Właściwości farmakokinetyczne
Lewofloksacyna

Właściwości farmakokinetyczne lewofloksacyny: Wchłanianie

Lewofloksacyna podana doustnie wchłania się szybko i niemal całkowicie, a maksymalne stężenie w osoczu jest osiągane w ciągu 1-2 godzin po podaniu. Całkowita biodostępność substancji jest bardzo wysoka i wynosi 99-100%, co wskazuje na niemal kompletne przyswajanie leku z przewodu pokarmowego.^{1 2}

Warto zauważyć, że spożywanie posiłków wywiera jedynie niewielki wpływ na proces wchłaniania lewofloksacyny, co czyni lek wygodnym w stosowaniu niezależnie od harmonogramu posiłków.^{3 4}

Stan równowagi (stacjonarny) stężenia lewofloksacyny w osoczu jest osiągany stosunkowo szybko – w ciągu 48 godzin w przypadku schematu dawkowania 500 mg raz lub dwa razy na dobę.^{5 6}

Dystrybucja lewofloksacyny w organizmie

Po wchłonięciu do krwioobiegu, około 30-40% lewofloksacyny wiąże się z białkami osocza.^{7 8} Ten stosunkowo niewielki stopień wiązania z białkami przyczynia się do dobrej penetracji leku do tkanek.

Średnia objętość dystrybucji lewofloksacyny wynosi około 100 l po pojedynczym i wielokrotnym podawaniu dawek 500 mg, co wskazuje na szeroką dystrybucję substancji do tkanek organizmu.^{9 10}

Wielokrotne podawanie 500 mg lewofloksacyny raz na dobę wykazało niewielką kumulację. Po podaniu dawek 500 mg lewofloksacyny dwa razy na dobę obserwowano ograniczoną, ale przewidywalną kumulację. Stan stacjonarny osiągany jest w ciągu 3 dni.¹¹

Przenikanie do tkanek i płynów ustrojowych

Lewofloksacyna charakteryzuje się dobrą penetracją do wielu tkanek i płynów ustrojowych. Wykazano, że substancja przenika do następujących struktur:^{12 13}

• Błona śluzowa oskrzeli
• Płyn wyściełający nabłonek dróg oddechowych
• Makrofagi w pęcherzykach płucnych
• Tkanka płuc
• Skóra (płyn surowiczny w pęcherzach)
• Tkanka gruczołu krokowego
• Mocz

¹⁴

Istotne jest jednak, że lewofloksacyna słabo przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego, co ma znaczenie przy planowaniu terapii zakażeń ośrodkowego układu nerwowego.^{15 16}

Farmakokinetyka lewofloksacyny w oku

W przypadku postaci ocznych, lewofloksacyna po podaniu miejscowym do oka utrzymuje się dobrze w obrębie filmu łzowego.¹⁷

W badaniach u zdrowych ochotników średnie stężenia lewofloksacyny w filmie łzowym mierzone po upływie 4 i 6 godzin od podania miejscowego wynosiły odpowiednio 17,0 i 6,6 μg/ml. Po upływie 4 godzin od podania u pięciu z sześciu badanych stwierdzono stężenia większe lub równe 2 μg/ml. U czterech z sześciu badanych stężenie to utrzymało się po 6 godzinach od podania produktu.^{18 19}

Badania stężenia lewofloksacyny w osoczu po podaniu kropli do oczu u 15 zdrowych ochotników wykazały, że średnie stężenie substancji w osoczu po upływie 1 godziny od podania dawki wynosiło od 0,86 ng/ml w dniu 1. do 2,05 ng/ml w dniu 15. Największe maksymalne stężenie lewofloksacyny wynoszące 2,25 ng/ml stwierdzono w dniu 4. po 2 dniach stosowania produktu leczniczego co 2 godziny (łącznie 8 dawek na dobę). Maksymalne stężenia lewofloksacyny w osoczu po podaniu ocznym były ponad 1000 razy mniejsze od występujących podczas stosowania standardowych dawek doustnych.^{20 21}

Przenikanie lewofloksacyny do cieczy wodnistej oka badano u pacjentów operowanych z powodu zaćmy. Po podaniu 4 kropli do oka przed operacją, średnie stężenie lewofloksacyny w cieczy wodnistej oka było dwukrotnie wyższe niż w przypadku ofloksacyny (1139,9 ± 717,1 ng/ml vs. 621,7 ± 368,7 ng/ml).²²

Stężenia lewofloksacyny w osoczu osiągane po podaniu do zakażonego oka nie są obecnie znane.^{23 24}

Dystrybucja w produkcie Ducressa

W przypadku produktu leczniczego Ducressa (połączenie lewofloksacyny i deksametazonu), przeprowadzono specjalne badania farmakokinetyczne. U 125 pacjentów poddanych operacji zaćmy, po podaniu jednej kropli leku stężenie lewofloksacyny w cieczy wodnistej oka wynosiło średnio 711,899 ng/ml (przedział ufności 95%: 595,538; 828,260) w grupie przyjmującej Ducressa, w porównaniu do 777,307 ng/ml (przedział ufności 95%: 617,220; 937,394) w przypadku stosowania samej lewofloksacyny. Stężenia lewofloksacyny w cieczy wodnistej były znacznie wyższe od najmniejszych stężeń hamujących wzrost patogenów oka w spektrum działania tej substancji.²⁵

Metabolizm lewofloksacyny

Lewofloksacyna jest metabolizowana w organizmie w bardzo małym stopniu. Głównymi metabolitami są demetylolewofloksacyna (lub dimetylolewofloksacyna, w zależności od źródła) i N-tlenek lewofloksacyny.^{26 27}

Metabolity te stanowią poniżej 5% podanej dawki i są wydalane z moczem.^{28 29}

Ważną cechą lewofloksacyny jest jej stabilność stereochemiczna – substancja nie ulega inwersji chiralnej w organizmie.^{30 31}

Eliminacja lewofloksacyny

Po podaniu doustnym lub dożylnym, lewofloksacyna jest usuwana z osocza stosunkowo powoli. Okres półtrwania (t1/2) wynosi od 6 do 8 godzin.^{32 33}

Wydalanie lewofloksacyny odbywa się głównie przez nerki, gdzie ponad 85% podanej dawki jest wydalane w formie niezmienionej.^{85% podanej dawki leku).”>34 85% podanej dawki leku).”>35}

Średni pozorny całkowity klirens lewofloksacyny po podaniu pojedynczej dawki 500 mg wynosi 175 ± 29,2 ml/min.^{36 37}

Warto zauważyć, że nie ma istotnych różnic w farmakokinetyce lewofloksacyny podanej dożylnie i doustnie, co wskazuje na to, że obie drogi podania mogą być stosowane zamiennie zależnie od stanu klinicznego pacjenta.^{38 39}

Liniowość farmakokinetyki

Lewofloksacyna wykazuje farmakokinetykę liniową w zakresie dawek od 50 do 1000 mg.^{40 41} Oznacza to, że zwiększenie dawki prowadzi do proporcjonalnego wzrostu stężenia leku w osoczu, co ułatwia dostosowanie dawki do potrzeb terapeutycznych.

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z niewydolnością nerek

Na farmakokinetykę lewofloksacyny znacząco wpływa zaburzenie czynności nerek. Wraz z pogarszaniem się czynności nerek zmniejsza się wydalanie nerkowe i klirens leku, a okres półtrwania ulega wydłużeniu.^{42 43}

Poniższa tabela przedstawia parametry farmakokinetyczne lewofloksacyny w niewydolności nerek po podaniu doustnym pojedynczej dawki 500 mg:

<sup data-drug="Levoxa" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Farmakokinetyka w niewydolności nerek po podaniu doustnym pojedynczej dawki 500 mg: Clcr [ml/min]: 44 <sup data-drug="Levofloxacin Kabi" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Farmakokinetyka w niewydolności nerek po podaniu doustnym pojedynczej dawki 500 mg: Clcr [ml/min.] 45

Dane te wskazują, że u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (ClCR <20 ml/min) okres półtrwania lewofloksacyny może być nawet czterokrotnie dłuższy niż u osób z łagodną niewydolnością, co ma istotne znaczenie przy ustalaniu schematu dawkowania.

Pacjenci w podeszłym wieku

Brak istotnych różnic w farmakokinetyce lewofloksacyny u osób młodych i w podeszłym wieku, z wyjątkiem różnic związanych z klirensem kreatyniny.^{46 47} Oznacza to, że sam wiek nie wpływa bezpośrednio na farmakokinetykę leku, natomiast często towarzyszące podeszłemu wiekowi obniżenie funkcji nerek może wymagać dostosowania dawki.

Różnice związane z płcią

Analizy obejmujące osobno mężczyzn i kobiety wykazały małe lub bardzo małe zależne od płci różnice w farmakokinetyce lewofloksacyny.^{48 49} Nie ma dowodów wskazujących na znaczenie kliniczne tych różnic związanych z płcią.^{50 51}