lek. Warto podkreślić, że dawki Ketilept zawierają odpowiednio: 25 mg kwetiapiny (28,78 mg hemifumaranu kwetiapiny), 100 mg (115,13 mg hemifumaranu), 200 mg (230,26 mg hemifumaranu) oraz 300 mg (345,4 mg hemifumaranu), a nasilenie działań niepożądanych może wzrastać wraz z dawką.
funkcje motoryczne, funkcje poznawcze, funkcje poznawcze i motoryczne, hemifumaran kwetiapiny, indywidualna wrażliwość, Ketilept, kwetiapina, laktoza jednowodna, ośrodkowy układ nerwowy, sedacja, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, tabletka powlekana, upośledzenie oceny sytuacji, zaburzenia koncentracji, zaburzenia koordynacji, zaburzenie wykonywania czynności, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Claritine Duo 5 mg + 120 mg
Preparat Claritine Duo to lek w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, zawierający 5 mg loratadyny oraz 120 mg siarczanu pseudoefedryny w jednej tabletce. Tabletki są białe lub prawie białe, okrągłe i obustronnie wypukłe, powlekane zaawansowaną technologicznie powłoką, która zapewnia kontrolowane uwalnianie substancji czynnych. Skład preparatu obejmuje liczne substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną i sacharozę, co jest istotne przy stosowaniu u pacjentów z nietolerancją tych cukrów. Okres ważności leku wynosi 2 lata, a przechowywanie powinno odbywać się w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed wilgocią i światłem.
blister, Claritine Duo, laktoza jednowodna, loratadyna, nietolerancja cukrów, niezgodność farmaceutyczna, przedłużone uwalnianie, rdzeń tabletki, sacharoza, siarczan pseudoefedryny, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tabletka powlekana, utylizacja produktów leczniczych - Leksykon leków
Skład i postać leku – Melatonina Pharma Nord 3 mg
Melatonina Pharma Nord jest dostępna w formie tabletek powlekanych, z każdą tabletką zawierającą 3 mg melatoniny jako substancji czynnej. Rdzeń tabletki składa się z celulozy mikrokrystalicznej (typ 101 i 102), maltodekstryny, krzemionki koloidalnej bezwodnej, magnezu stearynianu oraz kroskarmelozy sodowej, które pełnią funkcje wypełniaczy, środków przeciwzbrylających, poślizgowych oraz rozsadzających. Otoczka zawiera hypromelozę (typ 2910), tworzącą powłokę ochronną. Tabletki mają okrągły, obustronnie wypukły kształt, białą lub białawe zabarwienie oraz średnicę 7,5 mm. Produkt jest dostępny w opakowaniach po 10 lub 30 tabletek, pakowanych w blistry PVC/PVDC/Aluminium, umieszczone w tekturowych pudełkach.
celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, maltodekstryna, melatonina, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Quetiapine Aurovitas 100 mg
Kwetiapina, substancja czynna preparatu Quetiapine Aurovitas (dostępnego w dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg, 300 mg), działa na ośrodkowy układ nerwowy i może istotnie wpływać na funkcje poznawcze oraz motoryczne niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Do potencjalnych zaburzeń należą obniżona czujność i koncentracja, zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej, nieprawidłowa ocena odległości i prędkości oraz ograniczona podzielność uwagi. Szczególnie w początkowym okresie terapii lub przy zmianie dawkowania, pacjenci powinni zachować ostrożność, a lekarz ma obowiązek poinformować ich o ryzyku oraz zalecić wstrzymanie się od prowadzenia pojazdów do czasu oceny indywidualnej wrażliwości na lek.
adaptacja organizmu, błąd medyczny, charakterystyka produktu leczniczego, działania niepożądane, fumaran kwetiapiny, funkcje poznawcze, funkcje psychomotoryczne, interakcje lekowe, koordynacja wzrokowo-ruchowa, kwetiapina, laktoza jednowodna, objawy ostrzegawcze, ośrodkowy układ nerwowy, podzielność uwagi, Quetiapine Aurovitas, tabletka powlekana, upośledzenie funkcji psychomotorycznych, wrażliwość na lek, zaburzenia poznawcze, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon substancji czynnych
Gestoden – Właściwości farmakodynamiczne
Gestoden jest syntetycznym progestagenem stosowanym w złożonych doustnych środkach antykoncepcyjnych (COC), łączonych najczęściej z etynyloestradiolem. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu owulacji poprzez wpływ na oś podwzgórze-przysadka, zagęszczeniu śluzu szyjkowego oraz zmianach w endometrium utrudniających implantację. Preparaty z gestodenem charakteryzują się wysoką skutecznością antykoncepcyjną, potwierdzoną niskim wskaźnikiem Pearla 0,24 (95% CI: 0,04–0,57). Dodatkowo wykazują korzystny wpływ na regulację cyklu miesiączkowego, redukcję bólu i obfitości krwawień menstruacyjnych oraz zmniejszenie ryzyka raka jajnika i endometrium.
błona śluzowa macicy, ból menstruacyjny, choroba zapalna miednicy, ciąża ektopowa, ciąża pozamaciczna, endometrium, etynyloestradiol, hamowanie owulacji, hormon płciowy, łagodna choroba piersi, modulator układu płciowego, niedokrwistość z niedoboru żelaza, oś podwzgórze-przysadka, rak endometrium, rak jajnika, regulacja cyklu miesiączkowego, syntetyczny progestagen, tabletka drażowana, tabletka powlekana, torbiel jajnika, wskaźnik Pearla, złożony doustny środek antykoncepcyjny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lecalpin 20 mg
Lecalpin, zawierający lerkanidypinę chlorowodorek, jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 10 mg i 20 mg, przeznaczonych do leczenia łagodnego do umiarkowanego nadciśnienia tętniczego samoistnego. Substancja czynna w dawce 10 mg odpowiada 9,4 mg czystej lerkanidypiny, natomiast w dawce 20 mg – 18,8 mg. Tabletki mają odpowiednio 6,5 mm (10 mg) i 8,5 mm (20 mg) średnicy, z linią podziału ułatwiającą rozkruszenie, lecz nie służącą do dzielenia na równe dawki. Produkt zawiera laktozę jednowodną (30 mg w dawce 10 mg i 60 mg w dawce 20 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
alergia pacjenta, ciężkie nadciśnienie, ciśnienie tętnicze, interwencja farmakologiczna, laktoza jednowodna, lerkanidypina chlorowodorek, nadciśnienie pierwotne, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze samoistne, nadciśnienie wtórne, nietolerancja laktozy, stan kliniczny pacjenta, substancja pomocnicza, tabletka powlekana - Leksykon leków
Skład i postać leku – Maxon Active 25 mg
Maxon Active to produkt leczniczy w postaci tabletek powlekanych, zawierających 25 mg syldenafilu w formie cytrynianu. Tabletki są białe, okrągłe, wypukłe po obu stronach, z wytłoczeniem „25” na jednej stronie. Każda tabletka zawiera 1,63 mg laktozy jednowodnej. Substancje pomocnicze obejmują celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, hydroksypropylocelulozę, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian. Otoczka typu Opadry II 31F58914 white zawiera hypromelozę 15cP, laktozę jednowodną, dwutlenek tytanu (E171), makrogol 4000 oraz dwuwodny cytrynian sodu jako regulator pH.
blister PVC/PVDC/Aluminum, celuloza mikrokrystaliczna, cytrynian sodu, cytrynian syldenafilu, dwutlenek tytanu, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, makrogol, Maxon Active, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, postać farmaceutyczna, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, syldenafil, tabletka powlekana - Leksykon leków
Skład i postać leku – Dipperam 5 mg + 160 mg
Produkt leczniczy Dipperam dostępny jest w formie tabletek powlekanych, zawierających kombinację amlodypiny (w postaci bezylanu) oraz walsartanu w trzech dawkach: 5 mg amlodypiny + 80 mg walsartanu, 5 mg amlodypiny + 160 mg walsartanu oraz 10 mg amlodypiny + 160 mg walsartanu. Tabletki różnią się kształtem, kolorem oraz oznaczeniami, co ułatwia ich identyfikację: dawka 5 mg + 80 mg to ciemnożółte, okrągłe tabletki o średnicy 8,2 mm, dawka 5 mg + 160 mg to ciemnożółte, owalne tabletki o wymiarach 14,2 x 5,7 mm, a dawka 10 mg + 160 mg to jasnożółte, owalne tabletki o tych samych wymiarach co poprzednia. Skład pomocniczy obejmuje m.in. celulozę mikrokrystaliczną, krospowidon, krzemionkę koloidalną bezwodną, magnezu stearynian oraz substancje powlekające jak hypromeloza i tytanu dwutlenek, z niewielkimi różnicami w zależności od dawki.
amlodypina, bezylan, blister jednodawkowy, blister standardowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, rdzeń tabletki, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza, tlenek żelaza czerwony, walsartan - Leksykon leków
Skład i postać leku – Blocard 10 mg
Blocard to lek zawierający bisoprololu fumaranu w dawkach 5 mg i 10 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych o charakterystycznym kształcie serca. Tabletki 5 mg są biało-żółte, natomiast 10 mg mają jasnopomarańczowy kolor, co wynika z obecności dodatkowego barwnika – tlenku żelaza czerwonego (E172) w otoczce. Obie dawki zawierają substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian w rdzeniu, a także hypromelozę, makrogol 400 i tlenek tytanu (E171) w otoczce. Tabletki posiadają kreskę dzielącą umożliwiającą podział na równe dawki, co jest istotne dla precyzyjnego dawkowania w terapii kardiologicznej.
bisoprololu fumaran, blister, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, produkt leczniczy, skrobia kukurydziana, substancja czynna, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon substancji czynnych
Benfotiamina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Benfotiamina jest generalnie dobrze tolerowana, jednak stosowanie preparatów zawierających tę substancję wymaga uwzględnienia specyficznych środków ostrożności. Produkty takie jak Benfogamma i Milgamma 100 zawierają sacharozę i/lub syrop glukozowy, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu cukrów (nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, niedobór sacharazy-izomaltazy). Benfogamma zawiera również makrogologlicerolu hydroksystearynian, który może wywoływać dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak niestrawność i biegunka, szczególnie u osób z chorobami przewodu pokarmowego. Wszystkie wymienione preparaty zawierają mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
benfotiamina, dolegliwość przewodu pokarmowego, drażetka, makrogologlicerolu hydroksystearynian, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność pirydoksyny, niedobór sacharazy-izomaltazy, niestrawność, nietolerancja fruktozy, pirydoksyny chlorowodorek, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, sacharoza, substancja aktywna, substancja pomocnicza, tabletka drażowana, tabletka powlekana, witamina B6, wykwit skórny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Miansec 30 30 mg
Leki przeciwdepresyjne, w tym mianseryna (chlorowodorek mianseryny), mogą znacząco obniżać sprawność psychomotoryczną pacjentów, co przekłada się na upośledzenie zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn wymagających koncentracji. Szczególnie istotne jest to w początkowym okresie terapii preparatem Miansec 30, zawierającym 30 mg chlorowodorku mianseryny w tabletkach powlekanych, kiedy ryzyko zaburzeń psychomotorycznych jest najwyższe. Objawy te obejmują opóźnienie czasu reakcji, zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej oraz obniżenie zdolności podejmowania szybkich decyzji, co może zagrażać bezpieczeństwu pacjenta i innych uczestników ruchu drogowego.
