dawka kliniczna
Dawka kliniczna to określona ilość substancji leczniczej (leku), która jest podawana pacjentowi w celu osiągnięcia pożądanego efektu terapeutycznego. Jest ona ustalana na podstawie badań klinicznych, które oceniają skuteczność i bezpieczeństwo danego preparatu w różnych dawkach.
Dawki kliniczne są zazwyczaj wyrażane w jednostkach masy (mg, μg) na jednostkę masy ciała pacjenta (kg) lub na powierzchnię ciała (m²). Określenie optymalnej dawki klinicznej ma kluczowe znaczenie dla skuteczności terapii i minimalizacji działań niepożądanych. Dawka ta musi być wystarczająco duża, aby wywoływać efekt terapeutyczny, ale jednocześnie nie może przekraczać progu toksyczności.
W praktyce klinicznej rozróżnia się różne rodzaje dawek: dawkę początkową, podtrzymującą, maksymalną, czy dawkę nasycającą. Dawkowanie może być modyfikowane w zależności od indywidualnych cech pacjenta, takich jak wiek, masa ciała, funkcja nerek i wątroby, a także w zależności od współistniejących chorób i przyjmowanych równocześnie innych leków.
Ustalenie właściwej dawki klinicznej jest istotnym elementem racjonalnej farmakoterapii i wymaga od lekarza znajomości farmakokinetyki i farmakodynamiki stosowanych leków oraz indywidualnego podejścia do każdego pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Meprelon 32 mg
Przedkliniczne badania toksyczności metyloprednizolonu sodu bursztynianu wykazały niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 wynoszącymi 650 mg/kg u szczurów oraz 770 mg/kg u myszy po podaniu dożylnym, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych. Przewlekłe podawanie leku w dawkach 3 i 10 mg/kg/dobę u zwierząt skutkowało zmianami farmakodynamicznymi, takimi jak policytemia, limfopenia, atrofia grasicy i kory nadnerczy oraz akumulacja glikogenu w wątrobie. Dodatkowo obserwowano osłabienie odporności, zmniejszenie aktywności szpiku kostnego, zanik mięśni szkieletowych oraz zmiany w narządach rozrodczych (np. zmniejszenie masy jąder i gruczołu krokowego u psów, zmiany masy jąder i jajników u szczurów). Towarzyszyły temu objawy ogólnoustrojowe, takie jak polidypsja, biegunka i pogorszenie stanu ogólnego.
aktywność szpiku kostnego, atrofia grasicy, atrofia kory nadnerczy, dawka kliniczna, działanie farmakodynamiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, glikogen wątrobowy, glikokortykosteroid, hematopoeza, LD50, limfopenia, metyloprednizolon, metyloprednizolon sodu bursztynian, odporność na zakażenia, podanie dożylne, policytemia, profil bezpieczeństwa leku, rozszczep podniebienia, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie wzrostu wewnątrzmacicznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Latadrop 50 mcg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa latanoprostu (50 μg/ml) wykazała korzystny profil toksykologiczny zarówno miejscowy, jak i ogólnoustrojowy. Dawka kliniczna (~1,5 μg/oko/dobę) jest co najmniej 1000-krotnie niższa od dawek wywołujących toksyczność ogólnoustrojową. W badaniach na małpach podanie dawek około 100-krotnie wyższych od leczniczych spowodowało przejściowe zwiększenie częstości oddechu, prawdopodobnie wskutek krótkotrwałego skurczu oskrzeli. Nie stwierdzono działania uczulającego. W badaniach na królikach i małpach nie wykazano toksyczności na struktury oka przy dawkach do 100 μg/oko/dobę, choć obserwowano trwałe zwiększenie pigmentacji tęczówki u małp, wynikające ze stymulacji melanogenezy bez proliferacji. Dawka 6 μg/oko/dobę powodowała odwracalne zwiększenie szpary powiekowej, efekt nieobserwowany u ludzi.
aberracja chromosomowa, dawka kliniczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, limfocyt, melanocyt tęczówki, mutagen, nieplanowana synteza DNA, pigmentacja tęczówki, potencjał karcynogenny, produkcja melaniny, prostaglandyna F2α, resorpcja zarodka, skurcz oskrzeli, szpara powiekowa, toksyczność, toksyczność miejscowa, toksyczność oczna, toksyczność ogólnoustrojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Claritine Duo 5 mg + 120 mg
Produkt leczniczy Claritine Duo, zawierający 5 mg loratadyny oraz 120 mg pseudoefedryny siarczanu, przeszedł szerokie badania przedkliniczne mające na celu ocenę jego profilu bezpieczeństwa. Badania obejmowały testy farmakologiczne bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Wyniki wskazują na niską toksyczność kombinacji obu substancji, która nie przewyższała toksyczności poszczególnych składników stosowanych oddzielnie. Działania niepożądane były głównie związane z pseudoefedryną, będącą głównym czynnikiem odpowiedzialnym za potencjalne efekty uboczne. Badania toksycznego wpływu na reprodukcję wykazały brak działania teratogennego loratadyny, choć przy 10-krotnie wyższych stężeniach niż terapeutyczne u ludzi zaobserwowano wydłużenie porodu i zmniejszenie przeżywalności potomstwa u szczurów.
badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, Claritine Duo, dawka kliniczna, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, działania niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekty uboczne, loratadyna, profil bezpieczeństwa, siarczan pseudoefedryny, stężenie w osoczu, testy farmakologiczne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność skojarzenia, toksyczny wpływ na reprodukcję, wydłużenie porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sativex (27 mg + 25 mg)/ml
Badania niekliniczne produktu leczniczego Sativex, zawierającego 27 mg delta-9-tetrahydrokannabinolu (THC) oraz 25 mg kannabidiolu (CBD), wykazały działania niepożądane jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną dawkę u człowieka, co potwierdza dobry profil bezpieczeństwa przedklinicznego. Badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na płodność męską i żeńską, mimo obserwowanego zmniejszenia masy najądrzy u samców przy dawce 25 mg/kg/dobę (150 mg/m²). Dawka „bez działania szkodliwego” na wczesną przeżywalność zarodków i płodów wyniosła około 1 mg/kg/dobę (6 mg/m²), co odpowiada maksymalnej dawce u człowieka lub jest od niej niższa. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików nawet przy dawkach przekraczających maksymalne dawki kliniczne.
charakter lipofilny, dawka kliniczna, delta-9-tetrahydrokannabinol, działanie teratogenne, ekspozycja na substancję, farmakokinetyka, kannabidiol, kannabinoidy, najądrza, parametry nasienia, płodność męska, płodność żeńska, przeżywalność zarodka, rozwój postnatalny, rozwój pre- i postnatalny, ruchliwość plemników, toksyczność reprodukcyjna, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Acopair 18 mcg
Bromek tiotropiowy, stosowany w postaci proszku do inhalacji (Acopair 18 µg zawiera 21,7 µg bromku tiotropiowego bezwodnego, odpowiadającego 18 µg tiotropium; dawka dostarczona z ustnika NeumoHaler to 12 µg tiotropium), charakteryzuje się długim czasem działania. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tiotropium w okresie ciąży są bardzo ograniczone, co wymaga szczególnej ostrożności. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały szkodliwego wpływu na reprodukcję przy dawkach klinicznych, jednak brak jest wystarczających danych u ludzi, dlatego zaleca się unikanie stosowania Acopair w ciąży. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o konieczności zgłoszenia planowanej lub istniejącej ciąży oraz rozważyć alternatywne terapie o lepszym profilu bezpieczeństwa.
Acopair, alternatywne metody leczenia, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo leku w ciąży, bromek tiotropium, dawka kliniczna, inhalator NeumoHaler, proszek do inhalacji, przenikanie leku do mleka, stosunek korzyści do ryzyka, substancja długodziałająca, tiotropium w ciąży, wiek rozrodczy, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duspatalin retard 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mebeweryny chlorowodorku, substancji czynnej leku Duspatalin retard, wykazały, że po podaniu wielokrotnym dawki do 3-krotności maksymalnej dawki klinicznej (400 mg/dobę w przeliczeniu na mg/m²) u psa, najwrażliwszego gatunku, obserwowano objawy neurotoksyczne, takie jak drżenie i drgawki. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików, jednak u szczurów przy dawce dwukrotnie przekraczającej maksymalną dawkę kliniczną zaobserwowano zmniejszenie liczebności miotu oraz zwiększoną resorpcję płodów. Nie wykazano wpływu na płodność samców i samic szczurów przy dawce równoważnej maksymalnej dawce klinicznej, co sugeruje brak negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze w dawkach terapeutycznych.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka kliniczna, drgawki, Duspatalin, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, mebeweryna, neurotoksyczność, objawy neurologiczne, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, resorpcja płodu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mycophenolate mofetil Sandoz 250 mg kapsułki twarde 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa mykofenolanu mofetylu (Mycophenolate mofetil Sandoz 250 mg) wykazały brak działania rakotwórczego w modelach zwierzęcych przy narażeniu ogólnoustrojowym 1,3-3 razy wyższym niż u pacjentów stosujących dawki kliniczne (2 g/dobę po przeszczepieniu nerki, 3 g/dobę po przeszczepieniu serca). Testy genotoksyczności ujawniły zdolność do wywoływania aberracji chromosomalnych in vitro i in vivo, co wiąże się z mechanizmem hamowania syntezy nukleotydów, jednak mutageneza genowa nie została potwierdzona. Wpływ na płodność był zróżnicowany: u samców szczurów dawki do 20 mg/kg mc./dobę (2-3-krotne narażenie kliniczne) nie wpływały na płodność, natomiast u samic dawki 4,5 mg/kg mc./dobę (około 0,3-0,5-krotne narażenie kliniczne) indukowały wady wrodzone potomstwa, bez toksyczności u matek. Badania teratogenności na szczurach i królikach potwierdziły ryzyko resorpcji płodów i wad rozwojowych przy narażeniu około 0,3-0,5-krotnym w stosunku do narażenia klinicznego.
aberracja chromosomalna, anoftalmia, dawka kliniczna, ektopia nerki, ektopia serca, genotoksyczność, mechanizm farmakodynamiczny, mykofenolan mofetylu, potencjał teratogenny, przepuklina pępkowa, przepuklina przeponowa, przeszczepienie nerki, przeszczepienie serca, resorpcja płodu, synteza nukleotydów, szpik kostny, teratogenność, test mikrojąderkowy, toksyczność leku, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, wada sercowo-naczyniowa, wodogłowie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carmustine Accordpharma 50 mg
Przedkliniczne badania karmustyny, substancji czynnej produktu Carmustine Accordpharma, wykazały istotne działanie embriotoksyczne i teratogenne u szczurów i królików przy dawkach równoważnych dawkom terapeutycznym stosowanym u ludzi. U szczurów zaobserwowano również negatywny wpływ na płodność samców, choć przy dawkach wyższych niż kliniczne. Ponadto karmustyna wykazała działanie rakotwórcze u szczurów i myszy przy dawkach porównywalnych do stosowanych w terapii, co wskazuje na ryzyko rozwoju nowotworów wtórnych u pacjentów leczonych długoterminowo. Wartości dawek klinicznych są kluczowe dla interpretacji tych wyników i oceny ryzyka u ludzi.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Soloxelam 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące midazolamu, substancji czynnej produktu leczniczego Soloxelam, wykazały brak negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne u szczurów, nawet przy dawkach do 10-krotnie przekraczających stosowane klinicznie u ludzi. Wyniki te potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa midazolamu w kontekście funkcji rozrodczych, co jest istotne dla lekarzy podejmujących decyzje terapeutyczne u pacjentów w wieku rozrodczym. W dokumentacji produktu nie odnotowano innych istotnych danych przedklinicznych, które nie zostałyby już uwzględnione w Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL).
- Leksykon substancji czynnych
Mebeweryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne mebeweryny wykazały, że głównym obszarem działań niepożądanych jest ośrodkowy układ nerwowy, z objawami takimi jak pobudzenie, drżenie i drgawki, obserwowanymi u psów po podaniu dawek trzykrotnie przekraczających maksymalną dawkę kliniczną (400 mg/dobę, przeliczone na mg/m²). W zakresie toksyczności rozwojowej, u szczurów zaobserwowano zmniejszenie liczebności miotu oraz zwiększoną resorpcję przy dawkach dwukrotnie wyższych niż maksymalna dawka kliniczna, natomiast u królików nie stwierdzono wpływu na płód. Badania dotyczące płodności u szczurów nie wykazały negatywnego wpływu mebeweryny przy dawkach równoważnych maksymalnej dawce klinicznej. Ponadto, badania genotoksyczności in vivo i in vitro potwierdziły brak działania genotoksycznego tej substancji.
badanie toksykologiczne, dawka kliniczna, dawka terapeutyczna, drgawki, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, in vitro, in vivo, liczebność miotu, mebeweryna, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał karcynogenny, potencjał teratogenny, powierzchnia ciała, resorpcja, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Polprazol 20 mg
Przedawkowanie omeprazolu, substancji czynnej leku Polprazol, może prowadzić do wystąpienia objawów głównie ze strony przewodu pokarmowego, takich jak nudności, wymioty, bóle brzucha i biegunka, a także objawów neurologicznych, w tym zawrotów głowy i bólów głowy. W pojedynczych przypadkach ciężkiego przedawkowania odnotowano także objawy neuropsychiatryczne, takie jak apatia, depresja oraz splątanie. Opisywane dawki przedawkowania sięgały nawet 2400 mg, co stanowi 120-krotność standardowej dawki klinicznej. Pomimo znacznego przekroczenia dawek, objawy miały charakter przemijający i nie prowadziły do długotrwałych konsekwencji zdrowotnych.
apatia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dawka doustna, dawka kliniczna, dawka omeprazolu, depresja, dolegliwości przewodu pokarmowego, farmakokinetyka, kinetyka pierwszego rzędu, nudności, objawy neurologiczne, objawy neuropsychiatryczne, objawy niepożądane, objawy przedawkowania, postępowanie terapeutyczne, przedawkowanie omeprazolu, splątanie, substancja czynna, toksyczność, wymioty, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azimycin 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa azytromycyny wykazały, że lek podawany w dawkach do 40-krotnie przekraczających kliniczne dawki terapeutyczne może powodować przemijającą fosfolipidozę u zwierząt, jednak bez wyraźnych objawów toksyczności. Nie stwierdzono działania mutagennego ani teratogennego w standardowych testach in vitro i in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania azytromycyny w zalecanych dawkach. Brak długoterminowych badań rakotwórczych jest uzasadniony krótkotrwałym wskazaniem do stosowania leku w terapii ostrych zakażeń, co minimalizuje ryzyko rozwoju procesów nowotworowych.
azytromycyna, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka kliniczna, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfolipidoza, mutacja genowa, okres okołoporodowy, okres pourodzeniowy, opóźnienie kostnienia, pierwszy trymestr ciąży, toksyczność ogólna, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Perindopril + Amlodipine wykazały, że peryndopryl indukuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp po podaniu doustnym, co wskazuje na potencjał regeneracji tkanki nerkowej po zakończeniu terapii. Substancja ta nie wykazuje potencjału mutagennego ani rakotwórczego w badaniach in vitro i in vivo, a także nie wykazuje specyficznego działania embriotoksycznego czy teratogennego. Niemniej jednak, jako przedstawiciel inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE-I), peryndopryl może powodować charakterystyczne zmiany w nerkach płodu oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową i poporodową, obserwowane w badaniach na zwierzętach. Wysokie dawki (około 50-krotnie przekraczające kliniczne) powodowały opóźnienie porodu, wydłużenie jego trwania oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa.
amlodypina, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, dawka kliniczna, gęstość spermy, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, peryndopryl, potencjał embriotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, test in vitro, test in vivo, testosteron, tkanka nerkowa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluoresceine Serb 100 mg/ml
Przedkliniczne badania farmakologiczne fluoresceiny sodowej nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu tego preparatu diagnostycznego. Ocena potencjału genotoksycznego obejmowała standardowe testy in vitro i in vivo, takie jak bakteryjny test mutagenności Amesa, testy aberracji chromosomowych w komórkach CHO i szpiku kostnym myszy oraz test mikrojądrowy. Wyniki były mieszane: negatywne w testach Amesa, aberracji chromosomowych i mikrojądrowym, natomiast pozytywne w testach mutacji genu kinazy tymidynowej oraz wymiany siostrzanych chromatyd. Pomimo tych pozytywnych wyników, całościowa analiza wskazuje na brak klinicznie istotnego potencjału genotoksycznego fluoresceiny sodowej, co potwierdza jej bezpieczeństwo genetyczne w zastosowaniach klinicznych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, dawka kliniczna, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fluoresceina sodowa, kinaza tymidynowa, komórki CHO, margines bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, wpływ na rozród i rozwój, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Omnic Ocas 0,4 0,4 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tamsulosyny chlorowodorku w dawce 0,4 mg (preparat Omnic Ocas) obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy). Badania te wykazały, że profil toksyczności leku jest zgodny z charakterystyką antagonistów receptorów alfa-adrenergicznych, bez nieoczekiwanych efektów toksycznych. W badaniach na psach zaobserwowano zmiany w zapisie EKG przy bardzo dużych dawkach, jednak nie miały one istotności klinicznej. Testy genotoksyczności in vivo i in vitro potwierdziły brak działania mutagennego lub klastogennego tamsulosyny.
aberracja chromosomowa, antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka kliniczna, działanie farmakologiczne, elektrokardiografia, hiperprolaktynemia, Omnic Ocas, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, poziom prolaktyny, profil bezpieczeństwa leku, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Cynakalcet – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cynakalcetu wykazały brak działania teratogennego przy dawkach do 0,4 (króliki) i 4,4-krotności (szczury) maksymalnej dawki ludzkiej stosowanej w wtórnej nadczynności przytarczyc (180 mg/dobę). Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 4-krotności dawki ludzkiej. Cynakalcet przenika przez łożysko u królików, a u ciężarnych szczurów obserwowano spadek masy ciała i spożycia pokarmu oraz zmniejszenie masy ciała płodów przy dawkach wywołujących ciężką hipokalcémię. Nie wykazano działania genotoksycznego ani rakotwórczego. Hipokalcemia ograniczała zakres dawek w badaniach toksykologicznych, a u gryzoni zaobserwowano specyficzne zmętnienie soczewki i zaćmę, prawdopodobnie wtórne do hipokalcemii, nieobserwowane u innych gatunków i w badaniach klinicznych.
badanie rakotwórcze, badanie toksykologiczne, cynakalcet, dawka kliniczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, hipokalcemia, kanał KATP, płodność, płytka wzrostu kości długich, przenikanie przez łożysko, przenośnik serotoniny, receptor wapniowy, rozrodczość, stężenie wapnia w surowicy, układ krwiotwórczy, węzeł chłonny, wpływ teratogenny, wtórna nadczynność przytarczyc, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sartesta 5 mg + 80 mg
Przedkliniczne badania toksyczności produktu leczniczego Sartesta, zawierającego amlodypinę i walsartan, wykazały istotne zmiany histopatologiczne w przewodzie pokarmowym i nerkach zwierząt przy narażeniu wielokrotnie przekraczającym dawki kliniczne (1,9-11-krotność dawki walsartanu 160 mg i 2,6-13-krotność dawki amlodypiny 10 mg). U szczurów stwierdzono zapalenie i owrzodzenia błony śluzowej żołądka oraz zmiany nerkowe, takie jak bazofilia kanalików, rozstrzeń kanalików, wałeczki nerkowe, śródmiąższowe zapalenie limfocytarne i przerost błony tętniczek. W badaniach rozwojowych zaobserwowano zwiększoną częstość rozszerzonych moczowodów, zaburzeń kostnienia mostka i nieskostniałych paliczków przy narażeniu około 10-12-krotnym dawki klinicznej. Maksymalna dawka bez efektów rozwojowych wynosiła 3-krotność dawki walsartanu i 4-krotność amlodypiny (na podstawie AUC). Nie wykazano działania mutagennego, klastogennego ani rakotwórczego dla poszczególnych składników.
amlodypina, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, bazofilia kanalików nerkowych, dawka kliniczna, hematokryt, hemoglobina, hormon folikulotropowy, klastogenność, komórka Sertoliego, kostnienie mostka, krwinki czerwone, mutagenność, nadżerki błony śluzowej żołądka, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, przerost tętniczek, rakotwórczość, rozstrzeń kanalików nerkowych, rozszerzenie moczowodu, testosteron, wałeczek nerkowy, walsartan, zapalenie śródmiąższowe, zapalenie żołądka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Torecan 6,5 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne tietylperazyny, substancji czynnej leku Torecan, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Toksyczność obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Testy mutagenności in vitro na szczepach Salmonella typhimurium i Escherichia coli nie wykazały działania mutagennego, co sugeruje niskie ryzyko genotoksyczności. Brak jest jednak kompleksowych badań dotyczących karcynogenności tej substancji, co pozostawia tę kwestię otwartą.
badanie niekliniczne, badanie toksykologiczne, dawka kliniczna, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, Escherichia coli, genotoksyczność, karcynogenność, mutacja genetyczna, płodność, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozszczep wargi, Salmonella typhimurium, test mutagenności, tietylperazyna, toksyczność matczyna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril/Amlodipine Krka 8 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Perindopril/Amlodipine Krka wykazały, że peryndopryl wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp przy przewlekłym podawaniu doustnym, co wskazuje na potencjalne ryzyko nefrotoksyczności. Substancja ta nie wykazała potencjału mutagennego ani karcynogennego w badaniach in vitro i in vivo, a także nie wpływała negatywnie na płodność szczurów. Niemniej jednak, jako inhibitor ACE, peryndopryl może wywoływać działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego, takie jak zwiększona śmiertelność płodów, wady nerek oraz podwyższona umieralność okołoporodowa i poporodowa. Amlodypina nie wykazała działania rakotwórczego w badaniach dwuletnich na szczurach i myszach przy dawkach do 2,5 mg/kg/dobę, co odpowiada dawkom klinicznym do 10 mg/dobę (przeliczone na mg/m²). Badania mutagenności amlodypiny również nie potwierdziły genotoksyczności.
antagonista wapnia, badanie in vitro, badanie in vivo, bezylan amlodypiny, dawka kliniczna, działanie karcynogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, mutagenność, peryndopryl i amlodypina, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, teratogenność, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerki, zniekształcenie dystalnej części szkieletu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tantum Flu o smaku pomarańczowym 600 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Tantum Flu o smaku pomarańczowym zawiera 600 mg paracetamolu oraz 10 mg fenylefryny chlorowodorku w każdej saszetce. Paracetamol, choć nie wykazuje działania teratogennego ani toksyczności względem płodu, może mieć niejednoznaczny wpływ na rozwój układu nerwowego płodu, dlatego zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas i jak najrzadziej u kobiet w ciąży. Fenylefryna natomiast jest przeciwwskazana w ciąży ze względu na potencjalne ryzyko wad rozwojowych płodu oraz zdolność do hamowania przepływu maciczno-łożyskowego, co może prowadzić do niedotlenienia płodu, szczególnie u kobiet z wywiadem stanu przedrzucawkowego. W związku z tym stosowanie Tantum Flu w ciąży nie jest zalecane.
dawka kliniczna, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, fenylefryna chlorowodorek, karmienie piersią, mleko kobiece, pierwszy trymestr ciąży, produkt leczniczy, przepływ maciczno-łożyskowy, rozwój neurologiczny, rozwój układu nerwowego, stan przedrzucawkowy, Tantum Flu, toksyczność płodowa, wada rozwojowa płodu, wiek rozrodczy