Specjalne ostrzeżenia
Rimal

Produkt leczniczy Rimal, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wymaga szczególnej ostrożności u wybranych grup pacjentów. Ramipryl jest przeciwwskazany w ciąży i u pacjentek planujących ciążę, a w przypadku jej potwierdzenia leczenie należy natychmiast przerwać. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z aktywowanym układem renina-angiotensyna-aldosteron, zwłaszcza przy pierwszym podaniu lub zwiększeniu dawki, ze względu na ryzyko gwałtownego niedociśnienia i pogorszenia czynności nerek. Ryzyko to dotyczy m.in. osób z ciężkim nadciśnieniem, niewyrównaną zastoinową niewydolnością serca, istotnymi zaburzeniami hemodynamicznymi, niedoborem płynów lub elektrolitów, marskością wątroby, a także pacjentów po dużych zabiegach chirurgicznych. Zaleca się korekcję odwodnienia i niedoborów elektrolitów przed rozpoczęciem terapii oraz ścisłe monitorowanie ciśnienia tętniczego i funkcji nerek, szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek, a jeśli jest konieczne, wymaga nadzoru specjalistycznego i regularnej kontroli parametrów biochemicznych.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Rimal

Podczas leczenia produktem Rimal (zawierającym ramipryl i amlodypinę) należy zachować szczególną ostrożność oraz przestrzegać specjalnych środków ostrożności w przypadku określonych grup pacjentów i sytuacji klinicznych. Ostrzeżenia i środki ostrożności wynikają z właściwości obu substancji czynnych wchodzących w skład produktu leczniczego.1

Ostrzeżenia dotyczące ramiprylu

Szczególne grupy pacjentów

Ciąża: Nie należy rozpoczynać leczenia inhibitorami ACE, w tym ramiprylem, w trakcie ciąży. U pacjentek planujących ciążę należy zastosować alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe o ustalonym profilu bezpieczeństwa. W przypadku potwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać podawanie inhibitorów ACE i rozpocząć alternatywne leczenie, jeśli jest to wskazane.2

Pacjenci szczególnie zagrożeni niedociśnieniem

Pacjenci z silnie pobudzonym układem renina-angiotensyna-aldosteron są zagrożeni gwałtownym, znacznym niedociśnieniem i pogorszeniem czynności nerek na skutek hamowania ACE. Dotyczy to szczególnie sytuacji, gdy inhibitor ACE lub towarzyszący diuretyk podaje się po raz pierwszy lub po pierwszym zwiększeniu dawki. W takich przypadkach konieczny jest ścisły nadzór medyczny, w tym monitorowanie ciśnienia tętniczego.3

Do grup o podwyższonym ryzyku należą pacjenci:

  • z ciężkim nadciśnieniem tętniczym
  • z niewyrównaną zastoinową niewydolnością serca
  • z istotnymi hemodynamicznie zaburzeniami napełniania lub odpływu z lewej komory serca (np. zwężenie zastawki aorty lub zastawki dwudzielnej)
  • z jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej przy zachowanej czynności drugiej nerki
  • z niedoborem płynów lub elektrolitów, lub zagrożeni takim niedoborem
  • z marskością wątroby i/lub wodobrzuszem
  • poddawani dużym zabiegom chirurgicznym lub znieczuleniu ogólnemu środkami powodującymi niedociśnienie4

Zaleca się przed rozpoczęciem leczenia skorygować odwodnienie, hipowolemię i niedobór elektrolitów. U pacjentów z niewydolnością serca takie działania należy starannie rozważyć ze względu na ryzyko przeciążenia objętościowego.5

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)

Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Z tego względu nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA. Jeśli zastosowanie podwójnej blokady jest absolutnie konieczne, powinno odbywać się wyłącznie pod nadzorem specjalisty, z regularnym monitorowaniem parametrów życiowych pacjenta: czynności nerek, stężenia elektrolitów oraz ciśnienia krwi. U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II.6

Specjalne sytuacje kliniczne

Szczególnej uwagi wymagają:

  • Pacjenci z przemijającą lub trwałą niewydolnością serca po zawale mięśnia sercowego
  • Pacjenci zagrożeni niedokrwieniem serca lub mózgu w przypadku gwałtownego niedociśnienia – początkowa faza leczenia wymaga dokładnego nadzoru medycznego
  • Pacjenci w podeszłym wieku – należy zachować ostrożność przy dawkowaniu7

Zabiegi chirurgiczne

Jeśli to możliwe, zaleca się zaprzestanie leczenia inhibitorami konwertazy angiotensyny, w tym ramiprylem, na dzień przed operacją.8

Monitorowanie czynności nerek

Czynność nerek należy ocenić przed rozpoczęciem leczenia i regularnie kontrolować podczas terapii, szczególnie w pierwszych tygodniach stosowania produktu. Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z istniejącymi zaburzeniami czynności nerek. Ryzyko pogorszenia czynności nerek występuje zwłaszcza u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca lub po przeszczepieniu nerki.9

Nadwrażliwość (obrzęk naczynioruchowy)

U pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym ramiprylem, odnotowano przypadki obrzęku naczynioruchowego. Zwiększone ryzyko jego wystąpienia może dotyczyć pacjentów jednocześnie przyjmujących:

  • racekadotryl
  • inhibitory mTOR (np. syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus)
  • wildagliptyna10

W przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego należy natychmiast przerwać podawanie ramiprylu, wdrożyć leczenie ratunkowe i obserwować pacjenta przez co najmniej 12-24 godziny. Pacjenta można wypisać ze szpitala dopiero po całkowitym i trwałym ustąpieniu objawów. U pacjentów leczonych inhibitorami ACE opisywano również przypadki obrzęku naczynioruchowego jelit, manifestującego się bólami brzucha (czasem z nudnościami i wymiotami).11

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i produktu złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan ze względu na podwyższone ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Należy zachować minimum 36-godzinny odstęp pomiędzy zakończeniem jednej terapii a rozpoczęciem drugiej.12

Reakcje anafilaktyczne podczas odczulania

Inhibitory ACE zwiększają prawdopodobieństwo występowania oraz nasilenia reakcji anafilaktycznych i rzekomoanafilaktycznych na jad owadów oraz inne alergeny. Przed rozpoczęciem leczenia odczulającego należy rozważyć czasowe odstawienie ramiprylu.13

Hiperkaliemia

Inhibitory ACE mogą powodować hiperkaliemię poprzez hamowanie uwalniania aldosteronu. Szczególne ryzyko dotyczy następujących grup pacjentów:

  • z zaburzeniami czynności nerek
  • z cukrzycą
  • z hipoaldosteronizmem
  • z ostrą niewydolnością serca
  • w podeszłym wieku (>70 lat)
  • z zaburzeniami takimi jak odwodnienie, kwasica metaboliczna
  • przyjmujących suplementy potasu, leki moczopędne oszczędzające potas, trimetoprim, kotrimoksazol, heparynę, cyklosporynę, antagonistów aldosteronu lub antagonistów receptora angiotensyny II15

    Neutropenia i agranulocytoza

    Rzadko obserwowano przypadki neutropenii, agranulocytozy, małopłytkowości i niedokrwistości u pacjentów stosujących inhibitory ACE. Zgłaszano również przypadki hamowania czynności szpiku kostnego. Zaleca się monitorowanie liczby leukocytów w celu wykrycia leukopenii, szczególnie:

    • na początku leczenia
    • u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
    • u pacjentów z kolagenozami (np. toczeń rumieniowaty układowy, twardzina)
    • u pacjentów leczonych innymi lekami, które mogą wpływać na obraz krwi16

    Różnice etniczne

    Inhibitory ACE częściej powodują obrzęk naczynioruchowy u pacjentów rasy czarnej. Ponadto ramipryl, podobnie jak inne inhibitory ACE, może wykazywać mniejszą skuteczność w obniżaniu ciśnienia tętniczego u pacjentów rasy czarnej, prawdopodobnie z powodu częstszego występowania nadciśnienia z małą aktywnością reniny w tej populacji.17

    Kaszel

    Podczas stosowania inhibitorów ACE zgłaszano przypadki występowania suchego, uporczywego kaszlu, który ustępuje po przerwaniu leczenia. Należy uwzględnić kaszel indukowany inhibitorami ACE w diagnostyce różnicowej kaszlu.18

    Ostrzeżenia dotyczące amlodypiny

    Przełom nadciśnieniowy

    Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności amlodypiny w leczeniu przełomu nadciśnieniowego.19

    Niewydolność serca

    Należy zachować ostrożność podczas stosowania antagonistów wapnia, w tym amlodypiny, u pacjentów z niewydolnością serca. W długoterminowym badaniu kontrolowanym placebo u pacjentów z ciężką niewydolnością serca (III i IV stopień według NYHA) częstość występowania obrzęku płuc była większa w grupie otrzymującej amlodypinę w porównaniu z grupą placebo. Antagoniści wapnia, w tym amlodypina, mogą zwiększać ryzyko przyszłych zdarzeń sercowo-naczyniowych oraz śmiertelność u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca.20

    Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

    U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby okres półtrwania amlodypiny ulega wydłużeniu, a wartości AUC (pola pod krzywą stężenie-czas) zwiększeniu. Nie opracowano dotychczas szczegółowych zaleceń dotyczących dawkowania w tej grupie pacjentów. Leczenie amlodypiną należy rozpoczynać od najmniejszej zalecanej dawki i zachować ostrożność, zarówno w początkowej fazie leczenia, jak i podczas zwiększania dawki. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby może być konieczne wolniejsze zwiększanie dawki i dokładniejsze monitorowanie.21

    Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku

    U pacjentów w podeszłym wieku należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki amlodypiny.22

    Stosowanie u pacjentów z niewydolnością nerek

    Amlodypina może być stosowana u pacjentów z niewydolnością nerek w standardowych dawkach. Zmiany stężenia amlodypiny w osoczu nie korelują ze stopniem zaburzenia czynności nerek. Ponadto amlodypina nie jest usuwana z organizmu podczas dializy.23

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl