aberracja chromosomowa
Aberracja chromosomowa to strukturalna lub liczbowa zmiana w obrębie chromosomów, która występuje spontanicznie lub jest wywołana czynnikami mutagennymi. Zmiany te mogą dotyczyć liczby chromosomów (aberracje liczbowe, np. trisomie, monosomie) lub ich struktury (aberracje strukturalne, np. delecje, duplikacje, translokacje, inwersje).
Aberracje liczbowe powstają najczęściej w wyniku nieprawidłowej segregacji chromosomów podczas podziału komórkowego. Najczęstszymi przykładami są zespół Downa (trisomia chromosomu 21), zespół Edwardsa (trisomia 18), zespół Patau (trisomia 13) oraz zespoły związane z nieprawidłową liczbą chromosomów płciowych, jak zespół Turnera (45,X) czy zespół Klinefeltera (47,XXY).
Aberracje strukturalne obejmują zmiany w budowie chromosomów. Mogą to być delecje (utrata fragmentu chromosomu), duplikacje (powielenie fragmentu), translokacje (przemieszczenie fragmentu między chromosomami) lub inwersje (odwrócenie fragmentu chromosomu). Przykładami są zespół delecji 22q11.2 (zespół DiGeorge’a), zespół kociego krzyku (delecja 5p) czy przewlekła białaczka szpikowa (translokacja Philadelphia).
Diagnostyka aberracji chromosomowych obejmuje klasyczne badania cytogenetyczne (kariotypowanie), fluorescencyjną hybrydyzację in situ (FISH) oraz nowoczesne techniki molekularne, jak porównawcza hybrydyzacja genomowa do mikromacierzy (aCGH) czy sekwencjonowanie nowej generacji (NGS). Wczesne wykrycie aberracji chromosomowych ma istotne znaczenie dla poradnictwa genetycznego i planowania dalszego postępowania medycznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Leuprostin 3,6 mg
Octan leuproreliny, oceniany w badaniach przedklinicznych, wykazuje charakterystyczny dla agonistów GnRH mechanizm działania, polegający na początkowej stymulacji, a następnie blokadzie receptorów GnRH, co prowadzi do supresji hormonów płciowych i wpływa na narządy płciowe. Długoterminowe badania rakotwórczości u szczurów (dawki 0,6–4 mg/kg/dobę, 12–24 miesiące) wykazały dawkozależne zwiększenie częstości gruczolaków przysadki, natomiast u myszy nie zaobserwowano takiego efektu, wskazując na gatunkowo specyficzną wrażliwość. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagennego i klastogennego działania octanu leuproreliny, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa stosowania leku Leuprostin.
aberracja chromosomowa, badanie rakotwórczości, działanie mutagenne, gruczolak przysadki, implant Leuprostin, mechanizm działania farmakodynamiczny, mutacja genetyczna, octan leuproreliny, potencjał genotoksyczny, receptor GnRH, test in vitro, test in vivo, toksyczny wpływ na reprodukcję, tolerancja miejscowa, umieralność płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vesoligo 5 mg
Solifenacyna bursztynian, substancja czynna leku Vesoligo, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Ocena toksyczności po wielokrotnym podaniu, badania nad rozrodczością, rozwojem zarodkowo-płodowym oraz genotoksycznością i potencjałem rakotwórczym nie ujawniły szczególnych ryzyk dla człowieka. W badaniach tych monitorowano parametry kliniczne, biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania solifenacyny w dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie histopatologiczne, badanie prenatalne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja w osoczu, farmakokinetyka solifenacyny, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, solifenacyna bursztynian, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, Vesoligo - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symformin XR 750 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Symformin XR (dostępnego w dawkach 500 mg, 750 mg i 1000 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu), obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych i toksykologicznych. Badania te nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w długoterminowej terapii.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, długotrwała ekspozycja, działanie karcynogenne, metformina chlorowodorek, ocena farmakologiczna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, Symformin XR, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Palexia 75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu, substancji czynnej leku Palexia, wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro (test Amesa, test aberracji chromosomowych), jak i in vivo (testy aberracji chromosomowej oraz nieplanowanej syntezy DNA) przy dawkach sięgających maksymalnej dawki tolerowanej. Długoterminowe badania na zwierzętach nie wykazały potencjału rakotwórczego. W zakresie wpływu na rozród, tapentadol nie zaburzał płodności u szczurów obu płci, jednak przy wysokich dawkach obserwowano zmniejszenie przeżywalności płodów w macicy oraz embriotoksyczne efekty, w tym opóźnienie rozwoju i zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego związane z aktywnością receptorów opioidowych μ. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików po podaniu dożylnym i podskórnym.
aberracja chromosomowa, dawka tolerowana, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, parametry neurobehawioralne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, przeżywalność w macicy, receptor opioidowy μ, rozwój postnatalny, tapentadol, test Amesa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Permen Med 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa syldenafilu, substancji czynnej produktu leczniczego Permen Med (25 mg), obejmowały szeroki zakres standardowych testów farmakologicznych i toksykologicznych. Wyniki tych badań nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów fizjologicznych ani efektów kumulacyjnych po wielokrotnym podaniu. Testy genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie potwierdziły potencjału mutagennego ani zdolności do wywoływania aberracji chromosomowych. Długoterminowe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały działania rakotwórczego syldenafilu, co jest istotnym elementem oceny bezpieczeństwa tej substancji w dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dane niekliniczne, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, mutacja genowa, ocena farmakologiczna, Permen Med, płodność, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, syldenafil, toksyczność, toksyczność wielokrotnego podania, toksyczny wpływ - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perlinganit 1 mg/ml
Glicerolu triazotan, substancja czynna produktu Perlinganit (roztwór do infuzji 1 mg/ml), przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo stosowania. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły efektów toksycznych w dawkach terapeutycznych, co potwierdzono analizą parametrów biochemicznych, hematologicznych oraz badaniami histopatologicznymi narządów zwierząt laboratoryjnych. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego wpływu na DNA, a badania długoterminowe nie potwierdziły działania rakotwórczego substancji.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, badanie toksyczności, badanie wpływu, dane niekliniczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, efekt farmakodynamiczny, glicerolu triazotan, Glyceroli trinitras, mutacja genowa, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, roztwór do infuzji, rozwój poporodowy, rozwój zarodka i płodu, substancja czynna, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ mutagenny - Leksykon substancji czynnych
Chlordiazepoksyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza dostępnej dokumentacji przedklinicznej dotyczącej chlordiazepoksydu, substancji czynnej preparatu Elenium (dostępnego w dawkach 5 mg, 10 mg i 25 mg w formie tabletek drażowanych), ujawnia istotne braki w zakresie oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. Brakuje danych z podstawowych testów mutagenności, takich jak test Amesa, test aberracji chromosomowych in vitro oraz test mikrojądrowy in vivo, które są standardem w ocenie potencjału mutagennego substancji farmaceutycznych. Ponadto, nie przedstawiono wyników długookresowych badań na modelach zwierzęcych (szczury, myszy) trwających 18-24 miesiące, które pozwoliłyby ocenić ryzyko kancerogenne przy przewlekłej ekspozycji na chlordiazepoksyd. Brak jest również danych dotyczących toksyczności przewlekłej, wpływu na rozrodczość oraz rozwój płodu, co ogranicza pełną ocenę profilu bezpieczeństwa tej substancji w kontekście długotrwałej terapii.
aberracja chromosomowa, badanie kancerogenności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, chlordiazepoksyd, długotrwała terapia, pochodna benzodiazepiny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, preparat Elenium, profil bezpieczeństwa przedkliniczny, rozwój płodu, stosunek korzyści do ryzyka, tabletka drażowana, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bendamustine Kabi 2,5 mg/ml
Badania przedkliniczne bendamustyny chlorowodorku wykazały istotne działania niepożądane, które mogą mieć znaczenie kliniczne, mimo że nie zawsze obserwowane są w badaniach klinicznych. U psów stwierdzono makroskopowe przekrwienie i krwotoki w przewodzie pokarmowym przy ekspozycji porównywalnej do dawek stosowanych u ludzi. Mikroskopowo zaobserwowano rozległe zmiany w tkance limfatycznej, potwierdzające działanie immunosupresyjne leku, co koreluje ze zwiększonym ryzykiem infekcji. Ponadto, zmiany cewkowe w nerkach oraz atroficzne i martwicze zmiany w nabłonku gruczołu krokowego wskazują na potencjalną nefrotoksyczność i wpływ na funkcje rozrodcze u mężczyzn. Bendamustyna wykazuje także działanie embriotoksyczne i teratogenne, co uzasadnia przeciwwskazania do stosowania w ciąży oraz konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji u pacjentów w wieku rozrodczym.
aberracja chromosomowa, bendamustyna chlorowodorek, działanie embriotoksyczne, działanie immunosupresyjne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, krwotok w przewodzie pokarmowym, nabłonek gruczołu krokowego, nefrotoksyczność, przekrwienie błony śluzowej, środek cytostatyczny, uszkodzenie DNA, wtórny nowotwór, zmiany atroficzne, zmiany cewkowe nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allertec WZF 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Allertec WZF (10 mg tabletki powlekane), wykazały brak istotnych negatywnych efektów na kluczowe układy organizmu, w tym sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły efektów toksycznych przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Ponadto, badania genotoksyczności (in vitro i in vivo) nie wykazały działania mutagennego, a długoterminowe testy karcynogenności nie potwierdziły potencjału rakotwórczego cetyryzyny.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie niekliniczne, cetyryzyna dichlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, test farmakologiczny bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozrodczość, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, właściwość farmakodynamiczna, wpływ na rozrodczość, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simratio 20 20 mg
Symwastatyna, substancja czynna leku Simratio, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej mechanizm działania jako inhibitora reduktazy HMG-CoA, kluczowego enzymu w biosyntezie cholesterolu. Badania farmakodynamiczne i toksykologiczne wykazały, że ryzyko dla pacjentów wynika wyłącznie z farmakologicznego mechanizmu działania, bez nieoczekiwanych efektów. Długotrwałe podawanie symwastatyny nie ujawniło istotnych zagrożeń toksycznych, a testy genotoksyczności i karcinogenności nie wykazały właściwości mutagennych ani rakotwórczych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w terapii przewlekłej.
aberracja chromosomowa, biosynteza cholesterolu, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, mutacja genowa, rozwój embrionalny, rozwój postnatalny, symwastatyna, test genotoksyczności, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, właściwość genotoksyczna, właściwość karcinogenna, zaburzenie rozwojowe, zniekształcenie płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ceftriaxon AptaPharma 2 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ceftriaksonu, substancji czynnej preparatu Ceftriaxon AptaPharma, przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych wykazały, że podawanie dużych dawek soli wapniowej ceftriaksonu prowadzi do powstawania odwracalnych złogów i strątów w pęcherzyku żółciowym u psów i małp. Badania te podkreślają istotność monitorowania potencjalnych interakcji ceftriaksonu z solami wapnia w praktyce klinicznej. Ponadto, analiza wpływu na funkcje rozrodcze nie wykazała toksyczności ani negatywnego oddziaływania na płodność, rozwój prenatalny i postnatalny u badanych zwierząt.
aberracja chromosomowa, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo kliniczne, ceftriakson, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, interakcje lekowe, kancerogenność, mutacja genetyczna, odwracalność, pęcherzyk żółciowy, sól wapniowa ceftriaksonu, toksyczność reprodukcyjna, układ żółciowy, złogi żółciowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Arsenic trioxide Sandoz 1 mg/ml
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa trójtlenku arsenu, substancji czynnej leku Arsenic trioxide Sandoz 1 mg/ml, wskazują na istotne ryzyko embriotoksyczności i teratogenności. Badania na zwierzętach wykazały wady rozwojowe, takie jak uszkodzenia cewy nerwowej, wrodzony brak oczu oraz mikroftalmię, po podaniu dawek odpowiadających 1-10-krotności zalecanej dawki klinicznej (w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała). Brak jest jednak danych dotyczących wpływu trójtlenku arsenu na płodność, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa reprodukcyjnego tej substancji. Ponadto, badania in vitro i in vivo potwierdzają genotoksyczne działanie trójtlenku arsenu, manifestujące się zaburzeniami chromosomów oraz transformacjami morfologicznymi w komórkach ssaków.
aberracja chromosomowa, anoftalmia, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcinogenności, badanie przedkliniczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcinogenność, mikroftalmia, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, transformacja morfologiczna, trójtlenek arsenu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AntyGrypin COMPLEX 500 mg + 200 mg + 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego AntyGrypin COMPLEX, zawierającego 500 mg paracetamolu, 200 mg kwasu askorbinowego oraz 4 mg chlorofenaminy maleinianu, wykazały brak istotnych klinicznie efektów toksycznych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena farmakologiczna nie ujawniła negatywnego wpływu na podstawowe funkcje życiowe, w tym układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, obejmujące analizy biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne, potwierdziły bezpieczeństwo stosowania składników i ich kombinacji. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały zdolności do indukowania mutacji genowych ani aberracji chromosomowych, a badania kancerogenności nie wskazały na podwyższone ryzyko rozwoju nowotworów przy długotrwałej ekspozycji.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorofenaminy maleinian, kwas askorbowy, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko kancerogenne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiana biochemiczna, zmiana hematologiczna, zmiana histopatologiczna, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eplenocard 25 mg
Eplerenon, selektywny antagonista aldosteronu, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo farmakologiczne, genotoksyczność, działanie rakotwórcze oraz wpływ na reprodukcję. Testy farmakologii bezpieczeństwa nie wykazały istotnych niekorzystnych efektów na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy, nerwowy ani metaboliczny przy dawkach terapeutycznych. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagenności i uszkodzeń materiału genetycznego. Długoterminowe testy na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, a ocena wpływu na płodność i rozwój zarodkowo-płodowy nie ujawniła istotnych negatywnych efektów, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania eplerenonu w populacji ludzkiej.
aberracja chromosomowa, antagonista aldosteronu, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko onkogenne, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ fizjologiczny, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na reprodukcję, zanik gruczołu krokowego, zmiana morfologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Systen Sequi 1. Systen 50: 3,2 mg, 2. Systen Conti: 3,2 mg + 11,2 mg
Produkt leczniczy Systen Sequi, zawierający estradiol (półwodny) oraz octan noretysteronu, wykazuje niski potencjał toksyczności ostrej i przewlekłej, co potwierdzają badania przedkliniczne na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach toksyczności ostrej etynyloestradiolu (syntetyczny estrogen o większej sile działania niż estradiol) wartości LD50 wyniosły 5,3 g/kg u samców i 3,2 g/kg u samic szczurów, a u psów nie odnotowano zgonów przy dawkach do 5,0 g/kg, co stanowi dawki 50 000–78 000 razy wyższe niż terapeutyczne u kobiet. Kombinacja octanu noretysteronu i etynyloestradiolu również wykazała wysokie wartości LD50, potwierdzając niski potencjał toksyczności ostrej. Badania toksyczności przewlekłej estradiolu i noretysteronu na gryzoniach, psach i małpach nie wykazały toksyczności, a jedynie typowe efekty farmakologiczne, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne (np. 250-krotność dawki u szczurów). Długoterminowe badania (do 10 lat u małp) potwierdziły brak specyficznych objawów toksyczności, jedynie nasilone efekty hormonalne.
aberracja chromosomowa, aneuploidia, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, estradiol, etynyloestradiol, genotoksyczność, LD50, mikrojądro, nieplanowa synteza DNA, octan noretysteronu, pękanie łańcucha DNA, profil bezpieczeństwa, rozrost błony śluzowej macicy, system transdermalny, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wymiana chromatyd siostrzanych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban OLIMP 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywaroksabanu wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa farmakologicznego i toksykologicznego, bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego przy stężeniach klinicznych. Toksyczność ostra po podaniu jednokrotnym nie ujawniła ryzyka przedawkowania, mimo mechanizmu hamowania czynnika Xa. W badaniach wielokrotnych zaobserwowano immunologiczne zwiększenie stężeń IgG i IgA u szczurów, jednak znaczenie kliniczne tych zmian pozostaje niejasne. Rywaroksaban nie wykazał działania genotoksycznego (test Amesa, testy mutacji genowych i aberracji chromosomowych in vitro i in vivo) ani kancerogennego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowe. Ponadto, brak fototoksyczności po ekspozycji na promieniowanie UV wskazuje na bezpieczeństwo stosowania leku w warunkach ekspozycji na światło słoneczne.
aberracja chromosomowa, badanie kancerogenne, badanie toksykologiczne, działanie antykoagulacyjne, działanie farmakodynamiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt immunomodulacyjny, fototoksyczność, genotoksyczność, hamowanie czynnika Xa, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, lek antykoagulacyjny, mutacja genowa, poronienie, reakcja fototoksyczna, rozwój pourodzeniowy, rozwój prenatalny, rywaroksaban, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duomox 750 mg
Przedkliniczne badania amoksycyliny, substancji czynnej produktu leczniczego Duomox, wykazały brak istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, takich jak sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Wielokrotne podawanie leku nie wywołało toksycznych efektów narządowych, co potwierdzono poprzez ocenę parametrów biochemicznych, hematologicznych oraz badania histopatologiczne. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe, nie wykazały potencjału mutagennego amoksycyliny, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania tego antybiotyku.
aberracja chromosomowa, amoksycylina, antybiotyk, badania przedkliniczne, badanie histopatologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, Duomox, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, profil bezpieczeństwa leku, rakotwórczość, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność leku, toksyczność narządowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Estradiol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Estradiol, naturalny żeński hormon płciowy, wykazuje niską toksyczność ostrą, co potwierdzają badania na różnych gatunkach zwierząt, gdzie dawki toksyczne znacznie przekraczają te stosowane klinicznie (np. LD50 etynyloestradiolu u szczurów wynosi 5,3 g/kg u samców i 3,2 g/kg u samic). Badania przewlekłe i rakotwórczości wskazują na nasilenie typowych efektów farmakologicznych estrogenów, bez wykazania dodatkowego ryzyka genotoksycznego czy mutagennego u ludzi. Estradiol i jego estry wykazują embriotoksyczność już przy niskich dawkach, powodując obumieranie zarodków, wady rozwojowe układu moczowo-płciowego oraz feminizację męskich płodów. Wyniki badań genotoksyczności są zróżnicowane, jednak brak jest jednoznacznych dowodów na poważne uszkodzenia DNA in vivo.
aberracja chromosomowa, aneuploidia, dienogest, drospirenon, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, estradiol półwodny, etynyloestradiol, feminizacja płodu, genotoksyczność, hormon płciowy, mikrojądro, nowotwór hormonozależny, obumarcie zarodka, octan noretysteronu, progestagen, rak jąder, rak macicy, rak piersi, rak pochwy, rak szyjki macicy, rak wątroby, syntetyczny estrogen, system transdermalny, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wady układu moczowo-płciowego, walerianian estradiolu, wirylizacja płodu, wymiana chromatyd siostrzanych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Beplasot 6 mg + 0,4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Beplasot, zawierającego 6 mg solifenacyny bursztynianu oraz 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku w tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu, opierają się na szczegółowej analizie danych dotyczących obu substancji czynnych osobno. Badania toksyczności wielokrotnego podawania, farmakologiczne oraz ocena wpływu na płodność i rozwój prenatalny nie wykazały istotnych nieprawidłowości ani ryzyka dla ludzi. Parametry fizjologiczne i biochemiczne pozostawały w normie, a obserwowane efekty mieściły się w zakresie spodziewanych działań farmakologicznych. Ponadto, testy genotoksyczności nie potwierdziły potencjału uszkodzeń DNA, mutacji genowych czy aberracji chromosomowych, a badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów przy długotrwałym stosowaniu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie toksyczności, działanie niepożądane, model zwierzęcy, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodka i płodu, solifenacyna bursztynian, synergizm toksyczny, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tarfazolin 1 g
Analiza dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania cefazoliny, substancji czynnej leku Tarfazolin (1 g cefazoliny sodowej), wskazuje na istotne braki w dokumentacji toksykologicznej. Nie przeprowadzono długoterminowych badań oceniających potencjał rakotwórczy i mutagenny, a także brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej. Ponadto, nie dysponujemy informacjami na temat wpływu cefazoliny na rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność oraz toksyczność reprodukcyjną. Brak jest również wyników testów genotoksyczności, takich jak test Amesa, test mikrojądrowy czy ocena aberracji chromosomowych, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa genetycznego tego antybiotyku beta-laktamowego.
aberracja chromosomowa, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna pierwszej generacji, cefazolina, cefazolina sodowa, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z kwiatów nagietka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa nalewki z kwiatów nagietka (Calendula officinalis L. flos), stosowanej w stężeniu 90 mg/g w maści Scaldex, wykazały brak istotnych działań niepożądanych na kluczowe układy fizjologiczne, takie jak układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły objawów toksyczności narządowej, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania przewlekłego. Badania genotoksyczności, obejmujące testy mutacji genowych i aberracji chromosomowych in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego. Długoterminowe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wskazały na ryzyko rozwoju nowotworów związane z aplikacją nalewki w dawkach odpowiadających klinicznemu zastosowaniu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, calendula officinalis, etanol, genotoksyczność, mutacja genowa, nalewka z kwiatów nagietka, ośrodkowy układ nerwowy, parametr rozrodczy, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, Scaldex, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oftahist 1 mg/ml
Olopatadyna w stężeniu 1 mg/ml, zawarta w kroplach do oczu Oftahist, wykazała korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt, przy dawkach wielokrotnie przekraczających kliniczne, nie wykazały istotnych objawów toksyczności. Ponadto, ocena potencjału genotoksycznego i rakotwórczego nie potwierdziła ryzyka mutagenności ani kancerogenności, co jest istotne dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania leku.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania przedkliniczne, badania toksyczności, dawka ogólnoustrojowa, karmienie piersią, krople do oczu, laktacja, mutacja genowa, Oftahist, olopatadyna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Actigra 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa syldenafilu, substancji czynnej leków Actigra (25 mg) oraz Actigra Forte (50 mg), obejmowały kompleksową ocenę wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie wykazując istotnych działań niepożądanych w dawkach terapeutycznych. Dodatkowo, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania syldenafilu zgodnie z zaleceniami. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego potencjału, a badania rakotwórczości nie dostarczyły dowodów na indukcję nowotworów, co eliminuje obawy dotyczące genotoksyczności i kancerogenności leku.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania genotoksyczności, badania histopatologiczne, badania przedkliniczne, działanie rakotwórcze, indukcja nowotworu, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, parametry reprodukcyjne, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, substancja czynna, syldenafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Broncho-Vaxom dla dzieci 3,5 mg
Produkt leczniczy Broncho-Vaxom dla dzieci, zawierający 3,5 mg liofilizowanych lizatów bakteryjnych (w tym Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Klebsiella pneumoniae, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis oraz Moraxella catarrhalis), przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo farmakologiczne. Testy toksykologiczne po wielokrotnym podaniu nie wykazały istotnych klinicznie objawów toksyczności ani kumulacji działania toksycznego. Badania genotoksyczności i mutagenności nie potwierdziły wpływu na materiał genetyczny, a testy kancerogenności nie wykazały potencjału rakotwórczego preparatu. Ponadto, ocena wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa nie ujawniła negatywnych efektów na płodność, rozwój prenatalny ani postnatalny w modelach zwierzęcych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, Broncho-Vaxom, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, Haemophilus influenzae, kancerogeneza, Klebsiella pneumoniae, liofilizat OM-85, lizat bakteryjny, Moraxella catarrhalis, mutacja genowa, parametr hemodynamiczny, potencjał genotoksyczny, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis, toksyczność reprodukcyjna, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lignox 50 mg/g
Chlorowodorek lidokainy w żelu Lignox (50 mg/g) jest przeciwwskazany w okresie ciąży ze względu na brak wystarczających danych potwierdzających jego bezpieczeństwo. Badania na modelu zwierzęcym (szczury) wykazały, że dawki 6,6 razy wyższe niż terapeutyczne nie wpływają negatywnie na płodność ani rozwój płodu, jednak brak jest danych klinicznych u ludzi. Ponadto, kompleksowe testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomów oraz test mikrojąderkowy, nie wykazały działania mutagennego lidokainy, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa reprodukcyjnego, choć nie stanowi wystarczającego dowodu na bezpieczeństwo stosowania w ciąży.
aberracja chromosomowa, alternatywne metody terapii, aparat mitotyczny, badanie genotoksyczności, bezpieczeństwo reprodukcyjne, chlorowodorek lidokainy, płodność, potencjał mutagenny, przeciwwskazanie leku, przenikanie do mleka, stosowanie leku w ciąży, test Amesa, test mikrojąderkowy, uszkodzenie chromosomów, wiek reprodukcyjny - Leksykon substancji czynnych
Zieleń indocyjaninowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Zieleń indocyjaninowa, substancja czynna produktu Verdye, została poddana badaniom toksyczności ostrej na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. Wartości LD50 po podaniu dożylnym wynosiły 87 mg/kg u szczurów, 60 mg/kg u myszy oraz 50-80 mg/kg u królików, natomiast po podaniu dootrzewnowym u myszy LD50 wyniosła 650 mg/kg. W badaniach tych nie zaobserwowano zmian makroskopowych ani histopatologicznych w tkankach zwierząt. Potencjał genotoksyczny zieleni indocyjaninowej oceniono za pomocą testu Amesa, testu mutacji genów w locus kinazy tymidynowej (TK+/-) oraz testu aberracji chromosomowej na komórkach V79, które nie wykazały mutagenności substancji.
aberracja chromosomowa, chłoniak mysi, doświadczenie kliniczne, genotoksyczność, karcynogenność, kinaza tymidynowa, LD50, mutacja genowa, mutacja punktowa, mutagen, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, profil bezpieczeństwa, Salmonella typhimurium, teratogenność, test Amesa, toksyczność genetyczna, toksyczność ostra, wpływ na rozród, zieleń indocyjaninowa, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dotarem 0,5 mmol/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu gadoterowego (0,5 mmol/ml w postaci soli megluminowej, produkt DOTAREM) wykazały brak istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły klinicznie istotnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie substancji nie powodowało efektów toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania zgodnie z zalecanym dawkowaniem. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych, co eliminuje ryzyko odległych efektów mutagennych.
aberracja chromosomowa, diagnostyka obrazowa, efekt mutagenny, efekt toksyczny, kwas gadoterowy, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, podanie wielokrotne, potencjał genotoksyczny, rozwój zarodkowo-płodowy, sól megluminowa, środek kontrastowy, toksyczność reprodukcyjna, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vesisol 5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne solifenacyny bursztynianu, substancji czynnej leku Vesisol (dostępnego w dawkach 5 mg i 10 mg), wykazały brak istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie substancji w dawkach przewyższających terapeutyczne nie powodowało klinicznie istotnych zmian w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA, a badania długoterminowe nie potwierdziły działania rakotwórczego solifenacyny.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ziele wierzbownicy 2 g/sasz.
Produkt leczniczy zawierający 2,0 g ziela wierzbownicy kiprzycy (Epilobium angustifolium L., herba) w jednej saszetce charakteryzuje się ograniczonymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa stosowania. Nie przeprowadzono kompleksowych badań oceniających wpływ substancji czynnych na funkcje rozrodcze, rozwój zarodka, płodu czy potomstwa, co oznacza brak danych dotyczących stosowania w okresie ciąży i laktacji oraz wpływu na płodność u obu płci. Ponadto, nie wykonano badań genotoksyczności ani oceny potencjału rakotwórczego, co uniemożliwia ocenę ryzyka mutagennego i karcynogennego związanego z długotrwałym stosowaniem preparatu.
aberracja chromosomowa, choroba genetyczna, działanie rakotwórcze, Epilobium angustifolium, genotoksyczność, karcynogeneza, karmienie piersią, mutacja genowa, pacjent onkologiczny, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodka, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wierzbówka kiprzyca, wierzbownica, wpływ mutagenny - Leksykon substancji czynnych
Landiolol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa landiololu, substancji czynnej produktu Runrapiq, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Testy farmakologiczne, toksyczności ostrej i przewlekłej oraz genotoksyczności nie ujawniły istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach reprodukcyjnych i rozwojowych nie stwierdzono toksycznego wpływu przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym, a wartość NOAEL dla toksyczności zarodkowo-płodowej u szczurów wyniosła 25 mg/kg mc./min, co stanowi 100-krotność maksymalnej dawki stosowanej u ludzi. Wyniki te potwierdzają selektywność landiololu wobec receptorów β-adrenergicznych oraz jego bezpieczeństwo w kontekście działania na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dane niekliniczne, dawka terapeutyczna, landiolol, NOAEL, ośrodkowy układ nerwowy, podanie dożylne, podanie w bolusie, potencjał mutagenny, przenikanie do mleka, receptor β-adrenergiczny, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Colchicum dispert 0,5 mg
Badania przedkliniczne leku Colchicum Dispert wykazały istotne działania niepożądane, które mogą mieć znaczenie kliniczne, mimo braku ich obserwacji w badaniach klinicznych. Substancja czynna wykazuje działanie teratogenne potwierdzone na modelach zwierzęcych, w tym zarodkach myszy, chomika, królika i kurczaka. W badaniach na samcach królika, podawanie kolchicyny w dawkach 1,5 mg i 3,0 mg na około 2 kg masy ciała dwa razy w tygodniu prowadziło do poważnych zaburzeń spermatogenezy oraz atrofii jąder, co wskazuje na ryzyko upośledzenia płodności przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, substancja wykazuje działanie genotoksyczne, powodując uszkodzenia chromosomów w kulturach ludzkich limfocytów, co może być powiązane z jej działaniem teratogennym.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oftaquix sine 5 mg/ml
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa lewofloksacyny w postaci kropli do oczu Oftaquix sine 5 mg/ml wskazują na korzystny profil toksykologiczny przy stosowaniu okulistycznym. Toksyczność obserwowano jedynie przy ekspozycjach znacznie przekraczających maksymalne stężenia osiągane u ludzi. Badania na zwierzętach wykazały potencjalne uszkodzenia chrząstek stawowych przy dużych dawkach doustnych (np. 810 mg/kg m.c./dobę u szczurów), co jest zgodne z działaniem innych fluorochinolonów. Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 810 mg/kg m.c./dobę u szczurów oraz do 50 mg/kg m.c./dobę doustnie u królików. Ponadto, lewofloksacyna nie ograniczała płodności u szczurów przy dawkach 360 mg/kg m.c./dobę, co odpowiada stężeniom osoczowym około 16 000 razy wyższym niż po podaniu miejscowym u ludzi.
aberracja chromosomowa, alergia na światło, chrząstka stawowa, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, fluorochinolon, fotokarcynogenność, fotomutagenność, inhibitor gyrazy, lewofloksacyna, mutacja genu, Oftaquix sine, parametr farmakokinetyczny, potencjał rakotwórczy, reakcja fototoksyczna, zaburzenie widzenia, zaćma - Leksykon substancji czynnych
Sukralfat – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sukralfat, stosowany w leczeniu chorób przewodu pokarmowego, wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani nerwowy. Preparat Ulgastran (1 g/5 ml) nie wpływał niekorzystnie na funkcje życiowe w modelach zwierzęcych. Wielokrotne podawanie sukralfatu nie powodowało toksyczności ani kumulacji substancji, a badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności. Długoterminowe testy kancerogenności, przeprowadzone na dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, nie potwierdziły ryzyka rozwoju nowotworów.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, choroby przewodu pokarmowego, działanie kancerogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, mutacja genowa, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój płodu, sukralfat, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na reprodukcję, zawiesina doustna, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Feroplex 40 mg Fe3+/15 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Feroplex, zawierającego 40 mg Fe³⁺ w 15 ml roztworu doustnego żelaza proteinianobursztynianu, nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, takich jak sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły niepokojących zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałej ekspozycji na lek. Dodatkowo, badania genotoksyczności nie wykazały mutagennego potencjału substancji czynnej, a testy karcynogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów przy stosowaniu preparatu w dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, badanie toksyczności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, Feroplex, karcynogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, proteinianobursztynian żelaza, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, test genotoksyczności, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Meaxin 100 mg
Profil bezpieczeństwa imatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych na szczurach, psach, małpach i królikach. Zaobserwowano toksyczne działanie na układ krwiotwórczy (łagodne do umiarkowanego zmiany hematologiczne i zmiany w szpiku kostnym), wątrobę (zwiększona aktywność aminotransferaz, ciężkie uszkodzenia u psów po 2 tygodniach), nerki (ogniskowa mineralizacja i nefroza u małp, rozrost nabłonka u szczurów przy dawce ≥6 mg/kg przez 13 tygodni) oraz układ odpornościowy (zwiększona częstość zakażeń oportunistycznych). Poziom NOAEL u małp ustalono na 15 mg/kg, co odpowiada około 1/3 maksymalnej dawki stosowanej u ludzi (800 mg). Ocena genotoksyczności wykazała brak działania genotoksycznego w większości testów in vitro i in vivo, z wyjątkiem działania klastogennego w komórkach jajnika chomika chińskiego oraz mutagenności dwóch produktów pośrednich procesu wytwarzania. W badaniach reprodukcyjnych u samców szczurów dawka 60 mg/kg (zbliżona do maksymalnej dawki klinicznej) powodowała zmniejszenie masy jąder i najądrzy oraz obniżenie ruchliwości plemników, a u samic dawki ≥30 mg/kg powodowały zmniejszenie spermatogenezy i zwiększoną utratę poimplantacyjną płodów. Działanie teratogenne obserwowano u szczurów przy dawkach ≥100 mg/kg, obejmujące m.in. brak kości czaszki i przepuklinę mózgową.
aberracja chromosomowa, aminotransferazy, azot mocznikowy, badanie przedkliniczne, brodawczak pęcherza moczowego, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak nerek, gruczolak przytarczycy, gruczolakorak jelita cienkiego, guz rdzenia nadnerczy, hiperplazja przewodów żółciowych, imatynib, kardiomiopatia, martwica komórek wątrobowych, martwica przewodów żółciowych, mineralizacja ogniskowa, nefroza cewek nerkowych, niewydolność serca, przepuklina mózgowa, przerost mięśnia sercowego, przewlekła choroba nerek, rozstrzeń jam serca, rozszerzenie cewek nerkowych, szpik kostny, test Amesa, test chłoniaka mysiego, toksyczność leku, układ krwiotwórczy, zakażenie oportunistyczne, zmiany hematologiczne, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Latanoprost Genoptim 50 mcg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa latanoprostu wykazały korzystny profil toksykologiczny, potwierdzający jego dobrą tolerancję w warunkach eksperymentalnych. Margines bezpieczeństwa między dawką kliniczną (około 1,5 µg/oko/dobę) a dawką wywołującą toksyczność ogólnoustrojową wynosi co najmniej 1000-krotność. W badaniach toksyczności ogólnoustrojowej podawanie dożylne dawek około 100-krotnie wyższych niż kliniczne u małp skutkowało przejściowym wzrostem częstości oddechów, prawdopodobnie związanym ze skurczem oskrzeli. Latanoprost nie wykazuje potencjału uczulającego, a toksyczność oczna w modelach zwierzęcych była nieistotna przy dawkach do 100 µg/oko/dobę. Zaobserwowano jednak trwałą pigmentację tęczówki u małp, wynikającą z pobudzenia melanogenezy, oraz przemijające poszerzenie szpary powiekowej przy dawkach 6 µg/oko/dobę, efekt nieobserwowany u ludzi.
aberracja chromosomowa, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, latanoprost, melanina, melanocyt tęczówki, mutacja powrotna, mutagenność, nieplanowana synteza DNA, pigmentacja tęczówki, potencjał rakotwórczy, potencjał uczulający, późna resorpcja, prostaglandyna F2α, rakotwórczość, rozwój embrionalny, skurcz oskrzeli, szpara powiekowa, test mikrojądrowy, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Uldiulan 12,5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne chlortalidonu, substancji czynnej w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, wykazały brak działania teratogennego w modelach zwierzęcych (myszy, szczury, chomiki, króliki), co wskazuje na niskie ryzyko indukcji wad wrodzonych przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym. W zakresie genotoksyczności, badania in vitro ujawniły indukcję aberracji chromosomowych w komórkach ssaków, natomiast badania in vivo na myszach nie potwierdziły działania genotoksycznego na szpik kostny i hepatocyty, co sugeruje ograniczony potencjał mutagenny w warunkach fizjologicznych. Różnice te mogą wynikać z metabolizmu, mechanizmów naprawy DNA oraz farmakokinetyki chlortalidonu.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo przedkliniczne, chlortalidon, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hepatocyt, indukcja nowotworów, naprawa DNA, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, szpik kostny, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ayupil 200 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania klozapiny, substancji czynnej preparatu Ayupil, nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena farmakologii bezpieczeństwa objęła wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, potwierdzając korzystny margines bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu dawek 12,5 mg, 25 mg, 100 mg oraz 200 mg nie zaobserwowano efektów toksycznych w kluczowych narządach, co wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy prawidłowym stosowaniu leku.
aberracja chromosomowa, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, kancerogeneza, karmienie piersią, klozapina, lek neuroleptyczny, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, schizofrenia lekooporna, toksyczne działanie na reprodukcję, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Temozolomide Fair-Med 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne temozolomidu na szczurach i psach wykazały wieloaspektową toksyczność obejmującą mielosupresję (istotne zmniejszenie liczby leukocytów i płytek krwi), zaburzenia hematopoezy, dysfunkcje układu siateczkowo-śródbłonkowego, uszkodzenia jąder oraz zmiany w nabłonku przewodu pokarmowego. Dawki wywołujące toksyczność były zróżnicowane w zależności od schematu dawkowania (pojedynczy cykl 5 dni podawania + 23 dni przerwy, 3 i 6 cykli wielokrotnych). Wysokie dawki powodowały śmiertelność 60-100% oraz zwyrodnienie siatkówki, które jednak uznano za klinicznie nieistotne ze względu na dawki bliskie dawkom śmiertelnym i brak podobnych efektów w badaniach klinicznych. Warto podkreślić, że większość efektów toksycznych była przemijająca, z wyjątkiem nieodwracalnych uszkodzeń męskiego układu rozrodczego oraz zmian siatkówki. Indeks terapeutyczny temozolomidu jest wąski, gdyż dawki stosowane klinicznie u ludzi są zbliżone do minimalnych dawek śmiertelnych u zwierząt.
aberracja chromosomowa, alkilacja DNA, działanie mutagenne, efekt toksyczny, embriotoksyczność, gruczolak podstawnokomórkowy, hematopoeza, indeks terapeutyczny, leukocyt, limfocyt krwi obwodowej, mielosupresja, płytka krwi, potencjał onkogenny, potencjał teratogenny, rak piersi, rogowiak kolczystokomórkowy skóry, środek alkilujący, szpik kostny, temozolomid, toksyczność ogólna, układ siateczkowo-śródbłonkowy, zwyrodnienie siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valimar 750 mg
Przedkliniczne badania chlorowodorku metforminy, substancji czynnej Valimar 750 mg o przedłużonym uwalnianiu, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Długotrwałe podawanie wielokrotnych dawek nie powodowało kumulacji toksycznych efektów, a obserwowane zmiany mieściły się w granicach akceptowalnych dla terapii klinicznej. Badania genotoksyczności, obejmujące testy in vitro i in vivo, nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego, co potwierdza brak ryzyka uszkodzeń materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, działanie klastogenne, działanie mutagenne, model zwierzęcy, mutacja punktowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, przedłużone uwalnianie, rozwój postnatalny, rozwój pourodzeniowy, rozwój prenatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko onkogenne, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Temozolomide Fair-Med 180 mg
Przedkliniczne badania toksyczności temozolomidu, przeprowadzone na szczurach i psach, wykazały, że głównymi narządami docelowymi działania toksycznego są szpik kostny (mielosupresja), układ siateczkowo-śródbłonkowy, jądra oraz układ pokarmowy. W badaniach stosowano różne schematy dawkowania, w tym pojedynczy cykl 5-dniowy z 23-dniową przerwą, 3 oraz 6 cykli. Dawki śmiertelne dla 60-100% zwierząt wiązały się z występowaniem zwyrodnienia siatkówki, jednak efekt ten nie był obserwowany w badaniach klinicznych u ludzi, co wskazuje na ograniczone znaczenie kliniczne przy stosowaniu terapeutycznych dawek. Dawka kliniczna u pacjentów jest zbliżona do minimalnej dawki śmiertelnej u zwierząt, co podkreśla węższy margines bezpieczeństwa u modeli zwierzęcych. Jako czuły wskaźnik toksyczności zidentyfikowano zależne od dawki zmniejszenie liczby leukocytów i płytek krwi, co koreluje z mielotoksycznością obserwowaną u pacjentów.
aberracja chromosomowa, działanie kancerogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, gruczolak podstawnokomórkowy, lek cytotoksyczny, leukocyty, limfocyty krwi obwodowej, mielosupresja, mielotoksyczność, morfologia krwi, odpowiedź mutagenna, płytki krwi, rak piersi, rogowiak kolczystokomórkowy skóry, środek alkilujący, szpik kostny, temozolomid, teratogenność, test Amesa, toksyczność leku, układ krwiotwórczy, układ siateczkowo-śródbłonkowy, zmiany przednowotworowe, zwyrodnienie siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil SUN 10 mg
Przedkliniczne badania tadalafilu obejmujące farmakologię, toksykologię oraz ocenę wpływu na reprodukcję potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa substancji. W badaniach farmakologicznych nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy genotoksyczności wykazały brak mutagennego i klastogennego potencjału, a długoterminowe badania karcynogenności nie potwierdziły ryzyka rozwoju nowotworów. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów i myszy, przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę, nie zaobserwowano teratogenności, embriotoksyczności ani fetotoksyczności, a dawka 30 mg/kg/dobę została określona jako NOAEL dla rozwoju przed- i pourodzeniowego. Ekspozycja płodów u ciężarnych szczurów była około 18-krotnie wyższa (AUC) niż u ludzi po dawce 20 mg, bez negatywnego wpływu na rozwój. Ponadto, nie stwierdzono zaburzeń płodności u samców i samic szczurów.
aberracja chromosomowa, AUC, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, indukcja mutacji genowych, kanalik nasienny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon substancji czynnych
Klebsiella pneumoniae – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Klebsiella pneumoniae, będąca składnikiem liofilizatu bakteryjnego OM-85 w preparacie Broncho-Vaxom dla dzieci, występuje w dawce 3,5 mg lizatów bakteryjnych na saszetkę, obejmując podgatunki ssp. pneumoniae i ssp. ozaenae. Przeprowadzone konwencjonalne badania farmakologiczne nie wykazały żadnych zagrożeń dla funkcjonowania kluczowych układów organizmu u dzieci. Testy toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły istotnych efektów toksycznych ani negatywnego wpływu na narządy wewnętrzne czy funkcje fizjologiczne, a także nie stwierdzono ryzyka kumulacji substancji w organizmie.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, Broncho-Vaxom, działanie rakotwórcze, Klebsiella pneumoniae, liofilizat bakteryjny OM-85, lizat bakteryjny, mutacja genetyczna, narząd wewnętrzny, patogen układu oddechowego, potencjał genotoksyczny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój postnatalny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie DNA, właściwość kancerogenna - Leksykon chorób i schorzeń
Rak gruczołowy in situ – Patofizjologia i mechanizm
Rak gruczołowy in situ (LCIS) to nieinwazyjna proliferacja atypowych komórek nabłonkowych z utratą lub dysfunkcją E-kadheryny, kluczowego białka adhezji komórkowej. LCIS obejmuje podtypy: klasyczny (C-LCIS), florydny (F-LCIS) i pleomorficzny (P-LCIS), rozwijające się w zrazikach piersi bez naciekania otaczających tkanek. Charakterystyczne są zmiany molekularne, takie jak mutacje genu CDH1 na chromosomie 16q22.1, utrata heterozygotyczności 16q oraz amplifikacja 1q, które są wczesnymi zdarzeniami w progresji do raka inwazyjnego. Immunohistochemicznie LCIS cechuje się utratą ekspresji E-kadheryny oraz nadekspresją p120-kateniny, co odróżnia go od DCIS. Ekspresja receptorów hormonalnych (ER 80-100%) jest powszechna, natomiast amplifikacja HER2 występuje w 0-11% przypadków, częściej w agresywnych podtypach F-LCIS (18%) i P-LCIS (31%). LCIS jest uważany za nieobligatoryjnego prekursora inwazyjnego raka zrazikowego (ILC), z którym dzieli klonalne mutacje CDH1 i zmiany genetyczne, jednak większość zmian LCIS nie ulega progresji do raka inwazyjnego.
aberracja chromosomowa, adhezja komórkowa, amplifikacja HER2, DCIS, E-kadheryna, ekspresja Ki-67, EMT, gen CDH1, hybrydyzacja genomowa, IDC, inwazyjny rak przewodowy, inwazyjny rak zrazikowy, komórka mioepitelialna, LCIS, marker proliferacji, martwica typu comedo, metylacja genu, mutacja CDH1, mutacja PIK3CA, neoplazja zrazikowa, p120-katenina, rak gruczołowy in situ, rak przewodowy in situ, rak zrazikowy in situ, receptor estrogenowy, receptor HER2, receptor progesteronowy, transformacja epitelialno-mezenchymalna, utrata heterozygotyczności, zrazik piersi, zwapnienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – IASOglio 2 GBq/ml
Produkt leczniczy IASOglio, zawierający fluoroetylo-L-tyrozynę znakowaną izotopem 18F, przeszedł ograniczone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa, skupiające się głównie na toksyczności ostrej. W badaniach na szczurach podanie dożylne pojedynczej dawki 5 ml/kg masy ciała nie wywołało zgonów, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście jednorazowego podania. Nie przeprowadzono jednak standardowych testów mutagenności (np. test Amesa, aberracji chromosomowych, mikrojądrowy) ani badań długoterminowych oceniających potencjalne działanie rakotwórcze fluoroetylo-L-tyrozyny (18F). Ze względu na krótki okres półtrwania izotopu fluoru-18 (110 minut) oraz jednorazowy charakter podania diagnostycznego, ekspozycja na promieniowanie jonizujące jest ograniczona czasowo, co zmniejsza ryzyko długotrwałych efektów toksycznych.
aberracja chromosomowa, badanie toksykologiczne, działanie immunotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fluor-18, fluoroetylo-L-tyrozyna, model zwierzęcy, okres półtrwania, promieniowanie jonizujące, substancja pomocnicza, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność subchroniczna, tolerancja tkankowa - Leksykon substancji czynnych
Fluorek sodu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania fluorku sodu, obecnego w preparatach stomatologicznych (Fluormex) oraz radiofarmaceutykach (V-NaF), wykazały brak działania mutagennego, genotoksycznego i rakotwórczego w dawkach terapeutycznych. W modelach zwierzęcych nie stwierdzono mutagenności przy dawkach 2–4 mg fluoru/kg masy ciała, a cytogenetyczne aberracje chromosomowe pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję kliniczną. Preparat Fluormex zawiera 22,1 mg fluorku sodu i 33,19 mg aminofluorków na gram żelu, co odpowiada 12,5 mg fluoru (12 500 ppm), mieszcząc się w bezpiecznym zakresie dawkowania. W przypadku radiofarmaceutyku V-NaF, zawierającego (¹⁸F)-fluorek sodu o aktywności 2 GBq/mL, brak jest szczegółowych badań mutagenności, jednak jednorazowy charakter podania i krótki okres półtrwania izotopu (110 minut) minimalizują ryzyko długotrwałej ekspozycji.
aberracja chromosomowa, aminofluorek, badanie cytogenetyczne, badanie niekliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, diagnostyka obrazowa, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fluorek sodu, funkcja immunologiczna, funkcja rozrodcza, izotop 18F, model zwierzęcy, preparat stomatologiczny, radiofarmaceutyk, szczur Sprague-Dawley, terapia przewlekła, toksyczność ostra - Leksykon substancji czynnych
Klozapina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania dotyczące klozapiny, obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze, nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu nie stwierdzono działań toksycznych, co jest szczególnie istotne ze względu na przewlekłe stosowanie klozapiny u pacjentów ze schizofrenią oporną na leczenie. Ponadto, konwencjonalne testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego potencjału, a długoterminowe badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, klozapina, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, schizofrenia oporna na leczenie, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczne działanie na reprodukcję, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imatinib Zentiva 100 mg
W badaniach przedklinicznych imatynib wykazał toksyczność wielonarządową, ze szczególnym wpływem na wątrobę, nerki oraz układ hematologiczny u szczurów, psów, małp i królików. Zmiany hematologiczne były łagodne do umiarkowanych, a wątroba u psów wykazywała ciężkie uszkodzenia po 2-tygodniowym podaniu leku, objawiające się wzrostem enzymów wątrobowych i martwicą komórek. U małp obserwowano uszkodzenia nerek z mineralizacją i zwyrodnieniem cewek nerkowych oraz wzrost stężenia BUN i kreatyniny. Długotrwałe podawanie imatynibu wiązało się ze zwiększoną częstością zakażeń oportunistycznych. Poziom NOAEL ustalono na 15 mg/kg u małp, co odpowiada około 1/3 maksymalnej dawki u ludzi (800 mg) przeliczonej na powierzchnię ciała. Imatynib nie wykazał jednoznacznej genotoksyczności in vivo, jednak w testach in vitro wykazano działanie klastogenne oraz mutagenne dla niektórych produktów pośrednich procesu produkcji.
aberracja chromosomowa, aminotransferaza, azot mocznikowy, badanie rakotwórczości, brodawczak gruczołu, cewka nerkowa, chłoniak mysi, dawka NOEL, działanie klastogenne, genotoksyczność, hepatotoksyczność, kardiomiopatia, martwica komórek wątrobowych, mineralizacja, nefrotoksyczność, niewydolność serca, NOAEL, organogeneza, pęcherz moczowy, profil bezpieczeństwa imatynibu, przepuklina mózgowa, przewlekła choroba nerek, spermatogeneza, szpik kostny, teratogenność, test Amesa, toksyczność po podaniu, uszkodzenie nerek, zwyrodnienie cewek nerkowych