Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Hydrokortyzon

Hydrokortyzon, glikokortykosteroid o szerokim spektrum zastosowań, powinien być stosowany pod ścisłą kontrolą specjalistów, zwłaszcza okulologów i otolaryngologów w przypadku preparatów miejscowych do oczu i uszu. Zaleca się ograniczenie stosowania do maksymalnie 7 dni bez konsultacji lekarskiej, aby zmniejszyć ryzyko nadkażeń bakteryjnych i grzybiczych. U dzieci terapia powinna być stosowana wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, z uwagi na ryzyko zahamowania wzrostu i rozwoju oraz zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Preparaty nie powinny być aplikowane na zdrową skórę, powieki ani w przypadku perforacji błony bębenkowej. Wchłanianie hydrokortyzonu jest zwiększone w obszarach o cienkiej warstwie rogowej, na uszkodzoną skórę, pod opatrunkiem okluzyjnym oraz u dzieci, co może prowadzić do ogólnoustrojowych działań niepożądanych, takich jak zespół Cushinga czy zahamowanie czynności kory nadnerczy.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania hydrokortyzonu

Hydrokortyzon, należący do grupy glikokortykosteroidów, jest substancją powszechnie stosowaną w lecznictwie zarówno w postaciach miejscowych, jak i ogólnoustrojowych. Pomimo swojej skuteczności terapeutycznej, jego stosowanie wiąże się z wieloma zagrożeniami i wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące bezpiecznego stosowania produktów zawierających hydrokortyzon.1

Ograniczenia w zakresie stosowania

Hydrokortyzon powinien być stosowany pod kontrolą specjalisty – okulisty lub otolaryngologa w przypadku kropli do oczu i uszu. Nie należy stosować produktów zawierających hydrokortyzon dłużej niż przez około 7 dni bez konsultacji z lekarzem. Długotrwałe podawanie zwiększa ryzyko nadkażeń bakteryjnych i grzybiczych.2 U dzieci zastosowanie hydrokortyzonu powinno być ograniczone do przypadków bezwzględnej konieczności.3

Produkty zawierające hydrokortyzon nie powinny być stosowane przy braku stanu zapalnego oraz na zdrową skórę. W przypadku kropli do uszu, nie należy ich zakraplać przy perforacji błony bębenkowej.4 5

Zaburzenia widzenia

Podczas stosowania kortykosteroidów, zarówno ogólnoustrojowo jak i miejscowo, mogą wystąpić zaburzenia widzenia. Jeżeli u pacjenta wystąpią takie objawy, jak nieostre widzenie lub inne zaburzenia widzenia, należy rozważyć skierowanie go do okulisty w celu ustalenia możliwych przyczyn. Do potencjalnych powikłań ocznych należą: zaćma, jaskra lub rzadkie choroby, takie jak centralna chorioretinopatia surowicza (CSCR).6 7

Nie należy stosować produktów zawierających hydrokortyzon na powieki lub na skórę w okolicy powiek, ze względu na ryzyko jaskry lub zaćmy. U osób z jaskrą lub zaćmą stosowanie hydrokortyzonu może spowodować nasilenie objawów choroby.8 9

Wchłanianie ogólnoustrojowe i działania niepożądane

Kortykosteroidy wchłaniają się przez skórę, dlatego podczas stosowania produktów miejscowych zawierających hydrokortyzon mogą wystąpić ogólnoustrojowe objawy niepożądane charakterystyczne dla kortykosteroidów, w tym zahamowanie czynności kory nadnerczy i zespół Cushinga.10

Z tego względu należy unikać stosowania produktów zawierających hydrokortyzon:11 12

  • na dużą powierzchnię skóry
  • na rany, uszkodzoną skórę
  • w dużych dawkach
  • długotrwale

13

Wchłanianie kortykosteroidu jest zwiększone w następujących przypadkach:14

  • w obszarach skóry o cienkiej warstwie rogowej (np. w okolicy narządów płciowych, fałdów skóry, pachwin, u dzieci)
  • gdy naskórek jest pozbawiony warstwy rogowej
  • w ostrych stanach zapalnych skóry
  • na skórę twarzy, pach i pachwin

15

Należy unikać stosowania produktów zawierających hydrokortyzon pod opatrunkiem okluzyjnym (ceratką, pieluchą), ponieważ opatrunek zamknięty nasila wchłanianie kortykosteroidu do organizmu oraz może powodować wystąpienie nadkażeń bakteryjnych i grzybiczych.16

Zakażenia i odporność

Hydrokortyzon może maskować objawy zakażeń grzybiczych, wirusowych lub bakteryjnych. Podczas stosowania hydrokortyzonu mogą rozwinąć się nowe zakażenia. Zahamowanie reakcji zapalnych i czynności układu odpornościowego sprzyja powstawaniu nowych zakażeń o nietypowym przebiegu klinicznym.17

W przypadku zakażenia skóry w leczonym miejscu, należy zastosować dodatkowe leczenie przeciwbakteryjne lub przeciwgrzybicze. Jeżeli objawy zakażenia nie ustąpią, należy przerwać stosowanie produktu z hydrokortyzonem do czasu wyleczenia zakażenia.18

Podczas długotrwałego stosowania hydrokortyzonu może dojść do zaników naskórka, trądziku posteroidowego oraz rozstępów skórnych.19

Ospa wietrzna i inne zakażenia

Ospa wietrzna stanowi poważne zagrożenie i może stanowić zagrożenie życia u osób z osłabioną odpornością spowodowaną stosowaniem hydrokortyzonu. W przypadku gdy pacjent jest leczony hydrokortyzonem ogólnoustrojowo lub gdy stosował kortykosteroidy 3 miesiące wcześniej, ma kontakt z osobą zarażoną ospą wietrzną lub półpaścem, musi być poddany biernemu uodpornieniu.20

W tym celu zaleca się podanie immunoglobuliny ospy wietrznej/półpaśca (VZIG), którą należy zastosować w ciągu 10 dni od momentu kontaktu z osobą chorą na ospę wietrzną lub półpasiec. Pacjent zarażony ospą wietrzną wymaga specjalistycznej opieki i leczenia.21

Stosowanie glikokortykosteroidów z leczeniem przeciwprątkowym należy ograniczyć do przypadków piorunującej gruźlicy prosówkowej. Jeśli glikokortykosteroidy muszą być stosowane u pacjentów z utajoną gruźlicą lub nadwrażliwością na tuberkulinę, należy ich wnikliwie obserwować pod kątem uaktywnienia choroby. Podczas długotrwałej terapii glikokortykosteroidami pacjenci ci powinni otrzymywać leki przeciwgruźlicze.22

Szczepienia a stosowanie hydrokortyzonu

W okresie podawania glikokortykosteroidów nie należy przeprowadzać szczepień, z uwagi na osłabioną odpowiedź immunologiczną i możliwe upośledzone wytwarzanie przeciwciał.23

Długotrwałe stosowanie hydrokortyzonu

W trakcie długotrwałego stosowania hydrokortyzonu może rozwinąć się niedoczynność kory nadnerczy, która utrzymywać się może przez kilka miesięcy po zakończeniu leczenia.24

Po długotrwałym leczeniu nie należy nagle przerywać stosowania produktu leczniczego, z uwagi na możliwość wystąpienia objawów ostrej niewydolności kory nadnerczy. W trakcie długotrwałej terapii, w przypadku choroby współistniejącej, urazu lub zabiegu chirurgicznego należy zwiększyć dawkę hydrokortyzonu.25

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Hydrokortyzon powoduje opóźnienie wzrostu u dzieci. Leczenie powinno być ograniczone do stosowania minimalnej dawki przez możliwie jak najkrótszy okres czasu.26

W przypadku konieczności leczenia glikokortykosteroidami, należy rozważyć podawanie produktu leczniczego co drugi dzień w celu zmniejszenia działań niepożądanych. Wzrost i rozwój dziecka należy ściśle monitorować.27

U dzieci, ze względu na większy niż u dorosłych stosunek powierzchni ciała do masy ciała, łatwiej niż u dorosłych może dojść do zahamowania czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza i wystąpienia objawów niepożądanych charakterystycznych dla kortykosteroidów, w tym zaburzeń wzrostu i rozwoju.28

Po podaniu hydrokortyzonu wcześniakom notowano przypadki kardiomiopatii przerostowej, dlatego należy przeprowadzić odpowiednią ocenę diagnostyczną oraz kontrolować czynność serca i obraz mięśnia sercowego.29

Stosowanie u osób w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku działania niepożądane mogą być nasilone, zwłaszcza w razie równoczesnego występowania osteoporozy, nadciśnienia, hipokaliemii, cukrzycy, a także poprzez większą podatność na zakażenia oraz ścieńczenie skóry. Aby uniknąć reakcji zagrażającej życiu wymagany jest ścisły nadzór kliniczny nad osobami w podeszłym wieku.30

Sytuacje wymagające szczególnej ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność oraz często kontrolować stan kliniczny pacjentów, u których występują następujące schorzenia:31

32

Zaburzenia psychiatryczne

Podczas terapii glikokortykoidami mogą wystąpić zaburzenia psychiczne, od euforii, bezsenności, niestabilnego nastroju, zmienionej osobowości i ciężkiej depresji po niewątpliwe objawy psychotyczne. Istniejąca niestabilność emocjonalna i tendencje psychotyczne mogą również zaostrzyć się przez glikokortykoidy.33

Stosowanie ogólnoustrojowych steroidów może powodować potencjalnie ciężkie psychiczne działania niepożądane. Zazwyczaj objawy pojawiają się w ciągu kilku dni lub tygodni po rozpoczęciu leczenia. Większość działań niepożądanych ustępuje po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu, jednak konieczne może być specjalne leczenie.34

Po zaprzestaniu leczenia kortykosteroidami zgłaszano skutki psychologiczne, których częstość nie jest znana. Pacjentów lub opiekunów należy zachęcać do szukania pomocy medycznej, jeśli u pacjenta wystąpią objawy psychiczne, szczególnie w przypadku podejrzenia depresji lub myśli samobójczych.35

Powikłania zakrzepowo-zatorowe

Podczas stosowania kortykosteroidów zgłaszano przypadki zakrzepicy, w tym żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. W związku z tym kortykosteroidy należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi lub predysponowanych do nich.36

Szczególne środki ostrożności dla postaci dożylnych

Jeśli produkt podawany jest dożylnie, wstrzyknięcie powinno być powolne, trwające od 1 do 10 minut. Szybkie wstrzyknięcie dożylne może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.37

Niekiedy po parenteralnym zastosowaniu hydrokortyzonu może wystąpić silna reakcja uczuleniowa, szczególnie u pacjentów z nadwrażliwością na leki. Odpowiednie środki zapobiegawcze powinny zostać przedsięwzięte przed podaniem produktu leczniczego, szczególnie jeśli u pacjent wystąpiła w przeszłości nadwrażliwość na leki.38

Stosowanie hydrokortyzonu u pacjentów z cukrzycą

Nie należy stosować produktów zawierających hydrokortyzon długotrwale u pacjentów z cukrzycą.39 40

Kortykosteroidy, w tym hydrokortyzon, mogą zwiększać stężenie glukozy we krwi, zaostrzać istniejącą wcześniej cukrzycę i zwiększać ryzyko cukrzycy u pacjentów leczonych długotrwale kortykosteroidami.41

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów stosujących leki o działaniu nasercowym, takie jak digoksyna, ponieważ hydrokortyzon wywołuje zaburzenia elektrolitowe (utratę potasu).42

Łuszczyca a stosowanie hydrokortyzonu

Szczególnie ostrożnie należy stosować produkty zawierające hydrokortyzon u pacjentów z łuszczycą, gdyż miejscowe stosowanie kortykosteroidów w łuszczycy może być niebezpieczne z wielu powodów, w tym:43

  • ze względu na nawrót choroby spowodowany rozwojem tolerancji
  • ryzyko wystąpienia uogólnionej łuszczycy krostkowej
  • ogólne działania toksyczne spowodowane zaburzeniem ciągłości skóry

44

Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Wiele produktów zawierających hydrokortyzon zawiera substancje pomocnicze, które mogą powodować miejscowe reakcje skórne lub inne działania niepożądane. Najczęściej występujące substancje pomocnicze o znanym działaniu to:45 46 47

  • alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, alkohol cetostearylowy – mogą powodować miejscowe reakcje skórne (np. kontaktowe zapalenie skóry)
  • glikol propylenowy – może powodować podrażnienie skóry
  • metylu parahydroksybenzoesan, propylu parahydroksybenzoesan – mogą powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego)
  • lanolina – może powodować miejscowe reakcje skórne

48

Wnioski i zalecenia

Hydrokortyzon jest cennym lekiem o szerokim spektrum zastosowań terapeutycznych, jednak jego stosowanie wymaga zachowania odpowiednich środków ostrożności. Należy zawsze przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i czasu trwania terapii. Pacjenci powinni być regularnie monitorowani, szczególnie podczas długotrwałego leczenia, w celu wykrycia ewentualnych działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku stosowania hydrokortyzonu u dzieci, osób w podeszłym wieku oraz pacjentów z określonymi schorzeniami współistniejącymi.49 50

Warto pamiętać, że działania niepożądane związane ze stosowaniem hydrokortyzonu można zminimalizować poprzez stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy okres czasu. Zawsze należy informować personel medyczny o wszystkich przyjmowanych lekach i suplementach, a także o występujących schorzeniach, aby umożliwić odpowiednie dostosowanie terapii i zminimalizować ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.51

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl