ramipryl
Ramipryl to inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE-I) stosowany powszechnie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz w celu nefroprotekcji u pacjentów z nefropatią cukrzycową. Jako prolek, jest przekształcany w wątrobie do aktywnego metabolitu – ramiprilatu.
Mechanizm działania ramiprylu polega na blokowaniu konwertazy angiotensyny, co prowadzi do zmniejszenia produkcji angiotensyny II oraz zwiększenia stężenia bradykininy. Efektem jest rozszerzenie naczyń krwionośnych, zmniejszenie oporu obwodowego i obciążenia następczego serca oraz obniżenie ciśnienia tętniczego.
W praktyce klinicznej ramipryl stosuje się w dawkach od 2,5 do 10 mg na dobę, zazwyczaj w jednej dawce. Lek wykazuje długi okres półtrwania, co umożliwia wygodne dawkowanie raz na dobę. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: suchy kaszel, hipotonia, hiperkaliemia oraz zaburzenia funkcji nerek, szczególnie u osób z już istniejącą chorobą nerek.
Ramipryl jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na teratogenne działanie, a także u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie. Wymaga ostrożnego stosowania u osób z niewydolnością nerek, zwężeniem tętnicy nerkowej oraz podczas jednoczesnego podawania leków moczopędnych oszczędzających potas.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramicor 10 mg
Ramipryl (Ramicor), jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowaną fetotoksyczność, obejmującą pogorszenie czynności nerek płodu, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie ramiprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogenności. W przypadku rozpoznania ciąży u pacjentki przyjmującej Ramicor, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia o potwierdzonej bezpieczeństwie. Ekspozycja na inhibitor ACE od drugiego trymestru wymaga badania ultrasonograficznego oceniającego czynność nerek i budowę czaszki płodu. Noworodki narażone na działanie ramiprylu w okresie okołoporodowym powinny być monitorowane pod kątem niewydolności nerek, hipotensji oraz hiperkaliemii.
antykoncepcja, badanie ultrasonograficzne, czynność nerek płodu, drugi i trzeci trymestr ciąży, fenotoksyczność, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kostnienie czaszki, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obniżone ciśnienie tętnicze, oliguria, pierwszy trymestr ciąży, ramipryl, terapia hipotensyjna, teratogenność, wada wrodzona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – ApoRami 5 mg
Lek ApoRami (ramipryl) dostępny jest w tabletkach o dawkach 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, a dawkowanie powinno być indywidualizowane w zależności od wskazań klinicznych i stanu pacjenta. W leczeniu nadciśnienia tętniczego dawka początkowa wynosi zwykle 2,5 mg raz na dobę, z możliwością podwajania co 2-4 tygodnie do maksymalnie 10 mg/dobę. U pacjentów z silną aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron zaleca się rozpoczęcie terapii od 1,25 mg pod ścisłym nadzorem. W prewencji chorób sercowo-naczyniowych dawka początkowa to 2,5 mg/dobę, z docelową dawką 10 mg/dobę. W leczeniu chorób nerek, w tym nefropatii z makroproteinurią ≥ 3 g/dobę, dawka początkowa wynosi 1,25 mg/dobę, z docelową dawką 5 mg/dobę. W niewydolności serca dawka początkowa to 1,25 mg/dobę, z maksymalną dawką 10 mg/dobę podzieloną na dwie dawki. W prewencji wtórnej po zawale mięśnia sercowego stosuje się dawkę początkową 2,5 mg dwa razy na dobę, z możliwością modyfikacji do 5 mg dwa razy na dobę.
biodostępność leku, choroba nerek, hemodializa, hiponatremia, klirens kreatyniny, lek hipotensyjny, lek moczopędny, makroproteinuria, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, prewencja chorób układu sercowo-naczyniowego, ramipryl, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ramidilan HCT 10 mg + 5 mg + 25 mg
Ramidilan HCT, preparat złożony zawierający ramipryl, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, może znacząco wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych takich jak zawroty głowy, zaburzenia koncentracji oraz wydłużony czas reakcji, będących konsekwencją spadku ciśnienia tętniczego. Szczególnie istotne jest monitorowanie pacjentów podczas inicjacji terapii, zmiany dawkowania oraz zwiększania dawki, gdyż w tych okresach ryzyko niedociśnienia i związanych z nim objawów jest najwyższe. Preparat dostępny jest w dawkach: 5 mg + 5 mg + 12,5 mg, 5 mg + 5 mg + 25 mg, 10 mg + 5 mg + 25 mg oraz 10 mg + 10 mg + 25 mg (ramipryl + amlodypina + hydrochlorotiazyd), przy czym wyższe dawki, zwłaszcza 10 mg + 10 mg + 25 mg, wiążą się z podwyższonym ryzykiem i wymagają szczególnej uwagi.
amlodypina, działania niepożądane, hydrochlorotiazyd, inicjacja terapii, interakcje lekowe, kapsułka twarda, leczenie hipotensyjne, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, ramipryl, schemat leczenia, spadek ciśnienia tętniczego, terapia hipotensyjna, wydłużony czas reakcji, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zmiana dawkowania, zwiększenie dawki - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ramizek Combi 2,5 mg + 5 mg
Ramizek Combi to preparat złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Ramipryl, jako prolek, przekształca się do ramiprylatu, który hamuje konwertazę angiotensyny (kininazę II), prowadząc do zmniejszenia stężenia angiotensyny II i aldosteronu oraz zwiększenia bradykininy, co skutkuje rozszerzeniem naczyń i obniżeniem oporu obwodowego. Działanie przeciwnadciśnieniowe ramiprylu pojawia się już po 1-2 godzinach, osiąga maksimum po 3-6 godzinach i utrzymuje się około 24 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. W badaniu HOPE wykazano, że ramipryl istotnie redukuje ryzyko zawału mięśnia sercowego, zgonu sercowo-naczyniowego oraz udaru mózgu u pacjentów wysokiego ryzyka, a także korzystnie wpływa na punkty drugorzędowe, takie jak śmiertelność ogólna, hospitalizacje i powikłania cukrzycowe.
aldosteron, amlodypina, angiotensyna I, angiotensyna II, antagonista kanałów wapniowych, antagonista wapnia, bradykinina, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, dławica piersiowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, kininaza II, kora nadnerczy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, przesączanie kłębuszkowe, ramipryl, rewaskularyzacja, tachykardia odruchowa, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Piramil 1,25 mg 1,25 mg
Ramipryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie ramiprylu z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem, co zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz ostrej niewydolności nerek. Przeciwwskazane jest także łączenie ramiprylu z produktami zawierającymi sakubitryl/walsartan ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Ponadto, pozaustrojowe zabiegi z użyciem błon poliakrylonitrylowych oraz afereza lipoprotein mogą wywołać ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne, co wymaga stosowania alternatywnych metod lub leków. Należy zachować szczególną ostrożność przy łączeniu ramiprylu z inhibitorami NEP, mTOR oraz DPP-4, rozpoczynając terapię pod ścisłym nadzorem.
