ramipryl
Ramipryl to inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE-I) stosowany powszechnie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz w celu nefroprotekcji u pacjentów z nefropatią cukrzycową. Jako prolek, jest przekształcany w wątrobie do aktywnego metabolitu – ramiprilatu.
Mechanizm działania ramiprylu polega na blokowaniu konwertazy angiotensyny, co prowadzi do zmniejszenia produkcji angiotensyny II oraz zwiększenia stężenia bradykininy. Efektem jest rozszerzenie naczyń krwionośnych, zmniejszenie oporu obwodowego i obciążenia następczego serca oraz obniżenie ciśnienia tętniczego.
W praktyce klinicznej ramipryl stosuje się w dawkach od 2,5 do 10 mg na dobę, zazwyczaj w jednej dawce. Lek wykazuje długi okres półtrwania, co umożliwia wygodne dawkowanie raz na dobę. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: suchy kaszel, hipotonia, hiperkaliemia oraz zaburzenia funkcji nerek, szczególnie u osób z już istniejącą chorobą nerek.
Ramipryl jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na teratogenne działanie, a także u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie. Wymaga ostrożnego stosowania u osób z niewydolnością nerek, zwężeniem tętnicy nerkowej oraz podczas jednoczesnego podawania leków moczopędnych oszczędzających potas.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Piramil Biso 2,5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Piramil Biso, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta1-adrenolityk), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań u płodu, takich jak opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, śmierć wewnątrzmaciczna, małowodzie, osłabienie czynności nerek, opóźnienie kostnienia czaszki oraz toksyczne działanie na noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie, hiperkaliemia). W pierwszym trymestrze stosowanie leku nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogenności. Bisoprolol może dodatkowo powodować zmniejszenie przepływu przez łożysko, hipoglikemię i bradykardię u noworodka, szczególnie w pierwszych trzech dobach życia. W przypadku konieczności stosowania bisoprololu w ciąży, wymagana jest ścisła kontrola przepływu łożyskowego oraz wzrostu płodu, a w razie niekorzystnych objawów należy rozważyć alternatywne metody leczenia.
badanie ultrasonograficzne nerek, beta-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, drugi i trzeci trymestr ciąży, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktacja, małowodzie, niedociśnienie, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, pierwszy trymestr ciąży, przepływ krwi przez łożysko, ramipryl, ryzyko teratogenności, selektywny beta1-adrenolityk, toksyczne działanie na płód - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sumilar 10 mg + 10 mg
Sumilar to lek w postaci twardych kapsułek żelatynowych, zawierający kombinację dwóch substancji czynnych: ramipryl oraz amlodypina (w formie amlodypiny bezylanu). Produkt dostępny jest w czterech dawkach: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg (ramipryl + amlodypina). Kapsułki różnią się kolorem i rozmiarem w zależności od dawki, co ułatwia identyfikację. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, hypromelozę, krospowidon oraz glicerolu dibehenian, które wspierają stabilność, rozpad i produkcję leku. Osłonki kapsułek zawierają żelatynę oraz barwniki takie jak tytanu dwutlenek (E 171) i indygotynę (E 132), w zależności od konkretnej dawki.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Tritace 10 10 mg
Ramipryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek, w tym ostra niewydolność nerek. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie ramiprylu z sakubitrylem i walsartanem (Entresto), co zwiększa ryzyko obrzęku naczynioruchowego i wymaga zachowania co najmniej 36-godzinnego odstępu między terapiami. Ponadto, pozaustrojowe zabiegi z użyciem błon poliakrylonitrylowych lub afereza LDL z siarczanem dekstranu w połączeniu z ramiprylem mogą wywołać ciężkie reakcje anafilaktoidalne, co stanowi przeciwwskazanie do ich łącznego stosowania. W trakcie terapii należy monitorować stężenie potasu, ciśnienie tętnicze, funkcję nerek oraz glikemię, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiększających potas (np. diuretyki oszczędzające potas, trimetoprim, takrolimus), leków hipotensyjnych, NLPZ, leków przeciwcukrzycowych oraz soli litu, ze względu na ryzyko hiperkaliemii, niedociśnienia, pogorszenia czynności nerek, hipoglikemii i toksyczności litu.
afereza lipoprotein, allopurynol, antagonista receptora angiotensyny II, aspiryna, azotany, ciśnienie tętnicze, cyklosporyna, cytostatyk, diklofenak, diuretyk oszczędzający potas, dobutamina, dopamina, dysfagia, epinefryna, ewerolimus, hemodializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipoglikemia, ibuprofen, inhibitor ACE, inhibitor kinazy mTOR, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor neprylizyny, insulina, izoproterenol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek znieczulający, morfologia krwi, naproksen, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, prokainamid, racekadotryl, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, sole litu, substancja wazopresyjna, sympatykomimetyk, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, trimetoprim, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sumilar HCT
Produkt leczniczy Sumilar HCT, zawierający ramipryl, amlodypinę i hydrochlorotiazyd, wymaga szczególnej ostrożności w terapii nadciśnienia tętniczego ze względu na ryzyko powikłań związanych z każdym ze składników oraz ich interakcjami. Stosowanie amlodypiny jest przeciwwskazane u pacjentów z przełomem nadciśnieniowym, a inhibitory ACE, takie jak ramipryl, nie powinny być rozpoczynane u kobiet w ciąży ze względu na ryzyko teratogenne. U pacjentów ze wzmożoną aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron istnieje ryzyko nagłego obniżenia ciśnienia tętniczego i pogorszenia czynności nerek, szczególnie po pierwszym podaniu lub zwiększeniu dawki. Konieczne jest monitorowanie czynności nerek, elektrolitów (zwłaszcza potasu i sodu) oraz ciśnienia tętniczego, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca, marskością wątroby, zwężeniem tętnic nerkowych, czy w podeszłym wieku. Maksymalna dobowa dawka ramiprylu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie powinna przekraczać 2,5 mg, a Sumilar HCT jest przeciwwskazany w tej grupie ze względu na wyższą zawartość ramiprylu.
