reakcja uczuleniowa
Reakcja uczuleniowa, nazywana także reakcją alergiczną, to nieprawidłowa odpowiedź układu immunologicznego na substancje, które dla większości osób są nieszkodliwe. W trakcie reakcji uczuleniowej układ odpornościowy rozpoznaje alergen jako potencjalne zagrożenie i uruchamia kaskadę procesów immunologicznych, prowadzących do uwolnienia mediatorów zapalnych, głównie histaminy.
Reakcje uczuleniowe mogą przybierać różne formy – od łagodnych objawów skórnych, takich jak pokrzywka czy wyprysk kontaktowy, poprzez alergiczny nieżyt nosa i spojówek, aż po zagrażającą życiu anafilaksję. Ciężkość objawów zależy od rodzaju alergenu, drogi jego wniknięcia do organizmu, wcześniejszej ekspozycji oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta.
W diagnostyce reakcji uczuleniowych kluczowe znaczenie mają testy skórne (punktowe, płatkowe), oznaczenie poziomu swoistych przeciwciał IgE oraz testy prowokacyjne. Leczenie obejmuje unikanie kontaktu z alergenem, farmakoterapię (leki przeciwhistaminowe, glikokortykosteroidy, leki antyleukotrienowe) oraz immunoterapię swoistą, która może prowadzić do długotrwałej tolerancji alergenu.
Natychmiastowa reakcja uczuleniowa wymaga szybkiej interwencji medycznej, szczególnie w przypadku anafilaksji, gdzie podstawowym lekiem ratującym życie jest adrenalina podawana domięśniowo. Pacjenci z historią ciężkich reakcji alergicznych powinni być wyposażeni w autostrzykawki z adrenaliną oraz odpowiednio edukowani w zakresie ich stosowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Homeoplasmine –
Maść Homeoplasmine zawiera składniki takie jak Calendula officinalis TM, Phytolacca decandra TM, Bryonia TM, Benzoe TM oraz Acidum boricum w stężeniu 4,0 g/100 g, co stanowi podstawę przeciwwskazań do jej stosowania. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek ze składników, a także u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na ryzyko toksyczności kwasu borowego. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany na zakażone skaleczenia oraz na błony śluzowe, w tym jamę ustną, nos, okolice oczu, narządy płciowe i odbyt, ze względu na możliwość niepożądanych reakcji i zwiększonej absorpcji substancji czynnych.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Flixodil Combo (25 mcg+ 50 mcg)/dawkę inh.
Flixodil Combo to aerozol inhalacyjny zawierający stałą dawkę salmeterolu (25 μg) oraz zmienną dawkę flutykazonu propionianu (50, 125 lub 250 μg na dawkę odmierzona), odpowiadającą dawkom dostarczonym odpowiednio 21 μg salmeterolu i 44, 110 lub 220 μg flutykazonu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na którąkolwiek substancję czynną lub pomocniczą. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku reakcji na LABA lub ICS. Lekarz powinien poinformować pacjenta o możliwych objawach nadwrażliwości, takich jak wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, duszność czy reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i konsultacji medycznej.
aerozol inhalacyjny, astma, długo działający beta-2 agonista, flutykazon propionian, glikokortykosteroid wziewny, ICS, LABA, lek przeciwastmatyczny, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja uczuleniowa, salmeterol ksynafonian, skurcz oskrzeli, test alergiczny, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Siarczan niklu – Działania niepożądane
Siarczan niklu, stosowany w stężeniu 200 µg/cm² (162 µg/płatek) w testach płatkowych TRUE Test 36, jest kluczowym alergenem w diagnostyce alergii kontaktowej na nikiel. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są miejscowe reakcje skórne, takie jak przewlekłe dodatnie reakcje utrzymujące się tygodnie lub miesiące, uczucie pieczenia, przejściowe odbarwienia, rumień oraz zaostrzenie istniejących zmian zapalnych, zwłaszcza gdy test wykonywany jest w fazie aktywnego zapalenia skóry. Rzadko dochodzi do aktywnej sensytyzacji, czyli indukcji nowej alergii na nikiel, a bardzo rzadko do ogólnoustrojowych reakcji uczuleniowych, w tym anafilaksji, która jednak nie została odnotowana w dokumentacji klinicznej TRUE Test 36. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) dla przewlekłych reakcji i podrażnień spowodowanych taśmą mocującą, do rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) dla uczulenia i reakcji ogólnoustrojowych.
aktywna sensytyzacja, alergia kontaktowa, alergia skórna, dodatnia reakcja testowa, hipotensja, leczenie przeciwzapalne, miejscowa reakcja skórna, miejscowy kortykosteroid, nadwrażliwość kontaktowa, plaster do prób prowokacyjnych, podrażnienie taśmą chirurgiczną, przewlekła reakcja, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja uczuleniowa, rumień, siarczan niklu, test płatkowy, TRUE Test, zaburzenie pigmentacji, zaostrzenie zmian zapalnych, zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ampicillin Adamed
Podczas stosowania ampicyliny (Ampicillin Adamed) kluczowe jest uwzględnienie ryzyka reakcji nadwrażliwości, zwłaszcza u pacjentów z historią alergii na antybiotyki beta-laktamowe oraz możliwej nadwrażliwości krzyżowej z cefalosporynami. W przypadku wystąpienia objawów alergicznych (pokrzywka, wstrząs anafilaktyczny, astma) należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć leczenie podtrzymujące, w tym adrenalinę, leki antyhistaminowe i kortykosteroidy. Należy monitorować ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia jelit, szczególnie przy pojawieniu się biegunki, co wymaga przerwania ampicyliny i leczenia zakażenia Clostridium difficile, przy jednoczesnym unikaniu leków antyperystaltycznych. U pacjentów z mononukleozą zakaźną lub przewlekłą białaczką limfocytową ampicylina może wywołać charakterystyczną, plamisto-grudkową wysypkę, pojawiającą się po 7-10 dniach terapii, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku w tych grupach. Dawkowanie ampicyliny powinno być dostosowane u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, z regularnym monitorowaniem klirensu kreatyniny oraz funkcji wątroby i parametrów hematologicznych przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek.
adrenalina, ampicylina, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna, czas protrombinowy, dieta niskosodowa, doustny antykoagulant, glukooksydaza, klirens kreatyniny, kortykosteroid, lek antyhistaminowy, lek antyperystaltyczny, lek przeciwzakrzepowy, mononukleoza zakaźna, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość krzyżowa, nefrotoksyczność, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność serca, parametr hematologiczny, penicylina, pokrzywka, przewlekła białaczka limfocytowa, reakcja uczuleniowa, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, stężenie glukozy w moczu, wstrząs anafilaktyczny, wysypka plamisto-grudkowa, wysypka skórna, zakażenie Clostridium difficile - Leksykon substancji czynnych
Fluoresceina – Dawkowanie i sposób podawania
Fluoresceina sodowa jest stosowana w angiografii fluorescencyjnej oka, podawana wyłącznie dożylnie w dawce standardowej 500 mg (5 ml roztworu 10%) u dorosłych. W przypadku urządzeń o wysokiej czułości, np. skaningowego oftalmoskopu laserowego, dawkę redukuje się do 200 mg (2 ml). U pacjentów dializowanych zaleca się zmniejszenie dawki do 250 mg (2,5 ml), natomiast u osób z niewydolnością nerek i wątroby nie ma wskazań do modyfikacji dawki, choć u pacjentów z niewydolnością nerek może wystąpić wydłużenie czasu eliminacji. Nie zaleca się stosowania fluoresceiny u pacjentów poniżej 18. roku życia ze względu na brak danych klinicznych. Podanie powinno być wykonane szybko (ok. 1 ml/s) do żyły przedłokciowej, z użyciem igły typu „motylek” 23G, z zachowaniem ostrożności, aby uniknąć wynaczynienia i reakcji niezgodności fizycznych (konieczne płukanie kaniuli 0,9% NaCl przed i po podaniu). Fluoresceina nie może być mieszana z innymi lekami podczas iniekcji.
angiografia fluorescencyjna, angiografia fluorescencyjna oka, dół łokciowy, fluoresceina sodowa, luminescencja, naczynie siatkówki, naczyniówka, niewydolność wątroby, pacjent dializowany, reakcja uczuleniowa, skaningowy oftalmoskop laserowy, środek diagnostyczny, upośledzona czynność nerek, wstrzyknięcie dożylne, wynaczynienie, żyła przedłokciowa - Leksykon substancji czynnych
Rozuwastatyna – Przeciwwskazania stosowania
Rozuwastatyna jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym barwniki takie jak czerwień Allura AC (E129) i żółcień pomarańczowa FCF (E110). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z aktywną chorobą wątroby, niewyjaśnionym, trwałym podwyższeniem aktywności aminotransferaz przekraczającym 3-krotnie górną granicę normy (GGN) oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Dawkę 40 mg rozuwastatyny należy unikać u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) ze względu na zwiększone ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Przeciwwskazania dotyczą także preparatów złożonych zawierających rozuwastatynę, takich jak Ezehron Duo, Roxiper czy Rosulip Plus, z uwzględnieniem dodatkowych składników aktywnych.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, białko transportujące OATP1B1, choroba wrzodowa, ciężkie zaburzenia czynności nerek, cyklosporyna, czerwień Allura AC, czynna choroba wątroby, encefalopatia wątrobowa, fibrat, genetycznie uwarunkowane choroby mięśni, inhibitor ACE, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klirens kreatyniny, krwotok żołądkowo-jelitowy, lecytyna sojowa, mastocytoza, metotreksat, miopatia i rabdomioliza, nadwrażliwość na substancję czynną, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, podwyższona aktywność aminotransferaz, polipy nosa, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C, reakcja alergiczna, reakcja uczuleniowa, sakubitryl, skaza krwotoczna, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, substancja pomocnicza, tartrazyna, toksyczność mięśniowa, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, uszkodzenie hepatocytów, zaburzenia krzepnięcia, żółcień pomarańczowa FCF, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dicortineff (2 500 j.m. + 25 j.m. + 1 mg)/ml
Produkt leczniczy Dicortineff, zawierający neomycyny siarczan (2500 j.m./ml), gramicydynę (25 j.m./ml) oraz fludrokortyzonu octan (1 mg/ml), jest generalnie dobrze tolerowany, jednak ze względu na obecność kortykosteroidu i antybiotyków, może wywoływać specyficzne działania niepożądane. Reakcje nadwrażliwości typu opóźnionego, manifestujące się podrażnieniem, pieczeniem, kłuciem, świądem oraz zapaleniem skóry w miejscu aplikacji, występują z częstością nieznaną. Rzadko obserwuje się niespecyficzne zapalenie spojówek oraz reakcje uczuleniowe w obrębie gałki ocznej. Dodatkowo, mogą pojawić się subiektywne dolegliwości takie jak świąd i pieczenie spojówek oraz nieostre widzenie, również o nieznanej częstości.
