Właściwości farmakokinetyczne leku

Właściwości farmakokinetyczne opisują procesy, jakim podlega substancja czynna w organizmie, obejmujące wchłanianie, dystrybucję, metabolizm oraz eliminację. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę farmakokinetyczną ramiprylu, substancji czynnej produktu leczniczego ApoRami.¹

Wchłanianie ramiprylu

Ramipryl po podaniu doustnym charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Stężenia maksymalne w osoczu osiągane są w ciągu jednej godziny od momentu przyjęcia leku. Badania wydalania w moczu wskazują, że stopień wchłaniania wynosi co najmniej 56%. Istotne jest, że spożycie pokarmu nie wpływa znacząco na proces absorpcji leku.²

Biodostępność aktywnego metabolitu ramiprylatu wynosi 45% po doustnym podaniu ramiprylu w dawkach 2,5 mg oraz 5 mg. Maksymalne stężenia ramiprylatu, który jest jedynym aktywnym metabolitem ramiprylu, są osiągane po 2-4 godzinach od przyjęcia leku. Stan stacjonarny w osoczu podczas podawania raz na dobę w typowych dawkach terapeutycznych jest osiągany około czwartego dnia leczenia.³

Dystrybucja w organizmie

Ramipryl wykazuje umiarkowane powinowactwo do białek osocza – wiązanie z białkami wynosi 73%. Natomiast jego aktywny metabolit, ramiprylat, wiąże się z białkami osocza w nieco mniejszym stopniu, na poziomie około 56%.⁴

Metabolizm ramiprylu

Ramipryl podlega niemal całkowitej biotransformacji w organizmie. Głównym metabolitem jest ramiprylat, który powstaje w wyniku odłączenia grupy estrowej. W dalszym etapie metabolizmu powstają: ester diektopiperazynowy, kwas diektopiperazynowy oraz glukuronidy zarówno ramiprylu, jak i ramiprylatu.⁵

Eliminacja leku

Metabolity ramiprylu są wydalane głównie przez nerki. Charakterystyczną cechą eliminacji ramiprylatu z osocza jest jej wielofazowy przebieg. Związane jest to z silnym, ulegającym wysyceniu wiązaniem ramiprylatu z enzymem konwertującym angiotensynę (ACE) oraz powolną dysocjacją od tego enzymu. Ta właściwość powoduje przedłużoną fazę końcowej eliminacji i bardzo małe stężenie ramiprylatu w osoczu.⁶

Po wielokrotnym podawaniu ramiprylu raz na dobę, efektywny okres półtrwania ramiprylatu zależy od zastosowanej dawki i wynosi:

• 13-17 godzin dla dawek 5-10 mg
• dłuższy okres półtrwania dla mniejszych dawek 1,25-2,5 mg

Różnica w okresie półtrwania jest związana ze zdolnością enzymu ACE do wiązania ramiprylatu.⁷

Przenikanie do mleka matki

Badania wykazały, że po podaniu pojedynczej dawki doustnej ramiprylu nie wykrywa się ani ramiprylu, ani jego metabolitu w mleku kobiecym. Należy jednak zaznaczyć, że wpływ wielokrotnego podawania na stężenie leku w mleku nie został jeszcze dokładnie zbadany.⁸

Właściwości farmakokinetyczne w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek obserwuje się zmniejszone nerkowe wydzielanie ramiprylatu. Klirens nerkowy ramiprylatu jest proporcjonalny do klirensu kreatyniny. Konsekwencją tego jest podwyższone stężenie ramiprylatu w osoczu, które obniża się wolniej niż u osób z prawidłową czynnością nerek.⁹

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby metabolizm ramiprylu do ramiprylatu przebiega wolniej ze względu na obniżoną aktywność esteraz wątrobowych. Powoduje to podwyższone stężenie ramiprylu w osoczu w tej grupie pacjentów. Interesujące jest, że stężenia maksymalne ramiprylatu nie różnią się od stężeń obserwowanych u osób z prawidłową czynnością wątroby.¹⁰

Farmakokinetyka u dzieci i młodzieży

Profil farmakokinetyczny ramiprylu został oceniony u 30 młodocianych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, w wieku od 2 do 16 lat, o masie ciała >10 kg. Badania wykazały, że po zastosowaniu dawki w zakresie od 0,05 do 0,2 mg/kg masy ciała, ramipryl był szybko i intensywnie metabolizowany do ramiprylatu. Ramiprylat osiągał maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 2-3 godzin od podania. ^{10 kg. Po zastosowaniu dawki od 0,05 do 0,2 mg/kg mc., ramipryl był szybko i intensywnie metabolizowany do ramiprylatu. Ramiprylat osiągnął maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 2-3 godzin.”>11}

Badania wykazały, że klirens ramiprylatu silnie koreluje z:

• masą ciała (p < 0,01)
• dawką leku (p < 0,001)

Zarówno klirens, jak i objętość dystrybucji zwiększają się wraz z wiekiem dzieci w całym zakresie stosowanych dawek.<sup data-drug="ApoRami" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Klirens ramiprylatu jest silnie skorelowany z masą ciała (p < 0,01), jak również z dawką (p 12

Warto odnotować, że dawka 0,05 mg/kg masy ciała u dzieci osiągnęła poziom ekspozycji porównywalny do obserwowanego u dorosłych leczonych ramiprylem w dawce 5 mg. Z kolei dawka 0,2 mg/kg masy ciała u dzieci spowodowała ekspozycję większą niż u dorosłych stosujących maksymalną zalecaną dawkę 10 mg na dobę.¹³