chlorowodorek mianseryny, dawka leku, depresja, farmakoterapia, głęboka depresja, interakcja lekowa, koordynacja wzrokowo-ruchowa, lek przeciwdepresyjny, mianseryna, objaw niepożądany, objawy depresyjne, okres początkowy terapii, sprawność psychomotoryczna, tabletka powlekana, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie sprawności psychofizycznej, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Donepezil Bluefish 5 mg
Donepezil Bluefish to lek stosowany w terapii objawowej otępienia typu alzheimerowskiego, dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 5 mg i 10 mg, zawierających donepezylu chlorowodorek jednowodny jako substancję czynną. Tabletki 5 mg są białe, o średnicy około 7,14 mm i zawierają 98,00 mg laktozy jednowodnej, natomiast tabletki 10 mg są żółte, o średnicy około 8,73 mm i zawierają 196,00 mg laktozy jednowodnej. Lek wskazany jest do leczenia objawowego łagodnej do umiarkowanie ciężkiej postaci choroby Alzheimera, poprawiając funkcje cholinergiczne w ośrodkowym układzie nerwowym i łagodząc objawy neurodegeneracyjne, choć nie wpływa na podstawowy proces patologiczny choroby.
choroba Alzheimera, donepezylu chlorowodorek, funkcje poznawcze, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie alzheimerowskie, otępienie typu alzheimerowskiego, otępienie w chorobie Alzheimera, proces neurodegeneracyjny, substancja czynna, tabletka powlekana, terapia objawowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pulsaren 20 20 mg
Produkt leczniczy Pulsaren 20 zawiera 20 mg chinaprylu (chlorowodorek chinaprylu) i jest stosowany głównie w monoterapii nadciśnienia tętniczego oraz w terapii skojarzonej z lekami moczopędnymi. Dawka początkowa u pacjentów nieprzyjmujących diuretyków wynosi 10-20 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20-40 mg/dobę, podawanych jednorazowo lub w dwóch dawkach podzielonych, z modyfikacją dawkowania co 4 tygodnie. W terapii skojarzonej z diuretykami dawka początkowa to 5 mg/dobę. W leczeniu zastoinowej niewydolności serca chinapryl stosowany jest jako lek pomocniczy, początkowo w dawce 5 mg raz lub dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 10-40 mg/dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie dostosowuje się do klirensu kreatyniny: 5 mg przy 30-60 ml/min, 2,5 mg przy <30 ml/min, brak danych dla klirensu <10 ml/min. U osób starszych zalecana dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia dawki.
chlorowodorek chinaprylu, ciężka niewydolność nerek, dawka podtrzymująca, dawka podzielona, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hipotonia, klirens kreatyniny, lek moczopędny, monoterapia nadciśnienia, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze samoistne, niedociśnienie, pacjent pediatryczny, pacjent w podeszłym wieku, tabletka powlekana, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lotensin 5 mg
Lotensin (chlorowodorek benazeprylu) w dawce 5 mg w formie tabletek powlekanych jest wskazany przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz zastoinowej niewydolności serca. Jako inhibitor ACE, benazepryl hamuje układ renina-angiotensyna-aldosteron, co skutkuje rozszerzeniem naczyń i obniżeniem oporu obwodowego, przyczyniając się do efektu hipotensyjnego. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej u pacjentów z różnym stopniem ciężkości nadciśnienia, gdy monoterapia jest niewystarczająca do osiągnięcia docelowych wartości ciśnienia tętniczego.
benazepryl, chlorowodorek benazeprylu, ciśnienie tętnicze, duszność, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja NYHA, kołatanie serca, lek przeciwnadciśnieniowy, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, opór obwodowy, rozszerzenie naczyń krwionośnych, tabletka powlekana, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Azalia 75 mcg
Przedawkowanie leku Azalia, zawierającego 75 mikrogramów dezogestrelu w tabletce powlekanej, może wywołać objawy niepożądane, które jednak zazwyczaj mają charakter przejściowy i nie zagrażają życiu pacjentki. Do najczęściej obserwowanych symptomów należą nudności i wymioty, będące wynikiem dyskomfortu w nadbrzuszu, a także nieznaczne krwawienia z dróg rodnych, szczególnie u młodych dziewcząt, spowodowane zaburzeniem równowagi hormonalnej. Warto podkreślić, że dotychczasowe dane kliniczne nie wskazują na występowanie ciężkich skutków toksycznych nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane 75 mikrogramów dezogestrelu.
antidotum, dezogestrel, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dolegliwości przewodu pokarmowego, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie z dróg rodnych, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, nudności, objaw niepożądany, odruch wymiotny, parametry życiowe, plamienie, równowaga wodno-elektrolitowa, tabletka powlekana, układ pokarmowy, wymioty, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie równowagi hormonalnej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ospamox 750 mg
Ospamox to preparat zawierający amoksycylinę w formie amoksycyliny trójwodnej, dostępny w trzech dawkach: 500 mg (574 mg amoksycyliny trójwodnej), 750 mg (861 mg) oraz 1000 mg (1148 mg). Różnica między zawartością amoksycyliny a jej formą trójwodną jest istotna dla precyzyjnego dawkowania. Tabletki powlekane mają podłużny kształt, są białe lub kremowe, z charakterystycznym nacięciem umożliwiającym dzielenie. Wymiary tabletek różnią się w zależności od dawki: 8×18 mm (500 mg), 9×20 mm (750 mg) oraz 10×22 mm (1000 mg), co ułatwia identyfikację i stosowanie różnych dawek u jednego pacjenta. Substancje pomocnicze obejmują m.in. magnezu stearynian, poliwidon K25, karboksymetyloskrobię sodową oraz celulozę mikrokrystaliczną, a otoczka zawiera tytanu dwutlenek, talk i metylhydroksypropylocelulozę.
amoksycylina, amoksycylina trójwodna, blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, dawkowanie leku, dwutlenek tytanu, karboksymetyloskrobia sodowa, masa tabletkowa, metylohydroksypropyloceluloza, otoczka tabletki, poliwidon, stabilność chemiczna, stabilność farmakologiczna, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, zakażenie - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Escitil 10 mg
Escytalopram (Escitil) w dawkach 10 mg i 20 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa pod względem wpływu na sprawność psychomotoryczną. Badania kliniczne nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności intelektualne ani psychomotoryczne, co jest istotne dla pacjentów aktywnych zawodowo, w tym kierowców. Niemniej jednak, jako lek psychoaktywny, escytalopram może indywidualnie zaburzać zdolność osądu i sprawność psychofizyczną, zwłaszcza w początkowym okresie terapii lub po zmianie dawki. Objawy takie jak senność, zawroty głowy czy zaburzenia koncentracji mogą wpływać na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, a ich nasilenie może być potęgowane przez alkohol lub inne leki działające na ośrodkowy układ nerwowy.
charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, escytalopram, farmakoterapia, funkcje poznawcze, lek psychoaktywny, objaw niepożądany, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa leku, senność polekowa, skutek uboczny leku, sprawność psychomotoryczna, stan kliniczny pacjenta, szczawian escytalopramu, tabletka powlekana, tolerancja leczenia, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibuprofen Zentiva 200 mg
Produkt leczniczy Inflanor, zawierający 200 mg ibuprofenu w formie tabletek powlekanych, nie posiada w swojej dokumentacji szczegółowych danych przedklinicznych istotnych dla oceny bezpieczeństwa stosowania. Brak tych danych wynika z faktu, że ibuprofen jest substancją dobrze poznaną i szeroko stosowaną w praktyce klinicznej od wielu lat, a jego profil bezpieczeństwa został dokładnie scharakteryzowany na podstawie licznych badań i doświadczeń klinicznych. W związku z tym, dokumentacja rejestracyjna nie zawiera dodatkowych wyników badań przedklinicznych, co jest zgodne z powszechną praktyką dla dobrze znanych leków.
W związku z powyższym, lekarz przepisujący Inflanor powinien opierać się na informacjach zawartych w innych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego, które zawierają kompleksowe dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania, przeciwwskazań, środków ostrożności oraz potencjalnych działań niepożądanych. Brak dodatkowych danych przedklinicznych nie wpływa na ocenę ryzyka stosowania ibuprofenu w dawce 200 mg, jednak wymaga uwagi na istniejące zalecenia i ostrzeżenia zawarte w dokumentacji produktu.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, dokumentacja rejestracyjna, doświadczenie kliniczne, działanie niepożądane, ibuprofen, Inflanor, ocena bezpieczeństwa, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa ibuprofenu, przeciwwskazanie, środek ostrożności, tabletka powlekana - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sedistress 200 mg
Lek Sedistress w postaci tabletek powlekanych zawiera 200 mg wyciągu suchego z ziela męczennicy (Passiflora incarnata L.), odpowiadającego 700-1000 mg kwiatów męczennicy, ekstraktowanym w 60% etanolu. Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Tabletki mają wymiary 18 x 7 mm i zawierają mniej niż 1 mmol (23 mg) jonów sodu, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Ze względu na obecność etanolu, należy zachować ostrożność u osób z nietolerancją alkoholu etylowego.
alternatywne metody terapeutyczne, charakterystyka produktu leczniczego, dieta niskosodowa, dysfagia, działanie sedatywne, ekstrakcja etanolem, nadwrażliwość, nietolerancja alkoholu etylowego, Passiflora incarnata, przeciwwskazania do stosowania, reakcja uczuleniowa, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, wyciąg z ziela męczennicy, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tadilecto 5 mg
Lek Tadilecto zawiera 5 mg tadalafilu w formie tabletek powlekanych i jest stosowany doustnie w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) u dorosłych mężczyzn. W terapii zaburzeń erekcji zalecana dawka doraźna wynosi 10 mg, przyjmowana co najmniej 30 minut przed planowaną aktywnością seksualną, niezależnie od posiłku, z możliwością zwiększenia do 20 mg w przypadku braku odpowiedzi, przy maksymalnej częstości stosowania raz na dobę. Dla pacjentów przewidujących częste stosowanie (≥2 razy w tygodniu) dopuszcza się schemat codzienny 5 mg raz na dobę, z możliwością redukcji do 2,5 mg w przypadku słabej tolerancji. W leczeniu BPH oraz jednoczesnym leczeniu BPH i zaburzeń erekcji zaleca się 5 mg tadalafilu raz na dobę, przyjmowane o stałej porze, niezależnie od posiłków. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek maksymalna dawka doraźna to 10 mg, natomiast stosowanie schematu codziennego (2,5 mg lub 5 mg) nie jest zalecane. U osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C Child-Pugh) konieczna jest dokładna ocena stosunku korzyści do ryzyka, a dane dotyczące bezpieczeństwa są ograniczone.
aktywność seksualna, cukrzyca, łagodny rozrost gruczołu krokowego, leczenie doraźne, linia podziału tabletki, podanie doustne, schemat dawkowania, skala Child-Pugh, stosunek korzyści do ryzyka, tabletka powlekana, tadalafil, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia erekcji - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Diosminex Max 1000 mg
Diosminex Max zawiera 1000 mg zmikronizowanej diosminy, która po podaniu doustnym nie jest bezpośrednio wchłaniana, lecz ulega metabolizmowi przez florę jelitową do aktywnego metabolitu – diosmetyny. Mikronizacja diosminy poprawia jej farmakokinetykę, umożliwiając efektywną absorpcję i dalsze przetwarzanie w organizmie. Diosmetyna charakteryzuje się biologicznym okresem półtrwania w osoczu wynoszącym 31,5 ± 8,6 godziny, co pozwala na długotrwałe działanie terapeutyczne. Metabolizm diosminy jest intensywny, obejmujący sprzęganie do pochodnych glukuronowych oraz wydalanie zarówno z moczem, jak i kałem. W ciągu pierwszych 24 godzin wydalane jest 34% dawki, a do 48 godzin – 86%, co odzwierciedla stopniową eliminację leku z organizmu.
aglikon diosmetyny, diosmina zmikronizowana, Diosminex Max, dystrybucja tkankowa, eliminacja diosminy, eliminacja nerkowa, eliminacja wątrobowo-jelitowa, eliminacja z organizmu, farmakokinetyka leku, flora jelitowa, kwas fenolowy, laktoza jednowodna, mikronizacja cząsteczek, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania biologiczny, pochodna glukuronowa, profil farmakologiczny, substancja czynna, tabletka powlekana, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wydalanie z moczem - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Viavardis 10 mg
Wardenafil, substancja czynna leku Viavardis, jest selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), stosowanym doustnie w leczeniu zaburzeń erekcji u mężczyzn. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu PDE5, co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia i w efekcie do rozkurczu mięśni gładkich oraz poprawy napływu krwi podczas pobudzenia seksualnego. Wardenafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, przewyższającą działanie wobec innych fosfodiesteraz nawet o ponad 1000-krotnie, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa. Początek działania jest szybki – w dawce 20 mg erekcja występuje już po 15 minutach, a maksymalna odpowiedź terapeutyczna pojawia się po około 25 minutach. Lek powoduje łagodne, przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego (maksymalnie -6,9 mmHg dla dawki 20 mg), bez istotnych zmian elektrokardiograficznych, choć w dawce 80 mg może nieznacznie wydłużać odstęp QTc (do 10 ms).
choroba niedokrwienna serca, choroba układu krążenia, ciało jamiste, cukrzyca, cyklaza guanylowa, cykliczny monofosforan guanozyny, depresja, erekcja prącia, fosfodiesteraza, fosfodiesteraza typu 5, funkcja erekcyjna IIEF, hiperlipidemia, inhibitor PDE5, lek przeciwnadciśnieniowy, lek urologiczny, nadciśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia tętniczego, odstęp QT, odstęp QTc, pletyzmografia prącia, prostatektomia, prostatektomia oszczędzająca nerwy, przewlekła choroba płuc, radioterapia, radykalna prostatektomia, tabletka powlekana, tlenek azotu, uszkodzenie rdzenia kręgowego, wardenafil, zabieg chirurgiczny miednicy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie erekcji, zaburzenie erekcji organiczne, zaburzenie erekcji psychogenne, zmiana elektrokardiograficzna, zniekształcenie anatomiczne prącia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dagrafors 10 mg
Dagrafors, zawierający dapagliflozynę w dawkach 5 mg i 10 mg, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, niewydolności serca oraz przewlekłej choroby nerek, z zalecaną dawką standardową 10 mg raz na dobę. Dawkowanie wymaga dostosowania u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (początkowo 5 mg, z możliwością zwiększenia do 10 mg) oraz u osób z GFR poniżej 25 ml/min, u których nie zaleca się rozpoczynania terapii ze względu na ograniczone dane kliniczne. U pacjentów z cukrzycą typu 2 i GFR < 45 ml/min działanie hipoglikemizujące dapagliflozyny jest osłabione, co może wymagać wprowadzenia dodatkowej terapii hipoglikemizującej. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u osób w podeszłym wieku (≥ 65 lat) ani u dzieci powyżej 10 roku życia z cukrzycą typu 2, jednak brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci poniżej 18 lat w leczeniu niewydolności serca i przewlekłej choroby nerek.
ciężka niewydolność wątroby, cukrzyca typu 2, dapagliflozyna, działanie hipoglikemizujące, GFR, hipoglikemia, kontrola glikemii, leczenie hipoglikemizujące, lek zwiększający wydzielanie insuliny, niewydolność serca, pochodna sulfonylomocznika, przewlekła choroba nerek, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Imigran 50 mg
Sumatryptan, substancja czynna leku Imigran, jest selektywnym agonistą receptorów serotoninowych 5-HT1D, wykorzystywanym w leczeniu migreny. Jego mechanizm działania opiera się na selektywnym zwężaniu naczyń krwionośnych w obszarze ukrwienia tętnicy szyjnej oraz hamowaniu aktywności nerwu trójdzielnego, co przyczynia się do łagodzenia objawów migreny. Po podaniu doustnym w formie tabletek powlekanych o dawce 50 mg, efekt terapeutyczny pojawia się po około 30 minutach. Badania kliniczne potwierdzają skuteczność dawek w zakresie 25–100 mg, z wyraźną przewagą dawek 50 mg i 100 mg nad 25 mg oraz placebo.
agonista receptora serotoninowego, badanie kontrolowane placebo, ból głowy, działanie niepożądane, działanie przeciwmigrenowe, Imigran, kod ATC, lek przeciwmigrenowy, migrena, napad migreny, nerw trójdzielny, populacja pediatryczna, przepływ mózgowy, receptor serotoninowy, sumatryptan, tabletka powlekana, tętnica szyjna, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Skład i postać leku – Elicea 10 mg
Elicea to preparat zawierający escytalopram w postaci escytalopramu szczawianu, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg escytalopramu, co odpowiada odpowiednio 6,39 mg, 12,78 mg i 25,56 mg escytalopramu szczawianu. Tabletki różnią się kształtem i możliwością podziału: dawka 5 mg to tabletka biała, okrągła, bez możliwości dzielenia, natomiast dawki 10 mg i 20 mg to tabletki owalne z rowkiem umożliwiającym podział na równe części. Substancją pomocniczą istotną z punktu widzenia pacjentów z nietolerancją laktozy jest laktoza jednowodna, której zawartość wynosi 51,3 mg w tabletce 5 mg, 102,6 mg w 10 mg oraz 205,3 mg w 20 mg. Skład tabletki obejmuje również krospowidon, powidon K 30, celulozę mikrokrystaliczną, skrobię żelowaną kukurydzianą oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera m.in. hypromelozę, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 3000 i triacetynę.
blister, celuloza mikrokrystaliczna, escytalopram, escytalopram szczawianu, hypromeloza, krospowidon, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, opadry, plastyfikator, polietylen wysokiej gęstości, powidon, skrobia żelowana, środek poślizgowy, środek wiążący, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, triacetyna, tytanu dwutlenek, wypełniacz farmaceutyczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Faringosept 10 mg
Faringosept to preparat w postaci tabletek do ssania, zawierający 10 mg ambazonu jednowodnego jako substancji czynnej w każdej tabletce. Tabletki są brązowe, niepowlekane, cylindryczne, z gładką powierzchnią. Substancje pomocnicze obejmują sacharozę (substancja słodząca), laktozę jednowodną (wypełniacz), kakao (barwnik i smak), powidon K30 (spoiwo), kwas stearynowy (substancja poślizgowa) oraz wanilinę (aromat). Lek nie wykazuje niezgodności farmaceutycznych i jest pakowany w blistry Al/PVC/PE/PVDC po 10 tabletek, w opakowaniach zawierających 1 lub 2 blistry.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Darunavir Aurovitas 600 mg
Darunavir Aurovitas, zawierający 600 mg darunawiru w formie tabletek powlekanych, jest stosowany w terapii przeciwretrowirusowej u pacjentów zakażonych HIV. W przypadku kobiet w wieku rozrodczym i ciężarnych, decyzja o zastosowaniu leku powinna opierać się na indywidualnej ocenie bilansu korzyści i ryzyka, z uwzględnieniem zaawansowania zakażenia, chorób współistniejących oraz możliwości monitorowania terapii. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały teratogennego działania darunawiru ani negatywnego wpływu na rozwój zarodka, płodu czy przebieg porodu, jednak brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania u kobiet ciężarnych. Terapia darunawirem w skojarzeniu z rytonawirem powinna być stosowana w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a pacjentki muszą być szczegółowo informowane o tych aspektach.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Zocor 40 40 mg
Produkt leczniczy ZOCOR dostępny jest w formie tabletek powlekanych zawierających symwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 70,7 mg, 141,5 mg lub 283,0 mg laktozy jednowodnej jako substancji wypełniającej. Rdzeń tabletek zawiera ponadto butylohydroksyanizol (E320) i kwas askorbinowy (E300) jako przeciwutleniacze, kwas cytrynowy jednowodny (E330) jako regulator kwasowości, celulozę mikrokrystaliczną (E460) i skrobię żelowaną jako substancje wypełniające oraz magnezu stearynian (E572) jako substancję smarującą. Otoczka tabletek zawiera hypromelozę (E464), hydroksypropylocelulozę (E463), tytanu dwutlenek (E171), talk (E553b) oraz barwniki: żelaza tlenek czerwony (E172) i żelaza tlenek żółty (E172) (z wyjątkiem dawki 40 mg, gdzie brak jest żelaza tlenku żółtego). Produkt cechuje się stabilnością farmaceutyczną i okresem ważności 2 lat, pod warunkiem przechowywania w temperaturze poniżej 30°C.
butylohydroksyanizol, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kwas askorbinowy, kwas cytrynowy jednowodny, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, przeciwutleniacz, regulator kwasowości, skrobia żelowana, substancja powłokotwórcza, substancja przeciwzbrylająca, substancja rozsadzająca, substancja smarująca, substancja wypełniająca, symwastatyna, tabletka powlekana, talk, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ospamox 750 mg
Lek Ospamox, zawierający amoksycylinę trójwodną w dawkach 500 mg (574 mg amoksycyliny trójwodnej), 750 mg (861 mg) oraz 1000 mg (1148 mg) w postaci tabletek powlekanych, jest antybiotykiem beta-laktamowym z grupy penicylin. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na amoksycylinę lub inne penicyliny, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Bezwzględnie przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z historią ciężkiej natychmiastowej reakcji nadwrażliwości (anafilaksji) na beta-laktamy, w tym cefalosporyny, karbapenemy i monobaktamy, ze względu na potencjalnie zagrażające życiu reakcje alergiczne. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u osób uczulonych na substancje pomocnicze preparatu.
alergia krzyżowa, amoksycylina trójwodna, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, konsultacja alergologiczna, mononukleoza zakaźna, nadwrażliwość na amoksycylinę, Ospamox, penicylina, próba prowokacyjna, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, schorzenie nerek, tabletka powlekana, test skórny, wysypka skórna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Coronal 10 10 mg
Bisoprolol fumaranu stosuje się w dawce początkowej 5 mg na dobę u dorosłych, z możliwością zwiększenia do 10 mg, a maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg, dostosowywana indywidualnie do częstości rytmu serca i odpowiedzi klinicznej. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie jest zwykle konieczna modyfikacja dawkowania, natomiast u osób z ciężkimi zaburzeniami nerek (klirens kreatyniny <20 ml/min) oraz ciężkimi zaburzeniami wątroby dawkę maksymalną ogranicza się do 10 mg na dobę. U pacjentów dializowanych brak jest wskazań do zmiany dawkowania, choć doświadczenie kliniczne jest ograniczone. W populacji geriatrycznej nie wymaga się zmiany schematu dawkowania, jednak zaleca się staranne monitorowanie ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Bisoprololu nie zaleca się stosować u dzieci i młodzieży z powodu braku danych klinicznych.
