Właściwości farmakokinetyczne leku Ramve 2,5 mg

Ramipryl, substancja czynna produktu leczniczego Ramve 2,5 mg (kapsułki twarde), charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który determinuje jego działanie terapeutyczne. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych tego leku z uwzględnieniem procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji, a także specjalnych grup pacjentów.¹

Wchłanianie

Po podaniu doustnym ramipryl charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w czasie około 1 godziny po przyjęciu leku. Na podstawie badań oznaczania ilości substancji w moczu ustalono, że stopień wchłaniania wynosi minimum 56%. Istotny jest fakt, że obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym nie wpływa znacząco na wielkość wchłaniania ramiprylu.²

Biodostępność aktywnego metabolitu, jakim jest ramiprylat, po doustnym podaniu ramiprylu w dawkach 2,5 mg i 5 mg wynosi 45%. Maksymalne stężenie ramiprylatu w osoczu jest osiągane po 2-4 godzinach od momentu przyjęcia ramiprylu. Przy dawkowaniu raz na dobę w standardowych dawkach, stan stężenia równowagi (ang. steady state) w osoczu występuje około czwartego dnia prowadzonej terapii.³

Dystrybucja

Istotnym parametrem farmakokinetycznym jest stopień wiązania leku z białkami osocza. W przypadku ramiprylu wynosi on 73%, natomiast jego aktywny metabolit – ramiprylat – wiąże się z białkami surowicy krwi w 56%. Ta różnica w stopniu wiązania z białkami może mieć znaczenie dla aktywności obu związków.⁴

Metabolizm

Ramipryl podlega niemal całkowitej biotransformacji w organizmie. Głównym, aktywnym metabolitem jest ramiprylat. Ponadto powstają również inne metabolity: ester diketopiperazynowy, kwas diketopiperazynowy oraz glukuronidy zarówno ramiprylu jak i ramiprylatu. Warto podkreślić, że spośród wszystkich metabolitów tylko ramiprylat wykazuje aktywność farmakologiczną.⁵

Eliminacja

Metabolity ramiprylu są wydalane głównie przez nerki. Profil eliminacji ramiprylatu z osocza ma charakter wielofazowy, co jest związane z jego specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi.⁶

Ramiprylat charakteryzuje się silnym, wysycającym wiązaniem z enzymem konwertującym angiotensynę (ACE) oraz powolną dysocjacją tego połączenia. Te właściwości powodują wydłużenie końcowej fazy eliminacji przy bardzo małych stężeniach w osoczu.⁷

Po wielokrotnym podawaniu ramiprylu raz na dobę, efektywny okres półtrwania ramiprylatu wynosi 13-17 godzin dla dawek 5-10 mg. W przypadku mniejszych dawek (1,25-2,5 mg) okres ten ulega wydłużeniu. Zjawisko to związane jest z wysycaniem zdolności enzymu do wiązania ramiprylatu.⁸

Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów

Laktacja

Badania farmakokinetyczne wykazały, że po podaniu pojedynczej dawki doustnej ramiprylu nie stwierdza się obecności substancji czynnej ani jej metabolitów w mleku matki. Należy jednak zaznaczyć, że efekt dawek wielokrotnych nie został w pełni zbadany i pozostaje nieznany.⁹

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się zmniejszenie wydalania ramiprylatu przez nerki. Klirens nerkowy ramiprylatu wykazuje proporcjonalność do klirensu kreatyniny. Konsekwencją tego zjawiska jest zwiększenie stężenia ramiprylatu w osoczu, które następnie zmniejsza się wolniej w porównaniu do pacjentów z prawidłową funkcją nerek.¹⁰

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby obserwuje się spowolnienie metabolizmu ramiprylu do ramiprylatu. Jest to spowodowane zmniejszoną aktywnością esteraz wątrobowych, co prowadzi do podwyższenia stężenia ramiprylu w osoczu. Interesujący jest jednak fakt, że maksymalne stężenie ramiprylatu u tych pacjentów nie różni się istotnie od wartości obserwowanych u osób z prawidłową funkcją wątroby.¹¹

Dzieci i młodzież

Profil farmakokinetyczny ramiprylu został zbadany u 30 dzieci z nadciśnieniem tętniczym w wieku 2-16 lat, o masie ciała przekraczającej 10 kg. Po podaniu dawek w zakresie od 0,05 mg do 0,2 mg/kg, ramipryl ulegał szybkiej biotransformacji do ramiprylatu. Maksymalne stężenia ramiprylatu w osoczu były osiągane w ciągu 2-3 godzin od podania.^{10 kg. Po podaniu dawek od 0,05 mg do 0,2 mg/kg ramipryl był szybko metabolizowany do ramiprylatu. Maksymalne stężenia ramiprylatu w osoczu występowały w ciągu 2-3 godzin.”>12}

Badania wykazały, że klirens ramiprylatu wykazuje silną korelację z masą ciała (p<0,01) oraz dawką leku (p<0,001). Wraz z wiekiem dzieci obserwowano wzrost zarówno klirensu, jak i objętości dystrybucji w każdej z grup dawkowych.<sup data-drug="Ramve 2,5 mg" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Klirens ramiprylatu był ściśle związany z masą ciała (p<0,01) i dawką (p13

Porównanie całkowitej ekspozycji na lek (ang. total drug exposure) wykazało, że u dzieci otrzymujących dawkę 0,05 mg/kg masy ciała była ona porównywalna z ekspozycją u dorosłych leczonych ramiprylem w dawce 5 mg. Natomiast podanie dzieciom wyższej dawki – 0,2 mg/kg – powodowało większą ekspozycję na lek niż u dorosłych pacjentów otrzymujących maksymalną zalecaną dawkę 10 mg na dobę.¹⁴

Parametry farmakokinetyczne ramiprylu i ramiprylatu