agranulocytoza, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, azotemia, ciężkie nadciśnienie tętnicze, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor neprylizyny, jednostronne zwężenie tętnicy nerkowej, małopłytkowość, marskość wątroby, neutropenia, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra jaskra zamkniętego kąta, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, ramipryl, tiazydowy lek moczopędny, toczeń rumieniowaty układowy, torsade de pointes, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zastoinowa niewydolność serca, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Apoauronarami 10 mg
Produkt leczniczy Apoauronarami zawiera ramipryl w trzech dawkach: 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg. Każda dawka różni się nie tylko stężeniem substancji czynnej, ale także składem substancji pomocniczych, w tym barwników: tabletki 2,5 mg zawierają żelaza tlenek żółty (E 172), natomiast dawki 5 mg i 10 mg – żelaza tlenek czerwony (E 172). Tabletki 2,5 mg są żółte, wydłużone, dwuwypukłe z rowkiem dzielącym umożliwiającym podzielenie na dwie równe części, co pozwala na precyzyjne dostosowanie dawki. Tabletki 5 mg i 10 mg mają różowawe zabarwienie, przy czym 5 mg są wydłużone, a 10 mg okrągłe; rowek dzielący w tych dawkach służy jedynie ułatwieniu przełamania tabletki, bez możliwości uzyskania równych dawek.
blister, celuloza mikrokrystaliczna, dawkowanie leku, hydroksypropyloceluloza, okres ważności leku, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, ramipryl, rowek dzielący, skrobia żelowana kukurydziana, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka, tlenek żelaza, tlenek żelaza czerwony, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 10 mg + 10 mg + 25 mg
Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed to lek w formie twardych kapsułek, zawierający trzy substancje czynne: ramipryl (2,5–10 mg), amlodypinę w postaci soli bezylanu (odpowiednio 6,934 mg dla dawki 5 mg i 13,868 mg dla dawki 10 mg amlodypiny) oraz hydrochlorotiazyd (12,5–25 mg). Preparat dostępny jest w sześciu wariantach dawkowania, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii nadciśnienia tętniczego. Kapsułki zawierają substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan bezwodny, skrobia żelowana kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa oraz sodu stearylofumaran, które zapewniają odpowiednią stabilność i rozpad leku. Różnorodność barwników w otoczce kapsułek umożliwia łatwą identyfikację poszczególnych dawek.
amlodypina, amlodypina bezylan, blister PA/Aluminium/PVC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, hydrochlorotiazyd, karboksymetyloskrobia sodowa, niezgodność farmaceutyczna, ramipryl, ramipryl amlodypina hydrochlorotiazyd, skrobia żelowana kukurydziana, sodu stearylofumaran, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, twarda kapsułka, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan bezwodny, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo to preparat złożony zawierający bisoprolol fumaran oraz ramipryl. Badania przedkliniczne bisoprololu wykazały brak działania teratogennego oraz negatywnego wpływu na płodność, choć w wysokich dawkach u ciężarnych samic zwierząt laboratoryjnych obserwowano toksyczne efekty, takie jak zmniejszenie masy ciała, zwiększona resorpcja płodów oraz opóźnienie rozwoju fizycznego. Ramipryl nie wykazywał ostrej toksyczności u gryzoni i psów, jednak długotrwałe podawanie w dawkach do 250 mg/kg/dobę u psów i małp powodowało powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co jest efektem farmakodynamicznym. Tolerowane dawki dobowe ramiprylu bez objawów toksycznych wynosiły odpowiednio: szczury 2,0 mg/kg, psy 2,5 mg/kg, małpy 8,0 mg/kg. U młodych szczurów pojedyncza dawka ramiprylu wywołała nieodwracalne uszkodzenie nerek.
aparat przykłębuszkowy, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie teratogenne, inhibitor ACE, morfologia krwi, poszerzenie miedniczek nerkowych, ramipryl, resorpcja płodu, stężenie elektrolitów w osoczu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerek, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – ApoRami 2,5 mg
Ramipryl charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenia w osoczu w ciągu 1 godziny, z biodostępnością aktywnego metabolitu ramiprylatu na poziomie 45% dla dawek 2,5-5 mg. Ramiprylat, główny aktywny metabolit, osiąga maksymalne stężenia po 2-4 godzinach, a stan stacjonarny w osoczu jest osiągany około 4 dnia leczenia przy dawkowaniu raz na dobę. Wiązanie z białkami osocza wynosi 73% dla ramiprylu i 56% dla ramiprylatu. Ramipryl ulega niemal całkowitej biotransformacji do ramiprylatu, który jest eliminowany głównie przez nerki, z efektywnym okresem półtrwania ramiprylatu wynoszącym 13-17 godzin dla dawek 5-10 mg, zależnym od dawki i wiązania z enzymem ACE.
biodostępność, biotransformacja, enzym konwertujący angiotensynę, ester diektopiperazynowy, esteraza wątrobowa, glukuronid, klirens kreatyniny, klirens ramiprylatu, masa ciała, nadciśnienie tętnicze, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przewód pokarmowy, ramipryl, ramiprylat, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, wiązanie z białkami, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramizek Combi 5 mg + 10 mg
Ramizek Combi to lek łączący ramipryl (inhibitor ACE) i amlodypinę (bloker kanałów wapniowych), stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, dostępny m.in. w dawce 5 mg ramiprylu + 10 mg amlodypiny. Profil bezpieczeństwa ramiprylu obejmuje przede wszystkim suchy kaszel i niedociśnienie tętnicze, a także ciężkie działania niepożądane, takie jak udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, niewydolność nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenia/agranulocytoza. Amlodypina najczęściej powoduje senność, zawroty głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności oraz obrzęki obwodowe. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). U dzieci i młodzieży profil bezpieczeństwa ramiprylu jest podobny do dorosłych, choć tachykardia i zapalenie spojówek występują częściej.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, amlodypina, białkomocz, ból stawów, bradykardia, cytolityczne zapalenie wątroby, częstoskurcz komorowy, dławica piersiowa, eozynofilia, erytrocytopenia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, kołatanie serca, leukopenia, łuszczycopodobne zapalenie skóry, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelita, obrzęk Quinckego, onycholiza, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, przeciwciała przeciwjądrowe, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchy kaszel, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, zaburzenia erekcji, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia smaku, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 5 mg + 5 mg + 12,5 mg
Lek Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed, zawierający inhibitory ACE, dihydropirydynę oraz tiazydowy diuretyk, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania. Należą do nich m.in. nadwrażliwość na składniki preparatu, w tym na ramipryl, amlodypinę, hydrochlorotiazyd oraz pochodne sulfonamidowe. Szczególnie istotne jest wykluczenie pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, ze względu na ryzyko zagrażającego życiu nawrotu obrzęku. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z wstrząsem, niedociśnieniem tętniczym, hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po zawale, zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), bezmoczem, istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych oraz zaburzeniami czynności wątroby. Ponadto, stosowanie w II i III trymestrze ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu, w tym małowodzia i hipoplazji czaszki.
afereza lipoprotein, aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, bezmocz, dna moczanowa, GFR, gospodarka kwasowo-zasadowa, hemofiltracja, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipoaldosteronizm, hipokaliemia, hiponatremia, hipoplazja czaszki, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, lek moczopędny, małowodzie, nadwrażliwość, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pochodna dihydropirydyny, ramiprilat, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, wstrząs sercopochodny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramizek Plus 10 mg + 5 mg
Preparat Ramizek Plus, zawierający bisoprolol fumaran oraz ramipryl, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak w dużych dawkach u gryzoni obserwowano toksyczne efekty na ciężarne samice (zmniejszone przyjmowanie pokarmu, redukcja masy ciała) oraz na zarodek/płód (zwiększona resorpcja, obniżona masa urodzeniowa, opóźniony rozwój fizyczny). Ramipryl nie wykazywał ostrej toksyczności u gryzoni i psów, a dawki tolerowane bez szkodliwego działania wynosiły odpowiednio: szczury 2 mg/kg/dobę, psy 2,5 mg/kg/dobę, małpy 8 mg/kg/dobę. Zaobserwowano jednak nieodwracalne uszkodzenia nerek u bardzo młodych szczurów po pojedynczej dawce ramiprylu oraz nefrotoksyczność u potomstwa przy dawkach ≥50 mg/kg/dobę podawanych samicom w ciąży i laktacji.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, beta-adrenolityk, bezpieczeństwo farmakologiczne, bisoprolol fumaran, działanie nefrotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, obraz krwi, ostra toksyczność, poszerzenie miedniczek nerkowych, ramipryl, resorpcja płodu, stężenie elektrolitów, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozmnażanie, uszkodzenie nerek, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piramil 10 mg 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące ramiprylu, substancji czynnej w produkcie Piramil, wskazują na brak toksyczności ostrej po doustnym podaniu u gryzoni i psów, co sugeruje niski potencjał toksyczny przy jednorazowym przedawkowaniu. Przewlekłe podawanie ramiprylu w dawkach do 2 mg/kg mc./dobę u szczurów, 2,5 mg/kg mc./dobę u psów oraz 8 mg/kg mc./dobę u małp było dobrze tolerowane, choć obserwowano charakterystyczne dla inhibitorów ACE zaburzenia elektrolitowe, zmiany hematologiczne oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego przy wysokich dawkach (250 mg/kg mc./dobę). Szczególnie istotne jest nieodwracalne uszkodzenie nerek u młodych szczurów po pojedynczej dawce, co ma implikacje dla stosowania u dzieci i młodzieży.
aparat przykłębuszkowy, działanie kancerogenne, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, miedniczka nerkowa, mutagenność, obraz krwi, profil farmakodynamiczny, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ, układ nerkowy, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna, zaburzenie płodności, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – RABADA 2,5 mg + 1,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku RABADA, zawierającego bisoprolol fumaran i ramipryl, przeprowadzono oddzielnie dla każdej substancji czynnej. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak w wysokich dawkach obserwowano toksyczność reprodukcyjną, objawiającą się zwiększoną resorpcją płodu, zmniejszoną masą urodzeniową oraz opóźnionym rozwojem fizycznym potomstwa. Ramipryl wykazywał brak istotnej toksyczności ostrej, natomiast w badaniach przewlekłych dawki tolerowane wynosiły odpowiednio 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp. U młodych szczurów podanie pojedynczej dawki ramiprylu spowodowało nieodwracalne uszkodzenie nerek, co ma istotne znaczenie dla potencjalnego stosowania u pacjentów pediatrycznych.
aparat przykłębuszkowy, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwertaza angiotensyny, poszerzenie miedniczki nerkowej, przerost aparatu przykłębuszkowego, ramipryl, resorpcja płodu, toksyczność ciążowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerki, wada rozwojowa płodu, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Polpril 2,5 mg
Lek Polpril w dawce 2,5 mg zawiera ramipryl, inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej. Ponadto, Polpril jest wskazany w profilaktyce chorób układu sercowo-naczyniowego u pacjentów z jawną miażdżycową chorobą serca, po przebytym udarze lub z chorobą naczyń obwodowych, a także u chorych z cukrzycą i dodatkowymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego. Lek znajduje zastosowanie w leczeniu różnych postaci nefropatii, w tym w początkowym stadium cukrzycowej nefropatii kłębuszkowej (mikroalbuminuria), jawnej nefropatii cukrzycowej z białkomoczem oraz nefropatii kłębuszkowej o innej etiologii z białkomoczem ≥3 g/dobę. Polpril jest również stosowany w terapii objawowej niewydolności serca oraz w prewencji wtórnej po ostrym zawale mięśnia sercowego, z zaleceniem rozpoczęcia leczenia po upływie 48 godzin od zdarzenia.
białkomocz, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, dyslipidemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek hipotensyjny, miażdżyca, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, nefropatia kłębuszkowa, nefropatia niecukrzycowa, niewydolność serca, objawy niewydolności serca, prewencja wtórna, ramipryl, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 5 mg + 5 mg
Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo to preparat złożony dostępny w sześciu mocach: 2,5 mg + 1,25 mg; 2,5 mg + 2,5 mg; 5 mg + 2,5 mg; 5 mg + 5 mg; 10 mg + 5 mg; 10 mg + 10 mg, stosowany u dorosłych pacjentów, którzy wcześniej przyjmowali ramipryl i bisoprolol w oddzielnych preparatach w tych samych dawkach, zapewniając odpowiednią kontrolę choroby. Lek jest wskazany przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłego zespołu wieńcowego (zwłaszcza po zawale mięśnia sercowego i/lub rewaskularyzacji), przewlekłej niewydolności serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową lewej komory (HFrEF), profilaktyce wtórnej po ostrym zawale mięśnia sercowego (leczenie rozpoczynane po >48 godzinach od zdarzenia) oraz u pacjentów z jawną miażdżycową chorobą zakrzepową układu krążenia i cukrzycą z dodatkowymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego. Najniższa dawka (2,5 mg + 1,25 mg) jest wskazana jedynie w przewlekłym zespole wieńcowym i niewydolności serca, natomiast wyższe dawki obejmują pełen zakres wskazań, w tym nadciśnienie i profilaktykę wtórną po zawale.
angioplastyka wieńcowa, bisoprolol, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, compliance, cukrzyca, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, czynność skurczowa lewej komory, dyslipidemia, miażdżycowa choroba zakrzepowa, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, objawy niewydolności serca, ostry zawał mięśnia sercowego, pomostowanie aortalno-wieńcowe, profilaktyka wtórna, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, przewlekła niewydolność serca, przewlekły zespół wieńcowy, ramipryl, terapia substytucyjna, udar mózgu, wszczepienie stentu, zabieg rewaskularyzacji, zawał mięśnia sercowego, zmniejszona czynność skurczowa lewej komory - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – ApoRami 1,25 mg
Lek ApoRami zawierający ramipryl (dawki 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg, 10 mg) jest inhibitorem ACE, którego stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży i karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Terapia ramiprylem jest przeciwwskazana w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, objawiającego się pogorszeniem czynności nerek, małowodziem oraz opóźnieniem kostnienia czaszki. W I trymestrze stosowanie nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć nie do końca potwierdzonego, ryzyka teratogennego. W przypadku rozpoznania ciąży u pacjentki stosującej ApoRami, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wprowadzenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży. Zaleca się również ultrasonograficzną kontrolę czynności nerek i struktury czaszki płodu przy ekspozycji od II trymestru.
czynność nerek płodu, drugi i trzeci trymestr ciąży, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kontrola ultrasonograficzna, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niewydolność nerek, oliguria, opóźnienie kostnienia kości, perfuzja narządowa, pierwszy trymestr ciąży, płyn owodniowy, ramipryl, terapia przeciwnadciśnieniowa, wcześniak, wpływ teratogenny, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ramizek Combi 5 mg + 5 mg
Ramizek Combi to lek złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), dostępny w kapsułkach o pięciu różnych kombinacjach dawek: 2,5 mg + 5 mg, 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg (ramipryl + amlodypina). Preparat jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest już skutecznie kontrolowane podczas jednoczesnego stosowania obu substancji czynnych w tych samych dawkach. Decyzja o zastosowaniu Ramizek Combi powinna opierać się na stabilności ciśnienia i dotychczasowym leczeniu, a dawki leku muszą odpowiadać wcześniej stosowanym dawkom monoterapii ramiprylem i amlodypiną.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – ACEBIS 10 mg + 5 mg
ACEBIS to lek w formie kapsułek twardych, zawierający dwie substancje czynne: ramipryl oraz bisoprololu fumaranu, dostępny w sześciu wariantach dawkowania, umożliwiających precyzyjne dostosowanie terapii. Dawkowania obejmują kombinacje ramiprylu od 2,5 mg do 10 mg oraz bisoprololu od 1,25 mg do 10 mg. Każdy wariant zawiera laktozę jednowodną w ilościach od 40,97 mg do 163,88 mg, co jest istotne w kontekście nietolerancji laktozy u pacjentów. Kapsułki różnią się rozmiarem (Rozmiar 0 lub 2) oraz kolorystyką, co ułatwia ich identyfikację, a zawartość ramiprylu występuje jako biały lub prawie biały proszek, natomiast bisoprolol w formie powlekanych, żółtych tabletek (jedna lub dwie w zależności od dawki).
alkohol poliwinylowy, amonowy wodorotlenek, bisoprololu fumaran, celuloza mikrokrystaliczna, glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, potasu wodorotlenek, ramipryl, sodu stearylofumaran, szelak, triglicerydy kwasów tłuszczowych, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan bezwodny, żelatyna, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumilar 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Sumilar, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały zróżnicowany profil toksyczności obu substancji czynnych. Ramipryl w dawkach do 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp nie wywoływał działań niepożądanych, choć przy wyższych dawkach (250 mg/kg/dobę) obserwowano powiększenie aparatu przykłębuszkowego, będące efektem farmakodynamicznym. Badania reprodukcyjne ramiprylu nie wykazały teratogenności ani zaburzeń płodności, jednak dawki ≥50 mg/kg/dobę podawane samicom szczurów w okresie płodowym i laktacji powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Testy mutagenności ramiprylu nie potwierdziły potencjału mutagennego ani genotoksycznego.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Ramidilan HCT 10 mg + 5 mg + 25 mg
Ramidilan HCT to preparat złożony w formie kapsułek twardych, zawierający trzy substancje czynne: ramipryl (5 lub 10 mg), amlodypinę (5 lub 10 mg, podawaną jako amlodypina bezylan w dawkach 6,934 mg lub 13,868 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 lub 25 mg). Dostępny jest w czterech wariantach dawkowania, co pozwala na indywidualizację terapii nadciśnienia tętniczego. Charakterystyczne kolory kapsułek ułatwiają identyfikację dawki, a skład wewnętrzny kapsułek jest jednolity i obejmuje m.in. celulozę mikrokrystaliczną, wapnia wodorofosforan, skrobię żelowaną kukurydzianą, karboksymetyloskrobię sodową oraz sodu stearylofumaran. Osłonki kapsułek zawierają żelatynę, dwutlenek tytanu oraz tlenki żelaza (czerwony, żółty, czarny) w różnych kombinacjach, co nadaje im specyficzne barwy.
amlodypina, amlodypina bezylan, blister PA/Aluminium/PVC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, hydrochlorotiazyd, kapsułka twarda, karboksymetyloskrobia sodowa, okres ważności leku, postać farmaceutyczna, ramipryl, skrobia żelowana kukurydziana, sodu stearylofumaran, substancja dezintegrująca, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, terapia hipotensyjna, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, złożony produkt leczniczy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ampril 5 mg tabletki 5 mg
Ampril to preparat zawierający ramipryl w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, będący inhibitorem ACE stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego i chorób układu sercowo-naczyniowego. Tabletki różnią się nie tylko dawką substancji czynnej, ale także zawartością laktozy jednowodnej, która wynosi odpowiednio 150,86 mg (2,5 mg), 91,65 mg (5 mg) oraz 183,54 mg (10 mg). Każda dawka ma charakterystyczny wygląd i barwę wynikającą z zastosowanych barwników: żółte (2,5 mg), różowe (5 mg) oraz białe do białawego (10 mg). Substancje pomocnicze wspólne dla wszystkich dawek to m.in. sodu wodorowęglan (E 500), kroskarmeloza sodowa, skrobia żelowana kukurydziana oraz sodu stearylofumaran, które wpływają na stabilność, rozpad i właściwości tabletki.
choroby układu sercowo-naczyniowego, inhibitor ACE, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, ramipryl, skrobia żelowana, środek poślizgowy, środek rozpadowy, środek wiążący, stearylofumaran sodu, substancja buforująca, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sumilar HCT 10 mg + 10 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Sumilar HCT, zawierający ramipryl (inhibitor ACE), amlodypinę (antagonista wapnia) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane ryzyko toksycznego działania na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie ramiprylu jest niezalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Amlodypina powinna być stosowana w ciąży jedynie, gdy korzyści przewyższają ryzyko i brak jest bezpieczniejszych alternatyw, natomiast długotrwałe stosowanie hydrochlorotiazydu w II i III trymestrze może prowadzić do niedokrwienia płodu i łożyska oraz opóźnienia rozwoju płodu. Zaleca się natychmiastowe przerwanie terapii inhibitorami ACE po potwierdzeniu ciąży oraz monitorowanie ultrasonograficzne płodu w przypadku ekspozycji od II trymestru.
amlodypina, antagonista wapnia, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie płodu, niewydolność nerek, przepływ maciczno-łożyskowy, ramipryl, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, sulfonamidy, USG czaszki płodu, żółtaczka - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ramizek Plus 5 mg + 5 mg
Ramizek Plus to preparat złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), dostępny w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg ramiprylu + 1,25 mg bisoprololu do 10 mg + 10 mg. Zalecane dawkowanie to jedna kapsułka raz dziennie, rano przed posiłkiem. Lek nie jest wskazany do inicjacji terapii; pacjent powinien być wcześniej stabilizowany na monoterapii oboma składnikami przez minimum 4 tygodnie. W przypadku konieczności zmiany dawki, dostosowanie należy przeprowadzać osobno dla ramiprylu i bisoprololu, a nie preparatem złożonym. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie ramiprylu dostosowuje się według klirensu kreatyniny: dla ClCr ≥ 60 ml/min dawka początkowa 2,5 mg/dobę, maksymalna 10 mg; dla ClCr 30-60 ml/min dawka początkowa 2,5 mg/dobę, maksymalna 5 mg; preparat jest przeciwwskazany przy ClCr 10-30 ml/min. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami wątroby maksymalna dawka ramiprylu wynosi 2,5 mg/dobę, a leczenie wymaga ścisłej kontroli lekarskiej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 10 mg + 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące produktu leczniczego Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa obu substancji czynnych. Bisoprolol fumaran nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, choć w wysokich dawkach u ciężarnych samic obserwowano toksyczność objawiającą się zmniejszeniem masy ciała, zmniejszoną ilością przyjmowanego pokarmu oraz działaniami toksycznymi na zarodek i płód, takimi jak zwiększona resorpcja płodu, zmniejszona masa urodzeniowa i opóźnienie rozwoju fizycznego. Ramipryl wykazał brak ostrej toksyczności po doustnym podaniu u gryzoni i psów, natomiast w badaniach przewlekłych dawki tolerowane wynosiły odpowiednio 2 mg/kg/d u szczurów, 2,5 mg/kg/d u psów oraz 8 mg/kg/d u małp. Zaobserwowano zmiany w stężeniach elektrolitów i morfologii krwi oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp przy dawkach dobowych do 250 mg/kg/d, co odzwierciedla farmakodynamiczne działanie ramiprylu.
aparat przykłębuszkowy, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie teratogenne, elektrolity osocza, farmakodynamika, genotoksyczność, miedniczka nerkowa, morfologia krwi, potencjał mutagenny, ramipryl, resorpcja płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ampril 5 mg tabletki 5 mg
Ramipryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży oraz niewskazany w pierwszym trymestrze ze względu na ryzyko teratogenności i poważnych powikłań u płodu, takich jak zaburzenia czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia kości czaszki. U noworodków narażonych na działanie ramiprylu w okresie ciąży obserwuje się ryzyko niewydolności nerek, niedociśnienia tętniczego oraz hiperkaliemii. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej ramipryl, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego o udokumentowanym bezpieczeństwie. Zaleca się także szczegółowe badania ultrasonograficzne płodu, w tym ocenę nerek, czaszki oraz ilości płynu owodniowego, a po porodzie ścisłą obserwację noworodka pod kątem parametrów nerkowych, ciśnienia tętniczego i elektrolitów.
Ampril, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne nerek, beta-bloker, ciśnienie tętnicze, diureza, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, labetalol, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, nefrolog dziecięcy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, nifedypina, oliguria, opóźnienie kostnienia czaszki, perinatologia, pierwszy trymestr ciąży, ramipryl, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramipril Actavis 10 mg
Ramipril Actavis, jako inhibitor ACE, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane toksyczne działanie na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie leku nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka wad rozwojowych. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki przyjmującej Ramipril Actavis, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia. U noworodków narażonych na działanie inhibitora ACE w ciąży obserwuje się ryzyko niewydolności nerek, hipotensji oraz hiperkaliemii, co wymaga ścisłej obserwacji i monitorowania parametrów nerkowych oraz elektrolitów.
ciśnienie tętnicze, czynność nerek płodu, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor ACE, kostnienie kości czaszki, leczenie hipotensyjne, małowodzie, niewydolność nerek, oliguria, pierwszy trymestr ciąży, poziom potasu we krwi, ramipryl, terapia hipotensyjna, ultrasonografia czaszki płodu, ultrasonografia nerek płodu, wydalanie moczu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ampril 2,5 mg tabletki 2,5 mg
Ramipryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane ryzyko teratogenności i toksyczności dla płodu. W pierwszym trymestrze stosowanie ramiprylu nie jest zalecane, choć dane epidemiologiczne nie są jednoznaczne co do ryzyka wad rozwojowych, nie można go całkowicie wykluczyć. Ekspozycja na ramipryl w późniejszych etapach ciąży może prowadzić do poważnych zaburzeń rozwojowych, takich jak dysfunkcja nerek płodu, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki, a także do powikłań u noworodków, w tym niewydolności nerek, niedociśnienia tętniczego i hiperkaliemii. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej ramipryl, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wprowadzenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży. Zaleca się również kontrolne badanie ultrasonograficzne w celu monitorowania rozwoju nerek i czaszki płodu.
badanie ultrasonograficzne, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktacja, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, oliguria, opóźnienie kostnienia kości czaszki, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie leku do mleka kobiecego, ramipryl, upośledzenie filtracji kłębuszkowej, wada rozwojowa płodu, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ampril 10 mg tabletki 10 mg
Dane przedkliniczne ramiprylu, substancji czynnej Amprilu, obejmują szeroki zakres badań toksykologicznych, reprodukcyjnych oraz mutagenności, które potwierdzają jego bezpieczeństwo stosowania. W badaniach toksyczności ostrej nie wykazano istotnej toksyczności po podaniu doustnym u gryzoni i psów. Przewlekłe podawanie ramiprylu u szczurów, psów i małp ujawniło zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz zmiany hematologiczne, a przy wysokich dawkach (250 mg/kg/dobę) zaobserwowano znaczne powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp, co jest związane z farmakodynamicznym działaniem inhibitora ACE. Dawki NOAEL ustalono na poziomie 2,0 mg/kg/dobę dla szczurów, 2,5 mg/kg/dobę dla psów oraz 8 mg/kg/dobę dla małp, co stanowi podstawę do oceny marginesu bezpieczeństwa w terapii klinicznej.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Ramizek Plus 5 mg + 2,5 mg
Ramizek Plus, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wynikające z mechanizmów działania obu składników. Szczególnie istotne jest unikanie podwójnej blokady układu RAA, np. poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z sakubitrylem/walsartanem, co jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkiego obrzęku naczynioruchowego; zaleca się zachowanie 36-godzinnego odstępu między terapiami. Istotne jest także monitorowanie stężenia potasu w surowicy podczas jednoczesnego stosowania Ramizek Plus z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu, trimetoprymem, cyklosporyną czy heparyną ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Ponadto, stosowanie NLPZ (w tym kwasu acetylosalicylowego w dawkach przeciwzapalnych) może osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe obu składników oraz zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii, co wymaga ostrożności i monitorowania funkcji nerek, zwłaszcza u osób starszych.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, chromanie przestankowe, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, filtracja kłębuszkowa, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor mTOR, lek moczopędny oszczędzający potas, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek sympatykomimetyczny, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada układu RAA, procedura pozaustrojowa, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, racekadotryl, ramipryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, receptor alfa-adrenergiczny, sakubitryl walsartan, selektywny beta-adrenolityk, sól litu, trimetoprym, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wildagliptyna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ramizek Plus 2,5 mg + 1,25 mg
Lek Ramizek Plus to preparat złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol fumaran (selektywny beta-adrenolityk), stosowany jako terapia substytucyjna u dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, przewlekłym zespołem wieńcowym (w tym po zawale mięśnia sercowego i/lub rewaskularyzacji) oraz przewlekłą niewydolnością serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową lewej komory. Kluczowym warunkiem rozpoczęcia terapii Ramizek Plus jest uprzednie ustabilizowanie pacjenta na oddzielnych preparatach ramiprylu i bisoprololu w dawkach odpowiadających wybranej kombinacji leku złożonego. Preparat dostępny jest w sześciu dawkach, od 2,5 mg ramiprylu + 1,25 mg bisoprololu do 10 mg + 10 mg, z różnymi wskazaniami zależnymi od dawki; najmniejsza dawka nie jest wskazana w leczeniu nadciśnienia tętniczego, a jedynie w przewlekłym zespole wieńcowym i niewydolności serca.
beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, czynność skurczowa lewej komory, inhibitor konwertazy angiotensyny, kapsułka twarda, laktoza, modyfikacja dawki, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, przewlekła niewydolność serca, przewlekły zespół wieńcowy, ramipryl, terapia substytucyjna, zabieg rewaskularyzacyjny, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Telmisartan Orion 40 mg
Telmisartan, będący antagonistą receptora angiotensyny II typu AT1 (kod ATC: C09CA07), jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych. Charakteryzuje się wysokim powinowactwem i długotrwałym wiązaniem z receptorem AT1, bez działania agonistycznego i wpływu na inne receptory, w tym AT2. Dawkowanie 80 mg telmisartanu skutecznie hamuje wzrost ciśnienia tętniczego indukowany angiotensyną II przez 24 godziny, z efektem utrzymującym się do 48 godzin. Działanie hipotensyjne rozwija się w ciągu 3 godzin od podania, osiągając maksimum po 4-8 tygodniach terapii, obniżając zarówno ciśnienie skurczowe, jak i rozkurczowe, bez wpływu na częstość akcji serca. W porównaniu z inhibitorami ACE, telmisartan cechuje się mniejszą częstością występowania kaszlu i obrzęku naczynioruchowego. Mechanizm działania nie obejmuje hamowania konwertazy angiotensyny ani wpływu na aktywność reninową osocza, co ogranicza działania niepożądane związane z bradykininą.
aktywność reninowa osocza, aldosteron, aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, atenolol, bradykinina, choroba naczyń mózgowych, choroba sercowo-naczyniowa, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, działanie moczopędne, działanie natriuretyczne, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt hipotensyjny, enalapryl, eozynofilia, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwertaza angiotensyny, lizynopryl, makroalbuminuria, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, posocznica, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory serca, przewlekła choroba nerek, ramipryl, rebound hypertension, renina, retinopatia, through to peak ratio, udar mózgu, współczynnik ryzyka, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Rimal 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Rimal to preparat w postaci kapsułek twardych, zawierający dwie substancje czynne: ramipryl oraz amlodypinę (w formie bezylanu amlodypiny). Dostępne są cztery warianty dawkowania: 5 mg ramiprylu + 5 mg amlodypiny, 5 mg ramiprylu + 10 mg amlodypiny, 10 mg ramiprylu + 5 mg amlodypiny oraz 10 mg ramiprylu + 10 mg amlodypiny. Kapsułki różnią się także składem osłonek, co umożliwia ich łatwą identyfikację wizualną. Substancje pomocnicze w formulacji obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, hypromelozę, krospowidon (typ B) oraz glicerolu dibehenian, które zapewniają odpowiednią stabilność, wiązanie i rozpad kapsułek po podaniu.
amlodypina, bezylan amlodypiny, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glicerolu dibehenian, hypromeloza, indygotyna, kapsułka twarda, krospowidon, okres ważności, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, ramipryl, środek rozsadzający, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, żelatyna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Apoauronarami 10 mg
Lek Apoauronarami zawierający ramipryl dostępny jest w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg w formie tabletek doustnych. Dawkowanie powinno być indywidualizowane w zależności od wskazań klinicznych, profilu pacjenta oraz kontroli ciśnienia tętniczego. Zaleca się przyjmowanie leku codziennie o stałej porze, niezależnie od posiłku, z uwzględnieniem, że tabletki 2,5 mg można dzielić na równe części, natomiast tabletki 5 mg i 10 mg posiadają jedynie rowek ułatwiający przełknięcie. U pacjentów stosujących diuretyki konieczna jest ostrożność ze względu na ryzyko hipotonii, odwodnienia i hiponatremii; w takich przypadkach zaleca się odstawienie diuretyków na 2-3 dni przed rozpoczęciem terapii ramiprylem. Dawka początkowa u pacjentów z nadciśnieniem i stosujących diuretyki to 1,25 mg, z koniecznością monitorowania funkcji nerek i poziomu potasu w surowicy. Maksymalna dawka dobowa wynosi 10 mg, a dawkowanie można modyfikować co 1-4 tygodnie w zależności od tolerancji i efektu terapeutycznego.
białkomocz, biodostępność substancji czynnej, choroba układu sercowo-naczyniowego, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, czynność nerek, hemodializa, hiponatremia, hipotonia, klirens kreatyniny, lek hipotensyjny, lek moczopędny, mikroalbuminuria, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, nefropatia, niewydolność serca, odwodnienie, ostry zawał mięśnia sercowego, ramipryl, stężenie potasu w surowicy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sumilar HCT 5 mg + 5 mg + 12,5 mg
Sumilar HCT to potrójny preparat hipotensyjny zawierający ramipryl (inhibitor ACE), amlodypinę (antagonista kanału wapniowego z grupy dihydropirydyn) oraz hydrochlorotiazyd (tiazydowy diuretyk). Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze, w tym na pochodne sulfonamidowe, oraz u osób z historią obrzęku naczynioruchowego. Nie należy go stosować w stanach hemodynamicznych takich jak wstrząs, niedociśnienie tętnicze, zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca, a także w II i III trymestrze ciąży oraz podczas karmienia piersią ze względu na ryzyko teratogenności i toksyczności. Przeciwwskazaniem są także ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), zaburzenia czynności wątroby, istotne obustronne zwężenie tętnic nerkowych oraz zaburzenia elektrolitowe oporne na leczenie, takie jak hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia i objawowa hiperurykemia. Dawkowanie leku obejmuje kombinacje ramiprylu 5-10 mg, amlodypiny 5-10 mg oraz hydrochlorotiazydu 12,5-25 mg.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, działanie teratogenne, everolimus, glikokortykosteroid, hemofiltracja, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitor neprylizyny, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, pochodna dihydropirydyny, pochodna sulfonamidowa, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, sirolimus, temsirolimus, tiazydowy lek moczopędny, wstrząs sercopochodny, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty