lewofloksacyna
Lewofloksacyna to antybiotyk z grupy fluorochinolonów, będący lewoskrętnym izomerem ofloksacyny. Charakteryzuje się szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, obejmującym bakterie Gram-dodatnie, Gram-ujemne oraz atypowe patogeny. Mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności bakteryjnej gyrazy DNA i topoizomerazy IV, enzymów kluczowych dla replikacji, transkrypcji i naprawy DNA bakterii.
W praktyce klinicznej lewofloksacyna znajduje zastosowanie w leczeniu zakażeń układu oddechowego (w tym pozaszpitalnego zapalenia płuc i zaostrzeń przewlekłej obturacyjnej choroby płuc), zakażeń układu moczowego, zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz przewlekłego bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego. Wykazuje również skuteczność w leczeniu zakażeń wywołanych przez patogeny atypowe, takie jak Mycoplasma pneumoniae, Chlamydophila pneumoniae czy Legionella pneumophila.
Lewofloksacyna osiąga wysokie stężenia w tkankach i płynach ustrojowych, co przekłada się na jej skuteczność kliniczną. Lek może być podawany zarówno doustnie, jak i dożylnie, co umożliwia sekwencyjną terapię w różnych warunkach klinicznych. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, reakcje nadwrażliwości oraz rzadziej występujące, lecz poważne powikłania, takie jak tendinopatie, wydłużenie odstępu QT czy zaburzenia neurologiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Levofloxacin Aurovitas 500 mg
Lewofloksacyna, jako fluorochinolon, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Przede wszystkim nie powinna być stosowana u pacjentów z nadwrażliwością na lewofloksacynę lub inne fluorochinolony, u osób z padaczką ze względu na obniżanie progu drgawkowego, a także u pacjentów z historią zapalenia ścięgna po terapii fluorochinolonami, ze względu na ryzyko tendinopatii i zerwania ścięgna, zwłaszcza Achillesa. Lewofloksacyna jest przeciwwskazana u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią, ze względu na potencjalne uszkodzenie chrząstek stawowych i ryzyko działań niepożądanych u płodu i niemowląt. Warto podkreślić, że ryzyko tendinopatii jest szczególnie wysokie u osób powyżej 60. roku życia, pacjentów stosujących kortykosteroidy, po przeszczepach narządów oraz z chorobami tkanki łącznej, co wymaga rozważenia alternatywnych terapii lub ścisłego monitorowania.
W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki lewofloksacyny, a w ciężkiej niewydolności nerek rozważenie innych opcji terapeutycznych. Stosowanie leku jest również przeciwwskazane u osób z wydłużeniem odstępu QT w EKG lub przyjmujących leki wydłużające QT, ze względu na ryzyko groźnych arytmii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD) z powodu ryzyka hemolizy oraz u osób z chorobami ośrodkowego układu nerwowego (np. stwardnienie rozsiane, choroba Parkinsona, miastenia), gdzie lewofloksacyna może nasilać objawy neurologiczne. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby metabolizm leku może być opóźniony, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Ponadto, ze względu na ryzyko reakcji fototoksycznych, należy unikać ekspozycji na intensywne promieniowanie UV podczas terapii lewofloksacyną. Decyzja o zastosowaniu leku powinna być oparta na indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka oraz dostępności bezpieczniejszych alternatyw.
antybiotyk chinolonowy, artropatia, choroba Parkinsona, fluorochinolon, hemoliza, lewofloksacyna, miastenia, nadwrażliwość, napad drgawkowy, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niewydolność nerek, padaczka, reakcja alergiczna, reakcja fototoksyczna, ścięgno Achillesa, stwardnienie rozsiane, tendinopatia, uszkodzenie chrząstki stawowej, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia rytmu serca, zapalenie ścięgna, zerwanie ścięgna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Levofloxacin Sandoz 5 mg/ml
Levofloxacin Sandoz w postaci roztworu do infuzji (5 mg/ml) stosuje się w dawkach dostosowanych do rodzaju i ciężkości zakażenia oraz wrażliwości patogenu, podając lek w formie powolnej infuzji dożylnej raz lub dwa razy na dobę. Po fazie dożylnej, trwającej zwykle 2-4 dni, możliwe jest przejście na postać doustną z zachowaniem tej samej dawki ze względu na biorównoważność obu form. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny >50 ml/min) dawkowanie ustala się indywidualnie, natomiast u osób z klirensem ≤50 ml/min konieczne jest jego dostosowanie. Nie wymaga się modyfikacji dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby, gdyż lewofloksacyna jest głównie wydalana przez nerki. U osób starszych modyfikacja dawki zależy od funkcji nerek, a szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zapalenia i zerwania ścięgna oraz wydłużenia odstępu QT. Lek jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Levoftyal 5 mg/ml
Stosowanie kropli do oczu Levoftyal zawierających lewofloksacynę półwodną (5 mg/ml) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych u około 10% pacjentów, głównie o charakterze łagodnym lub umiarkowanym, ograniczonych do okolicy oka. Najczęściej obserwuje się pieczenie oka, przejściowe pogorszenie widzenia oraz obecność pasm wydzieliny śluzowej (częstość ≥1/100 do <1/10). Inne objawy, występujące niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), to m.in. zmatowienie powiek, obrzęk spojówek i powiek, odczyn brodawkowaty spojówek, świąd, ból oka, przekrwienie spojówek, uczucie suchości, rumień powiek oraz światłowstręt. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) mogą pojawić się reakcje alergiczne niedotyczące oczu, takie jak wysypka skórna, a bardzo rzadko (<1/10 000) anafilaksja wymagająca natychmiastowej interwencji. Produkt zawiera benzalkoniowy chlorek jako konserwant, który może przyczyniać się do kontaktowego zapalenia skóry i podrażnień.
anafilaksja, ból głowy, ból oka, chlorek benzalkoniowy, dyskomfort oczny, fluorochinolon, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, lewofloksacyna, lewofloksacyna półwodna, obrzęk krtani, obrzęk powieki, obrzęk spojówki, pieczenie oka, przekrwienie spojówki, reakcja alergiczna, rumień powieki, ścięgno Achillesa, świąd oka, światłowstręt, wydzielina śluzowa, zaburzenia widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zerwanie ścięgna, zespół suchego oka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Levoxa 250 mg
Levoxa (lewofloksacyna) to fluorochinolonowy antybiotyk dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 250 mg i 500 mg. Bezwzględne przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na lewofloksacynę lub inne chinolony, padaczkę, wcześniejsze zapalenie ścięgna związane z fluorochinolonami, dzieci i młodzież w okresie wzrostu, ciążę oraz karmienie piersią. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy jednowodnej w dawkach 3,84 mg (250 mg tabletka) i 7,68 mg (500 mg tabletka). Lek może obniżać próg drgawkowy, uszkadzać chrząstki stawowe u rosnących pacjentów oraz przenikać do mleka matki, co stanowi ryzyko dla niemowląt.
antybiotyk fluorochinolonowy, hemoliza, hepatotoksyczność, hipokaliemia, infekcja bakteryjna, infekcja wirusowa, laktoza jednowodna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwbakteryjny, lewofloksacyna, miastenia gravis, nadwrażliwość na lewofloksacynę, nagła śmierć sercowa, napad drgawkowy, nerkowa droga eliminacji, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, próg drgawkowy, reakcja anafilaktyczna, substancja pomocnicza, układ kostno-stawowy, uszkodzenie chrząstki stawowej, uszkodzenie ścięgna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności tarczycy, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zapalenie ścięgna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levalox 250 mg
Lewofloksacyna, substancja czynna leku Levalox, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym ocenę toksyczności jednorazowej i wielokrotnej, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, choć zaobserwowano opóźnienie dojrzewania płodu wynikające z toksyczności dla organizmu matki. Testy genotoksyczności in vitro wykazały aberracje chromosomowe w komórkach płucnych chomika chińskiego, co przypisano hamowaniu topoizomerazy II, jednak badania in vivo (test mikrojąderkowy, wymiana siostrzanych chromatyd, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej) nie potwierdziły działania genotoksycznego lewofloksacyny. W badaniach fototoksyczności na myszach efekt ten występował jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, a testy fotomutagenności nie wykazały genotoksyczności związanej z ekspozycją na światło; dodatkowo stwierdzono działanie hamujące rozwój komórek nowotworowych w badaniach fotokarcinogenności.
aberracje chromosomowe, badania przedkliniczne, chrząstka stawowa, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, fluorochinolony, fotokarcinogenność, fotomutagenność, lewofloksacyna, naprawa DNA, odwarstwienie chrząstki, płodność, profil bezpieczeństwa, reakcja fototoksyczna, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, toksyczność, topoizomeraza II, właściwości mutagenne, wymiana siostrzanych chromatyd, zdolności rozrodcze - Leksykon leków
Interakcje leku – Olfen 75 SR 75 mg
Diklofenak, w tym preparat Olfen 75 SR, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz bezpieczeństwo pacjenta. Szczególnie istotne jest monitorowanie ciśnienia tętniczego i funkcji nerek podczas jednoczesnego stosowania z lekami moczopędnymi i przeciwnadciśnieniowymi (beta-blokery, inhibitory ACE), ze względu na ryzyko osłabienia działania przeciwnadciśnieniowego oraz nefrotoksyczności. Diklofenak może zwiększać stężenia digoksyny i litu w osoczu, co wymaga monitorowania ich poziomów. Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, heparyna) i SSRI (fluoksetyna, sertralina) zwiększa ryzyko krwawień, zwłaszcza z przewodu pokarmowego. Ponadto, diklofenak może nasilać toksyczność metotreksatu (zalecany odstęp minimum 24 godziny) oraz nefrotoksyczność cyklosporyny, co wymaga odpowiedniej kontroli i ewentualnej redukcji dawki. Współstosowanie z innymi NLPZ lub kortykosteroidami zwiększa częstość działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, dlatego należy zachować szczególną ostrożność i rozważyć gastroprotekcję.
acenokumarol, beta-bloker, chinolon, cholestyramina, choroba wrzodowa, ciprofloksacyna, cyklosporyna, digoksyna, diklofenak, fenytoina, fluoksetyna, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, heparyna, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, klirens nerkowy, kolestypol, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek antyagregacyjny, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lewofloksacyna, lit farmakologia, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, NLPZ, paroksetyna, prostaglandyna nerkowa, przesączanie kłębuszkowe, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, SSRI, stężenie glukozy we krwi, sulfinpirazon, warfaryna, worykonazol, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levomer 5 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące lewofloksacyny w postaci kropli do oczu o stężeniu 5 mg/ml wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa, z działaniami toksycznymi obserwowanymi jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne dawki stosowane u ludzi. Badania na zwierzętach wykazały potencjalne zaburzenia wzrostu stawów nośnych oraz zmiany w chrząstkach stawowych przy dużych dawkach doustnych, jednak nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 810 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz do 50 mg/kg mc./dobę u królików. W badaniach genotoksyczności in vitro lewofloksacyna nie indukowała mutacji genowych, a badania in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego. Ponadto, lek wykazywał fototoksyczność jedynie przy bardzo wysokich dawkach, nie wywołując reakcji alergicznych ani fototoksycznych po miejscowym podaniu 3% roztworu na skórę świnek morskich. Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach (dawka do 100 mg/kg mc./dobę przez 2 lata) nie wykazały działania rakotwórczego.
Farmakokinetyka lewofloksacyny charakteryzuje się całkowitym wchłanianiem i liniowym przebiegiem po podaniu doustnym, bez różnic między dawkami pojedynczymi a wielokrotnymi. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono zaburzeń płodności u szczurów przy dawkach do 360 mg/kg mc./dobę, co odpowiada stężeniom w osoczu około 16 000 razy wyższym niż po miejscowym podaniu 8 dawek kropli do oczu. Ocena ryzyka środowiskowego wykazała, że przewidywane stężenie lewofloksacyny w wodach powierzchniowych jest poniżej progu 0,01 µg/l, a współczynnik LogKow jest niższy niż 4,5, co wskazuje na minimalne ryzyko dla środowiska naturalnego związane z preparatem Levomer 5 mg/ml. Nie zidentyfikowano innych istotnych zagrożeń środowiskowych związanych z lewofloksacyną.
aberracja chromosomalna, alergiczna reakcja skórna, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, chrząstka stawowa, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, inhibitor gyrazy, krople do oczu, lewofloksacyna, mutacja genowa, ocena ryzyka środowiskowego, parametr farmakokinetyczny, reakcja fototoksyczna, test fotomutagenności, wchłanianie całkowite, zaburzenie widzenia, zaburzenie wzrostu stawów, zaćma - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Levoxa 500 mg
Lewofloksacyna w postaci tabletek powlekanych Levoxa (250 mg lub 500 mg) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne chinolony, u osób z padaczką ze względu na obniżenie progu drgawkowego, a także u pacjentów z historią zapalenia ścięgna po fluorochinolonach z powodu ryzyka nawrotu tendinopatii. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu z uwagi na ryzyko uszkodzenia chrząstek stawowych, u kobiet w ciąży z powodu potencjalnej teratogenności oraz u kobiet karmiących piersią ze względu na przenikanie leku do mleka i ryzyko ekspozycji niemowlęcia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nietolerancją laktozy, gdyż tabletki zawierają 3,84 mg (250 mg tabletka) lub 7,68 mg (500 mg tabletka) laktozy jednowodnej, co może stanowić problem u osób z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu cukrów.
chinolony, działanie teratogenne, fluorochinolony, laktoza jednowodna, lewofloksacyna, nadwrażliwość na chinolony, napad padaczkowy, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, padaczka, próg drgawkowy, reakcja krzyżowa, tendinopatia, teratogenność, uszkodzenie chrząstek stawowych, zaburzenia drgawkowe, zapalenie ścięgna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levalox 5 mg/ml
Levalox (lewofloksacyna) w roztworze do infuzji 5 mg/ml może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, co potwierdzają dane z badań klinicznych obejmujących ponad 8300 pacjentów oraz obserwacje po wprowadzeniu leku do obrotu. Do najważniejszych działań niepożądanych należą reakcje nadwrażliwości (w tym rzadkie reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, bóle głowy, drgawki), kardiologiczne (tachykardia, nieznane częstości wydłużenie odstępu QT), a także zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, takie jak zapalenie i zerwanie ścięgien, szczególnie Achillesa. Lek zawiera 0,15 mmola (3,54 mg) sodu na 1 ml roztworu, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), a w każdej grupie działania uszeregowane są według ciężkości, co ułatwia ocenę ryzyka klinicznego.
bezsenność, biegunka, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, drgawki, duszność, enzymy wątrobowe, hipoglikemia, hipokaliemia, lek fluorochinolonowy, lewofloksacyna, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, odwodnienie, omamy, reakcja anafilaktyczna, roztwór do infuzji, ścięgno Achillesa, stan lękowy, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, torsades de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zapalenie ścięgien, zawroty głowy, zerwanie ścięgna, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Levofloxacin Genoptim 500 mg
Produkt leczniczy Levofloxacin Genoptim dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o dawkach 250 mg i 500 mg lewofloksacyny, odpowiadających odpowiednio 256,23 mg i 512,46 mg lewofloksacyny półwodnej. Tabletki zawierają substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, hypromeloza oraz magnezu stearynian, a ich otoczka składa się m.in. z hypromelozy, tytanu dwutlenku, makrogolu 400, polisorbatu 80 oraz pigmentów żelaza tlenków (żółty i czerwony). Tabletki 250 mg są różowe, o kształcie kapsułki, z wytłoczonymi oznaczeniami „ML” i „62”, natomiast tabletki 500 mg mają barwę brzoskwiniową i oznaczenia „ML” i „63”. Obie dawki posiadają funkcjonalną linię podziału umożliwiającą precyzyjne dawkowanie, co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, krospowidon, lewofloksacyna, lewofloksacyna półwodna, linia podziału tabletki, makrogol, polisorbat, postać farmaceutyczna, środek rozpadowy, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja przeciwadhezyjna, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedawkowanie – Levoxa 500 mg
Przedawkowanie lewofloksacyny, zawartej w tabletkach powlekanych Levoxa, prowadzi do poważnych objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz przewodu pokarmowego. Do najczęstszych symptomów należą splątanie, dezorientacja, zawroty głowy, zaburzenia świadomości (od senności do utraty przytomności), napady drgawkowe toniczno-kloniczne, omamy oraz drżenie kończyn. Ze strony układu sercowo-naczyniowego obserwuje się wydłużenie odstępu QT oraz groźne zaburzenia rytmu serca. Objawy ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności oraz nadżerki błon śluzowych. Warto podkreślić, że dawki przekraczające terapeutyczne mogą wywołać powyższe reakcje, co potwierdzają zarówno badania toksyczności na zwierzętach, jak i obserwacje kliniczne u pacjentów.
CADO, dializa otrzewnowa, drgawki toniczno-kloniczne, funkcja neurologiczna, halucynacje wzrokowe, hemodializa, lewofloksacyna, lewofloksacyna półwodna, nadżerka błony śluzowej, napad drgawkowy, nudności, odtrutka, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, preparat zobojętniający, przedawkowanie leku, przewód pokarmowy, splątanie, tabletki powlekane, technika nerkozastępcza, toksyczność, toksykologia kliniczna, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie repolaryzacji, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zapis EKG, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Levomer 5 mg/ml
Levomer 5 mg/ml to roztwór kropli do oczu zawierający lewofloksacynę półwodną w stężeniu 5,0 mg/ml, co odpowiada 0,250 mg lewofloksacyny w jednej kropli (0,05 ml). Preparat ma charakter izotoniczny, pH dostosowane do wartości fizjologicznej oraz zawiera benzalkoniowy chlorek jako substancję pomocniczą w stężeniu 0,05 mg/ml. Lek jest wskazany do miejscowego leczenia powierzchniowych bakteryjnych zakażeń oczu wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na lewofloksacynę, w tym bakteryjnego zapalenia spojówek, bakteryjnego zapalenia rogówki o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, powierzchniowych infekcji przedniego odcinka oka oraz owrzodzeń rogówki. Preparat może być stosowany u pacjentów od ukończenia pierwszego roku życia, w tym u dzieci i młodzieży do 18 lat, z wyłączeniem niemowląt poniżej 1 roku życia.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Tavanic 5 mg/ml
Tavanic w postaci roztworu do infuzji zawiera lewofloksacynę w stężeniu 5 mg/ml, co odpowiada 500 mg substancji czynnej w 100 ml roztworu. Preparat jest izotoniczny, o pH 4,3-5,3 i osmolalności 282-322 mOsm/litr. Istotnym aspektem jest zawartość sodu – 100 ml roztworu dostarcza 15,8 mmol (363 mg) sodu, co należy uwzględnić u pacjentów z koniecznością kontroli podaży sodu. Produkt jest przeznaczony do dożylnej, powolnej infuzji i powinien być stosowany jednorazowo, bezpośrednio po otwarciu, w ciągu 3 godzin, aby zapobiec ryzyku nadkażenia bakteryjnego. Roztwór jest kompatybilny z 0,9% NaCl, 5% glukozą, 2,5% glukozą w roztworze Ringera oraz złożonymi roztworami do żywienia pozajelitowego, natomiast nie należy go mieszać z heparyną, roztworami zasadowymi ani innymi lekami poza wymienionymi.
chlorek sodu, fluorochinolon, heparyna, kwas solny, lewofloksacyna, lewofloksacyna półwodna, nadkażenie bakteryjne, płyn infuzyjny, podanie dożylne, podaż sodu, powolna infuzja, roztwór do infuzji, roztwór izotoniczny, roztwór zasadowy, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, wodorowęglan sodu, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Levalox 5 mg/ml
Levalox, roztwór do infuzji zawierający lewofloksacynę w stężeniu 5 mg/ml (500 mg w opakowaniu 100 ml), należy do grupy fluorochinolonów i wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Stosowanie lewofloksacyny jest bezwzględnie przeciwwskazane w ciąży oraz podczas laktacji ze względu na potencjalne ryzyko uszkodzenia chrząstek rozwijającego się płodu i niemowlęcia. Dane kliniczne dotyczące przenikania leku do mleka matki są niewystarczające, jednak analogie do innych fluorochinolonów wskazują na możliwość przenikania i ryzyko toksyczne. W badaniach na modelach zwierzęcych nie stwierdzono negatywnego wpływu na reprodukcję, jednak brak jest wystarczających danych klinicznych u ludzi, co wymaga rozważenia skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym podczas terapii. Lek zawiera również sód w ilości 3,54 mg/ml (0,15 mmola/ml), co może mieć znaczenie u pacjentek z chorobami sercowo-naczyniowymi.
antybiotyk fluorochinolonowy, antykoncepcja, choroba sercowo-naczyniowa, dokumentacja medyczna, karmienie piersią, Levalox, lewofloksacyna, lewofloksacyna półwodna, płodność, przenikanie lewofloksacyny, roztwór do infuzji, substancja czynna, uszkodzenie chrząstki, wiek rozrodczy, zaburzenie płodności, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tavanic 5 mg/ml
Lewofloksacyna w postaci roztworu do infuzji Tavanic (5 mg/ml) może wywierać niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność pacjentów do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, co wynika z jej działania na ośrodkowy układ nerwowy. Do najważniejszych działań niepożądanych wpływających na sprawność psychomotoryczną należą zawroty głowy (zarówno ośrodkowe, jak i błędnikowe), senność oraz zaburzenia widzenia. Objawy te mogą znacząco wydłużać czas reakcji i zaburzać koncentrację, co stanowi istotne zagrożenie w sytuacjach wymagających pełnej sprawności, takich jak prowadzenie samochodów, obsługa maszyn przemysłowych czy praca na wysokościach. Wskazane jest, aby lekarz przeprowadził szczegółowy wywiad dotyczący aktywności pacjenta oraz poinformował go o ryzyku, zalecając wstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku wystąpienia objawów upośledzających zdolności psychomotoryczne.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, fluorochinolon, funkcja nerek, funkcja poznawcza, interakcja lekowa, koordynacja ruchowa, lewofloksacyna, niewydolność nerek, ocena neurologiczna, ośrodkowy układ nerwowy, schorzenie neurologiczne, Tavanic, zaburzenia widzenia, zaburzenie równowagi, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Memorion 5 mg
Donepezyl, metabolizowany głównie przez CYP3A4 i w mniejszym stopniu CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna) mogą zwiększać stężenie donepezylu o około 30%, natomiast induktory enzymów (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) obniżają jego poziom, co wymaga monitorowania skuteczności leczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami wydłużającymi odstęp QTc (np. chinidyna, amiodaron, sotalol, cytalopram, escytalopram, amitryptylina, pochodne fenotiazyny, klarytromycyna, lewofloksacyna), które mogą prowadzić do torsade de pointes; w takich przypadkach zalecane jest monitorowanie EKG i zachowanie wzmożonej ostrożności.
amiodaron, amitryptylina, chinidyna, chlorowodorek donepezylu, choroba Alzheimera, cymetydyna, CYP2D6, CYP3A4, cytalopram, cytochrom P-450, digoksyna, donepezyl, erytromycyna, escytalopram, fenytoina, fluoksetyna, induktor enzymu, inhibitor enzymu cytochromu P-450, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek blokujący receptor beta-adrenergiczny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek wydłużający odstęp QTc, lewofloksacyna, moksyfloksacyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, ryfampicyna, sertindol, sotalol, środek blokujący połączenie nerwowo-mięśniowe, sukcynylocholina, teofilina, torsade de pointes, warfaryna, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie funkcji poznawczych, zyprazydon - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Levofloxacin Kabi 5 mg/ml
Lewofloksacyna, substancja czynna preparatu Levofloxacin Kabi (5 mg/ml, roztwór do infuzji), może indukować działania niepożądane istotnie wpływające na zdolności psychomotoryczne pacjenta, takie jak zawroty głowy (zarówno ośrodkowe, jak i błędnikowe), senność oraz zaburzenia widzenia. Objawy te mogą prowadzić do zaburzeń orientacji przestrzennej, koordynacji ruchowej, wydłużenia czasu reakcji oraz obniżenia czujności, co stanowi poważne ryzyko podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. W związku z tym lekarz prowadzący terapię powinien szczegółowo poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie leku na zdolności psychofizyczne oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych w przypadku wystąpienia wymienionych objawów.
bezpieczeństwo farmakoterapii, działanie niepożądane, jednoczesne stosowanie leków, Levofloxacin Kabi, lewofloksacyna, nasilenie objawów, profilaktyka wypadków komunikacyjnych, prowadzenie pojazdu mechanicznego, roztwór do infuzji, senność, sprawność psychofizyczna, substancja czynna, zaburzenie widzenia, zawroty głowy błędnikowe, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Levoftyal 5 mg/ml
Lewofloksacyna w kroplach do oczu (Levoftyal 5 mg/mL) zawiera niewielką całkowitą ilość substancji czynnej, co znacząco ogranicza ryzyko poważnych objawów toksycznych nawet przy niezamierzonym przedawkowaniu. W przypadku miejscowego przedawkowania zaleca się przepłukanie oczu wodą o temperaturze pokojowej w celu rozcieńczenia i usunięcia nadmiaru lewofloksacyny, co minimalizuje ryzyko miejscowych działań niepożądanych, takich jak przekrwienie spojówek, podrażnienie czy powierzchniowe zapalenie rogówki. Przy przypadkowym doustnym spożyciu preparatu, ze względu na niską zawartość substancji czynnej, nie przewiduje się wystąpienia objawów toksycznych; standardowe postępowanie obejmuje obserwację kliniczną i leczenie podtrzymujące w razie potrzeby. Procedury te są jednolite dla wszystkich grup wiekowych, w tym dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 1 roku życia.
dezorientacja, drgawki, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, lewofloksacyna, miejscowe działania niepożądane, monitorowanie funkcji życiowych, objawy niepożądane, objawy toksyczne, obserwacja kliniczna, przedawkowanie fluorochinolonów, przedawkowanie miejscowe, przedawkowanie ogólnoustrojowe, przekrwienie spojówek, przepłukanie oczu, spożycie doustne, worek spojówkowy, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie rogówki - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Oftaquix sine 5 mg/ml
Lek Oftaquix sine, zawierający lewofloksacynę w stężeniu 5 mg/ml (5,12 mg/ml w formie półwodnej), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lewofloksacynę, inne chinolony oraz substancje pomocnicze preparatu. Jeden pojemnik jednodawkowy o objętości 0,3 ml zawiera 1,5 mg lewofloksacyny. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku wcześniejszych reakcji nadwrażliwości na lewofloksacynę lub inne antybiotyki chinolonowe. Preparat jest dostarczany jako przejrzysty roztwór o barwie jasnożółtej do jasnozielono-żółtej, bez widocznych cząstek stałych; zmiana wyglądu roztworu powinna skłonić do przerwania leczenia.
aminoglikozyd, antybiotyk alternatywny, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk peptydowy, krople do oczu, lek chinolonowy, lewofloksacyna, makrolid, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na chinolony, nadwrażliwość na lewofloksacynę, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, Oftaquix sine, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, terapia, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levofloxacin Kabi 5 mg/ml
Lewofloksacyna w postaci roztworu do infuzji, stosowana u ponad 8300 pacjentów, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować w trakcie terapii. Działania te klasyfikowane są według częstości występowania od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Szczególną uwagę zwraca się na potencjalnie ciężkie i długotrwałe działania niepożądane, takie jak tętniak i rozwarstwienie aorty, niedomykalność zastawek serca, reakcje nadwrażliwości (w tym wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia hematologiczne (pancytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna), zapalenie i zerwanie ścięgien, neuropatie obwodowe oraz zaburzenia psychiczne i sensoryczne. Ryzyko tych powikłań może wystąpić niezależnie od wcześniejszych czynników ryzyka, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami tkanki łącznej, neurologicznymi i sercowo-naczyniowymi.
agranulocytoza, choroba tkanki łącznej, eozynofilia, fluorochinolony, hiponatremia, kandydoza, leukopenia, lewofloksacyna, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niedomykalność zastawek serca, obrzęk naczynioruchowy, oporność drobnoustrojów, pancytopenia, parametr hematologiczny, parestezja, porfiria, przerwanie leczenia, reakcja nadwrażliwości, ścięgno Achillesa, SIADH, tendinopatia, tętniak aorty, trombocytopenia, wstrząs anafilaktoidalny, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie psychiczne, zakażenie grzybicze, zapalenie ścięgna, zerwanie ścięgna, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego - Leksykon leków
Interakcje leku – Magnefar B6 Forte 100 mg Mg2+ + 10,10 mg
Preparat Magnefar B6 Forte zawiera 100 mg jonów magnezu oraz 10,10 mg pirydoksyny chlorowodorku i wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami. Magnez może tworzyć nierozpuszczalne kompleksy z fosforanami, związkami żelaza i solami wapnia, co ogranicza jego wchłanianie, dlatego zaleca się zachowanie odstępu 2-3 godzin między podaniem Magnefar B6 Forte a tymi substancjami. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego podawania z fluorochinolonami, tetracyklinami i bisfosfonianami, gdyż magnez tworzy z nimi kompleksy chelatowe, obniżając ich biodostępność i skuteczność terapeutyczną. Ponadto, antybiotyki aminoglikozydowe, cisplatyna i cyklosporyna A mogą zwiększać wydalanie magnezu, co wymaga monitorowania jego poziomu i ewentualnej suplementacji. Długotrwałe stosowanie diuretyków tiazydowych i pętlowych, antagonistów receptora EGF, inhibitorów pompy protonowej oraz innych leków nefrotoksycznych może prowadzić do hipomagnezemii, co również wymaga kontroli i dostosowania dawki magnezu.
alendronian, amfoterycyna B, amikacyna, amiloryd, antagonista receptora EGF, antybiotyk aminoglikozydowy, biodostępność magnezu, bisfosfonian, cetuksymab, ciprofloksacyna, cisplatyna, cykloseryna, cyklosporyna, diuretyk, diuretyk oszczędzający potas, doksycyklina, doustny środek antykoncepcyjny, dysfagia, erlotynib, fluorochinolon, furosemid, gentamycyna, gospodarka elektrolitowa, hipermagnezemia, hipomagnezemia, homeostaza magnezu, hydralazyna, inhibitor dekarboksylazy, inhibitor polimerazy wirusów DNA, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoniazyd, kompleks chelatowy, L-DOPA, lek hipotensyjny, lek przeciwgruźliczy, lek przeczyszczający, lewofloksacyna, magnez, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, omeprazol, pantoprazol, penicylamina, pentamidyna, pirydoksyna, rapamycyna, spironolakton, tetracyklina, tiazyd, węglan litu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levomer 5 mg/ml
Produkt leczniczy Levomer, zawierający lewofloksacynę w stężeniu 5 mg/ml w postaci kropli do oczu, może wywoływać działania niepożądane u około 10% pacjentów, głównie o charakterze łagodnym lub umiarkowanym, ograniczonym do okolicy oka. Działania te mogą być spowodowane zarówno substancją czynną, jak i chlorkiem benzalkoniowym, konserwantem mogącym wywoływać miejscowy wyprysk i podrażnienie. Najczęściej obserwuje się pieczenie oka, pogorszenie widzenia oraz wydzielinę śluzową (częstość ≥1/100 do <1/10), a także objawy takie jak zmatowienie powiek, obrzęk spojówek, świąd, ból i przekrwienie spojówek (częstość ≥1/1000 do <1/100). Rzadziej występują reakcje alergiczne skórne (rzadko) oraz anafilaksja i obrzęk krtani (bardzo rzadko/częstość nieznana), które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
anafilaksja, ból głowy, chlorek benzalkoniowy, fluorochinolony, kortykosteroid, krople do oczu, lewofloksacyna, obrzęk krtani, obrzęk spojówek, odczyn brodawkowaty spojówek, pieczenie oka, pogorszenie widzenia, przekrwienie spojówek, reakcja alergiczna, ścięgno Achillesa, świąd oka, światłowstręt, wyprysk miejscowy, zapalenie błony śluzowej nosa, zerwanie ścięgna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibumax Forte 600 mg 600 mg
Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest hamowanie przez ibuprofen działania przeciwpłytkowego kwasu acetylosalicylowego, co może osłabiać efekt kardioprotekcyjny ASA przy długotrwałym stosowaniu. Jednoczesne podawanie ibuprofenu z lekami przeciwpłytkowymi i przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, pochodne tienopirydyny) zwiększa ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego. Ibuprofen w połączeniu z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, potęguje ryzyko owrzodzeń i krwawień. Ponadto NLPZ mogą obniżać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych (diuretyki, inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści angiotensyny II), a u pacjentów z ryzykiem niewydolności nerek zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek, co wymaga monitorowania funkcji nerek i odpowiedniego nawodnienia. Współistniejące stosowanie diuretyków oszczędzających potas może prowadzić do hiperkaliemii, a ibuprofen może zwiększać stężenia glikozydów nasercowych (np. digoksyny) oraz leków takich jak lit i fenytoina, co wymaga monitorowania ich poziomów w surowicy. Metotreksat podany w ciągu 24 godzin przed lub po ibuprofenie może wykazywać zwiększoną toksyczność.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista angiotensyny II, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk chinolonowy, baklofen, biodostępność, bisfosfonian, cholestyramina, cyklosporyna, dezipramina, diuretyk oszczędzający potas, działanie antyagregacyjne, działanie kardioprotekcyjne, działanie nefrotoksyczne, działanie synergistyczne, farmakokinetyka ibuprofenu, fenytoina, flukonazol, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, ibuprofen, inhibitor COX-2, inhibitor CYP2C9, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaptopryl, kortykosteroid, krzepliwość krwi, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lewofloksacyna, metotreksat, mifepryston, miłorząb japoński, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ofloksacyna, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, pochodna tienopirydyny, probenecyd, przęśl chińska, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfinpyrazon, takrolimus, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wiązówka błotna, worykonazol, zydowudyna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Levofloxacin Aurovitas 250 mg
Lewofloksacyna, jako antybiotyk fluorochinolonowy, jest bezwzględnie przeciwwskazana w okresie ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia chrząstek stawowych płodu, co potwierdzają dane doświadczalne. Pomimo braku bezpośrednich danych klinicznych u kobiet ciężarnych, toksyczność chrzęstna obserwowana w badaniach na modelach zwierzęcych stanowi poważne zagrożenie dla rozwoju układu kostno-stawowego płodu. Przed rozpoczęciem terapii lewofloksacyną w dawkach 250 mg lub 500 mg należy wykluczyć ciążę oraz zalecić stosowanie skutecznej antykoncepcji u pacjentek w wieku rozrodczym. Stosowanie leku jest również przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią, ze względu na potencjalne przenikanie leku do mleka i ryzyko uszkodzenia chrząstek u niemowląt, co wymaga przerwania karmienia i zastosowania alternatywnych metod żywienia dziecka podczas terapii i eliminacji leku.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Xyvelam 250 mg
Xyvelam, zawierający lewofloksacynę w dawkach 250 mg i 500 mg, jest fluorochinolonem stosowanym u dorosłych w leczeniu ostrych odmiedniczkowych zapaleń nerek, powikłanych zakażeń układu moczowego, przewlekłego bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego oraz płucnej postaci wąglika. Lek charakteryzuje się dobrą penetracją do tkanek układu moczowo-płciowego, płuc i gruczołu krokowego, co czyni go szczególnie przydatnym w zakażeniach opornych na inne grupy antybiotyków lub w przypadku alergii na leki pierwszego wyboru. Tabletki powlekane z rowkiem dzielącym umożliwiają precyzyjne dostosowanie dawki do rodzaju zakażenia i stanu pacjenta.
antybiotykooporność, Bacillus anthracis, bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego, bakteryjne zapalenie zatok, dolne drogi moczowe, fluorochinolon, górne drogi moczowe, lewofloksacyna, lewofloksacyna półwodna, niepowikłane zakażenie układu moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, powikłane zakażenie układu moczowego, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekła obturacyjna choroba płuc, wąglik płucny, zakażenie bakteryjne, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zaostrzenie POChP, zapalenie oskrzeli, zatoki przynosowe - Leksykon substancji czynnych
Lewofloksacyna – Właściwości farmakokinetyczne
Lewofloksacyna podana doustnie charakteryzuje się niemal całkowitą biodostępnością (99-100%) oraz szybkim osiąganiem maksymalnego stężenia w osoczu w ciągu 1-2 godzin. Lek wykazuje szeroką dystrybucję do tkanek (objętość dystrybucji około 100 l) i umiarkowane wiązanie z białkami osocza (30-40%), co sprzyja dobrej penetracji do błony śluzowej oskrzeli, płynu wyściełającego nabłonek dróg oddechowych, makrofagów pęcherzyków płucnych, tkanki płuc, skóry, gruczołu krokowego oraz moczu. Lewofloksacyna słabo przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego, co należy uwzględnić przy leczeniu zakażeń OUN. Po podaniu miejscowym do oka stężenia w filmie łzowym wynoszą 17,0 μg/ml po 4 godzinach i 6,6 μg/ml po 6 godzinach, a stężenia w osoczu są ponad 1000-krotnie niższe niż po podaniu doustnym. Okres półtrwania leku wynosi 6-8 godzin, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki (>85% w formie niezmienionej), co wymaga modyfikacji dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek (np. przy ClCR <20 ml/min okres półtrwania wydłuża się do 35 godzin).
biodostępność, ciecz wodnista oka, dystrybucja tkankowa, farmakokinetyka liniowa, film łzowy, inwersja chiralna, klirens całkowity, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lewofloksacyna, makrofagi pęcherzykowe, nabłonek dróg oddechowych, najmniejsze stężenie hamujące, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, płyn mózgowo-rdzeniowy, prostata, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zakażenie OUN - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levofloxacin Genoptim 5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewofloksacyny w postaci kropli do oczu 5 mg/ml wykazały niskie ryzyko toksyczności przy stosowaniu miejscowym, z działaniami toksycznymi obserwowanymi jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki kliniczne. W badaniach na zwierzętach (szczury, psy) podawanie dużych dawek doustnych lewofloksacyny powodowało zmiany w chrząstkach stawowych, co jest charakterystyczne dla fluorochinolonów. Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 810 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz do 50 mg/kg mc./dobę u królików, a także braku wpływu na płodność przy dawkach do 360 mg/kg mc./dobę. Stężenia osiągane w tych badaniach były wielokrotnie wyższe (do 50 000 razy) niż te uzyskiwane po miejscowym podaniu leku u ludzi. Badania genotoksyczności in vitro wykazały aberracje chromosomalne w komórkach CHL bez aktywacji metabolicznej, jednak badania in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego. Działanie fototoksyczne obserwowano jedynie przy bardzo dużych dawkach doustnych lub dożylnych, natomiast miejscowe podanie 3% roztworu nie wywołało reakcji fototoksycznych ani alergicznych.
aberracja chromosomalna, alergia na światło, badanie rakotwórczości, chrząstka stawowa, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, fluorochinolon, fotomutagenność, fotorakotwórczość, inhibitor gyrazy, kinetyka leku, krople do oczu, lewofloksacyna, mutacja genowa, parametr farmakokinetyczny, płodność, potencjał genotoksyczny, reakcja fototoksyczna, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie widzenia, zaburzenie wzrostu stawów, zaćma - Leksykon chorób i schorzeń
Szpiczak mnogi – Zapobieganie i profilaktyka
Szpiczak mnogi, stanowiący około 10% nowotworów hematologicznych, jest chorobą o ograniczonych możliwościach profilaktyki ze względu na dominujący wpływ niezmiennych czynników ryzyka, takich jak wiek powyżej 60 lat czy historia rodzinna. Modyfikowalne czynniki ryzyka obejmują utrzymanie prawidłowej masy ciała oraz dietę opartą na 80-90% nieprzetworzonych produktach roślinnych, unikanie rafinowanych węglowodanów oraz suplementację kurkuminą i kwasami omega-3. Profilaktyka obejmuje także unikanie ekspozycji na promieniowanie i chemikalia, szczepienia przeciwko HBV, a także monitorowanie i badania kliniczne w kierunku progresji stanów przednowotworowych (MGUS, SMM). Wysokie ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE) u pacjentów leczonych lekami immunomodulującymi wymaga stosowania profilaktyki przeciwzakrzepowej, dostosowanej do indywidualnego ryzyka, z wykorzystaniem aspiryny (81-325 mg/dobę) lub heparyny drobnocząsteczkowej (np. enoksaparyna 40 mg/dobę) oraz monitorowania czasu trwania terapii.
acyklowir, bisfosfonian, denosumab, gammapatia monoklonalna, heparyna drobnocząsteczkowa, immunoglobulina dożylna, inhibitor proteasomu, lek immunomodulujący, lenalidomid, lewofloksacyna, martwica kości szczęki, nowotwór hematologiczny, plazmocyt, pomalidomid, przeciwciało dwuswoiste, przeciwciało monoklonalne, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, stan przednowotworowy, Streptococcus pneumoniae, szpiczak mnogi, talidomid, terapia CAR-T, tlący się szpiczak mnogi, trimetoprim-sulfametoksazol, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zakrzepica żylna, zespół uwalniania cytokin, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Levalox 5 mg/ml
Roztwór do infuzji Levalox zawiera 5 mg/ml lewofloksacyny, co odpowiada 500 mg w standardowej 100 ml butelce, oraz znaczną ilość sodu – 0,15 mmola (3,54 mg) na 1 ml, czyli 15,40 mmola (354,20 mg) na 100 ml roztworu. Lek z grupy fluorochinolonów jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lewofloksacynę lub inne chinolony, u osób z padaczką, u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu, a także u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Przeciwwskazaniem jest także wcześniejsze zapalenie ścięgna po fluorochinolonach ze względu na ryzyko tendopatii i zerwania ścięgna, zwłaszcza Achillesa. Wskazane jest zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów z predyspozycją do napadów drgawkowych, chorobami serca, wydłużeniem QT, niewydolnością nerek oraz u osób starszych, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, w tym tendinopatii i zaburzeń OUN.
antybiotyk z grupy chinolonów, artropatia, fluorochinolon, hipokaliemia, hipomagnezemia, lewofloksacyna, miastenia gravis, miażdżyca naczyń mózgowych, nadwrażliwość, napad padaczkowy, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niewydolność nerek, niewydolność serca, obniżenie progu drgawkowego, padaczka, reakcja hemolityczna, ścięgno Achillesa, tendopatia, tkanka chrzęstna, udar, uszkodzenie strukturalne mózgu, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie ośrodkowego układu nerwowego, zapalenie ścięgna, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibum Forte Pure 200 mg/5 ml
Ibuprofen (IBUM FORTE PURE) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym ze względu na hamowanie kardioprotekcyjnego działania ASA oraz zwiększone ryzyko działań niepożądanych (interakcja o wysokim poziomie ważności). Równoczesne stosowanie innych NLPZ zwiększa ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Ibuprofen może osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych, w tym diuretyków, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, co u pacjentów z ryzykiem niewydolności nerek wymaga monitorowania funkcji nerek i odpowiedniego nawodnienia. Ponadto, ibuprofen zwiększa stężenie metotreksatu, takrolimusu i cyklosporyny, co podnosi ryzyko nefrotoksyczności i toksyczności, a także nasila ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych, przeciwpłytkowych i SSRI.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista kanałów wapniowych, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, baklofen, biodostępność, bisfosfonian, cholestyramina, cyklosporyna, dezipramina, działanie nefrotoksyczne, działanie przeciwagregacyjne, fenytoina, flukonazol, glikozyd naparstnicy, hemofilia, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor enzymu CYP2C9, kaptopryl, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lewofloksacyna, metotreksat, mifepryston, miłorząb japoński, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ofloksacyna, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, pochodna tienopirydyny, probenecyd, przęśl chińska, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stężenie glukozy we krwi, sulfinpirazon, takrolimus, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wiązówka błotna, worykonazol, zydowudyna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Levalox 5 mg/ml
Przedawkowanie lewofloksacyny w postaci roztworu do infuzji (Levalox, 5 mg/ml) stanowi poważny stan kliniczny, charakteryzujący się głównie objawami neurotoksycznymi, takimi jak splątanie, zawroty głowy, zaburzenia świadomości, napady drgawkowe oraz omamy. Szczególnie istotnym zagrożeniem jest wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG, co zwiększa ryzyko wystąpienia zagrażających życiu arytmii. Mechanizmy toksycznego działania lewofloksacyny obejmują wpływ na ośrodkowy układ nerwowy oraz kanały jonowe w kardiomiocytach, prowadząc do obniżenia progu drgawkowego i zaburzeń rytmu serca. Objawy te potwierdzają zarówno badania na zwierzętach, jak i obserwacje kliniczne po wprowadzeniu leku do obrotu.
arytmia, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, dializa otrzewnowa, drżenie, elektrokardiografia, hemodializa, leczenie antyarytmiczne, lek przeciwdrgawkowy, Levalox, lewofloksacyna, napad drgawkowy, neurotoksyczność, odstęp QT, omam, ośrodkowy układ nerwowy, splątanie, toksyczność, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości - Leksykon chorób i schorzeń
Białaczka – Zapobieganie i profilaktyka
Białaczka, jako złożony nowotwór hematopoetyczny, nie posiada obecnie potwierdzonych metod całkowitej profilaktyki ze względu na niepełne poznanie etiologii. Modyfikacja stylu życia, obejmująca unikanie tytoniu, ograniczenie spożycia alkoholu, utrzymanie BMI poniżej 25, regularną aktywność fizyczną oraz dietę bogatą w owoce i warzywa, stanowi podstawę prewencji. Istotne jest także ograniczenie ekspozycji na czynniki chemiczne takie jak benzen, formaldehyd, pestycydy oraz promieniowanie jonizujące. Szczególne znaczenie ma profilaktyka infekcji u pacjentów z białaczką, zwłaszcza podczas neutropenii, gdzie lewofloksacyna jest rekomendowana u dzieci z długotrwałą neutropenią (<500/mm³) trwającą ≥7 dni. Profilaktyka przeciwgrzybicza z posakonazolem jest wskazana u pacjentów z AML podczas chemioterapii indukcyjnej oraz u wybranych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi. Profilaktyka przeciwwirusowa, w tym stosowanie acyklowiru i leków przeciwwirusowych przeciw HBV, jest kluczowa u pacjentów poddawanych przeszczepieniu HSCT i terapii immunosupresyjnej.
benzen, białaczka, białaczka OUN, chemioterapia indukcyjna, dehydrogenaza mleczanowa, dożylne immunoglobuliny, indeks proliferacyjny, indukcja remisji, inwazyjne zakażenie grzybicze, klinicyści szpitalni i ambulatoryjni, lewofloksacyna, morfologia krwi, nawrót choroby, neutropenia, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, posakonazol, profilaktyka antybiotykowa, profilaktyka OUN, profilaktyka przeciwgrzybicza, profilaktyka przeciwwirusowa, promieniowanie jonizujące, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, przewlekła białaczka limfocytowa, przewlekła białaczka szpikowa, remisja szpiku kostnego, układ odpornościowy, zapalenie płuc, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Levoftyal 5 mg/ml
Levoftyal to krople do oczu w postaci przejrzystego roztworu o stężeniu 5 mg/ml lewofloksacyny półwodnej (5,12 mg/ml), co odpowiada 0,17 mg substancji czynnej na kroplę. Preparat charakteryzuje się pH około 6,5 oraz osmolalnością około 300 mOsm/kg, co zapewnia dobrą tolerancję okulistyczną. Substancją pomocniczą jest m.in. benzalkoniowy chlorek w stężeniu 0,05 mg/ml, pełniący funkcję konserwantu. Produkt jest pakowany w 5 ml butelkę z LDPE z kroplomierzem i zabezpieczony polipropylenową zakrętką z pierścieniem gwarancyjnym. W skład formulacji wchodzą także chlorek sodu, kwas solny oraz woda do wstrzykiwań, które regulują toniczność i pH roztworu.
benzalkoniowy chlorek, chlorek sodu, krople do oczu, kroplomierz, kwas solny, lewofloksacyna, lewofloksacyna półwodna, niezgodność farmaceutyczna, ochrona środowiska, osmolalność, pH, pH roztworu, pierścień gwarancyjny, polietylen o niskiej gęstości, produkt leczniczy, stabilność chemiczna i fizyczna, substancja pomocnicza, toniczność roztworu, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Interakcje leku – Levalox 500 mg
Lewofloksacyna, fluorochinolonowy antybiotyk, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą istotnie wpływać na jej skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Preparaty zawierające kationy wielowartościowe (Fe2+, Zn2+, Mg2+, Al3+) oraz sukralfat znacząco obniżają biodostępność lewofloksacyny, dlatego zaleca się zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu czasowego między ich podaniem a lewofloksacyną. Probenecyd i cymetydyna zmniejszają klirens nerkowy lewofloksacyny odpowiednio o 34% i 24%, co wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Współistniejące stosowanie cyklosporyny wydłuża jej okres półtrwania o 33%, co wymaga monitorowania stężenia leku i objawów toksyczności. Antagoniści witaminy K, tacy jak warfaryna, mogą powodować wzrost INR i ryzyko krwawień, co wymaga regularnego monitorowania parametrów krzepnięcia.
adsorpcja leku, antagonista witaminy K, biodostępność, cyklosporyna, cymetydyna, fenbufen, fluorochinolon, hepatotoksyczność, inhibitor CYP1A2, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kationy wielowartościowe, klirens nerkowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek zobojętniający, lewofloksacyna, makrolid, neurotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, parametry krzepnięcia krwi, probenecyd, próg drgawkowy, sole cynku, sole żelaza, substrat CYP1A2, sukralfat, teofilina, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Levalox 500 mg
Lewofloksacyna, będąca S-enancjomerem ofloksacyny i należąca do grupy fluorochinolonów (kod ATC: J01MA12), działa bakteriobójczo poprzez hamowanie DNA-gyrazy i topoizomerazy IV, kluczowych enzymów w replikacji i naprawie DNA bakterii. Jej skuteczność jest zależna od parametrów farmakokinetyczno-farmakodynamicznych, takich jak stosunek Cmax/MIC oraz AUC/MIC, co jest istotne przy ustalaniu dawkowania. Oporność rozwija się przez mutacje genów topoizomeraz oraz mechanizmy zmniejszające przepuszczalność błony komórkowej i aktywnego usuwania leku (efflux), z opornością krzyżową na inne fluorochinolony, ale nie na antybiotyki z innych grup. EUCAST określił kliniczne wartości graniczne MIC dla lewofloksacyny, np. dla Enterobacterales ≤0,5 mg/l (wrażliwe) i >1 mg/l (oporne), dla Pseudomonas spp. ≤0,001 mg/l i >1 mg/l, a dla Streptococcus pneumoniae ≤0,001 mg/l i >2 mg/l, co umożliwia klasyfikację wrażliwości drobnoustrojów i dostosowanie terapii.
angina paciorkowcowa, błona komórkowa bakterii, ciężka infekcja, DNA-gyraza, efflux, flora jelitowa, fluorochinolon, gronkowiec złocisty, Helicobacter pylori, jaglica, legionelloza, lek przeciwbakteryjny, lewofloksacyna, MIC, mikrobiologia kliniczna, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, MRSA, mutacje genów, ofloksacyna, oporność bakteryjna, oporność krzyżowa, ornitoza, pałeczka hemofilna, patogen oportunistyczny, Peptostreptococcus, pneumokok, Pseudomonas aeruginosa, replikacja DNA bakteryjnego, stężenie w surowicy, Streptococcus agalactiae, topoizomeraza IV, wąglik, zakażenie dróg moczowych, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zakażenie układu moczowo-płciowego, zakażenie układu płciowego, zapalenie płuc, zapalenie wsierdzia, zapalenie zatok - Leksykon chorób i schorzeń
Infekcja helicobacter pylori – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Helicobacter pylori to Gram-ujemna, mikroaerofilna bakteria kolonizująca błonę śluzową żołądka, występująca u około 50% populacji światowej. Produkuje ureazę, która neutralizuje kwas solny, umożliwiając przeżycie w kwaśnym środowisku. Infekcja może prowadzić do zapalenia błony śluzowej, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, chłoniaka MALT oraz raka żołądka. Diagnostyka obejmuje testy nieinwazyjne (test oddechowy z mocznikiem, test antygenowy z kału, testy serologiczne) oraz inwazyjne (endoskopia z biopsją i testem ureazowym). Preferowane są testy oddechowe i kałowe do wykrywania aktywnej infekcji i potwierdzenia eradykacji. Leczenie eradykacyjne, trwające zazwyczaj 14 dni, opiera się na terapii potrójnej lub poczwórnej, z uwzględnieniem rosnącej oporności na klarytromycynę. W przypadku niepowodzenia terapii pierwszego rzutu stosuje się terapię ratunkową z innymi antybiotykami, np. lewofloksacyną lub ryfabutyną.
amoksycylina, bakteria Gram-ujemna, ból nadbrzusza, chłoniak typu MALT, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, droga fekalno-oralna, droga oralno-oralna, endoskopia górnego odcinka przewodu pokarmowego, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, interakcja lekowa, klarytromycyna, lewofloksacyna, metronidazol, niesteroidowe leki przeciwzapalne, probiotyki, przewlekłe zapalenie żołądka, rak żołądka, test antygenowy kału, test oddechowy z mocznikiem, test serologiczny, tetracyklina, ureaza, warunki socjoekonomiczne, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgaga - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oftaquix sine 5 mg/ml
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa lewofloksacyny w postaci kropli do oczu Oftaquix sine 5 mg/ml wskazują na korzystny profil toksykologiczny przy stosowaniu okulistycznym. Toksyczność obserwowano jedynie przy ekspozycjach znacznie przekraczających maksymalne stężenia osiągane u ludzi. Badania na zwierzętach wykazały potencjalne uszkodzenia chrząstek stawowych przy dużych dawkach doustnych (np. 810 mg/kg m.c./dobę u szczurów), co jest zgodne z działaniem innych fluorochinolonów. Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 810 mg/kg m.c./dobę u szczurów oraz do 50 mg/kg m.c./dobę doustnie u królików. Ponadto, lewofloksacyna nie ograniczała płodności u szczurów przy dawkach 360 mg/kg m.c./dobę, co odpowiada stężeniom osoczowym około 16 000 razy wyższym niż po podaniu miejscowym u ludzi.
aberracja chromosomowa, alergia na światło, chrząstka stawowa, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, fluorochinolon, fotokarcynogenność, fotomutagenność, inhibitor gyrazy, lewofloksacyna, mutacja genu, Oftaquix sine, parametr farmakokinetyczny, potencjał rakotwórczy, reakcja fototoksyczna, zaburzenie widzenia, zaćma - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oftaquix sine 5 mg/ml
Produkt leczniczy Oftaquix sine zawierający lewofloksacynę 5 mg/ml w postaci kropli do oczu może wywoływać działania niepożądane głównie o charakterze miejscowym, ograniczonym do oka. Najczęściej obserwuje się pieczenie oka, pogorszenie widzenia oraz obecność pasm wydzieliny śluzowej (częstość ≥1/100 do <1/10). Inne objawy to zmatowienie powiek, obrzęk spojówek, odczyn brodawkowaty spojówek, świąd, ból oka, przekrwienie spojówek, światłowstręt oraz łzawienie (częstość ≥1/1 000 do <1/100). Rzadziej występują reakcje alergiczne nie dotyczące oczu (≥1/10 000 do <1/1 000), a bardzo rzadko reakcje anafilaktyczne i obrzęk krtani, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. W badaniach klinicznych nie stwierdzono osadów na rogówce po zastosowaniu leku. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest porównywalny do dorosłych.
ból głowy, ból oka, fluorochinolon, kortykosteroid, krople do oczu, lewofloksacyna, łzawienie, nieżyt nosa, obrzęk krtani, obrzęk powiek, obrzęk spojówek, odczyn brodawkowaty spojówek, odczyn grudkowy spojówek, Oftaquix sine, osad na rogówce, pieczenie oka, pogorszenie widzenia, produkt leczniczy, przekrwienie spojówek, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja niepożądana, ścięgno Achillesa, suchość oczu, świąd oka, światłowstręt, wydzielina śluzowa, wysypka skórna, zerwanie ścięgna - Leksykon substancji czynnych
Sukralfat – Interakcje
Sukralfat wykazuje liczne interakcje farmaceutyczne i farmakokinetyczne, głównie poprzez tworzenie kompleksów i chelatowanie leków w przewodzie pokarmowym oraz uwalnianie jonów glinu w kwaśnym środowisku żołądka. Zaleca się podawanie sukralfatu na 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku, a także zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu między sukralfatem a innymi lekami, aby zminimalizować ryzyko zmniejszenia ich biodostępności. Szczególnie istotne klinicznie są interakcje z chinolonami (np. cyprofloksacyna, lewofloksacyna), tetracyklinami (doksycyklina), lekami przeciwgrzybiczymi (ketokonazol), pochodnymi kumaryny (warfaryna), glikozydami nasercowymi (digoksyna), fenytoiną oraz NLPZ, gdzie sukralfat może znacząco obniżać wchłanianie i skuteczność terapeutyczną tych leków. Monitorowanie parametrów takich jak INR czy stężenia leków w surowicy jest wskazane w przypadku terapii kumarynowych, digoksyną i fenytoiną.
acenokumarol, beta-adrenolityk, bisoprolol, bloker receptora histaminowego H2, chelatowanie, chinolon, cyprofloksacyna, digoksyna, doksycyklina, działanie bronchodylatacyjne, działanie inotropowe, efekt przeciwzakrzepowy, enalapril, famotydyna, fenytoina, flukonazol, glikozyd nasercowy, hipofosfatemia, inhibitor ACE, inhibitor proteazy, itrakonazol, jon glinu, ketokonazol, kompleks chelatowy, kortykosteroid doustny, lek immunosupresyjny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwirusowy, lek zobojętniający, lewofloksacyna, metoprolol, minocyklina, moksifloksacyna, napad padaczkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, parametr farmakokinetyczny, parametr krzepnięcia, pochodna benzodiazepiny, pochodna kumaryny, przewlekła choroba nerek, ramipril, ranitydyna, sok żołądkowy, sól żelaza, sukralfat, teofilina, tetracyklina, warfaryna, właściwości fizykochemiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Levofloxacin Aurovitas 250 mg
Levofloxacin Aurovitas jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 250 mg i 500 mg lewofloksacyny półwodnej. Tabletki mają charakterystyczny różowy kolor i kształt kapsułek, z linią podziału umożliwiającą podział na dwie równe dawki. Substancją czynną jest lewofloksacyna, a skład tabletki obejmuje zarówno składniki rdzenia (m.in. kroskarmeloza sodowa, celuloza mikrokrystaliczna PH-101 i PH-102, hypromeloza 5 cP, magnezu stearynian), jak i otoczki (hypromeloza 6 cP, dwutlenek tytanu E 171, makrogol 400, talk, tlenki żelaza E 172). Okres ważności leku wynosi 3 lata, a tabletki nie wymagają specjalnych warunków przechowywania.
blister PVC, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydroksypropylometyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, lewofloksacyna, lewofloksacyna półwodna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, stearynian magnezu, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty