ramipryl
Ramipryl to inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE-I) stosowany powszechnie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz w celu nefroprotekcji u pacjentów z nefropatią cukrzycową. Jako prolek, jest przekształcany w wątrobie do aktywnego metabolitu – ramiprilatu.
Mechanizm działania ramiprylu polega na blokowaniu konwertazy angiotensyny, co prowadzi do zmniejszenia produkcji angiotensyny II oraz zwiększenia stężenia bradykininy. Efektem jest rozszerzenie naczyń krwionośnych, zmniejszenie oporu obwodowego i obciążenia następczego serca oraz obniżenie ciśnienia tętniczego.
W praktyce klinicznej ramipryl stosuje się w dawkach od 2,5 do 10 mg na dobę, zazwyczaj w jednej dawce. Lek wykazuje długi okres półtrwania, co umożliwia wygodne dawkowanie raz na dobę. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: suchy kaszel, hipotonia, hiperkaliemia oraz zaburzenia funkcji nerek, szczególnie u osób z już istniejącą chorobą nerek.
Ramipryl jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na teratogenne działanie, a także u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie. Wymaga ostrożnego stosowania u osób z niewydolnością nerek, zwężeniem tętnicy nerkowej oraz podczas jednoczesnego podawania leków moczopędnych oszczędzających potas.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sumilar HCT 5 mg + 5 mg + 25 mg
Sumilar HCT to trójskładnikowy preparat w postaci kapsułek twardych, zawierający ramipryl (5-10 mg), amlodypinę (5-10 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5-25 mg), przeznaczony do leczenia nadciśnienia tętniczego. Lek jest wskazany wyłącznie jako terapia zastępcza u pacjentów, którzy wcześniej uzyskali odpowiednią kontrolę ciśnienia tętniczego stosując te trzy substancje czynne oddzielnie, w identycznych dawkach. Ramipryl działa jako inhibitor ACE, amlodypina jako bloker kanałów wapniowych, a hydrochlorotiazyd jako diuretyk tiazydowy, co łącznie umożliwia skuteczną redukcję ciśnienia tętniczego poprzez różne mechanizmy farmakologiczne.
adherencja terapeutyczna, amlodypina, bloker kanału wapniowego, compliance, diuretyk tiazydowy, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kapsułka twarda, kontrola ciśnienia tętniczego, leczenie zastępcze, nadciśnienie tętnicze, objętość krwi krążącej, opór obwodowy, pochodna dihydropirydyny, ramipryl, terapia hipotensyjna, terapia nadciśnienia tętniczego, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tritace 10 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ramiprylu, substancji czynnej Tritace, wykazały brak toksyczności ostrej przy podaniu doustnym u gryzoni i psów, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa dawki pojedynczej. W badaniach przewlekłych na szczurach, psach i małpach stwierdzono zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz zmiany morfologii krwi, typowe dla inhibitorów konwertazy angiotensyny. NOAEL wynosił odpowiednio 2,0 mg/kg mc./dobę u szczurów, 2,5 mg/kg mc./dobę u psów oraz 8,0 mg/kg mc./dobę u małp. Przy wysokich dawkach (do 250 mg/kg mc./dobę u psów i małp) obserwowano powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co odzwierciedla farmakodynamiczne działanie leku. Szczególną uwagę zwraca nieodwracalne uszkodzenie nerek u młodych szczurów po pojedynczej dawce oraz u potomstwa szczurów płci żeńskiej przy dawkach ≥50 mg/kg mc./dobę w okresie ciąży i laktacji, co wskazuje na ryzyko nefrotoksyczności w okresie rozwojowym.
aparat przykłębuszkowy, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwertaza angiotensyny, laktacja, miedniczka nerkowa, morfologia krwi, mutagenność, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, Tritace, uszkodzenie nerek, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sumilar 10 mg + 5 mg
Sumilar to lek złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanału wapniowego), stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Produkt dostępny jest w formie twardych kapsułek żelatynowych w czterech wariantach dawkowania: 5 mg ramiprylu + 5 mg amlodypiny, 5 mg ramiprylu + 10 mg amlodypiny, 10 mg ramiprylu + 5 mg amlodypiny oraz 10 mg ramiprylu + 10 mg amlodypiny. Kapsułki różnią się kolorem i rozmiarem, co ułatwia identyfikację preparatu. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, hypromelozę oraz krospowidon, a osłonki kapsułek zawierają żelatynę oraz barwniki takie jak tytanu dwutlenek (E171) i indygotynę (E132), w zależności od wariantu dawkowania.
amlodypina, amlodypina bezylan, antagonista kanału wapniowego, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glicerolu dibehenian, hypromeloza, indygotyna, inhibitor ACE, kapsułka żelatynowa, krospowidon, modyfikator lepkości, nadciśnienie tętnicze, niezgodność farmaceutyczna, ramipryl, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Polsart Plus 80 mg + 12,5 mg
Polsart Plus to preparat złożony zawierający telmisartan (antagonista receptora AT1 angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Telmisartan charakteryzuje się wysoką selektywnością i długotrwałym wiązaniem z receptorem AT1, co skutkuje efektywnym i utrzymującym się przez 24 godziny obniżeniem ciśnienia tętniczego, bez efektu „odbicia” po przerwaniu terapii. Hydrochlorotiazyd zwiększa wydalanie sodu i chlorku, zmniejszając objętość osocza, jednak jego działanie może prowadzić do hipokaliemii, którą telmisartan częściowo kompensuje poprzez blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron. W badaniach klinicznych dawka 80 mg telmisartanu w połączeniu z 25 mg hydrochlorotiazydu obniżała ciśnienie tętnicze średnio o 11,5/9,9 mmHg (skurczowe/rozkurczowe). Preparat wykazuje skuteczność porównywalną lub przewyższającą inne leki przeciwnadciśnieniowe, takie jak amlodypina, atenolol czy enalapryl.
aldosteron, antagonista receptora angiotensyny II, cukrzyca typu 2, diuretyk tiazydowy, działanie przeciwnadciśnieniowe, enzym konwertujący angiotensynę, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie, niewydolność serca, ostre uszkodzenie nerek, posocznica, przewlekła choroba nerek, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, ramipryl, receptor AT1, samoistne nadciśnienie tętnicze, telmisartan, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Polpril
Ramipryl (Polpril) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron, zwłaszcza przy pierwszym podaniu lub zwiększaniu dawki, ze względu na ryzyko znacznego spadku ciśnienia tętniczego i pogorszenia funkcji nerek. Wskazane jest monitorowanie ciśnienia tętniczego, elektrolitów i czynności nerek, szczególnie u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem, niewyrównaną zastoinową niewydolnością serca, zwężeniem zastawki aorty lub dwudzielnej, jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej, zaburzeniami wodno-elektrolitowymi, marskością wątroby, a także u osób poddawanych dużym zabiegom operacyjnym. Leczenie ramiprylem jest przeciwwskazane w ciąży i powinno być przerwane natychmiast po jej potwierdzeniu. U pacjentów w podeszłym wieku konieczne jest ostrożne ustalanie dawki i regularne monitorowanie parametrów życiowych.
agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, ciężkie nadciśnienie tętnicze, diuretyk, dysfagia, hiperkaliemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kolagenoza, laktaza, lek moczopędny oszczędzający potas, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, ostra niewydolność nerek, racekadotryl, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, toczeń rumieniowaty, twardzina, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zastoinowa niewydolność serca, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon substancji czynnych
Bisoprolol – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Obecne dane kliniczne nie dostarczają wystarczających informacji na temat wpływu bisoprololu na płodność u ludzi, jednak badania na zwierzętach nie wykazały istotnych negatywnych efektów na zdolności reprodukcyjne. Preparaty złożone zawierające bisoprolol, takie jak Concoram czy Alotendin (bisoprolol + amlodypina), mogą potencjalnie wpływać na płodność, zwłaszcza ze względu na obecność amlodypiny, która u niektórych pacjentów wywoływała odwracalne zmiany biochemiczne w plemnikach. Bisoprolol, jako beta-adrenolityk, może negatywnie oddziaływać na przebieg ciąży i rozwój płodu poprzez zmniejszenie przepływu krwi przez łożysko, co wiąże się z ryzykiem opóźnienia wzrostu wewnątrzmacicznego, śmierci wewnątrzmacicznej, poronienia, przedwczesnego porodu oraz hipoglikemii i bradykardii u płodu i noworodka.
amlodypina, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, beta₁-adrenolityk, bradykardia płodowa, ciśnienie tętnicze, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktacja, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, poród przedwczesny, poronienie, przeciwwskazanie do karmienia piersią, przenikanie do mleka, przepływ łożyskowy, przepływ maciczno-łożyskowy, ramipryl, śmierć wewnątrzmaciczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 5 mg + 5 mg
Lek Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód i noworodka, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki, niewydolność nerek, niedociśnienie i hiperkaliemię. W pierwszym trymestrze stosowanie nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Bisoprolol może powodować zmniejszenie perfuzji łożyska, co skutkuje opóźnieniem wzrostu wewnątrzmacicznego, poronieniem, przedwczesnym porodem oraz u noworodka hipoglikemią i bradykardią. W przypadku konieczności stosowania bisoprololu w ciąży, wskazane jest ścisłe monitorowanie przepływu maciczno-łożyskowego, rozwoju płodu oraz stanu noworodka, zwłaszcza w pierwszych 3 dniach życia.
beta-adrenolityk, bisoprolol, blokada receptorów beta-1-adrenergicznych, bradykardia, drugi trymestr ciąży, fumaran bisoprololu, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, leczenie hipotensyjne, maciczno-łożyskowy przepływ krwi, małowodzie, niedociśnienie, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia kości, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, perfuzja łożyska, pierwszy trymestr ciąży, przedwczesny poród, ramipryl, receptor beta-1 adrenergiczny, ryzyko teratogenne, samoistne poronienie, śmierć wewnątrzmaciczna, trzeci trymestr ciąży - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apoauronarami 5 mg
Badania przedkliniczne ramiprylu wykazały brak ostrej toksyczności po podaniu doustnym u gryzoni i psów, co wskazuje na bezpieczny profil przy pojedynczych dawkach. Przewlekłe podawanie u szczurów, psów i małp ujawniło zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz zmiany hematologiczne typowe dla inhibitorów ACE. Znaczne powiększenie aparatu przykłębuszkowego obserwowano u psów i małp przy wysokich dawkach 250 mg/kg/dobę. Dawki dobrze tolerowane bez istotnych działań niepożądanych wynosiły odpowiednio: szczury 2,0 mg/kg/dobę, psy 2,5 mg/kg/dobę, małpy 8,0 mg/kg/dobę. U bardzo młodych szczurów pojedyncza dawka spowodowała nieodwracalne uszkodzenie nerek, co sugeruje ostrożność w stosowaniu u dzieci i młodzieży.
aparat przykłębuszkowy, działanie mutagenne, działanie teratogenne, inhibitor konwertazy angiotensyny, morfologia krwi, mutagenność, poszerzenie miedniczek nerkowych, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, upośledzenie płodności, uszkodzenie nerek, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sumilar HCT 10 mg + 5 mg + 25 mg
Sumilar HCT, zawierający ramipryl, amlodypinę i hydrochlorotiazyd, posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku lub substancje pokrewne, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, wstrząs, niedociśnienie tętnicze, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), istotne zwężenie tętnic nerkowych, hipokaliemię, hiponatremię, hiperkalcemię, objawową hiperurykemię, a także stosowanie w II i III trymestrze ciąży oraz podczas karmienia piersią. Ponadto lek jest przeciwwskazany u pacjentów poddawanych procedurom pozaustrojowym z kontaktu krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (np. hemodializa z błonami wysokoprzepływowymi) ze względu na ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Należy unikać jednoczesnego stosowania z antagonistami receptora angiotensyny II u pacjentów z nefropatią cukrzycową, sakubitrylem z walsartanem (z zachowaniem 36-godzinnego odstępu) oraz aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m², aby zapobiec podwójnej blokadzie układu renina-angiotensyna-aldosteron.
afereza lipoprotein, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, choroba naczyń obwodowych, dna moczanowa, działanie hipotensyjne, gospodarka węglowodanowa, hemodializa, hemofiltracja, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, miażdżyca tętnic mózgowych, nadwrażliwość, nefropatia cukrzycowa, niedobór sodu, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pochodna dihydropirydyny, pochodna sulfonamidowa, profil lipidowy, ramipryl, reakcja alergiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, tiazydowy lek moczopędny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs sercopochodny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Piramil 10 mg 10 mg
Lek Piramil, zawierający ramipryl, jest inhibitorem ACE stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego, chorób sercowo-naczyniowych oraz nefropatii. Dostępny w dawkach 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg i 10 mg, ramipryl obniża opór obwodowy i ciśnienie tętnicze, co przekłada się na zmniejszenie zachorowalności i umieralności u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, przebytym udarem mózgu, chorobą naczyń obwodowych oraz u chorych z cukrzycą i dodatkowymi czynnikami ryzyka. W nefropatii cukrzycowej ramipryl spowalnia progresję choroby, redukując mikroalbuminurię i białkomocz (≥3 g/dobę w nefropatii niecukrzycowej), chroniąc funkcję nerek. Ponadto, lek jest skuteczny w leczeniu objawowej niewydolności serca oraz w prewencji wtórnej po zawale mięśnia sercowego, gdzie stosowany po 48 godzinach od ostrej fazy zmniejsza umieralność i zapobiega niekorzystnej przebudowie lewej komory.
białkomocz, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba sercowo-naczyniowa, choroba układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, działanie niepożądane, enzym konwertujący angiotensynę, funkcja hemodynamiczna, hipotonia, inhibitor konwertazy angiotensyny, jawna nefropatia, lek hipotensyjny, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa kłębuszkowa, nefropatia kłębuszkowa, niecukrzycowa nefropatia kłębuszkowa, niewydolność serca, obciążenie wstępne i następcze serca, opór obwodowy, przebudowa lewej komory serca, ramipryl, schyłkowa niewydolność nerek, udar mózgu, wydolność wysiłkowa, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piramil 5 mg 5 mg
Ramipryl, substancja czynna leku Piramil 5 mg, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych obejmującym przede wszystkim uporczywy suchy kaszel oraz objawy niedociśnienia tętniczego, w tym niedociśnienie ortostatyczne i omdlenia. Poważniejsze działania niepożądane to obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona) oraz neutropenia i agranulocytoza. Częstość występowania działań niepożądanych jest zróżnicowana, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej. W zakresie hematologicznym obserwuje się eozynofilię (często), leukopenię, zmniejszenie erytrocytów, hemoglobiny i płytek (rzadko), a także bardzo rzadko niewydolność szpiku kostnego i pancytopenię. Hiperkaliemia jest częstym efektem metabolicznym, natomiast hiponatremia występuje rzadko.
agranulocytoza, arytmia, astma oskrzelowa, białkomocz, dławica piersiowa, dyspepsja, eozynofilia, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, łuszczyca, morfologia krwi, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność szpiku, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, pęcherzyca, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchy kaszel, tachykardia, TIA, udar niedokrwienny, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zawał serca, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumilar HCT 10 mg + 5 mg + 25 mg
Badania przedkliniczne produktu leczniczego Sumilar HCT, zawierającego ramipryl, amlodypinę i hydrochlorotiazyd, wykazały, że ramipryl nie wykazuje działania teratogennego u szczurów, królików i małp, ani negatywnego wpływu na płodność samic i samców szczurów. Jednakże podawanie ramiprylu w wysokich dawkach (≥50 mg/kg mc./dobę) w okresie ciąży i laktacji powodowało trwałe uszkodzenia nerek potomstwa, manifestujące się poszerzeniem miedniczek nerkowych. Szczególnie młode szczury były wrażliwe na nefrotoksyczność, nawet po pojedynczej dawce. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne u ludzi indukowała zaburzenia porodu i zmniejszoną przeżywalność młodych, natomiast w dawkach do 10 mg/kg mc./dobę (8-krotnie wyższych niż u ludzi) nie stwierdzono zaburzeń płodności. Długotrwałe podawanie amlodypiny w dawkach zbliżonych do terapeutycznych u samców szczurów wiązało się jednak z obniżeniem stężeń FSH i testosteronu oraz pogorszeniem parametrów nasienia, co wskazuje na potencjalny wpływ na układ rozrodczy.
amlodypina, badanie przedkliniczne, bezylan amlodypiny, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, funkcja rozrodcza, hormon folikulotropowy, hydrochlorotiazyd, komórka Sertoliego, lek moczopędny, miedniczka nerkowa, nadciśnienie tętnicze, preparat leczniczy, profil bezpieczeństwa, ramipryl, teratogen, testosteron, tiazyd, uszkodzenie nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Polpril 10 mg
Ramipryl w dawce 10 mg (Polpril) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ramipryl, inne inhibitory ACE lub substancje pomocnicze preparatu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest historia obrzęku naczynioruchowego, niezależnie od etiologii (dziedziczny, idiopatyczny lub indukowany inhibitorami ACE/AIIRA), ze względu na ryzyko zagrażających życiu reakcji obrzękowych w obrębie twarzy, języka, krtani lub przewodu pokarmowego. Leku nie należy stosować u pacjentów poddawanych hemodializie, hemofiltracji lub aferezie LDL z wykorzystaniem materiałów o ujemnym ładunku elektrycznym, ze względu na ryzyko reakcji anafilaktoidalnych. Ponadto, ramipryl jest przeciwwskazany przy istotnym obustronnym zwężeniu tętnic nerkowych lub zwężeniu tętnicy do jedynej czynnej nerki, gdyż może to prowadzić do ciężkiej niewydolności nerek z powodu hipoperfuzji. W ciąży, szczególnie w II i III trymestrze, stosowanie ramiprylu jest zakazane z powodu ryzyka uszkodzenia nerek płodu, zaburzeń rozwojowych i zwiększonego ryzyka zgonu okołoporodowego.
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, działanie niepożądane, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, enzym konwertujący angiotensynę, hemodializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipotensja, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, nadwrażliwość, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, przeszczep nerki, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, stenoza zastawki aortalnej, stenoza zastawki mitralnej, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramizek Plus 10 mg + 10 mg
Lek Ramizek Plus, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta₁-adrenolityk), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane ryzyko toksycznego działania na płód i noworodka. Bisoprolol może powodować zmniejszenie przepływu krwi przez łożysko, co skutkuje opóźnieniem wzrostu płodu, śmiercią wewnątrzmaciczną, poronieniem, przedwczesnym porodem oraz u noworodka hipoglikemią i bradykardią. W przypadku konieczności stosowania bisoprololu w ciąży, zaleca się ścisłe monitorowanie przepływu łożyskowego, rozwoju płodu oraz obserwację noworodka w pierwszych trzech dobach życia. Ramipryl nie jest zalecany w pierwszym trymestrze i przeciwwskazany w dalszych etapach ciąży, ze względu na ryzyko małowodzia, opóźnienia kostnienia czaszki, niewydolności nerek płodu oraz niedociśnienia i hiperkaliemii u noworodka. W przypadku ekspozycji na inhibitory ACE od drugiego trymestru konieczne jest wykonanie badań ultrasonograficznych ukierunkowanych na ocenę czynności nerek i czaszki płodu oraz ścisła obserwacja noworodka po porodzie.
badanie ultrasonograficzne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, bradykardia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotrofia płodu, inhibitor ACE, kontrola ultrasonograficzna, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie, niewydolność nerek, obumarcie wewnątrzmaciczne, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, poród przedwczesny, przepływ łożyskowy, ramipryl, teratogenność, toksyczność płodowa, trzeci trymestr ciąży - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Egiramlon 5 mg + 10 mg
Egiramlon to preparat złożony zawierający ramipryl i amlodypinę w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, przeznaczony wyłącznie dla pacjentów z dobrze kontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, którzy wcześniej byli skutecznie leczeni oddzielnie tymi substancjami w identycznych dawkach. Standardowa dawka to jedna kapsułka na dobę, przy czym lek nie jest wskazany do rozpoczynania terapii. Dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min wymaga dawki ramiprylu 5 mg) oraz wątroby (w ciężkich zaburzeniach przeciwwskazany ze względu na ograniczenie dawki ramiprylu do 2,5 mg/dobę). U pacjentów dializowanych lek należy podawać kilka godzin po dializie, z monitorowaniem czynności nerek i stężenia potasu. U osób w podeszłym wieku zaleca się ostrożność przy zwiększaniu dawki, a u bardzo osłabionych i bardzo starszych pacjentów stosowanie preparatu jest niezalecane.
amlodypina, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, ciśnienie tętnicze, hemodializa, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, monitorowanie czynności nerek, nadciśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, pacjent dializowany, pogorszenie czynności nerek, produkt złożony, ramipryl, sakubitryl i walsartan, stężenie potasu w surowicy, substancja czynna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumilar 10 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Sumilar, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały akceptowalny profil toksyczności obu substancji. Ramipryl nie wykazywał istotnej toksyczności ostrej przy podaniu doustnym u gryzoni i psów, a dawki tolerowane wynosiły do 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp. W badaniach przewlekłej toksyczności obserwowano zmiany w stężeniach elektrolitów i obrazie krwi oraz farmakodynamiczne powiększenie aparatu przykłębuszkowego przy dawkach 250 mg/kg/dobę. Ramipryl nie wykazywał działania teratogennego ani mutagennego, jednak w dawkach ≥50 mg/kg mc./dobę u szczurów stwierdzono nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa po ekspozycji w okresie płodowym i laktacji.
amlodypina, badanie przedkliniczne, dojrzałe spermatydy, dysfagia, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, efekt mutagenny, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, poszerzenie miedniczek nerkowych, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, powiększenie aparatu przykłębuszkowego, ramipryl, stężenie elektrolitów w osoczu, stężenie testosteronu, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Piramil Biso 2,5 mg + 1,25 mg
Piramil Biso to lek złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol fumaranu (beta-bloker), dostępny w sześciu kombinacjach dawek, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Standardowa dawka to jedna kapsułka raz na dobę, przy czym lek nie jest wskazany do inicjacji terapii – pacjent powinien być wcześniej ustabilizowany na obu składnikach podawanych osobno przez minimum 4 tygodnie. Dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, gdzie klirens kreatyniny determinuje dawkę ramiprylu: ≥60 ml/min – dawka początkowa 2,5 mg/dobę, maksymalna 10 mg/dobę; 30-60 ml/min – dawka początkowa 2,5 mg/dobę, maksymalna 5 mg/dobę; <30 ml/min – lek nie jest zalecany, konieczne jest stosowanie składników osobno. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami wątroby dawkę ramiprylu ogranicza się do 2,5 mg/dobę, a leczenie wymaga ścisłej kontroli lekarskiej. W populacji geriatrycznej zaleca się niższe dawki początkowe i stopniowe ich zwiększanie ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Lek nie jest zalecany u dzieci i młodzieży z powodu braku danych klinicznych.
beta-bloker, bisoprolol, dawka maksymalna, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, działania niepożądane, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, pacjent pediatryczny, pacjent w podeszłym wieku, ramipryl, stabilizacja stanu klinicznego, stężenie substancji czynnej, terapia nadciśnienia, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Telmix Plus 40 mg + 12,5 mg
Telmix Plus to preparat złożony zawierający telmisartan (antagonista receptora AT₁ angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy), wykazujący synergistyczne działanie hipotensyjne. Telmisartan charakteryzuje się długotrwałym, selektywnym blokowaniem receptora AT₁, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego przez 24 godziny, bez efektów agonistycznych czy wpływu na receptor AT₂. Działanie hipotensyjne rozwija się w ciągu 3 godzin po podaniu dawki 80 mg, a pełne efekty obserwuje się po 4-8 tygodniach terapii. Hydrochlorotiazyd zwiększa wydalanie sodu i chlorków, zmniejszając objętość osocza, jednak telmisartan przeciwdziała hipokaliemii indukowanej przez diuretyk. W badaniach ONTARGET i TRANSCEND telmisartan wykazał skuteczność porównywalną z ramiprylem w redukcji zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z wysokim ryzykiem, przy mniejszej częstości kaszlu i obrzęku naczynioruchowego, jednak nie zaleca się łączenia telmisartanu z ramiprylem ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak hiperkaliemia i niewydolność nerek.
aktywność reniny, antagonista receptora angiotensyny II, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, diuretyk, diuretyk tiazydowy, działanie przeciwnadciśnieniowe, enzym konwertujący angiotensynę, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, kaszel, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie z odbicia, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, nowotwór złośliwy wargi, obrzęk naczynioruchowy, przemijający napad niedokrwienny, przerost lewej komory, przewlekła choroba nerek, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, ramipryl, receptor AT1, retinopatia, stężenie aldosteronu, telmisartan, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 10 mg + 5 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed dostępny jest w formie kapsułek twardych zawierających trzy substancje czynne: ramipryl, amlodypinę i hydrochlorotiazyd. Standardowa dawka to jedna kapsułka raz na dobę, przyjmowana niezależnie od posiłków. Lek nie jest wskazany jako terapia początkowa nadciśnienia tętniczego ze względu na ryzyko objawowego niedociśnienia. Dawkowanie należy indywidualnie dostosować, rozpoczynając od monoterapii poszczególnymi składnikami, a następnie przechodząc na preparat złożony. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie zależy od klirensu kreatyniny: standardowa dawka 10 mg + 10 mg + 25 mg przy klirensie ≥60 ml/min, dawka zredukowana 5 mg + 10 mg + 25 mg przy klirensie 30-60 ml/min, a stosowanie jest przeciwwskazane przy klirensie <30 ml/min lub bezmoczu. U pacjentów hemodializowanych lek podaje się kilka godzin po dializie w dawce 5 mg + 10 mg + 25 mg. Konieczne jest regularne monitorowanie funkcji nerek i stężenia potasu w surowicy, a w przypadku pogorszenia czynności nerek leczenie należy przerwać i stosować składniki osobno.
amlodypina, bezmocz, biodostępność, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, hemodializa, hydrochlorotiazyd, klirens kreatyniny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedobór sodu, niedociśnienie tętnicze, pacjent hemodializowany, ramipryl, stężenie potasu, substancja czynna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 10 mg + 5 mg + 25 mg
Produkt Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed, zawierający trzy substancje czynne o działaniu hipotensyjnym, nie był formalnie badany pod kątem interakcji, jednak znane są istotne interakcje poszczególnych składników. Ramipryl i hydrochlorotiazyd mogą zwiększać stężenie litu, co wymaga ścisłego monitorowania lub unikania kojarzenia. Jednoczesne stosowanie z sakubitrylem/walsartanem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, z zaleceniem zachowania 36-godzinnego odstępu między terapiami. Spożycie grejpfruta lub soku grejpfrutowego może zwiększać biodostępność amlodypiny, nasilając jej działanie hipotensyjne. NLPZ i kwas acetylosalicylowy mogą osłabiać działanie ramiprylu i hydrochlorotiazydu oraz zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii. Konieczne jest monitorowanie stężenia potasu, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu soli potasu, heparyny, leków moczopędnych oszczędzających potas oraz innych substancji podnoszących potas w surowicy. Interakcje z inhibitorami i induktorami CYP3A4 wpływają na stężenie amlodypiny, co wymaga dostosowania dawki i monitorowania stanu klinicznego, zwłaszcza u osób starszych.
afereza lipoprotein, amfoterycyna B, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, błona poliakrylonitrylowa, cyklosporyna, digoksyna, dna moczanowa, działanie proarytmiczne, erytromycyna, filtracja kłębuszkowa, glikokortykosteroid, hemofiltracja, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor kinazy mTOR, karbamazepina, ketokonazol, lek przeciwgrzybiczny, lit, naparstnica, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, okskarbazepina, ostra niewydolność nerek, ramipryl, ryfampicyna, sakubitryl walsartan, SSRI, symwastatyna, takrolimus, torsade de pointes, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ramidilan HCT 10 mg + 10 mg + 25 mg
Ramidilan HCT zawiera trzy substancje czynne o odmiennych profilach farmakokinetycznych: ramipryl, amlodypinę i hydrochlorotiazyd. Ramipryl jest szybko wchłaniany (tmax ok. 1h) i metabolizowany niemal całkowicie do aktywnego ramiprylatu, którego biodostępność wynosi 45%, a okres półtrwania 13-17 godzin (dla dawek 5-10 mg). Ramiprylat wiąże się z białkami osocza w 56% i jest wydalany głównie przez nerki, przy czym klirens nerkowy jest proporcjonalny do klirensu kreatyniny, co powoduje wydłużenie eliminacji u pacjentów z niewydolnością nerek. U chorych z zaburzeniami czynności wątroby metabolizm ramiprylu jest opóźniony, co skutkuje zwiększonym stężeniem ramiprylu, natomiast stężenia ramiprylatu pozostają niezmienione.
2-amino-4-chloro-m-benzenodisulfonamid, amlodypina, biodostępność, całkowita biodostępność, cytochrom P450, efektywny okres półtrwania, enzym konwertujący angiotensynę, ester diketopiperazynowy, glukuronid, hydrochlorotiazyd, końcowy okres półtrwania, kwas diketopiperazynowy, marskość wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, pozorna objętość dystrybucji, ramipryl, ramiprylat, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 2,5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo, łączący inhibitor konwertazy angiotensyny (ramipryl) z beta-adrenolitykiem (bisoprololem), nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, ze względu na działanie hipotensyjne preparatu, istnieje ryzyko wystąpienia objawów takich jak zawroty głowy, osłabienie, zaburzenia widzenia czy zmniejszenie koncentracji, które mogą pośrednio obniżać zdolność do bezpiecznego wykonywania tych czynności. Szczególnie narażone są osoby w początkowym okresie leczenia, po zmianie schematu dawkowania oraz przy jednoczesnym spożyciu alkoholu, co może nasilać działanie hipotensyjne i zwiększać ryzyko nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego.
beta-adrenolityk, bisoprolol, ciśnienie tętnicze krwi, działanie hipotensyjne, hipotensja, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja z alkoholem, modyfikacja dawki, nadmierny spadek ciśnienia, objawy hipotensji, obniżenie ciśnienia tętniczego, ramipryl, równowaga hemodynamiczna, zaburzenie widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Egiramlon 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Egiramlon, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Ramipryl jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz poważne działania niepożądane u noworodka, takie jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W I trymestrze stosowanie inhibitorów ACE nie jest zalecane, a w przypadku potwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać terapię i rozważyć alternatywne leczenie. Amlodypinę można stosować w ciąży jedynie, gdy korzyści przewyższają ryzyko, a dane dotyczące bezpieczeństwa są ograniczone. W przypadku ekspozycji na inhibitory ACE w II i III trymestrze zaleca się badanie ultrasonograficzne czynności nerek i czaszki płodu oraz ścisłą obserwację noworodka pod kątem niedociśnienia i zaburzeń czynności nerek.
amlodypina, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, działanie teratogenne, główka plemnika, hiperkaliemia, inhibitor ACE, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, przedział międzykwartylowy, ramipryl, toksyczność na płodność, zaburzenie płodności, zmiana biochemiczna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – ApoRami 2,5 mg
Leki przeciwnadciśnieniowe z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny, takie jak ramipryl (dawki 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg, 10 mg), mogą wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi urządzeń mechanicznych. Kluczowe działania niepożądane, które mogą zaburzać bezpieczeństwo w ruchu drogowym, to zawroty głowy związane z hipotensją, zaburzenia koncentracji oraz wydłużony czas reakcji. Szczególnie istotne są okresy zwiększonego ryzyka, takie jak początek terapii, pierwsze godziny po podaniu pierwszej dawki, zmiana leku na ramipryl oraz zwiększenie dawki, kiedy to zaleca się bezwzględne unikanie prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentem te ryzyka oraz udokumentować przekazanie informacji w historii choroby.
ApoRami, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, hipotensja, hipotensja ortostatyczna, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek obniżający ciśnienie, lek przeciwnadciśnieniowy, lek psychotropowy, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, podeszły wiek, prowadzenie pojazdów, ramipryl, spowolnienie reakcji, zaburzenia koncentracji, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tritace 2,5 2,5 mg
Ramipryl (Tritace), jako inhibitor konwertazy angiotensyny, może wywoływać działania niepożądane wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, głównie poprzez obniżenie ciśnienia tętniczego i występowanie zawrotów głowy. Ryzyko to jest szczególnie wysokie w określonych fazach terapii: podczas rozpoczęcia leczenia, po przyjęciu pierwszej dawki, przy zwiększeniu dawki oraz podczas zmiany schematu terapeutycznego. Zaleca się, aby pacjenci powstrzymywali się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn przez kilka godzin po pierwszej dawce oraz po każdorazowej modyfikacji dawki, a także monitorowali objawy takie jak senność, zaburzenia koncentracji czy zawroty głowy, które mogą świadczyć o upośledzeniu sprawności psychomotorycznej.
choroba współistniejąca, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, efekt hipotensyjny, funkcja motoryczna, funkcja poznawcza, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja lekowa, leczenie farmakologiczne, lek hipotensyjny, lek o działaniu ośrodkowym, obniżenie ciśnienia tętniczego, ramipryl, senność, sprawność psychofizyczna, sprawność psychomotoryczna, terapia hipotensyjna, Tritace, zaburzenie koncentracji, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 5 mg + 5 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed to trójskładnikowy lek złożony, zawierający ramipryl (inhibitor ACE), amlodypinę (bloker kanałów wapniowych) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy), wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego u pacjentów, którzy wcześniej osiągnęli stabilną kontrolę ciśnienia na terapii trzema oddzielnymi preparatami w identycznych dawkach. Dostępny jest w sześciu kombinacjach dawek, m.in. 2,5 mg ramiprylu + 5 mg amlodypiny + 12,5 mg hydrochlorotiazydu oraz 10 mg ramiprylu + 10 mg amlodypiny + 25 mg hydrochlorotiazydu, co pozwala na indywidualne dopasowanie terapii do potrzeb pacjenta. Zastąpienie trzech oddzielnych leków produktem złożonym może poprawić compliance i ułatwić kontrolę ciśnienia tętniczego dzięki uproszczeniu schematu dawkowania.
amlodypina, bloker kanałów wapniowych, compliance, diuretyk tiazydowy, działanie niepożądane, funkcja nerek, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, kontrola ciśnienia tętniczego, lek hipotensyjny, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, oporne nadciśnienie tętnicze, pomiar ciśnienia tętniczego, preparat złożony, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, ramipryl, stężenie elektrolitów, terapia dwulekowa, terapia trójlekowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril Actavis 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ramiprylu obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej na szczurach, psach i małpach, wykazując brak toksyczności ostrej przy podaniu doustnym. W badaniach przewlekłych zaobserwowano zmiany farmakodynamiczne typowe dla inhibitorów ACE, takie jak zaburzenia równowagi elektrolitowej i zmiany morfologii krwi. Wysokie dawki (250 mg/kg mc./dobę) u psów i małp powodowały powiększenie aparatu przykłębuszkowego. NOAEL wynosił odpowiednio 2,0 mg/kg mc./dobę dla szczurów, 2,5 mg/kg mc./dobę dla psów oraz 8 mg/kg mc./dobę dla małp. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności, a płodność samców i samic szczurów nie była zaburzona. Jednakże dawki ≥50 mg/kg mc./dobę podawane w ciąży i laktacji powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa (poszerzenie miedniczek nerkowych), co jest zgodne z mechanizmem działania inhibitorów ACE na układ renina-angiotensyna w rozwoju nerek płodu.
aktywność farmakodynamiczna, aparat przykłębuszkowy, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, morfologia krwi, mutagenność, NOAEL, poszerzenie miedniczek nerkowych, Ramipril Actavis, ramipryl, rozwój nerek, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie nerek, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramladio 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Ramladio, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanału wapniowego), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Stosowanie ramiprylu jest przeciwwskazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, manifestującego się m.in. pogorszeniem czynności nerek, małowodziem oraz opóźnieniem kostnienia czaszki. W I trymestrze stosowanie ramiprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku potwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać terapię ramiprylem i rozważyć alternatywne leki przeciwnadciśnieniowe o udokumentowanym bezpieczeństwie. Noworodki narażone na inhibitory ACE w okresie płodowym wymagają monitorowania funkcji nerek, ciśnienia tętniczego oraz poziomu potasu ze względu na ryzyko niewydolności nerek, niedociśnienia i hiperkaliemii. Zaleca się także wykonanie badania ultrasonograficznego czaszki i oceny czynności nerek płodu w przypadku ekspozycji od II trymestru.
amlodypina, antagonista wapnia, filtracja kłębuszkowa, funkcja rozrodcza, hiperkaliemia, inhibitor ACE, lek hipotensyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność nerek płodu, opóźnione kostnienie czaszki, ramipryl, skąpomocz, terapia nerkozastępcza, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, ultrasonografia czaszki, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ampril HL 2,5 mg + 12,5 mg
Ampril HL to lek złożony zawierający ramipryl (2,5 mg) i hydrochlorotiazyd (12,5 mg), stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Dawkowanie wymaga indywidualizacji, rozpoczynając od najmniejszej dostępnej dawki i stopniowo ją zwiększając do maksymalnej dobowej dawki 10 mg ramiprylu i 25 mg hydrochlorotiazydu u dorosłych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów leczonych diuretykami, u których zaleca się redukcję lub odstawienie innych leków moczopędnych przed włączeniem Ampril HL, rozpoczynając terapię od 1,25 mg ramiprylu jako monoterapii. U pacjentów z klirensem kreatyniny 30-60 ml/min dawkę należy ograniczyć do 5 mg ramiprylu i 25 mg hydrochlorotiazydu, a stosowanie jest przeciwwskazane przy klirensie <30 ml/min. U chorych z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby dawka maksymalna wynosi 2,5 mg ramiprylu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu, a leczenie wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego.
Ampril HL, biodostępność leku, ciśnienie tętnicze krwi, diuretyk, działanie niepożądane, hipotensja, hydrochlorotiazyd, klirens kreatyniny, lek moczopędny, monoterapia ramiprylem, nadciśnienie tętnicze, produkt złożony, ramipryl, terapia nadciśnienia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sumilar HCT 10 mg + 10 mg + 25 mg
Sumilar HCT to preparat zawierający ramipryl, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, których farmakokinetyka charakteryzuje się specyficznymi właściwościami. Ramipryl szybko się wchłania (tmax 1 godzina), a jego aktywny metabolit ramiprylat osiąga maksymalne stężenie po 2-4 godzinach, z okresem półtrwania 13-17 godzin dla dawek 5-10 mg. Ramipryl wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (73%), a ramiprylat 56%, jest intensywnie metabolizowany w wątrobie i wydalany głównie przez nerki. Amlodypina ma biodostępność 64-80%, tmax 6-12 godzin, silne wiązanie z białkami (97,5%) oraz długi okres półtrwania 35-50 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Hydrochlorotiazyd szybko się wchłania (tmax około 2 godzin), biodostępność wynosi 70%, wiązanie z białkami 40-70%, a okres półtrwania 6-15 godzin; jest wydalany głównie przez nerki w postaci niezmienionej (60-80% w ciągu 72 godzin).
amlodypina, biodostępność, całkowita biodostępność, cytochrom P450, dysfagia, dystrybucja leku, efektywny okres półtrwania, enzym konwertujący angiotensynę, erytrocyt, hydrochlorotiazyd, klirens nerkowy, końcowy okres półtrwania, marskość wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, pole powierzchni pod krzywą, pozorna objętość dystrybucji, ramipryl, ramiprylat, śpiączka wątrobowa, stan równowagi dynamicznej, stężenie maksymalne, stężenie maksymalne w osoczu, stężenie maksymalne we krwi, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Gliptivil 50 mg
Wildagliptyna wykazuje niski potencjał interakcji farmakokinetycznych z innymi lekami, co wynika z braku metabolizmu przez enzymy cytochromu P450 oraz braku wpływu na ich indukcję lub hamowanie. Badania kliniczne u zdrowych ochotników nie wykazały istotnych interakcji z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi (pioglitazon, metformina, gliburyd), digoksyną (substrat P-glikoproteiny), warfaryną (substrat CYP2C9), a także z amlodypiną, ramiprylem, walsartanem i symwastatyną. Jednakże u pacjentów stosujących inhibitory ACE wraz z wildagliptyną istnieje wysokie ryzyko rozwoju obrzęku naczynioruchowego, co wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza w populacji z chorobami sercowo-naczyniowymi.
amlodypina, CYP2C9, cytochrom P450, digoksyna, działanie hipoglikemizujące, gliburyd, glikogenoliza, glukoneogeneza wątrobowa, hiperglikemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kortykosteroid, lek przeciwcukrzycowy, metformina, obrzęk naczynioruchowy, P-glikoproteina, pioglitazon, ramipryl, sympatykomimetyk, symwastatyna, tiazyd, walsartan, warfaryna, wildagliptyna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – ApoRami
Ramipryl (ApoRami), inhibitor ACE, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron, w tym z ciężkim nadciśnieniem, niewyrównaną zastoinową niewydolnością serca, zwężeniem zastawkowym, jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej, odwodnieniem, hipowolemią, marskością wątroby oraz u osób poddawanych dużym zabiegom operacyjnym. Przed terapią należy wyrównać zaburzenia wodno-elektrolitowe, a podczas leczenia monitorować ciśnienie tętnicze i funkcję nerek, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek i po przeszczepie nerki. Ramipryl jest przeciwwskazany w ciąży i wymaga natychmiastowego odstawienia po jej stwierdzeniu. Nie zaleca się łączenia z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem ze względu na ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek, a jeśli podwójna blokada układu RAA jest konieczna, wymaga ścisłego nadzoru specjalistycznego.
agranulocytoza, antagonista aldosteronu, antagonista receptora angiotensyny II, diuretyk oszczędzający potas, hiperkaliemia, hiponatremia, hipotonia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, kolagenoza, laktoza jednowodna, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedobór laktazy, niedokrwistość, nieproduktywny kaszel, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, ostra niewydolność nerek, racekadotryl, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl walsartan, terapia hipotensyjna, toczeń rumieniowaty, twardzina, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, wodobrzusze, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zastoinowa niewydolność serca, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ramve 10 mg 10 mg
Lek Ramve 10 mg, zawierający ramipryl jako substancję czynną, jest inhibitorem ACE stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego, prewencji sercowo-naczyniowej u pacjentów wysokiego ryzyka (w tym z chorobą wieńcową, przebytym udarem, zaburzeniami naczyń obwodowych oraz cukrzycą z dodatkowymi czynnikami ryzyka), a także w terapii nefropatii kłębuszkowej (mikroalbuminuria 30-300 mg/dobę, makroproteinuria ≥ 3 g/dobę) oraz objawowej niewydolności serca. Ponadto, lek jest wskazany w prewencji wtórnej po ostrym zawale mięśnia sercowego u pacjentów z objawami niewydolności serca, rozpoczynając terapię nie wcześniej niż 48 godzin po zdarzeniu. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane, rozpoczynając od mniejszych dawek i stopniowo zwiększając do dawki docelowej 10 mg, z uwzględnieniem stanu klinicznego i czynności nerek pacjenta.
albuminuria, aterotromboza, choroba wieńcowa, choroby nerek, cukrzyca, cukrzycowa nefropatia kłębuszkowa, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, efekt pierwszej dawki, funkcja lewej komory, funkcja nerek, hiperkaliemia, hipotensja, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kapsułka twarda, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, makroproteinuria, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, nefropatia kłębuszkowa, niewydolność serca, ostra faza zawału, potas w surowicy, prewencja sercowo-naczyniowa, prewencja wtórna po zawale, ramipryl, udar mózgu, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – ACEBIS 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy ACEBIS, zawierający ramipryl i bisoprolol fumaran, wykazuje działanie hipotensyjne, które może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn poprzez wywoływanie objawów takich jak zawroty głowy, osłabienie czy zaburzenia koncentracji. Szczególnie istotne jest monitorowanie pacjentów w okresie inicjacji leczenia, zmian dawkowania oraz w przypadku jednoczesnego spożycia alkoholu, które może nasilać objawy niedociśnienia. Dostępność preparatu w dawkach od 2,5 mg + 1,25 mg do 10 mg + 10 mg pozwala na indywidualne dostosowanie terapii, jednak wymaga to szczegółowej oceny ryzyka zaburzeń psychomotorycznych u pacjenta.
