Wskazania do stosowania
Airbufo Forspiro (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
Lek Airbufo Forspiro w dawce 320 mikrogramów budezonidu i 9 mikrogramów formoterolu (fumaranu dwuwodnego) jest preparatem wziewnym łączącym glikokortykosteroid i długo działający agonistę receptorów β2-adrenergicznych, stosowanym w leczeniu astmy oskrzelowej u dorosłych i młodzieży od 12 roku życia oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) u dorosłych. Wskazania obejmują pacjentów, u których monoterapia wziewnym GKS i doraźne β2-mimetyki nie zapewniły kontroli astmy, a także tych, którzy stosowali oddzielnie GKS i LABA z dobrym efektem, lecz wymagają uproszczenia schematu terapeutycznego. W POChP terapia jest zalecana u pacjentów z FEV1 <70% wartości należnej po podaniu leku rozszerzającego oskrzela oraz z nawracającymi zaostrzeniami pomimo stosowania leków rozszerzających oskrzela. Preparat zawiera 7,9 mg laktozy jednowodnej na dawkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
Wskazania do stosowania leku Airbufo Forspiro
Lek Airbufo Forspiro w dawce (320 mikrogramów + 9 mikrogramów)/dawkę inhalacyjną, proszek do inhalacji, podzielony, zawiera dwie substancje czynne: budezonid (320 mikrogramów) oraz formoterol (9 mikrogramów) w postaci fumaranu dwuwodnego. Jest to połączenie wziewnego glikokortykosteroidu i długo działającego agonisty receptorów β2-adrenergicznych, stosowane w leczeniu obturacyjnych chorób dróg oddechowych.1
Wskazania w leczeniu astmy
Airbufo Forspiro jest wskazany w systematycznym leczeniu astmy oskrzelowej u dorosłych oraz młodzieży w wieku od 12 do 17 lat. Preparat powinien być stosowany u pacjentów, u których właściwe jest jednoczesne stosowanie wziewnego glikokortykosteroidu i długo działającego agonisty receptorów β2-adrenergicznych.2
Terapia lekiem Airbufo Forspiro powinna być rozważona w dwóch głównych przypadkach klinicznych:
- Gdy dotychczasowe leczenie wziewnymi glikokortykosteroidami w połączeniu z doraźnie stosowanymi krótko działającymi wziewnymi agonistami receptorów β2-adrenergicznych nie zapewniło odpowiedniej kontroli objawów choroby. W takiej sytuacji zastosowanie preparatu złożonego może zapewnić lepszą kontrolę astmy.3
- Gdy pacjent stosował wcześniej osobno wziewne glikokortykosteroidy oraz długo działający agoniści receptorów β2-adrenergicznych, które zapewniały odpowiednią kontrolę objawów choroby. W takim przypadku Airbufo Forspiro stanowi wygodniejszą alternatywę terapeutyczną, zmniejszającą liczbę stosowanych inhalatorów.4
Wskazania w leczeniu POChP
Airbufo Forspiro jest wskazany również w objawowym leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Terapia ta powinna być rozważana wyłącznie u dorosłych pacjentów (w wieku co najmniej 18 lat), którzy spełniają określone kryteria spirometryczne i kliniczne:5
- Pacjenci z obniżoną natężoną objętością wydechową pierwszosekundową (FEV1) <70% wartości należnej (po podaniu leku rozszerzającego oskrzela). Ten parametr spirometryczny wskazuje na istotne ograniczenie przepływu powietrza w drogach oddechowych.6
- Pacjenci z wywiadem zaostrzeń choroby, pomimo stosowania systematycznej terapii lekami rozszerzającymi oskrzela. Częste zaostrzenia POChP wskazują na bardziej zaawansowany przebieg choroby i konieczność intensyfikacji leczenia.7
Kiedy i w jakich warunkach polecić pacjentowi stosowanie leku
Przepisywanie leku w astmie
Pacjentom z rozpoznaną astmą oskrzelową należy zalecić stosowanie leku Airbufo Forspiro w następujących sytuacjach klinicznych:
- Gdy astma nie jest odpowiednio kontrolowana mimo stosowania monoterapii wziewnym glikokortykosteroidem oraz doraźnego stosowania krótko działających β2-mimetyków. Objawy braku kontroli astmy obejmują: przebudzenia nocne, częste stosowanie leków doraźnych, ograniczenia codziennej aktywności z powodu objawów astmy, częste zaostrzenia.8
- Gdy pacjent stosuje już terapię złożoną (wziewny glikokortykosteroid + długo działający β2-mimetyk) w postaci oddzielnych inhalatorów z dobrym efektem terapeutycznym, a uproszczenie schematu terapeutycznego może poprawić przestrzeganie zaleceń przez pacjenta.9
Należy pamiętać, że Airbufo Forspiro w dawce (320 mikrogramów + 9 mikrogramów) jest przeznaczony do stosowania u pacjentów, którzy wymagają wysokich dawek wziewnych glikokortykosteroidów w połączeniu z długo działającym β2-mimetykiem.10
Przepisywanie leku w POChP
W przypadku pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, stosowanie leku Airbufo Forspiro jest wskazane, gdy:
- Badanie spirometryczne potwierdza obecność istotnej obturacji dróg oddechowych (FEV1 <70% wartości należnej) pomimo stosowania leków rozszerzających oskrzela.11
- Pacjent doświadcza zaostrzeń choroby pomimo regularnego stosowania leczenia rozszerzającego oskrzela. Zaostrzenia POChP definiowane są jako nagłe nasilenie objawów oddechowych wymagające modyfikacji leczenia (dodatkowe leki, antybiotyki, glikokortykosteroidy systemowe) lub hospitalizacji.12
- Pacjent odczuwa istotne objawy ograniczające codzienne funkcjonowanie pomimo stosowania dotychczasowej terapii.13
Szczególne warunki stosowania leku
Przy przepisywaniu leku Airbufo Forspiro, należy zwrócić uwagę na następujące okoliczności:
- Lek może być stosowany u młodzieży z astmą od 12 roku życia, natomiast w leczeniu POChP wyłącznie u dorosłych (powyżej 18 roku życia).14
- Preparat zawiera jako substancję pomocniczą laktozę jednowodną (7,9 mg w każdej dostarczonej dawce), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.15
- Airbufo Forspiro powinien być stosowany w ramach systematycznej, regularnej terapii, a nie doraźnie w celu zwalczania nagłych objawów.16
Pacjent powinien zostać poinformowany o konieczności regularnego stosowania leku zgodnie z zaleconym schematem dawkowania, nawet w okresach, gdy objawy choroby są mniej nasilone. Stosowanie leku na żądanie, jedynie w momentach nasilenia objawów, nie przyniesie oczekiwanych korzyści terapeutycznych i może prowadzić do pogorszenia kontroli choroby.17
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania