ramipryl
Ramipryl to inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE-I) stosowany powszechnie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz w celu nefroprotekcji u pacjentów z nefropatią cukrzycową. Jako prolek, jest przekształcany w wątrobie do aktywnego metabolitu – ramiprilatu.
Mechanizm działania ramiprylu polega na blokowaniu konwertazy angiotensyny, co prowadzi do zmniejszenia produkcji angiotensyny II oraz zwiększenia stężenia bradykininy. Efektem jest rozszerzenie naczyń krwionośnych, zmniejszenie oporu obwodowego i obciążenia następczego serca oraz obniżenie ciśnienia tętniczego.
W praktyce klinicznej ramipryl stosuje się w dawkach od 2,5 do 10 mg na dobę, zazwyczaj w jednej dawce. Lek wykazuje długi okres półtrwania, co umożliwia wygodne dawkowanie raz na dobę. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: suchy kaszel, hipotonia, hiperkaliemia oraz zaburzenia funkcji nerek, szczególnie u osób z już istniejącą chorobą nerek.
Ramipryl jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na teratogenne działanie, a także u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie. Wymaga ostrożnego stosowania u osób z niewydolnością nerek, zwężeniem tętnicy nerkowej oraz podczas jednoczesnego podawania leków moczopędnych oszczędzających potas.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Apoauronarami 10 mg
Ramipryl, zawarty w preparacie Apoauronarami w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 1 godziny. Biodostępność aktywnego metabolitu ramiprylatu wynosi około 45% po dawkach 2,5 mg i 5 mg, a jego maksymalne stężenie pojawia się po 2-4 godzinach. Ramipryl wykazuje umiarkowane wiązanie z białkami osocza (73%), natomiast ramiprylat wiąże się w 56%. Stan stacjonarny ramiprylatu osiągany jest około 4 dnia terapii, a okres półtrwania metabolitu wynosi 13-17 godzin dla dawek 5-10 mg, z dłuższym okresem dla mniejszych dawek (1,25-2,5 mg). Metabolizm ramiprylu zachodzi głównie w wątrobie, z przemianą do ramiprylatu i dalszymi metabolitami, które są wydalane głównie przez nerki. U pacjentów z niewydolnością nerek obserwuje się zmniejszony klirens nerkowy ramiprylatu, co prowadzi do jego akumulacji i wymaga dostosowania dawkowania. W przypadku zaburzeń czynności wątroby metabolizm ramiprylu jest opóźniony, jednak stężenia maksymalne ramiprylatu pozostają niezmienione.
biodostępność, biotransformacja, enzym konwertujący angiotensynę, esteraza wątrobowa, klirens nerkowy, klirens ramiprylatu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przenikanie do mleka, ramipryl, ramiprylat, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie nerkowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sumilar HCT 5 mg + 5 mg + 12,5 mg
Preparat Sumilar HCT, zawierający ramipryl, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd w dawkach od 5 mg do 10 mg ramiprylu, 5 mg do 10 mg amlodypiny oraz 12,5 mg do 25 mg hydrochlorotiazydu, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn poprzez wywoływanie działań niepożądanych związanych ze spadkiem ciśnienia tętniczego, takich jak zawroty głowy i zaburzenia koncentracji. Szczególnie istotne jest zachowanie ostrożności w początkowych fazach terapii, po zmianie schematu leczenia, po pierwszej dawce oraz po zwiększeniu dawki, kiedy ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych jest największe. Zaleca się, aby pacjenci powstrzymali się od prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn przez kilka godzin po przyjęciu pierwszej dawki lub po modyfikacji dawki leku.
amlodypina, czas reakcji, farmakoterapia, hydrochlorotiazyd, interakcje lekowe, kapsułka twarda, początek leczenia, postać farmaceutyczna, ramipryl, schemat terapeutyczny, skład jakościowy, spadek ciśnienia tętniczego, sprawność psychomotoryczna, Sumilar HCT, wrażliwość na leki, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zwiększenie dawki leku - Leksykon leków
Interakcje leku – Telmisartan Medical Valley 40 mg
Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest monitorowanie stężenia digoksyny, której Cmax wzrasta o 49%, a Cmin o 20% podczas jednoczesnego stosowania z telmisartanem. Ponadto, telmisartan zwiększa ryzyko hiperkaliemii, zwłaszcza w połączeniu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd) oraz substytutami soli zawierającymi potas, co wymaga ścisłej kontroli poziomu potasu w surowicy. Współistniejące stosowanie litu może prowadzić do przemijającego wzrostu jego stężenia i nasilenia toksyczności, co również wymaga monitorowania. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym inhibitory COX-2, mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe telmisartanu i zwiększać ryzyko pogorszenia funkcji nerek, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem odwodnienia lub w podeszłym wieku.
amifostyna, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, cyklosporyna, digoksyna, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, efekt hipotensyjny, furosemid, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada układu RAA, ramipryl, spironolakton, stężenie digoksyny, triamteren, trimetoprym, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ramizek Combi 10 mg + 5 mg
Ramizek Combi to lek złożony zawierający ramipryl i amlodypinę, dostępny w formie twardych kapsułek o pięciu różnych kombinacjach dawek: 2,5 mg + 5 mg, 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg (ramipryl + amlodypina bezylan). Preparat jest wskazany wyłącznie do stosowania u dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, którzy już skutecznie kontrolują ciśnienie tętnicze podczas jednoczesnego stosowania obu substancji w oddzielnych preparatach, w dawkach odpowiadających tym zawartym w Ramizek Combi. Kapsułki mają biały, nieprzezroczysty korpus oraz różnokolorowe wieczka, co ułatwia identyfikację dawki. Zawartość kapsułek stanowi biały lub prawie biały proszek.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Ramladio 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ramladio, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Ramipryl jest przeciwwskazany w połączeniu z sakubitrilem i walsartanem ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego oraz przy zabiegach dializy z błonami poliakrylonitrylowymi i aferezie lipoprotein LDL z powodu ryzyka ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Konieczne jest monitorowanie stężenia potasu w surowicy przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiększających potas (np. sole potasu, heparyna, leki moczopędne oszczędzające potas, takrolimus, cyklosporyna) z uwagi na ryzyko hiperkaliemii. Podwójna blokada układu RAA (inhibitory ACE + ARB lub aliskiren) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek, co wymaga unikania takiego skojarzenia. Dodatkowo, inhibitory ACE mogą nasilać toksyczność litu i wywoływać hipoglikemię w połączeniu z lekami przeciwcukrzycowymi, a także osłabiać działanie hipotensyjne w interakcji z sympatykomimetykami.
afereza lipoprotein, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, azol przeciwgrzybiczny, cyklosporyna, dantrolen, digoksyna, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klarytromycyna, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, migotanie komór, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, racekadotryl, ramipryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl, sympatykomimetyk, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, trimetoprym, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 10 mg + 10 mg
Lek Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo, zawierający ramipryl i bisoprolol fumarat, stosowany jest w terapii nadciśnienia tętniczego oraz chorób układu sercowo-naczyniowego. Profil działań niepożądanych wynika z farmakologii obu składników i obejmuje objawy takie jak ból głowy, zawroty głowy, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie, suchy kaszel, nudności, biegunka, a także poważniejsze reakcje jak obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, neutropenia/agranulocytoza, zaburzenia czynności nerek i wątroby oraz ciężkie reakcje skórne. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według standardów MedDRA, z częstością np. bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), niezbyt często (≥1/1000, <1/100) i rzadko (<1/1000). Wśród najczęstszych działań wymienia się hiperkaliemię (często, ramipryl), ból głowy i zawroty głowy (często, oba składniki), bradykardię i nasilenie niewydolności serca (często, bisoprolol), suchy kaszel (często, ramipryl) oraz nudności, wymioty, ból brzucha i biegunkę (często, oba składniki).
agranulocytoza, arytmia, białkomocz, bisoprolol, ból głowy, bradykardia, choroby układu sercowo-naczyniowego, depresja, dławica piersiowa, duszność, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, halucynacje, hiperkaliemia, hiponatremia, klasyfikacja MedDRA, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie, niestrawność, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezje, pokrzywka, ramipryl, ramipryl i bisoprolol fumaran, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchy kaszel, szumy uszne, tachykardia, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia erekcji, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramve 2,5 mg 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ramiprylu obejmowały toksyczność ostrą i przewlekłą, wpływ na reprodukcję, mutagenność oraz efekty u młodych osobników, przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt (szczury, psy, małpy, króliki). Doustne podanie ramiprylu nie wywołało toksyczności ostrej u gryzoni i psów, wskazując na szeroki margines bezpieczeństwa przy jednorazowej dawce. W badaniach przewlekłych zaobserwowano zmiany w gospodarce elektrolitowej i obrazie krwi, typowe dla inhibitorów ACE, oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp przy dawce 250 mg/kg/dobę. Dobrze tolerowane dawki wynosiły 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów i 8 mg/kg/dobę u małp. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani zaburzeń płodności, jednak dawki ≥50 mg/kg/dobę u szczurów w okresie ciąży i laktacji powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa (rozszerzenie miedniczki nerkowej).
aparat przykłębuszkowy, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, miedniczka nerkowa, mutagenność, obraz krwi, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie nerek, właściwość teratogenna, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 5 mg + 10 mg + 25 mg
Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed to lek złożony wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego jako terapia zastępcza u pacjentów, którzy osiągnęli kontrolę ciśnienia stosując indywidualnie ramipryl, amlodypinę i hydrochlorotiazyd w dawkach odpowiadających preparatowi złożonemu. Substancje czynne działają synergistycznie: ramipryl jako inhibitor ACE obniża opór obwodowy, amlodypina blokuje kanały wapniowe w mięśniach gładkich naczyń, a hydrochlorotiazyd działa diuretycznie, zmniejszając objętość krwi krążącej. Produkt dostępny jest w sześciu wariantach dawkowania, m.in. 2,5 mg ramiprylu + 5 mg amlodypiny + 12,5 mg hydrochlorotiazydu oraz 10 mg ramiprylu + 10 mg amlodypiny + 25 mg hydrochlorotiazydu, co umożliwia indywidualizację terapii. Zastosowanie leku złożonego upraszcza schemat dawkowania, co może poprawić compliance i zmniejszyć ryzyko błędów w podawaniu leków.
amlodypina, antagonista wapnia, compliance, diuretyk tiazydowy, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, działanie synergistyczne, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, leczenie przewlekłe, nadciśnienie tętnicze, objętość krwi krążącej, opór obwodowy, pochodna dihydropirydyny, preparat złożony, ramipryl, terapia trójlekowa, terapia zastępcza, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piramil 1,25 mg 1,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ramiprylu wykazały brak ostrej toksyczności po doustnym podaniu u gryzoni i psów, co wskazuje na bezpieczny profil przy jednorazowych dawkach. W badaniach przewlekłych u szczurów, psów i małp zaobserwowano zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz zmiany hematologiczne. Dawkowanie tolerowane bez działań niepożądanych wynosiło odpowiednio: 2 mg/kg mc./dobę u szczurów, 2,5 mg/kg mc./dobę u psów oraz 8 mg/kg mc./dobę u małp. Przy dawkach 250 mg/kg mc./dobę u psów i małp stwierdzono powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co potwierdza farmakodynamiczny mechanizm działania ramiprylu jako inhibitora ACE. Istotnym ostrzeżeniem jest nieodwracalne uszkodzenie nerek u bardzo młodych szczurów po pojedynczej dawce, co ma implikacje dla stosowania u dzieci i młodzieży.
aparat przykłębuszkowy, badanie przedkliniczne, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, mutagenność, nieodwracalne uszkodzenie nerek, obraz krwi, poszerzenie miedniczek nerkowych, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Apoauronarami 5 mg
Ramipryl (Apoauronarami), jako inhibitor ACE, wywołuje działanie hipotensyjne, które może prowadzić do objawów upośledzających zdolność prowadzenia pojazdów, takich jak zawroty głowy, zaburzenia koncentracji oraz wydłużony czas reakcji. Szczególnie istotne jest zwrócenie uwagi na okresy zwiększonego ryzyka, tj. inicjację terapii, zwiększenie dawki oraz zamianę preparatu, kiedy to ryzyko nagłego spadku ciśnienia tętniczego i adaptacji do nowych warunków hemodynamicznych jest najwyższe. Zaleca się ograniczenie prowadzenia pojazdów na kilka godzin po podaniu pierwszej dawki, po modyfikacji dawki oraz w okresie dostosowania po zamianie preparatu, aby zminimalizować ryzyko zdarzeń niebezpiecznych w ruchu drogowym.
biodostępność, charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie, dysfagia, działanie hipotensyjne, efekt hipotensyjny, farmakokinetyka, inhibitor ACE, interakcje lekowe, objawy uboczne, obniżenie ciśnienia tętniczego, ramipryl, spadek ciśnienia tętniczego, sprawność psychomotoryczna, układ sercowo-naczyniowy, wydłużony czas reakcji, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zmiany hemodynamiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Egiramlon 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Egiramlon dostępny jest w formie twardych kapsułek żelatynowych typu Coni Snap, zawierających kombinację dwóch substancji czynnych: ramiprylu oraz amlodypiny w czterech wariantach dawkowania: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Amlodypina występuje w postaci bezylanu, odpowiednio 6,95 mg dla dawki 5 mg i 13,9 mg dla dawki 10 mg. Kapsułki różnią się wielkością (wielkość 0 lub 2) oraz kolorem korpusu i wieczka, co ułatwia ich identyfikację kliniczną. Substancje pomocnicze w granulacie obejmują krospowidon, hypromelozę, celulozę mikrokrystaliczną oraz glicerolu dibehenian, natomiast otoczki kapsułek zawierają różne barwniki, takie jak błękit brylantowy (E 133), czerwień Allura AC (E 129), azorubina (E 122), indygotynę (E 132) oraz tytanu dwutlenek (E 171), z podanymi ilościami barwników w mg, co może mieć znaczenie w kontekście nadwrażliwości lub interakcji.
amlodypina, amlodypiny bezylan, azorubina, błękit brylantowy, celuloza mikrokrystaliczna, czerwień Allura, dwutlenek tytanu, glicerolu dibehenian, hypromeloza, indygotyna, kapsułka Coni Snap, kapsułka żelatynowa, krospowidon, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, ramipryl, ramipryl i amlodypina, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, tlenek żelaza czerwony - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ramicor 5 mg
Przedawkowanie ramiprylu, inhibitora konwertazy angiotensyny dostępnego w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, prowadzi do krytycznych zaburzeń hemodynamicznych, głównie w wyniku nadmiernego rozszerzenia naczyń obwodowych i zahamowania układu renina-angiotensyna-aldosteron. Klinicznie manifestuje się to ciężką hipotensją, wstrząsem, bradykardią (<60 uderzeń/min), zaburzeniami elektrolitowymi (hiperkaliemia, hiponatremia) oraz ostrą niewydolnością nerek (oliguria, anuria). Mechanizmy patofizjologiczne obejmują blokadę konwersji angiotensyny I do angiotensyny II, co skutkuje spadkiem oporu naczyniowego i hipoperfuzją narządów, zwłaszcza nerek. Objawy te są proporcjonalne do dawki i mogą pojawić się gwałtownie, stanowiąc zagrożenie życia wymagające natychmiastowej interwencji.
agonista receptorów alfa-1-adrenergicznych, aldosteron, angiotensyna, angiotensyna II, anuria, atropina, bradykardia, działanie hipotensyjne, hemodializa, hiperkaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja narządowa, hipotensja, inhibitor konwertazy angiotensyny, niewydolność nerek, noradrenalina, oliguria, ostra niewydolność nerek, ramipryl, ramiprylat, rozszerzenie naczyń obwodowych, stymulacja serca, terapia nerkozastępcza, układ renina-angiotensyna-aldosteron, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hemodynamiczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Sumilar HCT 10 mg + 10 mg + 25 mg
Sumilar HCT, zawierający ramipryl, amlodypinę i hydrochlorotiazyd, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Ramipryl i hydrochlorotiazyd zmniejszają wydalanie litu, co zwiększa ryzyko toksyczności, dlatego jednoczesne stosowanie jest niezalecane lub wymaga ścisłego monitorowania stężenia litu. Inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol) mogą zwiększać stężenie amlodypiny, co wymaga kontroli klinicznej i ewentualnej redukcji dawki. Z kolei induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna) obniżają stężenie amlodypiny, co może wymagać zwiększenia dawki. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas, suplementów potasu oraz leków takich jak trimetoprim, ko-trimoksazol, takrolimus czy cyklosporyna, ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Ponadto, stosowanie sakubitrylu/walsartanu z ramiprylem jest przeciwwskazane z powodu ryzyka obrzęku naczynioruchowego, a odstęp czasowy między podaniem tych leków powinien wynosić co najmniej 36 godzin.
afereza lipoprotein, antagonista wapnia, biodostępność amlodypiny, błona poliakrylonitrylowa, czynność nerek, dializoterapia, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie hipotensyjne, działanie proarytmiczne, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, inhibitor neprylizyny, interakcja z alkoholem, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, migotanie komór, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostra niewydolność nerek, ramipryl, reakcja hipoglikemiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, środek kontrastujący zawierający jod, stężenie litu w surowicy, stężenie potasu w surowicy, tiazydowy lek moczopędny, torsades de pointes, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie elektrolitowe, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Telmisartan Bluefish 40 mg
Telmisartan Bluefish, stosowany w dawkach 40 mg i 80 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne jest monitorowanie ryzyka hiperkaliemii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na gospodarkę potasową, takich jak diuretyki oszczędzające potas (spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd), suplementy potasu, inhibitory ACE, NLPZ, heparyna, leki immunosupresyjne (cyklosporyna, takrolimus) oraz trimetoprim. W przypadku digoksyny obserwuje się wzrost mediany maksymalnego stężenia w osoczu o 49% oraz stężenia minimalnego o 20%, co wymaga ścisłego monitorowania poziomu digoksyny podczas terapii telmisartanem. Ponadto, jednoczesne stosowanie telmisartanu z litem może prowadzić do przemijającego wzrostu stężenia litu i nasilenia jego toksyczności, co również wymaga kontroli laboratoryjnej.
antagonista receptora angiotensyny II, blokada układu RAA, digoksyna, diuretyk oszczędzający potas, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, działanie hipotensyjne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, kortykosteroid, leczenie skojarzone, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwdepresyjny, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, opioidowy lek przeciwbólowy, ramipryl, spironolakton, stężenie digoksyny, substytut soli kuchennej, telmisartan, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo, łączący inhibitor ACE (ramipryl) oraz selektywny beta-bloker (bisoprolol fumaran), jest wskazany jako terapia substytucyjna u dorosłych pacjentów, którzy wcześniej stosowali oba składniki osobno w równoważnych dawkach i osiągnęli odpowiednią kontrolę kliniczną. Lek znajduje zastosowanie przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłego zespołu wieńcowego (zwłaszcza po zawale mięśnia sercowego i/lub rewaskularyzacji), jawnej miażdżycowej choroby zakrzepowej układu krążenia, cukrzycy z dodatkowymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego oraz przewlekłej niewydolności serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową lewej komory. W profilaktyce wtórnej po zawale mięśnia sercowego leczenie należy rozpocząć po minimum 48 godzinach od zdarzenia. Dostępne dawki preparatu wahają się od 2,5 mg ramiprylu + 1,25 mg bisoprololu do 10 mg + 10 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta.
beta-bloker, bisoprolol fumaran, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, frakcja wyrzutowa, inhibitor ACE, miażdżycowa choroba zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostry zawał serca, profilaktyka wtórna, przewlekły zespół wieńcowy, ramipryl, terapia substytucyjna, udar, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – RABADA 5 mg + 2,5 mg
Lek RABADA, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta1-adrenolityk), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w kontekście ciąży i laktacji. Stosowanie leku jest przeciwwskazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane toksyczne działanie na płód, takie jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz ryzyko niewydolności nerek, niedociśnienia tętniczego i hiperkaliemii u noworodka. W I trymestrze lek nie jest zalecany z powodu niepewnych danych dotyczących ryzyka teratogenności. Bisoprolol może powodować zmniejszenie przepływu przez łożysko, co wiąże się z opóźnieniem wzrostu płodu, ryzykiem śmierci wewnątrzmacicznej, poronienia oraz przedwczesnego porodu, a u noworodków obserwuje się hipoglikemię i bradykardię, zwłaszcza w pierwszych trzech dobach życia. W przypadku konieczności stosowania bisoprololu w ciąży, wymagana jest ścisła kontrola przepływu przez łożysko i rozwoju płodu oraz obserwacja noworodka. Ramipryl należy niezwłocznie odstawić po potwierdzeniu ciąży i zastąpić lekami o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży.
beta-adrenolityk selektywny, beta₁-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia, opóźnienie wzrostu płodu, poród przedwczesny, przepływ łożyskowy, przepływ przez łożysko, ramipryl, śmierć wewnątrzmaciczna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Kastel 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Kastel, zawierający kombinację rozuwastatyny (10 mg lub 20 mg) oraz ramiprylu (5 mg lub 10 mg), może wywoływać działania niepożądane wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, przede wszystkim poprzez obniżenie ciśnienia tętniczego i występowanie zawrotów głowy. Szczególne ryzyko występuje w okresach: rozpoczęcia terapii, zmiany leku, po pierwszej dawce oraz po zwiększeniu dawki. W tych momentach zaleca się powstrzymanie od prowadzenia pojazdów przez kilka godzin po przyjęciu leku. Lekarz powinien poinformować pacjenta o tych ograniczeniach, indywidualnie dostosowując przekaz do stanu zdrowia i specyfiki zawodowej pacjenta, a także odnotować tę informację w dokumentacji medycznej.
dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, funkcje motoryczne, funkcje poznawcze, informowanie pacjenta, modyfikacja dawkowania, monitorowanie pacjenta, obniżenie ciśnienia krwi, odpowiedzialność zawodowa lekarza, pierwsza dawka leku, początek leczenia, profil bezpieczeństwa leku, ramipryl, rozuwastatyna, zawroty głowy, zmiana leku, zwiększenie dawki - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Polpril 2,5 mg
Ramipryl (Polpril, 2,5 mg, kapsułki twarde), jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), może wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn poprzez wywoływanie działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy i obniżenie ciśnienia tętniczego. Szczególnie istotne są okresy zwiększonego ryzyka, tj. pierwszy okres stosowania leku, zmiana terapii, kilka godzin po pierwszej dawce oraz po zwiększeniu dawki, kiedy organizm adaptuje się do działania substancji czynnej. W tych momentach pacjent powinien powstrzymać się od prowadzenia pojazdów, aby uniknąć zagrożeń wynikających z upośledzenia sprawności psychomotorycznej.
charakterystyka produktu leczniczego, działania niepożądane, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcje farmakologiczne, konwertaza angiotensyny, leczenie podtrzymujące, nadciśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia tętniczego, ramipryl, reakcja adaptacyjna, spadek ciśnienia, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Ramipril Genoptim 2,5 mg
Ramipryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) przy jednoczesnym stosowaniu ramiprylu z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Przeciwwskazane jest stosowanie ramiprylu podczas hemodializy z błonami poliakrylonitrylowymi oraz aferezy lipoprotein LDL z siarczanem dekstranu ze względu na ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Konieczne jest monitorowanie stężenia potasu w surowicy przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiększających potas (np. sole potasu, heparyna, diuretyki oszczędzające potas, trimetoprim, takrolimus, cyklosporyna) oraz kontrola ciśnienia tętniczego przy stosowaniu leków hipotensyjnych (diuretyki, azotany, alfa-blokery) i sympatykomimetyków, które mogą osłabiać działanie ramiprylu.
afereza lipoprotein, alfa-bloker, allopurynol, antagonista angiotensyny II, azotan, baklofen, cyklosporyna, cytostatyk, diuretyk oszczędzający potas, dobutamina, dopamina, epinefryna, ewerolimus, hemodializa, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor DPP-4, inhibitor endopeptydazy obojętnej, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, izoproterenol, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek znieczulający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zatrucie alkoholem, prokainamid, racekadotryl, ramipryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sole litu, sole potasu, sympatykomimetyk, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, trimetoprim, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kastel 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Kastel, zawierającego rozuwastatynę i ramipryl, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Rozuwastatyna nie wykazała działania genotoksycznego ani rakotwórczego, choć nie badano jej wpływu na kanał potasowy hERG. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie (myszy, szczury, psy), zmiany w pęcherzyku żółciowym (psy) oraz toksyczność jąder (małpy, psy) przy dawkach wielokrotnie przekraczających ekspozycję kliniczną. U szczurów toksyczne dawki rozuwastatyny powodowały zmniejszenie wielkości, masy ciała i przeżycia noworodków, co wskazuje na potencjalne ryzyko reprodukcyjne przy wysokich dawkach.
aparat przykłębuszkowy, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gen HERG, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, morfologia krwi, poszerzenie miedniczki nerkowej, ramipryl, rozuwastatyna, toksyczność jąder, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zmiana histopatologiczna wątroby, zmiana pęcherzyka żółciowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Kwikaton 50 mg
Wildagliptyna, składnik preparatu Kwikaton, charakteryzuje się minimalnym potencjałem interakcji farmakokinetycznych, co wynika z braku metabolizmu przez enzymy cytochromu P450 oraz braku wpływu na ich indukcję lub hamowanie. Badania kliniczne wykazały brak istotnych interakcji farmakokinetycznych z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi (pioglitazon, metformina, gliburyd) oraz lekami kardiologicznymi, takimi jak digoksyna, warfaryna (CYP2C9), amlodypina, ramipryl, walsartan i symwastatyna. Należy jednak zachować ostrożność przy interpretacji tych danych, gdyż badania przeprowadzono na zdrowych ochotnikach, a nie na populacji pacjentów z cukrzycą. Szczególną uwagę wymaga jednoczesne stosowanie wildagliptyny z inhibitorami ACE ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego, co jest związane z kumulacją efektów na metabolizm bradykininy.
amlodypina, bradykinina, choroba tarczycy, CYP2C9, cytochrom P450, digoksyna, diuretyk tiazydowy, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie diabetogenne, działanie hipoglikemizujące, gliburyd, glikogenoliza, glukoneogeneza wątrobowa, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipoglikemia, hormon przeciwregulacyjny, inhibitor ACE, INR, interakcja farmakokinetyczna, kortykosteroid, lek hipolipemizujący, metformina, monitorowanie glikemii, obrzęk naczynioruchowy, P-glikoproteina, pioglitazon, ramipryl, receptor β-adrenergiczny, sympatykomimetyk, symwastatyna, tiazyd, walsartan, warfaryna, wildagliptyna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sumilar HCT 5 mg + 5 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Sumilar HCT, zawierający ramipryl, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, może powodować zaburzenia zdolności psychomotorycznych u pacjentów, głównie w wyniku hipotensji objawiającej się zawrotami głowy, zaburzeniami widzenia i sennością. Szczególnie istotne jest to w początkowym okresie terapii, po zwiększeniu dawki lub zmianie schematu leczenia, kiedy ryzyko wystąpienia działań niepożądanych jest najwyższe. Lekarz powinien dokładnie informować pacjentów o konieczności powstrzymania się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn przez kilka godzin po przyjęciu pierwszej dawki lub po każdej modyfikacji dawki, a także o konieczności samoobserwacji pod kątem objawów hipotensji, które mogą wpływać na bezpieczeństwo wykonywania tych czynności.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo, łączący inhibitor ACE (ramipryl) oraz selektywny beta-adrenolityk (bisoprolol), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań płodowych, takich jak opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, śmierć wewnątrzmaciczna, małowodzie, zaburzenia funkcji nerek oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie ramiprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Bisoprolol może powodować zmniejszenie perfuzji łożyska, co skutkuje hipoglikemią i bradykardią u płodu i noworodka, dlatego jego stosowanie w ciąży jest dopuszczalne tylko w wyjątkowych sytuacjach, z koniecznością ścisłego monitorowania przepływów maciczno-łożyskowych oraz rozwoju płodu. Po porodzie noworodki narażone na bisoprolol wymagają obserwacji pod kątem hipoglikemii i bradykardii, zwłaszcza w pierwszych 3 dniach życia.
beta-adrenolityk selektywny, bisoprolol fumaran, bradykardia, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotonia, inhibitor ACE, kostnienie kości czaszki, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, perfuzja łożyska, poród przedwczesny, poronienie samoistne, przepływ doplerowski, przepływ maciczno-łożyskowy, ramipryl, receptor beta-adrenergiczny, śmierć wewnątrzmaciczna, terapia hipotensyjna, trymestr ciąży, wzrost wewnątrzmaciczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo zawiera ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-1-adrenolityk), które mają istotny wpływ na przebieg ciąży i rozwój płodu. Lek nie jest zalecany w I trymestrze ciąży i jest bezwzględnie przeciwwskazany w II i III trymestrze ze względu na ryzyko poważnych powikłań, takich jak opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, śmierć wewnątrzmaciczna, przedwczesny poród oraz toksyczne działanie na nerki i kości płodu. Bisoprolol może powodować zmniejszenie perfuzji łożyska, hipoglikemię i bradykardię u płodu i noworodka, dlatego wymagana jest ścisła kontrola przepływu maciczno-łożyskowego oraz monitorowanie noworodka przez pierwsze 3 dni życia. Ramipryl natomiast, mimo braku jednoznacznych danych teratogennych w I trymestrze, wymaga natychmiastowego odstawienia po rozpoznaniu ciąży i zastąpienia bezpieczniejszym leczeniem nadciśnienia.
antagonista receptorów beta-1, beta-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, czynność nerek płodu, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotonia, inhibitor ACE, kostnienie kości czaszki, leczenie hipotensyjne, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, perfuzja łożyska, poród przedwczesny, poronienie samoistne, przepływ maciczno-łożyskowy, ramipryl, receptor beta-1 adrenergiczny, śmierć wewnątrzmaciczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kastel 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Kastel, zawierający rozuwastatynę i ramipryl, wykazuje profil działań niepożądanych charakterystyczny dla obu substancji czynnych. Rozuwastatyna może powodować białkomocz (występujący u <1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg, głównie pochodzenia kanalikowego i zwykle samoistnie ustępujący), krwiomocz (rzadko), bóle mięśniowe i miopatię (często, zwłaszcza przy dawkach >20 mg), a także rzadką rabdomiolizę, która może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Monitorowanie aktywności kinazy kreatynowej (CK) jest kluczowe, zwłaszcza gdy jej poziom przekracza 5-krotność górnej granicy normy (GGN), co wymaga przerwania terapii. Ponadto obserwuje się zależne od dawki, łagodne i przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych. Sporadycznie mogą wystąpić zaburzenia funkcji seksualnych oraz bardzo rzadko śródmiąższowa choroba płuc.
agranulocytoza, aminotransferaza, białkomocz, ból mięśniowy, ciężka reakcja skórna, dysfunkcja seksualna, elektrolit, hiperkaliemia, kinaza kreatynowa, krwiomocz, miopatia, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, rabdomioliza, ramipryl, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, śródmiąższowa choroba płuc, test paskowy, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki - Leksykon leków
Interakcje leku – Piramil 10 mg 10 mg
Ramipryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo terapii. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem, podwójną blokadą układu RAA (inhibitory ACE, ARB, aliskiren) oraz podczas zabiegów pozaustrojowych z użyciem określonych błon dializacyjnych ze względu na wysokie ryzyko obrzęku naczynioruchowego, niedociśnienia, hiperkaliemii, niewydolności nerek oraz reakcji rzekomoanafilaktycznych. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu ramiprylu z inhibitorami NEP (racekadotryl), mTOR (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus) oraz DPP-4 (wildagliptyna), ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego, wymagające ścisłego monitorowania pacjenta.
adrenalina, afereza lipoprotein, alfuzosyna, allopurynol, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, azotan, baklofen, cyklosporyna, cytostatyk, dializa, dobutamina, doksazosyna, dopamina, działanie hipoglikemizujące, ewerolimus, farmakoterapia, gospodarka potasowa, hemofiltracja, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitor obojętnej endopeptydazy, interakcja lekowa, izoproterenol, kortykosteroid, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, lek blokujący receptor alfa-adrenergiczny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada układu RAA, prazosyna, prokainamid, racekadotryl, ramipryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, spironolakton, sympatykomimetyk, syrolimus, tamsulosyna, temsyrolimus, terazosyna, triamteren, trimetoprim, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wildagliptyna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ramipril Actavis 5 mg
Ramipryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), może wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn poprzez działania niepożądane związane z obniżeniem ciśnienia tętniczego, takie jak zawroty głowy, zaburzenia koncentracji i spadki reaktywności. Szczególnie istotne są okresy zwiększonego ryzyka, w tym początek terapii, zmiana schematu leczenia, zwiększenie dawki oraz pierwsze godziny po przyjęciu dawki, kiedy to stężenie leku we krwi jest najwyższe. Zaleca się, aby pacjenci powstrzymywali się od prowadzenia pojazdów przez kilka godzin po pierwszej dawce lub po zwiększeniu dawki ramiprylu (dostępnego w dawkach 5 mg i 10 mg), a także monitorowali indywidualną reakcję organizmu na lek.
adaptacja organizmu, choroba neurologiczna, działanie hipotensyjne, farmakoterapia ramiprylem, funkcja psychomotoryczna, hipotonia ortostatyczna, inhibitor konwertazy angiotensyny, koordynacja wzrokowo-ruchowa, kumulacja leku, lek przeciwnadciśnieniowy, niestabilność hemodynamiczna, objaw niepożądany, obniżenie ciśnienia tętniczego, parametr hemodynamiczny, Ramipril Actavis, ramipryl, sprawność psychomotoryczna, zaburzenia koncentracji, zaburzenie nerkowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramve 5 mg 5 mg
Ramipryl, jako inhibitor ACE, ma ściśle określone przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii lekiem Ramve 5 mg. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na ramipryl, inne inhibitory ACE oraz składniki pomocnicze takie jak czerwieni koszenilowej (E124), karmoizyny (E122), metylu (E218) i propylu parahydroksybenzoesanu (E216). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią obrzęku naczynioruchowego, zwłaszcza jeśli był on związany z wcześniejszym stosowaniem inhibitorów ACE lub AIIRA, a także u osób z dziedzicznym lub idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym, ze względu na ryzyko zagrażających życiu reakcji, takich jak obrzęk górnych dróg oddechowych. Ramve 5 mg nie powinien być stosowany jednocześnie z sakubitrylem i walsartanem, gdyż zwiększa to ryzyko obrzęku naczynioruchowego poprzez kumulację bradykininy.
antagonista receptora angiotensyny II, bradykinina, czerwień koszenilowa, drogi oddechowe, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor ACE, karmoizyna, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, niedrożność dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, propylu parahydroksybenzoesan, ramipryl, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 10 mg + 5 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed jest wskazany jako terapia zastępcza u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, którzy wcześniej uzyskali kontrolę ciśnienia stosując poszczególne składniki (ramipryl, amlodypina, hydrochlorotiazyd) w identycznych dawkach podawanych oddzielnie. Preparat dostępny jest w sześciu wariantach dawkowania, obejmujących dawki ramiprylu od 2,5 mg do 10 mg, amlodypiny od 5 mg do 10 mg (w postaci bezylanu amlodypiny: 6,934 mg dla 5 mg i 13,868 mg dla 10 mg), oraz hydrochlorotiazydu 12,5 mg lub 25 mg. Wskazaniem do stosowania jest konieczność jednoczesnego podawania trzech substancji czynnych, przy jednoczesnym uproszczeniu schematu leczenia celem poprawy adherencji terapeutycznej.
adherencja terapeutyczna, amlodypina, antagonista wapnia, bezylan amlodypiny, ciśnienie tętnicze, diuretyk tiazydowy, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja lekowa, leczenie zastępcze, lek hipotensyjny, nadciśnienie tętnicze, ostrzeżenie specjalne, preparat złożony, przeciwwskazanie, ramipryl, terapia skojarzona, właściwość farmakologiczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tritace 5 comb 5 mg + 25 mg
Lek Tritace 5 comb zawiera ramipryl (5 mg) oraz hydrochlorotiazyd (25 mg) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub pomocnicze, a także u osób z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie (dziedzicznym, idiopatycznym lub wywołanym inhibitorami ACE/AIIRA). Nie należy stosować go jednocześnie z sakubitrylem i walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, ani z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m². Przeciwwskazania obejmują także ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), znaczące zwężenie tętnic nerkowych, ciężkie zaburzenia wątroby, encefalopatię wątrobową, ciążę (II i III trymestr) oraz karmienie piersią. Lek może powodować poważne zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia, hipokaliemia, hiperkalcemia, hiperurykemia), które wymagają monitorowania i mogą stanowić przeciwwskazanie do terapii.
agranulocytoza, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, choroba niedokrwienna serca, dławica piersiowa, drugi trymestr ciąży, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, encefalopatia wątrobowa, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor ACE, karmienie piersią, klirens kreatyniny, nadwrażliwość na składniki leku, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, przerostowa kardiomiopatia, ramipryl, sakubitryl z walsartanem, sulfonamid, tiazydowy lek moczopędny, trzeci trymestr ciąży, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, żółtaczka, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Interakcje leku – Toptelmi 80 mg
Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście ryzyka hiperkaliemii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie telmisartanu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (spironolakton, eplerenon, triamteren, amiloryd) oraz suplementami potasu i zamiennikami soli zawierającymi potas, co może prowadzić do znacznego wzrostu stężenia potasu w surowicy i potencjalnie zagrażającej życiu hiperkaliemii. Ponadto, telmisartan zwiększa stężenie digoksyny w osoczu o 49% (Cmax) i 20% (Cmin), co wymaga monitorowania poziomu digoksyny w trakcie terapii. Jednoczesne stosowanie litu może powodować wzrost jego stężenia i toksyczność, dlatego konieczne jest ścisłe monitorowanie. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne inhibitory COX-2, mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe telmisartanu i zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek.
amifostyna, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, baklofen, cyklosporyna, digoksyna, eplerenon, heparyna, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, ramipryl, spironolakton, suplement potasu, takrolimus, telmisartan, toksyczność leku, triamteren, trimetoprym, układ RAA, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Rimal 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rimal, zawierający ramipryl i amlodypinę w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, a także u osób z historią obrzęku naczynioruchowego niezależnie od etiologii. Nie należy stosować leku u pacjentów z niedociśnieniem, niestabilnością hemodynamiczną, ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. istotne zwężenie zastawki aortalnej) oraz niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale. Przeciwwskazaniem są także ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz znaczące obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub zwężenie tętnicy jedynej czynnej nerki, ze względu na ryzyko kumulacji leków i pogorszenia funkcji nerek. Lek jest absolutnie przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży z powodu teratogennego działania inhibitorów ACE.
amlodypina, angioedema, antagonista receptora angiotensyny, ciężkie niedociśnienie, dihydropirydyna, dysfunkcja wątroby, hemodializa, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor ACE, nadwrażliwość, niedociśnienie, niewydolność serca, niewyrównana niewydolność serca, perfuzja narządowa, przeszczep nerki, ramipryl, sakubitryl, stenoza aortalna, substancja czynna, trymestr ciąży, wstrząs, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie tętnicy nerki, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Kastel 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Kastel, zawierający rozuwastatynę (10 mg lub 20 mg) oraz ramipryl (5 mg lub 10 mg), jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz podczas karmienia piersią. Rozuwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, może zaburzać biosyntezę cholesterolu niezbędnego do prawidłowego rozwoju płodu, co stanowi istotne ryzyko teratogenne, szczególnie w okresie ciąży. Ramipryl, inhibitor ACE, wykazuje różne profile ryzyka w zależności od trymestru: w pierwszym trymestrze nie zaleca się jego stosowania ze względu na potencjalne ryzyko wad wrodzonych, natomiast w drugim i trzecim trymestrze jest bezwzględnie przeciwwskazany z powodu toksycznego wpływu na płód (pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki) oraz na noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii produktem Kastel, leczenie należy natychmiast przerwać, a w przypadku ekspozycji na ramipryl po drugim trymestrze wskazane jest wykonanie badania ultrasonograficznego oceniającego funkcję nerek i czaszki płodu.
Stosowanie produktu Kastel jest również przeciwwskazane w okresie laktacji, ze względu na brak danych dotyczących przenikania rozuwastatyny i ramiprylu do mleka kobiecego oraz potencjalne ryzyko dla noworodka. Kobiety w wieku rozrodczym powinny być poinformowane o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii oraz o bezwzględnym zakazie stosowania leku w ciąży i podczas karmienia piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z pacjentką potencjalne ryzyko związane z oboma składnikami w poszczególnych trymestrach ciąży oraz zaproponować alternatywne metody leczenia o ustalonym profilu bezpieczeństwa, szczególnie w przypadku planowania ciąży. W razie potwierdzenia ciąży konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie bezpiecznego leczenia hipotensyjnego. Brak jest obecnie danych klinicznych dotyczących wpływu rozuwastatyny i ramiprylu na płodność u ludzi.
antykoncepcja, badanie ultrasonograficzne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, hiperkaliemia, hiperlipidemia, inhibitor ACE, karmienie piersią, leczenie hipotensyjne, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, ramipryl, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, skąpomocz, substancja czynna, wada wrodzona, wiek rozrodczy, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ramizek Combi 10 mg + 5 mg
Ramizek Combi to lek w formie kapsułek twardych, zawierający dwie substancje czynne: ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę bezylan (antagonista kanału wapniowego). Produkt dostępny jest w pięciu dawkach: 2,5 mg ramiprylu + 5 mg amlodypiny, 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Kapsułki mają charakterystyczne kolory wieczka i korpusu, ułatwiające identyfikację dawki, a ich zawartość stanowi biały lub prawie biały proszek. Substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan bezwodny, skrobia żelowana kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa oraz sodu stearylofumaran, zapewniają odpowiednią spoistość, stabilność i rozpuszczalność leku.
amlodypina, amlodypiny bezylan, antagonista kanału wapniowego, celuloza mikrokrystaliczna, dostosowanie terapii, inhibitor konwertazy angiotensyny, kapsułka twarda, karboksymetyloskrobia sodowa, okres ważności, otoczka kapsułki, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, ramipryl, skrobia żelowana kukurydziana, sodu stearylofumaran, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, tytanu dwutlenek, utylizacja produktu leczniczego, wapnia wodorofosforan bezwodny, żelatyna, żelaza tlenek czerwony - Leksykon leków
Skład i postać leku – Piramil Biso 5 mg + 2,5 mg
Piramil Biso to preparat w postaci twardych kapsułek zawierających kombinację ramiprylu i bisoprololu fumaranu w sześciu różnych dawkach: 2,5 mg + 1,25 mg, 2,5 mg + 2,5 mg, 5 mg + 2,5 mg, 5 mg + 5 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Każda kapsułka zawiera również laktozę jednowodną w ilościach od 40,97 mg do 163,88 mg, która pełni funkcję wypełniacza i stabilizatora. Substancje czynne występują w formie proszku (ramipryl) oraz powlekanych tabletek (bisoprolol), a kapsułki różnią się kolorem i rozmiarem w zależności od dawki, co ułatwia identyfikację. Produkt zawiera także liczne substancje pomocnicze, takie jak alkohol poliwinylowy, kroskarmeloza sodowa, celuloza mikrokrystaliczna oraz barwniki (np. tytanu dwutlenek, żelaza tlenki), które wpływają na stabilność i właściwości farmaceutyczne leku.
amonowy wodorotlenek, bisoprololu fumaran, celuloza mikrokrystaliczna, glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, krospowidon, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, potasu wodorotlenek, produkt leczniczy, ramipryl, sodu stearylofumaran, substancja pomocnicza, szelak, triglicerydy kwasów tłuszczowych, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żelatyna, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tritace 2,5 comb 2,5 mg + 12,5 mg
Lek Tritace 2,5 comb zawierający ramipryl (2,5 mg) i hydrochlorotiazyd (12,5 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym inhibitory ACE, tiazydowe diuretyki oraz sulfonamidy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest historia obrzęku naczynioruchowego, niezależnie od etiologii, ze względu na ryzyko zagrażających życiu reakcji. Nie należy stosować leku u pacjentów z istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), ciężkimi zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia, hipomagnezemia) oraz u osób z ciężką niewydolnością wątroby i encefalopatią wątrobową. Lek jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży oraz podczas karmienia piersią, a także u pacjentów poddawanych hemodializie z określonymi błonami dializacyjnymi i LDL-aferezie ze względu na ryzyko reakcji anafilaktoidalnych.
agranulocytoza, AIIRA, aliskiren, angioedema, antagonista receptora angiotensyny II, choroba tkanki łącznej, diuretyk tiazydowy, encefalopatia wątrobowa, enzym konwertujący angiotensynę, filtracja kłębuszkowa, GFR, górne drogi oddechowe, hemodializa, hemofiltracja, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipotonia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, kolagenoza, LDL-afereza, leczenie pozaustrojowe, lek moczopędny tiazydowy, lek przeciwnadciśnieniowy, nadwrażliwość na leki, neutropenia, niewydolność nerek, obrzęk dziedziczny, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśniowe, ostre uszkodzenie nerek, ramipryl, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, sulfonamid, toczeń rumieniowaty układowy, twardzina układowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sumilar Duo
Sumilar Duo, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) i amlodypinę (antagonista wapnia), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z grup ryzyka, takich jak kobiety w ciąży, osoby z ciężkim nadciśnieniem, niewydolnością serca, zaburzeniami czynności nerek, marskością wątroby czy po przeszczepie nerki. Ramipryl nie powinien być stosowany w ciąży i wymaga natychmiastowego odstawienia po jej potwierdzeniu. U pacjentów z aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron istnieje ryzyko nagłego spadku ciśnienia tętniczego i pogorszenia funkcji nerek, szczególnie przy pierwszym podaniu lub zwiększeniu dawki. Konieczne jest monitorowanie ciśnienia tętniczego, czynności nerek oraz elektrolitów, zwłaszcza potasu, u osób z niewydolnością serca, odwodnieniem, cukrzycą, czy stosujących leki wpływające na gospodarkę potasową. Obrzęk naczynioruchowy, w tym obrzęk dróg oddechowych, stanowi poważne powikłanie wymagające natychmiastowego przerwania terapii i obserwacji przez 12-24 godziny. Jednoczesne stosowanie ramiprylu z sakubitrylem/walsartanem, racekadotrylem, inhibitorami mTOR lub wildagliptyną jest przeciwwskazane lub wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego.
agranulocytoza, amlodypina, antagonista wapnia, hiperkaliemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kolagenoza, małopłytkowość, marskość wątroby, morfologia krwi, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, obrzęk płuc, przełom nadciśnieniowy, racekadotryl, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl walsartan, szpik kostny, toczeń rumieniowaty, twardzina, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wodobrzusze, zastoinowa niewydolność serca, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Egiramlon 5 mg + 5 mg
Egiramlon to lek w postaci kapsułek twardych zawierający ramipryl i amlodypinę w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Jest wskazany wyłącznie u pacjentów z dobrze kontrolowanym ciśnieniem tętniczym, którzy wcześniej stosowali oddzielnie te substancje w równoważnych dawkach. Zalecana dawka dobowa to jedna kapsułka o odpowiedniej mocy, podawana raz na dobę o stałej porze, niezależnie od posiłku, bez rozgryzania czy żucia. Lek nie jest przeznaczony do rozpoczynania terapii nadciśnienia. W przypadku konieczności zmiany dawki, należy indywidualnie dostosować dawki ramiprylu i amlodypiny, a dopiero potem rozważyć stosowanie Egiramlonu. U pacjentów leczonych diuretykami wymagana jest ostrożność i monitorowanie czynności nerek oraz stężenia potasu w surowicy. U osób z zaburzeniami czynności wątroby i nerek dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie, z uwzględnieniem klirensu kreatyniny i stopnia niewydolności wątroby. U pacjentów dializowanych lek należy podawać kilka godzin po dializie, z zachowaniem ścisłej kontroli parametrów nerkowych.
amlodypina, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, ciśnienie tętnicze, czynność nerek, dawka dobowa, diuretyki, działania niepożądane, hemodializa, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, lek złożony, nadciśnienie, obrzęk naczynioruchowy, ramipryl, sakubitryl walsartan, sok grejpfrutowy, stężenie potasu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Egiramlon 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Egiramlon, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Ramipryl jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowany toksyczny wpływ na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie i opóźnienie kostnienia czaszki, a także ryzyko niewydolności nerek, niedociśnienia tętniczego i hiperkaliemii u noworodka. W pierwszym trymestrze stosowanie ramiprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Amlodypina może być stosowana w ciąży jedynie, gdy korzyści przewyższają ryzyko, jednak jej bezpieczeństwo nie zostało dokładnie ocenione. W okresie laktacji ramipryl nie jest zalecany, natomiast amlodypina przenika do mleka kobiecego w dawkach od 3% do 15%, a jej wpływ na niemowlę pozostaje nieznany.
amlodypina, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, badanie USG, działanie teratogenne, działanie toksyczne na płód, ekspozycja na inhibitor ACE, hiperkaliemia, inhibitor ACE, leczenie przeciwnadciśnieniowe, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, profil bezpieczeństwa, ramipryl, zgłaszanie działań niepożądanych, zmiany biochemiczne plemników - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo dostępny jest w postaci kapsułek twardych zawierających dwie substancje czynne: ramipryl oraz bisoprololu fumarat. Preparat oferowany jest w sześciu wariantach dawkowania, wyrażonych jako zawartość ramiprylu + bisoprololu fumaranu: 2,5 mg + 1,25 mg, 2,5 mg + 2,5 mg, 5 mg + 2,5 mg, 5 mg + 5 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Każda kapsułka zawiera również laktozę jednowodną w ilości od 40,97 mg do 163,88 mg, co jest istotne w kontekście pacjentów z nietolerancją laktozy. Kapsułki różnią się rozmiarem (od 18 x 6,4 mm do 21,7 x 7,6 mm) oraz kolorem i nadrukiem, co ułatwia ich identyfikację i dobór odpowiedniej dawki.
alkohol poliwinylowy, amonowy wodorotlenek stężony, bisoprolol fumaran, celuloza mikrokrystaliczna, glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, potasu wodorotlenek, produkt leczniczy, ramipryl, ramipryl i bisoprolol fumaran, sodu stearylofumaran, środek buforujący, środek przeciwzbrylający, środek rozpadowy, środek smarujący, substancja pomocnicza o znanym działaniu, substancja powlekająca, triglicerydy kwasów tłuszczowych, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan bezwodny, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty, żółcień chinolinowa