adrenalina, afereza lipoprotein, alfa-bloker, aliskiren, allopurynol, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, azotan, baklofen, cyklosporyna, cytostatyk, dializa, dobutamina, dopamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dysfagia, działanie hipoglikemizujące, ewerolimus, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitor obojętnej endopeptydazy, insulina, izoproterenol, kortykosteroid, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, prokainamid, racekadotryl, ramipryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sole litu, spironolakton, syrolimus, temsyrolimus, triamteren, trimetoprim, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zabieg pozaustrojowy, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tritace 2,5 2,5 mg
Badania przedkliniczne ramiprylu, substancji czynnej preparatu Tritace, wykazały brak ostrej toksyczności po podaniu doustnym u gryzoni i psów, co wskazuje na niskie ryzyko toksyczności ostrej. W badaniach przewlekłych na szczurach, psach i małpach zaobserwowano zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz zmiany hematologiczne, a także powiększenie aparatu przykłębuszkowego w nerkach przy dawkach dobowych do 250 mg/kg mc. Bezpieczne dawki dobowe ustalono na poziomie 2,0 mg/kg dla szczurów, 2,5 mg/kg dla psów oraz 8 mg/kg dla małp. Szczególnie niepokojące było nieodwracalne uszkodzenie nerek u młodych szczurów po pojedynczej dawce, co sugeruje zwiększone ryzyko nefrotoksyczności u organizmów niedojrzałych.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, efekty hematologiczne, mechanizm działania, morfologia krwi, nefrotoksyczność, poszerzenie miedniczek nerkowych, potencjał teratogenny, ramipryl, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, Tritace, uszkodzenie nerek, wada rozwojowa, właściwości genotoksyczne, właściwości mutagenne, właściwości teratogenne, wpływ na płodność, zaburzenia równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramizek Plus 5 mg + 2,5 mg
Lek Ramizek Plus, zawierający ramipryl oraz bisoprolol fumaran, wykazuje złożony profil działań niepożądanych wynikający z farmakodynamiki obu substancji czynnych. Bisoprolol najczęściej powoduje bóle i zawroty głowy, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie, zimne kończyny oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka i zaparcia. Ramipryl natomiast charakteryzuje się przede wszystkim występowaniem uporczywego, suchego kaszlu oraz ryzykiem niedociśnienia, a także poważniejszych działań niepożądanych, w tym obrzęku naczynioruchowego, hiperkaliemii, zaburzeń czynności nerek i wątroby, zapalenia trzustki, ciężkich reakcji skórnych oraz neutropenii/agranulocytozy. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według systemu MedDRA, z kategoriami od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000), co umożliwia precyzyjne monitorowanie i ocenę ryzyka u pacjentów.
agranulocytoza, bisoprolol, bradykardia, dławica piersiowa, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, system MedDRA, tachykardia, trombocytopenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ramlolan 5 mg + 5 mg
Preparat Ramlolan to lek złożony zawierający ramipryl i amlodypinę, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, jednak nie jest wskazany do inicjacji leczenia. Dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane poprzez wcześniejsze ustalenie optymalnych dawek obu składników podawanych oddzielnie, a następnie zastosowanie odpowiedniego wariantu preparatu. Standardowa dawka to jedna kapsułka raz na dobę, z maksymalną dawką do 10 mg ramiprylu i 10 mg amlodypiny. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest ostrożne dostosowanie dawek, regularne monitorowanie funkcji nerek i poziomu potasu, a w przypadku pogorszenia funkcji nerek zaleca się przerwanie stosowania preparatu złożonego na rzecz indywidualnego podawania składników. Ramipryl jest częściowo usuwany podczas hemodializy i powinien być podawany kilka godzin po zabiegu, natomiast amlodypina nie jest dializowana, ale wymaga ostrożności u pacjentów dializowanych.
amlodypina, dawka maksymalna, dawkowanie dobowe, dawkowanie leku, hemodializa, inhibitor ACE, kapsułka twarda, kontrola ciśnienia tętniczego, nadciśnienie tętnicze, pacjent geriatryczny, populacja pediatryczna, ramipryl, ramipryl i amlodypina, stężenie potasu w surowicy, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piramil 10 mg 10 mg
Ramipryl, będący inhibitorem ACE, wykazuje charakterystyczny profil bezpieczeństwa, w którym dominują działania niepożądane takie jak uporczywy suchy kaszel oraz objawy niedociśnienia tętniczego. Do poważnych powikłań należą obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki oraz ciężkie reakcje skórne, w tym neutropenia i agranulocytoza. Częstość występowania działań niepożądanych jest zróżnicowana, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000) oraz nieznanych. W zakresie hematologicznym obserwuje się eozynofilię (często), leukopenię, trombocytopenię (rzadko) oraz bardzo rzadko niewydolność szpiku kostnego i pancytopenię. Reakcje anafilaktyczne i zwiększone miano przeciwciał przeciwjądrowych występują rzadko, a zespół SIADH jest zgłaszany z częstością nieznaną. Hiperkaliemia jest częstym zaburzeniem metabolicznym, natomiast hiponatremia występuje z częstością nieznaną.
agranulocytoza, ból głowy, dławica piersiowa, drżenie, eozynofilia, hemoglobina, hiperkaliemia, hiponatremia, impotencja, inhibitor konwertazy angiotensyny, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, pokrzywka, ramipryl, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, zapalenie naczyń, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polpril 10 mg
Dane przedkliniczne ramiprylu, substancji czynnej preparatu Polpril, wykazały brak toksyczności ostrej po podaniu doustnym u gryzoni i psów, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa przy jednorazowym przedawkowaniu. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach, psach i małpach zaobserwowano zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz zmiany w morfologii krwi. U psów i małp stwierdzono znaczne powiększenie aparatu przykłębuszkowego przy dawkach dobowych do 250 mg/kg. Dawki NOAEL wynosiły odpowiednio 2,0 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp. Badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność u szczurów, jednak podawanie ramiprylu ciężarnym samicom szczurów w dawkach ≥50 mg/kg spowodowało nieodwracalne uszkodzenie nerek potomstwa (poszerzenie miedniczek nerkowych). Szczególnie niepokojące było uszkodzenie nerek u noworodków po pojedynczej dawce, co podkreśla ryzyko stosowania leku w ciąży i u dzieci.
aktywność farmakodynamiczna, aparat przykłębuszkowy, badanie kliniczne, działanie teratogenne, elektrolit, genotoksyczność, inhibitor ACE, miedniczka nerkowa, morfologia krwi, NOAEL, parametry laboratoryjne, płodność, potencjał mutagenny, przedawkowanie, ramipryl, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, trymestr ciąży - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 10 mg + 5 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed to preparat trójskładnikowy w postaci twardych kapsułek, dostępny w sześciu wariantach dawkowania, różniących się zawartością substancji czynnych: ramipryl (2,5 mg, 5 mg lub 10 mg), amlodypina (5 mg lub 10 mg, odpowiadająca 6,934 mg lub 13,868 mg amlodypiny bezylanu) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg lub 25 mg). Kapsułki charakteryzują się różną kolorystyką, co ułatwia ich identyfikację. Preparat zawiera również substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan bezwodny, skrobia żelowana kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa oraz sodu stearylofumaran, a otoczka kapsułki składa się z żelatyny i barwników (dwutlenek tytanu, tlenki żelaza czerwony, żółty i czarny). Okres ważności wynosi od 30 do 36 miesięcy w zależności od wariantu dawkowania, a produkt należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.
amlodypina, amlodypiny bezylan, celuloza mikrokrystaliczna, hydrochlorotiazyd, kapsułka twarda, karboksymetyloskrobia sodowa, preparat trójskładnikowy, ramipryl, skrobia żelowana kukurydziana, sodu stearylofumaran, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan bezwodny, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ramlolan 10 mg + 5 mg
Ramlolan to lek w formie twardych kapsułek zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (bloker kanałów wapniowych), dostępny w pięciu dawkach: 2,5 mg + 5 mg, 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Preparat jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których monoterapia jest nieskuteczna lub wymagana jest terapia skojarzona. Ramlolan stosuje się wyłącznie jako terapię substytucyjną u pacjentów wcześniej leczonych oddzielnie ramiprylem i amlodypiną w tych samych dawkach, które zapewniały odpowiednią kontrolę ciśnienia tętniczego.
adherencja terapeutyczna, amlodypina, bloker kanałów wapniowych, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kontrola ciśnienia tętniczego, leczenie hipotensyjne, leczenie skojarzone, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, preparat złożony, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, ramipryl, schemat terapeutyczny, terapia substytucyjna - Leksykon substancji czynnych
Hydrochlorotiazyd – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Hydrochlorotiazyd, diuretyk tiazydowy szeroko stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, wykazuje niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mechanizm działania hipotensyjnego oraz zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej (np. hiponatremia, hipokaliemia) mogą indukować objawy neurologiczne takie jak zawroty głowy, senność, zmęczenie, niedociśnienie ortostatyczne oraz zaburzenia widzenia, które szczególnie nasilają się w początkowym okresie terapii, po zwiększeniu dawki lub zmianie preparatu. W preparatach złożonych, np. z amlodypiną, inhibitorami ACE (np. ramipryl) czy antagonistami receptora angiotensyny II (np. walsartan), ryzyko działań niepożądanych wpływających na zdolność prowadzenia pojazdów może być modyfikowane przez pozostałe substancje czynne, co wymaga indywidualnej oceny klinicznej. Warto podkreślić, że brak jest specyficznych badań klinicznych oceniających wpływ tych kombinacji na funkcje psychomotoryczne, a zalecenia opierają się na danych klinicznych i doświadczeniu z poszczególnymi składnikami.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, bloker kanałów wapniowych, cylazapryl, diuretyk tiazydowy, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, kandesartan, lek hipotensyjny, lek moczopędny, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, objaw neurologiczny, preparat złożony, ramipryl, terapia nadciśnienia tętniczego, walsartan, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie widzenia, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Piramil 2,5 mg 2,5 mg
Stosowanie ramiprylu (Piramil) jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na ramipryl lub inne inhibitory ACE, a także u osób z historią obrzęku naczynioruchowego, w tym dziedzicznego, samoistnego lub związanego z wcześniejszym leczeniem inhibitorami ACE lub antagonistami receptora angiotensyny II, ze względu na ryzyko zagrażających życiu reakcji. Lek jest również przeciwwskazany u pacjentów poddawanych pozaustrojowym procedurom leczniczym z kontaktem krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym, u osób z istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej w przypadku jedynej czynnej nerki, a także w drugim i trzecim trymestrze ciąży z powodu ryzyka poważnych uszkodzeń płodu. Ramipryl nie powinien być stosowany u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym lub niestabilnością hemodynamiczną, gdyż może pogorszyć perfuzję narządową.
aliskiren, ciąża trymestr, hiperkaliemia, hipoplazja czaszki, hipotensja, inhibitor ACE, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, procedury pozaustrojowe, ramipryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl walsartan, zaburzenia czynności nerek, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramve 2,5 mg 2,5 mg
Ramipryl, zawarty w preparacie Ramve 2,5 mg, jest inhibitorem konwertazy angiotensyny stosowanym w terapii nadciśnienia i chorób układu sercowo-naczyniowego. Profil działań niepożądanych obejmuje przede wszystkim przewlekły, suchy kaszel oraz reakcje związane z hipotonią. Do poważnych działań niepożądanych należą obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenia i agranulocytoza. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z uwzględnieniem ich ciężkości i konieczności monitorowania parametrów hematologicznych, szczególnie na początku terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy sercowo-naczyniowe, takie jak niedokrwienie mięśnia sercowego, tachykardia, arytmia i obrzęk obwodowy, które mogą wynikać z nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego.
agranulocytoza, arytmia, choroba niedokrwienna serca, drżenie, dusznica bolesna, działania niepożądane produktów leczniczych, eozynofilia, erytropenia, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, pancytopenia, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, ramipryl, reakcja alergiczna, spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia, zaburzenia hematologiczne, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ramipril Actavis 10 mg
Ramipril Actavis to lek w postaci tabletek zawierających ramipryl w dawkach 5 mg i 10 mg, będący inhibitorem konwertazy angiotensyny stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego oraz innych schorzeń układu sercowo-naczyniowego. Tabletki 5 mg zawierają 96 mg laktozy jednowodnej, natomiast tabletki 10 mg – 193 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. sodu wodorowęglan (bufor pH), kroskarmelozę sodową (środek rozsadzający), skrobię żelowaną kukurydzianą (substancja wiążąca) oraz sodu stearylofumaran (środek poślizgowy). Tabletki 5 mg mają różowy kolor dzięki barwnikowi Blend PB 24877 Pink, zawierającemu laktozę jednowodną oraz tlenki żelaza (E172). Obie dawki mają charakterystyczny rowek dzielący umożliwiający podział na połowy, co pozwala na precyzyjne dostosowanie dawki, zwłaszcza w przypadku tabletek 10 mg, które można podzielić na dawki 5 mg.
inhibitor konwertazy angiotensyny, kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, ramipryl, schorzenia układu sercowo-naczyniowego, skrobia żelowana kukurydziana, sodu stearylofumaran, sodu wodorowęglan, środek poślizgowy, środek rozsadzający, stabilność farmakologiczna, substancja buforująca, substancja czynna, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ivipril 2,5 mg
Przedawkowanie ramiprylu, inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE) zawartego w leku Ivipril, prowadzi do nasilenia jego farmakologicznego działania, skutkując znacznym rozszerzeniem naczyń obwodowych i obniżeniem ciśnienia tętniczego, co może wywołać wstrząs hipowolemiczny. Charakterystyczne objawy to bradykardia (<60 uderzeń/min), hiperkaliemia wynikająca z retencji potasu oraz ostra niewydolność nerek spowodowana obniżeniem filtracji kłębuszkowej i perfuzji nerkowej. Zaburzenia elektrolitowe i hemodynamiczne wymagają natychmiastowej interwencji, a ramiprylat, aktywny metabolit, jest słabo dializowalny, co ogranicza skuteczność hemodializy w eliminacji toksycznej substancji.
agonista receptorów alfa-1-adrenergicznych, angiotensyna II, bradykardia, ciśnienie tętnicze, diureza, fenylefryna, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kreatynina, niewydolność nerek, noradrenalina, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, ramipryl, ramiprylat, równowaga kwasowo-zasadowa, rozszerzenie naczyń obwodowych, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – AGARTHA 50 mg
Wildagliptyna, substancja czynna leku AGARTHA, wykazuje niski potencjał interakcji farmakokinetycznych, nie będąc substratem ani inhibitorem/induktorem enzymów CYP450, co minimalizuje ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez ten układ enzymatyczny. Badania kliniczne potwierdziły brak istotnych interakcji z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi (pioglitazon, metformina, glibenklamid) oraz lekami kardiologicznymi takimi jak digoksyna, warfaryna, amlodypina, ramipryl, walsartan i symwastatyna. Jednakże, u pacjentów stosujących wildagliptynę i inhibitory ACE (np. ramipryl) istnieje zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego, co wymaga monitorowania klinicznego, zwłaszcza na początku terapii skojarzonej.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, bloker kanału wapniowego, choroba tarczycy, cytochrom P450, digoksyna, działanie hipoglikemizujące, glibenklamid, gliburyd, glikoproteina p, hipoglikemia, inhibitor ACE, insulinooporność, interakcja farmakokinetyczna, kortykosteroid, lek przeciwcukrzycowy, metformina, nadciśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, pioglitazon, ramipryl, statyna, sympatykomimetyk, symwastatyna, tiazyd, walsartan, warfaryna, wildagliptyna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 5 mg + 5 mg
Lek Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo, dostępny w postaci kapsułek twardych, stosowany jest w terapii nadciśnienia tętniczego, z zaleceniem przyjmowania jednej kapsułki raz na dobę, rano przed posiłkiem. Przed rozpoczęciem terapii skojarzonej pacjent powinien być ustabilizowany na oddzielnych preparatach ramiprylu i bisoprololu przez minimum 4 tygodnie, co umożliwia indywidualne dostosowanie dawek. Dawkowanie ramiprylu wymaga uwzględnienia klirensu kreatyniny (Clcr): dla Clcr ≥60 ml/min dawka początkowa 2,5 mg/dobę, maksymalna 10 mg/dobę; dla Clcr 30-60 ml/min dawka początkowa 2,5 mg/dobę, maksymalna 5 mg/dobę; przy Clcr 10-30 ml/min konieczne jest indywidualne dostosowanie dawek. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby terapię należy rozpoczynać od maksymalnej dawki 2,5 mg ramiprylu, a u osób w podeszłym wieku wskazane jest ostrożne dawkowanie z powolnym zwiększaniem dawki ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Produkt dostępny jest w sześciu dawkach, umożliwiających precyzyjne dopasowanie terapii do potrzeb pacjenta.
bisoprolol, bisoprolol fumaran, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, lek złożony, nadzór medyczny, populacja pediatryczna, ramipryl, substancja czynna hipotensyjna, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ramipril Genoptim 5 mg
Przedawkowanie ramiprylu, inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE), prowadzi do nasilonej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron, co manifestuje się przede wszystkim ciężkimi zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego i nerek. Kluczowe objawy to nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego (hipotonia ortostatyczna, ryzyko wstrząsu hipowolemicznego), wstrząs z krytycznym spadkiem perfuzji tkankowej, bradykardia (<60 uderzeń/min), zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia, hiponatremia) oraz niewydolność nerek (oliguria, anuria, wzrost kreatyniny i mocznika). Stopień nasilenia objawów koreluje z dawką leku i stanem klinicznym pacjenta, a szczególnie narażone są osoby z zaburzeniami czynności nerek, podeszłym wiekiem, odwodnieniem, wyjściową hipowolemią, niewydolnością serca oraz stosujące inne leki hipotensyjne.
agonista receptorów alfa-1-adrenergicznych, angiotensyna II, atropina, bradykardia, fenylefryna, hemodializa, hiperkaliemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, hipowolemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, niewydolność nerek, noradrenalina, obniżenie ciśnienia tętniczego, ostra niewydolność nerek, ostre uszkodzenie nerek, płukanie żołądka, ramipryl, ramiprylat, rozszerzenie naczyń obwodowych, stymulacja serca, terapia nerkozastępcza, układ renina-angiotensyna-aldosteron, węgiel aktywowany, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Piramil 5 mg
Produkt leczniczy Piramil (ramipryl), jako inhibitor ACE, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron, zwłaszcza przy pierwszym podaniu lub zwiększeniu dawki, ze względu na ryzyko nagłego spadku ciśnienia tętniczego i pogorszenia czynności nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ciężkim nadciśnieniem, niewydolnością serca, zwężeniem zastawkowym, jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej, niedoborem płynów lub soli, marskością wątroby oraz poddawanych dużym operacjom. Przed terapią zaleca się wyrównanie odwodnienia i hipowolemii, a u osób starszych dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane. Podwójna blokada układu RAA (inhibitory ACE z AIIRA lub aliskirenem) jest przeciwwskazana z powodu zwiększonego ryzyka niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek, a w razie konieczności wymaga ścisłego nadzoru specjalistycznego. U pacjentek w ciąży lub planujących ciążę leczenie ramiprylem jest przeciwwskazane i należy je natychmiast przerwać po potwierdzeniu ciąży.
agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, ewerolimus, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, kolagenoza, lek moczopędny oszczędzający potas, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, racekadotryl, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl z walsartanem, syrolimus, temsyrolimus, toczeń rumieniowaty, twardzina, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, wodobrzusze, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zastoinowa niewydolność serca, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Piramil Biso
Piramil Biso, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) i bisoprolol (beta-bloker), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentek w ciąży, u których jest przeciwwskazany. Leczenie inhibitorami ACE lub ARB w ciąży należy natychmiast przerwać po jej stwierdzeniu, a u pacjentek planujących ciążę zaleca się alternatywne leki przeciwnadciśnieniowe o udokumentowanym bezpieczeństwie. U pacjentów z aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), zwłaszcza przy pierwszym podaniu lub zwiększeniu dawki, istnieje ryzyko nagłego spadku ciśnienia tętniczego i pogorszenia funkcji nerek, co wymaga monitorowania ciśnienia i funkcji nerek, szczególnie u osób z ciężkim nadciśnieniem, niewydolnością serca, zwężeniem zastawek serca, jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej, odwodnieniem, marskością wątroby lub po dużych operacjach. Podwójna blokada układu RAA (ACE + ARB lub aliskiren) jest przeciwwskazana z powodu zwiększonego ryzyka niedociśnienia, hiperkaliemii i niewydolności nerek, a jeśli jest konieczna, wymaga ścisłego nadzoru specjalistycznego.
antagonista receptora angiotensyny II, bisoprolol, ciężkie nadciśnienie tętnicze, ewerolimus, hiperkaliemia, hipowolemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, jednostronne zwężenie tętnicy nerkowej, marskość wątroby, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność nerek, niewydolność serca po zawale, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, racekadotryl, ramipryl, sakubitryl z walsartanem, syrolimus, temsyrolimus, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, wodobrzusze, zdekompensowana zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sumilar Duo 5 mg + 10 mg
Sumilar Duo to preparat złożony zawierający ramipryl i amlodypinę, dostępny w czterech wariantach dawkowania: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Każda kapsułka zawiera odpowiednio 5 lub 10 mg ramiprylu oraz 5 lub 10 mg amlodypiny (w postaci bezylanu: 6,95 mg lub 13,9 mg). Substancje pomocnicze obejmują krospowidon, hypromelozę, celulozę mikrokrystaliczną i glicerolu dibehenian, a osłonki kapsułek różnią się barwnikami i zawartością sodu, co może mieć znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwościami lub ograniczeniami dietetycznymi. Kapsułki mają charakterystyczne kolory i rozmiary (wielkość 0 lub 3), co ułatwia identyfikację dawki.
amlodypina, azorubina, bezylan, błękit brylantowy FCF, celuloza mikrokrystaliczna, czerwień Allura AC, glicerolu dibehenian, hypromeloza, indygotyna, kapsułka twarda, krospowidon, postać farmaceutyczna, preparat złożony, produkt leczniczy, ramipryl, substancja czynna, substancja pomocnicza, tytanu dwutlenek, żelatyna, żelaza tlenek czerwony - Leksykon leków
Skład i postać leku – Apoauronarami 5 mg
Apoauronarami to lek zawierający ramipryl, inhibitor konwertazy angiotensyny, dostępny w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg. Każda dawka zawiera różne barwniki i substancje pomocnicze, przy czym tabletki 2,5 mg są żółte i można je podzielić na dwie równe części, co umożliwia precyzyjne dawkowanie. Tabletki 5 mg i 10 mg mają różowawy kolor, są dwuwypukłe, ale ich rowek ułatwia jedynie przełamanie na części nierówne. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, skrobię żelowaną kukurydzianą, hydroksypropylocelulozę, sodu wodorowęglan oraz magnezu stearynian, a także tlenki żelaza jako barwniki (żółty dla 2,5 mg, czerwony dla 5 mg i 10 mg).
blister aluminiowy, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, inhibitor konwertazy angiotensyny, niezgodność farmaceutyczna, ramipryl, skrobia żelowana kukurydziana, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, tabletka, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Egiramlon 10 mg + 10 mg
Egiramlon to preparat złożony stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanału wapniowego). Dostępny jest w czterech dawkach: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, co pozwala na indywidualizację terapii. Lek należy przepisywać wyłącznie pacjentom, u których wcześniej potwierdzono skuteczność i tolerancję obu substancji podawanych osobno w tych samych dawkach. Przed zastosowaniem preparatu konieczne jest odpowiednie monitorowanie i diagnostyka, aby zapewnić skuteczną kontrolę ciśnienia tętniczego. Kapsułki zawierają biały lub niemal biały granulat i różnią się barwnikami, które mogą mieć znaczenie u pacjentów z nadwrażliwością (np. czerwień Allura AC-FD&C Red 40 lub azorubina E 122).
adherencja terapeutyczna, amlodypina, amlodypina bezylan, antagonista kanału wapniowego, ciśnienie tętnicze, Egiramlon, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, preparat złożony, ramipryl, ramipryl i amlodypina, terapia skojarzona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Kastel 20 mg + 10 mg
Kastel to preparat złożony zawierający rozuwastatynę (10 mg lub 20 mg) oraz ramipryl (5 mg lub 10 mg), łączący działanie hipolipemizujące i przeciwnadciśnieniowe. Rozuwastatyna jest selektywnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, zwiększającym ekspresję receptorów LDL w wątrobie, co prowadzi do istotnego obniżenia stężenia LDL-C, cholesterolu całkowitego, trójglicerydów oraz VLDL, przy jednoczesnym wzroście HDL-C i ApoA-I. Efekt terapeutyczny rozuwastatyny pojawia się szybko – już po tygodniu, a pełna odpowiedź osiągana jest w ciągu 4 tygodni. W badaniach klinicznych dawki 5-40 mg rozuwastatyny powodowały redukcję LDL-C od -45% do -63%, cholesterolu całkowitego od -33% do -46%, oraz trójglicerydów od -10% do -35%, przy wzroście HDL-C o 8-14%.
aktywacja neuroendokrynna, aldosteron, angiotensyna II, ApoA-I, ApoB, bradykinina, cholesterol całkowity, ciśnienie napełniania komory serca, dipeptydylokarboksypeptydaza I, enzym konwertujący angiotensynę, HDL cholesterol, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kininaza II, LDL cholesterol, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, nonHDL-C, obwodowy opór naczyniowy, obwodowy opór tętniczy, pierwotna hipercholesterolemia, pojemność minutowa serca, profil lipidowy, ramipryl, ramiprylat, receptor LDL, renina, rozszerzenie naczyń, rozuwastatyna, trójglicerydy, VLDL, VLDL-C, VLDL-TG, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, wskaźnik sercowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – ApoRami 1,25 mg
Produkt leczniczy ApoRami, zawierający ramipryl w dawkach 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej. Lek wykazuje udowodnione działanie kardioprotekcyjne, naczynioprotekcyjne oraz nefroprotekcyjne, co czyni go istotnym w redukcji chorobowości i umieralności u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, przebytym udarem mózgu, chorobą naczyń obwodowych oraz cukrzycą z dodatkowymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego. Ponadto, ramipryl jest stosowany w terapii nefropatii cukrzycowej i innych nefropatii kłębuszkowych z białkomoczem ≥ 3 g/dobę, a także w leczeniu objawowej niewydolności serca oraz w prewencji wtórnej po zawale mięśnia sercowego, z zaleceniem rozpoczęcia terapii po 48 godzinach od zdarzenia.
białkomocz, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, chorobowość i umieralność, cukrzyca, cukrzycowa nefropatia kłębuszkowa, działanie kardioprotekcyjne, działanie naczynioprotekcyjne, działanie nefroprotekcyjne, efekt pierwszej dawki, etiologia miażdżycowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, jawna choroba układu sercowo-naczyniowego, lek hipotensyjny, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, objawy kliniczne, ostry zawał mięśnia sercowego, ramipryl, terapia skojarzona, udar mózgu, wydalanie białka z moczem, wydolność wysiłkowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 10 mg + 5 mg
Przedawkowanie preparatu Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta, wynikające z synergistycznego działania obu substancji czynnych. Bisoprolol w dawkach do 2000 mg może wywołać bradykardię i niedociśnienie tętnicze, z większą wrażliwością obserwowaną u pacjentów z niewydolnością serca. Ramipryl, jako inhibitor ACE, może powodować ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardię, zaburzenia elektrolitowe oraz niewydolność nerek, które mogą prowadzić do wstrząsu i wymagają natychmiastowej interwencji. Ramiprylat jest słabo dializowalny, podobnie jak bisoprolol, co ogranicza skuteczność dializy w eliminacji tych leków.
