rozszczep podniebienia
Rozszczep podniebienia to wada wrodzona polegająca na niecałkowitym połączeniu struktur tworzących podniebienie podczas rozwoju płodowego. Defekt ten może obejmować podniebienie miękkie, twarde lub oba jednocześnie, a często współwystępuje z rozszczepem wargi. Wada ta powstaje między 7. a 12. tygodniem ciąży.
Częstość występowania rozszczepu podniebienia szacuje się na 1 na 1000-2500 żywych urodzeń, z różnicami w zależności od pochodzenia etnicznego. Do czynników ryzyka należą predyspozycje genetyczne, palenie tytoniu i spożywanie alkoholu przez matkę w czasie ciąży, stosowanie niektórych leków (np. przeciwpadaczkowych) oraz niedobór kwasu foliowego.
Rozszczep podniebienia powoduje trudności w karmieniu, zaburzenia rozwoju mowy, nawracające infekcje ucha środkowego oraz problemy z uzębieniem. Leczenie ma charakter interdyscyplinarny i obejmuje chirurgiczną korekcję (zwykle wykonywana między 6. a 18. miesiącem życia), leczenie ortodontyczne, terapię logopedyczną oraz interwencje psychologiczne.
Współczesne techniki operacyjne zapewniają dobre rezultaty funkcjonalne i estetyczne, a wczesna, kompleksowa opieka pozwala na prawidłowy rozwój dziecka z tą wadą. Kluczowe znaczenie ma koordynacja działań specjalistów różnych dziedzin w ramach dedykowanych zespołów zajmujących się leczeniem rozszczepów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Locoid Lipocream 1 mg/g
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące 17-maślanu hydrokortyzonu (Locoid Lipocream 1 mg/g) wskazują na potencjalne ryzyko teratogenne przy stosowaniu dużych dawek miejscowych kortykosteroidów u ciężarnych zwierząt. Zaobserwowano dwa główne zaburzenia rozwojowe: rozszczep podniebienia oraz zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego, co może skutkować niską masą urodzeniową i powikłaniami rozwojowymi. Poza tymi efektami, brak jest istotnych danych przedklinicznych dotyczących genotoksyczności, kancerogenności czy wpływu na płodność przy miejscowym stosowaniu 17-maślanu hydrokortyzonu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spiolto Respimat 2,5 mcg + 2,5 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Spiolto Respimat, zawierającego bromek tiotropium i olodaterol, wykazały, że działania toksyczne pojawiają się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne poziomy stosowane u ludzi. Zarówno tiotropium, jak i olodaterol nie wykazały potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego w dawkach terapeutycznych (2,5 µg + 2,5 µg). W badaniach reprodukcyjnych bromek tiotropium nie wykazywał działania teratogennego u szczurów i królików, a toksyczne efekty obserwowano jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne. Podobnie olodaterol nie wykazał teratogenności przy dawkach do 1054 µg/kg/dobę u szczurów, natomiast u królików dawka 2489 µg/kg/dobę wywołała toksyczne zmiany rozwojowe, w tym nierówne skostnienie i rozszczep podniebienia, co jest związane ze stymulacją beta-adrenergiczną.
beta2-mimetyk, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, maksymalna ekspozycja, mięsak gładkokomórkowy, mięśniak gładki krezki jajnika, mięśniak macicy, nierówne skostnienie, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozszczep podniebienia, Spiolto Respimat, stymulacja beta-adrenergiczna, toksyczność, toksyczność płodowa, układ moczowo-płciowy, układ oddechowy, wpływ na reprodukcję, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zapalenie gruczołu krokowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Encorton 10 mg
Prednizon, jako glikokortykosteroid, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży ze względu na potencjalne ryzyko powikłań takich jak niewydolność łożyska, mała masa urodzeniowa oraz śmierć płodu. Chociaż teratogenność u ludzi nie została jednoznacznie potwierdzona, dane kliniczne wskazują na konieczność stosowania najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, z uwzględnieniem indywidualnego doboru dawki (dostępne tabletki Encorton w dawkach 1 mg, 5 mg, 10 mg i 20 mg). Decyzja o terapii powinna opierać się na dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, a pacjentka powinna być szczegółowo poinformowana o potencjalnych zagrożeniach i zasadach stosowania leku w ciąży.
długotrwałe stosowanie kortykosteroidów, działania niepożądane kortykosteroidów, działanie teratogenne, Encorton, funkcje hormonalne, glikokortykosteroid, gospodarka hormonalna, hormony endogenne, hormony kory nadnerczy, mała masa urodzeniowa, niewydolność łożyska, rozszczep podniebienia, stosowanie glikokortykosteroidów, zahamowanie rozwoju płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fromilid 125 mg/5 ml
Przedkliniczne badania toksyczności klarytromycyny (Fromilid 125 mg/5 ml) wykazały, że ostra toksyczność u młodych myszy i szczurów jest wyższa (LD50: myszy 1230-1290 mg/kg mc., szczury 1270-1330 mg/kg mc.) niż u dorosłych osobników (myszy około 2700 mg/kg mc., szczury około 3000 mg/kg mc.). Objawy toksyczności obejmowały zmniejszenie masy ciała, osłabienie odruchów ssania, krwawienia jelitowe oraz zmiany w płucach. W badaniach podostrych i przewlekłych na szczurach dawki nietoksyczne wynosiły odpowiednio 55 mg/kg mc./dobę i 50 mg/kg mc./dobę, podczas gdy dawki toksyczne to 200 mg/kg mc./dobę (podostre) i 150 mg/kg mc./dobę (przewlekłe), z objawami takimi jak zmniejszenie masy ciała, zmiany hematologiczne, zapalenia nerek oraz zwiększona masa wątroby. U psów rasy beagle dawka nietoksyczna wyniosła 100 mg/kg mc./dobę, a dawka toksyczna 300 mg/kg mc./dobę, przy czym obserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie.
badanie histopatologiczne, badanie płodności, badanie pośmiertne, działanie teratogenne, hematokryt, klarytromycyna, krwawienie z jelit, LD50, makrolidy, maksymalna dawka dobowa, mikroskop elektronowy, mutagenność, odruch ssania, rozszczep podniebienia, ślinotok, stężenie hemoglobiny, stłuszczenie hepatocytów, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ, zawiesina doustna, zwyrodnienie nabłonka przewodów żółciowych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Esotkaleno 10 mg
Stosowanie prednizonu (substancji czynnej leku Esotkaleno) u kobiet w ciąży wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka, zwłaszcza ze względu na potencjalne zagrożenia dla płodu, takie jak zaburzenia wzrostu, ryzyko rozszczepu podniebienia (szczególnie przy ekspozycji w I trymestrze) oraz zanik kory nadnerczy przy stosowaniu w końcowym okresie ciąży. W przypadku konieczności terapii glikokortykosteroidami zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas oraz monitorowanie rozwoju płodu. U noworodków, których matki stosowały prednizon pod koniec ciąży, należy obserwować objawy zaniku kory nadnerczy i w razie potrzeby wdrożyć leczenie substytucyjne z stopniowym zmniejszaniem dawki.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cytotec 200 mcg
Mizoprostol (Cytotec 200 µg) jest lekiem o udokumentowanym działaniu teratogennym, dlatego jego stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym wymaga szczególnej ostrożności. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykluczenie ciąży oraz szczegółowe poinformowanie pacjentki o ryzyku wad rozwojowych płodu, takich jak zespół Möbiusa, zespół pasm owodniowych, wady OUN oraz artrogrypoza. Ekspozycja na mizoprostol w pierwszym trymestrze zwiększa ryzyko wad rozwojowych około trzykrotnie w porównaniu do ryzyka bazowego wynoszącego około 2%. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży ze względu na ryzyko poronienia, przedwczesnego porodu, śmierci płodu oraz pęknięcia macicy, szczególnie u kobiet z wcześniejszymi zabiegami na macicy lub wieloródkami.
artrogrypoza, bezmózgowie, cesarskie cięcie, dysfagia, działanie teratogenne, hipoplazja móżdżku, kwas mizoprostolowy, mizoprostol, oligodaktylia, paraliż mięśni twarzy, pęknięcie macicy, poród przedwczesny, poronienie samoistne, rozszczep podniebienia, skuteczna antykoncepcja, stopa końsko-szpotawa, wady cewy nerwowej, wady OUN, wodogłowie, zespół Möbiusa, zespół pasm owodniowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dymol (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Dymol, zawierającego azelastyny chlorowodorek (137 µg) i flutykazonu propionian (50 µg) na dawkę donosową, wykazały, że toksykologia ogólna flutykazonu propionianu odzwierciedla typowe działania glikokortykosteroidów, jednak przy donosowym stosowaniu w zalecanych dawkach ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna, co ogranicza znaczenie kliniczne tych efektów. Testy genotoksyczności i kancerogenności flutykazonu nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, a długoterminowe badania na myszach i szczurach nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów. W zakresie toksyczności reprodukcyjnej, glikokortykosteroidy mogą indukować wady rozwojowe i zahamowanie wzrostu płodu, jednak przy donosowym stosowaniu w zalecanych dawkach ryzyko to jest minimalne ze względu na niską ekspozycję systemową.
aerozol donosowy, azelastyny chlorowodorek, badanie toksyczności, dawka donosowa, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, flutykazonu propionian, genotoksyczność, glikokortykosteroid, kancerogenność, potencjał alergizujący, profil bezpieczeństwa, rozszczep podniebienia, teratogenność i embriotoksyczność, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, wada rozwojowa układu kostnego, właściwość uczulająca, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Benodil 0,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa budezonidu, substancji czynnej w produktach Benodil (0,125 mg/ml, 0,25 mg/ml oraz 0,5 mg/ml, zawiesina do nebulizacji), wykazały dobrą tolerancję w modelach zwierzęcych przy podawaniu wziewnym przez 12 miesięcy, nawet w dawkach 10-40-krotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Nie zaobserwowano toksyczności miejscowej w drogach oddechowych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście miejscowego działania na błony śluzowe. Badania rakotwórczości wykazały początkowo zwiększoną częstość glejaków mózgu u samców szczurów, jednak powtórne badania nie potwierdziły tej obserwacji, a zmiany wątrobowe, w tym nowotwory wątrobowokomórkowe, były podobne do tych wywoływanych przez inne glikokortykosteroidy, co sugeruje mechanizm receptorowy charakterystyczny dla całej grupy leków, bez potwierdzonego wpływu klinicznego u ludzi.
acetonid triamcynolonu, błona śluzowa dróg oddechowych, budezonid, deformacja układu kostnego, działanie rakotwórcze, działanie receptorowe, glejak mózgu, glikokortykosteroid, kortykosteroid, kortykosteroid miejscowy, nebulizacja, nowotwór wątrobowokomórkowy, potencjał mutagenny, rozszczep podniebienia, toksyczność miejscowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zmiany wątrobowe - Leksykon substancji czynnych
Pemetreksed – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pemetreksed wykazuje istotną toksyczność reprodukcyjną potwierdzoną w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych. U ciężarnych myszy zaobserwowano zmniejszoną przeżywalność płodów, obniżoną masę ciała, niepełne kostnienie oraz rozszczep podniebienia. U samców myszy i psów rasy beagle stwierdzono zmniejszoną płodność, zanik jąder oraz zwyrodnienie i martwicę nabłonka plemnikotwórczego po 9-miesięcznym dożylnym podawaniu pemetreksedu. Brak jest natomiast danych dotyczących wpływu na płodność samic, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa tej substancji czynnej.
aberracja chromosomalna, bolus dożylny, długotrwałe stosowanie leku, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, klastogenność, nabłonek plemnikotwórczy, pemetreksed, rozrodczość, rozszczep podniebienia, rozwój płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu, zanik jąder - Leksykon substancji czynnych
Gonadotropina kosmówkowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Gonadotropina kosmówkowa (hCG) wykazuje w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych, zwłaszcza na myszach, potencjalne ryzyko toksycznego wpływu na rozwój embrionalny. Zaobserwowano zwiększoną śmiertelność zarodków przed- i poimplantacyjnych, zmniejszenie wielkości i liczby płodów oraz podwyższoną częstość wrodzonych wad rozwojowych, takich jak otwarte powieki i rozszczep podniebienia. Warto podkreślić, że niektóre preparaty, np. Mensinorm Set i Zivafert, nie posiadają pełnych danych przedklinicznych, co ogranicza ocenę ich bezpieczeństwa. W przypadku Menopur, zawierającego hCG jako główny czynnik aktywności LH, brak jest danych toksyczności reprodukcyjnej, jednak stosowanie w ciąży i okresie poporodowym jest przeciwwskazane.
aktywność LH, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane niekliniczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, gonadotropina kosmówkowa, model zwierzęcy, owulacja, rozszczep podniebienia, rozwój embrionalny, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczny wpływ na rozród, wrodzona wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cutivate 0,05 mg/g
Przeprowadzone badania przedkliniczne flutykazonu propionianu, składnika aktywnego maści Cutivate 0,05 mg/g, potwierdziły jego profil bezpieczeństwa zgodny z innymi silnie działającymi glikokortykosteroidami. Ocena farmakologiczna nie wykazała nieprzewidzianych działań niepożądanych, a toksyczność po podaniu wielokrotnym mieściła się w oczekiwanym zakresie, bez specyficznych zagrożeń dla pacjentów. Badania genotoksyczności nie wykazały aktywności mutagennej ani klastogennej, a testy karcinogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania flutykazonu w kontekście długoterminowym.
aktywność klastogenna, aktywność mutagenna, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, flutykazon propionian, glikokortykosteroid, karcinogenność, kortykosteroid, maść Cutivate, potencjał genotoksyczny, potencjał reprodukcyjny, profil farmakologiczny, rozszczep podniebienia, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Methylprednisolone Sopharma 40 mg
Przedkliniczne badania metyloprednizolonu wykazały brak nieprzewidzianych zagrożeń bezpieczeństwa oraz typowe działania toksyczne związane z długotrwałą ekspozycją na egzogenne steroidy nadnerczy. Nie przeprowadzono długoterminowych badań rakotwórczości, co jest uzasadnione krótkotrwałym zastosowaniem terapeutycznym preparatu Methylprednisolone Sopharma. Badania mutagenne, prowadzone na komórkach bakterii i ssaków, nie wykazały potencjału genotoksycznego metyloprednizolonu, co potwierdza jego względne bezpieczeństwo w tym zakresie.
działanie teratogenne, glikokortykosteroid, kortykosteroid, metyloprednizolon, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, rozszczep podniebienia, steroid nadnerczy, wada rozwojowa szkieletu, wpływ kortykosteroidów na płodność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Symleptic 300 mg
Gabapentyna (Symleptic) stosowana u kobiet w okresie rozrodczym, ciąży oraz podczas karmienia piersią wymaga szczegółowej oceny ryzyka i korzyści przez lekarza. U potomstwa matek przyjmujących leki przeciwpadaczkowe, w tym gabapentynę, ryzyko wad wrodzonych jest 2-3-krotnie wyższe niż w populacji ogólnej, z najczęstszymi wadami takimi jak rozszczep podniebienia, wady układu krążenia oraz wady cewy nerwowej. Zaleca się monoterapię zamiast politerapii, gdyż wielolekowe leczenie zwiększa ryzyko wad rozwojowych. Nagłe odstawienie gabapentyny jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko przełomowych napadów drgawkowych, które mogą mieć poważne konsekwencje dla matki i płodu. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania gabapentyny w ciąży, a badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na rozrodczość, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści przed kontynuacją terapii.
- Leksykon substancji czynnych
17-maślan hydrokortyzonu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
17-maślan hydrokortyzonu (Hydrocortisoni butyras) jest kortykosteroidem stosowanym miejscowo, którego bezpieczeństwo w okresie ciąży wymaga szczególnej ostrożności. Badania przedkliniczne na ciężarnych samicach zwierząt wykazały, że miejscowe aplikacje dużych dawek mogą prowadzić do poważnych zaburzeń rozwojowych płodu, takich jak rozszczep podniebienia oraz zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego, skutkujące niższą masą urodzeniową. W produktach leczniczych zawierających 17-maślan hydrokortyzonu, np. Locoid i Locoid Lipocream w stężeniu 1 mg/g, nie odnotowano innych istotnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, jednak zaleca się unikanie stosowania na dużych powierzchniach ciała u kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze.
17-maślan hydrokortyzonu, badanie diagnostyczne, dawka mikrogramowa, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, Hydrocortisoni butyras, kortykosteroid miejscowy, Locoid, pierwszy trymestr ciąży, praktyka kliniczna, rozszczep podniebienia, stężenie leku, test prowokacyjny, TRUE Test, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flucorta 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa flukonazolu wykazały, że obserwowane efekty toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi. W badaniach długoterminowych (24 miesiące) na myszach i szczurach stosowano dawki 2,5-10 mg/kg mc./dobę, co odpowiada 2-7-krotnej ekspozycji względem dawek klinicznych. Nie stwierdzono potencjału rakotwórczego, z wyjątkiem zwiększonej częstości gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5-10 mg/kg mc./dobę. Flukonazol nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc./dobę oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc./dobę. Wpływ teratogenny był dawko-zależny: dawki 5-10 mg/kg mc. nie wykazywały toksyczności płodowej, natomiast dawki 25-50 mg/kg mc. powodowały zmiany anatomiczne i opóźnienie kostnienia, a dawki 80-320 mg/kg mc. skutkowały zwiększoną śmiertelnością zarodków oraz wadami rozwojowymi, takimi jak falistość żeber, rozszczep podniebienia i nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki.
bezpieczeństwo stosowania flukonazolu, działanie teratogenne, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, płód martwy, potencjał rakotwórczy, przedłużony poród, przeżywalność noworodków, rozszczep podniebienia, śmiertelność zarodkowa, toksyczność płodowa, wpływ na płodność, wpływ na przebieg porodu, wpływ na rozwój płodu, zmniejszenie stężenia estrogenów - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Meprelon 32 mg
Metyloprednizolon (Meprelon) wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak jest jednoznacznych danych dotyczących wpływu leku na płodność u ludzi, a badania na zwierzętach wskazują na potencjalne ryzyko teratogenne, w tym zwiększoną częstość rozszczepu podniebienia oraz wargi przy stosowaniu glikokortykosteroidów w pierwszym trymestrze. Długotrwałe leczenie może prowadzić do zaburzeń wzrostu wewnątrzmacicznego, a stosowanie pod koniec ciąży wiąże się z ryzykiem zaniku kory nadnerczy u płodu, co może wymagać leczenia substytucyjnego u noworodka. Leczenie w ciąży powinno być podejmowane wyłącznie po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, stosując najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas oraz monitorując rozwój płodu.
długotrwałe leczenie, glikokortykosteroid, karmienie piersią, krążenie układowe, leczenie substytucyjne, Meprelon, metyloprednizolon, neonatolog, pierwszy trymestr ciąży, rozszczep podniebienia, rozwój płodu, stosunek korzyści do ryzyka, wiek rozrodczy, zaburzenie wzrostu wewnątrzmacicznego, zanik kory nadnerczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Budixon Neb 0,5 mg/ml
Badania przedkliniczne preparatu Budixon Neb, zawierającego budezonid, potwierdziły typowy dla glikokortykosteroidów profil farmakologiczny oraz brak działania genotoksycznego. Substancja nie indukowała mutacji genowych ani aberracji chromosomowych, co wskazuje na bezpieczeństwo genetyczne. Jednakże, w modelach zwierzęcych zaobserwowano potencjalne działanie teratogenne, w tym rozszczep podniebienia oraz deformacje układu kostnego, co jest zgodne z mechanizmem działania glikokortykosteroidów na procesy rozwojowe osteogenezy.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Euphyllin long 300 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne teofiliny, substancji czynnej Euphyllin long, wykazały brak istotnej toksyczności przewlekłej u psów i szczurów, co sugeruje korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Ocena mutagenności w modelach in vivo i in vitro wskazuje na brak działania mutagennego w warunkach uwzględniających metabolizm ssaków, natomiast pozytywne wyniki in vitro bez metabolizmu mają ograniczone znaczenie kliniczne ze względu na szybki metabolizm teofiliny in vivo. Brak jest danych dotyczących potencjału rakotwórczego teofiliny w badaniach długoterminowych na zwierzętach, co uniemożliwia jednoznaczną ocenę ryzyka karcynogennego przy przewlekłym stosowaniu leku.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, demetylacja, działanie mutagenne, działanie teratogenne, klirens, krew pępowinowa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, rozszczep podniebienia, teofilina, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa serca, zniekształcenie kończyn - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flukonazol Actavis 200 mg
Badania przedkliniczne flukonazolu wykazały brak działania rakotwórczego u myszy i szczurów przy dawkach doustnych 2,5-10 mg/kg mc./dobę (2-7-krotność dawki ludzkiej). U samców szczurów poddanych dawkom 5 i 10 mg/kg mc. zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków wątrobowokomórkowych. Flukonazol nie wykazywał działania mutagennego w testach na Salmonella typhimurium, komórkach L5178Y oraz w badaniach cytogenetycznych in vivo i in vitro (stężenie 1000 μg/ml). Nie stwierdzono wpływu na płodność szczurów przy dawkach doustnych 5-20 mg/kg mc. oraz pozajelitowych 5-75 mg/kg mc.
badanie cytogenetyczne, badanie in vivo, chłoniak, dodatkowe żebro, estrogen, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, mutacja chromosomalna, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, płód martwy, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodka, szpik kostny, zaburzenie porodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Esotkaleno 5 mg
Produkt leczniczy Esotkaleno zawierający prednizon w dawkach od 1 mg do 50 mg wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w okresie reprodukcyjnym, zwłaszcza u pacjentek planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Prednizon może zwiększać ryzyko rozszczepu podniebienia u płodów, szczególnie przy ekspozycji w pierwszym trymestrze ciąży, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych. Długotrwała terapia glikokortykosteroidami może prowadzić do zaburzeń wzrostu płodu, a stosowanie leku w końcowym okresie ciąży wiąże się z ryzykiem zaniku kory nadnerczy u noworodka, co wymaga wdrożenia leczenia substytucyjnego i stopniowej redukcji dawki. Prednizon przenika do mleka kobiecego, dlatego przy wyższych dawkach zaleca się przerwanie karmienia piersią, aby uniknąć potencjalnej toksyczności u noworodka.
badanie ultrasonograficzne, Esotkaleno, glikokortykosteroidy, glikokortykosteroidy w ciąży, kora nadnerczy, leczenie substytucyjne, monitorowanie parametrów klinicznych, monitorowanie stanu zdrowia, pierwszy trymestr ciąży, prednizon, preparat Esotkaleno, rozszczep podniebienia, terapia przewlekła, zaburzenia wzrostu płodu, zanik kory nadnerczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Urotrim 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa trimetoprimu, substancji czynnej produktu Urotrim, wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Konwencjonalne badania farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa, a testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności. Wyniki te stanowią podstawę do oceny bezpieczeństwa stosowania leku u ludzi, podkreślając jego korzystny profil przy standardowych dawkach terapeutycznych.
antagonista kwasu foliowego, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, efekt teratogenny, embriotoksyczność, kwas foliowy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozszczep podniebienia, rozwój płodu, suplementacja kwasu foliowego, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, trimetoprim, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, utrata płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Meprelon 32 mg
Przedkliniczne badania toksyczności metyloprednizolonu sodu bursztynianu wykazały niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 wynoszącymi 650 mg/kg u szczurów oraz 770 mg/kg u myszy po podaniu dożylnym, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych. Przewlekłe podawanie leku w dawkach 3 i 10 mg/kg/dobę u zwierząt skutkowało zmianami farmakodynamicznymi, takimi jak policytemia, limfopenia, atrofia grasicy i kory nadnerczy oraz akumulacja glikogenu w wątrobie. Dodatkowo obserwowano osłabienie odporności, zmniejszenie aktywności szpiku kostnego, zanik mięśni szkieletowych oraz zmiany w narządach rozrodczych (np. zmniejszenie masy jąder i gruczołu krokowego u psów, zmiany masy jąder i jajników u szczurów). Towarzyszyły temu objawy ogólnoustrojowe, takie jak polidypsja, biegunka i pogorszenie stanu ogólnego.
aktywność szpiku kostnego, atrofia grasicy, atrofia kory nadnerczy, dawka kliniczna, działanie farmakodynamiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, glikogen wątrobowy, glikokortykosteroid, hematopoeza, LD50, limfopenia, metyloprednizolon, metyloprednizolon sodu bursztynian, odporność na zakażenia, podanie dożylne, policytemia, profil bezpieczeństwa leku, rozszczep podniebienia, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie wzrostu wewnątrzmacicznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klacid 250 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne klarytromycyny wykazały wysoką tolerancję leku u różnych gatunków zwierząt, z dawką śmiertelną przekraczającą 5 g/kg mc. w toksyczności ostrej. W badaniach podostrych i przewlekłych maksymalne tolerowane dawki wynosiły odpowiednio: u naczelnych 100 mg/kg mc./dobę przez 14 dni i 35 mg/kg mc./dobę przez miesiąc, u szczurów 75 mg/kg mc./dobę przez miesiąc, 35 mg/kg mc./dobę przez 3 miesiące oraz 8 mg/kg mc./dobę przez 6 miesięcy, a u psów 50 mg/kg mc./dobę przez 14 dni, 10 mg/kg mc./dobę przez miesiąc i 3 miesiące oraz 4 mg/kg mc./dobę przez 6 miesięcy. Toksyczność objawiała się głównie uszkodzeniem wątroby, manifestującym się wzrostem enzymów wątrobowych (fosfataza alkaliczna, aminotransferaza alaninowa i asparaginianowa, γ-glutamylotransferaza, dehydrogenaza mleczanowa), które po odstawieniu leku ulegały normalizacji. Dodatkowo obserwowano objawy takie jak wymioty, osłabienie, ślinotok, odwodnienie oraz zmiany w narządach takich jak żołądek, grasica, nerki i tkanki limfatyczne. U psów i małp przy bardzo dużych dawkach (400 mg/kg mc./dobę) stwierdzono zmętnienie i obrzęk rogówki.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, badanie mutagenności, badanie płodności, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, cykl rujowy, dawka dobowa, dawka śmiertelna, dehydrogenaza mleczanowa, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, glutamylotransferaza, klarytromycyna, objaw niepożądany, obrzęk rogówki, rozszczep podniebienia, szczep bakteryjny, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra i przewlekła, układ limfatyczny, uszkodzenie narządu, wada układu krążenia, wątroba, wczesne poronienie, zmiana chorobowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluxazol 200 mg
Przedkliniczne badania flukonazolu, substancji czynnej produktu Fluxazol, wykazały, że toksyczność obserwowana u zwierząt pojawia się przy dawkach wielokrotnie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi. W długoterminowych badaniach na myszach i szczurach, przy dawkach 2,5; 5 i 10 mg/kg mc./dobę (około 27-krotność dawki ludzkiej), nie stwierdzono wzrostu częstości nowotworów złośliwych, choć u samców szczurów zaobserwowano częstsze występowanie gruczolaków wątrobowo-komórkowych przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc./dobę. Testy mutagenności, zarówno in vitro (na bakteriach Salmonella typhimurium i komórkach L5178Y) jak i in vivo (na komórkach szpiku myszy oraz ludzkich limfocytach przy stężeniu 1000 µg/ml), nie wykazały działania mutagennego flukonazolu.
badanie cytogenetyczne, chłoniak, dodatkowe żebro, działanie teratogenne, estrogen, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, kostnienie twarzoczaszki, limfocyt, mutacja chromosomalna, płód martwy, potencjał mutagenny, rozrodczość, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, szpik kostny, układ kielichowo-miedniczkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Chorapur 5000 IU
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej (hCG) przeprowadzone na modelach mysich wykazały istotne efekty toksyczne zależne od dawki, obejmujące zwiększoną śmiertelność zarodków na etapach przed- i poimplantacyjnym oraz wzrost śmiertelności płodów. W badaniach zaobserwowano również zmniejszenie wielkości płodów oraz redukcję liczby płodów w miocie, co wskazuje na zaburzenia płodności. Szczególnie niepokojące były teratogenne skutki stosowania hCG w dawkach terapeutycznych, takie jak otwarte powieki oraz rozszczep podniebienia, co podkreśla potencjalne ryzyko wad rozwojowych u potomstwa.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Seretide 125 (125 mcg + 25 mcg)/dawkę inh.
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa Seretide, obejmujące salmeterol i flutykazon propionian, wykazały potencjalne ryzyko teratogenne glikokortykosteroidów, takie jak rozszczep podniebienia i zniekształcenia szkieletu, jednak przy dawkach znacznie przekraczających zalecane terapeutyczne. Salmeterol wykazywał toksyczność zarodkową i płodową jedynie przy ekspozycji na dawki wielokrotnie wyższe niż kliniczne. W badaniach na szczurach jednoczesne podawanie obu substancji spowodowało specyficzne zmiany rozwojowe, m.in. przemieszczenie tętnicy pępkowej i niecałkowite kostnienie kości potylicznej, co wiązało się z wysokimi dawkami glikokortykosteroidów. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń DNA dla obu składników, co potwierdza brak działania genotoksycznego w warunkach przedklinicznych.
działanie mutagenne, działanie toksyczne, efekt teratogenny, flutykazon propionian, gaz nośny, glikokortykosteroid, niecałkowite kostnienie kości potylicznej, norfluran, potencjał genotoksyczny, przemieszczenie tętnicy pępkowej, rozszczep podniebienia, salmeterol, salmeterolu ksynafonian, Seretide, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na rozrodczość, zniekształcenie szkieletu - Leksykon substancji czynnych
Busulfan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczna ocena busulfanu wykazała jego wyraźne działanie mutagenne i klastogenne, potwierdzone w testach na Salmonella typhimurium, Drosophila melanogaster oraz komórkach ludzkich i gryzoni, zarówno in vitro, jak i in vivo. Busulfan indukował aberracje chromosomalne u pacjentów oraz zwierząt doświadczalnych. Jako substancja potencjalnie rakotwórcza, busulfan został sklasyfikowany przez IARC jako czynnik rakotwórczy dla ludzi, co potwierdza WHO. W badaniach na myszach dożylne podawanie busulfanu zwiększało częstość guzów grasicy i jajnika. Ponadto, busulfan wykazuje działanie teratogenne, powodując u gryzoni liczne zaburzenia rozwojowe, w tym zmiany w układzie mięśniowo-szkieletowym, zahamowanie wzrostu, małą masę urodzeniową oraz defekty gonad, prowadzące do bezpłodności potomstwa obu płci.
aberracja chromosomalna, bezpłodność, busulfan, dimetyloacetoamid, Drosophila melanogaster, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hepatotoksyczność, martwica wątroby, organogeneza, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, spermatogeneza, substancja rakotwórcza, układ mięśniowo-szkieletowy, wada szkieletu, wspólny pień tętniczy, zwężenie pnia płucnego