FEV1
FEV1 (natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa) to kluczowy parametr spirometryczny określający objętość powietrza wydmuchniętego z płuc w ciągu pierwszej sekundy maksymalnie natężonego wydechu. Wartość ta jest wyrażana w litrach lub jako procent wartości należnej, obliczonej na podstawie wieku, płci, wzrostu i pochodzenia etnicznego pacjenta.
FEV1 stanowi podstawowy wskaźnik wykorzystywany w diagnostyce, klasyfikacji ciężkości oraz monitorowaniu chorób obturacyjnych dróg oddechowych, takich jak astma i POChP. Zmniejszenie wartości FEV1 wskazuje na upośledzenie przepływu powietrza przez drogi oddechowe. W chorobach restrykcyjnych wartość FEV1 również może być obniżona, jednak stosunek FEV1/FVC (natężona pojemność życiowa) pozostaje prawidłowy lub podwyższony.
Wynik FEV1 ≥ 80% wartości należnej uznawany jest za prawidłowy. Spadek FEV1 poniżej 80% wartości należnej może świadczyć o łagodnej obturacji, 50-79% – umiarkowanej, 30-49% – ciężkiej, a poniżej 30% – bardzo ciężkiej obturacji dróg oddechowych. Monitorowanie zmian FEV1 w czasie umożliwia ocenę progresji choroby oraz skuteczności wdrożonego leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Cyneol – Właściwości farmakodynamiczne
Cyneol (1,8-cyneol, eukaliptol) wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne, szczególnie w leczeniu chorób układu oddechowego. Substancja ta posiada właściwości wykrztuśne i sekretomotoryczne, potwierdzone zwiększeniem klirensu śluzówkowo-rzęskowego oraz poprawą objawów takich jak ilość plwociny i duszność. Działa przeciwzapalnie poprzez hamowanie produkcji mediatorów zapalnych (LTB4, TNF-α, IL-1β), wykazuje działanie mukolityczne, rozkurczowe na mięśnie gładkie oskrzeli oraz zmniejsza nadreaktywność oskrzeli. Cyneol ma także szerokie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego wobec bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, grzybów oraz wirusów. W badaniach klinicznych wykazano istotną poprawę w leczeniu ostrego zapalenia oskrzeli (p = 0,0383; redukcja ataków kaszlu p = 0,0001), ostrego zapalenia zatok (p < 0,0001) oraz w terapii astmy oskrzelowej, gdzie po 12 tygodniach stosowania odnotowano redukcję dawki prednizolonu o 36% (p = 0,006) oraz poprawę FEV1 (p = 0,0398), objawów astmy (p = 0,0325) i jakości życia (p = 0,0475). U pacjentów z POChP leczenie cyneolem przez 6 miesięcy zmniejszyło częstotliwość, czas trwania i intensywność zaostrzeń (p = 0,012).
astma oskrzelowa, bakterie Gram-dodatnie, cyneol, dysfagia, działanie mukolityczne, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie przeciwwirusowe, działanie przeciwzapalne, działanie rozkurczowe, działanie sekretomotoryczne, działanie wykrztuśne, FEV1, interleukina 1 beta, kamica nerkowa, kamienie nerkowe, klirens śluzówkowo-rzęskowy, kolka nerkowa, kortykosteroidy, leukotrien B4, nadreaktywność oskrzeli, obturacyjna choroba płuc, olejek eukaliptusowy, ostre zapalenie oskrzeli, ostre zapalenie zatok, POChP, TNF-alfa, układ moczowy, układ oddechowy, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rymphysia 500 mg
Rymphysia jest lekiem zawierającym inhibitor alfa1-proteinazy, produkowanym z ludzkiego osocza, dostępnym w dawkach 500 mg i 1000 mg w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu około 20 mg/ml po rekonstytucji. Preparat jest wskazany wyłącznie dla dorosłych pacjentów z potwierdzonym ciężkim niedoborem alfa1-antytrypsyny, szczególnie z genotypami PiZZ, PiZ(null), Pi(null,null) oraz PiSZ, które wiążą się z istotnym obniżeniem poziomu funkcjonalnego białka w surowicy i tkankach. Terapia ma na celu spowolnienie progresji rozedmy płuc poprzez uzupełnienie niedoboru inhibitora, nie eliminując jednak przyczyny genetycznej choroby. Kwalifikacja do leczenia wymaga potwierdzenia genetycznego i biochemicznego niedoboru oraz obecności postępującej choroby płuc, ocenianej m.in. na podstawie spadku FEV1, pogorszenia wydolności fizycznej i wzrostu liczby zaostrzeń.
alfa1-antytrypsyna, choroba płuc, dieta niskosodowa, enzymy proteolityczne, FEV1, genotyp, inhibitor alfa1-proteinazy, leczenie przeciwzapalne, leki rozszerzające oskrzela, niedobór inhibitora alfa1-proteinazy, obturacja oskrzeli, profilaktyka infekcji, rehabilitacja oddechowa, rekonstytucja, rozedma płuc, spirometria, tlenoterapia, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Asaris (500 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Lek Asaris to preparat złożony zawierający flutykazonu propionian (kortykosteroid wziewny) oraz salmeterol (długo działający β2-mimetyk) dostępny w dawkach 100 μg + 50 μg, 250 μg + 50 μg oraz 500 μg + 50 μg na dawkę inhalacyjną. W terapii astmy oskrzelowej stosuje się go u pacjentów z niekontrolowanymi objawami pomimo stosowania kortykosteroidu wziewnego i krótko działającego β2-mimetyku, a także u tych, którzy są skutecznie leczeni osobno podawanymi składnikami, co umożliwia uproszczenie schematu leczenia. Preparat w najniższej dawce (100 μg + 50 μg) nie jest wskazany w ciężkiej astmie u dorosłych i dzieci, gdzie zaleca się wyższe dawki. W przypadku POChP lek Asaris stosuje się wyłącznie w dawce 500 μg + 50 μg u pacjentów z FEV1 < 60% wartości należnej, powtarzającymi się zaostrzeniami oraz utrzymującymi się objawami mimo stosowania leków rozszerzających oskrzela.
astma oskrzelowa, bronchodylatacja, ciężka astma, długo działający beta2-mimetyk, działanie przeciwzapalne, FEV1, flutykazonu propionian, kortykosteroid, kortykosteroid wziewny, krótko działający beta2-mimetyk, laktoza jednowodna, lek rozszerzający oskrzela, mikronizacja, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, POChP, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, salmeterol, salmeterolu ksynafonian, terapia skojarzona, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Novo-Helisen Depot –
Immunoterapia alergenowa z użyciem leku Novo-Helisen Depot jest przeciwwskazana u pacjentów z niedostatecznie kontrolowaną astmą (FEV1 <70% wartości należnej według klasyfikacji GINA stopień III/IV), nieodwracalnymi zmianami strukturalnymi w układzie oddechowym (np. rozedma płuc, rozstrzenie oskrzeli), aktywną gruźlicą płuc oraz u osób z chorobami autoimmunologicznymi, chorobami kompleksów immunologicznych, wrodzonymi lub nabytymi defektami immunologicznymi, a także stwardnieniem rozsianym. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z istotną klinicznie niewydolnością serca lub krążenia oraz u osób stosujących beta-adrenolityki (beta-blokery), ze względu na ryzyko zmniejszonej skuteczności adrenaliny w przypadku reakcji anafilaktycznej. Należy również unikać stosowania u pacjentów z nadwrażliwością na składniki pomocnicze, takie jak glinu wodorotlenek i fenol.
adrenalina, astma, astma oskrzelowa, beta-bloker, choroba autoimmunologiczna, choroba nowotworowa, defekt immunologiczny, fenol, FEV1, gruźlica płuc, immunoterapia alergenowa, klasyfikacja GINA, kompleksy immunologiczne, nadwrażliwość, niewydolność serca, Novo-Helisen Depot, reakcja anafilaktyczna, rozedma płuc, rozstrzenie oskrzeli, schorzenie zapalne, stwardnienie rozsiane, wodorotlenek glinu, zaburzenie psychiczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Grazax 75 000 SQ-T
Produkt leczniczy Grazax, zawierający standaryzowany wyciąg alergenowy pyłku trawy z tymotki łąkowej (Phleum pratense) w dawce 75 000 SQ-T w postaci liofilizatu doustnego, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań. Należą do nich nadwrażliwość na substancje pomocnicze, choroby nowotworowe, choroby układu immunologicznego (w tym autoimmunologiczne, kompleksów immunologicznych oraz niedobory odporności), ciężkie stany zapalne błony śluzowej jamy ustnej (np. liszaj płaski z owrzodzeniem, ciężka kandydoza) oraz niekontrolowana lub ciężka astma oskrzelowa (FEV1 < 70% u dorosłych i < 80% u dzieci pomimo leczenia). Obecność tych schorzeń zwiększa ryzyko nieprzewidywalnych reakcji immunologicznych oraz powikłań ogólnoustrojowych.
afty, autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, choroba autoimmunologiczna, choroba kompleksów immunologicznych, choroba nowotworowa, choroba układu immunologicznego, ciężka astma oskrzelowa, FEV1, grzybica jamy ustnej, immunoterapia, immunoterapia alergenowa, kandydoza jamy ustnej, liofilizat doustny, liszaj płaski, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, niedobór odporności, Phleum pratense, reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy, wyciąg alergenowy pyłku trawy, wywiad alergologiczny, zaostrzenie astmy oskrzelowej, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cyxodil 80 mcg/dawkę inh.
Cyklezonid, będący glikokortykosteroidem wziewnym, wykazuje działanie przeciwzapalne poprzez enzymatyczną konwersję w płucach do aktywnego metabolitu C21-demetylopropionylo-cyklezonidu. W badaniach klinicznych potwierdzono jego skuteczność w zmniejszaniu nadreaktywności oskrzeli oraz redukcji liczby eozynofilów i mediatorów zapalnych w plwocinie u pacjentów z astmą oskrzelową. Maksymalne działanie przeciwzapalne obserwowano przy dawce 640 μg/dobę. Terapia cyklezonidem prowadzi do istotnej poprawy czynności płuc, mierzonej wskaźnikiem FEV1 oraz maksymalnym przepływem wydechowym, a także do lepszej kontroli objawów astmy i zmniejszenia zapotrzebowania na wziewne beta-2 mimetyki. W badaniu 12-tygodniowym u 680 pacjentów z ciężką astmą, dawka 640 μg/dobę była bardziej skuteczna w zapobieganiu zaostrzeniom (6,7% vs 12,7% przy 160 μg/dobę, p=0,0134), przy porównywalnej poprawie FEV1 i niewielkim wzroście działań niepożądanych (5,0% vs 3,8%).
astma oskrzelowa, C21-demetylopropionylo-cyklezonid, ciężka astma, cyklezonid, czynność płuc, działanie przeciwzapalne, eozynofil, FEV1, glikokortykosteroid, komórka zapalna, kortyzol w osoczu, maksymalny przepływ wydechowy, mediator zapalny, monofosforan adenozyny, nadreaktywność oskrzeli, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, obturacyjna choroba dróg oddechowych, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, plwocina indukowana, propionian flutykazonu, reakcja alergiczna, receptor glikokortykosteroidowy, współczynnik ryzyka względnego, zaostrzenie objawów - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Salmex (250 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Lek Salmex jest preparatem łączącym flutykazon propionian (kortykosteroid wziewny) oraz salmeterol (długo działający β2-mimetyk), dostępny w dawkach 100 μg + 50 μg, 250 μg + 50 μg oraz 500 μg + 50 μg na dawkę inhalacyjną. Wskazany jest do systematycznego leczenia astmy oskrzelowej, szczególnie u pacjentów z niekontrolowaną astmą pomimo stosowania kortykosteroidów wziewnych i krótko działających β2-mimetyków, a także u pacjentów z kontrolowaną astmą, którzy wymagają terapii skojarzonej w jednym inhalatorze. Należy podkreślić, że dawka 100 μg + 50 μg nie jest zalecana w ciężkiej astmie, gdzie preferowane są dawki 250 μg + 50 μg lub 500 μg + 50 μg. Preparat zawiera laktozę jednowodną (około 12,9-13,3 mg na dawkę), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
astma oskrzelowa, ciężka astma, długo działający β2-mimetyk, FEV1, flutykazon propionian, kontrolowana astma, kortykosteroid wziewny, krótko działający β2-mimetyk, laktoza jednowodna, leczenie POChP, lek rozszerzający oskrzela, mikronizacja, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, niekontrolowana astma, nietolerancja laktozy, POChP, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, salmeterol, terapia łączona, zaostrzenie choroby - Leksykon substancji czynnych
Salmeterol – Wskazania do stosowania
Salmeterol, będący długo działającym, selektywnym agonistą receptorów β2-adrenergicznych (LABA), jest stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Jego działanie utrzymuje się do 12 godzin, co umożliwia podawanie leku dwa razy na dobę. W terapii astmy salmeterol jest zalecany głównie jako element leczenia skojarzonego z wziewnymi kortykosteroidami, szczególnie u pacjentów z dusznościami nocnymi, dusznością powysiłkową oraz u tych, którzy wymagają stosowania więcej niż dwóch dawek krótko działających β2-mimetyków dziennie. Preparaty złożone, zawierające salmeterol (np. 25–50 mcg) i flutykazon (100–500 mcg), takie jak AirFluSal, Seretide czy Asaris, poprawiają kontrolę objawów i zmniejszają częstość zaostrzeń. Salmeterol nie zastępuje kortykosteroidów i powinien być stosowany wyłącznie jako uzupełnienie terapii przeciwzapalnej.
aerozol inhalacyjny, agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma oskrzelowa, astma wysiłkowa, czynność układu oddechowego, duszność nocna, duszność powysiłkowa, działanie przeciwzapalne, FEV1, flutykazon, inhalator proszkowy, kortykosteroid wziewny, lek rozszerzający oskrzela, monoterapia, objaw choroby, obturacja dróg oddechowych, odwracalna obturacja oskrzeli, parametr oddechowy, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozszerzenie oskrzeli, salmeterol ksynafonian, skurcz oskrzeli, teofilina, terapia skojarzona, zaostrzenie choroby, β2-mimetyk - Leksykon substancji czynnych
Szczaw zwyczajny – Przeciwwskazania stosowania
Szczaw zwyczajny (Rumex acetosa) jest składnikiem preparatów do immunoterapii swoistej na alergię na pyłki chwastów, takich jak Catalet C (iniekcyjny) oraz Perosall C (podjęzykowy). Przeciwwskazania do stosowania tych preparatów obejmują nadwrażliwość na substancje pomocnicze, choroby nowotworowe, ciężkie choroby immunologiczne i niedobory immunologiczne (z wyjątkiem niektórych autoimmunologicznych w przypadku Catalet C, np. cukrzyca typu I i stwardnienie rozsiane). Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 5. roku życia (z wyjątkiem wybranych wskazań dla Catalet C), pacjentów z ciężką astmą (FEV1 < 70% wartości należnej), ostrymi i przewlekłymi stanami zapalnymi, aktywnymi infekcjami, ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz przy stosowaniu beta-adrenolityków (zwłaszcza stałe leczenie w przypadku Perosall C). Niewydolność narządów wewnętrznych oraz ciężkie choroby psychiczne są przeciwwskazaniem do stosowania Catalet C.
adrenalina, alergia na pyłki chwastów, atopowe zapalenie skóry, beta-adrenolityk, beta-bloker, Catalet C, choroba autoimmunologiczna, choroba immunologiczna, choroba nowotworowa, choroba psychiczna, ciężka astma, cukrzyca typu I, czynna gruźlica, duszność, FEV1, forma iniekcyjna, forma podjęzykowa, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, inhibitor ACE, mieszanka alergenowa, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, niedobór immunologiczny, niewydolność narządów wewnętrznych, niewydolność nerek, niewydolność tarczycy, niewydolność wątroby, obturacja oskrzeli, Perosall C, przewlekłe zakażenie, Rumex acetosa, spirometria, stan zapalny, stwardnienie rozsiane, szczaw zwyczajny, układ immunologiczny, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Asaris (250 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Preparat Asaris to złożony lek inhalacyjny zawierający flutykazon propionian (kortykosteroid) oraz salmeterol (długo działający β2-mimetyk), dostępny w dawkach 100 μg + 50 μg, 250 μg + 50 μg oraz 500 μg + 50 μg na dawkę inhalacyjną. Wskazany jest do systematycznego leczenia astmy oskrzelowej, szczególnie u pacjentów wymagających jednoczesnego stosowania wziewnego kortykosteroidu i długo działającego β2-mimetyku. Preparat nie jest przeznaczony do doraźnego leczenia napadów duszności. Dawka 100 μg + 50 μg jest stosowana u pacjentów z łagodniejszą astmą, natomiast wyższe dawki (250 μg + 50 μg i 500 μg + 50 μg) są rekomendowane w cięższych postaciach choroby. Asaris może również uprościć schemat leczenia u pacjentów już kontrolujących astmę przy pomocy dwóch oddzielnych inhalatorów.
astma oskrzelowa, ciężka astma, długo działający β2-mimetyk, FEV1, flutykazonu propionian, kontrola astmy, kortykosteroid wziewny, krótko działający β2-mimetyk, leczenie astmy oskrzelowej, leczenie objawowe, lek inhalacyjny, lek rozszerzający oskrzela, napad duszności, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, nietolerancja laktozy, POChP, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, upośledzenie funkcji płuc, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie choroby, zaostrzenie POChP - Leksykon substancji czynnych
Olodaterol – Właściwości farmakodynamiczne
Olodaterol jest długo działającym, wybiórczym agonistą receptorów beta2-adrenergicznych o wysokim powinowactwie i selektywności, wykazującym 241-krotnie silniejsze działanie wobec receptorów beta2 w porównaniu z beta1 oraz 2299-krotnie w porównaniu z beta3. Mechanizm działania polega na aktywacji receptorów beta2 w drogach oddechowych, co stymuluje cyklazę adenylową i zwiększa stężenie cAMP, prowadząc do rozkurczu mięśni gładkich oskrzeli. Farmakokinetycznie olodaterol charakteryzuje się szybkim początkiem działania i efektem utrzymującym się co najmniej 24 godziny. Badania EKG wykazały, że pojedyncze dawki od 10 do 50 µg powodują niewielkie, dawkozależne wydłużenie odstępu QTcI (maksymalnie 6,5 ms), bez istotnego wpływu na rytm serca i częstość akcji serca w badaniach 24-godzinnych u pacjentów. Profil bezpieczeństwa kardiologicznego olodaterolu jest zatem korzystny, mimo obecności receptorów beta2 również w tkance sercowej.
agonista receptora beta2-adrenergicznego, beta1-adrenoreceptor, beta2-adrenoreceptor, beta3-adrenoreceptor, cyklaza adenylowa, cykliczny adenozynomonofosforan, czynność płuc, dyskomfort oddechowy, FEV1, kwestionariusz SGRQ, mięśnie gładkie dróg oddechowych, odstęp QT/QTc, POChP, pojemność wdechowa, przedwczesny skurcz, receptor beta1-adrenergiczny, receptor beta2-adrenergiczny, rozkurcz oskrzeli, rozszerzenie oskrzeli, salbutamol, szczytowy przepływ wydechowy, tolerancja wysiłku, wytrzymałość wysiłkowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Seretide Dysk 250 (250 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Seretide Dysk to lek łączący salmeterol, długo działający β2-agonista (50 µg), oraz flutykazonu propionian, wziewny kortykosteroid (100 µg), stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i POChP. Salmeterol zapewnia bronchodilatację trwającą co najmniej 12 godzin, a flutykazon wykazuje działanie przeciwzapalne w obrębie płuc, redukując objawy i częstość zaostrzeń astmy. W badaniu GOAL, obejmującym 3416 pacjentów, Seretide Dysk wykazał wyższą skuteczność w osiąganiu kontroli astmy (Well Controlled u 71% i Totally Controlled u 41% pacjentów) w porównaniu do monoterapii wziewnym kortykosteroidem, przy jednoczesnym stosowaniu niższych dawek kortykosteroidu i szybszym czasie do uzyskania kontroli (16 dni vs 37 dni). Badania kliniczne potwierdziły również bezpieczeństwo stosowania, choć podwojenie dawki na krótki okres (do 14 dni) wiązało się z nieznacznym wzrostem działań niepożądanych typowych dla β-agonistów, takich jak drżenia mięśniowe (1%), kołatanie serca (3%) i skurcze mięśni (3%).
agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma oskrzelowa, badanie podwójnie ślepe, badanie TORCH, czynność płuc, drżenie mięśniowe, dysfonia, działanie przeciwzapalne, FEV1, flutykazonu propionian, grzybica jamy ustnej, intubacja dotchawicza, kandydoza, kołatanie serca, kontrola astmy, kortykosteroid ogólnoustrojowy, leczenie podtrzymujące, POChP, przewlekła astma, remisja astmy, rozszerzenie oskrzeli, salmeterol, skurcz mięśni, szczytowy przepływ wydechowy, wrodzona wada rozwojowa, wziewny glikokortykosteroid, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie astmy, zapalenie płuc - Leksykon substancji czynnych
Komosa biała – Przeciwwskazania stosowania
Komosa biała (Chenopodium album) jest kluczowym alergenem w immunoterapii swoistej pyłków chwastów, stosowanym zarówno w preparatach do immunoterapii podskórnej (SCIT, np. Catalet C), jak i podjęzykowej (SLIT, np. Perosall C). Przy kwalifikacji do leczenia należy uwzględnić liczne przeciwwskazania, które różnią się między preparatami. Oba produkty są przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi niedoborami immunologicznymi, chorobami nowotworowymi, ciężką astmą (FEV1 < 70% wartości należnej) oraz u dzieci poniżej 5. roku życia (z wyjątkiem Catalet C, gdzie możliwe są wyjątki). Istotne różnice dotyczą chorób autoimmunologicznych – Catalet C dopuszcza ich obecność (np. cukrzyca typu I, stwardnienie rozsiane), natomiast Perosall C traktuje je jako bezwzględne przeciwwskazanie. Ponadto, Perosall C nie powinien być stosowany przy czynnej gruźlicy, ostrych infekcjach z gorączką oraz zaostrzeniach przewlekłych zakażeń, z możliwością wznowienia terapii po 5-7 dniach od ustąpienia objawów.
atopowe zapalenie skóry, beta-adrenolityk, choroba autoimmunologiczna, choroba nowotworowa, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciężka astma, ciężka choroba immunologiczna, cukrzyca typu I, czynna gruźlica, FEV1, immunologia kliniczna, immunoterapia podjęzykowa, immunoterapia podskórna, inhibitor ACE, komosa biała, nadwrażliwość na substancje, nieodwracalna obturacja oskrzeli, niewydolność narządów wewnętrznych, niewydolność wątroby, ostra choroba infekcyjna, przewlekłe zakażenie, reakcja anafilaktyczna, stan zapalny, stwardnienie rozsiane, zaburzenie immunologiczne - Leksykon substancji czynnych
Wyczyniec łąkowy – Przeciwwskazania stosowania
Wyczyniec łąkowy (Alopecurus pratensis) jest kluczowym składnikiem preparatów alergenowych stosowanych w immunoterapii swoistej alergicznego nieżytu nosa, zapalenia spojówek oraz astmy oskrzelowej alergicznej. Preparaty takie jak Catalet T, Perosall T13 oraz Pollinex+Rye mają ściśle określone przeciwwskazania, które obejmują m.in. nadwrażliwość na substancje pomocnicze, ostre i przewlekłe stany zapalne, ciężkie choroby immunologiczne, nowotwory, ciężkie postacie astmy (FEV1 < 70% wartości należnej), stosowanie beta-adrenolityków oraz poważne schorzenia układu krążenia. Dodatkowo Pollinex+Rye jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami przemiany tyrozyny (np. tyrozynemia, alkaptonuria) oraz wtórnymi zmianami narządu oddechowego (rozedma, rozstrzenie oskrzelowe). Wiek pacjenta również determinuje możliwość stosowania preparatów: Catalet T i Perosall T13 są przeciwwskazane u dzieci poniżej 5 lat, a Pollinex+Rye u dzieci poniżej 6 lat.
adrenalina, alergiczny nieżyt nosa, alkaptonuria, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, beta-adrenolityk, beta-bloker, choroba autoimmunologiczna, choroba immunologiczna, choroba nowotworowa, choroba wieńcowa, ciężka astma, cukrzyca typu I, czynna gruźlica, epinefryna, FEV1, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, inhibitor ACE, L-tyrozyna, leczenie immunosupresyjne, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na składniki, natężona objętość wydechowa, niedobór immunologiczny, niewydolność narządów wewnętrznych, obturacja oskrzeli, ostra choroba infekcyjna, pyłek traw, rozedma płuc, rozstrzenie oskrzelowe, spirometria, stan zapalny, stwardnienie rozsiane, tyrozynemia, układ sercowo-naczyniowy, wartość należna, zapalenie spojówek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Itulazax 12 SQ-Bet
Preparat Itulazax, zawierający 12 SQ-Bet standaryzowanego wyciągu alergenowego pyłku brzozy białej w formie liofilizatu podjęzykowego, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu oraz u osób z astmą o FEV1 poniżej 70% wartości należnej, ciężkim zaostrzeniem astmy w ciągu ostatnich 3 miesięcy lub niekontrolowaną astmą w tym samym okresie. Ponadto, immunoterapia alergenowa tym preparatem nie powinna być stosowana u pacjentów z aktywnymi chorobami autoimmunologicznymi opornymi na leczenie, defektami immunologicznymi, niedoborami odporności, immunosupresją oraz u osób z nowotworami złośliwymi, ze względu na ryzyko destabilizacji przebiegu choroby i nieprzewidywalne interakcje z terapią onkologiczną.
aftowe zapalenie jamy ustnej, astma niekontrolowana, badanie spirometryczne, błona śluzowa jamy ustnej, choroba autoimmunologiczna, defekt immunologiczny, FEV1, immunosupresja, immunoterapia, immunoterapia alergenowa, infekcja bakteryjna i wirusowa, liofilizat podjęzykowy, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, niedobór odporności, nowotwór złośliwy, opryszczka jamy ustnej, parametr spirometryczny, parametry spirometryczne, rana jamy ustnej, wyciąg alergenowy pyłku brzozy, wywiad alergologiczny, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bramitob
Tobramycyna w formie roztworu do nebulizacji wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, słuchu, układu przedsionkowego, przewodnictwa nerwowo-mięśniowego oraz u osób z ciężkim, czynnym krwiopluciem. Monitorowanie stężenia leku w surowicy powinno odbywać się poprzez pobieranie krwi z żyły, aby uniknąć zafałszowania wyników przez zanieczyszczenie skóry palców. Zaleca się ocenę FEV1 przed i po nebulizacji, a pierwszą dawkę podawać pod nadzorem lekarskim ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobą Parkinsona, miastenią oraz innymi zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, gdyż aminoglikozydy mogą nasilać osłabienie mięśniowe. W przypadku wystąpienia objawów toksycznych lub alergicznych należy rozważyć przerwanie lub modyfikację terapii.
aminoglikozyd, ataksja, Burkholderia cepacia, choroba Parkinsona, działanie kuraropodobne, FEV1, klirens kreatyniny, krwioplucie, lek rozszerzający oskrzela, miastenia, nebulizacja, nefrotoksyczność, ototoksyczność, Pseudomonas aeruginosa, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, stężenie kreatyniny, szum uszny, tobramycyna, toksyczność przedsionkowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Salmeterol – Właściwości farmakodynamiczne
Salmeterol jest wybiórczym, długo działającym (12 godzin) agonistą receptorów β2-adrenergicznych, charakteryzującym się unikalną strukturą molekularną, która umożliwia długotrwałe rozszerzenie oskrzeli oraz hamowanie skurczu wywołanego histaminą. Wykazuje zdolność do tłumienia zarówno wczesnej, jak i późnej fazy reakcji alergicznej, z efektem utrzymującym się do 30 godzin po pojedynczej dawce, a także zmniejsza nadreaktywność oskrzeli. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność salmeterolu w leczeniu astmy oskrzelowej i POChP, zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z flutykazonu propionianem. Terapia skojarzona (salmeterol 50 µg + flutykazon 100 µg dwa razy na dobę) pozwala na szybsze osiągnięcie kontroli astmy oraz stosowanie niższych dawek kortykosteroidów, co potwierdzają wyniki badania GOAL. W POChP salmeterol poprawia czynność płuc, zmniejsza duszność i częstość zaostrzeń, co potwierdza badanie TORCH, gdzie stosowanie salmeterolu wiązało się z redukcją zaostrzeń o 15% (p<0,001) oraz poprawą jakości życia ocenianą kwestionariuszem SGRQ.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma oskrzelowa, badanie GOAL, badanie SMART, badanie TORCH, czynność płuc, duszność, działanie bronchodylatacyjne, działanie przeciwzapalne kortykosteroidów, efekt rozszerzający oskrzela, FEV1, flutykazonu propionian, krótko działający β2-agonista, kwestionariusz SGRQ, lek przeciwastmatyczny, nadreaktywność oskrzeli, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja na alergeny wziewne, rozkurcz oskrzeli, rozszerzenie oskrzeli, skurcz oskrzeli, szczytowy przepływ wydechowy, terapia skojarzona, układ oddechowy, wziewny glikokortykosteroid, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Airbufo Forspiro (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
Lek Airbufo Forspiro w dawce 320 mikrogramów budezonidu i 9 mikrogramów formoterolu (fumaranu dwuwodnego) jest preparatem wziewnym łączącym glikokortykosteroid i długo działający agonistę receptorów β2-adrenergicznych, stosowanym w leczeniu astmy oskrzelowej u dorosłych i młodzieży od 12 roku życia oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) u dorosłych. Wskazania obejmują pacjentów, u których monoterapia wziewnym GKS i doraźne β2-mimetyki nie zapewniły kontroli astmy, a także tych, którzy stosowali oddzielnie GKS i LABA z dobrym efektem, lecz wymagają uproszczenia schematu terapeutycznego. W POChP terapia jest zalecana u pacjentów z FEV1 <70% wartości należnej po podaniu leku rozszerzającego oskrzela oraz z nawracającymi zaostrzeniami pomimo stosowania leków rozszerzających oskrzela. Preparat zawiera 7,9 mg laktozy jednowodnej na dawkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
Airbufo Forspiro, astma oskrzelowa, budezonid, długo działający agonista receptorów β2-adrenergicznych, długo działający β2-mimetyk, FEV1, formoterol, fumaran dwuwodny, glikokortykosteroid systemowy, krótko działający wziewny agonista receptorów β2-adrenergicznych, krótko działający β2-mimetyk, laktoza jednowodna, lek rozszerzający oskrzela, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, nietolerancja laktozy, obturacja dróg oddechowych, obturacyjna choroba dróg oddechowych, przewlekła obturacyjna choroba płuc, wziewny glikokortykosteroid, zaostrzenie choroby - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenowy pyłku trawy z tymotki łąkowej – Przeciwwskazania stosowania
Standaryzowany wyciąg alergenowy pyłku trawy z tymotki łąkowej (Phleum pratense), stosowany w immunoterapii alergenowej (produkt Grazax, 75 000 SQ-T), posiada istotne przeciwwskazania kliniczne. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje pomocnicze, chorobami nowotworowymi (niezależnie od lokalizacji i stadium), chorobami autoimmunologicznymi (np. toczeń rumieniowaty układowy, RZS, choroba Hashimoto), chorobami kompleksów immunologicznych (np. zapalenie naczyń, krioglobulinemia) oraz niedoborami odporności (wrodzonymi, nabytymi, HIV). Immunoterapia może modyfikować odpowiedź immunologiczną, co w tych stanach może nasilać objawy choroby podstawowej lub wpływać niekorzystnie na przebieg nowotworu.
astma ciężka, choroba autoimmunologiczna, choroba Hashimoto, choroba kompleksów immunologicznych, choroba nowotworowa, choroba układu immunologicznego, FEV1, grzybica jamy ustnej, immunoterapia alergenowa, krioglobulinemia, liofilizat doustny, liszaj płaski, nadwrażliwość, niedobór odporności, reumatoidalne zapalenie stawów, spirometria, stan astmatyczny, toczeń rumieniowaty układowy, wyciąg alergenowy pyłku trawy, zakażenie HIV, zapalenie jamy ustnej, zapalenie naczyń - Leksykon substancji czynnych
Tiotropium – Właściwości farmakodynamiczne
Tiotropium, będący długo działającym, wybiórczym antagonistą receptorów muskarynowych (głównie M₃), wykazuje silne i długotrwałe działanie rozszerzające oskrzela u pacjentów z POChP, utrzymujące się ponad 24 godziny po pojedynczej dawce 18 µg. Mechanizm działania opiera się na wolnej dysocjacji od receptorów M₃, co przekłada się na stabilną poprawę parametrów czynności płuc, takich jak FEV₁ i FVC, obserwowaną już po 30 minutach od podania leku i utrzymującą się przez rok terapii bez tachyfilaksji. Tiotropium znacząco poprawia także wskaźniki kliniczne, w tym duszność (ocenianą za pomocą Transition Dyspnoea Index), tolerancję wysiłku (wzrost czasu tolerancji wysiłku o 19,7–28,3% w ergometrii rowerowej) oraz jakość życia mierzoną kwestionariuszem SGRQ (średnia poprawa o 4,19 jednostki, p=0,001). Ponadto, tiotropium redukuje częstość zaostrzeń POChP o 19% oraz hospitalizacji o 30%, a także wydłuża czas do pierwszego zaostrzenia i ciężkiego zaostrzenia w porównaniu do salmeterolu (odpowiednio 187 vs. 145 dni i HR 0,72; p<0,001). W badaniach bezpieczeństwa nie stwierdzono istotnego wpływu na odstęp QT, a leczenie wiązało się z 16% redukcją ryzyka zgonu oraz 19% zmniejszeniem ryzyka niewydolności oddechowej.
acetylocholina, agonista receptora beta2-adrenergicznego, badanie in vitro, bromek tiotropiowy jednowodny, cAMP, cyklaza adenylowa, dysocjacja tiotropium, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rozkurczające oskrzela, Europejska Agencja Leków, FEV1, FVC, kwestionariusz SGRQ, lek przeciwcholinergiczny, mięśniówka gładka oskrzeli, mukowiscydoza, niewydolność oddechowa, odstęp QT, olodaterol, POChP, proszek do inhalacji, receptor muskarynowy, rozszerzenie oskrzeli, roztwór do inhalacji, salmeterol, Spiolto Respimat, struktura N-czwartorzędowa, szczytowy przepływ wydechowy, tachyfilaksja, zaostrzenie POChP - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Symbicort Turbuhaler (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
Symbicort Turbuhaler to preparat wziewny zawierający budezonid (320 µg) oraz formoterol fumaranu dwuwodnego (9 µg) w każdej dawce, stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Budezonid, jako glikokortykosteroid, wykazuje działanie przeciwzapalne zależne od dawki, redukując nasilenie objawów i liczbę zaostrzeń astmy, przy minimalizacji działań niepożądanych typowych dla podawania ogólnoustrojowego. Formoterol, selektywny agonista receptorów β2-adrenergicznych, zapewnia szybki (1-3 min) i długotrwały (≥12 h) efekt rozszerzający oskrzela. Synergistyczne działanie obu składników skutkuje istotną poprawą kontroli astmy, zwiększeniem czynności płuc oraz redukcją zaostrzeń, co potwierdzają badania kliniczne u dorosłych i dzieci (6-11 lat) stosujących dawki podtrzymujące (2 inhalacje po 80 µg budezonidu i 4,5 µg formoterolu dwa razy dziennie). W badaniach pediatrycznych wykazano lepszą tolerancję i skuteczność w porównaniu z monoterapią budezonidem.
adrenomimetyk wziewny, agonista receptora β2-adrenergicznego, antybiotykoterapia, budezonid, choroba obturacyjna dróg oddechowych, czynność płuc, działanie bronchodylatacyjne, działanie przeciwzapalne, efekt bronchodylatacyjny, FEV1, formoterol fumaranu dwuwodnego, glikokortykosteroid, kortykosteroid doustny, krótko działający agonista receptorów β2-adrenergicznych, lek rozszerzający oskrzela, odwracalna obturacja dróg oddechowych, parametry spirometryczne, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozkurcz mięśni oskrzeli, steroid doustny, synergizm lekowy, zaostrzenie astmy, zaostrzenie choroby - Leksykon substancji czynnych
Alergoid brzozy – Przeciwwskazania stosowania
Alergoid brzozy, zawarty w preparacie Catalet D, jest stosowany w swoistej immunoterapii alergii na pyłki drzew, w tym brzozy, olchy i leszczyny. Preparat dostępny jest w różnych stężeniach: 25 JS/ml, 250 JS/ml, 2500 JS/ml (leczenie podstawowe) oraz 5000 JS/ml (leczenie podtrzymujące). Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań, które obejmują m.in. nadwrażliwość na substancje pomocnicze, ostre i przewlekłe stany zapalne, ciężkie choroby immunologiczne (z wyjątkiem niektórych chorób autoimmunologicznych jak cukrzyca typu I czy stwardnienie rozsiane), choroby nowotworowe, ciężkie choroby psychiczne, stosowanie beta-blokerów (również miejscowo), słabą współpracę pacjenta, ciężką astmę z FEV1 poniżej 70%, ciężkie choroby układu sercowo-naczyniowego oraz niewydolność narządów wewnętrznych (wątroba, śledziona, nerki, tarczyca). Immunoterapia jest również przeciwwskazana u dzieci poniżej 5. roku życia, z wyjątkiem określonych wskazań klinicznych.
alergoid, alergoid brzozy, astma oskrzelowa, beta-bloker, Catalet D, choroba autoimmunologiczna, choroba immunologiczna, choroba nowotworowa, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca typu I, FEV1, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, leszczyna pospolita, nadwrażliwość, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, niedobór immunologiczny, niewydolność narządowa, obturacja oskrzeli, olcha, pyłek drzew, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, stan zapalny, stwardnienie rozsiane, tolerancja immunologiczna, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Alergoid leszczyny pospolitej – Przeciwwskazania stosowania
Alergoid leszczyny pospolitej, składnik preparatu Catalet D, jest stosowany w swoistej immunoterapii alergenowej w formie zawiesiny do wstrzykiwań o stężeniach 25 JS, 250 JS, 2500 JS (leczenie podstawowe) oraz 5000 JS (leczenie podtrzymujące). Przed kwalifikacją pacjenta do terapii należy uwzględnić liczne przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na substancje pomocnicze, ostre i przewlekłe stany zapalne, ciężkie choroby immunologiczne (z wyjątkiem niektórych autoimmunologicznych, np. cukrzycy typu I i stwardnienia rozsianego), choroby nowotworowe, ciężkie choroby psychiczne, stosowanie beta-blokerów (również miejscowo), słaba współpraca pacjenta, ciężka astma oporna na leczenie z FEV1 < 70% wartości należnej, ciężkie choroby układu sercowo-naczyniowego oraz niewydolność narządów wewnętrznych (wątroby, śledziony, nerek, tarczycy). Immunoterapia jest również przeciwwskazana u dzieci poniżej 5. roku życia, z wyjątkiem ściśle określonych wskazań klinicznych.
alergoid leszczyny pospolitej, alergoid pyłku drzew, alergoid pyłku olchy, alergolog, beta-bloker, choroba autoimmunologiczna, choroba immunologiczna, choroba nowotworowa, choroba psychiczna, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciężka astma, Corylus avellana, cukrzyca typu I, FEV1, immunolog kliniczny, immunoterapia swoista, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, niedobór immunologiczny, nieodwracalna obturacja oskrzeli, niewydolność narządowa, niewydolność nerek, niewydolność śledziony, niewydolność tarczycy, niewydolność wątroby, preparat Catalet D, pyłek brzozy, reakcja anafilaktyczna, stan zapalny, stwardnienie rozsiane - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Actair 100 IR
Immunoterapia alergenowa preparatem ACTAIR 100 IR, zawierającym standaryzowane wyciągi alergenów roztoczy kurzu domowego Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae, jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężką, niekontrolowaną lub niestabilną astmą (FEV1 < 80% wartości prognozowanej) oraz po ciężkim zaostrzeniu astmy w ciągu ostatnich 3 miesięcy, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i ciężkich reakcji niepożądanych, w tym anafilaksji. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u osób z nadwrażliwością na substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (82,8-83,3 mg na tabletkę), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Przeciwwskazania obejmują także aktywne lub słabo kontrolowane choroby autoimmunologiczne, zaburzenia i niedobory odporności, stany immunosupresji oraz nowotwory złośliwe, ze względu na potencjalne ryzyko nieprzewidywalnej odpowiedzi immunologicznej.
choroba autoimmunologiczna, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, droga podjęzykowa, FEV1, grzybica jamy ustnej, immunosupresja, immunoterapia alergenowa, immunoterapia podjęzykowa, laktoza jednowodna, liszaj płaski jamy ustnej, nadwrażliwość na substancje, niekontrolowana astma, nietolerancja laktozy, owrzodzenie jamy ustnej, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, roztocze kurzu domowego, tabletka podjęzykowa, wskaźnik reaktywności, wyciąg alergenowy, zaostrzenie astmy - Leksykon chorób i schorzeń
Rozstrzenie oskrzeli – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rozstrzenie oskrzeli to przewlekła, nieodwracalna choroba dróg oddechowych charakteryzująca się poszerzeniem oskrzeli, przewlekłym odkrztuszaniem plwociny i nawracającymi infekcjami. Rokowanie jest zmienne i zależy od wielu czynników, w tym przewlekłego zakażenia Pseudomonas aeruginosa, liczby zaostrzeń (≥3 rocznie), obniżonej funkcji płuc (FEV1, FVC), współchorobowości (≥4 choroby współistniejące, HR=1,35; 95% CI [0,41, 4,41]), wieku pacjenta oraz obecności Aspergillusa w plwocinie. W badaniach obrazowych TK istotne dla rokowania są stopień rozstrzeni, liczba zajętych płatów i segmentów z zatokami śluzowymi, obecność traction bronchiectasis oraz średnica tętnicy płucnej (PA diameter), które są niezależnymi predyktorami śmiertelności (p=0,003). Śmiertelność w obserwowanym okresie wynosi około 16%, a bezpośrednia śmierć z powodu rozstrzeni oskrzeli jest rzadka.
antybiotyk dożylny, Aspergillus, choroba przewlekła, FEV1, funkcja płuc, FVC, idiopatyczne włóknienie płuc, infekcja dróg oddechowych, makrolid, mukowiscydoza, niewydolność serca, oddział intensywnej terapii, odkrztuszanie plwociny, ośrodek specjalistyczny, palenie tytoniu, POChP, przeszczepienie płuc, Pseudomonas aeruginosa, rozstrzenia oskrzeli, rozstrzenia oskrzeli z pociągania, rozstrzenie oskrzeli, tomografia komputerowa, współchorobowość, zaburzenia odporności, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – AirFluSal Forspiro 50 mcg + 250 mcg
AirFluSal Forspiro to złożony lek wziewny zawierający salmeterol (50 μg dawka odmierzona, 45 μg dawka dostarczona) oraz flutykazon propionian w dawkach 250 μg (233 μg dostarczone) lub 500 μg (465 μg dostarczone) na dawkę inhalacyjną, stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). W astmie lek jest wskazany u pacjentów wymagających terapii skojarzonej długo działającym beta-2-mimetykiem i wziewnym kortykosteroidem, zwłaszcza gdy monoterapia kortykosteroidami i doraźne stosowanie krótko działających beta-2-mimetyków nie zapewnia kontroli objawów. W POChP AirFluSal Forspiro jest zalecany u pacjentów z FEV1 <60% wartości należnej, powtarzającymi się zaostrzeniami oraz utrzymującymi się objawami pomimo stosowania leków rozszerzających oskrzela.
astma oskrzelowa, ciężkość astmy, długo działający beta-2-mimetyk, dysfagia, FEV1, flutykazon, kontrola astmy, kortykosteroid wziewny, krótko działający beta-2-mimetyk, laktoza jednowodna, leczenie skojarzone, lek rozszerzający oskrzela, obturacja oskrzeli, POChP, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, salmeterol, salmeterolu ksynafonian, terapia astmy oskrzelowej, zaostrzenie, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – AirFluSal Forspiro 50 mcg + 500 mcg
AirFluSal Forspiro to preparat wziewny łączący salmeterol (długo działający beta-2-mimetyk) oraz flutykazon propionian (kortykosteroid wziewny), dostępny w dawkach 50 μg + 250 μg oraz 50 μg + 500 μg na dawkę inhalacyjną. W terapii astmy oskrzelowej lek jest wskazany u pacjentów, u których monoterapia wziewnym kortykosteroidem i doraźne stosowanie krótko działającego beta-2-mimetyku nie zapewnia kontroli objawów, a także u tych, którzy osiągnęli kontrolę stosując oba leki osobno, co pozwala uprościć schemat leczenia i poprawić compliance. W POChP preparat zaleca się pacjentom z FEV1 <60% wartości należnej przed podaniem leku rozszerzającego oskrzela, z nawracającymi zaostrzeniami oraz utrzymującymi się objawami pomimo stosowania leków rozszerzających oskrzela. Preparat występuje w postaci białego proszku do inhalacji podawanego za pomocą fioletowego inhalatora, zawiera laktozę jednowodną (12,20 mg w dawce 50/250 μg i 11,95 mg w dawce 50/500 μg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
astma oskrzelowa, compliance, długo działający beta-2-mimetyk, działanie przeciwzapalne, FEV1, flutykazon, inhalator, kortykosteroid wziewny, krótko działający beta-2-mimetyk, laktoza jednowodna, lek rozszerzający oskrzela, nietolerancja laktozy, obturacja oskrzeli, POChP, proszek do inhalacji, salmeterol, zaostrzenie POChP - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Perosall D stężenie „0” – 1 JS/ml, stężenie „1” – 10 JS/ml, stężenie „2” – 100 JS/ml, stężenie „3” – 1000 JS/ml, stężenie „4” – 5000 JS/ml (leczenie podstawowe); stężenie „4” – 5000 JS/ml (leczenie podtrzymujące)
Lek Perosall D, zawierający mieszankę alergenów pyłku drzew (olcha, brzoza, leszczyna pospolita), stosowany w immunoterapii swoistej, posiada szereg przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje pomocnicze preparatu. Ponadto, choroby autoimmunologiczne, klinicznie jawne ciężkie niedobory immunologiczne, aktywne choroby nowotworowe oraz czynna gruźlica wykluczają zastosowanie leku. W przypadku ostrych infekcji z gorączką oraz zaostrzeń przewlekłych zakażeń immunoterapię można wznowić po 5-7 dniach od ustąpienia objawów. Wśród przeciwwskazań kardiologicznych znajdują się stałe leczenie beta-adrenolitykami oraz niestabilne choroby układu krążenia wymagające okresowego stosowania beta-adrenolityków lub inhibitorów ACE.
alergia wziewna, astma ciężka, atopowe zapalenie skóry, beta-adrenolityk, choroba alergiczna, choroba autoimmunologiczna, choroba nowotworowa, choroba wieńcowa, FEV1, gruźlica, immunoterapia alergenowa, immunoterapia alergiczna, immunoterapia swoista, inhibitor ACE, mieszanka alergenów, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, niedobór immunologiczny, niestabilna choroba układu krążenia, ostra choroba infekcyjna, Perosall D, przewlekłe zakażenie, reakcja anafilaktyczna, spirometria - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Asaris (100 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Lek Asaris jest preparatem złożonym zawierającym flutykazonu propionian (kortykosteroid wziewny) oraz salmeterol (długo działający β2-mimetyk), dostępny w dawkach 100 μg + 50 μg, 250 μg + 50 μg oraz 500 μg + 50 μg w formie proszku do inhalacji. W astmie oskrzelowej stosuje się wszystkie trzy dawki, dobierając je w zależności od nasilenia choroby: dawka 100 μg + 50 μg jest przeznaczona dla astmy łagodnej do umiarkowanej, natomiast dawki 250 μg + 50 μg i 500 μg + 50 μg dla umiarkowanej do ciężkiej. Najniższa dawka nie jest wskazana u pacjentów z ciężką astmą. W POChP zaleca się wyłącznie najwyższą dawkę 500 μg + 50 μg, u pacjentów z FEV1 < 60% wartości należnej, powtarzającymi się zaostrzeniami oraz utrzymującymi się objawami mimo stosowania leków rozszerzających oskrzela. Preparat zawiera laktozę jednowodną, co wymaga ostrożności u pacjentów z jej nietolerancją.
astma oskrzelowa, badanie spirometryczne, ciężka astma, długo działający β2-mimetyk, FEV1, flutykazonu propionian, kortykosteroid wziewny, krótko działający β2-mimetyk, laktoza jednowodna, lek rozszerzający oskrzela, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, nietolerancja laktozy, POChP, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, salbutamol, salmeterol, zaostrzenia POChP