agonista receptorów alfa-1-adrenergicznych, aminofilina, angiotensyna II, angiotensynamid, atropina, beta-2-sympatykomimetyk, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, dializoterapia, duszność, glukagon, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, izoprenalina, leczenie szpitalne, lek inotropowo dodatni, lek rozszerzający oskrzela, lek wazopresyjny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, oliguria, przedawkowanie bisoprololu, przedawkowanie ramiprylu, ramipryl, ramiprylat, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, stymulator serca, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramlolan 2,5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Ramlolan zawiera ramipryl oraz amlodypinę, dla których przeprowadzono obszerne badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania. Ramipryl wykazał brak ostrej toksyczności przy podawaniu doustnym u gryzoni i psów, natomiast w badaniach przewlekłych zaobserwowano zmiany elektrolitowe w osoczu, modyfikacje obrazu krwi oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp przy dawce 250 mg/kg/dobę. Dawki bezpieczne ustalono na poziomie 2,0 mg/kg/dobę dla szczurów, 2,5 mg/kg/dobę dla psów oraz 8,0 mg/kg/dobę dla małp. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności, jednak podawanie ramiprylu w dawkach ≥50 mg/kg mc. samicom szczurów w ciąży i laktacji powodowało nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Testy mutagenności nie potwierdziły działania genotoksycznego ramiprylu.
amlodypina, aparat przykłębuszkowy, działanie rakotwórcze, elektrolit osocza, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, miedniczka nerkowa, mutagenność, obraz krwi, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ramipryl, Ramlolan, spermatyda, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerki, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ivipril 2,5 mg
Produkt leczniczy Ivipril, zawierający ramipryl, dostępny jest w tabletkach o dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, które można dzielić na pół, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii. Lek podaje się doustnie, codziennie o stałej porze, niezależnie od posiłków. W leczeniu nadciśnienia tętniczego dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego podwajania co 2-4 tygodnie do maksymalnej dawki 10 mg/dobę. U pacjentów z aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron zaleca się rozpoczęcie od 1,25 mg/dobę pod nadzorem lekarskim. W profilaktyce sercowo-naczyniowej oraz u pacjentów z cukrzycą, nefropatią czy niewydolnością serca stosuje się indywidualne schematy dawkowania, z dawkami początkowymi od 1,25 mg do 2,5 mg i stopniowym zwiększaniem do 10 mg/dobę, często w dawkach podzielonych. W przypadku niewydolności serca po zawale mięśnia sercowego leczenie rozpoczyna się od 2,5 mg dwa razy na dobę, z możliwością zmniejszenia do 1,25 mg w razie nietolerancji, a dawka podtrzymująca wynosi 5 mg dwa razy na dobę.
biodostępność leku, ciśnienie tętnicze, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, diuretyk, hemodializa, hiponatremia, hipotonia, klirens kreatyniny, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, makroproteinuria, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nefropatia niecukrzycowa, niewydolność serca, niewydolność serca NYHA IV, profilaktyka sercowo-naczyniowa, ramipryl, stężenie potasu w surowicy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Apoauronarami 2,5 mg
Ramipryl jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych działań toksycznych na płód, takich jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki, a także na noworodka, w tym niewydolność nerek, hipotonię i hiperkaliemię. W pierwszym trymestrze stosowanie ramiprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć nie do końca potwierdzonego, ryzyka teratogennego. W przypadku rozpoznania ciąży u pacjentki przyjmującej ramipryl, lek należy natychmiast odstawić i zastąpić bezpieczniejszą terapią hipotensyjną. Zaleca się także regularne badania ultrasonograficzne monitorujące czynność nerek i rozwój czaszki płodu, a noworodki powinny być obserwowane pod kątem hipotonii, oligourii i hiperkaliemii.
badanie ultrasonograficzne, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie toksyczne na płód, hiperkaliemia, hipotonia, inhibitor ACE, małowodzie, niewydolność nerek, obniżone ciśnienie tętnicze, oliguria, opóźnienie kostnienia kości, pierwszy trymestr ciąży, płodność u ludzi, pogorszenie czynności nerek, profil bezpieczeństwa, ramipryl, ryzyko teratogenne, terapia hipotensyjna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Piramil 5 mg 5 mg
Przy kwalifikacji pacjenta do terapii ramiprylem (Piramil) należy szczegółowo ocenić stan kliniczny, wywiad chorobowy oraz parametry biochemiczne. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ramipryl lub inne inhibitory ACE, historię obrzęku naczynioruchowego (w tym dziedzicznego i związanego z terapią inhibitorami ACE lub ARB), obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub zwężenie tętnicy w jedynej czynnej nerce, a także stosowanie podczas drugiego i trzeciego trymestru ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów poddawanych pozaustrojowym procedurom leczniczym z kontaktu krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (np. hemodializa z poliakrylonitrylowymi błonami dializacyjnymi) z powodu ryzyka reakcji anafilaktoidalnych. Nie należy stosować ramiprylu u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym lub niestabilnością hemodynamiczną, gdyż może to pogorszyć perfuzję narządową.
afereza lipoprotein, aliskiren, angioedema, hemodializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hiperwolemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy dziedziczny, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, Piramil, ramipryl, sakubitryl z walsartanem, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril Krka 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ramiprylu wykazały niski profil toksyczności ostrej po podaniu doustnym u gryzoni i psów. W badaniach przewlekłych na szczurach, psach i małpach zaobserwowano zmiany farmakodynamiczne, takie jak zaburzenia równowagi elektrolitowej, zmiany hematologiczne oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego przy dawkach wysokich (250 mg/kg/dobę). Dobrze tolerowane dawki wynosiły odpowiednio: 2,0 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8,0 mg/kg/dobę u małp. Badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak dawki ≥50 mg/kg u ciężarnych szczurów powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa, manifestujące się poszerzeniem miedniczek nerkowych.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – ApoRami 2,5 mg
Lek ApoRami, zawierający ramipryl, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas monitorowania pacjentów. Do najczęstszych należą suchy kaszel oraz hipotonia, w tym hipotonia ortostatyczna, które występują u ≥ 1/10 pacjentów. Poważne działania niepożądane obejmują obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemię, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona) oraz neutropenię i agranulocytozę. W trakcie terapii obserwuje się zmiany w morfologii krwi, takie jak eozynofilia, zmniejszenie liczby leukocytów, erytrocytów, hemoglobiny i płytek krwi. Dodatkowo mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny (SIADH), hiponatremia oraz zaburzenia psychiczne (obniżony nastrój, niepokój, splątanie). W populacji pediatrycznej (2-16 lat) tachykardia, przekrwienie błony śluzowej nosa i katar występują częściej (≥ 1/100 do < 1/10) niż u dorosłych.
agranulocytoza, arytmia, biegunka, ból głowy, duszność, dyspepsja, enzymy wątrobowe, eozynofilia, erytrocyt, fotowrażliwość, hemoglobina, hiperkaliemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, jadłowstręt, leukocyt, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie mózgu, niewyraźne widzenie, nudności, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelita cienkiego, ostra niewydolność wątroby, parestezje, płytki krwi, pokrzywka, potas we krwi, przeciwciała przeciwjądrowe, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skurcz oskrzeli, sód we krwi, splątanie, suchy kaszel, szumy uszne, tachykardia, wymioty, wysypka grudkowo-plamkowa, zaburzenia snu, zapalenie naczyń, zapalenie oskrzeli, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka i jelit, zawroty głowy, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna, zwężenie naczyń - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg alergenów roztoczy kurzu domowego – Interakcje
Standaryzowane wyciągi alergenów roztoczy kurzu domowego (Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae) w dawkach 100 IR oraz 300 IR (produkt ACTAIR) nie posiadają formalnych badań interakcji z innymi lekami. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie leków przeciwalergicznych, które mogą zwiększać tolerancję pacjenta na immunoterapię, zwłaszcza w przypadku leków przeciw-IgE, takich jak omalizumab. Brak jest danych dotyczących równoczesnego stosowania immunoterapii z różnymi alergenami oraz interakcji z procedurami szczepień ochronnych, choć szczepienia mogą być wykonywane po ocenie stanu klinicznego pacjenta. Spożycie alkoholu nie wykazuje bezpośrednich interakcji farmakologicznych, jednak może wpływać na układ immunologiczny i nasilenie reakcji alergicznych, dlatego zaleca się umiar, szczególnie w początkowej fazie leczenia.
adrenalina, alkohol etylowy, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, enalapryl, immunoterapia, immunoterapia alergenowa, inhibitor ACE, interakcja farmakokinetyczna, kortykosteroid, lek biologiczny przeciw-IgE, lek immunosupresyjny, lek przeciwalergiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwleukotrienowy, lek β-adrenolityczny, metoprolol, omalizumab, propranolol, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, szczepienie ochronne, wyciąg alergenów roztoczy kurzu domowego, wyciąg alergenowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – ApoRami 2,5 mg
ApoRami to preparat zawierający ramipryl, inhibitor ACE, dostępny w dawkach 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego (pierwotnego i wtórnego), niewydolności serca, prewencji wtórnej po zawale mięśnia sercowego oraz w nefropatiach, w tym cukrzycowej i niecukrzycowej z białkomoczem ≥ 3 g/dobę. Ramipryl wykazuje działanie nefroprotekcyjne, spowalniając progresję uszkodzenia nerek, a także zmniejsza chorobowość i umieralność sercowo-naczyniową u pacjentów z wysokim ryzykiem, w tym z chorobą niedokrwienną serca, przebytym udarem mózgu, chorobą naczyń obwodowych oraz cukrzycą z dodatkowymi czynnikami ryzyka. W prewencji po zawale serca leczenie należy rozpocząć po 48 godzinach od zdarzenia, uwzględniając stan hemodynamiczny pacjenta.
białkomocz, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca, cukrzycowa nefropatia kłębuszkowa, działanie nefroprotekcyjne, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wtórne, nefropatia cukrzycowa, nefropatia kłębuszkowa, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obciążenie następcze, ostry zawał mięśnia sercowego, prewencja wtórna, ramipryl, rzut serca, udar mózgu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sumilar Duo 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne leku Sumilar Duo, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały, że ramipryl podawany doustnie w dawkach dobrze tolerowanych (2 mg/kg mc./dobę u szczurów, 2,5 mg/kg mc./dobę u psów oraz 8 mg/kg mc./dobę u małp) nie wywołuje szkodliwych efektów. Jednak wysokie dawki ramiprylu (250 mg/kg mc./dobę) prowadziły do powiększenia aparatu przykłębuszkowego u psów i małp, co wskazuje na farmakodynamiczny wpływ na struktury nerkowe. U młodych szczurów pojedyncza dawka ramiprylu może powodować nieodwracalne uszkodzenia nerek, co ma istotne implikacje dla bezpieczeństwa stosowania u dzieci. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani zaburzeń płodności, choć wysokie dawki (≥50 mg/kg mc./dobę) podawane samicom szczurów w ciąży i laktacji powodowały trwałe uszkodzenia nerek potomstwa. Ramipryl nie wykazał potencjału mutagennego w różnych testach genotoksyczności.
amlodypina, aparat przykłębuszkowy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, FSH, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, masa ciała, nieodwracalne uszkodzenie nerek, opóźnienie porodu, płodność, poszerzenie miedniczek nerkowych, przeżywalność młodych, ramipryl, spermatydy, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Interakcje leku – Anvildis 50 mg
Wildagliptyna wykazuje niski potencjał interakcji farmakokinetycznych, co wynika z braku metabolizmu przez enzymy cytochromu P450 (CYP450) oraz braku wpływu na ich aktywność. Badania kliniczne u zdrowych ochotników nie wykazały istotnych interakcji farmakokinetycznych podczas jednoczesnego stosowania wildagliptyny z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi (pioglitazon, metformina, gliburyd), lekami kardiologicznymi (amlodypina, ramipryl, walsartan, symwastatyna) oraz lekami takimi jak digoksyna i warfaryna. Należy jednak podkreślić, że dane te pochodzą głównie z badań na zdrowych osobach, a brak jest szerokich danych dotyczących populacji pacjentów z cukrzycą. Szczególną uwagę zwraca potencjalne zwiększenie ryzyka obrzęku naczynioruchowego przy jednoczesnym stosowaniu wildagliptyny z inhibitorami ACE, co jest związane z kumulacją działania na metabolizm bradykininy.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny, bloker kanałów wapniowych, CYP2C9, cytochrom P450, digoksyna, doustny lek przeciwcukrzycowy, gliburyd, glikogenoliza, glikoproteina p, glukoneogeneza wątrobowa, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kortykosteroid, lek hipolipemizujący, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sercowo-naczyniowy, lek tiazydowy, metformina, obrzęk naczynioruchowy, pioglitazon, ramipryl, sympatykomimetyk, symwastatyna, tiazyd, walsartan, warfaryna, wildagliptyna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramidilan HCT 10 mg + 5 mg + 25 mg
Ramidilan HCT, preparat złożony zawierający ramipryl (5-10 mg), amlodypinę (5-10 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5-25 mg), posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, obrzękiem naczynioruchowym (w tym dziedzicznym i samoistnym), ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 mL/min), istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych oraz zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki. Ponadto, Ramidilan HCT nie powinien być stosowany w II i III trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią ze względu na teratogenne działanie inhibitorów ACE i przenikanie składników do mleka matki. Przeciwwskazania obejmują także zaburzenia elektrolitowe (oporna hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia, objawowa hiperurykemia) oraz stany kardiologiczne takie jak wstrząs (w tym kardiogenny), niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczną i zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. zwężenie zastawki aorty).
agranulocytoza, aliskiren, amfoterycyna B, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, choroba wieńcowa, dna moczanowa, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, glikokortykosteroid, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, miażdżyca, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążenia mózgowego, obrzęk naczynioruchowy, pochodna dihydropirydyny, pochodna sulfonamidowa, ramipryl, sakubitryl walsartan, stenoza tętnicy nerkowej, tiazydowy lek moczopędny, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ivipril 2,5 mg
Ramipryl, będący inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne inhibitory ACE, a także u osób z historią obrzęku naczynioruchowego, zwłaszcza dziedzicznego, idiopatycznego lub po zastosowaniu inhibitorów ACE bądź antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA). Leku nie należy stosować u pacjentów poddawanych hemodializie z wykorzystaniem błon dializacyjnych o ujemnym ładunku elektrycznym, hemofiltracji czy aferezie LDL ze względu na ryzyko reakcji anafilaktoidalnej. Przeciwwskazania obejmują także istotne obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub zwężenie tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki, co może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Ramipryl jest bezwzględnie przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży z powodu ryzyka poważnych uszkodzeń płodu, takich jak hipotensja, niewydolność nerek, hipoplazja kości czaszki, małowodzie oraz zgon wewnątrzmaciczny.
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hemodializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipoplazja kości czaszki, hipotensja płodu, hipotonia, hipowolemia, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitor neprylizyny, inhibitor reniny, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, przesączanie kłębuszkowe, ramipryl, stenoza tętnicy nerkowej, układ renina-angiotensyna-aldosteron, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sumilar HCT 5 mg + 5 mg + 12,5 mg
Sumilar HCT to złożony preparat hipotensyjny w formie kapsułek twardych, zawierający trzy substancje czynne: ramipryl (5 lub 10 mg), amlodypinę w postaci bezylanu (5 lub 10 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 lub 25 mg). Dostępny jest w czterech wariantach dawkowania, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii nadciśnienia tętniczego. Amlodypina występuje w formie soli bezylanu, co wpływa na jej biodostępność. Preparat zawiera również substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan bezwodny, skrobia żelowana kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa oraz sodu stearylofumaran, a osłonka kapsułki składa się z żelatyny i barwników (dwutlenek tytanu, tlenki żelaza). Kapsułki różnią się kolorystyką w zależności od dawki, co ułatwia ich identyfikację.
amlodypina, amlodypiny bezylan, biodostępność substancji aktywnej, celuloza mikrokrystaliczna, hydrochlorotiazyd, kapsułka twarda, karboksymetyloskrobia sodowa, okres ważności leku, podanie doustne, preparat hipotensyjny, ramipryl, skrobia żelowana kukurydziana, sodu stearylofumaran, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, tytanu dwutlenek, utylizacja produktów farmaceutycznych, wapnia wodorofosforan bezwodny, żelatyna, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – ACEBIS 5 mg + 2,5 mg
ACEBIS to lek złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta1-adrenolityk), wykazujący synergistyczne działanie na układ sercowo-naczyniowy. Bisoprolol charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec receptorów beta1, co minimalizuje wpływ na receptory beta2 w oskrzelach i metabolizmie, a jego działanie terapeutyczne utrzymuje się przez 24 godziny po podaniu dawki, z maksymalnym efektem hipotensyjnym po około 2 tygodniach. Ramipryl, prolek przekształcany do ramiprylatu, hamuje konwertazę angiotensyny, zmniejszając produkcję angiotensyny II i rozkład bradykininy, co prowadzi do rozszerzenia naczyń i obniżenia ciśnienia tętniczego. Maksymalny efekt hipotensyjny ramiprylu pojawia się po 3-4 tygodniach terapii i utrzymuje się przez 24 godziny. U pacjentów rasy czarnej odpowiedź na monoterapię inhibitorem ACE może być słabsza ze względu na niską aktywność reninową osocza. Wskazania obejmują nadciśnienie tętnicze, przewlekłą niewydolność serca oraz profilaktykę powikłań sercowo-naczyniowych po zawale mięśnia sercowego.
aktywność reninowa osocza, aktywność sympatykomimetyczna, aldosteron, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny, badanie AIRE, badanie ALTITUDE, badanie CIBIS III, badanie echokardiograficzne, badanie ONTARGET, badanie VA NEPHRON-D, beta-adrenolityk, beta₁-adrenolityk, bisoprolol, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, bradykinina, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, choroba niedokrwienna serca, częstość akcji serca, dipeptydylokarboksypeptydaza I, dławica piersiowa, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, efekt hipotensyjny, efekt przeciwnadciśnieniowy, efekt z odbicia, epizod niewydolności serca, frakcja wyrzutowa, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kininaza II, konwersja angiotensyny, konwertaza angiotensyny, kurczliwość mięśnia sercowego, mikroalbuminuria, nadciśnienie pierwotne, nadciśnienie samoistne, nagły zgon, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca klasy III NYHA, obciążenie następcze, obciążenie wstępne, objętość wyrzutowa, okres półtrwania, opór dróg oddechowych, opór obwodowy, opór tętniczy obwodowy, ostra dekompensacja, ostre uszkodzenie nerek, pojemność minutowa serca, przebudowa mięśnia sercowego, przekrwienie płucne, przepływ osocza przez nerki, przerost lewej komory, przewlekła niewydolność serca, ramipryl, receptory beta1-adrenergiczne, receptory beta2, skurczowa niewydolność serca, stabilizacja błon komórkowych, udar mózgu, układ sercowo-naczyniowy, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zaostrzenie niewydolności serca, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, złożony punkt końcowy, zużycie tlenu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Piramil Biso 5 mg + 5 mg
Piramil Biso to lek z grupy inhibitorów ACE, zawierający bisoprolol fumaran oraz ramipryl (kod ATC: C09BX05), stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego oraz chorób układu sercowo-naczyniowego. Bisoprolol jest selektywnym beta1-adrenolitykiem o okresie półtrwania 10-12 godzin, osiągającym maksymalne stężenie i efekt farmakodynamiczny po 3-4 godzinach, z pełnym działaniem przeciwnadciśnieniowym po około 2 tygodniach stosowania. Działa poprzez zmniejszenie częstości akcji serca, kurczliwości mięśnia sercowego oraz hamowanie aktywności reninowej osocza, co redukuje zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen i jest korzystne w leczeniu dławicy piersiowej. Ramipryl, prolek przekształcany do ramiprylatu, hamuje konwertazę angiotensyny, co prowadzi do zmniejszenia produkcji angiotensyny II i aldosteronu, skutkując rozkurczem naczyń i obniżeniem ciśnienia tętniczego bez tachykardii odruchowej. Efekt hipotensyjny ramiprylu pojawia się po 1-2 godzinach, osiąga maksimum po 3-6 godzinach i utrzymuje się przez 24 godziny, z pełnym efektem po 3-4 tygodniach terapii.
aktywacja neuroendokrynna, aktywność reninowa osocza, aldosteron, angiotensyna II, bisoprolol fumaran, bradykinina, choroba układu krążenia, choroba wieńcowa, ciśnienie napełniania komory, ciśnienie tętnicze krwi, dipeptydylokarboksypeptydaza I, diuretyk, dławica piersiowa, glikozyd naparstnicy, inhibitor ACE, kininaza II, klasyfikacja NYHA, konwertaza angiotensyny, lek beta-adrenolityczny, mięśnie gładkie oskrzeli, obwodowy opór naczyniowy, opór dróg oddechowych, pojemność minutowa serca, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła niewydolność serca, ramipryl, ramiprylat, receptor beta-adrenergiczny, receptor beta1-adrenergiczny, receptor beta2, tachykardia odruchowa, układ renina-angiotensyna-aldosteron, układ sercowo-naczyniowy, wazokonstriktor, wskaźnik sercowy