Interakcje leku
Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 80 mg + 12,5 mg

Produkt leczniczy Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka (80 mg + 12,5 mg) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zaburzeń elektrolitowych: jednoczesne stosowanie z litem może prowadzić do zwiększenia stężenia litu w surowicy i jego toksyczności, co wymaga ścisłego monitorowania. Hydrochlorotiazyd nasila hipokaliemię przy stosowaniu z diuretykami kaliuretycznymi, kortykosteroidami czy środkami przeczyszczającymi, natomiast inhibitory ACE, diuretyki oszczędzające potas i suplementy potasu mogą powodować hiperkaliemię. W przypadku leków wrażliwych na zmiany stężenia potasu, takich jak glikozydy naparstnicy (np. digoksyna, której stężenie może wzrosnąć o 49% maksymalnie) oraz leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, konieczne jest monitorowanie elektrolitów i EKG ze względu na ryzyko arytmii i torsades de pointes. Ponadto, podwójna blokada układu RAA (inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, aliskiren) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka (80 mg + 12,5 mg) może wchodzić w interakcje z różnymi grupami leków, co wymaga uwagi ze strony lekarza przepisującego. Interakcje te wynikają zarówno z działania składowej telmisartanowej, jak i hydrochlorotiazydowej leku, wpływając na skuteczność terapeutyczną oraz bezpieczeństwo stosowania.1

Interakcje z lekami wpływającymi na stężenie elektrolitów

Lit – obserwowano przemijające zwiększenie stężenia litu w surowicy i zwiększenie jego toksyczności podczas jednoczesnego stosowania z inhibitorami konwertazy angiotensyny. Podobne przypadki, choć rzadziej, zanotowano podczas stosowania z antagonistami receptora angiotensyny II, w tym z produktem złożonym z telmisartanu i hydrochlorotiazydu. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania litu z produktem Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka. Jeżeli takie połączenie jest konieczne, należy ściśle monitorować stężenie litu w surowicy.2

Produkty lecznicze obniżające stężenie potasu – preparaty takie jak: inne diuretyki kaliuretyczne, środki przeczyszczające, kortykosteroidy, ACTH, amfoterycyna, karbenoksolon, sól sodowa penicyliny G, kwas salicylowy i jego pochodne mogą nasilić działanie hydrochlorotiazydu na stężenie potasu w surowicy. W przypadku konieczności ich jednoczesnego stosowania z produktem Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka, zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.3

Produkty lecznicze zwiększające stężenie potasu – leki takie jak inhibitory ACE, diuretyki oszczędzające potas, suplementy potasu, sole zawierające potas, cyklosporyna lub inne produkty lecznicze, np. sól sodowa heparyny, mogą powodować hiperkaliemię przy jednoczesnym stosowaniu z produktem Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka. W takiej sytuacji niezbędne jest monitorowanie stężenia potasu w osoczu. Z doświadczeń klinicznych wynika, że jednoczesne stosowanie tych preparatów może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy i dlatego nie jest zalecane.4

Interakcje z lekami kardioaktywnymi

Leki wrażliwe na zaburzenia stężenia potasu – podczas stosowania produktu Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka jednocześnie z lekami, na których działanie wpływają zmiany stężenia potasu (np. glikozydy naparstnicy, leki przeciwarytmiczne) lub lekami mogącymi wywołać „torsades de pointes”, dla których hipokaliemia jest czynnikiem predysponującym, należy okresowo monitorować stężenie potasu w surowicy oraz wykonywać badanie EKG. Do leków tych należą:5

  • leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid)6
  • leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetilid, ibutilid)7
  • niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna, chlorpromazyna, lewomepromazyna, trifluperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol, droperydol)8
  • inne leki (np. beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna iv., halofantryna, mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, terfenadyna, winkamina iv.)9

Glikozydy naparstnicy – hipokaliemia lub hipomagnezemia wywołana tiazydami może sprzyjać powstawaniu arytmii indukowanych przez glikozydy naparstnicy, co wymaga szczególnej uwagi podczas równoczesnego stosowania tych leków.10

Digoksyna – obserwowano znaczący wzrost mediany maksymalnego stężenia digoksyny w osoczu (49%) i stężenia minimalnego (20%) podczas jednoczesnego podawania z telmisartanem. Podczas rozpoczynania, dostosowywania dawki i kończenia leczenia telmisartanem należy monitorować stężenie digoksyny, aby utrzymać je w zakresie terapeutycznym.11

Interakcje z innymi lekami hipotensyjnymi

Inne leki przeciwnadciśnieniowe – telmisartan może nasilać działanie hipotensyjne innych leków przeciwnadciśnieniowych, co należy uwzględnić podczas planowania terapii skojarzonej.12

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) – badania kliniczne wykazały, że jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu wiąże się z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem pojedynczego leku z grupy antagonistów układu RAA.13

Interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi

Doustne leki przeciwcukrzycowe i insulina – hydrochlorotiazyd może zmniejszać skuteczność leków przeciwcukrzycowych. Podczas jednoczesnego stosowania z produktem Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka może być konieczne dostosowanie dawki leków hipoglikemizujących.14

Metformina – należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania metforminy, gdyż istnieje ryzyko kwasicy mleczanowej wywołanej potencjalną niewydolnością nerek spowodowaną przez hydrochlorotiazyd.15

Interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi

NLPZ – niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. kwas acetylosalicylowy w dawkach o działaniu przeciwzapalnym, inhibitory COX-2 i nieselektywne NLPZ) mogą zmniejszać działanie diuretyczne, natriuretyczne i przeciwnadciśnieniowe diuretyków tiazydowych oraz antagonistów receptora angiotensyny II. U niektórych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (np. pacjenci odwodnieni lub osoby w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek) jednoczesne podanie antagonistów receptora angiotensyny II i środków hamujących cyklooksygenazę może powodować dalsze zaburzenie czynności nerek, w tym ostrą niewydolność nerek. Takie skojarzenie leków powinno być stosowane z dużą ostrożnością, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, należy również rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu terapii skojarzonej, a następnie okresowo.16

Interakcje z innymi grupami leków

Żywice jonowymienne – kolestyramina i kolestypol zaburzają wchłanianie hydrochlorotiazydu, co należy uwzględnić przy jednoczesnym stosowaniu tych preparatów.17

Ramipryl – w jednym badaniu jednoczesne podawanie telmisartanu i ramiprylu spowodowało 2,5-krotne zwiększenie AUC0-24 i Cmax ramiprylu i ramiprylatu. Znaczenie kliniczne tej obserwacji wymaga jeszcze ustalenia.18

Aminy presyjne – hydrochlorotiazyd może osłabiać działanie noradrenaliny i innych amin presyjnych.19

Środki zwiotczające mięśnie szkieletowe – hydrochlorotiazyd może nasilać działanie niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie szkieletowe, takich jak tubokuraryna.20

Leki stosowane w dnie moczanowej – hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy, co może wymagać dostosowania dawki leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego, takich jak probenecyd czy sulfinpyrazon. Może być konieczne zwiększenie dawki tych leków. Jednoczesne podawanie tiazydu może także zwiększyć częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol.21

Sole wapnia – diuretyki tiazydowe mogą zwiększyć stężenie wapnia w surowicy ze względu na zmniejszone wydalanie. W przypadku konieczności stosowania suplementów wapnia lub produktów oszczędzających wapń (np. leczenie witaminą D), należy monitorować stężenie wapnia w surowicy i odpowiednio dostosowywać dawkowanie.22

Beta-adrenolityki i diazoksyd – tiazydy mogą nasilać działanie hiperglikemizujące beta-adrenolityków i diazoksydu.23

Środki antycholinergiczne – leki takie jak atropina czy biperyden mogą zwiększać biodostępność diuretyków tiazydowych poprzez zmniejszenie perystaltyki jelit i spowolnienie opróżniania żołądka.24

Amantadyna – tiazydy mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych wywoływanych przez amantadynę.25

Leki cytotoksyczne – tiazydy mogą zmniejszać wydalanie nerkowe cytotoksycznych produktów leczniczych (np. cyklofosfamid, metotreksat) i nasilić ich hamujące działanie na czynność szpiku kostnego.26

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas terapii produktem Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego, co zwiększa ryzyko wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego. Ze względu na właściwości farmakologiczne, alkohol może potęgować hipotensyjne działanie zarówno telmisartanu, jak i hydrochlorotiazydu.27

Połączenie alkoholu z preparatem Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka może powodować:28

  • Nasilenie niedociśnienia tętniczego, szczególnie po pionizacji (niedociśnienie ortostatyczne)
  • Zwiększone ryzyko upadków i urazów
  • Nasilenie działania odwadniającego hydrochlorotiazydu
  • Potencjalne zaburzenia elektrolitowe

Pacjenci przyjmujący Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka powinni być poinformowani o konieczności ograniczenia lub całkowitego unikania spożywania alkoholu podczas terapii, a także o konieczności natychmiastowego zasięgnięcia porady medycznej w przypadku wystąpienia zawrotów głowy, omdleń lub innych objawów niedociśnienia po spożyciu alkoholu.29

Tabela interakcji

Grupa leków Leki/Substancje Opis interakcji Poziom ważności interakcji
Leki wpływające na gospodarkę elektrolitową Lit Zwiększenie stężenia litu w surowicy i nasilenie jego toksyczności Wysoki
Leki obniżające stężenie potasu Diuretyki kaliuretyczne, środki przeczyszczające, kortykosteroidy, ACTH, amfoterycyna, karbenoksolon, penicylina G, kwas salicylowy Nasilenie hipokaliemii wywołanej przez hydrochlorotiazyd Wysoki
Leki zwiększające stężenie potasu Inhibitory ACE, diuretyki oszczędzające potas, suplementy potasu, sole potasu, cyklosporyna, heparyna Ryzyko hiperkaliemii Wysoki
Glikozydy nasercowe Digoksyna i inne glikozydy naparstnicy Zwiększenie stężenia digoksyny w osoczu; hipokaliemia może nasilać ryzyko arytmii Wysoki
Leki przeciwarytmiczne Klasa Ia (chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid), Klasa III (amiodaron, sotalol, dofetilid, ibutilid) Hipokaliemia zwiększa ryzyko torsades de pointes Wysoki
Leki przeciwpsychotyczne Tiorydazyna, chlorpromazyna, lewomepromazyna, trifluperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol, droperydol Hipokaliemia zwiększa ryzyko torsades de pointes Wysoki
Inne leki przeciwnadciśnieniowe Wszystkie grupy Nasilenie działania hipotensyjnego Średni
Podwójna blokada RAA Inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, aliskiren Zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek Wysoki
Leki przeciwcukrzycowe Insulina, doustne leki przeciwcukrzycowe Może być konieczne dostosowanie dawki leków hipoglikemizujących Średni
Metformina Metformina Ryzyko kwasicy mleczanowej w przypadku niewydolności nerek wywołanej przez hydrochlorotiazyd Wysoki
NLPZ Kwas acetylosalicylowy, inhibitory COX-2, nieselektywne NLPZ Zmniejszenie działania diuretycznego, natriuretycznego i hipotensyjnego; ryzyko zaburzenia funkcji nerek Wysoki
Żywice jonowymienne Kolestyramina, kolestypol Zaburzenie wchłaniania hydrochlorotiazydu Średni
Leki przeciw dnie moczanowej Probenecyd, sulfinpyrazon, allopurynol Może być konieczna zmiana dawkowania; zwiększone ryzyko nadwrażliwości na allopurynol Średni
Sole wapnia i witamina D Preparaty wapnia, witamina D Podwyższenie stężenia wapnia w surowicy Średni
Alkohol Napoje alkoholowe Nasilenie niedociśnienia ortostatycznego Wysoki
Beta-adrenolityki i diazoksyd Różne beta-adrenolityki, diazoksyd Nasilenie działania hiperglikemizującego Średni
Leki antycholinergiczne Atropina, biperyden Zwiększenie biodostępności hydrochlorotiazydu Niski
Leki cytotoksyczne Cyklofosfamid, metotreksat Zmniejszenie wydalania nerkowego leków cytotoksycznych; nasilenie mielosupresji Wysoki
Inne leki neurodepresyjne Barbiturany, opioidowe leki przeciwbólowe, leki przeciwdepresyjne Nasilenie niedociśnienia ortostatycznego Średni
  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl