nadwrażliwość
Nadwrażliwość jest terminem medycznym opisującym nieprawidłową lub wzmożoną reakcję układu immunologicznego na bodźce, które u większości osób nie wywołują żadnej odpowiedzi. Jest to podstawa wielu chorób alergicznych i autoimmunologicznych.
Według klasyfikacji Gella i Coombsa wyróżnia się cztery główne typy nadwrażliwości: typ I (natychmiastowa, zależna od IgE), typ II (cytotoksyczna), typ III (kompleksów immunologicznych) oraz typ IV (opóźniona, komórkowa). Każdy typ charakteryzuje się odmiennym mechanizmem patofizjologicznym i manifestacją kliniczną.
Nadwrażliwość typu I obejmuje klasyczne reakcje alergiczne jak katar sienny, astma czy anafilaksja. Typ II odpowiada za reakcje cytotoksyczne występujące np. w niedokrwistościach autoimmunohemolitycznych. Typ III związany jest z chorobami kompleksów immunologicznych jak zapalenie naczyń czy niektóre postacie kłębuszkowego zapalenia nerek, a typ IV odpowiada za kontaktowe zapalenie skóry czy reakcje na gruźlicę.
Diagnostyka nadwrażliwości obejmuje testy skórne, oznaczanie specyficznych przeciwciał IgE, testy prowokacyjne oraz badania laboratoryjne oceniające funkcje układu immunologicznego. Leczenie zależy od typu nadwrażliwości i obejmuje unikanie alergenów, farmakoterapię (leki przeciwhistaminowe, kortykosteroidy, leki immunosupresyjne) oraz w niektórych przypadkach immunoterapię swoistą.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dekristol 20 000 IU
Lek Dekristol w postaci kapsułek zawierających 500 µg cholekalcyferolu (20 000 IU witaminy D3) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym na orzeszki ziemne i soję ze względu na obecność oleju arachidowego. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują hiperkalcemię, hiperkalciurię, hiperwitaminozę D, nefrokalcynozę, kamicę nerkową, ciężką niewydolność nerek oraz rzekomą niedoczynność przytarczyc. Ponadto, nie zaleca się jednoczesnego stosowania Dekristolu z innymi preparatami zawierającymi witaminę D ze względu na ryzyko kumulacji i przedawkowania.
alergia na orzeszki ziemne, cholekalcyferol, gospodarka wapniowo-fosforanowa, gruźlica, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperwitaminoza D, kamica nerkowa, nadwrażliwość, nefrokalcynoza, niewydolność nerek, olej arachidowy, przedawkowanie preparatu, reakcja krzyżowa, rzekoma niedoczynność przytarczyc, sarkoidoza, suplement witaminy D, witamina D3 - Leksykon substancji czynnych
Fluocinolon acetonid – Przeciwwskazania stosowania
Fluocinolon acetonid, syntetyczny kortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym, przeciwświądowym i obkurczającym naczynia, jest składnikiem preparatu Flucinar w postaci żelu o stężeniu 0,25 mg/g. Jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak glikol propylenowy, etanol oraz parabeny (E216, E218). Ponadto, lek nie powinien być stosowany w przypadku infekcji skórnych bakteryjnych, wirusowych (np. opryszczka, półpasiec) i grzybiczych, gdyż może nasilać zakażenia poprzez immunosupresję. Przeciwwskazania obejmują także specyficzne dermatozy, takie jak trądzik zwykły, trądzik różowaty i zapalenie skóry dookoła ust, gdzie kortykosteroidy mogą pogarszać przebieg choroby lub wywoływać efekt odbicia. U dzieci poniżej 2 roku życia stosowanie fluocinolonu acetonidu jest zabronione ze względu na zwiększoną absorpcję, niedojrzałość bariery skórnej i metabolizmu, co zwiększa ryzyko działań ogólnoustrojowych, w tym zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza.
acne vulgaris, atrofia skóry, brodawka wirusowa, choroba naczyń obwodowych, cukrzyca, czyrak, dermatitis perioralis, działanie immunosupresyjne, fluocinolon acetonid, glikokortykosteroid, glikol propylenowy, grzybica skóry, grzybica stóp, infekcja oportunistyczna, infekcja skórna, jaskra, kandydoza skórna, kortykosteroid, liszajec zakaźny, nadwrażliwość, opatrunek okluzyjny, opryszczka narządów płciowych, opryszczka zwykła, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ospa wietrzna, parabeny, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, półpasiec, rosacea, rumień, teleangiektazja, trądzik posteroidowy, trądzik różowaty, trądzik zwykły, zakażenie ropne skóry, zapalenie skóry dookoła ust - Leksykon leków
Działania niepożądane – Quator 20 mg
Profil bezpieczeństwa tadalafilu (Quator) został oceniony na podstawie szerokich badań klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych lekiem oraz 4422 pacjentów z grupy placebo, stosujących różne schematy dawkowania (doraźnie oraz 5 mg raz na dobę) w terapii zaburzeń erekcji i łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, z tendencją wzrostową częstości występowania wraz ze wzrostem dawki. Bóle głowy pojawiały się głównie w okresie 10-30 dni od rozpoczęcia terapii, co może mieć znaczenie prognostyczne. U pacjentów geriatrycznych (>65 lat) obserwowano częstsze występowanie biegunek, a u osób powyżej 75 roku życia także zawrotów głowy, zwłaszcza przy dawce 5 mg/dobę. W badaniach EKG odnotowano nieznaczny wzrost częstości bradykardii zatokowej, jednak bez istotnych objawów klinicznych.
badanie elektrokardiograficzne, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, duszność, kołatanie serca, krwiomocz, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadciśnienie, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, nagłe zaczerwienienie twarzy, niedociśnienie, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk obwodowy, odwodnienie, placebo, pokrzywka, priapizm, przedłużona erekcja, przekrwienie błony śluzowej nosa, refluks żołądkowo-przełykowy, szumy uszne, tadalafil, wymioty, wysypka, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapis EKG, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neotac 50 mg/ml
Preparat Neotac, zawierający inozynę pranobeks (kompleks inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3), wykazuje szereg działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęstszym i najistotniejszym działaniem jest bardzo częste (≥1/10) zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi oraz w moczu, które jest odwracalne po zakończeniu leczenia. Często obserwuje się również podwyższenie aktywności aminotransferaz, fosfatazy zasadowej oraz stężenia azotu mocznikowego (BUN) we krwi. W zakresie układu nerwowego często występują ból głowy i zawroty głowy, a niezbyt często senność lub bezsenność. W obrębie przewodu pokarmowego często zgłaszane są nudności (z wymiotami lub bez) oraz dyskomfort w nadbrzuszu, a niezbyt często biegunka lub zaparcia. Działania niepożądane ze strony skóry i tkanki podskórnej obejmują często świąd i wysypkę, a rzadziej rumień (częstość nieznana). Bóle stawów są również często zgłaszane, natomiast wielomocz i zmęczenie występują niezbyt często.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, aminotransferazy, azot mocznikowy, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, ból stawów, dyskomfort w nadbrzuszu, fosfataza zasadowa, inozyna pranobeks, konwencja MedDRA, kwas moczowy, nadwrażliwość, Neotac, nerwowość, niepożądane działania produktów leczniczych, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień, senność, świąd, wielomocz, wysypka, zaparcia, zawroty głowy, złe samopoczucie, zmęczenie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Apap przeziębienie (650 mg + 50 mg + 10 mg)/sasz.