chlorek benzalkoniowy, ciśnienie śródgałkowe, fludrokortyzonu octan, gramicydyna, kortykosteroid, miejscowe podawanie kortykosteroidów, neomycyny siarczan, nieostre widzenie, perforacja rogówki, perforacja twardówki, pieczenie spojówek, reakcja nadwrażliwości, reakcja uczuleniowa, rozrzedzenie rogówki, świąd spojówek, ubytek w polu widzenia, uszkodzenie nerwu wzrokowego, zaćma podtorebkowa tylna, zapalenie skóry, zapalenie spojówek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Epiduo
Produkt leczniczy Epiduo, zawierający adapalen 0,1% oraz benzoilu nadtlenek 2,5%, wymaga stosowania z zachowaniem szczególnych środków ostrożności. Preparatu nie należy aplikować na uszkodzoną, popękaną skórę, skórę z egzemą ani opaloną, aby uniknąć nasilenia podrażnień i stanów zapalnych. Kontakt z oczami, ustami, nozdrzami oraz błonami śluzowymi jest przeciwwskazany ze względu na ryzyko silnego podrażnienia i zapalenia. W przypadku przypadkowego kontaktu z oczami zaleca się natychmiastowe płukanie ciepłą wodą. Epiduo zawiera 40 mg glikolu propylenowego na gram żelu (4% w/w), który może wywoływać podrażnienia u osób wrażliwych. Wystąpienie reakcji alergicznej, takich jak rumień, świąd, obrzęk, pęcherze czy wysypka kontaktowa, wymaga natychmiastowego przerwania terapii.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Veinofytil
Veinofytil to lek zawierający 21 mg glikozydów triterpenowych (w przeliczeniu na protoescygeninę) w każdej tabletce dojelitowej, pozyskiwanych z nasienia kasztanowca (Aesculus hippocastanum L.). Tabletki o wymiarach 18 × 8 mm są powlekane, co chroni substancję czynną przed działaniem kwasu żołądkowego i umożliwia jej uwolnienie w jelicie cienkim, co poprawia skuteczność i tolerancję terapii. Lek zawiera także 5,261 mg barwnika Czerwień Allura AC (E 129), który może wywoływać reakcje alergiczne u predysponowanych pacjentów, oraz mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
Aesculus hippocastanum, czerwień Allura AC, dieta niskosodowa, glikozydy triterpenowe, infekcja skórna, jelito cienkie, kwas żołądkowy, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk kończyn dolnych, owrzodzenie skóry, pończochy uciskowe, protoescygenina, reakcja uczuleniowa, stwardnienie podskórne, tabletka dojelitowa, terapia farmakologiczna, wyciąg z nasienia kasztanowca, wyrób uciskowy, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aesculan (62,5 mg + 5 mg)/g
Maść doodbytnicza Aesculan zawiera 62,5 mg wyciągu z kory kasztanowca oraz 5 mg chlorowodorku lidokainy jednowodnej na gram preparatu. W dotychczasowych badaniach klinicznych nie odnotowano działań niepożądanych bezpośrednio związanych z preparatem, jednak ze względu na składniki aktywne i pomocnicze istnieje ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych. Lidokaina miejscowo może wywoływać sporadyczne reakcje uczuleniowe, a bardzo rzadko wstrząs anafilaktyczny. Olejek rumiankowy, bronopol i lanolina, obecne jako substancje pomocnicze, mogą indukować miejscowe reakcje alergiczne, w tym opóźnione reakcje typu późnego, szczególnie u osób wrażliwych.
bronopol, chlorowodorek lidokainy, dermatoza, działanie niepożądane, farmakoterapia, lanolina, lidokaina miejscowa, maść doodbytnicza, obrzęk tkanek, olejek rumiankowy, próba uczuleniowa, reakcja alergiczna, reakcja skórna, reakcja typu późnego, reakcja uczuleniowa, spadek ciśnienia tętniczego, trudność w oddychaniu, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg z kory kasztanowca, wysypka skórna - Leksykon substancji czynnych
Kwas undecylenowy – Działania niepożądane
Kwas undecylenowy, stosowany w preparatach takich jak Skinman Soft i Unguentum undecylenicum, może wywoływać działania niepożądane głównie ze strony skóry i tkanki podskórnej oraz układu immunologicznego. Do najczęściej obserwowanych należą miejscowe podrażnienia skóry, uczucie pieczenia, wysypka oraz podrażnienie błon śluzowych, występujące rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000). W przypadku Skinman Soft dodatkowo należy uwzględnić podrażnienia skóry związane z obecnością chlorku benzalkoniowego. Reakcje alergiczne, w tym pokrzywka i uogólnione odczyny nadwrażliwości, mogą być wywołane przez parahydroksybenzoesany etylu i metylu obecne w Unguentum undecylenicum, a ich częstość jest nieznana. Szczególnie niebezpieczne są natychmiastowe reakcje alergiczne z pokrzywką i skurczem oskrzeli, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia.
błona śluzowa, chlorek benzalkoniowy, działanie niepożądane, kwas undecylenowy, monitorowanie działań niepożądanych, natychmiastowa reakcja alergiczna, odczyn nadwrażliwości, parahydroksybenzoesan etylu, parahydroksybenzoesan metylu, personel medyczny, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, reakcja skórna, reakcja uczuleniowa, Skinman Soft, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, tkanka podskórna, układ immunologiczny, Unguentum undecylenicum - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Syntarpen 2 g
Stosowanie kloksacyliny (Syntarpen) u kobiet w okresie prokreacyjnym, ciężarnych oraz karmiących piersią wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych są ograniczone, a brak dobrze kontrolowanych badań klinicznych wymusza ostrożność. Kloksacylina powinna być stosowana w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności medycznej, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Należy także uwzględnić zawartość sodu w preparacie (50,5 mg sodu/g), co jest istotne u pacjentek z koniecznością ograniczenia podaży sodu. Informacje dotyczące wpływu kloksacyliny na płodność są niewystarczające, co powinno być komunikowane pacjentkom w wieku rozrodczym.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ambrisentan AOP
Ambrisentan AOP jest lekiem stosowanym w tętniczym nadciśnieniu płucnym (PAH), wymagającym ścisłego monitorowania i przestrzegania środków ostrożności. Stosunek korzyści do ryzyka u pacjentów z PAH w klasie czynnościowej I wg WHO nie jest ustalony, a skuteczność monoterapii u pacjentów w klasie IV nie została potwierdzona. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest oznaczenie aktywności aminotransferaz wątrobowych (AlAT, AspAT), a leczenie nie powinno być rozpoczynane przy wartościach >3×GGN. Monitorowanie enzymów wątrobowych powinno odbywać się co miesiąc, a w przypadku trwałego, klinicznie istotnego wzrostu enzymów lub objawów uszkodzenia wątroby (np. żółtaczka) ambrisentan należy odstawić. W trakcie terapii obserwuje się także zmniejszenie hemoglobiny (0,9–1,2 g/dl) i hematokrytu, szczególnie w pierwszym miesiącu, co wymaga regularnego monitorowania (po 1 i 3 miesiącach oraz okresowo). Niedokrwistość jest częstsza przy terapii skojarzonej z tadalafilem (15%) niż w monoterapii (7–11%).
ambrisentan, aminotransferazy wątrobowe, antagonista receptora endoteliny, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, brak laktazy, choroba żylno-okluzyjna płuc, diuretyk, epoprostenol, hematokryt, hemoglobina, klasa czynnościowa WHO, nadwrażliwość na soję, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, reakcja uczuleniowa, ryfampicyna, tadalafil, teratogenność, tętnicze nadciśnienie płucne, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Multibiotic (5 mg + 10 mg + 0,833 mg)/g
Maść Multibiotic zawiera neomycyny siarczan (5 mg/g), bacytracynę cynkową (10 mg/g) oraz polimyksynę B siarczan (0,833 mg/g) i jest stosowana miejscowo, jednak jej użycie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. Do najczęstszych należą reakcje uczuleniowe skóry, manifestujące się świądem, wysypką, zaczerwienieniem oraz obrzękiem w miejscu aplikacji, które mogą mieć charakter miejscowy lub uogólniony. Często obserwuje się także podrażnienie miejscowe objawiające się pieczeniem i dyskomfortem. Istotnym zagrożeniem jest możliwość rozwoju nadkażeń wtórnych, wywołanych przez oporne szczepy bakterii lub drożdżaki Candida, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu preparatu. Ponadto, ze względu na obecność aminoglikozydu neomycyny, istnieje ryzyko ototoksyczności, szczególnie przy aplikacji na rozległe lub uszkodzone powierzchnie skóry, co może prowadzić do uszkodzenia komórek słuchowych i zaburzeń słuchu.
aminoglikozyd, bacytracyna cynkowa, drożdżak Candida, metylu parahydroksybenzoesan, nadkażenie, nadkażenie oportunistyczne, neomycyny siarczan, oporny szczep bakterii, ototoksyczność, patogen oportunistyczny, podrażnienie miejscowe, polimyksyny B siarczan, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja nadwrażliwości, reakcja uczuleniowa, uszkodzenie komórek słuchowych, zaburzenie słuchu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rifamazid 300 mg + 150 mg
Rifamazid, zawierający ryfampicynę i izoniazyd, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować szczególnie podczas długotrwałej lub przerywanej terapii przeciwgruźliczej. Ryfampicyna może powodować małopłytkowość z plamicą, zwłaszcza w schemacie przerywanym, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku ze względu na ryzyko krwawień do mózgu. Często obserwuje się objawy grypopodobne (gorączka, dreszcze, bóle głowy i mięśni) między 3. a 6. miesiącem leczenia, szczególnie przy dawkach ≥25 mg/kg masy ciała w schemacie jednotygodniowym. Inne działania obejmują zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość hemolityczna, leukopenia), immunologiczne (obrzęk twarzy, wstrząs anafilaktyczny), neurologiczne (bóle głowy, ataksja), żołądkowo-jelitowe (zgaga, nudności, biegunka), wątrobowe (zwiększenie enzymów wątrobowych, toksyczne zapalenie wątroby) oraz charakterystyczne pomarańczowe zabarwienie płynów ustrojowych. Izoniazyd może wywoływać małopłytkowość, agranulocytozę, zapalenie wielonerwowe, drgawki oraz zapalenie naczyń krwionośnych, a także rzadkie, ale potencjalnie ciężkie zapalenie wątroby, które może prowadzić do śmierci.
agranulocytoza, ataksja, bilirubinemia, drgawki, eozynofilia, hemoglobinuria, izoniazyd, krwiomocz, leczenie przeciwgruźlicze, leukopenia, małopłytkowość, miopatia, napad padaczkowy, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja uczuleniowa, rifamazid, ryfampicyna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, toksyczne zapalenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie endokrynologiczne, zapalenie jamy ustnej, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie wielonerwowe, zespół Lyella, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Cyklopiroks – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Cyklopiroks jest szeroko stosowanym miejscowo środkiem przeciwgrzybiczym dostępnym w różnych formach farmaceutycznych, takich jak lakier do paznokci (80 mg/g), krem, żel, zawiesina, roztwór oraz globulki dopochwowe. Leczenie lakierem do paznokci trwa zwykle około 6 miesięcy dla grzybicy paznokci dłoni i do 12 miesięcy dla paznokci stóp, z koniecznością unikania stosowania lakierów ozdobnych, odżywek czy sztucznych paznokci na leczonych obszarach. Wskazane jest rozważenie terapii ogólnoustrojowej w przypadku rozległych zmian (powyżej 50% powierzchni paznokcia lub zakażenia >3-4 paznokci), obecności zmian w macierzy paznokcia, nasilonych objawów lub pojawienia się rumieniowo-złuszczających zmian skórnych. Przed rozpoczęciem terapii należy uwzględnić czynniki ryzyka u pacjentów z cukrzycą, zaburzeniami krążenia obwodowego, immunosupresją, chorobami skóry czy dystrofią paznokci.
alkohol benzylowy, Candida, cukrzyca, cyklopiroks, dystrofia paznokci, globulki dopochwowe, grzybica paznokci, grzybica pochwy, kontaktowe zapalenie skóry, lakier do paznokci leczniczy, leczenie ogólnoustrojowe, łuszczyca, macierz paznokcia, nadwrażliwość, neuropatia cukrzycowa, płytka paznokciowa, reakcja uczuleniowa, substancja przeciwgrzybicza, zaburzenie krążenia obwodowego, zaburzenie odporności, zakażenie grzybicze, zespół żółtych paznokci - Leksykon substancji czynnych
Rumianek pospolity – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Rumianek pospolity (Matricaria recutita L.) jest szeroko stosowany w preparatach leczniczych, jednak bezpieczeństwo jego stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią jest zróżnicowane i zależy od formy farmaceutycznej. Preparat Koszyczek Rumianku (zioła do zaparzania, 1 g/g kwiat rumianku) ma potwierdzone bezpieczeństwo stosowania w ciąży i laktacji, z zaleceniem dokładnego oczyszczenia sutków po miejscowym stosowaniu na skórę piersi, aby zapobiec reakcjom alergicznym u dziecka. Natomiast płyn Azulan (wyciąg płynny 1:2 z kwiatu rumianku z 60-68% etanolu) nie jest zalecany w ciąży i laktacji z powodu braku danych klinicznych. Podobnie brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania maści i żelu Traumeel S (0,15 g/100 g Chamomilla recutita TM) oraz syropu Sedalia (Chamomilla vulgaris 9 CH, 1,5 g/100 g), co wymaga ostrożności i konsultacji lekarskiej przed zastosowaniem u kobiet w tych grupach.
Azulan, Camilia, Chamomilla vulgaris, charakterystyka produktu leczniczego, karmienie piersią, koszyczek rumianku, kwiat rumianku, nalewka z rumianku, pierwszy trymestr ciąży, płyn do jamy ustnej, płyn na skórę, postać farmaceutyczna, preparat homeopatyczny, preparat z rumiankiem, reakcja alergiczna, reakcja uczuleniowa, roztwór doustny, rumianek pospolity, Sedalia, Traumeel S, wyciąg z rumianku - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nasiona Lnu
Produkt leczniczy Nasiona Lnu wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów poniżej 12. roku życia, u których brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo. Przeciwwskazaniem do stosowania są objawy sugerujące niedrożność jelit, takie jak ból brzucha, nudności i wymioty, a także zaklinowanie stolca. Zaleca się, aby każda dawka była przyjmowana z co najmniej 150 ml płynów, co jest kluczowe dla uniknięcia powikłań takich jak niedrożność gardła, przełyku czy jelit. W przypadku wystąpienia bólu w klatce piersiowej, nasilonych wymiotów, trudności w przełykaniu lub oddychaniu, pacjent powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
ból jamy brzusznej, ból klatki piersiowej, duszność, dysfagia, działanie estrogenne, niedrożność jelit, niedrożność przełyku, nowotwór estrogenozależny, nowotwór hormonozależny, podrażnienie przełyku, rak endometrium, rak jajnika, rak piersi, reakcja alergiczna, reakcja uczuleniowa, zaburzenia perystaltyki, zaklinowanie stolca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Softacort 3,35 mg/ml
SOFTACORT to krople do oczu zawierające hydrokortyzon sodu fosforan w stężeniu 3,35 mg/ml, stosowane miejscowo jako kortykosteroid. Preparat może wywoływać działania niepożądane, które wymagają szczególnej uwagi lekarza. Do najczęściej zgłaszanych należą łagodne i przemijające dolegliwości takie jak pieczenie i kłucie bezpośrednio po aplikacji. Inne potencjalne działania niepożądane, charakterystyczne dla grupy kortykosteroidów, obejmują reakcje uczuleniowe, opóźnione gojenie ran, zaćmę podtorebkową tylną, infekcje oportunistyczne (w tym zakażenia wirusem Herpes simplex i grzybicze), jaskrę z podwyższeniem ciśnienia wewnątrzgałkowego, rozszerzenie źrenic, opadanie powiek, zapalenie błony naczyniowej, zmiany grubości rogówki, keratopatię krystaliczną oraz nieostre widzenie. Bardzo rzadko u pacjentów ze znacznym uszkodzeniem rogówki obserwowano zwapnienie rogówki, a w przypadku schorzeń powodujących ścieńczenie rogówki możliwa jest perforacja.
ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie niepożądane hydrokortyzonu, grubość rogówki, hydrokortyzon sodu fosforan, infekcja oportunistyczna, jaskra, keratopatia krystaliczna, krople do oczu, nieostre widzenie, opadanie powieki, opóźnione gojenie ran, perforacja rogówki, preparat kortykosteroidowy, reakcja uczuleniowa, rozszerzenie źrenicy, ścieńczenie rogówki, supresja immunologiczna, wirus herpes simplex, zaćma podtorebkowa, zakażenie grzybicze, zapalenie błony naczyniowej, zwapnienie rogówki - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Normeg 250 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Normeg, jest pochodną pirolidonu stosowaną w terapii padaczki. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na lewetyracetam, inne pochodne pirolidonu lub substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), reakcje układowe (trudności w oddychaniu, świszczący oddech, ucisk w klatce piersiowej) oraz reakcje anafilaktyczne (spadek ciśnienia tętniczego, utrata przytomności, wstrząs). Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, które różnią się jedynie kolorem i rozmiarem, a nie przeciwwskazaniami.
lewetyracetam, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, padaczka, pochodna pirolidonu, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja skórna, reakcja uczuleniowa, reakcja układowa, spadek ciśnienia tętniczego, świszczący oddech, tabletka powlekana, terapia przeciwpadaczkowa, trudności w oddychaniu, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pegorion Junior
Pegorion Junior, zawierający 6 g makrogolu 4000 w saszetce, jest wskazany w leczeniu zaparć u dzieci, jednak terapia nie powinna przekraczać 3 miesięcy ze względu na brak danych dotyczących długotrwałego stosowania. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykluczenie organicznych przyczyn zaparć oraz monitorowanie pacjentów pod kątem niedrożności jelit w przypadku nagłego nasilenia objawów. Terapia powinna być uzupełniona o niefarmakologiczne metody, takie jak zwiększenie spożycia płynów i błonnika, aktywność fizyczna oraz rehabilitacja odruchu wypróżniania. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z zaburzeniami równowagi wodno-elektrolitowej, w tym osób w podeszłym wieku, z niewydolnością serca, wątroby, nerek oraz stosujących diuretyki, zwłaszcza w przypadku wystąpienia biegunki, co wymaga monitorowania elektrolitów.
bisakodyl, ból brzucha, dysfagia, krwawienie z odbytu, lek moczopędny, makrogol, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niedrożność jelit, obniżony poziom świadomości, organiczna przyczyna zaparcia, pasaż żołądkowo-jelitowy, pikosiarczan sodu, reakcja nadwrażliwości, reakcja uczuleniowa, stężenie elektrolitów, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności układu krążenia, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie odruchu wymiotnego, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zapalenie przełyku z zarzucaniem - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlodipine Fair-Med 10 mg
W terapii amlodypiną (dawki 5 mg i 10 mg) obserwuje się szerokie spektrum działań niepożądanych, które wynikają z mechanizmu blokowania kanałów wapniowych i rozszerzenia naczyń krwionośnych. Najczęstsze objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęki kostek oraz zmęczenie. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do ≤1/100), rzadko (≥1/10 000 do ≤1/1000) oraz bardzo rzadko (≤1/10 000). Wśród rzadkich, ale poważnych powikłań wymienia się m.in. leukocytopenię, trombocytopenię, reakcje uczuleniowe, hiperglikemię, zawał mięśnia sercowego, arytmie, zapalenie naczyń, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona) oraz zespół pozapiramidowy.
arytmia, bezsenność, bradykardia, cholestaza, częstoskurcz komorowy, depresja, dezorientacja, drżenie, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, hipertonia, kanał wapniowy, kołatanie serca, lęk, łysienie, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, opór obwodowy, parestezja, plamica, podwójne widzenie, pokrzywka, przerost dziąseł, reakcja uczuleniowa, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień wielopostaciowy, szum uszny, trombocytopenia, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Siarczan protaminy 1%
Stosowanie siarczanu protaminy wymaga precyzyjnego przestrzegania zaleceń dotyczących dawkowania i szybkości podawania, aby zminimalizować ryzyko poważnych działań niepożądanych. Dla roztworu o stężeniu 10 mg/ml minimalny czas infuzji wynosi 3 minuty, natomiast dla stężenia 50 mg/5 ml – 10 minut. Maksymalna dawka początkowa nie powinna przekraczać 50 mg w ciągu pierwszych 10 minut, a odstępy między kolejnymi dawkami 50 mg (5 ml) powinny wynosić 10-15 minut. Zalecana szybkość podawania standardowej dawki to 50 mg w ciągu 10 minut. Zbyt szybkie podanie leku zwiększa ryzyko ostrych reakcji niepożądanych, dlatego konieczna jest ścisła kontrola szybkości infuzji przez personel medyczny.
- Leksykon substancji czynnych
Chloramfenikol – Działania niepożądane
Chloramfenikol stosowany miejscowo w preparatach Detreomycyna 1% (10 mg/g) oraz Detreomycyna 2% (20 mg/g) może wywoływać działania niepożądane o charakterze miejscowym i ogólnoustrojowym. Do najczęstszych należą podrażnienia skóry, takie jak zaczerwienienie, kłucie i świąd, a także zapalenie skóry i reakcje uczuleniowe, w tym pokrzywka i rumień. Szczególnie niebezpieczne są reakcje alergiczne w postaci obrzęku angioneurotycznego, zagrażającego życiu. Ponadto, stosowanie chloramfenikolu może prowadzić do nadkażeń drożdżakowych (Candida), co komplikuje leczenie i przedłuża gojenie zmian skórnych. Występowanie tych działań niepożądanych jest niezbyt częste (≥1/1 000 do <1/100) lub rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000), jednak wymaga uważnej obserwacji klinicznej.
anemia aplastyczna, antybiotyk, Candida, chloramfenikol, granulocytopenia, hipoplazja szpiku kostnego, kandydoza skórna, leukopenia, morfologia krwi, nadkażenie drożdżakowe, nieprawidłowy skład krwi, obrzęk angioneurotyczny, pancytopenia, pokrzywka, reakcja skórna, reakcja uczuleniowa, rumień, toksyczność hematologiczna, trombocytopenia, uszkodzenie szpiku kostnego, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Hydrokortyzon – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Hydrokortyzon, glikokortykosteroid o szerokim spektrum zastosowań, powinien być stosowany pod ścisłą kontrolą specjalistów, zwłaszcza okulologów i otolaryngologów w przypadku preparatów miejscowych do oczu i uszu. Zaleca się ograniczenie stosowania do maksymalnie 7 dni bez konsultacji lekarskiej, aby zmniejszyć ryzyko nadkażeń bakteryjnych i grzybiczych. U dzieci terapia powinna być stosowana wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, z uwagi na ryzyko zahamowania wzrostu i rozwoju oraz zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Preparaty nie powinny być aplikowane na zdrową skórę, powieki ani w przypadku perforacji błony bębenkowej. Wchłanianie hydrokortyzonu jest zwiększone w obszarach o cienkiej warstwie rogowej, na uszkodzoną skórę, pod opatrunkiem okluzyjnym oraz u dzieci, co może prowadzić do ogólnoustrojowych działań niepożądanych, takich jak zespół Cushinga czy zahamowanie czynności kory nadnerczy.
centralna chorioretinopatia surowicza, CSCR, cukrzyca, glikokortykosteroid, gruźlica prosówkowa, hipokaliemia, hydrokortyzon, immunoglobulina, jaskra, kardiomiopatia przerostowa, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, łuszczyca krostkowa, marskość wątroby, miastenia, nadkażenie bakteryjne i grzybicze, niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność tarczycy, nieostre widzenie, niewydolność nerek, opatrunek okluzyjny, opryszczka oka, ospa wietrzna, osteoporoza, ostra niewydolność kory nadnerczy, ostry stan zapalny skóry, padaczka, perforacja błony bębenkowej, perforacja rogówki, półpasiec, psychoza maniakalno-depresyjna, psychoza steroidowa, reakcja uczuleniowa, rozstęp skórny, trądzik posteroidowy, uchyłkowatość jelit, utajona gruźlica, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakrzepowe zapalenie żył, zastoinowa niewydolność krążenia, zespół Cushinga, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Lactobacillus plantarum – Przeciwwskazania stosowania
Lactobacillus plantarum jest stosowany w preparatach dopochwowych, takich jak inVag (szczep 57B, 25% w mieszaninie z Lactobacillus fermentum 57A i Lactobacillus gasseri 57C, łącznie ≥10⁹ CFU/kapsułkę) oraz Protrivagin (szczep P 17630, ≥10⁸ CFU/kapsułkę), w celu przywrócenia prawidłowej flory bakteryjnej pochwy. Głównym przeciwwskazaniem do ich stosowania jest nadwrażliwość na szczepy bakterii lub składniki pomocnicze, co może manifestować się miejscowym podrażnieniem, świądem, pieczeniem lub obrzękiem tkanek pochwy. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku reakcji uczuleniowych na probiotyki lub bakterie kwasu mlekowego, aby uniknąć ryzyka reakcji nadwrażliwości i ewentualnych reakcji krzyżowych między preparatami zawierającymi różne szczepy Lactobacillus plantarum.
bakteria kwasu mlekowego, flora bakteryjna pochwy, inVag, kapsułka dopochwowa, Lactobacillus fermentum, lactobacillus gasseri, Lactobacillus plantarum, mikrobiota pochwy, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk tkanek pochwy, pieczenie, podrażnienie miejscowe, preparat dopochwowy, probiotyk, Protrivagin, reakcja krzyżowa, reakcja miejscowa, reakcja uczuleniowa, świąd, szczep 57B, szczep P 17630, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tractiva 10 mg
Arypiprazol, substancja czynna leku Tractiva, jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są akatyzja (częstość do 12,1% u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi) oraz nudności (często). Inne istotne działania niepożądane obejmują zaburzenia pozapiramidowe (często), hiperprolaktynemię i hipoprolaktynemię (niezbyt często), a także poważne powikłania metaboliczne, takie jak cukrzyca i hiperglikemia (niezbyt często). Arypiprazol może powodować zarówno wzrost, jak i spadek stężenia prolaktyny, co jest istotne klinicznie. W badaniach wykazano mniejszą częstość objawów pozapiramidowych w porównaniu z haloperydolem (25,8% vs. 57,3% u pacjentów ze schizofrenią). U młodzieży (13-17 lat) profil działań niepożądanych jest podobny, z wyższą częstością senności, zaburzeń pozapiramidowych oraz akatyzji (do 16% przy dawce 30 mg). Przyrost masy ciała u młodzieży wynosił średnio 2,4 kg po 12 tygodniach i 5,8 kg po 30 tygodniach leczenia.
akatyzja, arypiprazol, bezsenność, ból głowy, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca, drżenie, dysfagia, dystonia, epizod maniakalny, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiperseksualność, hipotensja ortostatyczna, kwasica ketonowa, lęk, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój ruchowy, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, podwójne widzenie, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, reakcja uczuleniowa, schizofrenia, tachykardia, trombocytopenia, uzależnienie od hazardu, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie pozapiramidowe, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bilomag 80 mg
Produkt leczniczy Bilomag zawiera 80 mg wyciągu suchego oczyszczonego i kwantyfikowanego z liści miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba L., folium) i jest generalnie dobrze tolerowany przy stosowaniu doustnym w zalecanych dawkach. Działania niepożądane występują z różną częstością, od bardzo często (≥10%) do bardzo rzadko (<0,01%), a ich profil obejmuje m.in. kołatanie serca (0,01-0,1%), nagłe krwawienia (<0,01%), bóle głowy, zaburzenia snu i niepokój (0,01-0,1%), zawroty głowy (0,01-0,1%), dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, zaparcia, biegunka, wzdęcia, wymioty, 0,01-0,1%) oraz reakcje skórne (swędzenie, wysypka, 0,01-0,1%). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwpłytkowe (np. kwas acetylosalicylowy) lub przeciwzakrzepowe (np. warfaryna), co może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak obustronny krwiak podtwardówkowy, opisany w pojedynczych przypadkach po długotrwałym stosowaniu (do 2 lat).
bezsenność, drgawki w wywiadzie, ginkgo biloba, kołatanie serca, krwawienie, krwiak podtwardówkowy, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, miłorząb japoński, próg drgawkowy, reakcja uczuleniowa, ryzyko krwawienia, warfaryna, wyciąg acetonowo-wodny, wyciąg etanolowo-wodny, wyciąg z liści miłorzębu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asduter 10 mg
Arypiprazol w dawce 10 mg (Asduter) wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, z najczęstszymi objawami takimi jak akatyzja i nudności, występującymi u ponad 3% pacjentów. Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów, z częstością od bardzo częstych (≥ 1/10) do bardzo rzadkich (< 1/10 000) oraz nieznanych. Wśród istotnych działań wymienia się zaburzenia pozapiramidowe (często), senność, zmęczenie, lęk, bezsenność, a także zaburzenia metaboliczne, w tym cukrzycę (często). W badaniach klinicznych u pacjentów ze schizofrenią i zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym częstość występowania objawów pozapiramidowych (EPS) wahała się od 14,8% do 26,6%, z niższą częstością w porównaniu do haloperydolu. Dystonia, choć rzadka, może wystąpić szczególnie u młodszych pacjentów i mężczyzn, manifestując się skurczami mięśni szyi, trudnościami w przełykaniu i oddychaniu. W populacji młodzieży (13-17 lat) częstość występowania senności i zaburzeń pozapiramidowych była bardzo wysoka (≥ 1/10), a także obserwowano zwiększone ryzyko niedociśnienia ortostatycznego i suchości w jamie ustnej.
akatyzja, anoreksja, arypiprazol, cukrzycowa kwasica ketonowa, cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna, dyskineza, dystonia, epizod maniakalny, fosfokinaza kreatynowa, hiperseksualność, hiponatremia, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój ruchowy, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parkinsonizm, patologiczne uzależnienie od hazardu, prolaktyna, reakcja anafilaktyczna, reakcja uczuleniowa, schizofrenia, sedacja, trombocytopenia, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie pozapiramidowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Maść ochronna z witaminą A 800 j.m./g
Maść ochronna z witaminą A zawiera 800 j.m. retynolu palmitynianu na gram i jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na witaminę A lub substancje pomocnicze, w tym alkohol cetylowy (0,02 g/g), który może wywoływać reakcje alergiczne. Przed zastosowaniem preparatu należy dokładnie wykluczyć uczulenie na te składniki, zwłaszcza u osób z historią reakcji alergicznych na alkohol cetylowy. Preparat ma postać białej maści o charakterystycznym cytrynowym zapachu, a zmiana tych cech może wskazywać na niewłaściwe przechowywanie lub przeterminowanie, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Cagynol 300 mg
Lek Cagynol 300 mg w postaci globulek zawiera sertakonazolu azotan i może wywoływać działania niepożądane o rzadkiej częstości występowania (>1/10 000, <1/1 000). Do najczęściej obserwowanych należą miejscowa nietolerancja objawiająca się uczuciem pieczenia oraz zaostrzeniem świądu w miejscu aplikacji, które mają zwykle charakter przejściowy i ustępują podczas kontynuacji terapii. Ponadto możliwe są reakcje uczuleniowe związane z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Działania te dotyczą głównie układu skórnego i immunologicznego.
Cagynol, działanie niepożądane, globulka, klasyfikacja układów i narządów, konwencja MedDRA, miejscowa nietolerancja, monitorowanie działań niepożądanych, personel medyczny, produkt leczniczy, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja uczuleniowa, sertakonazolu azotan, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, uczucie pieczenia, wywiad alergiczny, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Crotamiton Farmapol 100 mg/g
Lek Crotamiton Farmapol w postaci płynu do stosowania na skórę zawiera 100 mg krotamitonu w 1 g preparatu i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na krotamiton lub inne składniki preparatu, co wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego. Preparatu nie należy stosować na ostre, sączące zmiany zapalne skóry, niezależnie od ich etiologii, a także na uszkodzoną skórę, w tym rany, pęknięcia i otarcia. Ponadto, aplikacja w okolicach oczu oraz bezpośrednio do oczu jest przeciwwskazana ze względu na ryzyko podrażnienia i uszkodzenia tkanek.