duszność
Duszność to subiektywne uczucie trudności w oddychaniu, braku powietrza lub zwiększonego wysiłku oddechowego. Jest jednym z najczęstszych objawów zgłaszanych przez pacjentów i może wskazywać na choroby układu oddechowego, sercowo-naczyniowego oraz wiele innych schorzeń.
Klinicznie duszność klasyfikuje się jako ostrą (nagłą) lub przewlekłą (trwającą powyżej 4-8 tygodni). Ze względu na mechanizm można ją podzielić na obturacyjną, restrykcyjną, naczyniową i nerwowo-mięśniową. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić schorzenia płucne (POChP, astma, zapalenie płuc), kardiologiczne (niewydolność serca, choroba niedokrwienna), choroby opłucnej i śródpiersia oraz przyczyny pozapłucne i pozasercowe.
Ocena duszności powinna obejmować dokładny wywiad (początek, nasilenie, czynniki wyzwalające i łagodzące), badanie przedmiotowe oraz badania dodatkowe (gazometria, RTG klatki piersiowej, spirometria, ECHO serca). Zastosowanie wystandaryzowanych narzędzi jak skala Borga czy mMRC (modified Medical Research Council) pozwala na obiektywizację nasilenia duszności.
Leczenie duszności zależy od przyczyny i obejmuje terapię choroby podstawowej, tlenoterapię, leki rozszerzające oskrzela, kortykosteroidy, diuretyki, leki przeciwlękowe oraz rehabilitację oddechową. W przypadkach opornych na leczenie stosuje się też opioidy w małych dawkach, które zmniejszają subiektywne uczucie duszności.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tigecycline Viatris 50 mg
Bezwzględne przeciwwskazania do stosowania tygecykliny obejmują nadwrażliwość na substancję czynną tygecyklinę oraz na jakąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie Tigecycline Mylan. Lek dostępny jest w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji, zawierającego 50 mg tygecykliny w liofilizowanym krążku, a po rekonstytucji 1 ml roztworu zawiera 10 mg tygecykliny. Drugim istotnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość krzyżowa z antybiotykami z grupy tetracyklin, co wynika z podobieństwa strukturalnego glicylcyklin do tetracyklin. W wywiadzie alergologicznym należy uwzględnić reakcje na doksycyklinę, minocyklinę czy tetracyklinę, gdyż ich obecność stanowi przeciwwskazanie do terapii tygecykliną.
antybiotyk tetracyklinowy, duszność, działanie niepożądane, glicylcyklina, liofilizacja, nadwrażliwość krzyżowa, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rekonstytucja roztworu, roztwór do infuzji, skuteczność terapeutyczna, tetracyklina, tygecyklina, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Trikolon 100 mg
Trikolon, zawierający 100 mg trimebutyny maleinianu w formie tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Każda tabletka zawiera 67,8 mg laktozy jednowodnej oraz do 0,336 mg sodu, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować wysypkę, świąd, obrzęk twarzy, języka, gardła, trudności w oddychaniu oraz zaburzenia krążenia, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia leczenia przeciwalergicznego.
biegunka, ból brzucha, choroba układu sercowo-naczyniowego, duszność, laktoza jednowodna, lek przeciwalergiczny, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, obrzęk, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, świąd, trimebutyna maleinian, wysypka skórna, wywiad alergologiczny, wzdęcie, zaburzenie krążenia, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Iwabradyna – Działania niepożądane
Iwabradyna, stosowana w kardiologii, działa poprzez selektywne hamowanie kanałów If w węźle zatokowo-przedsionkowym, co skutkuje zwolnieniem częstości pracy serca. Profil bezpieczeństwa leku został potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących około 45 000 pacjentów. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia widzenia typu fotyzm (14,5% pacjentów) oraz bradykardia (3,3% pacjentów), z czego ciężka bradykardia (≤40 uderzeń/min) występuje u 0,5%. Zaburzenia widzenia manifestują się jako przemijające wrażenia silnego światła, często związane z nagłymi zmianami natężenia światła, i ustępują w trakcie lub po zakończeniu terapii. Bradykardia może prowadzić do objawów takich jak omdlenia, zawroty głowy, niedociśnienie i astenia, szczególnie w pierwszych 2-3 miesiącach leczenia. Ponadto iwabradyna zwiększa ryzyko migotania przedsionków (4,86% vs. 4,08% w grupie kontrolnej; HR 1,26, 95% CI 1,15-1,39) oraz epizodów niekontrolowanego ciśnienia tętniczego (7,1% vs. 6,1% w badaniu SHIFT), które są jednak przemijające i nie wpływają na skuteczność terapii.
astenia, badanie EKG, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, ciężka bradykardia, diplopia, dodatkowe skurcze komorowe, dodatkowe skurcze nadkomorowe, duszność, efekt stroboskopowy, eozynofilia, fotyzm, hiperurykemia, iwabradyna, kołatanie serca, migotanie przedsionków, niedociśnienie, niekontrolowane ciśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wydłużenie odstępu QT, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na pleśń – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Alergia na pleśń stanowi przewlekły problem zdrowotny, którego rokowanie zależy od czasu ekspozycji, rodzaju pleśni oraz współistniejących chorób układu oddechowego. Ekspozycja na pleśń lub wilgoć w okresie niemowlęcym zwiększa ryzyko rozwoju astmy przewlekłej (OR 1,73; 95% CI 1,20-2,50) oraz utrzymywania się objawów aż do wieku dojrzewania (16 lat), zwłaszcza w fenotypach niezwiązanych z uczuleniem IgE-zależnym. Występowanie alergii na pleśnie zarówno wewnątrz-, jak i zewnątrzdomowe, a także długotrwała, niezidentyfikowana ekspozycja, pogarszają rokowanie. Szczególnie niekorzystne są pleśnie wydzielające mykotoksyny oraz wywołujące alergiczną aspergilozę oskrzelowo-płucną (ABPA), która dotyka 1-2% pacjentów z astmą i znacząco obniża jakość życia.
alergen pleśniowy, alergia na pleśń, alergiczna aspergiloza oskrzelowo-płucna, Aspergillus, astma o późnym początku, astma przewlekła, badanie kohortowe, duszność, fenotyp astmy, immunoterapia alergenowa, immunoterapia podjęzykowa, mykotoksyny, napad astmy, narażenie na pleśń, nieżyt nosa, predyspozycja genetyczna, rokowanie długoterminowe, układ oddechowy, zaostrzenie astmy, zarodniki pleśni - Leksykon leków
Przedawkowanie – Desmoxan 1,5 mg
Przedawkowanie cytyzynikliny, substancji czynnej preparatu Desmoxan (1,5 mg), wywołuje zespół objawów klinicznych analogicznych do zatrucia nikotyną, z dwufazowym przebiegiem klinicznym. Faza wczesna charakteryzuje się silnymi nudnościami, uporczywymi wymiotami, tachykardią, nadciśnieniem tętniczym, zaburzeniami oddychania (tachypnoe, zaburzenia rytmu oddechowego) oraz miosis. W fazie późnej obserwuje się hipotensję, bradykardię, postępującą duszność prowadzącą do niewydolności oddechowej oraz śpiączkę. Ze względu na potencjalnie zagrażający życiu przebieg zatrucia, konieczna jest natychmiastowa interwencja medyczna i hospitalizacja, najlepiej na oddziale intensywnej terapii lub toksykologii klinicznej.
aminy presyjne, bradykardia, choroby układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie tętnicze krwi, cytyzyniklina, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja ośrodkowego układu nerwowego, Desmoxan, drgawki, duszność, hipotensja, interwencja medyczna, intubacja, leczenie przeciwwstrząsowe, leki kardiotonizujące, leki przeciwdrgawkowe, mioza, monitorowanie parametrów życiowych, nadciśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, nudności, objawy kliniczne, oddział intensywnej terapii, płukanie żołądka, pobudzenie, roztwór soli fizjologicznej, śpiączka, tachykardia, tachypnoe, terapia płynowa, toksykologia kliniczna, układ oddechowy, wentylacja mechaniczna, wymioty, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia oddychania, zatrucie nikotyną, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Salflumix Easyhaler (50 mcg + 250 mcg)/dawkę odmierzoną
Salflumix Easyhaler to preparat wziewny w postaci proszku do inhalacji, zawierający salmeterol ksynafonian (długo działający β₂-mimetyk) oraz flutykazon propionian (wziewny kortykosteroid) w dawkach (50 µg + 250 µg) oraz (50 µg + 500 µg) na dawkę odmierzoną. Lek jest wskazany do systematycznego leczenia astmy oskrzelowej u pacjentów ≥12 lat, u których konieczne jest leczenie skojarzone β₂-mimetykiem długo działającym i wziewnym kortykosteroidem, oraz w leczeniu objawowym POChP u pacjentów z FEV₁ <60% wartości należnej, powtarzającymi się zaostrzeniami i utrzymującymi się objawami mimo standardowej terapii. Dawka dostarczona różni się nieznacznie od odmierzonej: odpowiednio 48 µg salmeterolu i 238 µg lub 476 µg flutykazonu propionianu. Preparat zawiera laktozę jednowodną (17 mg/dawka dostarczona) jako substancję pomocniczą.
astma oskrzelowa, beta2-mimetyk, beta2-mimetyk długodziałający, duszność, działanie niepożądane, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, kontrola astmy, kortykosteroid wziewny, laktoza jednowodna, leczenie systematyczne, lek rozszerzający oskrzela, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, POChP, proszek do inhalacji, salmeterolu ksynafonian, spirometria, technika inhalacji, zaostrzenie choroby - Leksykon chorób i schorzeń
Kardiomiopatia – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Kardiomiopatia to zespół chorób mięśnia sercowego, obejmujący typy rozstrzeniową, przerostową i restrykcyjną, które prowadzą do osłabienia funkcji pompowania serca i są główną przyczyną niewydolności serca oraz kwalifikacji do przeszczepu. Diagnostyka opiera się na badaniach EKG, echokardiograficznych i testach wysiłkowych, a pielęgniarki odgrywają kluczową rolę w ocenie ryzyka, monitorowaniu parametrów życiowych (np. ciśnienie skurczowe często niskie z wąskim ciśnieniem tętna), podawaniu leków (beta-blokery, inhibitory ACE, diuretyki) oraz edukacji pacjentów. Kompleksowa ocena pielęgniarska obejmuje wywiad, badanie fizykalne, ocenę tolerancji wysiłku i przestrzegania farmakoterapii, a także identyfikację czynników etiologicznych, takich jak alkoholizm czy obciążenia rodzinne.
antykoagulant, arytmia, beta-bloker, bilans płynów, ból w klatce piersiowej, ciśnienie tętna, dieta niskosodowa, diuretyk, duszność, echokardiogram, elektrofizjolog, inhibitor ACE, kardiomiopatia okołoporodowa, kardiomiopatia przerostowa, kardiomiopatia restrykcyjna, kardiomiopatia rozstrzeniowa, mięsień sercowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, NLPZ, obrzęk, obrzęk płuc, omdlenie, ortopnea, przeszczep serca, rehabilitacja kardiologiczna, retencja płynów, rzut serca, test wysiłkowy, tolerancja wysiłku, urządzenie wspomagające lewą komorę, zaburzenie rytmu serca, zator - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Durogesic 25 mcg/h
Durogesic, zawierający fentanyl w systemie transdermalnym, jest silnym opioidem stosowanym w leczeniu przewlekłego bólu, jednak jego zastosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na fentanyl lub składniki plastra, a także w leczeniu ostrego bólu i bólu pooperacyjnego ze względu na powolne uwalnianie substancji czynnej i brak możliwości szybkiej modyfikacji dawki. System transdermalny dostępny jest w mocach 12 μg/h (rzeczywista dawka 12,5 μg/h), 25 μg/h, 50 μg/h, 75 μg/h oraz 100 μg/h, z proporcjonalną zawartością fentanylu w plastrze od 2,1 mg do 16,8 mg, co determinuje odpowiedni dobór dawki w zależności od potrzeb analgetycznych pacjenta.
ból pooperacyjny, depresja oddechowa, duszność, działania niepożądane, działanie przeciwbólowe, fentanyl, funkcje oddechowe, leczenie przeciwbólowe, nadwrażliwość na fentanyl, parametry oddechowe, powolne uwalnianie substancji czynnej, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, stężenie terapeutyczne, system transdermalny, zaburzenia oddychania, zatrzymanie oddychania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Phenylephrine Unimedic 0,1 mg/ml
Fenylefryna, stosowana w stężeniach 0,05 mg/ml oraz 0,1 mg/ml w roztworze do wstrzykiwań (Phenylephrine Unimedic), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z dominującymi efektami kardiologicznymi, takimi jak odruchowa bradykardia i epizody nadciśnienia tętniczego. Mechanizm działania obejmuje stymulację nerwu błędnego przez baroreceptory, co tłumaczy częstość występowania bradykardii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów w podeszłym wieku, u których ryzyko toksyczności jest zwiększone. Działania niepożądane obejmują również objawy ze strony układu nerwowego (bóle głowy, nerwowość), układu oddechowego (duszność, obrzęk płuc), a także poważne powikłania naczyniowe, takie jak krwotok mózgowy i przełom nadciśnieniowy, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Występują także reakcje nadwrażliwości, zaburzenia psychiczne oraz martwica skóry z wynaczynieniem, wymagająca natychmiastowej interwencji.
bladość skóry, ból głowy, bradykardia, bradykardia odruchowa, dezorientacja, dławica piersiowa, duszność, fenylefryna, jaskra kąta zamkniętego, kołatanie serca, krwotok mózgowy, martwica skóry, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności i wymioty, obrzęk płuc, osłabienie mięśniowe, parestezje, przełom nadciśnieniowy, przerost prostaty, psychoza, rozszerzenie źrenic, roztwór do wstrzykiwań, tachykardia, zaburzenia lękowe, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hascovir 800 mg
Stosowanie acyklowiru w dawce 800 mg wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, sklasyfikowanych według częstości występowania zgodnie z MedDRA. Do często obserwowanych należą bóle głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, świąd, wysypka, zmęczenie oraz gorączka. Rzadziej występują reakcje anafilaktyczne, duszność, podwyższenie stężenia bilirubiny i enzymów wątrobowych, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy oraz zaburzenia nerek, takie jak podwyższenie mocznika i kreatyniny. Bardzo rzadko obserwuje się poważne zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość), ciężkie zaburzenia neurologiczne (pobudzenie, dezorientacja, drżenia, niezborność ruchowa, zaburzenia mowy, omamy, objawy psychotyczne, drgawki, encefalopatia, śpiączka) oraz ostra niewydolność nerek i zapalenie wątroby. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których ryzyko poważnych powikłań neurologicznych jest zwiększone.
acyklowir, ataksja, azotemię, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dezorientacja, drgawki, drżenie, duszność, dyzartria, encefalopatia, enzymy wątrobowe, fotosensytyzacja, gorączka, halucynacje, hiperbilirubinemia, hiperkreatynemia, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, niedokrwistość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pobudzenie, pokrzywka, psychoza, reakcja anafilaktyczna, śpiączka, świąd, wymioty, wysypka, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmęczenie, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Folacid 5 mg
Kwas foliowy w preparacie Folacid 5 mg charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa i dobrą tolerancją, jednak u niektórych pacjentów mogą wystąpić działania niepożądane, głównie o podłożu alergicznym. Najczęściej obserwowane objawy to zmiany skórne, takie jak wysypka rumieniowa lub plamisto-grudkowa oraz zaczerwienienie skóry, a także objawy ze strony układu oddechowego, w tym skurcz oskrzeli manifestujący się dusznością i świszczącym oddechem. Częstość występowania tych działań niepożądanych nie jest dokładnie określona, jednak ze względu na ogólnie dobrą tolerancję leku, zdarzają się one rzadko. W przypadku wystąpienia objawów alergicznych zaleca się czasowe wstrzymanie lub całkowite odstawienie preparatu, a w ciężkich przypadkach wdrożenie leczenia przeciwhistaminowego lub bronchodilatatorów oraz standardowych procedur postępowania w ostrych reakcjach alergicznych.
alergiczny nieżyt nosa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, bronchodylator, charakterystyka produktu leczniczego, choroba atopowa, duszność, Folacid, gorączka, kwas foliowy, leki przeciwhistaminowe, nadwrażliwość, objawy ogólnoustrojowe, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, rumień, skurcz oskrzeli, stan astmatyczny, świszczący oddech, układ oddechowy, wysypka skórna, zaczerwienienie skóry, zmiany plamisto-grudkowe, zmiany skórne, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon chorób i schorzeń
Rozwarstwienie aorty – Objawy
Rozwarstwienie aorty stanowi stan nagły, zagrażający życiu, charakteryzujący się rozerwaniem ściany aorty i powstaniem fałszywego światła, co może prowadzić do zaburzeń perfuzji narządów. Typowa prezentacja kliniczna obejmuje nagły, silny, rozdzierający ból w klatce piersiowej lub plecach, który osiąga maksymalne nasilenie w ciągu kilku minut, a także objawy neurologiczne (występujące u 17-40% pacjentów), takie jak zaburzenia mowy, osłabienie połowicze czy omdlenia (około 15%). Rozwarstwienie dzieli się na typ A (aorta wstępująca) i typ B (aorta zstępująca), z różnicami w objawach i leczeniu – typ A wymaga pilnej interwencji chirurgicznej, natomiast typ B może być początkowo leczony farmakologicznie. Śmiertelność bez leczenia sięga 50% w ciągu pierwszego miesiąca, a w przypadku typu A około 50% pacjentów umiera w ciągu pierwszej godziny od wystąpienia objawów. Kluczowe jest szybkie rozpoznanie i kontrola ciśnienia tętniczego, aby ograniczyć progresję rozwarstwienia i ryzyko powikłań, takich jak tamponada serca, niewydolność zastawki aortalnej, zawał serca czy zespół malperfuzji (występujący w 10-33% przypadków).
aorta wstępująca, aorta zstępująca, ból klatki piersiowej, ból pleców, duszność, fałszywe światło, hemiplegia, hipotensja, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie jelit, niedokrwienie kończyn, niedokrwienie narządów, niedomykalność zastawki aortalnej, niewydolność nerek, osierdzie, paraplegia, rezonans magnetyczny, rozwarstwienie aorty, stent, szmer rozkurczowy, tamponada serca, tętniak, tętnice wieńcowe, tomografia komputerowa, udar mózgu, udar niedokrwienny, zawał serca, zespół Hornera, zespół malperfuzji, zespół Marfana - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadilecto 10 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Tadilecto, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący najczęściej występujące działania niepożądane takie jak ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni. Częstość tych objawów wzrasta wraz z dawką, a większość z nich ma charakter łagodny lub umiarkowany i jest przemijająca. W badaniach klinicznych z udziałem 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów otrzymujących placebo, odnotowano również rzadkie reakcje alergiczne, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia neurologiczne (np. zawroty głowy, udar, przemijające napady niedokrwienne), zaburzenia widzenia (np. NAION), szumy uszne, tachykardię, kołatanie serca, a także zaburzenia naczyniowe i żołądkowo-jelitowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na działania niepożądane u osób powyżej 65. roku życia, u których częściej występują biegunka i zawroty głowy, zwłaszcza przy dawce 5 mg raz na dobę stosowanej w BPH.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, choroba refluksowa przełyku, duszność, hemospermia, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, nagła śmierć sercowa, napad drgawkowy, neuropatia nerwu wzrokowego, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, szum w uszach, tachykardia, ubytek pola widzenia, udar mózgu, wymioty, zaburzenie erekcji, zapalenie błony śluzowej nosa, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Amsidyl 75 mg/1,5 ml
Amsakryna (produkt leczniczy Amsidyl) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które mogą znacząco wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Do najistotniejszych należą napady padaczkowe typu grand mal (częstość: często), które całkowicie wykluczają możliwość bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Rzadziej występujące objawy neurologiczne, takie jak bóle głowy, niedoczulica, zawroty głowy czy neuropatia obwodowa, mogą obniżać sprawność psychomotoryczną. Zaburzenia psychiczne, w tym wahania nastroju (często), letarg i splątanie (rzadko), wpływają na koncentrację, ocenę sytuacji i czas reakcji. Rzadkie zaburzenia wzroku oraz częste objawy kardiologiczne, takie jak zaburzenia rytmu serca i niewydolność serca, a także bardzo częste niedociśnienie tętnicze, duszność i nudności/wymioty, dodatkowo zwiększają ryzyko podczas prowadzenia pojazdów.
amsakryna, Amsidyl, ból głowy, duszność, działanie niepożądane, kardiotoksyczność, letarg, napad padaczkowy typu grand mal, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niewydolność serca, nudności i wymioty, omdlenie, splątanie, sprawność psychomotoryczna, wahanie nastroju, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie wzroku, zaburzenie żołądka i jelit, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Moreme 150 mg
Bupropion chlorowodorek w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu (150 mg i 300 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą układu nerwowego i psychicznego. Do bardzo często występujących należą bezsenność (≥1/10) oraz bóle głowy (≥1/10), natomiast często obserwuje się drżenia, zawroty głowy, zaburzenia smaku, pobudzenie i lęk (≥1/100 do <1/10). Rzadkim, ale poważnym powikłaniem są napady drgawkowe, występujące u około 0,1% pacjentów (1/1000). W zakresie zaburzeń psychicznych odnotowano także agresję, omamy, urojenia i myśli samobójcze, które wymagają natychmiastowej interwencji. Reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka (≥1/100 do <1/10), mogą przejść w ciężkie stany zagrażające życiu, w tym obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny (<1/10 000). Ponadto, często występują suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności, wymioty (≥1/10), a także wysypka, świąd i pocenie się (≥1/100 do <1/10). Bardzo rzadko obserwuje się poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevens-Johnsona (<1/10 000).
bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból mięśnia, ból stawu, bupropion chlorowodorek, choroba posurowicza, depersonalizacja, depresja, drżenie, drżenie mięśniowe, duszność, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, kołatanie serca, lęk, leukopenia, myśl samobójcza, nadmierne pocenie, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostra uogólniona osutka krostkowa, pobudzenie, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, splątanie, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, szum uszny, tachykardia, toczeń rumieniowaty skórny, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, urojenie, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzrost ciśnienia tętniczego, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zaczerwienienie skóry, zaostrzenie łuszczycy, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramadol Krka 100 mg
Tramadol Krka w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥ 10%) to nudności i zawroty głowy. Istotnym zagrożeniem jest ryzyko uzależnienia, nawet przy dawkach terapeutycznych, a odstawienie leku może wywołać objawy abstynencyjne, takie jak pobudzenie, niepokój, bezsenność, drżenia oraz objawy żołądkowo-jelitowe. Bardzo często obserwuje się reakcje alergiczne, w tym duszność, skurcz oskrzeli i anafilaksję, wymagające natychmiastowej interwencji. Rzadkie, ale poważne działania obejmują drgawki, zespół serotoninowy, zaburzenia rytmu serca (kołatanie, tachykardia, bradykardia), niedociśnienie ortostatyczne oraz zahamowanie oddychania, szczególnie przy dawkach przekraczających zalecane lub w połączeniu z innymi lekami obniżającymi próg drgawkowy.
anafilaksja, astma oskrzelowa, biegunka, bradykardia, chlorowodorek tramadolu, czkawka, depresja oddechowa, drgawki padaczkowe, drżenie, duszność, dyzuria, halucynacje, hipoglikemia, kołatanie serca, mioza, mydriaza, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja alergiczna, retencja moczu, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchość jamy ustnej, tachykardia, uzależnienie, wymioty, zaparcie, zapaść sercowo-naczyniowa, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Elestar HCT
Produkt leczniczy Elestar HCT, zawierający olmesartan medoksomil, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi, niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), wątroby oraz u osób z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych. Hipowolemia i niedobór sodu mogą prowadzić do objawowego niedociśnienia tętniczego, zwłaszcza po pierwszej dawce, dlatego zaleca się wyrównanie tych zaburzeń przed terapią lub ścisłą obserwację. Hydrochlorotiazyd może powodować zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia (ryzyko u pacjentów z marskością wątroby, nasilonym diurezą, leczeniem kortykosteroidami), hiperkaliemia (zwłaszcza u chorych z niewydolnością nerek, serca lub cukrzycą) oraz hiponatremia, wymagające regularnej kontroli stężenia elektrolitów. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby dawka olmesartanu nie powinna przekraczać 20 mg, a amlodypinę należy stosować ostrożnie, rozpoczynając od najmniejszej dawki. Lek jest przeciwwskazany u osób z ciężkimi zaburzeniami wątroby, cholestazą i niedrożnością dróg żółciowych.
alergia, antagonista receptora angiotensyny II, astma oskrzelowa, azotemia, cholestaza, choroba niedokrwienna serca, ciężka niewydolność serca, ciężkie zaburzenie czynności nerek, cukrzyca, dna moczanowa, duszność, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hiponatremia rozcieńczeniowa, hipowolemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, kortykosteroid, marskość wątroby, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, nasilona diureza, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg żółciowych, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk płuc, oliguria, olmesartan, ostra toksyczność oddechowa, pierwotny hiperaldosteronizm, podwójna blokada RAA, przeszczepienie nerki, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, receptor angiotensyny II, schyłkowa niewydolność nerek, skąpomocz, śpiączka wątrobowa, suchość jamy ustnej, toczeń rumieniowaty układowy, tolerancja glukozy, udar, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki lipidowej, zaburzenie gospodarki wapniowej, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie krążenia mózgowego, zawał mięśnia sercowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anapran EC 250 mg
Naproksen, substancja czynna Anapran EC (tabletki dojelitowe 250 mg i 500 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących liczne układy i narządy. Najczęstsze objawy dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują zgagę, nudności, wymioty, zaparcia, biegunkę, wzdęcia oraz ból w nadbrzuszu. Poważne powikłania to krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia, perforacje i zaostrzenie chorób zapalnych jelit, które mogą stanowić zagrożenie życia, zwłaszcza u osób starszych. Działania hematologiczne obejmują neutropenię, małopłytkowość, agranulocytozę oraz ciężkie niedokrwistości aplastyczne i hemolityczne. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się jako alergie, anafilaksja, astma, skurcz oskrzeli oraz różnorodne zmiany skórne, w tym zagrażające życiu dermatozy (np. zespół Stevensa-Johnsona). Naproksen może także powodować hiperkaliemię, zaburzenia psychiczne (bezsenność, depresja, splątanie, omamy) oraz neurologiczne (drgawki, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, parestezje, zaburzenia poznawcze).
W zakresie układu sercowo-naczyniowego naproksen może wywoływać obrzęki, kołatanie serca, niewydolność serca oraz zwiększać ryzyko zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru. Może również indukować nadciśnienie tętnicze i zapalenie naczyń. W układzie oddechowym obserwuje się duszność, astmę i eozynofilowe zapalenie płuc. Hepatotoksyczność manifestuje się żółtaczką, zapaleniem wątroby i nieprawidłowymi wynikami badań czynnościowych wątroby. Działania skórne obejmują wysypki, świąd, pokrzywkę, plamicę, łysienie oraz ciężkie reakcje, takie jak rumień wielopostaciowy i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Nefrologiczne powikłania to kłębuszkowe i śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy, krwiomocz, wzrost kreatyniny i niewydolność nerek. U kobiet może wystąpić zaburzenie płodności. Zaleca się zgłaszanie wszystkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów monitorujących bezpieczeństwo leków.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, astma, bezsenność, choroba Leśniowskiego-Crohna, depresja, drgawki, duszność, eozynofilowe zapalenie płuc, gorączka, granulocytopenia, hiperkaliemia, kłębuszkowe zapalenie nerek, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, liszaj płaski, łysienie, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, nadciśnienie, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk, osłabienie mięśni, reakcja pęcherzowa, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, szum uszny, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wysypka skórna, zaburzenie płodności, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie naczyń, zapalenie tarczy nerwu wzrokowego, zapalenie wątroby, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmętnienie rogówki, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Rumianek pospolity – Działania niepożądane
Rumianek pospolity (Matricaria recutita L.) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza alergicznych i immunologicznych. Do najczęstszych reakcji należą zaburzenia skórne, takie jak wysypka, pokrzywka, świąd, rumień, obrzęk oraz fotosensytyzacja, których częstość występowania w przypadku preparatu Azulan i Traumeel S jest określana jako nieznana lub rzadka (≥ 1/10000 do < 1/1000). Najpoważniejsze działania niepożądane to zaburzenia układu immunologicznego, w tym szok anafilaktyczny, astma, obrzęk Quinckego, duszność i zapaść naczyniowa, które mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie życia. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z alergią na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae), u których może wystąpić reakcja krzyżowa na rumianek.
alergia na rośliny, astma, astrowate, duszność, działanie niepożądane, fotosensytyzacja, infekcja wtórna, lichenifikacja, nadwrażliwość na bylicę, niewydolność narządowa, obrzęk, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność oddechowa, pokrzywka, reakcja alergiczna miejscowa, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumianek pospolity, rumień, świąd skóry, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wywiad alergologiczny, zaburzenie skórne, zaburzenie układu immunologicznego, zapalenie skóry, zapaść naczyniowa - Leksykon substancji czynnych
Minoksydyl – Działania niepożądane
Minoksydyl, stosowany głównie w terapii łysienia androgenowego, może wywoływać liczne działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, zależne od dawki (20 mg/ml vs. 50 mg/ml) oraz sposobu aplikacji. Najczęstsze są miejscowe reakcje skórne, takie jak podrażnienie, świąd, zapalenie skóry, suchość, łuszczenie, wyprysk, wysypka trądzikopodobna oraz nadmierne owłosienie (hirsutyzm), szczególnie u kobiet. Rzadziej obserwuje się poważniejsze zmiany, jak pęcherze, krwawienia czy owrzodzenia. Minoksydyl może również wchłaniać się systemowo, powodując działania niepożądane w układzie nerwowym (ból głowy ≥10%, zawroty głowy 0,1–1%), sercowo-naczyniowym (tachykardia, kołatanie serca <0,01%, niedociśnienie tętnicze 0,01–0,1%), oddechowym (duszność 1–10%), żołądkowo-jelitowym (nudności 0,1–1%, wymioty o nieznanej częstości), immunologicznym (reakcje alergiczne, obrzęk naczynioruchowy) oraz psychicznym (depresja 1–10%). Częstość występowania działań niepożądanych może różnić się w zależności od preparatu i zawartości minoksydylu.
ból mięśniowo-szkieletowy, ból w klatce piersiowej, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie tętnicze, duszność, glikol propylenowy, hirsutyzm, kołatanie serca, kontaktowe zapalenie skóry, łysienie androgenowe, mechanizm działania, nadciśnienie tętnicze, nadmierne owłosienie, nadwrażliwość, nastrój depresyjny, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, owrzodzenie, podrażnienie skóry, przemijająca utrata włosów, reakcja alergiczna, rumień, tachykardia, układ immunologiczny, układ nerwowy, układ oddechowy, układ organizmu, wymioty, wysypka trądzikopodobna, zaburzenie oka, zaburzenie psychiczne, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie żołądka i jelit, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Clofarabine Norameda
Klofarabina Norameda jest silnym lekiem przeciwnowotworowym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, zarówno hematologicznych (np. ciężka supresja szpiku, neutropenia, małopłytkowość) jak i niehematologicznych (zapalenie jelit, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka). Konieczne jest ścisłe monitorowanie morfologii krwi, czynności nerek i wątroby (w tym stężenia kreatyniny, enzymów wątrobowych i bilirubiny), parametrów układu oddechowego, ciśnienia krwi oraz równowagi płynów i masy ciała. W trakcie 5-dniowego cyklu leczenia zaleca się podawanie płynów dożylnie oraz rozważenie profilaktyki kortykosteroidowej (np. hydrokortyzon 100 mg/m² od 1. do 3. dnia) w celu zapobiegania zespołowi uogólnionej odpowiedzi zapalnej (SIRS) i zespołowi przesiąkania włośniczek. W przypadku wystąpienia wczesnych objawów SIRS, ciężkich zaburzeń czynności narządów lub niedociśnienia tętniczego należy natychmiast przerwać leczenie. U pacjentów z niewydolnością nerek (stężenie kreatyniny ≥ 2 × GGN) oraz zaburzeniami czynności wątroby (bilirubina > 1,5 × GGN, AspAT i AlAT > 5 × GGN) stosowanie klofarabiny wymaga szczególnej ostrożności, a w przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek brak jest danych bezpieczeństwa. Zaleca się unikanie leków nefrotoksycznych podczas terapii.
acyklowir, allopurynol, amfoterycyna B, aminoglikozydy, busulfan, choroba żylno-okluzyjna wątroby, Clostridium difficile, cyklofosfamid, cyklosporyna, czynność nerek i wątroby, duszność, etopozyd, foskarnet, hepatotoksyczność, hiperurykemia, hydrokortyzon, kortykosteroidy, krwotok mózgowy, lek przeciwnowotworowy, leki nefrotoksyczne, macierzyste komórki krwiotwórcze, melfalan, metotreksat, monitorowanie pacjenta, morfologia krwi, napromienianie całego ciała, neutropenia, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra białaczka, pentamidyna, pochodne platyny, posocznica, supresja szpiku kostnego, takrolimus, terapia nerkozastępcza, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uwalnianie cytokin, zakażenie oportunistyczne, zapalenie okrężnicy neutropeniczne, zapalenie wątroby, zespół przesiąkania włośniczek, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acurenal 5 mg
Chinapryl (Acurenal), inhibitor ACE, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących różne układy organizmu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia neurologiczne (ból głowy 7,2%, zawroty głowy 5,5%), objawy ze strony układu oddechowego (kaszel 3,9%, zapalenie błony śluzowej nosa 3,2%) oraz zmęczenie (3,5%), nudności/wymioty (2,8%) i ból mięśni (2,2%). Często występują zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza hiperkaliemia i hiponatremia, a także podwyższone stężenia kreatyniny i mocznika, szczególnie u pacjentów stosujących jednocześnie diuretyki. Rzadkie, ale poważne działania obejmują agranulocytozę, niedokrwistość hemolityczną, neutropenię, małopłytkowość, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka), a także eozynofilowe zapalenie płuc i zapalenie trzustki, które może być śmiertelne.
agranulocytoza, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, chinapryl, depresja, dławica piersiowa, duszność, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, kołatanie serca, kreatynina, łuszczycopodobne zapalenie skóry, łysienie, małopłytkowość, nadmierna potliwość, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niedowidzenie, niestrawność, niewydolność nerek, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelita cienkiego, obrzęk obwodowy, omdlenie, parestezja, pęcherzyca, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienny, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rozszerzenie naczyń, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchość w gardle, suchość w jamie ustnej, świąd, szumy uszne, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uogólniony obrzęk, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia równowagi, zaburzenia smaku, zaburzenia wzwodu, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie głośni, zapalenie jelit, zapalenie naczyń, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zaparcia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxytocin-Richter 5 IU/ml
Oksytocyna w roztworze do infuzji (5 IU/ml) może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych u matki, obejmujących układy krwiotwórczy, immunologiczny, nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz żołądkowo-jelitowy. Najpoważniejsze z nich to zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, reakcje anafilaktyczne, arytmie, odruchowa tachykardia, niedokrwienie mięśnia sercowego, wydłużenie odstępu QTc, ostry obrzęk płuc, a także powikłania położnicze takie jak nadmierne napięcie macicy, skurcze tężcowe i pęknięcie macicy. Działania te mogą być nasilone przy stosowaniu wyższych dawek oksytocyny lub u pacjentek z nadwrażliwością. Zatrucie wodne, objawiające się hiponatremią, jest szczególnie istotne ze względu na antydiuretyczne działanie leku. W trakcie terapii konieczne jest ścisłe monitorowanie stanu pacjentki, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego i położniczego, aby zapobiec poważnym powikłaniom i zagrożeniom życia.
arytmia, ból głowy, bradykardia zatokowa, dodatkowy skurcz komorowy, duszność, hiponatremia, kardiotokografia, krwotok, krwotok siatkówki, nadmierne napięcie macicy, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedotlenienie płodu, niewydolność płodu, nudność, odruchowa tachykardia, oksytocyna, ostry obrzęk płuc, pęknięcie macicy, reakcja anafilaktyczna, skala Apgar, skurcz tężcowy, tachykardia, uszkodzenie mózgu, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zamartwica, zatrucie wodne, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Poltram 100 50 mg/ml
Poltram, zawierający tramadolu chlorowodorek, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej (>10%) obserwuje się nudności oraz zawroty głowy, które mogą znacząco wpływać na komfort pacjenta. Często (≥1/100 do <1/10) występują bóle głowy, senność, wymioty, zaparcia, suchość w jamie ustnej, nadmierna potliwość oraz zmęczenie. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) mogą pojawić się reakcje alergiczne, takie jak duszność, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, a nawet wstrząs anafilaktyczny. Zaburzenia psychiczne, w tym niepokój, omamy, dezorientacja i zaburzenia snu, również występują rzadko. Istotne jest ryzyko uzależnienia przy długotrwałym stosowaniu. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego dominują zawroty głowy (bardzo często) oraz bóle głowy i senność (często), a także rzadkie przypadki drgawek, depresji oddechowej i zaburzeń koordynacji.
astma oskrzelowa, ból głowy, bradykardia, czkawka, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, dezorientacja, drgawki pochodzenia mózgowego, duszność, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, napad paniki, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, paranoja, parestezja, reakcja alergiczna, reakcja skórna, rozszerzenie źrenic, senność, skurcz oskrzeli, suchość w jamie ustnej, szumy uszne, tachykardia, tramadolu chlorowodorek, uzależnienie, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie koordynacji, zaburzenie łaknienia, zaburzenie mowy, zaburzenie nastroju, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie psychiczne, zaburzenie snu, zaburzenie układu nerwowego, zahamowanie oddychania, zaparcia, zapaść naczyniowo-sercowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clarzole 2,5 mg
Profil bezpieczeństwa letrozolu opiera się głównie na danych z badań klinicznych, gdzie działania niepożądane występowały u około 33% pacjentek leczonych z powodu nowotworów z przerzutami oraz u około 80% pacjentek poddawanych leczeniu uzupełniającemu i przedłużonemu. Najczęstsze działania niepożądane to uderzenia gorąca, hipercholesterolemia, bóle stawowe, zmęczenie, nasilone pocenie się i nudności. Istotne klinicznie powikłania obejmują osteoporozę i złamania kości oraz zdarzenia sercowo-naczyniowe, w tym incydenty mózgowo-naczyniowe i zakrzepowo-zatorowe. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z uwzględnieniem m.in. leukopenii, depresji, kołatania serca, nadciśnienia tętniczego, duszności, nudności, wysypki, bólu stawów i krwawień z dróg rodnych.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból nowotworowy, ból stawowy, depresja, duszność, hiperbilirubinemia, hipercholesterolemia, hiperplazja endometrium, kołatanie serca, krwawienie z dróg rodnych, letrozol, leukopenia, łysienie, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, niewydolność serca, nudność, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienny, rak endometrium, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, tachykardia, tamoksyfen, toksyczna nekroliza naskórka, udar niedokrwienny mózgu, uderzenie gorąca, wymioty, zaćma, zakażenie układu moczowego, zakrzepica tętnic, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jamy ustnej, zapalenie ścięgna, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zator płuc, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zdarzenie mózgowo-naczyniowe, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zerwanie ścięgna, zespół cieśni nadgarstka, złamanie kości, zmęczenie, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie oskrzelików – Objawy
Zapalenie oskrzelików to wirusowa infekcja dolnych dróg oddechowych, głównie u niemowląt poniżej 12 miesięcy, wywoływana najczęściej przez wirus syncytialny oddechowy (RSV). Choroba charakteryzuje się początkowymi objawami przypominającymi przeziębienie (katar, łagodny kaszel, gorączka <38°C), które po 1-3 dniach przechodzą w cięższe symptomy obejmujące tachypnoe (>40-60/min), świszczący oddech, retrakcje międzyżebrowe, poszerzanie nozdrzy oraz trudności w karmieniu i oddychaniu. Szczyt nasilenia objawów przypada na 3-5 dzień choroby, a całkowity czas trwania wynosi zwykle 7-10 dni, choć kaszel i świszczący oddech mogą utrzymywać się do 2-4 tygodni. Hospitalizacja jest konieczna u około 2-3% pacjentów, zwłaszcza u niemowląt poniżej 3. miesiąca życia, z saturacją <90-92%, ciężkim wysiłkiem oddechowym, bezdechem lub odwodnieniem.
astma, atopowe zapalenie skóry, bezdech, CPAP, duszność, infekcja dolnych dróg oddechowych, nawodnienie dożylne, niedobór odporności, odwodnienie, przewlekła choroba płuc, rinowirusy, saturacja tlenu, sinica, sonda nosowo-żołądkowa, świszczący oddech, tachypnoe, tlenoterapia, tlenoterapia wysokoprzepływowa, wciąganie międzyżebrowe, wentylacja mechaniczna, wirus RSV, wrodzona wada serca, zakażenie bakteryjne, zapalenie oskrzelików, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego - Leksykon substancji czynnych
Chlorki – Przedawkowanie
Przedawkowanie chlorków, często wynikające z nieprawidłowego podania preparatów zawierających elektrolity, takich jak roztwory do żywienia pozajelitowego czy hemodializy, prowadzi do zaburzeń wodno-elektrolitowych i kwasowo-zasadowych. Kluczowymi objawami są nudności, wymioty, osłabienie mięśniowe, hiperwentylacja oraz kwasica hiperchloremiczna przy stężeniu chlorków w surowicy przekraczającym 115 mmol/l. Przewodnienie manifestuje się obrzękami obwodowymi, obrzękiem płuc i wzmożonym ciśnieniem żylnym, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z niewydolnością serca, nerek lub wątroby. Długotrwałe przedawkowanie może skutkować zastoinową niewydolnością serca, zaburzeniami funkcji nerek oraz poważnymi zaburzeniami neurologicznymi, w tym śpiączką.
cukromocz, duszność, furosemid, gazometria, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hiperglikemia, hiperhydroza, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipernatremia, hiponatremia, homeostaza, kamica nerkowa, kortykosteroidy, kwasica hiperchloremiczna, marskość wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk płuc, obrzęki obwodowe, parestezje, przewodnienie, równowaga kwasowo-zasadowa, śpiączka hiperglikemiczna, wodobrzusze, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia równowagi elektrolitowej, zaburzenia rytmu serca, zespół przeciążenia tłuszczami - Leksykon leków
Działania niepożądane – Soloxelam 5 mg
Midazolam w postaci roztworu do stosowania w jamie ustnej (Soloxelam) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w trakcie terapii, zwłaszcza u dzieci z padaczką. W badaniach klinicznych obejmujących 443 dzieci odnotowano depresję oddechową z częstością do 5%, co może być zarówno efektem napadów drgawkowych, jak i działania leku. Do najczęstszych działań niepożądanych należą uspokojenie, senność, nudności i wymioty (≥1/100 do <1/10). Bardzo rzadkie (<1/10 000) i potencjalnie zagrażające życiu powikłania obejmują zatrzymanie czynności oddechowej i serca, bradykardię, reakcje anafilaktyczne o nieznanej częstości oraz poważne zaburzenia psychiczne i neurologiczne, takie jak niepamięć następcza, ataksja czy drgawki. U osób starszych stosujących benzodiazepiny obserwuje się zwiększone ryzyko upadków i złamań, a ryzyko ciężkich działań niepożądanych jest wyższe u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami układu oddechowego lub serca, szczególnie po podaniu dużych dawek midazolamu.
agresja, ataksja, benzodiazepiny, bezdech, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki, duszność, midazolam doustny, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niepamięć następcza, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, omamy, padaczka, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja paradoksalna, skurcz krtani, Soloxelam, stan splątania, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia oddychania, zaparcia, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie oddychania, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fokusin 0,4 mg
Fokusin, zawierający tamsulosyny chlorowodorek 0,4 mg, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które wymagają uważnego monitorowania podczas terapii. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy (1,3%), zaburzenia wytrysku (często), a także niezbyt często kołatanie serca, niedociśnienie ortostatyczne, zaparcia, biegunkę, nudności, wymioty oraz reakcje skórne takie jak wysypka i świąd. Rzadko mogą wystąpić omdlenia, obrzęk naczynioruchowy, a bardzo rzadko zespół Stevensa-Johnsona czy priapizm, które stanowią poważne zagrożenia wymagające natychmiastowej interwencji. Zaburzenia widzenia i śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS) są szczególnie istotne w kontekście planowanych zabiegów okulistycznych. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również przypadki migotania przedsionków, tachykardii oraz duszności, choć ich związek z lekiem nie jest jednoznacznie potwierdzony.
ból głowy, duszność, działanie niepożądane, jaskra, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niepowodzenie wytrysku, niewyraźne widzenie, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, osłabienie, pokrzywka, priapizm, rumień wielopostaciowy, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, tamsulosyna, wysypka, wytrysk wsteczny, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zaburzenia wytrysku, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaćma, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Prothromplex Total NF 600 j.m.
Prothromplex Total NF to koncentrat zespołu protrombiny zawierający czynniki krzepnięcia II, VII, IX, X oraz białko C, stosowany w leczeniu niedoborów tych czynników oraz w odwracaniu działania doustnych leków przeciwzakrzepowych. Terapia tym preparatem wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym epizodów zakrzepowo-zatorowych takich jak incydenty mózgowo-naczyniowe, zator tętnicy płucnej, ostry zawał serca oraz zakrzepica żylna. Występuje także ryzyko rozwoju inhibitorów czynników zespołu protrombiny, co może prowadzić do niedostatecznej odpowiedzi na leczenie. Dodatkowo obserwuje się reakcje nadwrażliwości, od łagodnych po ciężkie, w tym wstrząs anafilaktyczny. Istotnym powikłaniem hematologicznym jest rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe (DIC), objawiające się m.in. przedłużonym czasem protrombinowym, trombocytopenią i obniżonym stężeniem fibrynogenu.
białko C, choroba Creutzfeldta-Jakoba, czas protrombinowy, częstoskurcz, czynniki krzepnięcia, DIC, doustny lek przeciwzakrzepowy, duszność, epizod zakrzepowo-zatorowy, fibrynogen, incydent mózgowo-naczyniowy, inhibitor czynników krzepnięcia, koncentrat zespołu protrombiny, niedobór czynników krzepnięcia, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostry zawał serca, parestezja, pokrzywka, produkty degradacji fibryny, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, świąd, świszczący oddech, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka rumieniowata, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zator tętnicy płucnej, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Octenidini APC Instytut 1 mg/ml
Roztwór do stosowania w jamie ustnej Octenidini APC Instytut zawiera 1 mg/ml oktenidyny dwuchlorowodorku jako substancję czynną oraz 17,6 mg/ml makrogologlicerolu hydroksystearynianu jako substancję pomocniczą. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest nadwrażliwość na oktenidynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym makrogologlicerolu hydroksystearynian. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się miejscowo (zaczerwienienie, świąd, obrzęk skóry), na błonach śluzowych (pieczenie, obrzęk jamy ustnej) oraz ogólnoustrojowo (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność, spadek ciśnienia tętniczego).
duszność, jama ustna, makrogologlicerolu hydroksystearynian, nadwrażliwość, obrzęk, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, oktenidyna dwuchlorowodorek, pieczenie, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja skórna, reakcja śluzówkowa, spadek ciśnienia tętniczego, substancja czynna, substancja pomocnicza, świąd, wywiad alergologiczny, zaczerwienienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hedussin o smaku owocowym 8,25 mg/ml
Hedussin o smaku owocowym zawiera 8,25 mg/ml wyciągu suchego z liści bluszczu (Hederae helicis folii extractum siccum) i jest związany z występowaniem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane są reakcje alergiczne, występujące u 1-10% pacjentów, manifestujące się pokrzywką, wysypką skórną, reakcją anafilaktyczną oraz dusznością, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i interwencji medycznej. Zaburzenia ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, występują rzadziej (0,1-1%) i mogą wymagać modyfikacji dawki lub przerwania leczenia, zwłaszcza w przypadku nasilenia objawów i ryzyka odwodnienia. Preparat zawiera również sorbitol ciekły do 465 mg/ml, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją fruktozy.
biegunka, ciężka reakcja skórna, ciężkie działanie niepożądane, duszność, ekstrakt z liści bluszczu, hipotensja, lek przeciwhistaminowy, nietolerancja fruktozy, nudności, obrzęk krtani, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień, sorbitol, wyciąg z liści bluszczu, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Disulfiram – Działania niepożądane
Disulfiram, stosowany w terapii uzależnienia od alkoholu (dostępny m.in. w postaci tabletek 500 mg i implantów 100 mg), wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które wymagają ścisłego monitorowania. Do najważniejszych należą zaburzenia psychiczne, takie jak reakcje psychotyczne, stany depresyjne, paranoja, schizofrenia oraz mania, a także obniżenie libido. W obrębie układu nerwowego obserwuje się senność, zapalenie nerwów obwodowych i nerwu wzrokowego, encefalopatię oraz charakterystyczny metaliczny posmak w ustach. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności i wymioty, które mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalną hepatotoksyczność leku, wymagającą regularnej kontroli enzymów wątrobowych. Ponadto mogą wystąpić reakcje alergiczne skórne oraz przemijająca impotencja, zmęczenie i cuchnący oddech.
alergiczne zapalenie skóry, arytmia, dehydrogenaza aldehydu octowego, depresja oddechowa, disulfiram, drgawki, duszność, działanie hepatotoksyczne, encefalopatia, enzymy wątrobowe, hiperwentylacja, kołatanie serca, mania, methemoglobinemia, nadciśnienie, niedociśnienie, obniżenie libido, obniżenie odcinka ST, paranoja, pokrzywka, przemijająca impotencja, reakcja disulfiram-alkohol, reakcja disulfiramowa, reakcja psychotyczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, schizofrenia, skurcz oskrzeli, stan depresyjny, tachykardia, terapia odwykowa, uszkodzenie komórek wątroby, uzależnienie od alkoholu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zapalenie nerwów obwodowych, zapalenie nerwu wzrokowego - Leksykon substancji czynnych
Klebsiella pneumoniae – Działania niepożądane
Broncho-Vaxom, zawierający liofilizowane lizaty bakterii, w tym Klebsiella pneumoniae ssp. pneumoniae i ssp. ozaenae, wykazuje profil bezpieczeństwa z działaniami niepożądanymi o podłożu immunologicznym. Najczęstsze reakcje obejmują układ oddechowy (kaszel, często ≥1/100 do <1/10), przewód pokarmowy (biegunka i bóle brzucha, często ≥1/100 do <1/10; nudności i wymioty, niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100) oraz skórę (wysypka, często ≥1/100 do <1/10; pokrzywka, niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100). Reakcje nadwrażliwości immunologicznej, takie jak wysypka rumieniowa, obrzęk (w tym twarzy i powiek), świąd i duszność, występują niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), a obrzęk naczynioruchowy, potencjalnie zagrażający życiu, ma częstość nieznaną. Objawy ogólnoustrojowe, takie jak gorączka i zmęczenie, również pojawiają się niezbyt często, co wskazuje na odpowiedź immunologiczną na antygeny bakteryjne.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, Broncho-Vaxom, duszność, działanie immunomodulujące, gorączka, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, lizat bakteryjny, Moraxella catarrhalis, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, świąd uogólniony, tkanka podskórna, układ oddechowy, wymioty, wysypka rumieniowa, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zmęczenie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Clefirem
Przed rozpoczęciem terapii teriflunomidem (Clefirem 14 mg) konieczne jest wykonanie oceny ciśnienia tętniczego, aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT/SGPT) oraz morfologii krwi z rozmazem i liczbą płytek. Monitorowanie tych parametrów powinno być kontynuowane podczas leczenia, z aktywnością AlAT kontrolowaną co 4 tygodnie przez pierwsze 6 miesięcy, a następnie regularnie. Ze względu na długi okres półtrwania teriflunomidu (średnio 8 miesięcy do osiągnięcia stężenia <0,02 mg/L, z możliwością wydłużenia do 2 lat), w przypadku działań niepożądanych lub konieczności przerwania terapii zaleca się zastosowanie procedury przyspieszonej eliminacji. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hepatotoksyczności, zwłaszcza u pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami czynności wątroby, stosujących inne leki hepatotoksyczne lub spożywających alkohol. W przypadku wzrostu enzymów wątrobowych powyżej 3-krotnej górnej granicy normy, leczenie należy przerwać i kontynuować monitorowanie do normalizacji wyników.
aminotransferaza alaninowa, duszność, fingolimod, hipoproteinemia, interferon beta, jony wapniowe, leflunomid, leukopenia, łuszczyca krostkowa, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, natalizumab, neuropatia obwodowa, nietolerancja galaktozy, octan glatirameru, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, płytki krwi, polekowe uszkodzenie wątroby, reakcja polekowa z eozynofilią, rozmaz krwinek białych, śródmiąższowa choroba płuc, szpik kostny, teriflunomid, zapalenie trzustki, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Klacid 500 mg
Przedawkowanie klarytromycyny (Klacid) może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, głównie ze strony przewodu pokarmowego, takich jak nudności, wymioty, bóle brzucha i biegunka. W opisywanym przypadku pacjenta z chorobą dwubiegunową, po spożyciu 8 g leku (16 tabletek Klacid 500 mg), zaobserwowano również zaburzenia psychiczne, w tym zachowanie paranoidalne, a także hipokaliemię i hipoksemię. Hipokaliemia może skutkować zaburzeniami rytmu serca i osłabieniem mięśni, natomiast hipoksemia prowadzi do duszności i zaburzeń świadomości, co podkreśla wieloukładowy wpływ toksyczny przedawkowania klarytromycyny.
antybiotyk makrolidowy, biegunka, ból brzucha, choroba dwubiegunowa, dializa otrzewnowa, duszność, hemodializa, hipokaliemia, hipoksemia, nudności i wymioty, osłabienie mięśni, parametry oddechowe, przedawkowanie klarytromycyny, równowaga elektrolitowa, urojenia, zaburzenia psychiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zachowanie paranoidalne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Maxipulmon 3 mg/ml
Preparat Maxipulmon w formie syropu o stężeniu 3 mg/ml cytrynianu butamiratu jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, w tym sorbitol (406 mg/ml), sód (6,21 mg/ml, 0,27 mmola/ml), glikol propylenowy (2,18 mg/ml) oraz kwas benzoesowy (0,58 mg/ml). Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować objawy od łagodnych zmian skórnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych. Szczególnie istotne jest wykluczenie stosowania leku w pierwszym trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenności i wpływ na organogenezę płodu. W przypadku konieczności leczenia przeciwkaszlowego u kobiet w ciąży zaleca się konsultację ginekologiczną i rozważenie alternatywnych terapii.
choroba genetyczna, choroba wątroby, cytrynian butamiratu, czynnik teratogenny, duszność, glikol propylenowy, kwas benzoesowy, leczenie przeciwkaszlowe, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność serca, organogeneza, pierwszy trymestr ciąży, reakcja anafilaktyczna, sorbitol, uzależnienie od alkoholu, wrodzona nietolerancja fruktozy, wywiad alergologiczny, zaburzenie przewodzenia nerwowo-mięśniowego, zapalenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Buscopan forte 20 mg
Buscopan Forte zawiera hioscyny butylobromek w dawce 20 mg na tabletkę, wykazując działanie przeciwcholinergiczne, które jest źródłem większości działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to tachykardia (≥1/1000 do <1/100), suchość w jamie ustnej (≥1/1000 do <1/100), zmniejszone wydzielanie potu (≥1/1000 do <1/100), zatrzymanie moczu (≥1/10 000 do <1/1000) oraz reakcje skórne typu pokrzywka i świąd (≥1/1000 do <1/100). Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny o nieznanej częstości, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Tachykardia może być niebezpieczna u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, zatrzymanie moczu u osób z przerostem prostaty, a zmniejszone pocenie się może prowadzić do zaburzeń termoregulacji, zwłaszcza u osób starszych i w warunkach wysokiej temperatury.
anhidroza, Buscopan Forte, duszność, działanie przeciwcholinergiczne, hioscyny butylobromek, hipertermia, Hyoscini butylbromidum, mikcja, nadwrażliwość, pokrzywka, przerost prostaty, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień, schorzenie sercowo-naczyniowe, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie termoregulacji, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Envil kaszel junior 15 mg/5 ml
Envil kaszel junior, zawierający ambroksolu chlorowodorek w stężeniu 15 mg/5 ml, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak zgaga, niestrawność, nudności, wymioty, biegunka oraz zaparcia, o częstości nieokreślonej. Rzadziej obserwuje się reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, świąd, zmiany skórne, gorączkę, duszność, dreszcze, obrzęk twarzy, ból głowy oraz kserostomię. Dyzuria, wysypka i pokrzywka występują rzadko, natomiast ciężkie reakcje skórne, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka oraz ostra uogólniona krostkowica, mają częstość nieznaną, ale stanowią poważne zagrożenie dla pacjenta.
ambroksolu chlorowodorek, biegunka, ból głowy, dreszcze, duszność, dyspepsja, dyzuria, działanie niepożądane, kserostomia, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, świąd, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, zgaga, zmiana skórna