reakcja alergiczna
Reakcja alergiczna to nadmierna odpowiedź układu immunologicznego na substancje, które dla większości ludzi są nieszkodliwe. Alergeny, takie jak pyłki roślin, składniki pokarmowe, leki czy jad owadów, mogą wywołać szereg objawów różniących się nasileniem – od łagodnych (wysypka, katar, łzawienie) po zagrażające życiu (obrzęk krtani, zapaść krążeniowa).
Mechanizm reakcji alergicznej opiera się głównie na wytwarzaniu przeciwciał klasy IgE, które wiążą się z komórkami tucznymi i bazofilami. Przy ponownym kontakcie z alergenem dochodzi do degranulacji tych komórek i uwolnienia mediatorów zapalnych, takich jak histamina, leukotrieny i cytokiny, odpowiedzialnych za objawy kliniczne.
Anafilaksja, najcięższa postać reakcji alergicznej, rozwija się gwałtownie i wymaga natychmiastowego podania adrenaliny. W diagnostyce alergii wykorzystuje się testy skórne, oznaczanie swoistych IgE w surowicy oraz próby prowokacyjne, natomiast leczenie obejmuje unikanie alergenów, farmakoterapię (leki przeciwhistaminowe, glikokortykosteroidy) oraz immunoterapię swoistą.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Hastina 21 0,02 mg + 3 mg
Hastina 21 to złożony doustny środek antykoncepcyjny zawierający 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu w każdej tabletce. Stosowanie leku wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym zaburzeń zakrzepowo-zatorowych (zarówno żylnych, jak i tętniczych), takich jak zawał serca, udar, przemijający napad niedokrwienny, zakrzepica żył głębokich oraz zatorowość płucna. Inne istotne powikłania obejmują nadciśnienie tętnicze wymagające monitorowania, rzadkie nowotwory wątroby, zaburzenia czynności wątroby oraz nieznacznie zwiększone ryzyko raka piersi, choć związek przyczynowy nie jest jednoznacznie potwierdzony. Ponadto, lek może nasilać przebieg chorób autoimmunologicznych i neurologicznych, takich jak toczeń rumieniowaty układowy, padaczka czy migrena, a także wywoływać lub nasilać objawy obrzęku naczynioruchowego u predysponowanych pacjentek.
astma, choroba Leśniowskiego-Crohna, chwiejność emocjonalna, depresja, drospirenon, dysplazja włóknisto-torbielowata piersi, egzema, etynyloestradiol, hormonalny środek antykoncepcyjny, incydent zakrzepowo-zatorowy, kandydoza, kandydoza pochwy, krwawienie śródcykliczne, łysienie, mięśniak macicy, migrena, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, niedosłuch, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, padaczka, parestezja, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, reakcja alergiczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skurcz dodatkowy, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, torbiel jajnika, trądzik, udar, wirus opryszczki, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie widzenia, zakrzepica żylna, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zawał serca, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Famogast
Przed rozpoczęciem terapii famotydyną u pacjentów z owrzodzeniem żołądka konieczne jest wykluczenie nowotworowego charakteru zmiany, gdyż lek może maskować objawy raka, opóźniając diagnozę. Famotydyna jest głównie wydalana przez nerki, dlatego u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min) zaleca się zmniejszenie dawki do 20 mg raz na dobę. U osób starszych nie wymaga się modyfikacji dawki ze względu na wiek, jednak należy uwzględnić możliwe współistniejące zaburzenia czynności nerek. Stosowanie u dzieci nie jest zalecane z powodu braku odpowiednich badań. W trakcie długotrwałej terapii wskazane jest monitorowanie morfologii krwi oraz funkcji wątroby w celu wczesnego wykrycia działań niepożądanych.
choroba wrzodowa, czerwień koszenilowa, czynność wątroby, efekt odbicia, famotydyna, klirens kreatyniny, maskowanie objawów nowotworowych, monitorowanie parametrów laboratoryjnych, morfologia krwi, nagłe odstawienie leku, nowotwór żołądka, owrzodzenie żołądka, populacja pediatryczna, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, wydalanie przez nerki, wydzielanie kwasu solnego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hematologiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Promazin Jelfa 25 mg
Produkt leczniczy Promazin Jelfa dostępny jest w formie tabletek drażowanych o dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, zawierających odpowiednio 25 mg, 50 mg i 100 mg promazyny chlorowodorku jako substancji czynnej. Tabletki różnią się kolorem i barwnikami: 25 mg zawiera żółcień chinolinową (E 104), 50 mg żółcień pomarańczową (E 110), a 100 mg czerwień koszenilową (E 124), co ułatwia identyfikację dawki. Substancje pomocnicze obejmują laktozę jednowodną i sacharozę, które mogą mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub cukrzycą. Tabletki mają okrągły kształt i obustronnie wypukłą powierzchnię, a ich skład otoczki i rdzenia jest szczegółowo określony, co jest istotne w kontekście potencjalnych reakcji alergicznych i interakcji lekowych.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Chlorchinaldin 30 mg/g
Chlorchinaldin w postaci maści zawiera 30 mg/g chlorochinaldolu i jest wskazany do miejscowego leczenia ropnych stanów zapalnych skóry oraz zapalenia błony śluzowej nosa wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na chlorochinaldol. Lek działa bezpośrednio w miejscu aplikacji, co pozwala na skuteczne zwalczanie infekcji bakteryjnych bez ryzyka ogólnoustrojowego działania substancji czynnej. Przed zastosowaniem zaleca się wykonanie badania mikrobiologicznego z określeniem lekowrażliwości, zwłaszcza w przypadku nawracających zakażeń lub braku poprawy po standardowej terapii.
aplikacja leku, badanie mikrobiologiczne, chlorochinaldol, etiologia bakteryjna, infekcja drobnoustrojowa, lekowrażliwość patogenów, nawracające zakażenie, parahydroksybenzoesan metylu, reakcja alergiczna, ropny stan zapalny skóry, schorzenie dermatologiczne, wywiad alergologiczny, zakażenie skóry, zapalenie błony śluzowej nosa, zmieniony chorobowo obszar skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Maść borowinowa
Maść borowinowa, zawierająca 40 g wodnego wyciągu borowinowego na 100 g preparatu (400 mg/g), wymaga ścisłego przestrzegania środków ostrożności podczas stosowania. Preparat jest przeciwwskazany do aplikacji na uszkodzoną powłokę skórną, w tym rany otwarte, oparzenia oraz inne formy uszkodzeń ciągłości skóry, ze względu na ryzyko podrażnienia i opóźnienia gojenia. Należy unikać stosowania na rozległe powierzchnie ciała, kontaktu z błonami śluzowymi i oczami, a w przypadku przypadkowego kontaktu z oczami zaleca się ich obfite przemycie wodą. Obecność etylu parahydroksybenzoesanu, substancji pomocniczej o potencjale uczulającym, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z historią nadwrażliwości na parabeny, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych typu późnego.
błona śluzowa, dane kliniczne, działanie niepożądane, działanie uczulające, gojenie ran, maść borowinowa, nadwrażliwość na parabeny, oparzenie, pacjent pediatryczny, parahydroksybenzoesan etylu, podrażnienie skóry, populacja pediatryczna, rana otwarta, reakcja alergiczna, reakcja typu późnego, rozległa powierzchnia ciała, substancja pomocnicza, uszkodzenie ciągłości skóry, uszkodzenie powłoki skórnej, wodny wyciąg borowinowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Alfadiol 0,25 mcg
Lek Alfadiol dostępny jest w postaci miękkich kapsułek o dawkach 0,25 μg oraz 1 μg alfakalcydolu, będącego aktywną formą witaminy D stosowaną w terapii zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej. Kapsułki zawierają substancje pomocnicze o potencjalnym działaniu alergizującym, takie jak czerwień koszenilowa (E124, 0,150 mg) oraz olej arachidowy oczyszczony (49,946 mg), a także konserwant etylu parahydroksybenzoesan (E214, 0,050 mg). Preparat zawiera również przeciwutleniacze: all-rac-alfa-tokoferylu octan oraz butylohydroksytoluen (E321). Skład otoczki kapsułek różni się w zależności od dawki – kapsułki 0,25 μg zawierają tytanu dwutlenek (E171), co nadaje im nieprzezroczystość, natomiast kapsułki 1 μg mają przezroczystą otoczkę żelatynową. Kapsułki są kuliste, wypełnione olejowym roztworem substancji czynnej, dostępne w opakowaniach po 100 sztuk (2 blistry po 50).
alfa-tokoferylu octan, Alfadiol, alfakalcydol, butylohydroksytoluen, czerwień koszenilowa, dwutlenek tytanu, etylu parahydroksybenzoesan, kapsułki miękkie, niezgodność farmaceutyczna, nośnik substancji czynnej, olej arachidowy, przeciwutleniacz, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, suplementacja witaminy D, witamina D, witamina E, zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Chlorchinaldin 30 mg/g
Chlorchinaldin w postaci maści o stężeniu chlorochinaldolu 30 mg/g jest wskazany do stosowania miejscowego na skórę u pacjentów powyżej 12 roku życia. Zalecane dawkowanie to aplikacja cienkiej warstwy maści 2-3 razy na dobę na zmiany chorobowe. W przypadku konieczności, można zastosować opatrunek okluzyjny, który zwiększa penetrację substancji czynnej. Produkt ma charakterystyczną zielonkawo-kremową barwę i zawiera substancje pomocnicze, takie jak parahydroksybenzoesan metylu oraz lanolinę, które mogą wywoływać reakcje nadwrażliwości u niektórych pacjentów.
- Leksykon substancji czynnych
Fiolet gencjanowy – Działania niepożądane
Fiolet gencjanowy (metylorozanilinowy chlorek) jest dostępny w postaci roztworów wodnych i spirytusowych o stężeniach 1% i 2%, stosowanych miejscowo na skórę. Charakterystyki produktów leczniczych wskazują na ograniczony zakres działań niepożądanych, z głównym ryzykiem w postaci reakcji alergicznych u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu. Reakcje te najczęściej manifestują się jako kontaktowe zapalenie skóry z objawami takimi jak świąd, zaczerwienienie, obrzęk czy wysypka w miejscu aplikacji. Bardzo rzadko mogą wystąpić systemowe reakcje alergiczne o różnym nasileniu. Częstość występowania działań niepożądanych nie jest dokładnie określona ze względu na brak precyzyjnych danych epidemiologicznych.
alergia kontaktowa, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, fachowy personel medyczny, filolet gencjanowy, kontaktowe zapalenie skóry, leczenie objawowe, Methylrosanilinii chloridum, metylorozanilinowy chlorek, miejscowa zmiana skórna, objaw ogólnoustrojowy, płyn na skórę, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór wodny i spirytusowy, rumień, systemowa reakcja alergiczna - Leksykon substancji czynnych
Ambroksol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Ambroksol, stosowany w terapii schorzeń układu oddechowego, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich reakcji skórnych, takich jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna martwica naskórka (TEN) oraz ostra uogólniona krostkowica (AGEP). W przypadku pojawienia się wysypki, pęcherzy lub zmian na błonach śluzowych, leczenie należy natychmiast przerwać. W początkowej fazie SJS i TEN mogą wystąpić niespecyficzne objawy grypopodobne (gorączka, ból ciała, zapalenie błony śluzowej nosa, kaszel, ból gardła), które mogą być mylnie interpretowane jako przeziębienie. Ambroksol powinien być stosowany ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, zalecając zmniejszenie dawki do połowy, wydłużenie odstępów między dawkami oraz ograniczenie czasu leczenia do 4-5 dni, aby uniknąć kumulacji metabolitów. Ponadto, u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, a także z osłabionym odruchem kaszlowym i zaburzeniami motoryki oskrzeli, istnieje ryzyko zalegania wydzieliny, co wymaga monitorowania i ewentualnego odsysania wydzieliny po 30 minutach od podania leku.
ambroksol chlorowodorek, astma oskrzelowa, bilirubinemia, brak laktazy, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciężka choroba wątroby, dyskineza rzęsek, lek mukolityczny, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja histaminy, osłabiony odruch kaszlowy, ostra uogólniona krostkowica, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toksyczna martwica naskórka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie oczyszczania rzęskowego, zespół nieruchomych rzęsek, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka jąder podkorowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rosufy 5 mg
Preparat Rosufy, zawierający rozuwastatynę w postaci soli wapniowej, jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA stosowanym w terapii hipolipemizującej. Jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze (w tym laktozę jednowodną), aktywną chorobą wątroby (w tym przy trwale podwyższonej aktywności aminotransferaz przekraczającej 3-krotnie GGN), ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), miopatią, w trakcie jednoczesnego stosowania cyklosporyny oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Szczególną ostrożność należy zachować przy dawce 40 mg, która wiąże się z wyższym ryzykiem działań niepożądanych mięśniowych, zwłaszcza u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min), niedoczynnością tarczycy, genetycznymi chorobami mięśni, wcześniejszymi objawami uszkodzenia mięśni po statynach lub fibratach, nadużywaniem alkoholu, pochodzeniem azjatyckim oraz przy jednoczesnym stosowaniu fibratów.
antykoncepcja, choroba mięśni genetyczna, ciężka niewydolność nerek, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, czynniki ryzyka miopatii, działanie hipolipemizujące, działanie niepożądane, fibrat, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, leczenie hipolipemizujące, miopatia, nadużywanie alkoholu, nadwrażliwość na substancję czynną, niedoczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, podwyższone aminotransferazy, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rozuwastatyna wapniowa, statyna, układ mięśniowy, umiarkowana niewydolność nerek - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sumilar Duo 10 mg + 10 mg
Sumilar Duo to lek złożony wskazany do terapii nadciśnienia tętniczego, przeznaczony dla pacjentów, u których uzyskano już kontrolę ciśnienia przy stosowaniu ramiprylu i amlodypiny w identycznych dawkach, ale podawanych oddzielnie. Preparat dostępny jest w czterech wariantach dawkowania: 5 mg ramiprylu + 5 mg amlodypiny (6,95 mg amlodypiny bezylanu), 5 mg + 10 mg (13,9 mg bezylanu), 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, co pozwala na indywidualizację terapii. Sumilar Duo nie jest lekiem pierwszego rzutu i powinien być stosowany wyłącznie u pacjentów wcześniej leczonych oboma składnikami osobno, co minimalizuje ryzyko nieprawidłowego dawkowania i ułatwia kontrolę terapeutyczną.
amlodypina, amlodypina bezylan, compliance, dieta niskosodowa, kontrola ciśnienia tętniczego, lek pierwszego rzutu, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, preparat złożony, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, ramipryl, ramipryl i amlodypina, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, terapia skojarzona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orofar Total Action (2 mg + 1,5 mg)/ml
Lek Orofar Total Action w postaci aerozolu do stosowania w jamie ustnej zawiera benzoksoniowy chlorek (2 mg/ml) oraz lidokainy chlorowodorek (1,5 mg/ml). Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według układów i narządów wg MedDRA oraz uszeregowane według częstości występowania. Najczęściej obserwowanym działaniem jest dyskomfort w jamie ustnej (często, ≥1/100 do <1/10), objawiający się pieczeniem, mrowieniem, suchością lub podrażnieniem błony śluzowej, zwykle ustępującym po zakończeniu terapii. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy twarzy, ust, języka i gardła, duszność, wysypka grudkowa lub plamista oraz świąd, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej i przerwania stosowania leku.
benzoksoniowy chlorek, duszność, dyskomfort w jamie ustnej, działanie niepożądane, górne drogi oddechowe, klasyfikacja MedDRA, lidokainy chlorowodorek, monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, podrażnienie błony śluzowej, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, świąd, wysypka, zaburzenia skóry, zaburzenia układu oddechowego, zmiany skórne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nystatyna Teva 500 000 j.m.
Nystatyna, stosowana w postaci tabletek dojelitowych o dawce 500 000 j.m., charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa i jest zwykle dobrze tolerowana nawet podczas długotrwałej terapii. Niemniej jednak, mogą wystąpić działania niepożądane, które należy monitorować. Wśród nich najczęściej zgłaszane są zaburzenia żołądka i jelit, takie jak nudności, wymioty oraz biegunka, które występują rzadko (częstość >1/10 000, <1/1 000). Ponadto, w zakresie zaburzeń układu immunologicznego odnotowano rzadkie reakcje alergiczne (wysypka, pokrzywka) oraz bardzo rzadki (<1/10 000) zespół Stevens-Johnsona, poważną reakcję nadwrażliwości wymagającą natychmiastowej interwencji medycznej.
biegunka, błona śluzowa, działanie niepożądane, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość układu immunologicznego, nudności, nystatyna, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, tabletka dojelitowa, wymioty, wysypka, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit, zespół Stevens-Johnsona, złuszczanie naskórka - Leksykon substancji czynnych
Trokserutyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Trokserutyna, wykorzystywana w formie miejscowej (żele, krople do oczu) oraz doustnej (kapsułki), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u pacjentów z obrzękami kończyn dolnych spowodowanymi niewydolnością serca, wątroby lub nerek, gdyż może nie przynieść oczekiwanych efektów terapeutycznych. W przypadku obrzęków sercowych zaleca się stosowanie silniejszych leków nasercowych. Preparaty miejscowe nie powinny być aplikowane na uszkodzoną skórę, błony śluzowe ani otwarte rany, a w razie nasilenia objawów lub zakażenia skóry konieczna jest konsultacja lekarska. W terapii okulistycznej (np. Posorutin) należy zachować co najmniej 15-minutowy odstęp między aplikacją różnych leków do oczu, a maści podawać jako ostatnie. Użytkownicy miękkich soczewek kontaktowych powinni je zdjąć przed podaniem kropli i założyć ponownie po 15 minutach, aby uniknąć uszkodzenia soczewek.
alkoholizm, brak laktazy, bronopol, choroba wątroby, epilepsja, etylu parahydroksybenzoesan, glikol propylenowy, lek nasercowy, maść okulistyczna, metylu parahydroksybenzoesan, miękka soczewka kontaktowa, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk, obrzęk nagły, podrażnienie skóry, preparat okulistyczny, reakcja alergiczna, stwardnienie podskórne, trokserutyna, uszkodzenie skóry, wrzód, zakażenie skóry, zapalenie skóry, zapalenie skóry kontaktowe, zapalenie żył, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Levopront 60 mg/10 ml
Levopront to syrop doustny zawierający 60 mg lewodropropizyny w 10 ml, substancji czynnej o działaniu przeciwkaszlowym. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak 4 g sacharozy (istotne u pacjentów z cukrzycą), 13 mg metylu parahydroksybenzoesanu i 2 mg propylu parahydroksybenzoesanu – konserwantów o potencjale alergizującym, oraz 22,5 mg glikolu propylenowego jako rozpuszczalnika. Syrop zawiera także regulator kwasowości (kwas cytrynowy jednowodny), regulator pH (sodu wodorotlenek) oraz substancję poprawiającą smak i zapach o aromacie wiśniowym, co zwiększa akceptowalność preparatu u pacjentów z trudnościami w połykaniu tabletek.
dysfagia, działanie przeciwkaszlowe, formulacja farmaceutyczna, glikol propylenowy, kwas cytrynowy jednowodny, lewodropropizyna, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, potencjał alergizujący, reakcja alergiczna, regulator kwasowości, regulator pH, rozpuszczalnik organiczny, sacharoza, środki ostrożności, substancja czynna, substancja konserwująca, substancje pomocnicze, syrop doustny, wodorotlenek sodu, zamknięcie zabezpieczające - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tantum Verde Forte 3 mg/ml
Lek Tantum Verde Forte w postaci aerozolu do stosowania w jamie ustnej i gardle zawiera benzydaminę chlorowodorek w stężeniu 3 mg/ml i posiada ściśle określone przeciwwskazania. Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym metylu parahydroksybenzoesan (konserwant mogący wywoływać reakcje alergiczne), etanol (przeciwwskazany u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem lub nadwrażliwością) oraz olej rycynowy uwodorniony. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią alergii na niesteroidowe leki przeciwzapalne, chorobą alkoholową oraz u osób stosujących leki wchodzące w interakcje z etanolem.
alergia na benzydaminę, alkoholizm, benzydaminy chlorowodorek, choroba alkoholowa, choroba wątroby, dyspnea, etanol, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, obrzęk, olej rycynowy uwodorniony, reakcja alergiczna, świąd, Tantum Verde Forte, wysypka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Braunol 7,5%, roztwór na skórę 75 mg/ml
Preparat Braunol 7,5% w postaci roztworu na skórę zawiera powidon jodowany z 10% zawartością jodu i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na jod, nadczynnością tarczycy, zespołem opryszczkowego zapalenia skóry oraz u osób poddawanych terapii radioaktywnym izotopem jodu. Stosowanie u tych grup może prowadzić do reakcji alergicznych, nasilenia objawów chorób tarczycy, pogorszenia stanu zapalnego skóry oraz obniżenia skuteczności terapii radiojodem. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z subkliniczną nadczynnością tarczycy, chorobami autoimmunologicznymi tarczycy (np. choroba Hashimoto), zaburzeniami czynności nerek, rozległymi uszkodzeniami skóry oraz u noworodków, niemowląt, kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko wchłaniania jodu i wpływ na funkcję tarczycy.
badanie scyntygraficzne tarczycy, choroba autoimmunologiczna, choroba Hashimoto, choroba tarczycy, gruczoł tarczowy, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na jod, niewydolność nerek, powidon jodowany, rak tarczycy, reakcja alergiczna, stan zapalny, subkliniczna nadczynność tarczycy, terapia radiojodem, uszkodzenie skóry, zaburzenie czynności nerek, zespół opryszczkowego zapalenia skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – AzitroLEK 100 mg/5 ml
Przeciwwskazania do stosowania leku AzitroLEK (proszek do sporządzania zawiesiny doustnej 100 mg/5 ml oraz 200 mg/5 ml) obejmują przede wszystkim nadwrażliwość na azytromycynę, erytromycynę oraz inne antybiotyki makrolidowe i ketolidowe, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaksji. Lek zawiera substancje pomocnicze, które mogą stanowić przeciwwskazanie u pacjentów z określonymi schorzeniami: sacharozę (3,82 g/5 ml w preparacie 100 mg i 3,71 g/5 ml w preparacie 200 mg) – niewskazaną u osób z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy; aspartam (0,030 g/5 ml), źródło fenyloalaniny, niezalecany u pacjentów z fenyloketonurią; alkohol benzylowy (do 410 ng/5 ml) oraz siarczyny (do 85 ng/5 ml), które mogą wywoływać reakcje alergiczne, szczególnie u osób z astmą lub skłonnością do alergii.
antybiotyk ketolidowy, antybiotyk makrolidowy, astma, astma oskrzelowa, azytromycyna, azytromycyna dwuwodna, erytromycyna, fenyloketonuria, klarytromycyna, nadwrażliwość na erytromycynę, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, skłonność do alergii, skurcz oskrzeli, wywiad alergologiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Siarczek tetrametylotiuramu – Dawkowanie i sposób podawania
Siarczek tetrametylotiuramu jest składnikiem mieszaniny tiuramów (pozycja nr 24) w produkcie TRUE Test 36, stosowanym w diagnostyce alergii kontaktowej. Mieszanina tiuramów zawiera również disulfiram, disiarczek dipentametylenotiuramu oraz disiarczek tetrametylotiuramu w równych proporcjach wagowych, a jej łączne stężenie wynosi 27 µg/cm² lub 22 µg/płatek. Test aplikuje się na zdrową skórę, najczęściej na górną część pleców lub zewnętrzną część ramienia, utrzymując plaster przez 48 godzin bez zdejmowania czy moczenia. Oceny reakcji dokonuje się dwukrotnie: pierwsza po 30 minutach od usunięcia plastra, druga po 1-2 dniach, co pozwala na pełne rozwinięcie się reakcji alergicznej. Interpretacja wyników opiera się na skali International Contact Dermatitis Research Group, uwzględniającej nasilenie rumienia, nacieku i obecność pęcherzyków.
alergia kontaktowa, disiarczek dipentametylenotiuramu, disiarczek tetrametylotiuramu, disulfiram, International Contact Dermatitis Research Group, mieszanina tiuramów, naciek zapalny, reakcja alergiczna, reakcja fałszywie ujemna, reakcja z podrażnienia, rumień grudkowy, rumień pęcherzykowy, siarczek tetrametylotiuramu, test płatkowy, TRUE Test - Leksykon chorób i schorzeń
Świerzb – Objawy
Świerzb to zakaźna dermatoza wywołana przez roztocza Sarcoptes scabiei, charakteryzująca się intensywnym świądem nasilającym się nocą i po rozgrzaniu skóry oraz obecnością charakterystycznych zmian skórnych, takich jak cienkie, faliste tunele (nory świerzbowca) do 1 cm długości, grudki, pęcherzyki i nadżerki. Lokalizacja zmian u dorosłych obejmuje przestrzenie międzypalcowe dłoni, nadgarstki, pachy, okolice pępka, narządów płciowych i fałdy pod pośladkami, natomiast u niemowląt i małych dzieci zmiany mogą obejmować również twarz, skórę głowy, szyję i podeszwy stóp. Okres inkubacji wynosi 2-6 tygodni przy pierwszym zakażeniu i 1-4 dni przy reinfekcji. Świąd jest wynikiem reakcji alergicznej typu komórkowego i natychmiastowego (IgE) na białka roztoczy, jaja i ich wydaliny, co tłumaczy jego narastanie i utrzymywanie się nawet po eradykacji pasożytów. W przebiegu świerzbu norweskiego, występującego u osób z immunosupresją, obserwuje się miliony roztoczy, grube, łuszczące się strupy i zmniejszony świąd, co zwiększa zakaźność choroby.
atopowe zapalenie skóry, inkubacja, jaskra, kłębuszkowe zapalenie nerek, liszaj płaski, liszajec zakaźny, łuszczyca, nadżerka, pęcherzyk skórny, pokrzywka, przeciwciało IgE, reakcja alergiczna, reakcja immunologiczna, reinfekcja, reumatyczna choroba serca, ropień skórny, Sarcoptes scabiei, świerzb guzkowy, świerzb norweski, świerzbowiec ludzki, układ immunologiczny, wszawica łonowa, wyprysk, zakażenie bakteryjne wtórne, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie tkanki łącznej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Axaltra 2,5 mg
Rywaroksaban był oceniany w 19 badaniach fazy III u 69 608 dorosłych oraz w 4 badaniach fazy II i III u 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień i anemii różni się w zależności od wskazania terapeutycznego: np. profilaktyka ŻChZZ po aloplastyce stawu wiązała się z 6,8% krwawień i 5,9% anemii, a leczenie ŻChZZ u dzieci z 39,5% krwawień i 4,6% anemii. W profilaktyce udaru u pacjentów z migotaniem przedsionków częstość krwawień wynosiła 28 na 100 pacjentolat, a anemii 2,5 na 100 pacjentolat. Działania niepożądane klasyfikowano według MedDRA, z najczęstszymi objawami obejmującymi niedokrwistość, krwawienia z różnych narządów, reakcje alergiczne, zaburzenia neurologiczne i skórne.
aloplastyka stawu biodrowego, antagonista witaminy K, dławica piersiowa, krwawienie z dróg oddechowych, krwawienie z nosa, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, migotanie przedsionków, nadpłytkowość, nawrót ŻChZZ, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość pokrwotoczna, niedokrwistość pooperacyjna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zawroty głowy, ŻChZZ, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, ZŻG - Leksykon chorób i schorzeń
Szczepionka przeciw grypie dla dzieci – Diagnostyka i diagnoza
Szczepionka przeciw grypie u dzieci jest kluczowym narzędziem profilaktycznym, zalecanym corocznie od 6. miesiąca życia, ze szczególnym uwzględnieniem dzieci poniżej 5 lat oraz tych z przewlekłymi schorzeniami (np. astma, cukrzyca, choroby serca, neurologiczne). Diagnostyka grypy opiera się na ocenie klinicznej oraz testach laboratoryjnych, takich jak szybkie testy antygenowe, PCR, immunofluorescencja i hodowla wirusowa. Przed szczepieniem należy przeprowadzić wywiad medyczny, ocenić stan zdrowia dziecka, historię szczepień oraz ewentualne alergie, zwłaszcza na składniki szczepionki. Dzieci poniżej 9 lat, które nie były wcześniej szczepione lub otrzymały tylko jedną dawkę, wymagają podania dwóch dawek szczepionki w odstępie co najmniej 4 tygodni. Szczepionka jest bezpieczna, a działania niepożądane, takie jak gorączka czy drgawki gorączkowe, występują rzadko i są monitorowane przez systemy nadzoru, m.in. Vaccine Safety Datalink i AusVaxSafety.
anafilaksja, badanie kohortowe, badanie laboratoryjne, badanie obserwacyjne, choroba grypopodobna, choroba neurologiczna, drgawki gorączkowe, encefalopatia, hodowla wirusowa, immunofluorescencja bezpośrednia, inaktywowana szczepionka przeciw grypie, inhibitor neuraminidazy, materiał genetyczny wirusa, nosogardziel, powikłanie grypy, reakcja alergiczna, szczepionka przeciw grypie dla dzieci, szybki test diagnostyczny, test antygenowy, test molekularny, wirus grypy, zaburzenie neurologiczne, zachorowalność i śmiertelność, zapalenie płuc - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z prawoślazu – Działania niepożądane
Wyciąg z prawoślazu (Althaea officinalis L., radix) w dawce 830 mg w 15 ml syropu Bronchostop Duo jest stosowany jako składnik aktywny w leczeniu kaszlu. Pomimo szerokiego zastosowania, wyciąg ten może wywoływać działania niepożądane, głównie o charakterze alergicznym i skórnym, takie jak wysypka, pokrzywka oraz świąd, których częstość występowania jest nieznana. Szczególnie istotne są reakcje immunologiczne, w tym nadwrażliwość i potencjalnie zagrażająca życiu reakcja anafilaktyczna, manifestująca się obrzękiem dróg oddechowych, spadkiem ciśnienia tętniczego i utratą przytomności. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności, wymioty, biegunkę oraz ból brzucha, również o nieznanej częstości występowania. Wszystkie te objawy mogą wymagać przerwania terapii i odpowiedniego leczenia wspomagającego, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka.
bąbel pokrzywkowy, biegunka, ból brzucha, duszność, działanie niepożądane, hipotensja, korzeń prawoślazu, nadwrażliwość, nudność, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk gardła, pokrzywka, preparat leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, słownik MedDRA, świąd, świszczący oddech, syrop Bronchostop Duo, system MedDRA, układ pokarmowy, wyciąg z prawoślazu, wymioty, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Korzeń goryczki żółtej – Działania niepożądane
Korzeń goryczki żółtej (Gentiana lutea L.) stanowi 25% składu nalewki gorzkiej (Amara tinctura), będącej składnikiem Kropli Żołądkowych, które zawierają również liście bobrka trójlistkowego i owocnię pomarańczy gorzkiej. Preparaty z korzeniem goryczki mogą wywoływać działania niepożądane, głównie reakcje alergiczne skórne (wysypka, świąd, rumień) oraz fotouczulenie, objawiające się nadwrażliwością na promieniowanie UV z zaczerwienieniem, obrzękiem i pęcherzami. Ponadto, mogą wystąpić zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zgaga – uczucie pieczenia za mostkiem, wynikające z drażniącego działania na błonę śluzową przełyku i żołądka. Częstość występowania tych działań nie jest precyzyjnie określona, jednak obserwacje kliniczne sugerują, że są one rzadkie przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W przypadku wystąpienia objawów zaleca się przerwanie terapii i konsultację lekarską, a także unikanie ekspozycji na światło słoneczne i stosowanie filtrów UV w przypadku fotouczulenia.
błona śluzowa żołądka, bobrek trójlistkowy, choroba refluksowa przełyku, działanie niepożądane, dziurawiec, fotouczulenie, interakcja lekowa, korzeń goryczki żółtej, kozłek lekarski, mięta pieprzowa, nadwrażliwość na promieniowanie słoneczne, nalewka gorzka, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie, pieczenie za mostkiem, pomarańcza gorzka, profil bezpieczeństwa, promieniowanie UV, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, zaburzenia przewodu pokarmowego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgaga - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Argosulfan 20 mg/g
Argosulfan, zawierający 20 mg/g sulfatiazolu srebrnego w kremie, nie posiada jednoznacznie określonego bezpieczeństwa stosowania w ciąży, co wynika z braku badań na zwierzętach oraz kontrolowanych badań klinicznych u ludzi. Lekarz powinien poinformować pacjentkę, że stosowanie leku w okresie ciąży jest przeciwwskazane, chyba że potencjalna korzyść dla matki przewyższa ryzyko dla płodu. W przypadku karmienia piersią brak jest danych dotyczących przenikania sulfatiazolu srebrnego do mleka, jednak znane jest, że doustne sulfonamidy mogą przenikać do mleka i wywoływać żółtaczkę u dziecka, dlatego stosowanie Argosulfanu w tym okresie jest przeciwwskazane.
alkohol cetostearylowy, ciąża, farmakoterapia, karmienie piersią, laktacja, laurylosiarczan sodu, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, płodność, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, reakcja skórna, substancja pomocnicza, sulfatiazol srebrowy, sulfonamid, żółtaczka noworodkowa - Leksykon substancji czynnych
Neomycyna siarczan – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Neomycyna siarczan, aminoglikozydowy antybiotyk stosowany miejscowo w dermatologii, często łączony jest z kortykosteroidami, jak w preparacie Flucinar N (5 mg neomycyny siarczanu i 0,25 mg fluocynolonu acetonidu na 1 g maści). Terapia wymaga ostrożności ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym alergii krzyżowej z innymi aminoglikozydami, oraz rozwój oporności bakteryjnej przy stosowaniu dłuższym niż 2 tygodnie. Szczególnie istotne jest ryzyko ototoksyczności i nefrotoksyczności, zwłaszcza przy aplikacji na duże powierzchnie skóry, uszkodzoną skórę lub długotrwałym stosowaniu, co może prowadzić do systemowego wchłaniania i uszkodzenia słuchu oraz nerek. Preparaty te nie są zalecane u dzieci poniżej 2 lat, a u starszych dzieci stosowanie powinno być ograniczone do niewielkich powierzchni i pojedynczej aplikacji dziennie.
alergia krzyżowa, antybiotyk aminoglikozydowy, centralna chorioretinopatia surowicza, działanie nefrotoksyczne, Flucinar N, fluocynolon acetonid, funkcja kory nadnerczy, glikol propylenowy, hiperglikemia, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, lanolina, leczenie przeciwdrobnoustrojowe, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, neomycyna siarczan, opatrunek okluzyjny, ototoksyczność, oznaczanie kortyzolu, podrażnienie skóry, preparat dermatologiczny, reakcja alergiczna, skórna reakcja alergiczna, stymulacja nadnerczy, upośledzenie słuchu, uszkodzenie nerek, uszkodzenie słuchu, zaburzenie czynności nerek, zaćma, zanik tkanki podskórnej - Leksykon leków
Interakcje leku – Angin – Heel SD –
Produkt leczniczy Angin-Heel SD w formie tabletek zawiera substancje czynne w rozcieńczeniach homeopatycznych: Hydrargyrum bicyanatum D8, Phytolacca americana D4, Apis mellifica D4, Arnica montana D4, Hepar sulfuris D6 oraz Atropa bella-donna D4. Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących interakcji tego preparatu z innymi lekami ani z alkoholem. Teoretycznie, ze względu na wysokie rozcieńczenia, ryzyko istotnych klinicznie interakcji jest minimalne, jednak brak danych potwierdzających tę tezę wymaga zachowania ostrożności. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne interakcje z lekami antycholinergicznymi (np. atropina, skopolamina) ze względu na obecność Atropa bella-donna D4, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) z uwagi na Apis mellifica D4 i Arnica montana D4, preparatami zawierającymi rtęć (Hydrargyrum bicyanatum D8) oraz lekami immunosupresyjnymi i przeciwalergicznymi. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii, szczególnie z uwagi na obecność Atropa bella-donna D4, która może teoretycznie wchodzić w interakcje z alkoholem.
apis mellifica, arnica montana, atropa bella-donna, atropina, hepar sulfuris, hydrargyrum bicyanatum, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, interakcja z alkoholem, krzepnięcie krwi, lek antycholinergiczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwalergiczny, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwzapalny, leki antycholinergiczne, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, objaw antycholinergiczny, phytolacca americana, pokrzyk wilcza jagoda, preparat rtęciowy, reakcja alergiczna, rozcieńczenie homeopatyczne, skopolamina, układ immunologiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Virumed Junior
Virumed Junior (312,5 mg/ml, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej) może powodować przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu, zwykle mieszczące się w granicach normy (górna granica 8 mg/dl, 0,42 mmol/l). Zjawisko to jest szczególnie istotne u mężczyzn i osób starszych, wynikając z katabolizmu składnika inozynowego leku. Lek wymaga ostrożności u pacjentów z dną moczanową, hiperurykemią, kamicą moczową oraz zaburzeniami czynności nerek, ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów i trudności w wydalaniu kwasu moczowego. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka.
anafilaksja, czynność wątroby, dna moczanowa, dziedziczna nietolerancja fruktozy, fruktoza, GFR, hiperurykemia, kamica moczowa, kamień nerkowy, mocznik, morfologia krwi, obrzęk naczynioruchowy, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, parametry czynności nerek, pokrzywka, przemiany kataboliczne, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, sorbitol, stężenie kreatyniny, stężenie kwasu moczowego, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Skład i postać leku – Proaxon 1000 mg/10 ml
Proaxon 1000 mg/10 ml to roztwór doustny zawierający 100 mg cytykoliny (w postaci soli sodowej) na 1 ml, co daje 1000 mg substancji czynnej w jednej saszetce o objętości 10 ml. Preparat zawiera znaczną ilość sodu – 80,83 mg na saszetkę, co jest istotne dla pacjentów z ograniczeniem spożycia sodu. Skład pomocniczy obejmuje sorbitol ciekły (200 mg/ml), metylu i propylu parahydroksybenzoesany (odpowiednio 1,6 mg/ml i 0,4 mg/ml) oraz czerwień koszenilową (0,005 mg/ml), które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub dyskomfort żołądkowo-jelitowy u osób wrażliwych. Preparat ma formę klarownego, różowego roztworu o smaku i zapachu truskawkowym, barwionego czerwienią koszenilową i aromatyzowanego składnikiem PHL-142951.
alergen, cytykolina, czerwień koszenilowa, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, gliceroformal, interakcja fizykochemiczna, kwas cytrynowy, metylu parahydroksybenzoesan, niezgodność farmaceutyczna, potasu sorbinian, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, regulator kwasowości, roztwór doustny, sód, sodu cytrynian, sodu sacharynian, sorbitol, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Działania niepożądane – Predasol 1000 mg
Predasol, zawierający prednizolonu sodu bursztynian, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie są ściśle związane z dawką oraz czasem terapii. Do najważniejszych należą maskowanie objawów infekcji oraz ryzyko wystąpienia, pogorszenia lub reaktywacji zakażeń wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych i pasożytniczych, w tym oportunistycznych, ze szczególnym uwzględnieniem strongyloidozy. W zakresie układu immunologicznego obserwuje się reakcje alergiczne od wysypki polekowej po ciężkie anafilaksje z zaburzeniami rytmu serca i zapaścią krążeniową. Morfologia krwi może wykazywać umiarkowaną leukocytozę, limfopenię, eozynopenię oraz policytemię. Długotrwałe stosowanie prednizolonu prowadzi do supresji czynności nadnerczy i zespołu Cushinga, a także zaburzeń metabolicznych takich jak retencja sodu z obrzękami, hipokaliemia, wzrost masy ciała, cukrzyca, hipercholesterolemia i hipertriglicerydemia. Ponadto, terapia może indukować szerokie spektrum zaburzeń psychiatrycznych, w tym psychozy, manię, stany lękowe oraz myśli samobójcze.
bradykardia, eozynopenia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hirsutyzm, impotencja, jałowa martwica kości, jaskra, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukocytoza, limfopenia, maskowanie objawów infekcji, miażdżyca, miopatia, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, padaczka, patogeny oportunistyczne, policytemia, prednizolon sodu bursztynian, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozstępy, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, strongyloidoza, tolerancja glukozy, trądzik różowaty, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, wrzód żołądka, wybroczyny, wydalanie potasu, zaćma, zaćma tylna podtorebkowa, zahamowanie czynności nadnerczy, zakrzepica, zanik mięśni, zapalenie naczyń, zapalenie ścięgna, zapalenie trzustki, zapaść krążeniowa, zatrzymanie sodu, zespół Cushinga - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kvelux SR 50 mg
Lek Kvelux SR, zawierający kwetiapinę w dawkach 50 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg i 400 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, posiada bezwzględne przeciwwskazania do stosowania. Przede wszystkim jest to nadwrażliwość na kwetiapinę (fumaranu) lub substancje pomocnicze, w tym laktozę, której zawartość w tabletkach wynosi od 14,2 mg (50 mg dawka) do 113,7 mg (400 mg dawka). Ponadto, przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP3A4, takich jak inhibitory proteazy HIV, azolowe leki przeciwgrzybicze (flukonazol, itrakonazol, ketokonazol), antybiotyki makrolidowe (erytromycyna, klarytromycyna) oraz nefazodon, ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia kwetiapiny w osoczu i nasilonych działań niepożądanych. W praktyce klinicznej konieczna jest szczegółowa analiza farmakoterapii pacjenta przed włączeniem Kvelux SR, aby uniknąć poważnych interakcji lekowych.
antybiotyki makrolidowe, fumaran kwetiapiny, induktory CYP3A4, inhibitory CYP3A4, inhibitory proteazy HIV, interakcja lekowa, kwetiapina, laktoza bezwodna, lek przeciwdepresyjny, leki przeciwgrzybicze azolowe, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, reakcja alergiczna, stężenie kwetiapiny w osoczu, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Grypostop 325 mg + 30 mg + 15 mg
Produkt leczniczy Grypostop, zawierający paracetamol 325 mg, chlorowodorek pseudoefedryny 30 mg oraz bromowodorek dekstrometorfanu 15 mg, może wywoływać liczne działania niepożądane o różnej częstości występowania. Do poważnych powikłań należą zaburzenia rytmu serca (częstość nieznana), które wymagają pilnej konsultacji kardiologicznej. Bardzo rzadko obserwuje się hematologiczne działania niepożądane, takie jak agranulocytoza, trombocytopenia i neutropenia, zwiększające ryzyko infekcji i zaburzeń krzepnięcia. W obrębie układu nerwowego rzadko występują objawy takie jak senność, zawroty głowy, euforia, nadmierne uspokojenie, niepokój czy pobudzenie psychomotoryczne. Grypostop może również powodować spłycenie oddechu (częstość nieznana), co jest istotne u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, bóle brzucha i zaparcia, występują rzadko, natomiast niedokrwienne zapalenie jelita grubego jest powikłaniem o częstości nieznanej, wymagającym natychmiastowej interwencji.
agranulocytoza, ból brzucha, bromowodorek dekstrometorfanu, chlorowodorek pseudoefedryny, euforia, hepatotoksyczność, nerwowość, neutropenia, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niepokój, nudności, ostra uogólniona osutka krostkowa, paracetamol, pobudzenie psychomotoryczne, podwyższenie enzymów wątrobowych, reakcja alergiczna, rozdrażnienie, sedacja, senność, spłycenie oddechu, świąd, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wahania ciśnienia tętniczego, wymioty, wysypka, zaburzenie nastroju, zaburzenie rytmu serca, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – LevoDril
LevoDril (60 mg/10 ml, syrop) zawiera lewodropropizynę i wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów starszych oraz z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 35 mL/min). Farmakokinetyka leku nie ulega istotnym zmianom u osób w podeszłym wieku, jednak ze względu na zwiększoną wrażliwość tej grupy na leki, zaleca się ostrożność. Preparat należy stosować ostrożnie także u pacjentów przyjmujących leki uspokajające. Lewodropropizyna działa objawowo jako lek przeciwkaszlowy i powinna być stosowana jedynie do czasu ustalenia przyczyny kaszlu lub poprawy stanu podstawowego; utrzymujący się kaszel powyżej 7 dni wymaga ponownej oceny diagnostycznej. Ze względu na brak danych o wpływie posiłków na absorpcję, zaleca się podawanie leku w odstępach od posiłków.
absorpcja leku, citral, cukrzyca, etanol, geraniol, klirens kreatyniny, kontaktowe zapalenie skóry, lek uspokajający, lewodropropizyna, metylu parahydroksybenzoesan, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, pokrzywka, profil farmakokinetyczny, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, sacharoza, skurcz oskrzeli, substancja przeciwkaszlowa, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Lizat bakterii – Przedawkowanie
Lizaty bakteryjne, takie jak Ismigen i Luivac, stosowane są jako immunostymulanty w profilaktyce i leczeniu wspomagającym nawracających infekcji dróg oddechowych. Ismigen zawiera 7 mg lizatu bakterii na tabletkę podjęzykową, w tym szczepy Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Streptococcus (viridans) oralis, Klebsiella pneumoniae, Klebsiella ozaenae, Haemophilus influenzae, Neisseria catarrhalis oraz Streptococcus pneumoniae (każdy po 6 miliardów drobnoustrojów), a także 43 mg glicyny jako substancji pomocniczej. Luivac zawiera 3 mg lizatu bakterii różnych szczepów (min. 1 x 10 drobnoustrojów na szczep) oraz 40 mg mannitolu. Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania tych preparatów w literaturze medycznej ani w systemach nadzoru farmakoterapii.
bezpieczeństwo farmakoterapii, błona śluzowa, charakterystyka produktu leczniczego, dolegliwości przewodu pokarmowego, Haemophilus influenzae, Klebsiella ozaenae, Klebsiella pneumoniae, leczenie objawowe, leczenie symptomatyczne, lizat bakteryjny, Moraxella catarrhalis, nawracająca infekcja dróg oddechowych, Neisseria catarrhalis, preparat immunostymulujący, reakcja alergiczna, Staphylococcus aureus, Streptococcus oralis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, stymulacja układu immunologicznego