Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu leczniczego Ambrisentan AOP

Ambrisentan AOP to produkt leczniczy stosowany w tętniczym nadciśnieniu płucnym (PAH), którego stosowanie wymaga przestrzegania szczególnych środków ostrożności oraz regularnego monitorowania pacjentów. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat potencjalnych zagrożeń oraz zalecanych środków ostrożności podczas terapii tym lekiem.¹

Grupy pacjentów wymagające szczególnej uwagi

Należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, że stosunek korzyści do ryzyka stosowania ambrisentanu u pacjentów z PAH w klasie czynnościowej I według WHO nie został ustalony z powodu niewystarczającej liczby przebadanych pacjentów w tej grupie. Ponadto nie określono skuteczności stosowania ambrisentanu w monoterapii u pacjentów w klasie czynnościowej IV PAH według WHO. W przypadku pogorszenia stanu klinicznego pacjenta należy rozważyć zastosowanie leczenia zalecanego w ciężkich stadiach zaawansowania choroby, np. epoprostenolu.²

Monitorowanie czynności wątroby

Zaburzenia czynności wątroby często towarzyszą PAH. Po zastosowaniu ambrisentanu obserwowano przypadki przypominające autoimmunologiczne zapalenie wątroby, w tym możliwe zaostrzenie wcześniej występującego autoimmunologicznego zapalenia wątroby, uszkodzenie wątroby oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych potencjalnie związane z leczeniem.³

W związku z tym, przed rozpoczęciem leczenia ambrisentanem, konieczne jest skontrolowanie aktywności aminotransferaz wątrobowych (AlAT i AspAT). Nie należy rozpoczynać leczenia ambrisentanem u pacjentów z wyjściowymi wartościami AlAT i (lub) AspAT przekraczającymi trzykrotnie górną granicę normy (>3×GGN).⁵

U pacjentów bez objawów klinicznych uszkodzenia wątroby lub żółtaczki można rozważyć ponowne rozpoczęcie leczenia ambrisentanem po normalizacji aktywności enzymów wątrobowych. W takich przypadkach zaleca się konsultację z hepatologiem.⁶

Monitorowanie stężenia hemoglobiny

Stosowanie leków z grupy antagonistów receptora endoteliny (ERA), w tym ambrisentanu, wiąże się ze zmniejszeniem stężenia hemoglobiny i hematokrytu. Zjawisko to obserwowano najczęściej w pierwszych 4 tygodniach leczenia, po czym stężenie hemoglobiny zwykle ulegało stabilizacji.⁷

W długoterminowych badaniach prowadzonych z oryginalnym produktem leczniczym średnie zmniejszenie stężenia hemoglobiny względem wartości wyjściowych (w przedziale od 0,9 do 1,2 g/dl) utrzymywało się podczas leczenia ambrisentanem do 4 lat. Po wprowadzeniu oryginalnego produktu leczniczego do obrotu obserwowano przypadki niedokrwistości wymagające przetoczenia komórek krwi.⁸

Zalecenia dotyczące monitorowania parametrów morfologii krwi:

• Nie zaleca się rozpoczynania leczenia ambrisentanem u pacjentów z klinicznie istotną niedokrwistością
• Należy monitorować stężenie hemoglobiny i (lub) hematokrytu podczas leczenia ambrisentanem:
  • Po 1 miesiącu
  • Po 3 miesiącach
  • Następnie okresowo, zgodnie z praktyką kliniczną

W przypadku zaobserwowania klinicznie istotnego zmniejszenia stężenia hemoglobiny lub hematokrytu, po wykluczeniu innych przyczyn, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia.⁹

Warto podkreślić, że częstość występowania niedokrwistości była większa w przypadku leczenia ambrisentanem w skojarzeniu z tadalafilem (częstość zdarzenia niepożądanego 15%), w porównaniu do częstości występowania niedokrwistości w przypadku stosowania ambrisentanu oraz tadalafilu w monoterapii (odpowiednio: 7% i 11%).¹⁰

Zatrzymanie płynów i obrzęki obwodowe

Po zastosowaniu leków z grupy ERA, w tym również ambrisentanu, obserwowano obrzęki obwodowe. W większości przypadków obrzęki obwodowe obserwowane w badaniach klinicznych miały nasilenie łagodne do umiarkowanego. Należy jednak zaznaczyć, że obrzęki mogą występować częściej i być bardziej nasilone u pacjentów w wieku ≥65 lat. W krótkoterminowych badaniach klinicznych obrzęki obwodowe obserwowano częściej po zastosowaniu dawki 10 mg ambrisentanu.¹¹

Doświadczenia po wprowadzeniu oryginalnego produktu leczniczego do obrotu wskazują na ryzyko zatrzymania płynów w okresie kilku tygodni od rozpoczęcia leczenia ambrisentanem. W niektórych przypadkach konieczne było zastosowanie diuretyków, hospitalizacja lub obserwowano niewyrównaną niewydolność serca.¹²

Jeżeli u pacjentów występuje istniejące uprzednio zatrzymanie płynów, powinno ono być leczone zgodnie z zasadami leczenia przed rozpoczęciem stosowania ambrisentanu.¹³

W przypadku wystąpienia klinicznie istotnego zatrzymania płynów, związanego lub niezwiązanego ze zwiększeniem masy ciała, należy ustalić przyczynę tego objawu, którą może być stosowanie ambrisentanu lub współistniejąca niewydolność serca oraz określić potrzebę zastosowania konkretnego leczenia lub odstawienia ambrisentanu.¹⁴

Należy zwrócić uwagę, że częstość występowania obrzęków obwodowych była większa w przypadku leczenia ambrisentanem w skojarzeniu z tadalafilem (częstość zdarzenia niepożądanego 45%), w porównaniu do częstości występowania obrzęków obwodowych w przypadku stosowania ambrisentanu oraz tadalafilu w monoterapii (odpowiednio: 38% i 28%). Obrzęki obwodowe najczęściej pojawiały się w ciągu pierwszego miesiąca od rozpoczęcia leczenia.¹⁵

Stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym

Nie wolno rozpoczynać leczenia produktem leczniczym Ambrisentan AOP u kobiet w wieku rozrodczym dopóki nie zostanie uzyskany ujemny wynik testu ciążowego oraz dopóki nie są stosowane skuteczne metody antykoncepcji.¹⁶

Dodatkowe zalecenia:

• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących skutecznej metody antykoncepcji, która powinna być stosowana u pacjentki, należy rozważyć konsultację u ginekologa
• Zaleca się comiesięczne wykonywanie testów ciążowych podczas stosowania ambrisentanu

Powyższe zalecenia wynikają z potencjalnego ryzyka teratogenności leku.¹⁷

Choroba żylno-okluzyjna płuc

Podczas stosowania leków rozszerzających naczynia, takich jak ERA, u pacjentów z chorobą żylno-okluzyjną płuc stwierdzono przypadki obrzęku płuc. Dlatego, jeżeli u pacjenta rozwija się ostry obrzęk płuc podczas stosowania ambrisentanu, należy rozważyć możliwość wystąpienia choroby żylno-okluzyjnej płuc.¹⁸

Interakcje lekowe

U pacjentów stosujących ambrisentan, u których rozpoczęto leczenie ryfampicyną, należy prowadzić ścisłe monitorowanie kliniczne ze względu na możliwość wystąpienia interakcji lekowych.¹⁹

Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Produkt Ambrisentan AOP zawiera szereg substancji pomocniczych, które wymagają szczególnej uwagi:²⁰

Należy również zaznaczyć, że tabletki produktu leczniczego Ambrisentan AOP zawierają mniej niż 1 mmol sodu (23 mg), co oznacza, że lek uznaje się za „wolny od sodu”.²¹