Lek Apap przeziębienie w formie proszku do roztworu doustnego zawiera paracetamol (650 mg), kwas askorbinowy (50 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (10 mg). Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, niestabilną chorobą wieńcową, zaburzeniami rytmu serca, nadciśnieniem tętniczym, ciężką niewydolnością wątroby i nerek, wirusowym zapaleniem wątroby oraz chorobą alkoholową. Fenylefryna, jako sympatykomimetyk, wyklucza stosowanie leku u osób z jaskrą z wąskim kątem przesączania, nadczynnością tarczycy oraz w okresie ciąży. Ponadto, obecność aspartamu (20 mg/saszetka) stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z fenyloketonurią. Lek nie powinien być stosowany równocześnie z inhibitorami MAO, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz zydowudyną ze względu na ryzyko interakcji i działań niepożądanych.
amina sympatykomimetyczna, astma oskrzelowa, choroba alkoholowa, fenylefryna, fenyloketonuria, hepatotoksyczność, inhibitor MAO, jaskra z wąskim kątem, kwas askorbowy, methemoglobina, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedobór reduktazy methemoglobinowej, niedobór sacharazy-izomaltazy, niestabilna choroba wieńcowa, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, paracetamol, przełom nadciśnieniowy, substancja pomocnicza, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wirusowe zapalenie wątroby, zaburzenia rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zydowudyna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sulperazon 1 g 500 mg + 500 mg
Stosowanie Sulperazonu (cefoperazon + sulbaktam) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnym nasileniu, najczęściej łagodnych lub umiarkowanych. Do często obserwowanych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia i leukopenia (≥1/100 do <1/10), dodatni wynik bezpośredniego testu Coombsa oraz obniżenie hemoglobiny i hematokrytu. Trombocytopenia występuje niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), a koagulopatie, eozynofilia i hipoprotrombinemia mają częstość nieznaną. Reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, mogą prowadzić do zgonu i występują z częstością nieznaną. Częstość występowania działań niepożądanych żołądkowo-jelitowych, takich jak biegunka, nudności i wymioty, wynosi ≥1/100 do <1/10, natomiast rzekomobłoniaste zapalenie jelit jest rzadkie, ale poważne. W badaniach laboratoryjnych często obserwowano podwyższenie aktywności AlAT, AspAT, fosfatazy alkalicznej oraz bilirubiny, z możliwym wystąpieniem żółtaczki o nieznanej częstości.
biegunka, bilirubina, ból głowy, ból w miejscu wstrzyknięcia, dreszcze, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, gorączka, hipoprotrombinemia, koagulopatia, krwiomocz, krwotok, leukopenia, nadwrażliwość, neutropenia, niedociśnienie, nudności, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcje skórne, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, stężenie hemoglobiny, Sulperazon, świąd, test Coombsa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, układ narządów, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia nerek, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie naczyń, zapalenie żył, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klacid Uno 500 mg
Klacid Uno (klarytromycyna) w dawce 500 mg w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla antybiotyków makrolidowych, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi dotyczącymi układu pokarmowego, takimi jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku. W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnych różnic w częstości działań niepożądanych między pacjentami z wcześniejszymi zakażeniami prątkami a innymi populacjami. U pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza przy dawkach 1000 mg/dobę stosowanych długoterminowo, obserwowano częstsze występowanie nudności, wymiotów, zmian smaku, bólów brzucha, biegunek, wysypek, wzdęć, bólu głowy, zaparć, zaburzeń słuchu oraz podwyższonej aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT). W 2-3% przypadków odnotowano istotne zwiększenie AspAT i AlAT, leukopenię, trombocytopenię oraz podwyższone stężenie azotu mocznikowego, co wymaga monitorowania parametrów laboratoryjnych.
AIDS, antybiotyk makrolidowy, biegunka, ból brzucha, dezorientacja, drżenie, duszność, hipoglikemia, kandydoza jamy ustnej, Klacid Uno, klarytromycyna, lek hipoglikemizujący, leukopenia, nadwrażliwość, neutropenia, niepokój, niestrawność, niewydolność nerek, nudność, omam, parestezja, preparat o natychmiastowym uwalnianiu, profil bezpieczeństwa leku, psychoza, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rozszerzenie naczyń, statyna, szum uszny, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, układ pokarmowy, wydłużenie czasu protrombinowego, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wzdęcie, zaburzenie słuchu, zaburzenie smaku, zakażenie Mycobacterium, zakażenie prątkami, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół nabytego niedoboru odporności, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Scandivin 30 mg/ml
Scandivin, zawierający chlorowodorek mepiwakainy w stężeniu 30 mg/ml, jest środkiem do znieczulenia miejscowego typu amidowego, którego profil bezpieczeństwa jest zbliżony do innych leków z tej grupy. Działania niepożądane są zwykle zależne od dawki i mogą wynikać z wysokiego stężenia mepiwakainy w osoczu, spowodowanego przedawkowaniem, szybkim wchłanianiem lub przypadkowym wstrzyknięciem donaczyniowym. Najpoważniejsze reakcje obejmują obrzęk krtani i gardła, skurcz oskrzeli, wczesne objawy depresji ośrodkowego układu nerwowego (pobudzenie, lęk, drżenia, zaburzenia mowy) oraz zaburzenia neurologiczne, takie jak parestezje i niedoczulica w obrębie warg, języka i jamy ustnej. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne zaburzenia kardiologiczne u pacjentów z chorobami serca oraz ryzyko niedotlenienia i hiperkapnii wtórnych do niewydolności oddechowej lub napadów drgawkowych.
astma, ból neuropatyczny, chlorowodorek mepiwakainy, choroba niedokrwienna serca, depresja OUN, dysfagia, hiperkapnia, idiosynkrazja, mepiwakaina, nadwrażliwość, napady drgawkowe, nerw trójdzielny, nerwoból, neuropatia, niedoczulica, niedotlenienie, niewydolność oddechowa, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pokrzywka, przeczulica, przedawkowanie, reakcja anafilaktyczna, reakcja ogólnoustrojowa, skurcz oskrzeli, wstrzyknięcie donaczyniowe, zaburzenia mowy, znieczulenie miejscowe amidowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Glurenorm 30 mg
Glurenorm, zawierający glikwidon 30 mg, jest doustnym lekiem przeciwcukrzycowym z grupy pochodnych sulfonylomocznika, którego stosowanie wymaga wykluczenia przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na glikwidon, sulfonamidy oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę (134,60 mg/tabletka). Lek jest niewskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1, ciężką niewydolnością wątroby, po resekcji trzustki oraz w ostrych stanach metabolicznych, takich jak śpiączka cukrzycowa, stan przedśpiączkowy, kwasica i ketoza cukrzycowa, gdzie konieczne jest leczenie insuliną. Ponadto, Glurenorm nie powinien być stosowany u pacjentów z ostrą przerywaną porfirią, nietolerancją laktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
ciężkie zakażenie, cukrzyca typu 1, glikwidon, hipoglikemia, insulinoterapia, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, kwasica ketonowa, laktoza, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, niewydolność wątroby, okres okołooperacyjny, pochodne sulfonylomocznika, porfiria wątrobowa, resekcja trzustki, śpiączka cukrzycowa, stan przedśpiączkowy, sulfonamidy, wyrównanie cukrzycy, zabieg chirurgiczny, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Daktarin-oral 20 mg/g
Produkt leczniczy Daktarin-oral w postaci żelu do stosowania w jamie ustnej, zawierający mikonazol w stężeniu 20 mg/g, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 88 dorosłych oraz 23 dzieci (w wieku od ≤1 miesiąca do 10,7 lat) z drożdżycą jamy ustnej. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności u 4,5% dorosłych i 13,0% dzieci, wymioty u 1,1% dorosłych i 13,0% dzieci, cofanie się treści pokarmowej u 8,7% dzieci) oraz zaburzenia smaku (1,1–4,5% dorosłych). Dodatkowo zgłaszano suchość w jamie ustnej (2,3% dorosłych), dyskomfort w jamie ustnej (3,4% dorosłych) oraz zapalenie jamy ustnej i odbarwienie języka. Profil bezpieczeństwa u dzieci wskazuje na wyższą częstość działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego w porównaniu do dorosłych.
biegunka, Daktarin-oral, drożdżyca jamy ustnej, dysfagia, hepatotoksyczność, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mikonazol, nadwrażliwość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obturacja dróg oddechowych, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja DRESS, refluks żołądkowo-przełykowy, suchość jamy ustnej, wymioty, wysypka, zaburzenia smaku, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zadławienie, zapalenie jamy ustnej, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Jodek sodu Na 131 I Polatom, kapsułki do diagnostyki aktywność od 1 MBq do 37 MBq
Jodek sodu Na¹³¹I POLATOM w kapsułkach twardych, zawierający radioizotop jodu-131 o aktywności od 1 MBq do 37 MBq i okresie półtrwania 8,02 dnia, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, kobiet w ciąży (potwierdzonej lub podejrzewanej) oraz karmiących piersią ze względu na ryzyko przenikania promieniotwórczego jodu do mleka. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 10 roku życia z powodu zwiększonej wrażliwości tarczycy na promieniowanie jonizujące oraz w standardowych badaniach scyntygraficznych tarczycy, chyba że istnieje podejrzenie raka tarczycy lub brak dostępności alternatywnych radiofarmaceutyków, takich jak jod-123 lub technet-99m. Jod-131 emituje promieniowanie gamma o energiach 365 keV (81,7%), 637 keV (7,2%) i 284 keV (6,1%) oraz promieniowanie beta o maksymalnej energii 606 keV, co wymaga szczególnej ostrożności w kwalifikacji pacjentów do badań diagnostycznych z jego użyciem.
ciąża, dysfagia, dysfunkcja tarczycy, izotop jodu, jod-123, karmienie piersią, nadwrażliwość, ochrona radiologiczna, promieniowanie beta, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, rak tarczycy, scyntygrafia tarczycy, środek kontrastowy jodowy, technet-99m, wrażliwość tarczycy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Flutixon 250 mcg/dawkę inh.
Flutixon, zawierający propionian flutykazonu w dawce 250 mikrogramów na dawkę inhalacyjną w postaci proszku do inhalacji w kapsułce twardej, posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym laktozę. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z wywiadem atopowym lub alergiami na leki, gdyż istnieje ryzyko reakcji alergicznych. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie dokładnego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza u osób z wcześniejszymi reakcjami na glikokortykosteroidy wziewne lub składniki preparatu. Laktoza, jako substancja pomocnicza, stanowi dodatkowe ograniczenie u pacjentów z nadwrażliwością na ten cukier.
alergia na leki, diagnostyka alergologiczna, działanie niepożądane, Flutixon, glikokortykosteroid wziewny, kapsułka twarda, kwalifikacja pacjenta, laktoza, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, propionian flutykazonu, proszek do inhalacji, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, wywiad atopowy - Leksykon substancji czynnych
Czynnik grasiczy X – Właściwości farmakodynamiczne
Czynnik grasiczy X, będący wyciągiem z grasic cielęcych, zawiera białka i polipeptydy o masie cząsteczkowej 4 000–12 000 Da, wykazując aktywność immunomodulującą zbliżoną do naturalnych hormonów grasicy ludzkiej. Preparat TFX, zawierający 10 mg czynnika grasiczego X w 1 ml roztworu do wstrzykiwań po rekonstytucji, działa poprzez selektywną stymulację układu odpornościowego, zwiększając liczbę limfocytów, wspomagając dojrzewanie limfocytów T oraz wzmacniając odporność zarówno ogólną, jak i miejscową. Ponadto wykazuje właściwości hamujące procesy autoagresji oraz działanie ochronne na układ krwiotwórczy, redukując toksyczność leków cytostatycznych i immunosupresyjnych. Preparat sklasyfikowany jest w kodzie ATC L03AX, co podkreśla jego immunostymulujący mechanizm działania.
autoagresja, choroba autoimmunologiczna, czynnik grasiczy X, dojrzewanie limfocytów T, efekt immunomodulujący, hormon grasicy, lek cytostatyczny, lek immunostymulujący, lek immunosupresyjny, limfocytoza, liofilizacja, nadwrażliwość, odporność komórkowa, odpowiedź immunologiczna, rekonstytucja, roztwór do wstrzykiwań, stymulacja układu odpornościowego, tiomersal, tymostymulina, układ krwiotwórczy, wyciąg z grasicy cielęcej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Permetryna Scabinol Forte 50 mg/g
Permetryna Scabinol Forte (50 mg/g, żel) wykazuje profil działań niepożądanych głównie o charakterze skórnym, które są zazwyczaj łagodne i przemijające. Najczęściej obserwowane reakcje to wysypka, świąd, wysypka rumieniowata oraz suchość skóry, występujące u ≥1/100 do <1/10 pacjentów. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą pojawić się złuszczanie się skóry, zapalenie mieszków włosowych oraz hipopigmentacja. Objawy ze strony układu nerwowego, takie jak parestezje i pieczenie skóry, również występują często (≥1/100 do <1/10), natomiast ból głowy jest rzadki (≥1/10 000 do <1/1000). Rzadkie przypadki duszności dotyczą pacjentów z nadwrażliwością, a nudności mają częstość nieznaną. U pacjentów leczonych na świerzb objawy skórne mogą utrzymywać się do 2-4 tygodni, co jest wynikiem reakcji alergicznej na martwe świerzbowce, a nie nieskuteczności terapii.
ból głowy, duszność, działanie niepożądane, hipopigmentacja skóry, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość, nudności, parestezja skórna, permetryna, pieczenie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, rumień, suchość skóry, świąd, świerzb, świerzbowiec, wysypka, zapalenie mieszków włosowych, złuszczanie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tixteller 550 mg
Tixteller, zawierający 550 mg ryfaksyminy w formie tabletek powlekanych, posiada kluczowe przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na ryfaksyminę, inne pochodne ryfamycyny (np. ryfampicyna, ryfabutyna, ryfapentyna) oraz na substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, uwzględniającego możliwość nadwrażliwości krzyżowej. Drugim istotnym przeciwwskazaniem jest niedrożność jelit, zarówno potwierdzona, jak i podejrzewana, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i pogorszenia stanu klinicznego pacjenta. Objawy takie jak silne bóle brzucha, brak oddawania gazów i stolca czy wymioty o treści kałowej powinny wykluczyć stosowanie Tixtellera.
- Leksykon substancji czynnych
Glinu wodorotlenek – Przeciwwskazania stosowania
Glinu wodorotlenek jest substancją czynną o działaniu zobojętniającym kwas solny, stosowaną w leczeniu choroby wrzodowej, refluksu żołądkowo-przełykowego oraz innych dolegliwości związanych z nadkwaśnością. Podstawowymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są nadwrażliwość na glinu wodorotlenek lub substancje pomocnicze (np. sacharoza 825 mg w Gealcid, aspartam 6,3 mg, sorbitol ≤ 703,6 mg, glukoza 2,9 mg w Manti) oraz ciężka niewydolność nerek, zwłaszcza u pacjentów dializowanych, ze względu na ryzyko kumulacji jonów glinu i powikłań takich jak encefalopatia glinowa, niedokrwistość mikrocytarna i osteomalacja. Preparat Manti jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 6. roku życia z uwagi na różnice w metabolizmie i ryzyko działań niepożądanych. Należy również uwzględnić przeciwwskazania wynikające z obecności substancji pomocniczych u pacjentów z fenyloketonurią, nietolerancją fruktozy czy zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
anemia mikrocytarna, bisfosfonian, choroba wrzodowa, ciężka niewydolność nerek, digoksyna, dziedziczna nietolerancja fruktozy, encefalopatia glinowa, fenyloketonuria, fluorochinolon, glinu wodorotlenek, hipofosfatemia, itrakonazol, jon glinu, ketokonazol, krwawienie z przewodu pokarmowego, łagodna i umiarkowana niewydolność nerek, lek przeciwgrzybiczny, lewotyroksyna, nadkwaśność, nadwrażliwość, neurotoksyczność glinu, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedokrwistość mikrocytarna, niedrożność jelit, nietolerancja fruktozy, osteomalacja, polipragmazja, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, tetracyklina, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie poznawcze, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Midiana 3 mg + 0,03 mg
Midiana, zawierająca 3 mg drospirenonu i 0,03 mg etynyloestradiolu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym zaburzeń zakrzepowo-zatorowych żył i tętnic (np. zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu), nadciśnienia tętniczego oraz rzadkich nowotworów wątroby. Występuje także zwiększone ryzyko rozwoju raka piersi, choć związek przyczynowo-skutkowy nie jest jednoznacznie potwierdzony. Stosowanie Midiany może nasilać lub wywoływać choroby takie jak choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, padaczka, mięśniaki macicy, porfiria, toczeń rumieniowaty układowy, a także prowadzić do zaburzeń czynności wątroby wymagających przerwania terapii. Należy zwrócić szczególną uwagę na interakcje lekowe, które mogą obniżać skuteczność antykoncepcji i powodować krwawienia śródcykliczne.
astma, choroba Leśniowskiego-Crohna, drospirenon i etynyloestradiol, egzema, kandydoza pochwy i sromu, krwawienie śródcykliczne, łysienie, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, trądzik, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe tętnic, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe żył, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Halset 1,5 mg
Lek Halset w postaci tabletek do ssania zawiera 1,5 mg chlorku cetylopirydyniowego i jest stosowany miejscowo w jamie ustnej jako środek przeciwbakteryjny. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ponadto, ze względu na zawartość 742,35 mg sorbitolu w jednej tabletce, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nietolerancją fruktozy oraz u małych dzieci, u których istnieje ryzyko zakrztuszenia i aspiracji.
W przypadku pacjentów z dysfagią lub innymi zaburzeniami połykania stosowanie tabletek do ssania może zwiększać ryzyko aspiracji, co wymaga rozważenia alternatywnych form leczenia miejscowego. Dodatkowo, ze względu na obecność sorbitolu, należy zachować ostrożność u pacjentów na diecie niskowęglowodanowej lub cukrzycowej, gdyż może on wpływać na poziom glikemii. W sytuacjach klinicznych z wymienionymi przeciwwskazaniami wskazane jest rozważenie preparatów o innym składzie lub postaci farmaceutycznej.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ziele Skrzypu 1 g/1 g
Ziele skrzypu (Equiseti herba) wykazuje działanie moczopędne, co stanowi podstawę jego zastosowania, jednakże wymaga ostrożności w doborze pacjentów. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na Equisetum arvense L. herba lub inne składniki preparatu, co może manifestować się reakcjami alergicznymi o charakterze skórnym lub ogólnoustrojowym. Stosowanie ziela skrzypu jest niewskazane u pacjentów z ciężkimi chorobami serca (zwłaszcza niewydolnością w zaawansowanych stadiach NYHA III-IV) oraz zaawansowaną niewydolnością nerek, gdzie zwiększona diureza mogłaby zaburzyć równowagę hemodynamiczną i wodno-elektrolitową. Wskazane jest również unikanie preparatu u osób wymagających restrykcji płynowych, np. w zespole nerczycowym.
choroba nerek, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciężka choroba serca, ciężka niewydolność nerek, diureza, efekt diuretyczny, efekt moczopędny, gospodarka wodno-elektrolitowa, lek moczopędny, nadwrażliwość, niewydolność krążenia, niewydolność serca, przewlekła niewydolność nerek, reakcja alergiczna, właściwości moczopędne, zaawansowana niewydolność serca, zaburzenia elektrolitowe, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Linefor 150 mg
Linefor, zawierający pregabalinę w dawkach od 25 mg do 300 mg w postaci kapsułek twardych, posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na pregabalinę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym laktozę jednowodną, której zawartość w kapsułkach waha się od 18 mg (50 mg dawka) do 108 mg (300 mg dawka). U pacjentów z potwierdzoną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy należy rozważyć ryzyko związane z obecnością laktozy w preparacie. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu alergicznego, uwzględniającego reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), oddechowe (duszność, skurcz oskrzeli) oraz ogólnoustrojowe (spadek ciśnienia, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny). W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości należy natychmiast przerwać podawanie leku i wdrożyć odpowiednie leczenie.
ciśnienie tętnicze, kapsułki twarde, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, pregabalina, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, substancja czynna, substancja pomocnicza, tachykardia, wskazanie kliniczne, wstrząs anafilaktyczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Roztwory do testów punktowych –
Roztwory do testów punktowych zawierające wyciągi alergenowe są szeroko stosowane w diagnostyce alergologicznej, jednak istnieją istotne przeciwwskazania do ich stosowania. Bezwzględnie nie należy wykonywać testów u pacjentów z ciężkimi, uogólnionymi schorzeniami, niestabilnym stanem klinicznym, niewyrównaną chorobą przewlekłą lub w fazie zaostrzenia choroby podstawowej. Ponadto przeciwwskazaniem jest obecność chorobowych zmian skórnych w miejscu testu, takich jak aktywne atopowe zapalenie skóry czy inne dermatozy, które mogą zaburzać integralność skóry i wpływać na wiarygodność wyników. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów przyjmujących beta-blokery oraz inhibitory ACE, gdyż leki te mogą utrudniać leczenie ewentualnych reakcji anafilaktycznych i nasilać objawy alergiczne. Również nadwrażliwość na substancje pomocnicze w roztworach stanowi bezwzględne przeciwwskazanie.
adrenalina, alergologia, anafilaksja, astma niekontrolowana, atopowe zapalenie skóry, beta-bloker, ciąża, dichlorowodorek histaminy, drożdże, grzyb pleśniowy, inhibitor ACE, leczenie immunomodulujące, lek przeciwhistaminowy, nabłonek zwierzęcy, nadwrażliwość, pyłek rośliny, reakcja anafilaktyczna, reaktywność skóry, roztocze, roztwór do testu punktowego, roztwór kontrolny dodatni, wyciąg alergenowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vellofent 67 mcg
Lek Vellofent, zawierający fentanyl w postaci cytrynianu w dawkach od 67 do 800 mikrogramów w tabletkach podjęzykowych, jest wskazany wyłącznie do leczenia bólu przebijającego u pacjentów onkologicznych poddawanych terapii podtrzymującej opioidami. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na fentanyl lub substancje pomocnicze, brak tolerancji na opioidy, jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO (oraz okres 2 tygodni po ich zakończeniu), ostrą depresję oddechową, ostre choroby obturacyjne płuc oraz leczenie produktami zawierającymi hydroksymaślan sodu. Stosowanie leku poza wskazaniami, np. w ostrym bólu innym niż ból przebijający, jest niewskazane ze względu na ryzyko przedawkowania i nieodpowiedni profil farmakologiczny.
ból przebijający, bradyarytmia, cytrynian fentanylu, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy, hipotensja, hipowolemia, hydroksymaślan sodu, inhibitor monoaminooksydazy, kacheksja, kserostomia, leczenie podtrzymujące opioidami, nadwrażliwość, narkolepsja, niewydolność narządowa, ostra choroba obturacyjna płuc, ostra depresja oddechowa, owrzodzenie jamy ustnej, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, przełom serotoninowy, przewlekła choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, sedacja, tabletka podjęzykowa, tolerancja na opioidy, uraz głowy, uzależnienie od substancji psychoaktywnych, zaburzenie połykania, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tabletki uspokajające Labofarm –
Tabletki uspokajające Labofarm zawierają cztery składniki roślinne: korzeń kozłka (170 mg/tabletka), szyszki chmielu (50 mg/tabletka), liść melisy (50 mg/tabletka) oraz ziele serdecznika (50 mg/tabletka). Głównym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest nadwrażliwość na którykolwiek z tych składników lub substancji pomocniczych. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość reakcji alergicznych, które mogą obejmować zarówno łagodne objawy skórne, jak i ciężkie reakcje anafilaktyczne. W jednej tabletce znajduje się co najmniej 0,15 mg kwasów walerenowych, które również mogą wywoływać nadwrażliwość. Wywiad alergologiczny powinien uwzględniać wcześniejsze reakcje na preparaty zawierające kozłek lekarski, chmiel, melisę lub serdecznik.
chmiel zwyczajny, dysfagia, Humulus lupulus, korzeń kozłka, kozłek lekarski, kwas walerenowy, Leonurus cardiaca, liść melisy, melisa lekarska, Melissa officinalis, nadwrażliwość, preparat ziołowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, serdecznik pospolity, szyszka chmielu, tabletka uspokajająca, Valeriana officinalis, wywiad alergologiczny, ziele serdecznika - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Traumon 100 mg/ml
Traumon w postaci aerozolu (roztwór 100 mg/ml) zawiera etofenamat, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), stosowany miejscowo na skórę. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na etofenamat, inne pochodne kwasu flufenamowego oraz NLPZ, a także u osób uczulonych na substancje pomocnicze, w tym glikol propylenowy (E 1520) w dawce 40 mg/ml, który może wywoływać reakcje skórne. Traumon jest bezwzględnie przeciwwskazany w III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko dla płodu oraz niezalecany u dzieci i młodzieży z powodu braku danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Lek nie powinien być stosowany na uszkodzoną skórę, otwarte rany lub aktywne stany zapalne, aby uniknąć zwiększonego wchłaniania systemowego i potencjalnych działań niepożądanych.
astma aspirynowa, działanie niepożądane, etofenamat, glikol propylenowy, kwas flufenamowy, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, otwarta rana, pierwszy trymestr ciąży, pokrzywka, reakcja niepożądana, reakcja skórna, stan zapalny skóry, substancja pomocnicza, trzeci trymestr ciąży, uszkodzenie skóry, wchłanianie systemowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Linefor 200 mg
Linefor, zawierający pregabalinę w kapsułkach twardych o dawkach od 25 mg do 300 mg, ma jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na pregabalinę lub substancje pomocnicze. W przypadku potwierdzonej alergii na pregabalinę, stosowanie leku jest niewskazane. Szczególną uwagę należy zwrócić na zawartość laktozy jednowodnej, która waha się od 18 mg w dawce 50 mg do 108 mg w dawce 300 mg. U pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, stosowanie leku wymaga ostrożności i monitorowania, zwłaszcza przy wyższych dawkach zawierających większe ilości laktozy.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – ASARIS pMDI (50 mcg + 25 mcg)/ dawkę inh.
Lek ASARIS pMDI, zawierający flutykazonu propionian (50 μg, 125 μg lub 250 μg) oraz salmeterol (25 μg), posiada istotne przeciwwskazania związane głównie z nadwrażliwością na substancje czynne lub składniki pomocnicze. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, gdyż reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się jako wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, niedociśnienie czy reakcje anafilaktyczne. W przypadku wystąpienia tych objawów terapia powinna zostać natychmiast przerwana, a pacjent poddany odpowiedniemu leczeniu objawowemu. Preparat dostępny jest w trzech dawkach flutykazonu propionianu (50 μg, 125 μg, 250 μg) z stałą dawką salmeterolu (25 μg), w formie mikronizowanej zawiesiny w nośniku HFA-134a.
aerozol inhalacyjny, antagonista receptora leukotrienowego, astma, długo działający β2-agonista, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, glikokortykosteroid wziewny, krótko działający β2-agonista, leczenie objawowe, lek przeciwastmatyczny, mikronizacja, nadwrażliwość, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, salmeterol, skurcz oskrzeli, teofilina, wysypka skórna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Methotrexat-Ebewe 10 mg
Methotrexat-Ebewe, dostępny w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, zawiera metotreksat jako substancję czynną i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na metotreksat lub składniki pomocnicze, w tym laktozę (78,6 mg w tabletce 2,5 mg, 157,2 mg w 5 mg oraz 314,4 mg w 10 mg). Ze względu na immunosupresyjne działanie, lek nie powinien być stosowany u osób z ciężkimi lub aktywnymi zakażeniami oraz niedoborami odporności. Przeciwwskazania obejmują także stany zapalne błony śluzowej jamy ustnej, owrzodzenia przewodu pokarmowego, ciężkie zaburzenia czynności wątroby (bilirubina >5 mg/dl), nadużywanie alkoholu, poalkoholową chorobę wątroby oraz inne przewlekłe choroby wątroby. Metotreksat jest również przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz u osób z zaburzeniami układu krwiotwórczego lub nieprawidłowościami w obrazie krwi, szczególnie po radioterapii lub chemioterapii.
bilirubina, chemioterapia, czynne zakażenie, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność, immunosupresja, klirens kreatyniny, kreatynina, laktoza jednowodna, metotreksat, mielosupresja, morfologia krwi z rozmazem, nadwrażliwość, niedobór odporności, nietolerancja laktozy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, poalkoholowa choroba wątroby, radioterapia, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie układu krwiotwórczego, zapalenie jamy ustnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Steper pro 10 mg/g
Stosowanie kremu Steper pro (10 mg/g bifonazolu) jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym alkohol cetylowy, alkohol stearylowy oraz alkohol benzylowy (20 mg/g), które mogą wywoływać miejscowe reakcje alergiczne lub podrażnienia skóry. Produkt ma postać białego kremu o delikatnym miętowym zapachu, co wymaga ostrożności u pacjentów z historią reakcji na kosmetyki lub preparaty o podobnej konsystencji i składzie aromatycznym. Szczególnie należy unikać stosowania u osób z udokumentowanymi reakcjami alergicznymi na pochodne imidazolowe oraz u pacjentów z nadwrażliwością na wymienione alkohole tłuszczowe. Przed rozpoczęciem terapii Steper pro konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, uwzględniającego wcześniejsze reakcje na miejscowe leki przeciwgrzybicze i kosmetyki zawierające podobne składniki pomocnicze. Stosowanie leku powinno być odradzane u pacjentów z historią wielokrotnych nadwrażliwości skórnych, ciężkimi uszkodzeniami skóry w miejscu aplikacji oraz u osób ze szczególnie wrażliwą skórą reagującą na alkohole tłuszczowe. Takie podejście minimalizuje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych i zapewnia bezpieczeństwo terapii miejscowej bifonazolem.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Moxifloxacinum Stulln 5 mg/ml
Moxifloxacinum Stulln to preparat okulistyczny zawierający 5 mg/ml moksyfloksacyny (5,45 mg moksyfloksacyny chlorowodorku), z dawką 160 µg substancji czynnej na kroplę. Profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych u 2252 pacjentów, w tym 1389 z USA i Kanady, 586 z Japonii oraz 277 z Indii, wykazał brak poważnych działań niepożądanych okulistycznych i ogólnoustrojowych. Najczęstsze działania niepożądane to ból i podrażnienie oka (1-2%), głównie łagodne (96%), z jednym przypadkiem przerwania terapii. Inne rzadziej występujące objawy obejmują zmniejszenie hemoglobiny, bóle głowy, parestezje, suchość i zapalenia rogówki, a także reakcje alergiczne, w tym potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, które mogą pojawić się nawet po pierwszej dawce. Klasyfikacja działań niepożądanych obejmuje częstości od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
alergia oka, aminotransferaza alaninowa, ból głowy, ból oka, choroba rogówki, ciśnienie wewnątrzgałkowe, duszność, fluorochinolon, gammaglutamylotransferaza, hemoglobina, kołatanie serca, kortykosteroid, krwawienie spojówkowe, łzawienie, moksyfloksacyny chlorowodorek, naciek rogówki, nadwrażliwość, nadżerka rogówki, niedrożność dróg oddechowych, nieprawidłowość nabłonka rogówki, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk oka, obrzęk powiek, obrzęk rogówki, obrzęk spojówek, otarcie rogówki, parestezja, podrażnienie oka, pokrzywka, przekrwienie oka, punkcikowate zapalenie rogówki, reakcja anafilaktyczna, rumień, suchość oka, świąd, świąd oka, światłowstręt, układ immunologiczny, wewnętrzne zapalenie oka, wrzodziejące zapalenie rogówki, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapaść sercowo-naczyniowa, zawrót głowy, zerwanie ścięgna, złóg rogówki, zmętnienie rogówki - Leksykon substancji czynnych
Bromek rokuroniowy – Przeciwwskazania stosowania
Bromek rokuroniowy (Rocuronium Kabi) to środek zwiotczający mięśnie szkieletowe dostępny w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml, stosowany w anestezjologii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego podania jest nadwrażliwość na substancję czynną, jon bromkowy lub składniki pomocnicze preparatu. Każda fiolka zawiera jony sodu: 0,72 mmol (16,7 mg) w fiolce 5 ml oraz 1,44 mmol (33,4 mg) w fiolce 10 ml, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Preparat ma pH 2,8-3,2 i osmolarność 270-330 mOsmol/kg; zmiana wyglądu roztworu powinna wzbudzić podejrzenia co do jego stabilności i bezpieczeństwa stosowania.
anestezjolog, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bromek rokuroniowy, dysfagia, intubacja dotchawicza, jon sodu, nadwrażliwość, osmolarność, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, Rocuronium Kabi, roztwór do wstrzykiwań, środek zwiotczający, wentylacja mechaniczna, zwiotczenie mięśni szkieletowych - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny z kory dębu – Przeciwwskazania stosowania
Wyciąg płynny z kory dębu (Quercus spp.) stosowany w preparatach do leczenia schorzeń jamy ustnej, takich jak Dentosept A, ma istotne przeciwwskazania, przede wszystkim nadwrażliwość na korę dębu lub inne składniki preparatu. Ze względu na obecność innych roślinnych komponentów, takich jak arnika, rumianek, mięta pieprzowa, szałwia, kłącze tataraku czy tymianek, istnieje ryzyko reakcji alergicznych, zwłaszcza u pacjentów uczulonych na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae). Ponadto preparat zawiera 35-45% (V/V) etanolu, co stanowi przeciwwskazanie u osób z nadwrażliwością na alkohol, chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką oraz u dzieci, zależnie od zaleceń producenta. Nadwrażliwość na benzokainę, często obecna w preparatach złożonych, również wyklucza ich stosowanie.
alergia, alkoholizm, astrowate, benzokaina, choroba wątroby, duszność, etanol, garbniki, kora dębu, nadwrażliwość, obrzęk, olejek eteryczny, owrzodzenie jamy ustnej, padaczka, pieczenie, pokrzywka, preparat leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, schorzenie jamy ustnej, substancja pomocnicza, świąd, świszczący oddech, szałwia lekarska, tatarak zwyczajny, terapia przeciwzakrzepowa, właściwości hemostatyczne, wyciąg z kory dębu, wysypka skórna, wywiad alergiczny, zaczerwienienie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Melatonina Pharma Nord 3 mg
Melatonina Pharma Nord w postaci tabletek powlekanych zawiera 3 mg melatoniny i jest przeciwwskazana wyłącznie u pacjentów z nadwrażliwością na melatoninę lub substancje pomocnicze preparatu. Nadwrażliwość ta może manifestować się różnorodnymi reakcjami immunologicznymi, od łagodnych objawów skórnych po ciężkie reakcje ogólnoustrojowe. Przed przepisaniem leku konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji alergicznych na melatoninę lub substancje pomocnicze, a także u osób zgłaszających objawy takie jak wysypka, świąd, obrzęk czy trudności w oddychaniu po wcześniejszym stosowaniu podobnych preparatów.
- Leksykon substancji czynnych
Piracetam – Działania niepożądane
Piracetam posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa, potwierdzony badaniami klinicznymi i farmakoklinicznymi obejmującymi ponad 3000 pacjentów. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000) oraz częstość nieznana. Do najważniejszych działań niepożądanych należą zaburzenia krwotoczne (częstość nieznana), reakcje anafilaktoidalne i nadwrażliwość (częstość nieznana), zaburzenia psychiczne takie jak nerwowość (często), depresja (niezbyt często), omamy i splątanie (częstość nieznana), a także zaburzenia układu nerwowego, w tym hiperkinezja (często), senność (niezbyt często), ataksja i nasilenie padaczki (częstość nieznana). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko krwawień u pacjentów z zaburzeniami hemostazy oraz na potencjalne nasilenie napadów padaczkowych u chorych z epilepsją. Działania niepożądane związane z formą dożylną (Memotropil 20%) obejmują zakrzepowe zapalenie żył i hipotensję (częstość nieznana).
astenia, ataksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, depresja, epilepsja, hiperkinezja, hipotensja, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość, nerwowość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, padaczka, piracetam, pokrzywka, próba podwójnie ślepa, reakcja anafilaktoidalna, senność, świąd, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krwotoczne, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie skóry, zawroty głowy, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Veral 10 mg/g (1%)
Veral to miejscowy żel zawierający 10 mg diklofenaku sodowego na 1 g preparatu, stosowany w leczeniu miejscowych stanów zapalnych i bólowych. Produkt charakteryzuje się obecnością 15 g etanolu na 100 g żelu, co może mieć znaczenie w kontekście działań niepożądanych. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą skóry w miejscu aplikacji i obejmują wysypkę, wyprysk, rumień, zapalenie skóry (w tym kontaktowe zapalenie skóry) oraz świąd, występujące z częstością 1/100 do <1/10. Rzadziej obserwuje się miejscowe zapalenie skóry z objawami takimi jak zaczerwienienie, obrzęk, grudki, łuszczenie się skóry oraz pęcherzykowe zapalenie skóry (1/10 000 do <1/1000). Bardzo rzadkie reakcje (<1/10 000) obejmują nadwrażliwość na światło, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, astmę oraz wysypkę grudkowatą związaną z zakażeniami lub pasożytami.
astma, diklofenak sodowy, duszność, działania niepożądane przewodu pokarmowego, grudki skórne, kontaktowe zapalenie skóry, łuszczenie skóry, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, palenie skóry, pęcherzykowe zapalenie skóry, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, świąd, świszczący oddech, układ oddechowy, wysypka grudkowata, zaczerwienienie, zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aviorexan 50 mg + 50 mg
Lek Aviorexan, zawierający 50 mg dimenhydraminy i 50 mg kofeiny w tabletce powlekanej, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, ostrym atakiem astmy, ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi, niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, bezsennością, stanami lękowymi, padaczką, wrzodami żołądka lub dwunastnicy, ciężkimi zaburzeniami wątroby, jaskrą z wąskim kątem przesączania, guzem chromochłonnym nadnerczy oraz porfirią. Dimenhydramina wykazuje działanie antycholinergiczne, co może prowadzić do rozszerzenia źrenicy i ryzyka ostrego napadu jaskry, natomiast kofeina może nasilać objawy chorób układu krążenia, podnosić ciśnienie tętnicze oraz wywoływać uwalnianie katecholamin, co jest niebezpieczne u pacjentów z pheochromocytomą. Obie substancje są metabolizowane w wątrobie, co wymaga ostrożności u osób z niewydolnością tego narządu ze względu na ryzyko kumulacji i nasilenia działań niepożądanych.
bezsenność, choroba wrzodowa, dimenhydramina, działanie antycholinergiczne, działanie niepożądane, działanie proarytmogenne, guz chromochłonny nadnerczy, jaskra z wąskim kątem, kofeina, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość, napad drgawkowy, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, ostry atak astmy, padaczka, pheochromocytoma, porfiria, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, przerost prostaty, reakcja anafilaktyczna, tachykardia, warfaryna, wrzód żołądka, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Airbufo Forspiro (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
Airbufo Forspiro to lek wziewny w postaci proszku do inhalacji, zawierający budezonid (320 µg dawka dostarczona, 346,3 µg dawka odmierzona) oraz formoterol fumaranu dwuwodnego (9 µg dawka dostarczona, 10,8 µg dawka odmierzona). Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancje czynne (budezonid, formoterol) lub na substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (7,9 mg dawka dostarczona, 9,1 mg dawka odmierzona). Przed wdrożeniem terapii konieczne jest dokładne zbadanie historii alergii pacjenta, zwłaszcza w kontekście reakcji na glikokortykosteroidy wziewne i beta-2-agonistów długo działających.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Asaris (250 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Lek Asaris, dostępny w formie proszku do inhalacji, zawiera kombinację flutykazonu propionianu oraz salmeterolu ksynafonianu w dawkach 100 μg + 50 μg, 250 μg + 50 μg oraz 500 μg + 50 μg na dawkę inhalacyjną. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest nadwrażliwość na którykolwiek ze składników aktywnych lub pomocniczych, w tym na laktozę jednowodną, której zawartość w dawce wynosi odpowiednio około 13,3 mg, 13,2 mg oraz 12,9 mg w zależności od mocy leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z potwierdzoną nietolerancją laktozy, gdyż może to stanowić istotne ryzyko kliniczne.
Przed rozpoczęciem terapii Asarisem konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych reakcji alergicznych na flutykazon, salmeterol lub inne substancje pomocnicze. W przypadku podejrzenia nadwrażliwości na składniki leku należy rozważyć alternatywne opcje terapeutyczne z innych grup leków przeciwastmatycznych. Wszystkie trzy dostępne dawki leku podlegają tym samym przeciwwskazaniom, co wymaga indywidualnego podejścia do doboru dawki i monitorowania pacjenta podczas leczenia.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Devipasta (450 mg + 370 mg)/g
Produkt leczniczy Devipasta, zawierający 450 mg paraformaldehydu i 370 mg lidokainy w 1 g pasty, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne (paraformaldehyd, lidokainę) oraz na składniki pomocnicze preparatu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów uczulonych na środki znieczulenia miejscowego o budowie amidowej ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej. Devipasta nie powinna być stosowana w przypadkach, gdy możliwe jest leczenie biologiczne stanów zapalnych miazgi, takich jak amputacja czy ekstyrpacja przyżyciowa, które są preferowanymi metodami w nowoczesnym leczeniu endodontycznym. Ponadto preparat jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 4 roku życia ze względu na ryzyko działań niepożądanych i trudności w kontroli aplikacji.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amlator 20 mg + 5 mg
Preparat Amlator, zawierający atorwastatynę i amlodypinę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne (atorwastatynę, amlodypinę), inne pochodne dihydropirydyny, statyny oraz substancje pomocnicze. Ze względu na amlodypinę, lek nie powinien być stosowany w stanach takich jak ciężkie niedociśnienie tętnicze, wstrząs (w tym kardiogenny), zwężenie drogi odpływu lewej komory (np. ciężkie zwężenie zastawkowe aorty) oraz hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po zawale. Atorwastatyna, metabolizowana w wątrobie, wyklucza stosowanie leku u pacjentów z czynną chorobą wątroby lub trwale podwyższonym poziomem aminotransferaz przekraczającym 3-krotnie górną granicę normy. Ponadto, Amlator jest przeciwwskazany w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji.
aminotransferazy, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, atorwastatyna, choroba wątroby, dihydropirydyna, glekaprewir z pibrentaswirem, lek przeciwwirusowy, miopatia, naczynia krwionośne, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, rabdomioliza, statyna, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wstrząs kardiogenny, zawał serca, zwężenie drogi odpływu lewej komory, zwężenie zastawkowe aorty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Albunorm 5% 50 g/l
Albunorm 5% to roztwór do infuzji zawierający 50 g/l białka całkowitego, w tym minimum 96% albuminy ludzkiej. Preparat, jako produkt krwiopochodny, może wywoływać reakcje niepożądane o różnym nasileniu, od łagodnych (np. zaczerwienienie twarzy, pokrzywka, gorączka, nudności) po ciężkie, takie jak wstrząs anafilaktyczny. Objawy łagodne zwykle ustępują po zmniejszeniu szybkości infuzji lub jej czasowym wstrzymaniu, co pozwala na kontynuację terapii. W przypadku ciężkich reakcji konieczne jest natychmiastowe przerwanie infuzji i wdrożenie leczenia ratunkowego. Dodatkowo, preparat zawiera sód w stężeniu 144-160 mmol/l, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi i nadciśnieniem tętniczym.
albumina ludzka, ból głowy, bradykardia, choroba sercowo-naczyniowa, ciśnienie onkotyczne, czynnik zakaźny, dreszcze, duszność, gorączka, hiperhidroza, hipotensja, inaktywacja wirusa, infuzja, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, preparat krwiopochodny, reakcja anafilaktyczna, rumień, rumień twarzy, tachykardia, transmisja patogenów, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie świadomości