beta-adrenolityk, bisoprolol, ciśnienie tętnicze, działanie hipotensyjne, hipotensja, inhibitor konwertazy angiotensyny, koordynacja psychoruchowa, lek hipotensyjny, niedociśnienie, parametry hemodynamiczne, ramipryl, sprawność psychomotoryczna, zaburzenia koncentracji, zaburzenia psychomotoryczne, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Polpril 5 mg
Ramipryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o potencjalnym ryzyku teratogennym, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży, gdzie stosowanie Polprilu nie jest zalecane, a w przypadku rozpoznania ciąży leczenie należy natychmiast przerwać. W drugim i trzecim trymestrze ciąży stosowanie ramiprylu jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodka objawy takie jak niewydolność nerek, hipotonia i hiperkaliemia. W przypadku ekspozycji na lek od początku drugiego trymestru wskazane jest monitorowanie ultrasonograficzne czynności nerek i czaszki płodu oraz obserwacja noworodka po porodzie pod kątem powyższych objawów.
hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor ACE, kontrola ultrasonograficzna, laktacja, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niewydolność nerek, oliguria, opóźnienie kostnienia kości, pierwszy trymestr ciąży, pogorszenie czynności nerek, Polpril, profil bezpieczeństwa leku, ramipryl, ryzyko teratogenne, toksyczne działanie na płód - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Piramil Biso 5 mg + 5 mg
Preparat Piramil Biso, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolności psychomotoryczne, takie jak prowadzenie pojazdów czy obsługa maszyn. Niemniej jednak, w początkowym okresie terapii, przy zmianach dawkowania lub schematu leczenia oraz w przypadku jednoczesnego spożycia alkoholu, może dojść do wystąpienia działań niepożądanych związanych z hipotensją, takich jak zawroty głowy, oszołomienie, omdlenia, zaburzenia widzenia czy osłabienie, które mogą pośrednio upośledzać zdolność bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Lekarz powinien uwzględnić indywidualne czynniki ryzyka pacjenta, takie jak wiek, choroby współistniejące (np. cukrzyca, schorzenia neurologiczne) oraz stosowane leki, które mogą wpływać na funkcje poznawcze i psychomotoryczne.
Personel medyczny ma obowiązek poinformować pacjenta o potencjalnym ryzyku związanym z terapią preparatem Piramil Biso, zwłaszcza w kontekście prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Zaleca się edukację pacjenta w zakresie obserwacji własnych reakcji na lek, ostrzeżenie przed spożywaniem alkoholu oraz wskazanie symptomów wymagających powstrzymania się od prowadzenia pojazdów (np. zawroty głowy, omdlenia). Dokumentacja medyczna powinna zawierać potwierdzenie przekazania tych informacji. W praktyce klinicznej lekarz powinien indywidualizować zalecenia dotyczące bezpieczeństwa pacjenta, monitorować adaptację do leczenia oraz uwzględniać ryzyko interakcji farmakologicznych, aby minimalizować potencjalne zagrożenia związane z obniżeniem ciśnienia tętniczego podczas terapii.
beta-adrenolityk selektywny, bisoprolol fumaran, choroba neurologiczna, choroba współistniejąca, cukrzyca, działanie farmakologiczne, działanie niepożądane, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, hipotensja, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja lekowa, lek hipotensyjny, niskie ciśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia tętniczego, omdlenie, ramipryl, reakcja indywidualna organizmu, stan przedomdleniowy, zaburzenie widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ramladio 10 mg + 5 mg
Ramladio to lek w postaci kapsułek twardych, zawierający dwie substancje czynne: ramipryl oraz amlodypinę bezylan, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Produkt dostępny jest w czterech konfiguracjach dawek: 5 mg ramiprylu + 5 mg amlodypiny, 5 mg ramiprylu + 10 mg amlodypiny, 10 mg ramiprylu + 5 mg amlodypiny oraz 10 mg ramiprylu + 10 mg amlodypiny. Kapsułki różnią się wyglądem i rozmiarem (nr 0 lub 2), co ułatwia ich identyfikację. Substancje pomocnicze obejmują m.in. hypromelozę, skrobię żelowaną kukurydzianą, celulozę mikrokrystaliczną oraz stearynian magnezu. Otoczka kapsułek zawiera różne barwniki, takie jak tlenki żelaza i tytanu dwutlenek (E 171), a także żelatynę i tusze barwiące, zależnie od dawki.
amlodypina, amlodypiny bezylan, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, kapsułka twarda, magnezu stearynian, nadciśnienie tętnicze, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, ramipryl, ramipryl i amlodypina, skrobia żelowana kukurydziana, środek wiążący, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, tytanu dwutlenek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ivipril 10 mg
Lek Ivipril, dostępny w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, stosowany jest doustnie, niezależnie od posiłku, z możliwością podziału tabletek na połowy. W terapii nadciśnienia tętniczego dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę, z możliwością redukcji do 1,25 mg u pacjentów z aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron lub przy jednoczesnym stosowaniu diuretyków, ze stopniowym zwiększaniem dawki co 2-4 tygodnie do maksymalnie 10 mg/dobę. W profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych dawka początkowa to 2,5 mg raz na dobę, z podwajaniem dawki co 1-2 tygodnie do 10 mg. W nefropatii cukrzycowej i niecukrzycowej dawkowanie jest zindywidualizowane, rozpoczynając od 1,25-2,5 mg i stopniowo zwiększając do 5-10 mg, zależnie od stanu klinicznego i obecności czynników ryzyka. U pacjentów po zawale mięśnia sercowego leczenie rozpoczyna się po 48 godzinach od zdarzenia, dawką 2,5 mg dwa razy na dobę przez 3 dni, z możliwością redukcji do 1,25 mg w przypadku nietolerancji, a następnie stopniowym zwiększaniem do 5 mg dwa razy na dobę. U pacjentów z niewydolnością serca (NYHA IV) dawka początkowa wynosi 1,25 mg raz na dobę, z ostrożnym zwiększaniem dawki.
biodostępność, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, czynność nerek, dawka podtrzymująca, diuretyk, hemodializa, hiponatremia, hipotonia, Ivipril, klirens kreatyniny, lek moczopędny, makroproteinuria, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nefropatia niecukrzycowa, niewydolność serca, objętość wewnątrznaczyniowa, profilaktyka chorób układu sercowo-naczyniowego, ramipryl, stężenie potasu w surowicy, układ RAA, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego