obrzęk twarzy
Obrzęk twarzy to stan charakteryzujący się nagromadzeniem płynu w tkankach miękkich twarzy, co prowadzi do ich widocznego powiększenia. Może obejmować całą twarz lub tylko jej części, takie jak powieki, policzki czy wargi. Jest to objaw, a nie choroba sama w sobie, który może towarzyszyć różnym stanom patologicznym.
Etiologia obrzęku twarzy jest zróżnicowana i obejmuje reakcje alergiczne (np. na leki, pokarmy, ukąszenia owadów), infekcje (zapalenie zatok, ropnie zębowe, zapalenie tkanki łącznej), choroby autoimmunologiczne (np. toczeń rumieniowaty układowy), choroby nerek (zespół nerczycowy, niewydolność nerek), choroby tarczycy (niedoczynność tarczycy), urazy oraz działania niepożądane niektórych leków (kortykosteroidy, blokery kanału wapniowego).
Diagnostyka obrzęku twarzy powinna uwzględniać dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz, w zależności od podejrzewanej przyczyny, badania dodatkowe (badania laboratoryjne, obrazowe). Szczególną uwagę należy zwrócić na obrzęk twarzy połączony z obrzękiem języka i trudnościami w oddychaniu, co może wskazywać na obrzęk naczynioruchowy – stan zagrażający życiu wymagający natychmiastowej interwencji.
Leczenie obrzęku twarzy zależy od jego przyczyny. W przypadku reakcji alergicznych stosuje się leki przeciwhistaminowe i kortykosteroidy, przy infekcjach – antybiotyki, a w chorobach nerek czy tarczycy – leczenie choroby podstawowej. W ciężkich przypadkach obrzęku naczynioruchowego konieczne może być podanie adrenaliny, steroidów i zabezpieczenie drożności dróg oddechowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Mupirocyna – Działania niepożądane
Mupirocyna, stosowana miejscowo w preparatach takich jak Bactroban, Mupina, Mupirox, Soltopin i Taconal, wywołuje przede wszystkim miejscowe działania niepożądane, najczęściej pieczenie w miejscu aplikacji (często, ≥1/100 do <1/10). Inne reakcje miejscowe, występujące niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), to świąd, rumień, kłucie, suchość skóry oraz kontaktowe zapalenie skóry, które mogą nasilać istniejące dermatozy. W przypadku maści do nosa (Mupina) obserwuje się niezbyt często reakcje błony śluzowej nosa, takie jak podrażnienie czy przekrwienie. Miejscowe działania niepożądane, choć zwykle łagodne i przejściowe, mogą powodować dyskomfort i prowadzić do przerwania terapii, co zagraża skuteczności leczenia zakażeń bakteryjnych. W przypadku nasilonych objawów zaleca się rozważenie zmiany postaci farmaceutycznej lub przerwanie stosowania preparatu.
anafilaksja, Bactroban, dermatoza, działanie niepożądane, hipotensja, kłucie skóry, kontaktowe zapalenie skóry, maść do nosa, monitorowanie działań niepożądanych, Mupina, mupirocyna, Mupirox, niedrożność dróg oddechowych, niewydolność oddechowa, nieżyt nosa, obrzęk gardła, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pieczenie w miejscu aplikacji, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja uczuleniowa skóry, rumień, Soltopin, suchość skóry, świąd, Taconal, uogólniona wysypka, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wstrząs anafilaktyczny, wysięk, wysypka, wywiad alergologiczny, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu oddechowego, zakażenie bakteryjne, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z owocu niepokalanka zwyczajnego – Działania niepożądane
Wyciąg z owocu niepokalanka zwyczajnego (Vitex agnus-castus L. fructus), stosowany m.in. w preparacie Cyclodynon, może wywoływać różnorodne działania niepożądane o nieznanej częstości występowania. Do najpoważniejszych należą ciężkie reakcje alergiczne manifestujące się obrzękiem twarzy, dusznością i trudnościami w połykaniu, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i pilnej interwencji medycznej. Inne zgłaszane objawy obejmują bóle i zawroty głowy (układ nerwowy), nudności i bóle brzucha (układ pokarmowy), a także zmiany skórne takie jak wysypka, pokrzywka i trądzik. Ponadto, preparat może powodować zaburzenia miesiączkowania, co jest istotne klinicznie, zważywszy na wskazania do stosowania wyciągu w regulacji cyklu menstruacyjnego.
ból brzucha, ból głowy, dolegliwości przewodu pokarmowego, dysfagia, farmakoterapia, laktoza jednowodna, niepokalanek zwyczajny, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja skórna alergiczna, substancje biologicznie czynne, tkanka podskórna, trądzik, układ hormonalny, układ immunologiczny, układ pokarmowy, układ rozrodczy, Vitex agnus-castus, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Streptococcus pyogenes – Działania niepożądane
Preparaty zawierające liofilizowane lizaty Streptococcus pyogenes, takie jak Broncho-Vaxom stosowany u dzieci, wykazują działanie immunostymulujące, jednak ich stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości. Reakcje nadwrażliwości immunologicznej pojawiają się niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) i obejmują wysypki rumieniowe, obrzęki (powiek, twarzy, obwodowe), świąd oraz duszność, a także rzadkie przypadki obrzęku naczynioruchowego o nieznanej częstości, stanowiącego potencjalne zagrożenie życia. Wśród objawów ze strony układu oddechowego najczęściej występuje kaszel (często, ≥1/100 do <1/10), natomiast ze strony przewodu pokarmowego dominują biegunka i bóle brzucha (często, ≥1/100 do <1/10), a nudności i wymioty pojawiają się niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100). Zmiany skórne, takie jak wysypka (często) i pokrzywka (niezbyt często), oraz objawy ogólne, w tym gorączka i zmęczenie (niezbyt często), również wymagają monitorowania.
ból brzucha, Broncho-Vaxom, immunostymulacja, liofilizat bakteryjny OM-85, lizat bakteryjny, nadwrażliwość na lek, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, pokrzywka, preparat immunostymulujący, preparat leczniczy, reakcja nadwrażliwości, Streptococcus pyogenes, świąd uogólniony, tkanka podskórna, wysypka rumieniowa, wysypka uogólniona, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie układu pokarmowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Moraxella catarrhalis – Działania niepożądane
Moraxella catarrhalis, obecna w preparacie Broncho-Vaxom dla dzieci w dawce 3,5 mg liofilizowanego lizatu bakterii na saszetkę, jest istotnym patogenem wykorzystywanym w immunoterapii wspomagającej. Profil bezpieczeństwa tego preparatu obejmuje działania niepożądane o różnej częstości występowania, z dominującymi reakcjami ze strony układu immunologicznego, oddechowego oraz przewodu pokarmowego. Reakcje nadwrażliwości, występujące niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), manifestują się wysypką rumieniową, obrzękami (powiek, twarzy, obwodowymi), świądem oraz dusznością. Szczególnie niebezpieczny jest obrzęk naczynioruchowy o częstości nieznanej, który może zagrażać życiu przez obrzęk dróg oddechowych i wymaga natychmiastowej interwencji. Ze strony układu oddechowego często (≥1/100 do <1/10) obserwuje się kaszel, co może komplikować ocenę kliniczną u pacjentów z chorobami płuc. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka i ból brzucha (często ≥1/100 do <1/10), oraz nudności i wymioty (niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100), wymagają monitorowania i ewentualnego odstawienia preparatu w przypadku utrzymywania się objawów, aby zapobiec powikłaniom elektrolitowym i odwodnieniu, zwłaszcza u dzieci.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, Branhamella catarrhalis, Broncho-Vaxom, duszność, gorączka, kaszel, lizat bakteryjny, Moraxella catarrhalis, Neisseria catarrhalis, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, odwodnienie, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja nadwrażliwości, rumień, świąd, układ immunologiczny, układ oddechowy, wymioty, wysypka, wysypka rumieniowa, wysypka uogólniona, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – TEKCIS 2-50 GBq (aktywność 99mTc)
TEKCIS jest generatorem radionuklidu zawierającym izotop macierzysty 99Mo, który dostarcza sodu nadtechnecjanu (99mTc) w postaci jałowego roztworu do wstrzykiwań, szeroko stosowanego w diagnostyce medycyny nuklearnej. Profil bezpieczeństwa obejmuje trzy główne kategorie działań niepożądanych: reakcje anafilaktoidalne (np. duszność, pokrzywka, obrzęk), reakcje wegetatywne (nudności, wymioty, reakcje wazowagalne) oraz reakcje w miejscu podania (ból, rumień, zapalenie tkanki łącznej). Częstość występowania tych zdarzeń jest nieznana ze względu na charakter zgłoszeń spontanicznych. Należy podkreślić, że sodu nadtechnecjan (99mTc) jest często używany do znakowania różnych związków, które mogą mieć odmienny i potencjalnie wyższy profil ryzyka działań niepożądanych niż sam nadtechnecjan.
częstoskurcz, dawka skuteczna, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, generator radionuklidu, indukcja nowotworu, izotop macierzysty, medycyna nuklearna, niewyraźne widzenie, obrzęk twarzy, podanie dożylne, podrażnienie skóry, pokrzywka, procedura diagnostyczna, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, reakcja anafilaktoidalna, reakcja w miejscu podania, reakcja wazowagalna, reakcja wegetatywna, rumień, rzadkoskurcz, sodu nadtechnecjan, wada wrodzona, wynaczynienie radiofarmaceutyku, zapalenie tkanki łącznej, zawroty głowy, znakowanie związków - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mezavant 1200 mg
Lek Mezavant 1200 mg (mesalazyna) w formie tabletek dojelitowych o przedłużonym uwalnianiu, stosowany w leczeniu zapalenia jelita grubego, może wywoływać działania niepożądane, które wystąpiły u części z 3611 pacjentów objętych badaniami klinicznymi. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie jelita grubego (5,8%), ból brzucha (4,9%), ból głowy (4,5%), nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych (2,1%), biegunka (2,0%) oraz nudności (1,9%). Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zgodny z obserwowanym u dorosłych. Działania niepożądane obejmują szeroki zakres układów i narządów, w tym hematologiczne (np. trombocytopenia, agranulocytoza), immunologiczne (wstrząs anafilaktyczny), neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy), skórne (wysypka, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka), a także zaburzenia wątroby i nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak podwyższone ciśnienie śródczaszkowe z obrzękiem tarczy nerwu wzrokowego, które może prowadzić do trwałej utraty wzroku, oraz ciężkie reakcje skórne SCARs wymagające natychmiastowego odstawienia leku.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie płuc, atopowe zapalenie skóry, badanie czynności wątroby, biegunka, ból brzucha, ból głowy, eozynofilowe zapalenie płuc, guz rzekomy mózgu, hepatotoksyczność, kamica moczowa, kamica żółciowa, łagodne nadciśnienie śródczaszkowe, leukopenia, mesalazyna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, neuropatia, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, obrzęk twarzy, oligospermia, pancytopenia, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, polip odbytnicy, reakcja polekowa z eozynofilią, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, śródmiąższowe zapalenie płuc, tabletka dojelitowa o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk atopowy, wzdęcia brzucha, zapalenie jelita grubego, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cefuroxim-MIP 1500 mg 1500 mg
Lek Cefuroxim-MIP w dawkach 750 mg i 1500 mg, stosowany do wstrzykiwań i infuzji, posiada bezwzględne przeciwwskazania obejmujące potwierdzoną nadwrażliwość na cefuroksym, inne cefalosporyny oraz antybiotyki beta-laktamowe (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy), szczególnie w przypadku wcześniejszych reakcji anafilaktycznych. Preparat zawiera znaczące ilości sodu: 42 mg w dawce 750 mg oraz 83 mg w dawce 1500 mg, co wymaga ostrożności u pacjentów na diecie niskosodowej. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, aby wykluczyć ryzyko reakcji krzyżowych i ciężkich powikłań alergicznych.
cefuroksym, Cefuroxim-MIP, charakterystyka produktu leczniczego, ciężka nadwrażliwość, dieta niskosodowa, duszność, karbapenem, monobaktam, nadwrażliwość na antybiotyk beta-laktamowy, nadwrażliwość na antybiotyki cefalosporynowe, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, obrzęk twarzy, opcja terapeutyczna, penicylina, postępowanie przeciwwstrząsowe, proszek do sporządzania roztworu, przeciwwskazanie do stosowania, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, spadek ciśnienia tętniczego, wysypka skórna, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pollinex + Rye 600 SU/ml, 1600 SU/ml, 4000 SU/ml (leczenie podstawowe); 4000 SU/ml (leczenie podtrzymujące)
Mieszanka alergoidów pyłku 13 traw stosowana w immunoterapii swoistej, preparat POLLINEX+Rye, wymaga precyzyjnego dawkowania, aby uniknąć przedawkowania, które może prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Kluczowe czynniki ryzyka to nieprzestrzeganie odstępów między dawkami, podanie dawki wyższej niż zalecana (szczególnie przy przejściu między stężeniami 600 SU/ml, 1600 SU/ml, 4000 SU/ml) oraz błędna droga podania (donaczyniowa lub domięśniowa zamiast podskórnej). Przedawkowanie manifestuje się nasilonymi reakcjami miejscowymi (obrzęk, zaczerwienienie, świąd) oraz systemowymi, od łagodnych (świąd, pokrzywka, nieżyt nosa) po ciężkie (wstrząs anafilaktyczny, spadek ciśnienia tętniczego), z ryzykiem wzrastającym szczególnie przy podaniu donaczyniowym.
adrenalina, alergoidy pyłku traw, beta-2-mimetyk, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, nieżyt nosa, obrzęk miejscowy, obrzęk twarzy, podanie domięśniowe, podanie donaczyniowe, podanie podskórne, pokrzywka, Pollinex+Rye, resuscytacja, skurcz oskrzeli, świąd uogólniony, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bisacodyl VP 5 mg
Bisacodyl VP, zawierający 5 mg bisakodylu w formie tabletek dojelitowych, wykazuje działania niepożądane o różnej częstości występowania. Reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy (obrzęk Quinckego) oraz reakcje anafilaktoidalne, występują bardzo rzadko (<1/10 000). Objawy te mogą manifestować się jako wysypka, świąd, duszność i stanowią potencjalnie zagrażające życiu powikłania wymagające natychmiastowej interwencji. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha i biegunka, mają częstość nieznaną i są związane z mechanizmem działania leku, polegającym na zwiększeniu perystaltyki jelitowej.
biegunka, bisakodyl, ból brzucha, ból skurczowy, działanie niepożądane, immunoglobulina E, mechanizm działania leku, monitorowanie bezpieczeństwa leku, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, perystaltyka jelitowa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, stosunek korzyści do ryzyka, stymulacja perystaltyki, tabletka dojelitowa, wodnisty stolec, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ribuspir 200 mcg/dawkę odmierzoną
Lek Ribuspir, zawierający budezonid w dawce 200 mikrogramów na dawkę odmierzoną w formie aerozolu inhalacyjnego, posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek z substancji pomocniczych, w tym alkohol (etanol). Reakcje alergiczne mogą manifestować się wysypką, świądem, obrzękiem twarzy, ust, języka lub gardła oraz trudnościami w oddychaniu. Z uwagi na obecność etanolu, szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią nadwrażliwości na alkohol.
- Leksykon substancji czynnych
Streptococcus pneumoniae – Działania niepożądane
Streptococcus pneumoniae, jako składnik liofilizatu OM-85 w preparacie Broncho-Vaxom dla dzieci, wykazuje zdolność do stymulacji układu immunologicznego, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości. Reakcje nadwrażliwości, występujące niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), mogą manifestować się wysypką rumieniową, obrzękami (powiek, twarzy, obwodowymi), świądem oraz dusznością, a w rzadkich przypadkach (częstość nieznana) obrzękiem naczynioruchowym, stanowiącym zagrożenie życia. W obrębie układu oddechowego najczęściej obserwuje się kaszel (często, ≥1/100 do <1/10), co wymaga różnicowania z objawami pierwotnej infekcji. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka i bóle brzucha (często, ≥1/100 do <1/10), oraz nudności i wymioty (niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100) mogą wymagać odstawienia preparatu ze względu na ryzyko odwodnienia i pogorszenia stanu pacjenta.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, Broncho-Vaxom, drgawki gorączkowe, dwoinka zapalenia płuc, klatka piersiowa, liofilizat OM-85, lizat bakteryjny, monitoring działań niepożądanych, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, OM-85, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja nadwrażliwości, śródpiersie, Streptococcus pneumoniae, systemowa reakcja immunologiczna, tkanka podskórna, układ oddechowy, wysypka rumieniowa, wysypka uogólniona, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dipperam 10 mg + 160 mg
Produkt złożony Dipperam, zawierający amlodypinę i walsartan, był oceniany w pięciu kontrolowanych badaniach klinicznych obejmujących 5175 pacjentów, z czego 2613 otrzymywało skojarzenie obu substancji. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie nosowej części gardła, objawy grypopodobne, reakcje nadwrażliwości, ból głowy, omdlenia, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęki (w tym obrzęk z dołkiem pod wpływem ucisku, obrzęk twarzy i obwodowe), zmęczenie, nagłe zaczerwienienie skóry oraz uderzenia gorąca. Obrzęki obwodowe, typowe dla amlodypiny, występowały rzadziej u pacjentów stosujących lek złożony niż u tych leczonych wyłącznie amlodypiną (średnia częstość 5,1%). Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana.
amlodypina i walsartan, ból głowy, choroba posurowicza, Dipperam, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperlipidemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, impotencja, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność nerek, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk Quinckego, obrzęk twarzy, omdlenie, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja nadwrażliwości, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wzwodu, zapalenie naczyń, zapalenie nosowej części gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pazopanib STADA 400 mg
Pazopanib STADA, dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 200 mg (różowe, 14,3 mm x 5,7 mm) oraz 400 mg (białe, 18,0 mm x 7,1 mm), zawiera chlorowodorek pazopanibu jako substancję czynną. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania tego leku jest nadwrażliwość na pazopanib lub jakąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku reakcji na inhibitory kinaz tyrozynowych lub związane chemicznie leki. W przypadku potwierdzonej nadwrażliwości, stosowanie pazopanibu jest absolutnie przeciwwskazane.
chlorowodorek pazopanibu, dysfagia, inhibitor kinazy tyrozynowej, konsultacja alergologiczna, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk twarzy, pazopanib, Pazopanib STADA, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, tabletka powlekana, trudności w oddychaniu, wysypka skórna, wywiad alergologiczny, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Envil kaszel 30 mg/5 ml
Ambroksol chlorowodorek w postaci syropu Envil kaszel może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, głównie dotyczące układu pokarmowego, immunologicznego, nerek i skóry. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zgaga, niestrawność, nudności, wymioty, biegunka oraz zaparcia, które mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych przy przedłużającej się biegunce lub wymiotach. Rzadko występują reakcje nadwrażliwości, a poważniejsze reakcje immunologiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, świąd, zmiany skórne, duszność i kserostomia, mają częstość nieznaną i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Dodatkowo, rzadko zgłaszano dyzurę oraz wysypkę i pokrzywkę.
ambroksol chlorowodorek, dermatoza, dyzuria, działanie niepożądane, Envil kaszel, glikol propylenowy, hipotonia, kserostomia, kwas benzoesowy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, ostra uogólniona krostkowica, reakcja anafilaktyczna, reakcja immunologiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, sorbitol, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczanie naskórka, zmiana krostkowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cholinex 150 mg
Cholinex w dawce 150 mg zawiera cholinę salicylanu i jest dostępny w postaci pastylek twardych o barwie szklisto-białej do jasnożółtej z miętowym zapachem. Substancje pomocnicze o znanym działaniu to m.in. aspartam (1,75 mg), izomalt (2671,32 mg) oraz maltytol (667,83 mg). Podczas stosowania leku mogą wystąpić działania niepożądane typowe dla doustnych salicylanów, takie jak reakcje alergiczne (zaczerwienienie skóry, wysypki, obrzęk twarzy, języka, trudności w oddychaniu) o częstości rzadkiej, uszkodzenie błony śluzowej przewodu pokarmowego (bóle brzucha, wymioty, krwawienia) również rzadko oraz bardzo rzadko zespół Reye’a u dzieci poniżej 12 roku życia. W przypadku wystąpienia objawów alergicznych lub zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem.
aspartam, cholina salicylanu, duszność, izomalt, krwawienie z przewodu pokarmowego, maltytol, monitorowanie bezpieczeństwa leku, obrzęk twarzy, reakcja alergiczna, uszkodzenie błony śluzowej przewodu pokarmowego, zaburzenie dróg żółciowych, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie wątroby, zaburzenie żołądka i jelit, zaczerwienienie skóry, zespół Reye’a - Leksykon substancji czynnych
Kora wierzby – Działania niepożądane
Kora wierzby (Salicis cortex) jest składnikiem aktywnym w preparatach takich jak Salicortex, Pyrosal, Gastrovit TraviComplex oraz Syrop z lipy, bzu czarnego, wierzby i dziewanny Ziołowa Tradycja. Działania niepożądane związane z jej stosowaniem występują rzadko, a ich częstość jest często nieznana. Najczęściej obserwowane reakcje to nadwrażliwość immunologiczna manifestująca się wysypkami, świądem, pokrzywką, astmą i dusznością oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, bóle brzucha, niestrawność, zgaga i biegunka. W przypadku preparatu Pyrosal szczególnym czynnikiem ryzyka jest nietolerancja wysokich dawek sacharozy, która może nasilać nudności. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest określona jako nieznana, co podkreśla potrzebę dalszego monitorowania bezpieczeństwa terapii.
astma, bezpieczeństwo farmakoterapii, biegunka, ból brzucha, charakterystyka produktu leczniczego, choroba wrzodowa żołądka, ciężka reakcja alergiczna, duszność, klasyfikacja MedDRA, kora wierzby, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, niedożywienie, niestrawność, niewydolność oddechowa, nudności, objawy alergiczne, obrzęk twarzy, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja skórna, reakcja uczuleniowa, spadek ciśnienia, świąd, układ oddechowy, wykwit skórny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia oddechowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zespół jelita drażliwego, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Teva 20 mg
Tadalafil Teva w dawce 20 mg, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący najczęściej ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, których częstość wzrasta wraz z dawką. Działania niepożądane mają zwykle charakter przemijający i umiarkowany, z bólem głowy pojawiającym się najczęściej w ciągu 10-30 dni od rozpoczęcia terapii. Analiza danych z 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów z placebo potwierdza bezpieczeństwo stosowania, jednak szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego oraz tych przyjmujących leki przeciwnadciśnieniowe, u których obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych. Wśród poważnych powikłań wymienia się zdarzenia sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa czy komorowe zaburzenia rytmu serca, a także incydenty neurologiczne, w tym udar mózgu i przemijające napady niedokrwienne (TIA).
ból głowy, ból kończyny, ból mięśni, ból oka, ból pleców, ból w klatce piersiowej, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, hemospermia, incydent krwotoczny, kołatanie serca, komorowe zaburzenie rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek przeciwnadciśnieniowy, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, nagła śmierć sercowa, NAION, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk powieki, obrzęk twarzy, omdlenie, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówki, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, szum w uszach, tabletka powlekana, ubytek pola widzenia, udar mózgu, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Diovan
Walsartan, substancja czynna leku Diovan, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania suplementów potasu, leków moczopędnych oszczędzających potas oraz innych preparatów podwyższających stężenie potasu, a także regularne monitorowanie stężenia potasu w surowicy. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min) oraz u dializowanych brak jest wystarczających danych bezpieczeństwa, co wymaga szczególnej ostrożności. U dorosłych z klirensem >10 ml/min nie jest konieczne dostosowanie dawki, natomiast u dzieci z klirensem <30 ml/min i dializowanych stosowanie leku nie jest zalecane. W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby dawka u dzieci nie powinna przekraczać 80 mg. U pacjentów z niedoborem sodu i/lub odwodnionych istnieje ryzyko objawowego niedociśnienia tętniczego, dlatego przed terapią należy wyrównać niedobory i zmniejszyć dawkę leków moczopędnych.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora mineralokortykoidowego, azotemia, beta-adrenolityk, cholestaza, dializoterapia, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, lek moczopędny oszczędzający potas, nadciśnienie nerkowo-naczyniowe, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, oliguria, ostra niewydolność nerek, przeszczep nerki, stężenie potasu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, zastawka dwudzielna, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pragiola 225 mg
Preparat Pragiola zawiera pregabalinę w dawkach od 25 mg do 300 mg w postaci kapsułek twardych i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować wysypkę, świąd, obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, trudności w oddychaniu, zawroty głowy oraz spadek ciśnienia tętniczego. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie postępowanie, w tym stosowanie leków przeciwhistaminowych, kortykosteroidów, a w ciężkich przypadkach adrenaliny i intensywnej terapii. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji alergicznych na pregabalinę lub leki o podobnej strukturze chemicznej oraz u osób z chorobami atopowymi.
adrenalina, choroba atopowa, diagnostyka alergologiczna, kapsułka twarda, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość, obrzęk twarzy, pregabalina, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, schemat leczenia, spadek ciśnienia tętniczego, substancja pomocnicza, świąd, trudności w oddychaniu, wysypka skórna, wywiad alergologiczny, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sartesta 10 mg + 160 mg
Bezpieczeństwo stosowania preparatu złożonego Sartesta, zawierającego amlodypinę i walsartan, zostało ocenione w pięciu kontrolowanych badaniach klinicznych obejmujących 5175 pacjentów, z czego 2613 otrzymywało kombinację obu substancji. Profil bezpieczeństwa obejmuje działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, klasyfikowane według standardowej skali od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie części nosowej gardła, objawy grypopodobne, ból głowy, omdlenia, niedociśnienie ortostatyczne, różne typy obrzęków (w tym obrzęk z tworzeniem dołka pod wpływem ucisku, obrzęk twarzy i obwodowe), zmęczenie, nagłe zaczerwienienie twarzy oraz uderzenia gorąca. Działania te są charakterystyczne dla amlodypiny i walsartanu, a ich występowanie zależy od dawki, stanu klinicznego pacjenta oraz stosowanych jednocześnie leków.
amlodypina i walsartan, ból głowy, ciśnienie tętnicze, compliance pacjenta, dysfagia, działanie wazodylatacyjne, hipotensja, nadwrażliwość, nagłe zaczerwienienie twarzy, niedociśnienie ortostatyczne, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, obrzęk z tworzeniem dołka, omdlenie, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, substancja czynna, uderzenie gorąca, zapalenie części nosowej gardła, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Enalapryl – Przeciwwskazania stosowania
Enalapryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), jest skutecznym lekiem w terapii nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz profilaktyce powikłań sercowo-naczyniowych. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są: nadwrażliwość na enalapryl lub inne inhibitory ACE, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie (w tym dziedziczny i idiopatyczny), a także ciąża w II i III trymestrze ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu. Ponadto, enalapryl nie powinien być stosowany jednocześnie z sakubitrilem z walsartanem (z zachowaniem co najmniej 36-godzinnego odstępu) oraz z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m². W preparatach złożonych zawierających enalapryl i lerkanidypinę (np. Lercaprel, Coripren) dodatkowe przeciwwskazania obejmują ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek (GFR < 30 ml/min), zaburzenia odpływu krwi z lewej komory, nieleczoną zastoinową niewydolność serca, niestabilną dławicę piersiową, niedawny zawał mięśnia sercowego oraz interakcje z silnymi inhibitorami CYP3A4, cyklosporyną i spożyciem grejpfrutów.
aliskiren, antagonista wapnia, cukrzyca, cyklosporyna, dializoterapia, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, enalapryl, GFR, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, lerkanidypina, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedorozwój czaszki, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, powikłanie sercowo-naczyniowe, sakubitryl z walsartanem, trymestr ciąży, uszkodzenie płodu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie odpływu krwi z lewej komory, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Wapnia laktoglukonian – Działania niepożądane
Wapnia laktoglukonian, stosowany w dawce 1,0 g (260 mg jonów wapnia, 6,5 mmol), może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, w tym rzadkie reakcje nadwrażliwości oraz bardzo rzadkie, potencjalnie zagrażające życiu uogólnione reakcje alergiczne (anafilaksja, obrzęk twarzy, obrzęk naczynioruchowy). Niezbyt często obserwuje się hiperkalcemię i hiperkalciurię, które wymagają monitorowania poziomu wapnia w surowicy i moczu oraz ewentualnej modyfikacji dawkowania. Bardzo rzadko może wystąpić zespół mleczno-alkaliczny, charakteryzujący się hiperkalcemią, zasadowicą, zaburzeniami czynności nerek oraz objawami klinicznymi takimi jak częste oddawanie moczu, ból głowy, nudności i zmęczenie, zwykle w kontekście przedawkowania. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (wzdęcia, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty, bóle brzucha) występują rzadko i są związane z miejscowym działaniem drażniącym preparatu.
hiperkalcemia, hiperkalciuria, kamica moczowa, kamienie moczowe, krwiomocz, kwas askorbowy, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, preparat wapniowy, reakcja anafilaktyczna, śpiączka hiperkalcemiczna, wapń laktoglukonian, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zasadowica, zespół mleczno-alkaliczny - Leksykon substancji czynnych
Cyklamen purpurowy – Działania niepożądane
Cyklamen purpurowy (Cyclamen purpurascens) w postaci D4 jest aktywnym składnikiem homeopatycznych preparatów Mastodynon (81,0 mg/tabletka) oraz Mastodynon N (10% w kroplach doustnych). Stosowanie tych leków wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych obejmujących układ immunologiczny (ciężkie reakcje alergiczne z obrzękiem twarzy, dusznością i zaburzeniami połykania), układ nerwowy (bóle i zawroty głowy), układ pokarmowy (nudności, bóle brzucha), skórę (wysypka, pokrzywka, trądzik) oraz układ rozrodczy (zaburzenia miesiączkowania). Częstość występowania tych działań niepożądanych pozostaje nieznana, co podkreśla konieczność ostrożnego monitorowania pacjentów i natychmiastowego przerwania terapii w przypadku objawów nadwrażliwości lub wstępnego pogorszenia stanu klinicznego.
ból brzucha, ból głowy, ciężka reakcja alergiczna, cyklamen purpurowy, duszność, dysfagia, Mastodynon, nieregularny cykl miesiączkowy, nudności, obrzęk twarzy, obturacja dróg oddechowych, pokrzywka, preparat homeopatyczny, reakcja alergiczna skórna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, trądzik, wstępne pogorszenie, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu pokarmowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy, zmiana trądzikowa - Leksykon substancji czynnych
Ziele szczawiu – Działania niepożądane
Ziele szczawiu (Rumex spp.) jest składnikiem preparatów złożonych, takich jak Sinupret i Sinupret extract, stosowanych w leczeniu ostrych i przewlekłych zapaleń zatok przynosowych. Profil działań niepożądanych obejmuje głównie zaburzenia żołądkowo-jelitowe, które w preparacie Sinupret występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i manifestują się bólem żołądka oraz nudnościami. W preparacie Sinupret extract, zawierającym wyciąg suchy z Rumex crispus L., zaburzenia te są częstsze (≥1/100 do <1/10) i obejmują nudności, wzdęcia, biegunkę, suchość w ustach oraz ból brzucha. Ponadto, w Sinupret extract odnotowano niezbyt częste (≥1/1000 do <1/100) zawroty głowy jako działanie niepożądane ze strony układu nerwowego.
biegunka, ból brzucha, ból żołądka, duszność, działanie niepożądane, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osutka, preparat wieloskładnikowy, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, suchość w ustach, świąd, wyciąg z ziela szczawiu, wzdęcia, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie zatok przynosowych, zawroty głowy, ziele szczawiu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Silodosin Accord 8 mg
Bezpieczeństwo stosowania sylodosyny w dawce 8 mg raz na dobę zostało ocenione w czterech kontrolowanych badaniach klinicznych fazy II-III z udziałem 931 pacjentów leczonych sylodosyną oraz 733 pacjentów otrzymujących placebo, a także w dwóch długoterminowych badaniach obserwacyjnych obejmujących łącznie 1581 pacjentów, z czego 961 stosowało lek przez co najmniej 6 miesięcy, a 384 przez 12 miesięcy. Najczęstszym działaniem niepożądanym były zaburzenia ejakulacji, w tym wytrysk wsteczny i anejakulacja, występujące u 23% pacjentów. Zaburzenia te są odwracalne i ustępują w ciągu kilku dni po przerwaniu terapii, jednak mogą tymczasowo wpływać na męską płodność. Inne działania niepożądane sklasyfikowano według układów narządowych MedDRA, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), obejmując m.in. reakcje alergiczne (obrzęk twarzy, języka, gardła), zawroty głowy, tachykardię, niedociśnienie ortostatyczne (1,2% w grupie sylodosyny vs. 1,0% placebo), oraz nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby.
anejakulacja, IFIS, kołatanie serca, niedociśnienie ortostatyczne, obniżone libido, obrzęk gardła, obrzęk języka, obrzęk twarzy, płodność, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja alergiczna, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość jamy ustnej, sylodosyna, tachykardia, test czynnościowy wątroby, wysypka polekowa, wytrysk wsteczny, zaburzenie ejakulacji, zaburzenie erekcji, zaćma, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Brofestill 0,9 mg/ml
Bezpieczeństwo stosowania bromfenaku w postaci kropli do oczu (lek Brofestill) zostało ocenione na szerokiej populacji, obejmującej ponad 20 milionów pacjentów. Dane kliniczne wskazują, że działania niepożądane wystąpiły u 3,4% pacjentów, głównie o charakterze miejscowym dotyczącym struktur oka. Najczęstsze reakcje to nieprawidłowe odczucia w oku (0,5%), łagodne lub umiarkowane nadżerki rogówki (0,4%), świąd (0,4%), ból (0,3%) oraz zaczerwienienie oka (0,3%). Warto podkreślić, że działania niepożądane dotyczące rogówki odnotowano wyłącznie w populacji japońskiej, co może sugerować genetyczne predyspozycje. Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych nastąpiło u 0,8% pacjentów, głównie z powodu łagodnych nadżerek rogówki i obrzęku powieki.
blizna rogówki, bromfenak, dyskomfort oka, krwawienie z nosa, naciek rogówki, nadżerka rogówki, nieostre widzenie, obrzęk powieki, obrzęk rogówki, obrzęk twarzy, ograniczenie ostrości wzroku, owrzodzenie rogówki, perforacja rogówki, podrażnienie oka, przekrwienie spojówki, retinopatia krwotoczna, rozmiękanie twardówki, świąd oka, światłowstręt, ubytek nabłonka rogówki, wyciek z zatok przynosowych, wysięk siatkówkowy, zaburzenie nabłonka rogówki, zaczerwienienie oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Calcium Sandoz + Vitamin C 260 mg Ca2+ + 1000 mg
Preparat Calcium Sandoz + Vitamin C, zawierający 260 mg jonów wapnia oraz 1000 mg witaminy C w formie tabletek musujących, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Do najważniejszych należą reakcje nadwrażliwości immunologicznej, w tym rzadkie przypadki anafilaksji i obrzęku naczynioruchowego, które wymagają natychmiastowej interwencji. Niezbyt często obserwuje się hiperkalcemię i hiperkalciurię, a bardzo rzadko zespół mleczno-alkaliczny, objawiający się m.in. częstym oddawaniem moczu, bólami głowy, nudnościami, zasadowicą i zaburzeniami czynności nerek. Dolegliwości ze strony układu nerwowego (bóle i zawroty głowy) oraz przewodu pokarmowego (wzdęcia, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty, bóle brzucha) występują rzadko. Zgłaszano także bardzo rzadkie reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka) oraz uczucie zmęczenia, które może mieć podłoże metaboliczne.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, Calcium Sandoz + Vitamin C, działanie niepożądane, hiperkalcemia, hiperkalciuria, kamica moczowa, kwas askorbowy, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, stężenie wapnia we krwi, świąd, uogólniona reakcja alergiczna, wapnia laktoglukonian, węglan wapnia, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie czynności nerek, zaparcie, zasadowica, zawroty głowy, zespół mleczno-alkaliczny - Leksykon substancji czynnych
Kwas azelainowy – Działania niepożądane
Kwas azelainowy stosowany miejscowo w postaci żelu (150 mg/g) lub kremu (200 mg/g) wykazuje profil działań niepożądanych głównie ograniczonych do miejsca aplikacji. Najczęściej obserwuje się pieczenie, świąd oraz rumień (≥1/10), które mają charakter przejściowy i zwykle ustępują podczas kontynuacji terapii. Często występują także ból, łuszczenie, suchość, odbarwienia i podrażnienia skóry (≥1/100 do <1/10). Rzadziej notuje się parestezje, zapalenie skóry, obrzęk czy pęcherze (≥1/10 000 do <1/1000). Poza miejscowymi reakcjami, mogą pojawić się zmiany w obrębie skóry i tkanki podskórnej, takie jak zapalenie łojotokowe, zaostrzenie trądziku, odbarwienia, a także reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, kontaktowe zapalenie skóry) oraz pogorszenie objawów astmy, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Profil bezpieczeństwa u młodzieży (12-18 lat) jest zbliżony do dorosłych.
adrenalina, egzema, hipopigmentacja skóry, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, kwas azelainowy, lek przeciwhistaminowy, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczenie skóry, nadwrażliwość na leki, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk oka, obrzęk twarzy, owrzodzenie skóry, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna miejscowa, reakcje skórne, Skinoren, suchość skóry, trądzik, zaostrzenie astmy, zapalenie skóry, zapalenie warg - Leksykon substancji czynnych
Strychnos ignatii – Działania niepożądane
Strychnos ignatii, stosowany w preparatach homeopatycznych takich jak Mastodynon, Mastodynon N, Nervoheel N, Pascofemin oraz Vomitusheel, występuje najczęściej w rozcieńczeniach D4 lub D6. Pomimo homeopatycznego charakteru, substancja ta może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu, których częstość występowania jest w większości przypadków nieznana. Najważniejsze działania niepożądane obejmują ciężkie reakcje alergiczne z obrzękiem twarzy, dusznością i zaburzeniami połykania, bóle i zawroty głowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, bóle brzucha), reakcje skórne (wysypka, pokrzywka, trądzik) oraz zaburzenia miesiączkowania u kobiet. W terapii homeopatycznej obserwuje się także specyficzne zjawisko wstępnego pogorszenia objawów, które wymaga przerwania leczenia i konsultacji lekarskiej.
ból brzucha, ból głowy, cykl menstruacyjny, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, duszność, nadwrażliwość, obrzęk twarzy, odwodnienie, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktyczna, schorzenie ginekologiczne, Strychnos ignatii, terapia homeopatyczna, tkanka podskórna, trądzik, układ immunologiczny, układ nerwowy, uogólniona reakcja alergiczna, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie połykania, zaburzenie układu rozrodczego, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Kmin – Działania niepożądane
Kmin (Carum carvi L., fructus) stosowany jako składnik preparatu Melis-Tonic w formie wyciągu płynnego o stosunku 1:5, w połączeniu z liściem melisy, kwiatostanem głogu, koszyczkiem rumianku i korzeniem arcydzięgla (proporcje 8:7:2:2:1), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa. Dotychczas nie odnotowano działań niepożądanych bezpośrednio przypisywanych kminowi. Jednakże, w bardzo rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości na rumianek, a także reakcje krzyżowe u pacjentów uczulonych na rośliny z rodziny Asteraceae (np. bylica, piołun). Wśród potencjalnych, choć niezwykle rzadkich, działań niepożądanych preparatu Melis-Tonic wymienia się szok anafilaktyczny, astmę, obrzęk twarzy oraz pokrzywkę, które są związane z innymi składnikami preparatu, a nie bezpośrednio z kminem.
alergia kontaktowa, astma, choroba neurologiczna, choroba wątroby, ciężka reakcja alergiczna, drożność dróg oddechowych, działanie niepożądane, kmin, korzeń arcydzięgla, koszyczek rumianku, kwiatostan głogu, liść melisy, nadwrażliwość na rumianek, niewydolność krążeniowo-oddechowa, obrzęk twarzy, padaczka, pokrzywka, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, reakcja krzyżowa, reakcja skórna, roślina astrowata, skurcz oskrzeli, szok anafilaktyczny, uzależnienie od alkoholu, wyciąg płynny złożony, wywiad alergiczny - Leksykon chorób i schorzeń
Wysypka po kontakcie z bluszczem trującym – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Wysypka po kontakcie z bluszczem trującym jest reakcją alergiczną na urushiol, oleistą żywicę obecna w bluszczu trującym, dębie trującym i sumaku jadowitym, która wywołuje u około 85% populacji swędzącą wysypkę z pęcherzami. Objawy pojawiają się zwykle w ciągu 12-72 godzin od ekspozycji i obejmują intensywne świąd, zaczerwienienie, obrzęk, czerwone guzki lub linie oraz pęcherze wypełnione płynem. Wysypka utrzymuje się zazwyczaj 1-3 tygodnie, a jej nasilenie zależy od ilości urushiolu i indywidualnej wrażliwości pacjenta. Diagnostyka opiera się na wywiadzie i badaniu fizykalnym, ze szczególnym uwzględnieniem lokalizacji zmian, obecności obrzęku, oznak zakażenia wtórnego oraz objawów ogólnoustrojowych, takich jak gorączka czy trudności w oddychaniu.
acetonid triamcynolonu, antybiotyk doustny, benadryl, bentokwatam, budezonid, difenhydramina, duszność, hydrokortyzon, kąpiel owsiana, kortykosteroid, kortykosteroid doustny, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, obrzęk twarzy, octan glinu, pęcherze, płyn kalaminowy, prednizon, reakcja alergiczna, reakcja ogólnoustrojowa, roztwór Burowa, swędząca wysypka, urushiol, zakażenie wtórne, zastrzyk steroidowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprofen Dr. Max 400 mg
Ibuprofen w dawce 400 mg w postaci kapsułek miękkich wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki oraz czasu trwania terapii. Dominują zaburzenia ze strony układu pokarmowego, w tym zgaga, ból brzucha, nudności oraz poważniejsze powikłania, takie jak owrzodzenia, perforacje i krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek (do 2400 mg/dobę) wiąże się z nieznacznie zwiększonym ryzykiem incydentów zatorowo-zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar. Ponadto, rzadkie, ale poważne działania obejmują zaburzenia hematologiczne (np. anemia, agranulocytoza), reakcje nadwrażliwości, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zaburzenia widzenia, uszkodzenie nerek oraz ciężkie reakcje skórne (SCAR). W trakcie terapii zaleca się monitorowanie morfologii krwi oraz ostrożność u pacjentów z chorobami reumatycznymi i współistniejącymi schorzeniami.
AGEP, agranulocytoza, anemia, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba wrzodowa, depresja, ibuprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niedowidzenie toksyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk krtani, obrzęk twarzy, omamy, ostre zapalenie wątroby, ostry zespół wieńcowy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pancytopenia, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, rumień wielopostaciowy, SCAR, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar, uszkodzenie nerek, uszkodzenie wątroby, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej, zaburzenie psychiczne, zaburzenie widzenia, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt gęsty z liścia podbiału – Działania niepożądane
Ekstrakt gęsty z liścia podbiału (Farfarae folium), będący składnikiem preparatu Mucosit stosowanego miejscowo na dziąsła, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne o różnym nasileniu. Łagodne reakcje alergiczne, występujące niezbyt często (1-10/1000 pacjentów), manifestują się bólem miejscowym, swędzeniem, pieczeniem oraz zawrotami głowy i wymagają zaprzestania stosowania preparatu. Często (1-10/100 pacjentów) obserwuje się przejściowe zaburzenia neurologiczne, takie jak drętwienie języka oraz zmiany w odczuwaniu smaku, w tym metaliczny posmak, które ustępują po zakończeniu terapii. Najpoważniejszym, choć bardzo rzadkim (poniżej 1/10 000 pacjentów) działaniem niepożądanym jest wstrząs anafilaktyczny, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej, w tym podania adrenaliny i hospitalizacji. Ryzyko to może być potęgowane przez obecność lidokainy oraz innych składników roślinnych w preparacie.
błona śluzowa jamy ustnej, drętwienie języka, duszność, działanie niepożądane, ekstrakt gęsty z liścia podbiału, Farfarae folium, lidokaina miejscowa, obrzęk języka, obrzęk twarzy, olejek eteryczny miętowy, olejek eteryczny rumiankowy, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja ogólnoustrojowa, spadek ciśnienia tętniczego, stan zagrożenia życia, stosunek korzyści do ryzyka, tachykardia, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg roślinny, wysypka uogólniona, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie zmysłu smaku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluconazin 5 mg/ml
Flukonazol, substancja czynna syropu FLUCONAZIN 5 mg/ml, jest generalnie dobrze tolerowany, jednak może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak dyspepsja, wymioty, ból brzucha, biegunka, wzdęcia i mdłości, które zwykle mają charakter przejściowy. Istotne jest monitorowanie funkcji wątroby, gdyż flukonazol może powodować hepatotoksyczność, w tym niewydolność wątroby, zapalenie, martwicę oraz żółtaczkę, a także podwyższenie enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna) i bilirubiny. U pacjentów z chorobami takimi jak AIDS czy nowotwory mogą wystąpić zmiany w parametrach wątrobowych, nerkowych oraz hematologicznych, choć ich związek z terapią nie zawsze jest jednoznaczny.
agranulocytoza, anafilaksja, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, dyspepsja, flukonazol, fosfataza alkaliczna, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, łysienie, martwica wątroby, mdłość, morfologia krwi, napad padaczkowy, niewydolność wątroby, obrzęk naczyniowo-ruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wysypka, wzdęcie, zaburzenie smaku, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Azelastine hydrochloride + Fluticasone propionate Teva (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Aerozol do nosa zawierający Azelastine hydrochloride (137 µg) oraz Fluticasone propionate (50 µg) na dawkę donosową może wywoływać szereg działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się zaburzenia smaku, często związane z nieprawidłową techniką aplikacji, a także krwawienia z nosa, uczucie dyskomfortu w jamie nosowej, kichanie i suchość błony śluzowej. Rzadziej występują nadżerki i perforacje przegrody nosowej, które wymagają konsultacji specjalistycznej. Istotne jest także ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów donosowych, takich jak opóźnienie wzrostu u dzieci oraz osteoporoza przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek. Bardzo rzadko mogą pojawić się poważne reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy i skurcz oskrzeli, a także powikłania okulistyczne, takie jak jaskra, wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego i zaćma.
azelastyna, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dysgeuzia, epistaxis, flutykazon propionian, glikokortykosteroidy, jaskra, kortykosteroidy donosowe, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osteoporoza, perforacja przegrody nosa, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, zaburzenia oddechowe, zaćma - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sartesta 5 mg + 80 mg
Lek Sartesta, zawierający amlodypinę maleinian i walsartan w dawkach 5 mg + 80 mg, 5 mg + 160 mg oraz 10 mg + 160 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa oceniony w pięciu kontrolowanych badaniach klinicznych na 5175 pacjentach, z czego 2613 otrzymywało kombinację. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie części nosowej gardła, objawy grypopodobne, ból głowy, omdlenia, niedociśnienie ortostatyczne, różne typy obrzęków (w tym obrzęk z tworzeniem dołka pod wpływem ucisku, obrzęk twarzy i obrzęki obwodowe), zmęczenie, nagłe zaczerwienienie twarzy oraz uderzenia gorąca. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z większością wymienionych objawów występujących często lub niezbyt często. Warto podkreślić, że niektóre działania niepożądane pojawiają się częściej przy monoterapii amlodypiną lub walsartanem niż przy ich połączeniu w preparacie Sartesta.
amlodypiny maleinian, badanie kontrolowane, ból głowy, klasyfikacja MedDRA, nadwrażliwość, niedociśnienie ortostatyczne, objawy grypopodobne, obrzęk dołkowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, omdlenie, Sartesta, skutek uboczny, uderzenie gorąca, walsartan, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia ogólne, zaburzenia układu nerwowego, zaczerwienienie twarzy, zakażenia pasożytnicze, zapalenie nosowej części gardła - Leksykon leków
Działania niepożądane – Wamlox 10 mg + 160 mg
Wamlox, preparat złożony zawierający amlodypinę (5 mg lub 10 mg) oraz walsartan (80 mg lub 160 mg), wykazuje profil działań niepożądanych głównie związanych z układem sercowo-naczyniowym. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to obrzęki (często), niedociśnienie ortostatyczne (niezbyt często), bóle głowy (często), zmęczenie i osłabienie (często), a także nagłe zaczerwienienie twarzy i uderzenia gorąca (często). Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości (rzadko) oraz omdlenia (niezbyt często). Profil bezpieczeństwa leku został potwierdzony w pięciu kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem 5175 pacjentów, z czego 2613 otrzymywało skojarzenie amlodypiny i walsartanu. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, co ułatwia ocenę ryzyka u poszczególnych pacjentów.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny, bloker kanałów wapniowych, ból głowy, ciężka reakcja nadwrażliwości, górne drogi oddechowe, nadwrażliwość, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk, obrzęk dołkowy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, omdlenie, pochodna dihydropirydyny, preparat złożony, reakcja alergiczna, retencja płynów, rozszerzenie naczyń krwionośnych, uderzenie gorąca, układ immunologiczny, układ nerwowy, układ sercowo-naczyniowy, walsartan, zaburzenie naczyniowe, zaczerwienienie twarzy, zapalenie nosa i gardła, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprom Sprint 200 mg
Ibuprom Sprint zawiera ibuprofen (200 mg w kapsułce miękkiej), należący do NLPZ, stosowany w terapii przeciwbólowej i przeciwzapalnej. Stosowanie ibuprofenu, zwłaszcza w dawkach dobowych do 2400 mg, wiąże się z niewielkim wzrostem ryzyka tętniczych incydentów zatorowo-zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu, co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów do terapii oraz w leczeniu długoterminowym. Działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne (pokrzywka, świąd – częstość niezbyt częsta ≥1/1000 do <1/100), ciężkie reakcje nadwrażliwości (obrzęk twarzy, języka, krtani, duszność, wstrząs anafilaktyczny - bardzo rzadko <1/10 000), a także zaostrzenie astmy u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi. Neurologiczne objawy, takie jak bóle głowy (niezbyt często), zawroty głowy, bezsenność, depresja i jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, występują rzadko. Wysokie dawki NLPZ mogą powodować obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca, a także zespół Kounisa (częstość nieznana).
agranulocytoza, anemia, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból gardła, ból głowy, choroba autoimmunologiczna, choroba Crohna, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciężkie skórne działanie niepożądane, depresja, dezorientacja, duszność, gorączka, hipotensja, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawy wymiot, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, objaw grypopodobny, obrzęk, obrzęk twarzy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostry zespół wieńcowy, owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej, pancytopenia, perforacja, plamica, pokrzywka, polekowa reakcja z eozynofilią, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, smołowaty stolec, sztywność karku, szum uszny, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyna, wymioty, wzdęcie, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie morfologii krwi, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Formaldehyd – Działania niepożądane
Formaldehyd jest stosowany w produkcji szczepionek jako środek inaktywujący wirusy lub detoksykujący toksyny bakteryjne, występując w gotowych preparatach w śladowych ilościach, np. w szczepionkach Act-HIB, Boostrix Polio, Fluarix Tetra, Infanrix-IPV oraz VaxigripTetra. Pomimo minimalnej zawartości formaldehydu, może on wywoływać działania niepożądane, głównie reakcje nadwrażliwości i alergiczne, takie jak kontaktowe zapalenie skóry, pokrzywka, wysypka, świąd, a w bardzo rzadkich przypadkach reakcje anafilaktyczne. Działania te dotyczą przede wszystkim układu immunologicznego, skóry oraz, sporadycznie, układu oddechowego, manifestując się m.in. dusznością czy skurczem oskrzeli. Częstość występowania tych reakcji jest niska, a ryzyko poważnych powikłań minimalne ze względu na śladowe stężenia formaldehydu w szczepionkach.
adrenalina, alergiczne zapalenie skóry, anafilaksja, atopia, detoksykacja toksyn bakteryjnych, formaldehyd, inaktywacja wirusów, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość krzyżowa, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, podrażnienie dróg oddechowych, pokrzywka, protokół desensytyzacji, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, swoiste IgE, test płatkowy, test punktowy, wyprysk atopowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibumax 400 mg 400 mg
Ibuprofen zawarty w preparacie Ibumax 400 mg, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki (do 2400 mg/dobę), czasu terapii oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Do najczęstszych działań należą dolegliwości ze strony układu pokarmowego (niestrawność, ból brzucha, nudności), układu nerwowego (bóle głowy) oraz skóry (wysypka, wyprysk). Istotne jest ryzyko poważnych powikłań, takich jak choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, perforacja, krwawienia z przewodu pokarmowego, a także incydenty sercowo-naczyniowe (obrzęki, nadciśnienie, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu), szczególnie przy dawkach maksymalnych i długotrwałym stosowaniu. Rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje obejmują ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (SCAR), zespół Kounisa, anafilaksję oraz zaburzenia hematologiczne (anemia, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza).
agranulocytoza, anemia, choroba Cohna, choroba wrzodowa żołądka, ciężkie skórne działanie niepożądane, incydent zatorowo-zakrzepowy, inhibitor ACE, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk twarzy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostry zespół wieńcowy, pancytopenia, plamica, polekowa reakcja z eozynofilią, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, retencja sodu, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej, wybroczyna, zaburzenie hematologiczne, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Cyneol – Działania niepożądane
Cyneol (1,8-cyneol, eukaliptol) jest aktywnym składnikiem preparatów leczniczych takich jak Rowatinex, Soledum forte (200 mg cyneolu) oraz Soledum junior (100 mg cyneolu). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności i biegunka występujące niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), a także rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) dysfagia i wymioty. Reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk twarzy, świąd, zaburzenia oddychania i kaszel, występują rzadko i wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Dwa przypadki nietolerancji leku o nieznanej przyczynie odnotowano w dokumentacji Rowatinex, jednak miały one niewielkie znaczenie kliniczne.
bezpieczeństwo farmakoterapii, biegunka, cyneol, dysfagia, eukaliptol, kaszel, monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii, nietolerancja leku, nudności i biegunka, obrzęk twarzy, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, Rowatinex, Soledum forte, Soledum junior, świąd, terpen, wymioty, zaburzenia oddychania, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia żołądkowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gerocilan 2,5 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Gerocilan, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący najczęściej ból głowy, niestrawność, ból pleców oraz ból mięśni, których częstość wzrasta wraz z dawką. Działania te mają zazwyczaj charakter łagodny lub umiarkowany i są przemijające, z bólem głowy pojawiającym się najczęściej w pierwszych 10-30 dniach terapii. W badaniach klinicznych na 8022 pacjentach leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentach z placebo odnotowano również rzadkie, ale poważne działania niepożądane, w tym incydenty sercowo-naczyniowe (zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu serca), które występowały głównie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka. Ponadto, u pacjentów stosujących tadalafil raz na dobę zaobserwowano nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej w EKG, zwykle bez objawów klinicznych.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból oka, ból pleców, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, częstoskurcz, duszność, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, nagły zgon sercowy, NAION, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, omdlenie, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, wysypka, zaburzenia erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Kwiat bzu czarnego – Działania niepożądane
Kwiat bzu czarnego (Sambucus nigra L., flos) stosowany jako monosubstancja, np. w formie ziół do zaparzania, nie wykazuje istotnych działań niepożądanych, które w oficjalnych charakterystykach produktu leczniczego (ChPL) określane są jako „nieznane”. W preparatach złożonych zawierających kwiat bzu czarnego, takich jak Pyrosal, Sinupret czy Sinupret extract, obserwuje się działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, w tym reakcje alergiczne (miejscowe i układowe), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wzdęcia, biegunka, suchość w ustach, ból brzucha) oraz rzadziej zaburzenia układu nerwowego (zawroty głowy). Częstość występowania działań niepożądanych w preparacie Sinupret extract wynosi od często (≥ 1/100 do < 1/10) dla zaburzeń przewodu pokarmowego do niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) dla reakcji alergicznych i zawrotów głowy. W preparacie Pyrosal odnotowano reakcje alergiczne o nieznanej częstości, a w Sinupret rzadkie miejscowe reakcje nadwrażliwości (≥ 1/10 000 do < 1/1 000).
biegunka, ból brzucha, charakterystyka produktu leczniczego, duszność, działanie niepożądane, kora wierzby, korzeń goryczki, kwiat bzu czarnego, kwiat dziewanny, kwiat lipy, kwiat pierwiosnka, leczenie przeciwalergiczne, liść podbiału, miejscowa reakcja nadwrażliwości, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osutka, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, Sambucus nigra, suchość w ustach, świąd skóry, wyciąg suchy, wzdęcia, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy, zgaga, ziele szczawiu, ziele werbeny - Leksykon substancji czynnych
Sukralfat – Działania niepożądane
Sukralfat, substancja czynna preparatu Ulgastran (1 g/5 ml, zawiesina doustna), cechuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, z działaniami niepożądanymi o najczęściej niewielkim nasileniu. Najczęstszym działaniem niepożądanym są zaparcia (≥1/100 do <1/10), wynikające z miejscowego wpływu na motorykę przewodu pokarmowego. Niezbyt często obserwuje się biegunki, nudności, wymioty, bóle głowy oraz zaburzenia elektrolitowe, takie jak wzrost stężenia glinu i wapnia zjonizowanego oraz spadek fosforu organicznego w surowicy (≥1/1 000 do <1/100). Rzadkie działania niepożądane (≥1/10 000 do <1/1 000) obejmują zawroty głowy, zaburzenia snu, niestrawność, wzdęcia, suchość w jamie ustnej, zapalenie krtani, nieżyt błony śluzowej nosa, reakcje alergiczne (obrzęk twarzy, świąd, wysypka), a także poważne powikłania takie jak osteoporoza, osteopenia, hepatotoksyczność oraz toksyczne uszkodzenie nerek i tworzenie bezoarów w przewodzie pokarmowym.
bezoar, bezsenność, biegunka, ból głowy, działanie niepożądane, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hipofosfatemia, nadmierna senność, nefrotoksyczność, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, nudności, obrzęk twarzy, osteopenia, osteoporoza, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, reakcja alergiczna, suchość jamy ustnej, sukralfat, świąd, Ulgastran, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie krtani, zaparcie, zawiesina doustna, zawroty głowy, złamanie patologiczne, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pregabalin Reddy
Pregabalin Reddy wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko licznych działań niepożądanych, w tym reakcji nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), zaburzeń ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, senność, stany splątania, utrata przytomności), a także działań niepożądanych ze strony narządu wzroku (niewyraźne widzenie, zmniejszenie ostrości widzenia). U pacjentów z cukrzycą konieczne jest monitorowanie glikemii i ewentualna korekta leków hipoglikemizujących w przypadku przyrostu masy ciała. Istotne jest także ryzyko niewydolności nerek, zastoinowej niewydolności serca u osób starszych z chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz depresji oddechowej, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu oddechowego, neurologicznymi, zaburzeniami czynności nerek lub stosujących leki depresyjne na OUN. Dawkowanie pregabaliny powinno być dostosowane indywidualnie, a pacjentów należy informować o konieczności ostrożności i monitorowania objawów niepożądanych.
ból neuropatyczny, cukrzyca, depresja oddechowa, encefalopatia, lek hipoglikemizujący, lek przeciwpadaczkowy, myśli samobójcze, napad padaczkowy, napad padaczkowy typu grand mal, niedobór laktazy, niedrożność jelit, niepożądana reakcja skórna, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, obrzęk ust, ostrość widzenia, reakcja nadwrażliwości, stan padaczkowy, stan splątania, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, utrata przytomności, zaburzenie psychiczne, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ikatybant Ranbaxy 30 mg
Ikatybant Ranbaxy to roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce o stężeniu 10 mg/ml (30 mg ikatybantu w 3 ml), przeznaczony do leczenia objawowego ostrych napadów dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego (HAE) u pacjentów z niedoborem inhibitora esterazy C1. Lek jest wskazany do stosowania u dorosłych, młodzieży oraz dzieci od 2. roku życia i starszych. Preparat charakteryzuje się fizykochemicznymi właściwościami: przezroczysty, bezbarwny roztwór o pH 5,2–5,8 oraz osmolalności 270–330 mOsm/kg, co umożliwia natychmiastowe podanie w momencie wystąpienia objawów ostrego napadu HAE. Ikatybant Ranbaxy nie jest przeznaczony do profilaktyki długoterminowej ani krótkoterminowej, a jedynie do leczenia objawowego napadów obrzęku naczynioruchowego.
ampułko-strzykawka, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, ikatybant, inhibitor esterazy C1, leczenie objawowe, niedobór inhibitora esterazy C1, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, octan ikatybantu, ostry napad, ostry napad obrzęku naczynioruchowego, profilaktyka długoterminowa, profilaktyka krótkoterminowa, roztwór do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – IBUPREX MAX 400 mg
Lek IBUPREX MAX zawierający 400 mg ibuprofenu nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn przy stosowaniu w zalecanych dawkach i krótkotrwałej terapii. Niemniej jednak, należy uwzględnić możliwość wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu nerwowego, takich jak bóle głowy (niezbyt często), zawroty głowy, bezsenność, pobudzenie, drażliwość i uczucie zmęczenia (rzadko), a także depresja, reakcje psychotyczne i szumy uszne (pojedyncze przypadki), które mogą pośrednio obniżać zdolność bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Dodatkowo, bardzo rzadko obserwuje się zaburzenia układu sercowo-naczyniowego (obrzęki, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca) oraz reakcje nadwrażliwości (obrzęk twarzy, języka, krtani, duszność, tachykardia, hipotensja), które również mogą wpływać na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, bezsenność, ból głowy, depresja, dezorientacja, drażliwość, duszność, gorączka, hipotensja, ibuprofen, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, NLPZ, nudności, obrzęk, obrzęk języka, obrzęk krtani, obrzęk twarzy, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, sztywność karku, szumy uszne, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, wymioty, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zmęczenie