beta-bloker, bisoprolol, bisoprololu fumaran, choroba niedokrwienna serca, częstość rytmu serca, efekt odbicia, klirens kreatyniny, linia podziału, pacjent dializowany, pacjent geriatryczny, populacja pediatryczna, tabletka powlekana, uwalnianie substancji czynnej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ivabradine Aurovitas 5 mg
Iwabradyna jest wskazana w leczeniu przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca, dostępna w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg i 7,5 mg. Dawkowanie rozpoczyna się zwykle od 5 mg dwa razy na dobę u pacjentów poniżej 75 roku życia, z możliwością zwiększenia do 7,5 mg dwa razy na dobę po 3-4 tygodniach, jeśli częstość akcji serca (HR) w spoczynku pozostaje powyżej 60/min i objawy utrzymują się. U pacjentów ≥ 75 lat zaleca się dawkę początkową 2,5 mg dwa razy na dobę. W przypadku bradykardii (HR < 50/min) lub objawów bradykardii (zawroty głowy, zmęczenie, niedociśnienie) dawkę należy stopniowo zmniejszyć do 2,5 mg dwa razy na dobę, a jeśli bradykardia się utrzymuje, leczenie należy przerwać. Monitorowanie HR, EKG lub 24-godzinne ambulatoryjne monitorowanie jest zalecane przed i podczas terapii.
24-godzinne monitorowanie, badanie EKG, biodostępność leku, bradykardia, ciężka niewydolność wątroby, częstość akcji serca, iwabradyna, klirens kreatyniny, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy dławicy piersiowej, przewlekła niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, stabilna niewydolność serca, tabletka powlekana, zaburzenie czynności wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bixebra 5 mg
Bixebra to lek zawierający iwabradynę w dawkach 5 mg (5,390 mg chlorowodorku iwabradyny) oraz 7,5 mg (8,085 mg chlorowodorku iwabradyny) w formie tabletek powlekanych. Tabletki 5 mg są prostokątne (8 mm x 4,5 mm), jasnoróżowo-pomarańczowe, z linią podziału umożliwiającą dzielenie dawki, natomiast tabletki 7,5 mg są okrągłe o średnicy 7 mm, również jasnoróżowo-pomarańczowe. Preparat zawiera laktozę jednowodną w ilości odpowiednio 45,36 mg i 68,04 mg na tabletkę oraz inne substancje pomocnicze, takie jak maltodekstryna, skrobia kukurydziana, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek, talk, glikol propylenowy oraz barwniki żelaza tlenki żółty i czerwony. Lek jest przeznaczony do podawania doustnego i nie wymaga specjalnych warunków przechowywania, z okresem ważności wynoszącym 3 lata od daty produkcji.
blister, blister jednodawkowy, chlorowodorek iwabradyny, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, hypromeloza, iwabradyna, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, maltodekstryna, niezgodność farmaceutyczna, pigment farmaceutyczny, plastyfikator, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Suprovia 100 mg
Sytagliptyna, będąca inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4) z kodem ATC A10BH01, jest doustnym lekiem hipoglikemizującym stosowanym w terapii cukrzycy typu 2. Mechanizm jej działania polega na blokowaniu enzymu DPP-4, co prowadzi do zwiększenia stężenia aktywnych inkretyn – GLP-1 i GIP. Hormony te, uwalniane w odpowiedzi na posiłek, stymulują wydzielanie insuliny i hamują sekrecję glukagonu w sposób zależny od stężenia glukozy, co skutkuje poprawą kontroli glikemii. W efekcie terapii obserwuje się obniżenie poziomu hemoglobiny glikowanej A1c (HbA1c) oraz redukcję glikemii na czczo i po posiłku, bez ryzyka hipoglikemii charakterystycznego dla pochodnych sulfonylomocznika. Sytagliptyna wykazuje wysoką selektywność wobec DPP-4, nie wpływając istotnie na enzymy DPP-8 i DPP-9 w dawkach terapeutycznych.
biosynteza insuliny, chlorowodorek sytagliptyny, cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, GIP, GLP-1, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, leczenie skojarzone, lek hipoglikemizujący, monoterapia, pochodna sulfonylomocznika, tabletka powlekana, wydzielanie glukagonu, wytwarzanie glukozy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lonamo 50 mg
W praktyce klinicznej stosowanie sytagliptyny (lek Lonamo w dawkach 50 mg i 100 mg) u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych są niewystarczające, a badania przedkliniczne wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję przy dużych dawkach, co skutkuje przeciwwskazaniem do stosowania leku w ciąży. W przypadku laktacji brak jest potwierdzonych danych dotyczących przenikania sytagliptyny do mleka kobiecego, jednak badania na zwierzętach wskazują na możliwość takiego przenikania, co stanowi potencjalne ryzyko dla dziecka i jest wskazaniem do unikania stosowania leku u kobiet karmiących. Lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentką ryzyko i korzyści terapii oraz rozważyć alternatywne metody leczenia.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zatotabs 400 mg + 60 mg
Preparat Zatotabs, zawierający 400 mg ibuprofenu oraz 60 mg pseudoefedryny chlorowodorku, jest wskazany do krótkotrwałego, doraźnego stosowania w leczeniu objawów infekcji górnych dróg oddechowych. Jego zastosowanie jest szczególnie uzasadnione u pacjentów z niedrożnością nosa i zatok obocznych nosa, którym towarzyszy ból głowy oraz w przypadku bólów zatok związanych z ich niedrożnością. Ibuprofen działa przeciwbólowo, przeciwgorączkowo i przeciwzapalnie, natomiast pseudoefedryna, jako sympatykomimetyk, zmniejsza przekrwienie błony śluzowej nosa i zatok, poprawiając drożność dróg oddechowych. Preparat jest również skuteczny w obniżaniu gorączki towarzyszącej grypie i przeziębieniu.
ból zatok, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, działanie sympatykomimetyczne, gorączka, ibuprofen, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja wirusowa, lek przeciwzapalny, niedrożność zatok, nietolerancja laktozy, przekrwienie błony śluzowej, pseudoefedryna, tabletka powlekana, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Suprovia 100 mg
Produkt leczniczy Suprovia dostępny jest w formie tabletek powlekanych zawierających sytagliptynę chlorowodorek jednowodny w dawkach 50 mg oraz 100 mg, odpowiadających odpowiednio 50 mg i 100 mg sytagliptyny. Tabletki Suprovia 50 mg mają średnicę 8 mm ± 0,5 mm i są jasnobeżowe z oznaczeniem „S”, natomiast tabletki 100 mg są beżowe o średnicy około 10 mm. Skład rdzenia tabletek obejmuje wapnia wodorofosforan i celulozę mikrokrystaliczną jako substancje wypełniające, kroskarmelozę sodową jako środek rozsadzający, krzemionkę koloidalną bezwodną poprawiającą sypkość oraz substancje poślizgowe: sodu stearylofumaran i magnezu stearynian. Otoczka zawiera alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek, makrogol 3350, talk oraz tlenki żelaza nadające charakterystyczny beżowy kolor.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, rdzeń tabletki, sodu stearylofumaran, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, sytagliptyna, sytagliptyna chlorowodorek jednowodny, tabletka powlekana, tlenek żelaza, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Escitalopram Grindeks 20 mg
Escitalopram Grindeks jest dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg w formie tabletek powlekanych, z maksymalną zalecaną dawką dobową 20 mg. Dawkowanie należy indywidualizować w zależności od wskazania klinicznego oraz odpowiedzi pacjenta. W leczeniu dużych epizodów depresyjnych standardowa dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, a efekt terapeutyczny pojawia się po 2-4 tygodniach. W zaburzeniach lękowych z napadami lęku dawka początkowa to 5 mg/dobę przez pierwszy tydzień, następnie 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, a maksymalna skuteczność osiągana jest po około 3 miesiącach. W fobii społecznej oraz zaburzeniach lękowych uogólnionych i obsesyjno-kompulsyjnych dawka początkowa i standardowa wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, a czas leczenia jest długoterminowy, od minimum 12 tygodni do kilku miesięcy lub dłużej, w zależności od wskazania.
agorafobia, dawka maksymalna, dawka początkowa, dawka terapeutyczna, działanie przeciwdepresyjne, epizod depresyjny, escitalopram, farmakoterapia, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, nietolerancja leku, odpowiedź terapeutyczna, reakcja odstawienia, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół odstawienia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Proxacin 250 250 mg
Produkt leczniczy Proxacin zawiera substancję czynną cyprofloksacynę chlorowodorek w dawkach 250 mg oraz 500 mg w formie tabletek powlekanych. Tabletki różnią się kształtem i wielkością: dawka 250 mg ma postać białej, okrągłej, dwustronnie wypukłej tabletki, natomiast dawka 500 mg jest białą, podłużną, dwustronnie wypukłą tabletką. Zawartość sodu w tabletkach wynosi odpowiednio 1,3 mg dla dawki 250 mg oraz 2,6 mg dla dawki 500 mg, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Substancje pomocnicze obejmują m.in. skrobię żelowaną, celulozę mikrokrystaliczną, krzemionkę koloidalną bezwodną, magnezu stearynian oraz kroskarmelozę sodową, natomiast otoczka zawiera hypromelozę, makrogol 6000 oraz tytanu dwutlenek (E 171).
blister Al/PVC, celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek cyprofloksacyny, cyprofloksacyna, dieta niskosodowa, dwutlenek tytanu, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, skrobia żelowana, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja smarująca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana - Leksykon leków
Skład i postać leku – Teenia 3 mg + 0,02 mg
Produkt leczniczy Teenia to doustny, hormonalny środek antykoncepcyjny w postaci tabletek powlekanych, zawierający 3 mg drospirenonu oraz 0,02 mg etynyloestradiolu w każdej tabletce. Skład leku obejmuje substancje czynne oraz pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (48,53 mg) i lecytyna sojowa (0,070 mg), co jest istotne w kontekście nietolerancji laktozy i alergii na soję. Rdzeń tabletki zawiera m.in. skrobię kukurydzianą i magnezu stearynian, natomiast otoczka składa się z alkoholu poliwinylowego, tytanu dwutlenku (E171), talku, makrogolu 3350 oraz lecytyny sojowej. Tabletki są białe, okrągłe, o średnicy około 6 mm, z oznaczeniem „G73” na jednej stronie.
alergia na soję, alkohol poliwinylowy, cykl terapeutyczny, drospirenon, dwutlenek tytanu, etynyloestradiol, hormonalny środek antykoncepcyjny, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, okres ważności, otoczka tabletki, podanie doustne, rdzeń tabletki, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana kukurydziana, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, terapia hormonalna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Detritin 4000 IU
Detritin, zawierający cholekalcyferol (witaminę D3) w dawce 4000 IU (0,100 mg) w postaci tabletek powlekanych, charakteryzuje się ograniczonymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa stosowania. Dokumentacja produktu nie zawiera szczegółowych badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego ani wpływu na reprodukcję. Brak tych danych wynika prawdopodobnie z dobrze znanego i szeroko stosowanego profilu bezpieczeństwa witaminy D3, a ocena ryzyka opiera się głównie na wieloletnich doświadczeniach klinicznych oraz informacjach zawartych w innych sekcjach charakterystyki produktu leczniczego.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, cholekalcyferol, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, nietolerancja cukrów, ostrzeżenie specjalne, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, środek ostrożności, substancja czynna, tabletka powlekana, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję