ramipryl
Ramipryl to inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE-I) stosowany powszechnie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz w celu nefroprotekcji u pacjentów z nefropatią cukrzycową. Jako prolek, jest przekształcany w wątrobie do aktywnego metabolitu – ramiprilatu.
Mechanizm działania ramiprylu polega na blokowaniu konwertazy angiotensyny, co prowadzi do zmniejszenia produkcji angiotensyny II oraz zwiększenia stężenia bradykininy. Efektem jest rozszerzenie naczyń krwionośnych, zmniejszenie oporu obwodowego i obciążenia następczego serca oraz obniżenie ciśnienia tętniczego.
W praktyce klinicznej ramipryl stosuje się w dawkach od 2,5 do 10 mg na dobę, zazwyczaj w jednej dawce. Lek wykazuje długi okres półtrwania, co umożliwia wygodne dawkowanie raz na dobę. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: suchy kaszel, hipotonia, hiperkaliemia oraz zaburzenia funkcji nerek, szczególnie u osób z już istniejącą chorobą nerek.
Ramipryl jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na teratogenne działanie, a także u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie. Wymaga ostrożnego stosowania u osób z niewydolnością nerek, zwężeniem tętnicy nerkowej oraz podczas jednoczesnego podawania leków moczopędnych oszczędzających potas.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramizek Combi 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ramizek Combi zawiera ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn), co determinuje złożony profil przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na którykolwiek składnik, w tym inne inhibitory ACE i pochodne dihydropirydyny. U pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m² nie należy łączyć Ramizek Combi z aliskirenem ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, zwłaszcza nefrotoksyczności. Konieczne jest zachowanie co najmniej 36-godzinnego odstępu po stosowaniu sakubitrylu z walsartanem, aby uniknąć obrzęku naczynioruchowego. Lek jest przeciwwskazany u osób z historią obrzęku naczynioruchowego, znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, w drugim i trzecim trymestrze ciąży, a także u pacjentów z niedociśnieniem lub niestabilnością hemodynamiczną.
antagonista wapnia, cukrzyca, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja lekowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, sakubitryl z walsartanem, stenoza aortalna, stenoza zastawki aortalnej, wstrząs kardiogenny, zabieg pozaustrojowy, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ampril 2,5 mg tabletki 2,5 mg
Dawkowanie ramiprylu (Ampril) powinno być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, wskazania oraz odpowiedzi na terapię. Dawka początkowa w nadciśnieniu tętniczym wynosi zwykle 2,5 mg/dobę, z możliwością rozpoczęcia od 1,25 mg u pacjentów przyjmujących leki moczopędne lub z silną aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron. Dawkę można stopniowo zwiększać co 2-4 tygodnie do maksymalnie 10 mg/dobę, zwykle podawaną raz dziennie. W profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych oraz u pacjentów z nefropatią niecukrzycową dawki początkowe wahają się od 1,25 do 2,5 mg/dobę, z zalecanym stopniowym zwiększaniem do 10 mg/dobę. W przypadku pacjentów po zawale mięśnia sercowego dawka początkowa wynosi 2,5 mg dwa razy na dobę, z możliwością zmniejszenia do 1,25 mg dwa razy na dobę w przypadku nietolerancji, a dawka docelowa to 5 mg dwa razy na dobę. U pacjentów z niewydolnością nerek dawka dobowa powinna być dostosowana do klirensu kreatyniny, np. 2,5 mg/dobę przy klirensie ≥60 ml/min do maksymalnej dawki 10 mg, a u pacjentów z klirensem 10-30 ml/min dawka początkowa to 1,25 mg/dobę z maksymalną dawką 5 mg/dobę. U pacjentów hemodializowanych zaleca się podawanie 1,25 mg/dobę do 5 mg/dobę, najlepiej kilka godzin po dializie. W przypadku zaburzeń czynności wątroby maksymalna dawka dobowa wynosi 2,5 mg, a u osób w podeszłym wieku zaleca się mniejsze dawki początkowe (1,25 mg) i bardziej stopniowe zwiększanie dawki ze względu na ryzyko działań niepożądanych.
białkomocz, biodostępność, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, czynność nerek, hemodializa, klirens kreatyniny, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, mikroalbuminuria, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, nefropatia, niedociśnienie, niewydolność serca, profilaktyka chorób układu sercowo-naczyniowego, ramipryl, stężenie potasu, terapia skojarzona, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 2,5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta1-adrenolityk), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane ryzyko toksycznego działania na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania u noworodka takie jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. Stosowanie w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Bisoprolol może powodować zmniejszenie perfuzji łożyska, co skutkuje opóźnieniem wzrostu wewnątrzmacicznego, śmiercią płodu, ryzykiem poronienia i przedwczesnego porodu, a także hipoglikemią i bradykardią u noworodków. W przypadku konieczności stosowania beta-adrenolityków w ciąży preferowany jest bisoprolol, jednak tylko przy ścisłym monitorowaniu przepływu maciczno-łożyskowego i rozwoju płodu.
bisoprolol fumaran, bradykardia, drugi i trzeci trymestr, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotonia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kontrola ultrasonograficzna, lek beta-adrenolityczny, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia, perfuzja łożyska, pierwszy trymestr ciąży, poród przedwczesny, poronienie samoistne, ramipryl, receptor beta-1 adrenergiczny, śmierć wewnątrzmaciczna, terapia hipotensyjna, teratogenność, układ maciczno-łożyskowy, wzrost wewnątrzmaciczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – ApoRami 5 mg
Stosowanie ramiprylu (ApoRami), inhibitora ACE, u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas laktacji wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i toksyczne dla płodu i noworodka. Ramipryl jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży z powodu udokumentowanego ryzyka powikłań, takich jak pogorszenie czynności nerek płodu, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki, a u noworodków – niewydolność nerek, hipotonia i hiperkaliemia. W pierwszym trymestrze stosowanie ramiprylu nie jest zalecane, choć dane epidemiologiczne dotyczące ryzyka teratogennego są niejednoznaczne. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wprowadzenie bezpiecznej alternatywy przeciwnadciśnieniowej. Monitorowanie płodu powinno obejmować regularne badania ultrasonograficzne czynności nerek i rozwoju czaszki.
ApoRami, badanie ultrasonograficzne, diureza, drugi i trzeci trymestr ciąży, farmakoterapia, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, okres laktacji, oliguria, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, pogorszenie czynności nerek, ramipryl, ryzyko teratogenne, stężenie elektrolitów, terapia hipotensyjna, toksyczne działanie na płód - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ramipril Actavis 10 mg
Ramipril Actavis, dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg, jest inhibitorem ACE o szerokim spektrum zastosowań w kardiologii i nefrologii. Wskazania obejmują leczenie nadciśnienia tętniczego zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej, profilaktykę sercowo-naczyniową u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, przebytym udarem mózgu, chorobą naczyń obwodowych oraz u chorych z cukrzycą i dodatkowymi czynnikami ryzyka. W nefrologii ramipril jest stosowany w początkowym stadium cukrzycowej nefropatii kłębuszkowej (mikroalbuminuria), jawnej nefropatii cukrzycowej z białkomoczem oraz w nefropatii kłębuszkowej o innej etiologii z białkomoczem ≥3 g/dobę, gdzie spowalnia progresję uszkodzenia nerek. Lek jest również wskazany w leczeniu objawowej niewydolności serca oraz w prewencji wtórnej po ostrym zawale mięśnia sercowego, z rozpoczęciem terapii powyżej 48 godzin od zdarzenia.
białkomocz, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca, inhibitor konwertazy angiotensyny, leki hipotensyjne, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, nefropatia cukrzycowa kłębuszkowa, nefropatia kłębuszkowa, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, obciążenie następcze serca, prewencja wtórna, profilaktyka sercowo-naczyniowa, ramipryl, sercowo-naczyniowy czynnik ryzyka, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 5 mg + 5 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed jest dostępny w formie twardych kapsułek o sześciu różnych kombinacjach dawek substancji czynnych: ramipryl (2,5 mg, 5 mg, 10 mg), amlodypina (5 mg lub 10 mg, podawana jako 6,934 mg lub 13,868 mg amlodypiny bezylanu) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg lub 25 mg). Kombinacje te wykazują synergistyczne działanie hipotensyjne, co umożliwia indywidualizację terapii nadciśnienia tętniczego. Kapsułki charakteryzują się unikalnym kodem kolorystycznym wieczka i korpusu, co ułatwia ich identyfikację kliniczną. Substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan bezwodny, skrobia żelowana kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa oraz sodu stearylofumaran, zapewniają odpowiednią stabilność, rozpad i właściwości farmaceutyczne produktu.
amlodypina, bezylan amlodypiny, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, działanie hipotensyjne, hydrochlorotiazyd, kapsułka twarda, karboksymetyloskrobia sodowa, okres ważności leku, ramipryl, skrobia żelowana kukurydziana, stearylofumaran sodu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wodorofosforan wapnia bezwodny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Egiramlon 5 mg + 5 mg
Egiramlon to preparat złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn). Przeciwwskazania do stosowania wynikają z właściwości obu substancji. Ramipryl jest przeciwwskazany u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, w drugim i trzecim trymestrze ciąży, niedociśnieniem oraz niestabilnością hemodynamiczną. Ponadto, nie należy łączyć ramiprylu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m² ze względu na ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek, ani z sakubitrylem+walsartanem z powodu ryzyka obrzęku naczynioruchowego (konieczny odstęp 36 godzin). Amlodypina jest przeciwwskazana w ciężkim niedociśnieniu, wstrząsie (w tym kardiogennym), zwężeniu drogi odpływu z lewej komory (np. ciężkie zwężenie zastawki aorty) oraz niestabilnej hemodynamicznie niewydolności serca po zawale mięśnia sercowego.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, azorubina, czerwień Allura, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, niedociśnienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pochodna dihydropirydyny, ramipryl, reakcja alergiczna, sakubitryl walsartan, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sumilar 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Sumilar, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), jest przeciwwskazany do stosowania w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego wpływu na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Stosowanie w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki przyjmującej Sumilar, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie alternatywnej terapii. Noworodki narażone na inhibitory ACE powinny być monitorowane pod kątem niedociśnienia tętniczego, niewydolności nerek oraz hiperkaliemii. Amlodypina, choć mniej przebadana, wykazuje toksyczny wpływ na płodność w badaniach na zwierzętach i powinna być stosowana w ciąży jedynie, gdy korzyści przewyższają ryzyko.
amlodypina, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, czynność nerek, diureza, filtracja kłębuszkowa, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kostnienie czaszki, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, perfuzja narządowa, ramipryl, skąpomocz, teratogenny, toksyczność płodności - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ramicor 10 mg
Produkt leczniczy Ramicor (ramipryl) w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, głównie poprzez działania niepożądane związane z obniżeniem ciśnienia tętniczego, takie jak zawroty głowy. Szczególne ryzyko występuje w okresach: inicjacji terapii, po zmianie leku, po przyjęciu pierwszej dawki oraz po zwiększeniu dawki, kiedy stężenie ramiprylu we krwi ulega znacznym wahaniom. W tych fazach zaleca się ograniczenie czynności wymagających wzmożonej koncentracji, w szczególności nieprowadzenie pojazdów mechanicznych ani nieobsługiwanie maszyn przez kilka godzin po przyjęciu leku lub zwiększeniu dawki.
choroba współistniejąca, dawkowanie, działanie farmakologiczne, działanie niepożądane, farmakoterapia, inhibitor konwertazy angiotensyny, obniżenie ciśnienia tętniczego, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, ramipryl, stężenie substancji czynnej, układ sercowo-naczyniowy, zawroty głowy, zdarzenie niepożądane, zdolność prowadzenia pojazdów - Leksykon leków
Interakcje leku – ACEBIS 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy ACEBIS, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z sakubitrylem/walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, wymagające zachowania 36-godzinnej przerwy między terapiami. Inhibitory mTOR, racekadotryl oraz wildagliptyna również zwiększają ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Istotne jest monitorowanie stężenia potasu u pacjentów stosujących diuretyki oszczędzające potas, suplementy potasu, trimetoprim, cyklosporynę czy heparynę, ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Współstosowanie z lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym (klonidyna, metylodopa) może nasilać niewydolność serca i powodować nadciśnienie z odbicia po nagłym odstawieniu. Antagoniści wapnia (werapamil, diltiazem, dihydropirydyny) oraz leki przeciwarytmiczne klasy I i III mogą negatywnie wpływać na przewodzenie przedsionkowo-komorowe i kurczliwość mięśnia sercowego, zwiększając ryzyko niedociśnienia i bloku przedsionkowo-komorowego.
afereza lipoprotein, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, czynność skurczowa serca, dihydropirydyna, diuretyki oszczędzające potas, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe ujemne, działanie naczyniorozszerzające, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitory mTOR, jaskra, kotrimoksazol, lek immunosupresyjny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ramipryl, reakcja hematologiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, receptor alfa-adrenergiczny, sakubitryl walsartan, sole litu, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, układ renina-angiotensyna-aldosteron, werapamil - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ramizek Combi 5 mg + 10 mg
Ramizek Combi to lek złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (bloker kanałów wapniowych), dostępny w kapsułkach twardych o pięciu różnych kombinacjach dawek: 2,5 mg + 5 mg, 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg (ramipryl + amlodypina bezylan). Preparat jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest już skutecznie kontrolowane podczas jednoczesnego stosowania obu substancji w tych samych dawkach podawanych osobno. Ramizek Combi umożliwia uproszczenie schematu leczenia, co może poprawić adherencję, a także wykorzystuje synergistyczne mechanizmy działania obu leków, co potencjalnie zwiększa skuteczność kontroli ciśnienia tętniczego i zmniejsza ryzyko działań niepożądanych dzięki stosowaniu niższych dawek substancji o różnych mechanizmach działania.
amlodypina, amlodypiny bezylan, bloker kanałów wapniowych, choroba sercowo-naczyniowa, czynnik ryzyka, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, inhibitor konwertazy angiotensyny, kontrola ciśnienia tętniczego, nadciśnienie tętnicze, powikłanie sercowo-naczyniowe, preparat złożony, profil bezpieczeństwa terapii, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, ramipryl, regulacja ciśnienia krwi, synergia działania, terapia substytucyjna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tritace 10 10 mg
Ramipryl w dawce 10 mg (TRITACE 10) jest stosowany w formie tabletek podzielnych o wymiarach 7 x 4,5 mm. Profil działań niepożądanych obejmuje przede wszystkim uporczywy suchy kaszel oraz reakcje związane z niedociśnieniem tętniczym. Ciężkie działania niepożądane to m.in. obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenia i agranulocytoza. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Wśród często występujących działań niepożądanych znajdują się eozynofilia, leukopenia, anemia i trombocytopenia, natomiast rzadziej obserwuje się aplazję szpiku, pancytopenię i niedokrwistość hemolityczną. Reakcje anafilaktyczne oraz zespół SIADH występują bardzo rzadko, a hiperkaliemia i hiponatremia mają częstość nieznaną.
agranulocytoza, aplazja szpiku, drżenie, eozynofilia, erytrocytopenia, hemoglobina, hiperkaliemia, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, tachykardia, trombocytopenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zespół SIADH - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ramizek Combi 5 mg + 5 mg
Lek Ramizek Combi dostępny jest w pięciu wariantach dawkowania, łączących ramipryl (2,5–10 mg) i amlodypinę (5–10 mg) w kapsułkach twardych. Nie jest wskazany do inicjacji terapii nadciśnienia tętniczego; dawkowanie obu składników należy ustalić indywidualnie, a następnie można przejść na terapię produktem złożonym w dawce jednej kapsułki na dobę. Maksymalna dawka dobowa to 10 mg ramiprylu + 10 mg amlodypiny. U pacjentów z klirensem kreatyniny 10–60 ml/min zaleca się ograniczenie dawki do 5 mg ramiprylu + 10 mg amlodypiny, natomiast u osób z klirensem ≥60 ml/min modyfikacja dawki nie jest konieczna. Hemodializa nie usuwa znacząco ramiprylu ani amlodypiny, jednak lek należy podawać po sesji dializ, a u pacjentów dializowanych wymagana jest ostrożność. W przypadku zaburzeń czynności wątroby maksymalna dawka ramiprylu wynosi 2,5 mg, co ogranicza stosowanie Ramizek Combi do dawki 2,5 mg ramiprylu + 5 mg amlodypiny. U osób w podeszłym wieku wskazana jest szczególna ostrożność i częstsze monitorowanie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza przy dawce maksymalnej.
amlodypina, ciśnienie tętnicze, dializoterapia, działania niepożądane, efekt terapeutyczny, hemodializa, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, lek złożony, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, parametry nerkowe, ramipryl, stężenie potasu w surowicy, substancja czynna, terapia złożona, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – ACEBIS 2,5 mg + 1,25 mg
Lek ACEBIS to preparat złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), dostępny w sześciu dawkach: od 2,5 mg ramiprylu + 1,25 mg bisoprololu do 10 mg + 10 mg. Najniższa dawka (2,5 mg + 1,25 mg) jest wskazana wyłącznie jako terapia substytucyjna u dorosłych pacjentów z przewlekłym zespołem wieńcowym lub przewlekłą niewydolnością serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową lewej komory (HFrEF), którzy wcześniej byli skutecznie leczeni oddzielnie oboma substancjami. Wyższe dawki stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego, nadciśnienia z przewlekłym zespołem wieńcowym oraz u pacjentów z jawną miażdżycową chorobą układu sercowo-naczyniowego (choroba wieńcowa, przebyty udar, choroba naczyń obwodowych) oraz u chorych z cukrzycą i dodatkowymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego. ACEBIS jest również stosowany w prewencji wtórnej po ostrym zawale mięśnia sercowego z objawami niewydolności serca pojawiającymi się po 48 godzinach od zdarzenia, co zmniejsza śmiertelność w ostrej fazie zawału.
beta-adrenolityk, bisoprolol, choroba naczyń obwodowych, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wieńcowa serca, cukrzyca, etiologia miażdżycowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, objawy kliniczne niewydolności serca, ostra faza zawału, prewencja wtórna, profilaktyka wtórna, przewlekła niewydolność serca, przewlekły zespół wieńcowy, ramipryl, rewaskularyzacja, sercowo-naczyniowy czynnik ryzyka, stabilna choroba wieńcowa, terapia substytucyjna, udar mózgu, zaburzenia lipidowe, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmniejszona czynność skurczowa lewej komory, zmniejszona frakcja wyrzutowa lewej komory - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Kastel
Produkt leczniczy Kastel, zawierający rozuwastatynę i ramipryl, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym zagrażających życiu reakcji skórnych takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) oraz DRESS. U pacjentów stosujących dawkę 40 mg rozuwastatyny obserwowano białkomocz o charakterze kanalikowym, zwykle przejściowy, wymagający monitorowania. Działania niepożądane ze strony mięśni obejmują bóle mięśni, miopatię oraz rzadkie przypadki rabdomiolizy, szczególnie przy dawkach >20 mg i jednoczesnym stosowaniu ezetymibu. Należy unikać stosowania produktu Kastel u pacjentów z wyjściowo podwyższoną aktywnością kinazy kreatynowej (CK) >5× górnej granicy normy oraz u osób z czynnikami predysponującymi do miopatii, takimi jak zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśni, wiek >70 lat czy jednoczesne stosowanie fibratów. W przypadku wystąpienia objawów miopatii lub znacznego wzrostu CK (>5× GGN) leczenie należy przerwać.
aminotransferaza, antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, białkomocz, ból mięśni, cyklosporyna, DRESS, ezetymib, gemfibrozyl, hiperglikemia, immunologiczna miopatia nekrotyzująca, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kurcz mięśni, kwas fusydowy, miastenia, miastenia oczna, miopatia, niedoczynność tarczycy, osłabienie mięśni, rabdomioliza, ramipryl, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, zapalenie mięśni, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo łączy w sobie dwie substancje czynne o komplementarnych mechanizmach działania: ramipryl, inhibitor ACE, oraz bisoprolol, selektywny beta1-adrenolityk. Ramipryl, jako prolek, przekształca się do ramiprylatu, który hamuje konwertazę angiotensyny, prowadząc do zmniejszenia syntezy angiotensyny II oraz zahamowania rozkładu bradykininy, co skutkuje rozszerzeniem naczyń i obniżeniem oporu obwodowego. Bisoprolol wykazuje wysoką selektywność wobec receptorów beta1, co pozwala na redukcję częstości akcji serca i kurczliwości mięśnia sercowego bez istotnego wpływu na receptory beta2, minimalizując ryzyko działań niepożądanych u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Farmakokinetycznie bisoprolol osiąga pełne działanie po 3-4 godzinach, z okresem półtrwania 10-12 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę, natomiast ramipryl wykazuje początek działania przeciwnadciśnieniowego po 1-2 godzinach, z maksymalnym efektem po 3-6 godzinach i utrzymaniem działania przez 24 godziny.
aktywacja neuroendokrynna, aktywność reninowa, aktywność reninowa osocza, angiotensyna II, beta-adrenolityk, bisoprolol, bradykinina, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, ciśnienie napełniania, częstość pracy serca, dipeptydylokarboksypeptydaza I, dławica piersiowa, działanie inotropowe ujemne, działanie kardioprotekcyjne, gospodarka wodno-elektrolitowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja NYHA, konwertaza angiotensyny, kurczliwość mięśnia sercowego, mięsień gładki oskrzeli, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, objętość wyrzutowa, opór naczyniowy obwodowy, opór obwodowy, patofizjologia niewydolności serca, pojemność minutowa serca, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła niewydolność serca, ramipryl, ramiprylat, receptor beta-adrenergiczny, receptor beta1-adrenergiczny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, układ sercowo-naczyniowy, układ współczulny, wazokonstrykcja, wskaźnik sercowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tritace 5 5 mg
Ramipryl, składnik preparatu Tritace 5, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które lekarz powinien uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Najczęstsze objawy to uporczywy suchy kaszel oraz niedociśnienie tętnicze, natomiast poważniejsze powikłania obejmują obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemię, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenię i agranulocytozę. W obrazie morfologicznym krwi często obserwuje się eozynofilię, leukopenię, zmniejszenie erytrocytów, hemoglobiny i płytek krwi, a rzadziej aplazję szpiku czy pancytopenię. Istotne są także reakcje anafilaktyczne i rzekomo-anafilaktyczne oraz zwiększenie miana przeciwciał przeciwjądrowych, które mogą wymagać natychmiastowego przerwania leczenia. Wśród zaburzeń metabolicznych należy monitorować hiperkaliemię i hiponatremię, a także objawy zespołu SIADH.
agranulocytoza, anosmia, aplazja szpiku, białkomocz, cytolityczne zapalenie wątroby, dławica piersiowa, dysgeuzia, dyspepsja, eozynofilia, ginekomastia, hemoglobina, hiperkaliemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, leukopenia, łuszczycopodobne zapalenie skóry, morfologia krwi, neutropenia, niedobór erytrocytów, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie OUN, niedokrwistość hemolityczna, objaw Raynauda, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, parestezje, pęcherzyca, płytki krwi, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SIADH, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchy kaszel, tachykardia, TIA, udar niedokrwienny, uszkodzenie hepatocytów, zaburzenia lękowe, zapalenie przewodu pokarmowego, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Hidrasec 30 mg 30 mg
Racekadotryl, stosowany w preparacie Hidrasec 30 mg, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne z inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE), takimi jak kaptopryl, enalapryl, lizynopryl, peryndopryl i ramipryl. Równoczesne podawanie tych leków zwiększa ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, co wynika z kumulacji bradykininy spowodowanej hamowaniem jej rozkładu zarówno przez inhibitory ACE, jak i przez racekadotryl jako inhibitor enkefalinazy. W związku z tym zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub ścisłe monitorowanie pacjentów, jeśli taka terapia jest niezbędna. Badania kliniczne nie wykazały wpływu loperamidu ani nifuroksazydu na farmakokinetykę racekadotrylu, co pozwala na ich bezpieczne łączne stosowanie. Natomiast spożywanie alkoholu podczas terapii może nasilać odwodnienie i zmniejszać skuteczność leczenia, dlatego jego unikanie jest wskazane.
bradykinina, enalapryl, enkefalinaza, farmakoterapia, Hidrasec, inhibitory konwertazy angiotensyny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kaptopryl, leczenie przeciwbiegunkowe, leki przeciwbiegunkowe, lizynopryl, loperamid, nifuroksazyd, obrzęk naczynioruchowy, parametry farmakokinetyczne, peryndopryl, racekadotryl, ramipryl - Leksykon leków
Interakcje leku – Ramve 10 mg 10 mg
Ramipryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, wymagające zachowania 36-godzinnego odstępu między terapiami. Podobnie, dializa z użyciem błon poliakrylonitrowych oraz afereza lipoprotein LDL zwiększają ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych, co wymaga stosowania alternatywnych materiałów dializacyjnych lub zmiany terapii. Podwójna blokada układu RAA (np. ramipryl z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem) wiąże się z wysokim ryzykiem niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek, dlatego należy unikać takiego połączenia. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie stężenia potasu, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas, heparyny, trimetoprimu, takrolimusu czy cyklosporyny.
adrenalina, afereza lipoprotein, aliskiren, allopurynol, antagonista receptora angiotensyny II, azotan, cyklosporyna, cytostatyk, dializa, diuretyk, dobutamina, dopamina, dysfunkcja nerek, ewerolimus, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor DPP-IV, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitor neprylizyny, insulina, interakcje lekowe, izoproterenol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, morfologia krwi, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada RAA, prokainamid, racekadotryl, ramipryl, reakcja hematologiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl, spadek ciśnienia tętniczego, sympatykomimetyk, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, toksyczność, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, wydalanie litu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoRami 1,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ramiprylu (ApoRami) obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję oraz potencjału mutagennego na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (szczury, psy, małpy, króliki). Toksyczność ostra po podaniu doustnym nie wykazała istotnych objawów toksyczności, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach przewlekłych zaobserwowano zaburzenia równowagi elektrolitowej u wszystkich gatunków oraz zmiany w morfologii krwi. Przy wysokich dawkach (250 mg/kg/dobę) u psów i małp stwierdzono powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co jest związane z farmakodynamicznym działaniem inhibitora ACE. NOAEL wynosił odpowiednio: 2,0 mg/kg/dobę dla szczurów, 2,5 mg/kg/dobę dla psów oraz 8,0 mg/kg/dobę dla małp.
aparat przykłębuszkowy, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, miedniczki nerkowe, morfologia krwi, mutacja genowa, NOAEL, płodność, potencjał mutagenny, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie chromosomów, uszkodzenie nerek, właściwości mutagenne, właściwości teratogenne, zaburzenia równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sumilar Duo 5 mg + 10 mg
Sumilar Duo to lek złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (bloker kanałów wapniowych), wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego jako terapia zastępcza u pacjentów, którzy osiągnęli stabilną kontrolę ciśnienia tętniczego stosując te substancje oddzielnie w dawkach odpowiadających jednemu z czterech dostępnych wariantów: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg (ramipryl + amlodypina). Produkt dostępny jest w formie kapsułek twardych o różnych cechach wizualnych i zawiera substancje pomocnicze, takie jak czerwienie Allura AC (E 129) i azorubina (E 122), z zawartością sodu poniżej 23 mg. Połączenie dwóch mechanizmów działania zapewnia skuteczną kontrolę ciśnienia tętniczego, a zamiana na preparat złożony może poprawić compliance i zmniejszyć ryzyko błędów dawkowania.
amlodypina, amlodypina bezylan, azorubina, bloker kanałów wapniowych, ciśnienie tętnicze, compliance, czerwień Allura AC, inhibitor ACE, leczenie zastępcze, nadciśnienie tętnicze, produkt złożony, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, ramipryl, schemat leczenia, stabilizacja ciśnienia tętniczego, substancja czynna, terapia pierwszego rzutu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Piramil 1,25 mg 1,25 mg
Produkt leczniczy Piramil zawiera ramipryl w dawkach 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, dostępny w formie tabletek o zróżnicowanych wymiarach i kolorach, co ułatwia identyfikację i precyzyjne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Tabletki Piramil zawierają substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana kukurydziana, krzemu dwutlenek, glicyny chlorowodorek oraz glicerolu dibehenian, a w wybranych dawkach także barwniki (żelaza tlenek żółty E172 dla 2,5 mg oraz żelaza tlenek czerwony E172 dla 5 mg). Tabletki 2,5 mg, 5 mg i 10 mg posiadają nacięcie umożliwiające podział na równe dawki, natomiast tabletki 1,25 mg nie są przeznaczone do dzielenia.
celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek glicyny, dibehenian glicerolu, dwutlenek krzemu, Piramil, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, ramipryl, skrobia żelowana kukurydziana, środek poślizgowy, środek wiążący, stabilizator pH, substancja pomocnicza, substancja wypełniająca, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ivipril 10 mg
Przedkliniczne badania ramiprylu, substancji czynnej preparatu Ivipril, wykazały niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym u gryzoni i psów, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa terapeutycznego. W badaniach przewlekłych na szczurach, psach i małpach zaobserwowano charakterystyczne dla inhibitorów ACE zaburzenia równowagi elektrolitowej, zmiany w morfologii krwi oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego, szczególnie przy wysokich dawkach 250 mg/kg/dobę. Maksymalne tolerowane dawki wynosiły odpowiednio: 2,0 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8,0 mg/kg/dobę u małp. Badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały teratogenności ani upośledzenia płodności, jednak podawanie wysokich dawek ≥50 mg/kg/dobę samicom szczurów w ciąży i laktacji powodowało nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa, co potwierdzono także w badaniach nefrotoksyczności u młodych zwierząt po jednorazowym podaniu.
aparat przykłębuszkowy, działanie kancerogenne, inhibitor ACE, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, morfologia krwi, nefrotoksyczność, poszerzenie miedniczek nerkowych, potencjał mutagenny, powiększenie aparatu przykłębuszkowego, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, upośledzenie płodności, uszkodzenie nerek, właściwość genotoksyczna, właściwość teratogenna, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramipril Actavis 10 mg
Ramipril Actavis, dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg, jest inhibitorem ACE, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na ramipryl, inne inhibitory ACE, czy składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (96 mg w tabletce 5 mg, 193 mg w 10 mg). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują także przebyte epizody obrzęku naczynioruchowego, obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub zwężenie tętnicy do jedynej czynnej nerki, hipotonię, niestabilność hemodynamiczną oraz drugi i trzeci trymestr ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów poddawanych hemodializie lub hemofiltracji z błonami o wysokiej przepuszczalności oraz aferezie lipoprotein o małej gęstości, ze względu na kontakt krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym.
afereza lipoprotein, antagonista receptora angiotensyny II, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hemodializa, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor ACE, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na ramipryl, niedobór laktazy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, obustronne zwężenie tętnic nerkowych, ostra niewydolność nerek, procedura pozaustrojowa, przeciwwskazania w ciąży, ramipryl, sakubitryl z walsartanem, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Piramil Biso 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Piramil Biso łączy ramipryl, inhibitor ACE, oraz bisoprolol, selektywny beta1-adrenolityk, co umożliwia kompleksową kontrolę ciśnienia tętniczego i poprawę funkcji układu sercowo-naczyniowego. Bisoprolol wykazuje wysoką selektywność wobec receptorów beta1, co minimalizuje wpływ na receptory beta2 w oskrzelach i metabolizmie, zmniejszając ryzyko działań niepożądanych u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Jego działanie rozpoczyna się po 3-4 godzinach, a okres półtrwania wynosi 10-12 godzin, co pozwala na dawkowanie raz na dobę i osiągnięcie pełnego efektu przeciwnadciśnieniowego po około 2 tygodniach. Ramipryl, jako prolek przekształcany do ramiprylatu, hamuje konwertazę angiotensyny, co prowadzi do zmniejszenia produkcji angiotensyny II i aldosteronu oraz wzrostu stężenia bradykininy, skutkując rozszerzeniem naczyń i obniżeniem oporu obwodowego. Maksymalny efekt hipotensyjny ramiprylu pojawia się po 3-6 godzinach i utrzymuje się do 24 godzin, a pełna skuteczność terapii rozwija się po 3-4 tygodniach stosowania.
aktywacja neuroendokrynna, aldosteron, angiotensyna, bisoprolol, bradykinina, choroba wieńcowa, diuretyk, dławica piersiowa, działanie inotropowe, glikozyd naparstnicy, inhibitor ACE, klasyfikacja NYHA, konwertaza angiotensyny, mięsień sercowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obciążenie następcze, pojemność minutowa serca, przesączanie kłębuszkowe, ramipryl, receptor beta1-adrenergiczny, receptor beta2, renina, skurcz oskrzeli, tachykardia odruchowa, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wskaźnik sercowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Ampril 10 mg tabletki 10 mg
Ramipryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie ramiprylu z sakubitrylem i walsartanem ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Zabiegi pozaustrojowe z użyciem błon poliakrylonitrylowych również stanowią przeciwwskazanie z powodu ryzyka ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Ramipryl może powodować hiperkaliemię, szczególnie w połączeniu z diuretykami oszczędzającymi potas (spironolakton, triamteren, amiloryd), suplementami potasu, trimetoprimem, kotrimoksazolem, cyklosporyną, takrolimusem oraz heparyną, co wymaga ścisłego monitorowania stężenia potasu w surowicy. Ponadto, jednoczesne stosowanie z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi może nasilać efekt hipotensyjny, a z lekami immunosupresyjnymi, allopurynolem, kortykosteroidami, prokainamidem i cytostatykami zwiększa ryzyko działań niepożądanych hematologicznych.
afereza lipoprotein, allopurynol, amiloryd, cyklosporyna, cytostatyk, dializa, diuretyk oszczędzający potas, ewerolimus, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor DPP-IV, inhibitor mTOR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lit, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie narządów, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, prokainamid, racekadotryl, ramipryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, spironolakton, suplement potasu, sympatykomimetyk, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, toksyczność litu, triamteren, trimetoprym, wildagliptyna, zabieg pozaustrojowy, zaburzenie czynności nerek, zawroty głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sumilar Duo 10 mg + 10 mg
Sumilar Duo to lek złożony zawierający ramipryl i amlodypinę, dostępny w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego u pacjentów z już ustabilizowanym ciśnieniem. Standardowa dawka to jedna kapsułka na dobę, podawana o stałej porze, niezależnie od posiłków, bez żucia i popijana wodą. Lek nie jest wskazany do inicjacji terapii, a jedynie do kontynuacji leczenia po ustaleniu optymalnych dawek poszczególnych składników. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów przyjmujących diuretyki, z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) i wątroby, a także u osób w podeszłym wieku, gdzie dawki ramiprylu powinny być mniejsze i stopniowo zwiększane. U pacjentów hemodializowanych lek podaje się kilka godzin po zabiegu, a amlodypina nie wymaga modyfikacji dawki, choć nie jest dializowana. Monitorowanie funkcji nerek, stężenia potasu oraz ciśnienia tętniczego jest obligatoryjne.
amlodypina, ciśnienie tętnicze, diuretyk, farmakokinetyka amlodypiny, funkcja nerek, hemodializa, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, lek moczopędny, nadciśnienie, niedobór płynów, podawanie doustne, produkt złożony, ramipryl, sok grejpfrutowy, stężenie potasu w surowicy, substancja czynna, terapia nadciśnienia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sumilar 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Sumilar, zawierający ramipryl i amlodypinę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne, pochodne dihydropirydyny, inhibitory ACE lub substancje pomocnicze. Szczególnie istotne jest wykluczenie obrzęku naczynioruchowego w wywiadzie, niezależnie od etiologii, gdyż stanowi on bezwzględne przeciwwskazanie. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z niedociśnieniem, niestabilnością hemodynamiczną, ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. istotne zwężenie zastawki aorty) oraz niestabilną hemodynamicznie niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Ponadto, przeciwwskazaniem jest znaczne obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub zwężenie tętnicy jedynej czynnej nerki, a także jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m². Zaburzenia czynności wątroby oraz ciąża w II i III trymestrze również wykluczają stosowanie leku.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny, hemodializa, hiperkaliemia, inhibitor ACE, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedociśnienie ciężkie, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pochodna dihydropirydyny, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl walsartan, trymestr ciąży, współczynnik filtracji kłębuszkowej, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Interakcje leku – Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 80 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka (80 mg + 12,5 mg) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zaburzeń elektrolitowych: jednoczesne stosowanie z litem może prowadzić do zwiększenia stężenia litu w surowicy i jego toksyczności, co wymaga ścisłego monitorowania. Hydrochlorotiazyd nasila hipokaliemię przy stosowaniu z diuretykami kaliuretycznymi, kortykosteroidami czy środkami przeczyszczającymi, natomiast inhibitory ACE, diuretyki oszczędzające potas i suplementy potasu mogą powodować hiperkaliemię. W przypadku leków wrażliwych na zmiany stężenia potasu, takich jak glikozydy naparstnicy (np. digoksyna, której stężenie może wzrosnąć o 49% maksymalnie) oraz leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, konieczne jest monitorowanie elektrolitów i EKG ze względu na ryzyko arytmii i torsades de pointes. Ponadto, podwójna blokada układu RAA (inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, aliskiren) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek.
ACTH, allopurynol, amantadyna, amfoterycyna, amina presyjna, antagonista receptora angiotensyny II, atropina, beta-adrenolityk, biperyden, cyklofosfamid, cyklosporyna, diazoksyd, digoksyna, diuretyk kaliuretyczny, diuretyk oszczędzający potas, dna moczanowa, działanie hiperglikemizujące, glikozyd naparstnicy, heparyna, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, karbenoksolon, kolestypol, kolestyramina, kortykosteroid, kwas salicylowy, kwasica mleczanowa, lek cytotoksyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, metformina, metotreksat, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, noradrenalina, probenecyd, ramipryl, środek antycholinergiczny, środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, sulfinpyrazon, torsades de pointes, tubokuraryna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Apoauronarami 10 mg
Ramipryl, będący inhibitorem ACE dostępnym w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg (produkt Apoauronarami), jest przeciwwskazany do stosowania w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznych działań na płód, takich jak niewydolność nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie ramiprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku rozpoznania ciąży u pacjentki przyjmującej ramipryl, leczenie należy natychmiast przerwać i zastąpić bezpieczniejszą alternatywą. U pacjentek eksponowanych na inhibitory ACE od początku drugiego trymestru wskazane jest monitorowanie ultrasonograficzne czynności nerek i rozwoju czaszki płodu, a noworodki powinny być obserwowane pod kątem hipotonii, hiperkaliemii oraz oligurii.
badanie ultrasonograficzne, ciśnienie tętnicze, elektrolity, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor ACE, leczenie hipotensyjne, lek hipotensyjny, małowodzie, niewydolność nerek, niewydolność nerek noworodka, noworodek, oliguria, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, ramipryl, ryzyko teratogenne, wcześniak - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACEBIS 2,5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy ACEBIS zawiera bisoprolol (fumaranu) oraz ramipryl, których badania przedkliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych dla człowieka. Bisoprolol nie wykazuje działania genotoksycznego ani rakotwórczego, a także nie wpływa negatywnie na płodność, choć w wysokich dawkach obserwowano toksyczność matczyną i płodową, objawiającą się zwiększoną resorpcją płodu, zmniejszoną masą urodzeniową oraz opóźnionym rozwojem fizycznym, bez działania teratogennego. Ramipryl nie wykazuje toksyczności ostrej przy podaniu doustnym u gryzoni i psów, a dawki tolerowane wynoszą 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp. Przy bardzo wysokich dawkach (250 mg/kg/dobę) obserwowano powiększenie aparatu przykłębuszkowego nerek, co odzwierciedla farmakodynamiczne działanie leku.
aparat przykłębuszkowy, beta-adrenolityk, bisoprolol, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrolity w osoczu, genotoksyczność, mutagenność, poszerzenie miedniczki nerkowej, ramipryl, resorpcja płodu, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ivipril 10 mg
Stosowanie ramiprylu (Ivipril) wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Głównym mechanizmem jest hipotonia, prowadząca do zawrotów głowy, zaburzeń koncentracji i wydłużenia czasu reakcji, co stanowi istotne zagrożenie w sytuacjach wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej. Szczególną ostrożność należy zachować na początku terapii, przy zmianie leczenia na ramipryl oraz po zwiększeniu dawki, gdyż w tych okresach ryzyko nasilenia działań niepożądanych jest największe. Zaleca się, aby pacjenci powstrzymywali się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn przez kilka godzin po pierwszym przyjęciu leku lub po eskalacji dawki.
choroba współistniejąca, czas reakcji, działanie niepożądane, hipotensja, inhibitor ACE, Ivipril, linia podziału, obniżenie ciśnienia tętniczego, prowadzenie pojazdów mechanicznych, ramipryl, sprawność psychomotoryczna, tabletka niepowlekana, terapia ramiprylem, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zwiększenie dawki leku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ampril 10 mg tabletki 10 mg
Ampril 10 mg (ramipryl) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania przez personel medyczny. Najczęstsze objawy to uporczywy suchy kaszel oraz niedociśnienie objawiające się zawrotami głowy, omdleniami i osłabieniem. Poważne działania niepożądane obejmują obrzęk naczynioruchowy z ryzykiem zwężenia dróg oddechowych, hiperkaliemię, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenię/agranulocytozę. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z niektórymi zdarzeniami o częstości nieznanej. W układzie krwiotwórczym obserwuje się m.in. eozynofilię (≥1/1000 do <1/100), neutropenię, agranulocytozę, aplazję szpiku i pancytopenię (rzadko do bardzo rzadko). Ramipryl może także wywoływać reakcje anafilaktyczne, podwyższenie miana przeciwciał przeciwjądrowych oraz zespół SIADH.
agranulocytoza, aplazja szpiku, białkomocz, cholestatyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, dławica piersiowa, dyspepsja, eozynofilia, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, onycholiza, pancytopenia, parestezja, pęcherzyca, przemijający napad niedokrwienny, ramipryl, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, tachykardia, zaburzenie rytmu serca, zapalenie języka, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ramladio 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Ramladio to preparat złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Ramipryl, jako prolek, przekształca się do ramiprylatu, który hamuje enzym konwertujący angiotensynę (ACE), zmniejszając produkcję angiotensyny II i rozkład bradykininy, co prowadzi do rozszerzenia naczyń i obniżenia wydzielania aldosteronu. Amlodypina blokuje kanały wapniowe typu L, hamując napływ jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń, co również skutkuje rozszerzeniem naczyń i obniżeniem ciśnienia tętniczego. Efekt przeciwnadciśnieniowy ramiprylu pojawia się już po 1-2 godzinach, osiąga maksimum w 3-6 godzin i utrzymuje się do 24 godzin, a maksymalny efekt terapii ciągłej rozwija się w ciągu 3-4 tygodni. Preparat dostępny jest w dawkach 5 mg lub 10 mg ramiprylu oraz amlodypiny, co pozwala na indywidualne dostosowanie leczenia.
aldosteron, amlodypina, angiotensyna, antagonista wapnia, bradykinina, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, choroba naczyń obwodowych, choroba sercowo-naczyniowa, choroba wieńcowa, cukrzyca, dipeptydylokarboksypeptydaza I, działanie przeciwnadciśnieniowe, enzym konwertujący angiotensynę, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanał wapniowy typu L, kininaza II, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, opór tętnic obwodowych, przesączanie kłębuszkowe, ramipryl, ramiprylat, rewaskularyzacja, rozszerzenie naczyń krwionośnych, udar, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawał mięśnia sercowego, zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ramlolan 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ramlolan to twarde kapsułki żelatynowe zawierające dwie substancje czynne: ramipryl oraz amlodypinę (w postaci amlodypiny bezylanu). Dostępny jest w pięciu wariantach dawkowania: 2,5 mg + 5 mg, 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg (ramipryl + amlodypina). Substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan, skrobia kukurydziana żelowana, karboksymetyloskrobia sodowa i sodu stearylofumaran, wpływają na właściwości fizykochemiczne i farmakokinetyczne produktu. Kapsułki mają standardowy rozmiar nr 1 (19,1-19,7 mm) i różnią się kolorem osłonki oraz nadrukiem, co ułatwia ich identyfikację kliniczną.
amlodypina, amlodypiny bezylan, amonu wodorotlenek, celuloza mikrokrystaliczna, formulacja farmaceutyczna, glikol propylenowy, kapsułka twarda, karboksymetyloskrobia sodowa, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, ramipryl, skrobia kukurydziana żelowana, sodu stearylofumaran, substancja pomocnicza, szelak, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, właściwość farmakokinetyczna, żelatyna, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Interakcje leku – Sumilar 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Sumilar, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne istotne klinicznie. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. Przeciwwskazane jest także leczenie pozaustrojowe z użyciem błon o ujemnym ładunku elektrycznego (np. dializa poliakrylonitrylowa) ze względu na ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiększających stężenie potasu, niesteroidowych leków przeciwzapalnych, leków immunosupresyjnych, soli litu oraz leków przeciwcukrzycowych, ze względu na ryzyko hiperkaliemii, osłabienia działania przeciwnadciśnieniowego, zaburzeń hematologicznych, toksyczności litu oraz nasilonego działania hipoglikemizującego.
afereza lipoprotein, allopurynol, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, atorwastatyna, cyklosporyna, cytostatyk, dantrolen, dializa, digoksyna, diltiazem, diuretyk, dziurawiec, erytromycyna, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, klarytromycyna, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, lit, makrolid, migotanie komór, niedociśnienie, niedokrwienie mózgu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada RAA, racekadotryl, ramipryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, sakubitryl, sympatomimetyk wazopresyjny, symwastatyna, takrolimus, układ renina-angiotensyna-aldosteron, warfaryna, werapamil, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramidilan HCT 10 mg + 5 mg + 25 mg
Ramidilan HCT, zawierający ramipryl, amlodypinę i hydrochlorotiazyd, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na toksyczne działanie na płód, takie jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie ramiprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogenności. Amlodypina może być stosowana w ciąży jedynie, gdy korzyści przewyższają ryzyko, natomiast hydrochlorotiazyd jest przeciwwskazany w II i III trymestrze z uwagi na ryzyko niedokrwienia płodu i łożyska oraz opóźnienia rozwoju. W przypadku ekspozycji na inhibitory ACE od drugiego trymestru zaleca się badanie ultrasonograficzne czaszki i ocenę czynności nerek płodu, a noworodki powinny być monitorowane pod kątem niedociśnienia, skąpomoczu i hiperkaliemii.
amlodypina, antagonista wapnia, czynność nerek, działanie teratogenne, główka plemnika, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kostnienie czaszki, lek tiazydowy, małopłytkowość, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie płodu, niewydolność nerek, płytki krwi, pochodna sulfonamidowa, przepływ maciczno-łożyskowy, ramipryl, reakcja nadwrażliwości, skąpomocz, trymestr ciąży, ultrasonografia czaszki, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ivipril 5 mg
Stosowanie ramiprylu (Ivipril), inhibitora ACE, u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Lek nie jest zalecany w pierwszym trymestrze ciąży, a jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania u noworodków takie jak niewydolność nerek, hipotonia i hiperkaliemia. W przypadku rozpoznania ciąży u pacjentki przyjmującej Ivipril, leczenie należy natychmiast przerwać i wdrożyć alternatywną terapię przeciwnadciśnieniową o udokumentowanym bezpieczeństwie. U kobiet planujących ciążę rekomenduje się rozważenie zmiany terapii na leki o lepszym profilu bezpieczeństwa.
antagonista receptora angiotensyny II, ciśnienie tętnicze, czynność nerek płodu, diureza, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipoplazja płuc, hipotonia, inhibitor ACE, kontrola ultrasonograficzna, kostnienie czaszki, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niewydolność nerek, oliguria, pierwszy trymestr ciąży, ramipryl, stężenie elektrolitów, stężenie kreatyniny, terapia przeciwnadciśnieniowa, układ kielichowo-miedniczkowy