nudności
Nudności to subiektywne, nieprzyjemne uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, często poprzedzające wymioty. Jest to jeden z najczęstszych objawów zgłaszanych przez pacjentów, który może towarzyszyć wielu schorzeniom, zarówno z zakresu gastroenterologii, jak i innych specjalności medycznych.
Etiologia nudności jest bardzo zróżnicowana i obejmuje choroby przewodu pokarmowego (zapalenie żołądka, chorobę wrzodową, niedrożność jelit), zaburzenia metaboliczne (cukrzycowa kwasica ketonowa, mocznica), choroby neurologiczne (migrena, wzrost ciśnienia śródczaszkowego), a także stany fizjologiczne (ciąża, choroba lokomocyjna). Nudności mogą być również działaniem niepożądanym wielu leków, w tym chemioterapeutyków, opioidów czy antybiotyków.
Diagnostyka nudności powinna uwzględniać dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz, w zależności od podejrzenia klinicznego, badania laboratoryjne i obrazowe. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową, ale często wymaga również podawania leków przeciwwymiotnych (antagonistów receptora 5-HT3, antagonistów receptora NK1, leków przeciwhistaminowych, fenotiazyn czy metoklopramidu).
U pacjentów z przewlekłymi nudnościami istotna jest ocena stanu odżywienia i nawodnienia, gdyż długotrwałe występowanie tego objawu może prowadzić do poważnych zaburzeń elektrolitowych i wyniszczenia organizmu. W przypadku nudności opornych na standardowe leczenie należy rozważyć konsultację wielospecjalistyczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Goprazol 20 mg 20 mg
Przedawkowanie omeprazolu, substancji czynnej preparatu Goprazol 20 mg, może prowadzić do wystąpienia objawów ze strony przewodu pokarmowego oraz ośrodkowego układu nerwowego, obserwowanych przy dawkach od 560 mg do 2400 mg, co stanowi 28- do 120-krotność zalecanej dawki klinicznej. Do najczęstszych objawów należą nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, zawroty głowy oraz bóle głowy. W pojedynczych przypadkach opisywano także apatię, depresję i splątanie. Pomimo nasilenia objawów, kinetyka eliminacji omeprazolu pozostaje zgodna z kinetyką pierwszego rzędu, a objawy mają charakter przemijający i ustępują bez poważnych następstw klinicznych.
anhedonia, apatia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, dezorientacja, dyskomfort w nadbrzuszu, kinetyka eliminacji leku, kinetyka pierwszego rzędu, leczenie objawowe, nudności, objawy kliniczne, odwodnienie, opróżnienie żołądka, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie omeprazolu, przewód pokarmowy, splątanie, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia równowagi, zaburzenia świadomości, zaburzenia uwagi, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramal Retard 100 100 mg
Tramal Retard, zawierający tramadol chlorowodorek w dawkach 100 mg, 150 mg i 200 mg o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęstsze objawy to nudności (≥1/10) oraz zawroty głowy (≥1/10), z częstością występowania innych działań niepożądanych różnie sklasyfikowanych: bóle głowy i senność (≥1/100 do <1/10), wymioty, zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej (≥1/100 do <1/10), a także rzadkie przypadki drgawek, zaburzeń mowy, parestezji i zespołu serotoninowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko uzależnienia, które może wystąpić nawet przy dawkach terapeutycznych, oraz na objawy odstawienne, takie jak pobudzenie, niepokój, bezsenność i drżenia. Działania niepożądane obejmują również zaburzenia psychiczne (omamy, majaczenie, niepokój), zaburzenia układu krążenia (kołatanie serca, tachykardia, hipotonia ortostatyczna), a także rzadkie przypadki zahamowania oddychania i reakcji alergicznych.
anafilaksja, astma oskrzelowa, biegunka, ból głowy, bradykardia, czkawka, depersonalizacja, derealizacja, drgawka padaczkowa, duszność, dysforia, dyzuria, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, majaczenie, mioza, mydriaza, nadmierne pocenie się, napad paniki, nieostre widzenie, nudności, obrzęk naczyniowo-nerwowy, odczyn skórny, omamy, osłabienie mięśni szkieletowych, paranoja, parestezja, pokrzywka, próg drgawkowy, reakcja odstawienia, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchość błony śluzowej jamy ustnej, szumy uszne, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tramadolu chlorowodorek, uzależnienie, wymioty, zahamowanie oddychania, zaparcia, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Glukonian cynku – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Glukonian cynku, będący substancją czynną preparatu Envil gardło w formie aerozolu do stosowania miejscowego, wymaga szczególnej ostrożności w terapii. Preparat zawiera 25,6 mg glukonianu cynku na 1 ml (3,7 mg jonów cynku), a standardowa dawka 3 aplikacji (0,51 ml) dostarcza 13,065 mg glukonianu cynku (1,875 mg jonów cynku). Czas stosowania nie powinien przekraczać 5 dni, zwłaszcza u pacjentów z zapaleniem gardła i utrzymującą się gorączką, a także przy współistnieniu objawów takich jak zawroty głowy, nudności czy wymioty. Preparat zawiera również chlorowodorek lidokainy jednowodny, który może powodować zaburzenia połykania i zwiększać ryzyko zachłyśnięcia, dlatego należy unikać spożywania pokarmów i napojów bezpośrednio po aplikacji.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Noqturina 25 mcg
Noqturina, zawierająca desmopresynę w dawkach 25 μg (kobiety) i 50 μg (mężczyźni), jest stosowana w leczeniu nokturii. W badaniach klinicznych na 441 pacjentach najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były suchość w ustach (13%), ból głowy (3%), hiponatremia (3%) oraz zawroty głowy (2%). Hiponatremia, będąca najpoważniejszym powikłaniem, wynika z działania przeciwdiuretycznego leku, prowadząc do osmotycznego rozcieńczenia osocza i objawów takich jak ból głowy, nudności, wymioty, obrzęki, a w ciężkich przypadkach drgawki i śpiączka. Ryzyko hiponatremii jest szczególnie wysokie w pierwszych dniach terapii oraz przy zwiększaniu dawki, a także u kobiet i osób powyżej 65 roku życia, co wymaga monitorowania stężenia sodu w surowicy.
biegunka, ból głowy, desmopresyna, drgawki, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie niepożądane, działanie przeciwdiuretyczne, hiponatremia, kanaliki nerkowe, kurcze mięśni, liofilizat doustny, monitorowanie pacjenta, nokturia, nudności, obniżenie świadomości, obrzęki obwodowe, powikłania neurologiczne, receptor wazopresynowy, retencja płynów, rozcieńczenie osocza, śpiączka, stężenie sodu w surowicy, suchość w jamie ustnej, wazopresyna, wchłanianie zwrotne wody, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprofen Farmalider 200 mg
Ibuprofen, stosowany w dawkach do 1200 mg/dobę doustnie oraz do 1800 mg w postaci czopków, wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, głównie ze strony układu pokarmowego i sercowo-naczyniowego. Najczęściej obserwuje się nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, niestrawność oraz ból brzucha (częstość: często, ≥1/100 do <1/10). Poważniejsze powikłania, takie jak wrzody żołądka, perforacja i krwawienia z przewodu pokarmowego, występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i są szczególnie niebezpieczne u osób starszych oraz przy długotrwałym stosowaniu. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) obserwuje się incydenty zatorowo-zakrzepowe, takie jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu, zwłaszcza przy dawkach ≥2400 mg/dobę. Działania niepożądane są zależne od dawki i czasu terapii, a ich nasilenie może różnić się indywidualnie.
biegunka, ból brzucha, choroba Leśniowskiego-Crohna, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dyspepsja, ibuprofen, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwisty wymiot, leczenie przeciwbólowe, leczenie przeciwzapalne, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, NLPZ, nudności, obrzęk, perforacja, smolisty stolec, udar mózgu, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wymioty, wzdęcie, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie żołądka, zaparcie, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Avamina SR 1000 mg
Przedawkowanie metforminy chlorowodorku, substancji czynnej Avamina SR, stanowi poważny stan kliniczny, który wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Dawki do 85 g metforminy nie wywołują hipoglikemii, co odróżnia ją od innych leków przeciwcukrzycowych, jednak znaczne przedawkowanie może prowadzić do kwasicy mleczanowej – stanu zagrażającego życiu, charakteryzującego się podwyższonym stężeniem mleczanów i obniżeniem pH krwi. Objawy kwasicy mleczanowej obejmują nudności, wymioty, bóle brzucha, osłabienie mięśniowe, hiperwentylację, senność, hipotermię, hipotonię, bradykardię oraz niewydolność wielonarządową, a ich nasilenie koreluje z poziomem mleczanów w surowicy.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Olmesartan LEK-AM 40 mg
Olmesartan medoksomil, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się najczęstszymi działaniami niepożądanymi takimi jak ból głowy (7,7%), objawy grypopodobne (4,0%) oraz zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego (2,5% vs 0,9% placebo). Rzadziej obserwuje się hipertriglicerydemię (2,0% vs 1,1% placebo) oraz wzrost aktywności fosfokinazy kreatynowej (1,3% vs 0,7% placebo). Wśród poważnych działań niepożądanych wymienia się reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, autoimmunologiczne zapalenie wątroby z okresem utajenia od kilku miesięcy do lat, ostrą niewydolność nerek oraz enteropatię typu celiakii. U osób starszych zwiększa się częstość niedociśnienia tętniczego, co wymaga ostrożności w monitorowaniu terapii.
alergiczne zapalenie skóry, antagonista receptora angiotensyny II, astenia, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, brak laktazy, dławica piersiowa, enteropatia typu celiakii, fosfokinaza kreatynowa, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, hiperurykemia, krwiomocz, kurcze mięśni, letarg, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, olmesartan medoksomil, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, świąd, wymioty, wysypka, zakażenie dróg moczowych, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie stawów, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Xorimax 500 500 mg
Xorimax, zawierający aksetyl cefuroksymu, jest cefalosporynowym antybiotykiem dostępnym w dawkach 250 mg i 500 mg w formie tabletek drażowanych. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane o różnej częstości, od bardzo częstych (np. nadmierny wzrost drożdżaków, eozynofilia, bóle głowy, biegunka, nudności, wymioty, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych) po bardzo rzadkie (np. anafilaksja, ciężkie reakcje skórne SCAR, niedokrwistość hemolityczna, zespół Kounisa). Brak jest danych z badań kontrolowanych placebo, a częstość występowania działań niepożądanych może różnić się w zależności od wskazań klinicznych. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zgodny z tym u dorosłych. Cefalosporyny mogą powodować dodatni odczyn Coombsa, co może zakłócać próby krzyżowe krwi, a w bardzo rzadkich przypadkach prowadzić do niedokrwistości hemolitycznej.
aksetyl cefuroksymu, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cefalosporyna, cefuroksym, choroba posurowicza, ciężkie niepożądane reakcje skórne, Clostridium difficile, drożdżaki, enzym wątrobowy, eozynofilia, gorączka polekowa, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, personel medyczny, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wymioty, wysypka skórna, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Candepres HCT 16 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Candepres HCT, zawierający kandesartan cyleksetyl oraz hydrochlorotiazyd, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla obu składników. W badaniach klinicznych działania niepożądane miały głównie łagodny i przemijający charakter, a odsetek przerwania terapii z ich powodu wynosił 2,3-3,3%, porównywalnie z placebo (2,7-4,3%). Kandesartan może powodować bardzo rzadkie, ale poważne zaburzenia hematologiczne (leukopenia, neutropenia, agranulocytoza) oraz zaburzenia elektrolitowe, takie jak hiperkaliemia i hiponatremia, które wymagają monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek. Hydrochlorotiazyd, szczególnie w dawkach ≥25 mg, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym hematologicznych (leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość aplastyczna), reakcji anafilaktycznych, zaburzeń rytmu serca, martwiczego zapalenia naczyń, ostrej niewydolności oddechowej (w tym ARDS) oraz toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka. Ponadto, istnieje epidemiologiczny związek między łączną dawką hydrochlorotiazydu a ryzykiem nieczerniakowych nowotworów skóry (rak podstawnokomórkowy i kolczystokomórkowy).
agranulocytoza, biegunka, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, jaskra zamkniętego kąta, kandesartan cyleksetyl, małopłytkowość, martwicze zapalenie naczyń, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność oddechowa, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie czynności nerek, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie naczyń skóry, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie trzustki, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon substancji czynnych
Benserazyd – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Benserazyd, inhibitor dekarboksylazy dopaminy, stosowany jest w terapii choroby Parkinsona oraz zespołu niespokojnych nóg w połączeniu z lewodopą. Leczenie wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi ze względu na ryzyko zaburzeń hematologicznych, takich jak anemia hemolityczna, leukopenia, trombocytopenia, a także potencjalne agranulocytoza i pancytopenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami serca (np. przebyty zawał, niewydolność serca, zaburzenia rytmu), u których wskazane jest częste monitorowanie czynności serca. U osób starszych oraz przyjmujących leki przeciwnadciśnieniowe istnieje ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, które można kontrolować przez dostosowanie dawki. Ponadto, u pacjentów z jaskrą z otwartym kątem przesączania należy regularnie kontrolować ciśnienie śródgałkowe. W początkowym okresie terapii mogą wystąpić zaburzenia żołądkowo-jelitowe, które można ograniczyć przez przyjmowanie leku z niewielkim posiłkiem ubogim w białko oraz stopniowe zwiększanie dawki.
agranulocytoza, anemia hemolityczna, benserazyd, biegunka, choroba Parkinsona, ciśnienie śródgałkowe, cukrzyca, czerniak, demineralizacja kości, depresja, dyskineza, dystonia końca dawki, halotan, inhibitor dekarboksylazy dopaminy, jaskra z otwartym kątem przesączania, leukopenia, mioglobinuria, morfologia krwi, nagły napad snu, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, nudności, ostra niewydolność nerek, ostry zespół akinetyczny, pancytopenia, rabdomioliza, ruch pląsawiczny, senność, trombocytopenia, wrzód żołądkowo-jelitowy, wymioty, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie tętnic wieńcowych, zawał mięśnia sercowego, zespół dysregulacji dopaminowej, zespół niespokojnych nóg, zespół przełączenia on-off, złośliwy zespół neuroleptyczny, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Calcium dobesilate Galena
Calcium Dobesilate Galena, zawierający wapnia dobezylan, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia agranulocytozy, prawdopodobnie związanej z reakcją nadwrażliwości. Objawy takie jak wysoka gorączka, zakażenia jamy ustnej (zapalenie gardła i migdałków) oraz stany zapalne odbytu i narządów płciowych powinny być natychmiast zgłaszane przez pacjenta. W przypadku ich wystąpienia konieczne jest przerwanie terapii i wykonanie morfologii krwi z rozmazem w celu oceny układu krwiotwórczego. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, zwłaszcza dializowanych, wskazane jest stosowanie zredukowanych dawek, aby uniknąć kumulacji leku i działań niepożądanych wynikających z zaburzonej eliminacji.
agranulocytoza, biegunka, ból brzucha, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dializoterapia, gorączka, laktoza jednowodna, morfologia krwi, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, nudności, przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka, przewód pokarmowy, reakcja nadwrażliwości, stan zapalny, układ krwiotwórczy, wapnia dobezylan, wzdęcia, zapalenie gardła, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kaldyum 600 mg
Produkt leczniczy Kaldyum zawiera 600 mg chlorku potasu (8 mmol jonów potasu, 315 mg jonów potasu) w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu. W trakcie terapii obserwuje się głównie działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, biegunka i ból brzucha, które występują rzadko. Sporadycznie mogą pojawić się ciężkie powikłania, w tym krwawienie z przewodu pokarmowego, owrzodzenie, perforacja oraz niedrożność, zwłaszcza u pacjentów z predysponującymi czynnikami ryzyka. Hiperkaliemia, jako istotne działanie niepożądane, może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca i innych powikłań kardiologicznych, szczególnie u osób z niewydolnością nerek lub przyjmujących leki wpływające na gospodarkę potasową.
biegunka, ból brzucha, chlorek potasu, choroby zapalne jelit, działania niepożądane przewodu pokarmowego, farmakoterapia, hiperkaliemia, jony potasu, krwawienie z przewodu pokarmowego, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność nerek, nudności, owrzodzenie, parametry laboratoryjne, perforacja przewodu pokarmowego, powikłania kardiologiczne, powikłania żołądkowo-jelitowe, stężenie potasu w surowicy, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polmatine 5 mg/dawkę
Memantyna, substancja czynna Polmatine (roztwór doustny 5 mg/dawkę), jest stosowana w leczeniu otępienia, a dane z badań klinicznych i okresu po wprowadzeniu leku do obrotu wskazują, że działania niepożądane występują z częstością zbliżoną do placebo i mają przeważnie łagodny lub umiarkowany charakter. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy (6,3% vs 5,6% placebo), ból głowy (5,2% vs 3,9%), zaparcia (4,6% vs 2,6%), senność (3,4% vs 2,2%) oraz nadciśnienie tętnicze (4,1% vs 2,8%). Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według układów i narządów, z uwzględnieniem częstości ich występowania, m.in. zakażenia grzybicze, reakcje alergiczne, zaburzenia psychiczne (senność, dezorientacja, omamy, reakcje psychotyczne), neurologiczne (zawroty głowy, napady padaczkowe), sercowo-naczyniowe (niewydolność serca, nadciśnienie, zakrzepica), oddechowe (duszność), żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wymioty, zapalenie trzustki), wątrobowe (zwiększona aktywność enzymów, zapalenie wątroby) oraz ogólne (bóle głowy, zmęczenie).
ból głowy, choroba Alzheimera, depresja, duszność, enzymy wątrobowe, memantyna, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, napad padaczkowy, nieprawidłowy chód, nietolerancja fruktozy, niewydolność serca, nudności, obrzęk, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, otępienie, placebo, reakcja alergiczna, reakcja psychotyczna, roztwór doustny, senność, sorbitol, trudność w oddychaniu, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie równowagi, zakażenie grzybicze, zakrzepica żylna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Psychotria ipecacuanha – Wskazania do stosowania
Psychotria ipecacuanha, stosowana w homeopatii w rozcieńczeniu D4 (czwarte rozcieńczenie dziesiętne), jest składnikiem preparatu Vomitusheel, który zawiera 10 g substancji na 100 g roztworu. Preparat ten, będący roztworem doustnym o zawartości 35% (v/v) etanolu, jest wykorzystywany jako lek wspomagający w leczeniu nudności o różnej etiologii, zwłaszcza gdy konwencjonalne leki przeciwwymiotne są przeciwwskazane lub niewystarczająco skuteczne. Psychotria ipecacuanha w połączeniu z innymi homeopatycznymi składnikami (m.in. Aethusa cynapium D4, Strychnos nux-vomica D4) ma na celu przywrócenie równowagi organizmu i złagodzenie dolegliwości nudnościowych zgodnie z zasadami homeopatii.
Aethusa cynapium, alkoholizm, Apomorphinum hydrochloricum, choroba układu nerwowego, choroba wątroby, ciąża, Colchicum autumnale, ipekakuana, karmienie piersią, lek przeciwwymiotny, nudności, nudności o różnej etiologii, padaczka, preparat farmaceutyczny, Psychotria ipecacuanha, Strychnos ignatii, Strychnos nux vomica, terapia przeciwwymiotna, uszkodzenie mózgu, Vomitusheel - Leksykon leków
Działania niepożądane – Naproxen Hasco 100 mg/g (10%)
Żel Naproxen Hasco (100 mg/g) stosowany miejscowo może wywoływać głównie miejscowe działania niepożądane, takie jak nadwrażliwość, zaczerwienienie, podrażnienie, rumień, świąd oraz pieczenie w miejscu aplikacji. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie reakcje fotowrażliwości, manifestujące się nasilonym rumieniem, wysypką lub świądem po ekspozycji na promieniowanie UV. Mimo miejscowego podania, długotrwałe stosowanie na rozległe powierzchnie skóry może prowadzić do absorpcji naproksenu do krwiobiegu i wywołania ogólnoustrojowych działań niepożądanych, takich jak nudności, biegunka, senność, bóle głowy oraz reakcje nadwrażliwości ogólnoustrojowe. Częstość występowania działań miejscowych jest zazwyczaj wysoka, natomiast ogólnoustrojowe objawy pojawiają się bardzo rzadko i głównie przy długotrwałym stosowaniu.
biegunka, ból głowy, działanie niepożądane ogólnoustrojowe, ekspozycja na światło słoneczne, fotosensytyzacja, fotowrażliwość, nadwrażliwość, nadwrażliwość miejscowa, nadwrażliwość ogólnoustrojowa, Naproxen Hasco, nudności, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, pokrzywka, promieniowanie UV, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień, senność, świąd, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Submena 200 mcg
Submena, zawierająca fentanyl, wykazuje działania niepożądane typowe dla opioidów, z których najpoważniejsze to depresja oddechowa, niedociśnienie oraz wstrząs, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. W badaniach klinicznych najczęściej obserwowano nudności, zaparcia, senność oraz ból głowy. Pacjenci często przyjmowali jednocześnie inne opioidy (morfina, oksykodon, fentanyl transdermalny), co utrudnia jednoznaczne przypisanie działań niepożądanych wyłącznie Submenie. Działania niepożądane klasyfikowano według układów i narządów oraz częstości występowania, obejmując m.in. zaburzenia psychiczne (depresja, paranoja, majaczenie), neurologiczne (zawroty głowy, drgawki), sercowo-naczyniowe (tachykardia, bradykardia, niedociśnienie), oddechowe (duszność, depresja oddechowa) oraz żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, zaparcia). Zgłaszano także objawy zespołu odstawiennego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, niepokój, dreszcze, drżenie i nadmierne pocenie się, co podkreśla konieczność stopniowego odstawiania leku.
amnezja, anoreksja, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból stawów, bradykardia, depresja, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawka, drżenie, duszność, dysforia, fentanyl, hiperhidroza, jadłowstręt, kserostomia, lęk, letarg, majaczenie, nadużywanie leków, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedoczulica, niestrawność, noworodkowy zespół odstawienny, nudności, obrzęk obwodowy, omamy, opioid, owrzodzenie jamy ustnej, pokrzywka, przedawkowanie, pyreksja, senność, stan splątania, świąd, sztywność mięśniowo-szkieletowa, tachykardia, utrata przytomności, uzależnienie lekowe, wstrząs, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zaburzenie psychiczne, zamglone widzenie, zapalenie jamy ustnej, zaparcie, zawroty głowy, zespół odstawienny - Leksykon substancji czynnych
Cylastatyna – Przedawkowanie
Cylastatyna jest stosowana wyłącznie w połączeniu z imipenemem, najczęściej w równych dawkach 500 mg + 500 mg, w preparatach takich jak Imipenem + Cilastatin AptaPharma czy Imipenem/Cilastatin Kabi. Przedawkowanie tej kombinacji manifestuje się głównie objawami neurologicznymi (drgawki, stany dezorientacji, splątanie, drżenie), żołądkowo-jelitowymi (nudności, wymioty) oraz sercowo-naczyniowymi (hipotensja, bradykardia). Brak jest precyzyjnych danych dotyczących dawek wywołujących poszczególne objawy oraz specyficznego antidotum dla tej kombinacji leków.
bradykardia, cylastatyna, dezorientacja, drgawki, drżenie, funkcja nerek, funkcja wątroby, hemodializa, hipotensja, imipenem, imipenem z cylastatyną, mimowolne ruchy, napad drgawkowy, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie tętnicze, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, splątanie, wymioty, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie świadomości, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nebispes 5 mg
Nebispes (nebiwolol), selektywny beta-adrenolityk, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz przewlekłej niewydolności serca. Profil działań niepożądanych różni się w zależności od wskazania terapeutycznego. W terapii nadciśnienia objawy niepożądane mają zazwyczaj łagodny do umiarkowanego przebieg i rzadko wymagają przerwania leczenia. W badaniu klinicznym u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca (n=1067 na nebiwololu vs. n=1061 na placebo) działania niepożądane potencjalnie związane z leczeniem wystąpiły u 42,1% pacjentów leczonych nebiwololem, w porównaniu do 31,5% w grupie placebo. Najczęstsze objawy to bradykardia i zawroty głowy (około 11% vs. 2% i 7% w grupie placebo). Istotne działania niepożądane obejmują nasilenie niewydolności serca (5,8% vs. 5,2%), ortostatyczne niedociśnienie tętnicze (2,1% vs. 1,0%), nietolerancję leku (1,6% vs. 0,8%), blok przedsionkowo-komorowy I stopnia (1,4% vs. 0,9%) oraz obrzęki kończyn dolnych (1,0% vs. 0,2%).
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba obturacyjna dróg oddechowych, chromanie przestankowe, duszność, impotencja, koszmary senne, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, nebiwolol, niedociśnienie ortostatyczne, niestrawność, nudności, objaw Raynauda, obrzęk kończyn dolnych, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, przewlekła niewydolność serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, selektywny beta-adrenolityk, skurcz oskrzeli, zaburzenia widzenia, zaparcie, zawroty głowy, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Marcaine – Adrenaline 0,5% (5 mg + 0,005 mg)/ml
Produkt leczniczy Marcaine-Adrenaline 0,5% zawiera 5 mg chlorowodorku bupiwakainy oraz 0,005 mg winianu adrenaliny na ml roztworu i wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla długo działających leków miejscowo znieczulających. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są niedociśnienie tętnicze (≥1/10), nudności (≥1/10), parestezje i zawroty głowy (≥1/100 do <1/10), a także bradykardia (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują poważne powikłania neurologiczne, takie jak neuropatia, uszkodzenia nerwów obwodowych i zapalenie pajęczynówki (≥1/10 000 do <1/1 000), a także reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, depresja oddechowa, zatrzymanie akcji serca i zaburzenia rytmu serca (≥1/10 000 do <1/1 000). W populacji pediatrycznej działania niepożądane są podobne, jednak wczesne objawy toksyczności mogą być trudniejsze do rozpoznania, zwłaszcza podczas sedacji lub znieczulenia ogólnego.
blokada nerwu, blokada współczulna, bradykardia, chlorowodorek bupiwakainy, depresja oddechowa, drętwienie, drgawki, drżenia mięśniowe, krwiak podtwardówkowy, lek miejscowo znieczulający, lek przeciwwymiotny, Marcaine-Adrenaline, nadciśnienie tętnicze, neuropatia, niedociśnienie tętnicze, nudności, odwodnienie, parestezje, podwójne widzenie, przeczulica słuchowa, reakcja alergiczna, spadek ciśnienia tętniczego, szumy uszne, toksyczność OUN, uszkodzenie nerwu, uszkodzenie nerwu obwodowego, utrata przytomności, winian adrenaliny, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia mowy, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zapalenie pajęczynówki, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie przewodowe - Leksykon substancji czynnych
Owoc jarzębiny – Działania niepożądane
Owoc jarzębiny (Sorbus aucuparia L., fructus) jest składnikiem nalewki złożonej (Tincturae compositae) w proporcji 1:10, stosowanym m.in. w Kroplach złożonych Solidaginis. Analizy kliniczne wskazują na dobrą tolerancję tego surowca, jednak w preparatach złożonych mogą wystąpić działania niepożądane, głównie ze strony przewodu pokarmowego (nudności, zgaga, uczucie pełności, wzdęcia, biegunka) oraz reakcje alergiczne. Objawy te mają zazwyczaj łagodny do umiarkowanego charakter i ustępują po przerwaniu terapii lub modyfikacji dawkowania. Częstość występowania działań niepożądanych nie jest precyzyjnie określona, a ryzyko reakcji alergicznych jest podwyższone u pacjentów z nadwrażliwością na lateks lub rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae).
biegunka, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dolegliwości przewodu pokarmowego, duszność, Krople złożone Solidaginis, kwiat nagietka, leczenie przeciwalergiczne, liść pokrzywy, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość na lateks, nalewka złożona, nudności, obrzęk, owoc jarzębiny, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rośliny z rodziny astrowatych, Sorbus aucuparia, świąd, uczucie pełności, wysypka, wzdęcia, zaburzenie krążeniowe, zaburzenie przewodu pokarmowego, zgaga, ziele drapacza lekarskiego, ziele nawłoci pospolitej - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Omniscan 0,5 mmol/ml
Gadodiamid (Omniscan), stosowany w stężeniu 0,5 mmol/ml (287 mg/ml) jako środek kontrastowy w diagnostyce obrazowej, może wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, głównie poprzez wywoływanie nudności, które upośledzają koncentrację i koordynację psychoruchową. Pomimo braku dedykowanych badań klinicznych oceniających ten wpływ, producent jednoznacznie odradza prowadzenie pojazdów bezpośrednio po podaniu preparatu. Dawka gadodiamidu, zależna od objętości podanego roztworu (od 5 ml do 100 ml, co odpowiada 1,44 g do 28,7 g gadodiamidu, czyli 2,5 mmol do 50 mmol), koreluje z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych i tym samym z czasem ograniczenia aktywności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej.
diagnostyka obrazowa, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, gadodiamid, GdDTPA-BMA, koordynacja psychoruchowa, lepkość, nudności, objaw niepożądany, osmolalność, paramagnetyczny środek kontrastowy, pH, procedura diagnostyczna, roztwór do wstrzykiwań, sprawność psychomotoryczna, środek kontrastowy, świadoma zgoda - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trosicam 15 mg
Meloksykam, stosowany w dawce dobowej 7,5 mg lub 15 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak choroba wrzodowa, perforacja oraz krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Bardzo często (>1/10) obserwuje się niestrawność, nudności, wymioty, bóle brzucha, zaparcia, wzdęcia i biegunkę. Rzadziej występują poważniejsze powikłania, takie jak zapalenie okrężnicy, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy oraz perforacja przewodu pokarmowego (<1/10 000). Meloksykam może również powodować zaburzenia sercowo-naczyniowe, w tym niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze oraz zwiększone ryzyko zatorów tętniczych (np. zawał serca, udar mózgu), szczególnie przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek. Działania niepożądane obejmują także objawy neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, senność), hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza) oraz reakcje alergiczne, w tym anafilaktyczne.
agranulocytoza, ból brzucha, choroba wrzodowa żołądka, hiperkaliemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalikowa, ostra niewydolność nerek, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zator tętnicy, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tamsiger 0,4 mg
Tamsiger, zawierający 0,4 mg tamsulozyny chlorowodorku (0,367 mg tamsulozyny) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowanym efektem jest zawroty głowy (1,3%), co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Inne działania obejmują zaburzenia układu nerwowego (ból głowy, omdlenia), układu sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, niedociśnienie ortostatyczne), układu oddechowego (zapalenie błony śluzowej nosa, krwawienia z nosa, duszność), przewodu pokarmowego (zaparcia, biegunka, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej) oraz reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, rzadkie ciężkie reakcje jak zespół Stevensa-Johnsona). Charakterystyczne dla tamsulozyny są zaburzenia ejakulacji, w tym wytrysk wsteczny i brak wytrysku, występujące często, a także rzadki priapizm wymagający pilnej interwencji urologicznej.
arytmia, astenia, biegunka, ból głowy, brak wytrysku, duszność, IFIS, jaskra, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, priapizm, rumień wielopostaciowy, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość w jamie ustnej, świąd, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tamsulozyna chlorowodorek, wymioty, wysypka, wytrysk wsteczny, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia widzenia, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaćma, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcia, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła stwardniająca cholangitis – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Przewlekła stwardniająca cholangitis (PSC) to przewlekła, postępująca choroba wątroby charakteryzująca się zapaleniem i włóknieniem dróg żółciowych, prowadzącym do ich zwężenia, cholestazy, marskości oraz powikłań takich jak nadciśnienie wrotne, niedobory witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E, K), osteoporoza oraz zwiększone ryzyko nowotworów dróg żółciowych i jelita grubego. PSC najczęściej dotyka mężczyzn w wieku 30-50 lat i jest silnie powiązana z chorobami zapalnymi jelit, zwłaszcza wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego (współwystępuje u 60-80% pacjentów). Diagnostyka i monitorowanie obejmują regularne badania funkcji wątroby co 3-6 miesięcy, obrazowanie MRCP lub ERCP, pomiar markerów nowotworowych CA 19-9 co 6-12 miesięcy, USG jamy brzusznej, densytometrię kości co 1-2 lata oraz coroczne kolonoskopie u pacjentów z IBD. Leczenie jest objawowe i profilaktyczne, obejmujące m.in. stosowanie cholestyraminy, leków przeciwhistaminowych, rifampicyny, antybiotyków, kwasu ursodeoksycholowego oraz suplementację witamin A, D, E, K i wapnia.
antagonista opioidowy, antybiotyk, badanie densytometryczne, badanie fizykalne, badanie funkcji wątroby, biegunka tłuszczowa, celiakia, cholangiopankreatografia rezonansu magnetycznego, cholestaza, cholestyramina, choroba autoimmunologiczna, choroba zapalna jelit, encefalopatia, endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna, implantacja stentu, infekcja dróg żółciowych, kolonoskopia, kwas ursodeoksycholowy, lek immunomodulujący, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwświądowy, marker nowotworowy, marskość wątroby, mikrobiom jelitowy, nadciśnienie wrotne, niedobór witamin, niewydolność trzustki, niewydolność wątroby, nudności, osteoporoza, przeszczepienie wątroby, przewlekła stwardniająca cholangitis, przewlekłe zmęczenie, przezskórny drenaż dróg żółciowych, rak dróg żółciowych, rak jelita grubego, rifampicyna, steatorea, świąd skóry, terapia przeciwwłóknieniowa, uszkodzenie wątroby, wankomycyna, włóknienie dróg żółciowych, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie krzepnięcia, zakażenie dróg żółciowych, zapalenie dróg żółciowych, zastój żółci, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lucetam 400 mg
Profil bezpieczeństwa piracetamu (Lucetam) oparty jest na danych z ponad 3000 pacjentów z badań klinicznych kontrolowanych placebo oraz obserwacji po wprowadzeniu leku do obrotu. Dawkowanie obejmuje tabletki powlekane o zawartości 400 mg, 800 mg i 1200 mg. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) to nerwowość, depresja oraz hiperkinezja, natomiast niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) występuje senność, która może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Objawy o nieznanej częstości obejmują pobudzenie, lęk, splątanie, halucynacje, ataksję, zaburzenia równowagi, zaostrzenie padaczki, bóle głowy, bezsenność oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, wymioty), które mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, szczególnie u osób starszych.
ataksja, badanie kontrolowane placebo, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból nadbrzusza, depresja, halucynacje, hiperkinezja, nadwrażliwość, nerwowość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, padaczka, piracetam, pobudzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, senność, splątanie, świąd skóry, wymioty, zaburzenia błędnika, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia psychiczne, zaburzenia równowagi, zaburzenia skórne, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie krwotoczne, zapalenie skóry, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Kwiat pierwiosnka z kielichem – Działania niepożądane
Kwiat pierwiosnka z kielichem (Primula veris L. i/lub Primula elatior (L.) Hill.) jest składnikiem preparatu Sinupret, występującym w proporcji 1:3:3:3:3 wraz z innymi roślinnymi ekstraktami. Działania niepożądane związane z tym składnikiem obejmują głównie zaburzenia żołądka i jelit, takie jak ból żołądka oraz nudności, które występują z częstością niezbyt częstą (≥1/1000 do <1/100). Ponadto, mogą pojawić się reakcje nadwrażliwości – miejscowe (osutka, rumień, świąd) z częstością rzadką (≥1/10 000 do <1/1000) oraz układowe reakcje alergiczne o częstości nieznanej, obejmujące obrzęk naczynioruchowy, duszność i obrzęk twarzy, które stanowią potencjalne zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
ból żołądka, duszność, działanie niepożądane, korzeń goryczki, kwiat bzu czarnego, kwiat pierwiosnka z kielichem, miejscowa reakcja nadwrażliwości, niedożywienie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osutka skórna, Primula elatior, Primula veris, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, Sinupret, świąd, układowa reakcja alergiczna, wyciąg roślinny złożony, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hemodynamiczne, ziele szczawiu, ziele werbeny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Estreva 1 mg/g,0,1%
Przedawkowanie estradiolu zawartego w preparacie Estreva 0,1% żel, stosowanym przezskórnie, jest mało prawdopodobne ze względu na niską absorpcję i precyzyjne dawkowanie. Preparat zawiera 1,0325 mg estradiolu półwodnego na 1 g żelu, co odpowiada 1 mg bezwodnego estradiolu, a standardowa dawka wynosi 0,5 g żelu (0,5 mg estradiolu). Badania toksyczności ostrej nie wykazały ostrych działań niepożądanych przy przypadkowym zastosowaniu wielokrotności dawki terapeutycznej. Mimo to, u niektórych pacjentek mogą wystąpić objawy przedawkowania, takie jak nudności, wymioty oraz krwawienie z odstawienia po zaprzestaniu stosowania leku.
aplikacja przezskórna, dawka terapeutyczna, droga przezskórna, dyskomfort przewodu pokarmowego, estradiol bezwodny, estradiol półwodny, Estreva, konsultacja ginekologiczna, krwawienie z odstawienia, leczenie objawowe, lek hormonalny, nudności, odtrutka, ostre działania niepożądane, przedawkowanie estradiolu, stan kliniczny, toksyczność ostra, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gencjana 0,5% roztwór wodny 5 mg/g
Produkt leczniczy Gencjana 0,5% roztwór wodny zawiera metylorozanilinowy chlorek (Methylrosanilinii chloridum) w stężeniu 5 mg/g i jest przeznaczony do miejscowego stosowania na skórę. Przy prawidłowym użyciu zgodnie z zaleceniami producenta nie stwierdza się ryzyka przedawkowania, co wynika z ograniczonej absorpcji i zewnętrznego zastosowania preparatu. Jednakże, istnieje istotne ryzyko zatrucia w przypadku przypadkowego doustnego spożycia, które manifestuje się objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty, ból brzucha oraz biegunka. Objawy te wynikają z podrażnienia śluzówki przewodu pokarmowego i mogą wymagać interwencji medycznej.
- Leksykon substancji czynnych
Liść mącznicy – Przedawkowanie
Liść mącznicy (Arctostaphylos uva-ursi L.) stanowi 45% składu wyciągu płynnego w preparacie Urofort, który dodatkowo zawiera ziele nawłoci i pokrzywy. Przedawkowanie tego preparatu może prowadzić do objawów neuropsychiatrycznych, takich jak osłabienie zdolności psychofizycznych, zaburzenia koordynacji, spowolnienie reakcji oraz możliwe zaburzenia koncentracji i świadomości. Ponadto, obserwuje się dolegliwości żołądkowo-jelitowe, w tym nudności i wielokrotne wymioty, które mogą skutkować odwodnieniem i zaburzeniami elektrolitowymi. Dawki wywołujące te objawy nie zostały precyzyjnie określone, co podkreśla konieczność ostrożności w stosowaniu preparatu, zwłaszcza że Urofort zawiera również 40-50% (V/V) etanolu, który może nasilać objawy osłabienia psychofizycznego.
Arctostaphylos uva-ursi, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, liść mącznicy, nawodnienie doustne, nawodnienie dożylne, niestrawność, nudności, objaw neuropsychiatryczny, odwodnienie, osłabienie psychofizyczne, przewód pokarmowy, równowaga wodno-elektrolitowa, sprawność psychomotoryczna, układ pokarmowy, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koordynacji, zaburzenie świadomości, zagrożenie zdrowotne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fulvestrant Fresenius Kabi 250 mg/5 ml
Fulvestrant Fresenius Kabi w dawce 250 mg/5 ml podawany domięśniowo wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na analizie badań klinicznych (CONFIRM, FINDER 1, FINDER 2, NEWEST, FALCON) z medianą leczenia 6,5 miesiąca przy dawce 500 mg. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to odczyny w miejscu podania, astenia, nudności oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna). Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne działania niepożądane, takie jak reakcje anafilaktyczne (niezbyt często), żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (często), zaburzenia wątroby, w tym niewydolność i zapalenie wątroby (niezbyt często), oraz zaburzenia neurologiczne, w tym neuropatia obwodowa i nerwoból. Reakcje w miejscu podania, w tym krwotok i krwiak, wymagają monitorowania i odpowiedniej interwencji.
anoreksja, astenia, biegunka, ból głowy, ból pleców, bóle mięśniowo-stawowe, enzymy wątrobowe, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotranspeptydaza, hiperbilirubinemia, kandydoza pochwy, krwawienie z pochwy, krwiak, krwotok, małopłytkowość, nerwoból, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, nudności, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rwa kulszowa, uderzenia gorąca, upławy, wstrzyknięcie domięśniowe, wymioty, wysypka, zaburzenia hematologiczne, zakażenie dróg moczowych, zapalenie wątroby, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Succus Urticae Phytopharm 2,425 g/2,5 ml
Produkt leczniczy Succus Urticae Phytopharm, zawierający sok ze świeżego ziela pokrzywy, może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony przewodu pokarmowego oraz układu immunologicznego. Do najczęściej obserwowanych objawów należą nudności, wymioty oraz biegunka, które mają charakter przemijający i ustępują po odstawieniu leku lub modyfikacji dawki. Ponadto, mogą wystąpić reakcje alergiczne, takie jak świąd, wysypka oraz pokrzywka, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej i mogą stanowić wskazanie do przerwania terapii. Częstość występowania tych działań niepożądanych nie jest znana, co podkreśla konieczność ostrożnego monitorowania pacjentów podczas stosowania preparatu.
biegunka, dyskomfort w nadbrzuszu, działanie niepożądane, jama brzuszna, nudności, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, sok z pokrzywy, świąd, treść żołądkowa, układ immunologiczny, układ pokarmowy, wymioty, wysypka, zaburzenia układu pokarmowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zmiana chorobowa skóry, zmiana skórna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Frimig 100 mg
Sumatryptan (Frimig 50 mg, 100 mg) stosowany w terapii migreny może wpływać na zdolność pacjentów do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn poprzez indukcję senności, będącej efektem zarówno samej choroby, jak i działania farmakologicznego leku. Objawy migrenowe, takie jak fotofobia, fonofobia, zaburzenia widzenia, nudności oraz ból głowy, dodatkowo upośledzają funkcje psychomotoryczne. W związku z tym, lekarze powinni informować pacjentów o ryzyku wystąpienia senności i zalecać powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn w przypadku pojawienia się objawów neuropsychiatrycznych, które mogą obniżać koncentrację i sprawność psychofizyczną.
ból głowy, choroba podstawowa, działanie niepożądane, działanie sedatywne, farmakoterapia sumatryptanem, fonofobia, fotofobia, Frimig, migrena, migrenowy ból głowy, nudności, objaw neuropsychiatryczny, schorzenie neurologiczne, schorzenie psychiatryczne, senność, sprawność psychofizyczna, sumatryptan, tabletka powlekana, zaburzenie widzenia - Leksykon substancji czynnych
Montelukast – Działania niepożądane
Montelukast, stosowany w terapii astmy oraz sezonowego alergicznego nieżytu nosa, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący różnorodne działania niepożądane o zróżnicowanej częstości występowania. Najczęściej obserwuje się bóle głowy i bóle brzucha u dorosłych oraz dzieci, a także biegunki i wysypki u najmłodszych pacjentów. W badaniach klinicznych odnotowano częste podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz wysypki skórne. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, oraz bardzo rzadko zapalenie wątroby o różnej etiologii. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne zespoły, takie jak zespół Churga-Strauss (CSS) z eozynofilią i zapaleniem naczyń, zwłaszcza u pacjentów redukujących dawkę kortykosteroidów doustnych.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, aminotransferazy, anafilaksja, astma, astma oskrzelowa, bezsenność, biegunka, ból mięśni, ból stawów, depresja, drgawki, działanie przeciwzapalne, eozynofilia, eozynofilia płucna, hipoestezja, kołatanie serca, kortykosteroidy doustne, koszmary senne, krwawienie z nosa, kurcz mięśnia, myśli samobójcze, nacieki eozynofilowe, nadpobudliwość psychoruchowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, somnambulizm, trombocytopenia, wymioty, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon substancji czynnych
Pomarańcza gorzka – Działania niepożądane
Pomarańcza gorzka (Citrus aurantium L., ssp. aurantium, epicarpium et mesocarpium) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, takich jak nalewka gorzka (Amara tinctura) oraz Krople Żołądkowe i ich warianty. Stosowanie tych produktów może wywoływać działania niepożądane, z których najczęstsze dotyczą układu żołądkowo-jelitowego, manifestujące się nudnościami, skurczami brzucha oraz zgagą, szczególnie u pacjentów z refluksem żołądkowo-przełykowym. Ponadto, mogą wystąpić bóle głowy o nieokreślonej częstości oraz rzadko tachykardia, której częstość szacuje się na 1/10 000 do <1/1000 przypadków. Reakcje skórne obejmują nadwrażliwość na światło słoneczne (fotosensytyzację), zwłaszcza u osób o jasnej karnacji, alergiczne dermatozy oraz świąd, wszystkie o nieznanej częstości występowania.
ból głowy, dermatoza alergiczna, fotosensytyzacja, monitorowanie działań niepożądanych, nalewka gorzka, niepokój, niepokój psychoruchowy, nudności, pomarańcza gorzka, przyspieszenie rytmu serca, reakcja alergiczna skórna, reakcja fototoksyczna, reakcja skórna, refluks żołądkowo-przełykowy, skurcz brzucha, świąd, tachykardia, wysypka skórna, zaburzenie ogólne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie serca, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zmęczenie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rivastigmine Mylan 6 mg
Leczenie rywastygminą, stosowaną w otępieniu typu alzheimerowskiego oraz otępieniu związanym z chorobą Parkinsona, powinno być inicjowane i monitorowane przez lekarza doświadczonego w tej dziedzinie. Terapia rozpoczyna się od dawki początkowej 1,5 mg dwa razy na dobę, podawanej przez minimum 2 tygodnie, po czym dawkę można stopniowo zwiększać co 2 tygodnie do maksymalnej dawki 6 mg dwa razy na dobę (12 mg/dobę). Dawkowanie wymaga obecności opiekuna odpowiedzialnego za regularne przyjmowanie leku przez pacjenta. Preparat dostępny jest w kapsułkach o dawkach 1,5 mg, 3 mg, 4,5 mg i 6 mg, które należy podawać podczas posiłków, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. W przypadku przerwania terapii na ponad 3 dni, leczenie należy wznowić od dawki początkowej. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki początkowej, jednak wymagana jest ostrożność ze względu na zwiększoną ekspozycję na lek i ryzyko działań niepożądanych zależnych od dawki.
ból brzucha, choroba Parkinsona, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dawka terapeutyczna, drżenie, działanie niepożądane, nudności, objawy pozapiramidowe, omamy wzrokowe, otępienie, otępienie typu alzheimerowskiego, otępienie związane z chorobą Parkinsona, reakcja pacjenta, rywastygmina, utrata apetytu, wymioty, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Prefaxine 37,5 mg
Prefaxine, zawierający wenlafaksynę chlorowodorek w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu (dawki 37,5 mg, 75 mg, 150 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane (≥1/10) to nudności, suchość w ustach, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym nocne poty. Działania niepożądane dotyczą wielu układów, w tym pokarmowego, nerwowego, skórnego i psychicznego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu odstawienia po nagłym przerwaniu terapii, objawiającego się zawrotami głowy, parestezjami, zaburzeniami snu, pobudzeniem, nudnościami, drgawkami i objawami grypopodobnymi, co uzasadnia stopniowe zmniejszanie dawki. Ponadto, zgłaszano przypadki myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza na początku leczenia i po zmianie dawki, co wymaga ścisłego monitorowania pacjentów.
bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bóle mięśniowe, drgawki, hipercholesterolemia, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, krwawienie z nosa, lęk, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, niestrawność, nudności, objawy grypopodobne, parestezje, pharmacovigilance, pobudzenie, poty nocne, suchość w ustach, utrata masy ciała, wenlafaksyna, wymioty, zaburzenia czucia, zaburzenia snu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zespół odstawienia, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Erdomed 300 mg
Erdosteina, substancja czynna leku Erdomed, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi na około 1520 pacjentach. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i występują u 1-3% pacjentów, obejmując ból w nadbrzuszu, nudności oraz ból głowy. Rzadziej (0,5-1%) zgłaszane są zaparcia, biegunka, suchość jamy ustnej, zawroty głowy oraz ogólne złe samopoczucie. Zaburzenia smaku lub jego utrata pojawiają się sporadycznie, głównie na początku terapii, i mają charakter przejściowy. Reakcje skórne, takie jak wysypka czy pokrzywka, oraz gorączka występują bardzo rzadko. Nasilenie działań niepożądanych nie różniło się istotnie od placebo, co potwierdza dobrą tolerancję leku.
biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, działanie niepożądane, działanie niepożądane układu nerwowego, działanie niepożądane układu pokarmowego, erdosteina, gorączka, monitorowanie działań niepożądanych, nudności, obrzęk skóry, placebo, podwyższona temperatura ciała, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja skórna, refluks żołądkowo-przełykowy, suchość jamy ustnej, utrata smaku, wysypka, zaburzenie smaku, zaparcie, zawrót głowy, zgaga, złe samopoczucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Olfen 100 SR 100 mg
Lek Olfen 100 SR zawierający diklofenak sodowy w dawce 100 mg w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu może powodować liczne działania niepożądane, które należy uważnie monitorować. Szczególnie istotne jest ryzyko kardiologiczne, zwłaszcza przy dawkach 150 mg/dobę i długotrwałej terapii, związane ze zwiększonym ryzykiem zakrzepicy tętniczej, zawału mięśnia sercowego oraz udaru mózgu. Do bardzo rzadkich, ale poważnych działań należą kołatanie serca, ból w klatce piersiowej, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, nadciśnienie tętnicze, zapalenie naczyń oraz zespół Kounisa. Często obserwuje się działania ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i niestrawność, a rzadziej ciężkie powikłania, w tym krwawienia, chorobę wrzodową i zapalenie błony śluzowej żołądka. Wątroba może reagować podwyższeniem aminotransferaz, a w rzadkich przypadkach zapaleniem, żółtaczką czy nawet piorunującym zapaleniem wątroby.
agranulocytoza, ból głowy, diklofenak sodowy, hipotensja, jałowe zapalenie opon mózgowych, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, martwica brodawek nerkowych, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność serca, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, węgiel aktywowany, wymioty, wysypka, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia widzenia, zakrzepica tętnic, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie płuc, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sylimarol Vita 150 –
Preparat Sylimarol Vita 150 zawiera 214,3 mg wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego (Silybi mariani fructus extractum siccum) na kapsułkę, wzbogacony o kompleks witamin z grupy B. Produkt jest dostępny w postaci kapsułek twardych i zawiera substancje pomocnicze, takie jak benzoesan sodu (E211) oraz laktozę, które mogą wpływać na bezpieczeństwo stosowania u wybranych pacjentów. W trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane, głównie ze strony układu pokarmowego, w tym łagodne i przejściowe dolegliwości takie jak działanie przeczyszczające, nudności, wzdęcia, dyskomfort w jamie brzusznej oraz uczucie pełności w nadbrzuszu. Częstotliwość występowania tych objawów nie została precyzyjnie określona ze względu na ograniczone dane kliniczne.
benzoesan sodu, bezpieczeństwo leku, charakterystyka produktu leczniczego, dysfagia, dyskomfort brzuszny, działania niepożądane, działanie przeczyszczające, monitorowanie działań niepożądanych, nudności, ostropest plamisty, personel medyczny, uczucie pełności w nadbrzuszu, witaminy z grupy B, wzdęcia, zaburzenia trawienia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Kabazytaksel – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kabazytaksel, stosowany w terapii nowotworów, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym reakcji nadwrażliwości, które mogą wystąpić w trakcie pierwszych dwóch infuzji i objawiać się uogólnioną wysypką, niedociśnieniem oraz skurczem oskrzeli. Konieczna jest premedykacja oraz dostęp do natychmiastowego leczenia tych powikłań. Najczęstszym hematologicznym działaniem niepożądanym jest neutropenia, której profilaktyka i leczenie mogą obejmować stosowanie G-CSF zgodnie z wytycznymi ASCO, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka (wiek >65 lat, wcześniejsze epizody gorączki neutropenicznej, złe odżywienie). Monitorowanie morfologii krwi co tydzień w pierwszym cyklu oraz przed kolejnymi jest niezbędne, a leczenie można kontynuować przy liczbie neutrofilów ≥1500/mm³. W przypadku gorączki neutropenicznej lub przedłużającej się neutropenii wskazane jest zmniejszenie dawki kabazytakselu. Ponadto, u pacjentów mogą wystąpić poważne powikłania ze strony przewodu pokarmowego, takie jak krwotok, perforacja czy zapalenie jelita grubego, które wymagają natychmiastowej interwencji i mogą prowadzić do śmierci, szczególnie u osób z neutropenią, podeszłym wiekiem, stosujących NLPZ lub po radioterapii miednicy.
biegunka, bilirubina całkowita, ciśnienie tętnicze, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, drętwienie, ekspozycja na etanol, elektrolity w surowicy krwi, gorączka neutropeniczna, hematokryt, induktor CYP3A, infuzja kabazytakselu, inhibitor CYP3A, kabazytaksel, kreatynina w surowicy, krwotok z przewodu pokarmowego, migotanie przedsionków, morfologia krwi, neuropatia czuciowa, neuropatia obwodowa, neuropatia ruchowa, neutropenia, niedrożność porażenna jelit, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, nudności, pancytopenia, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, premedykacja, reakcja nadwrażliwości, rumień, sepsa, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczność układu pokarmowego, układ pokarmowy, uropatia zaporowa, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie jelita grubego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Escitalopram LEK-AM 15 mg
Przedawkowanie escytalopramu, choć rzadko prowadzi do ciężkich objawów, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, zwłaszcza przy dawkach powyżej 400 mg, które mogą wywoływać objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, a w rzadkich przypadkach zespół serotoninowy, drgawki czy śpiączkę. Objawy ze strony układu pokarmowego obejmują nudności i wymioty, które mogą pojawić się już przy niewielkim przekroczeniu dawki terapeutycznej. Kardiologiczne powikłania, takie jak niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT oraz niemiarowość, występują zwykle przy dawkach powyżej 600 mg i stanowią bezpośrednie zagrożenie życia, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca. Dodatkowo, zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hiponatremia, mogą nasilać objawy neurologiczne i kardiologiczne.
bradyarytmia, częstoskurcz, drgawki, escytalopram, hipertermia, hipokaliemia, hiponatremia, monitorowanie czynności serca, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie escytalopramu, śpiączka, sztywność mięśniowa, udrożnienie dróg oddechowych, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ranozek 750 mg
Przedawkowanie ranolazyny stanowi poważny stan kliniczny o dawkozależnym charakterze objawów, które obejmują zaburzenia neurologiczne i żołądkowo-jelitowe. Typowe symptomy to zawroty głowy, nudności i wymioty, nasilające się proporcjonalnie do dawki, zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym. W przypadku dożylnego przedawkowania obserwuje się także poważniejsze objawy, takie jak podwójne widzenie (dyplopia), letarg oraz omdlenia. Zgony po celowym przedawkowaniu, zarówno przy monoterapii ranolazyną, jak i w skojarzeniu z innymi lekami, zostały odnotowane po wprowadzeniu produktu Ranozek do obrotu. Wysoki stopień wiązania ranolazyny z białkami osocza (~62%) ogranicza skuteczność hemodializy w usuwaniu leku, co wymaga intensywnego monitorowania i leczenia podtrzymującego.
dławica piersiowa, dyplopia, hemodializa, interakcja lekowa, interwencja medyczna, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, letarg, nadzór medyczny, niedotlenienie mózgu, nudności, objaw przedawkowania, omdlenie, parametry życiowe, podwójne widzenie, przedawkowanie ranolazyny, przedawkowanie wielolekowe, stan kliniczny, stan neurologiczny, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, wymioty, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Paciorkowiec ślinowy – Działania niepożądane
Streptococcus salivarius, składnik nieswoistych szczepionek bakteryjnych Polyvaccinum w stężeniach od 1 mln komórek/ml (submite) do 100 mln komórek/ml (forte), wykazuje działania niepożądane o częstości nieznanej, różniące się w zależności od drogi podania (donosowa lub parenteralna). Po podaniu parenteralnym obserwuje się objawy takie jak ból głowy, nudności, zaczerwienienie, obrzęk i ból w miejscu iniekcji, przejściową gorączkę do 38°C trwającą 6-8 godzin, złe samopoczucie, ogólne osłabienie oraz miejscowe stany zapalne, które zazwyczaj ustępują samoistnie w ciągu 24 godzin. W przypadku podania donosowego (Polyvaccinum mite) działania niepożądane ograniczają się głównie do miejscowego podrażnienia błony śluzowej nosa, uczucia pieczenia i swędzenia.
błona śluzowa nosa, ból głowy, działanie niepożądane, gorączka przejściowa, inaktywowana bakteria, monitoring działań niepożądanych, monitorowanie bezpieczeństwa, nieswoista szczepionka bakteryjna, nudności, osłabienie ogólne, paciorkowiec ślinowy, personel medyczny, podanie donosowe, podanie parenteralne, podrażnienie błony śluzowej, Polyvaccinum, produkt leczniczy, przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa, stan zapalny miejscowy, Streptococcus salivarius, świąd, szczepionka bakteryjna, uczucie pieczenia, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Działania niepożądane – Icatibant Fresenius 30 mg
Ikatybant Fresenius (ikatybant 30 mg) stosowany w leczeniu napadów dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego (HAE) charakteryzuje się specyficznym profilem bezpieczeństwa, opartym na analizie 999 napadów leczonych podskórnie oraz doświadczeniach z 129 zdrowymi ochotnikami i 236 pacjentami z HAE. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są reakcje w miejscu wstrzyknięcia (rumień, obrzęk, ból, świąd, pieczenie), które występują bardzo często (≥1/10) i mają łagodny lub umiarkowany, przemijający charakter. Inne często występujące działania to zawroty głowy i bóle głowy (bardzo często), nudności, wysypka, rumień, świąd, pokrzywka, gorączka oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz (AspAT, AlAT) – wszystkie klasyfikowane jako często (≥1/100 do <1/10). W populacji pediatrycznej (32 pacjentów, dawka 0,4 mg/kg do max. 30 mg) profil bezpieczeństwa jest zbliżony do dorosłych, z łagodnymi lub umiarkowanymi reakcjami miejscowymi, a także brakiem istotnych zmian w stężeniach hormonów płciowych.
ból głowy, drętwienie, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, enzymy wątrobowe, hormon płciowy, immunogenność, krwiak, nadwrażliwość, napad HAE, niedoczulica, nudności, obrzęk, parametry wątrobowe, personel medyczny, pieczenie, podanie podskórne, podrażnienie skóry, podwyższony poziom aminotransferaz, pokrzywka, populacja pediatryczna, przeciwciała przeciwko ikatybantowi, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu podania, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, rumień, świąd, wysypka, zasinienie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trelema 10 mg/ml
Lakozamid w postaci syropu (10 mg/ml) stosowany jako lek wspomagający w terapii padaczki wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) takie jak zawroty głowy (≥10%), bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie. Działania te mają zazwyczaj łagodne do umiarkowanego nasilenie i często ustępują z czasem lub po redukcji dawki. W badaniach klinicznych 12,2% pacjentów przerwało leczenie z powodu działań niepożądanych, najczęściej z powodu zawrotów głowy. U pacjentów z uogólnioną padaczką idiopatyczną z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi (PGTCS) obserwowano dodatkowo padaczkę miokloniczną (2,5%) i ataksję (3,3%), a wskaźnik przerwania terapii wynosił 9,1%. Lakozamid może powodować zależne od dawki wydłużenie odstępu PR, co niesie ryzyko bloku przedsionkowo-komorowego, omdleń i bradykardii, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Nieprawidłowości w testach czynności wątroby (ALT ≥3x GGN) wystąpiły u 0,7% pacjentów, a zgłaszano także rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości wielonarządowej (DRESS).
agranulocytoza, astenia, ataksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bolesne skurcze mięśni, bradykardia, depresja, drażliwość, drżenie, dyzartria, hipestezja, lakozamid, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, napad miokloniczny, nieprawidłowe wyniki czynności wątroby, niestrawność, nietypowe zachowanie, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omdlenie, osłabienie apetytu, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, przewód pokarmowy, senność, stan splątania, suchość w ustach, świąd, szumy uszne, upadek, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wymioty, wysypka, wysypka polekowa z eozynofilią, wzdęcia, zaburzenia pamięci, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi, zapalenie gardła, zapalenie nosogardła, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Omnic Ocas 0,4 0,4 mg
Omnic Ocas 0,4 mg, zawierający tamsulosynę chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje profil działań niepożądanych sklasyfikowanych według MedDRA. Najczęściej obserwuje się objawy neuropsychiatryczne, takie jak zawroty głowy (1,3%), ból głowy oraz omdlenia, klasyfikowane jako często występujące (>1/100 do <1/10 pacjentów). Niezbyt często (>1/1000 do <1/100) zgłaszane są kołatanie serca, hipotonia ortostatyczna, zaburzenia widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, krwawienia z nosa, a także objawy ze strony przewodu pokarmowego, w tym zaparcia, biegunka, nudności, wymioty i suchość w jamie ustnej. Wśród działań niepożądanych o nieznanej częstości występują migotanie przedsionków, arytmie, tachykardia, duszność oraz śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, istotny w kontekście zabiegów okulistycznych.
arytmia, astenia, biegunka, ból głowy, brak wytrysku, duszność, hipotonia ortostatyczna, jaskra, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, priapizm, rumień wielopostaciowy, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, tamsulosyny chlorowodorek, wymioty, wysypka, wytrysk wsteczny, zaburzenia wytrysku, zaćma, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół wiotkiej tęczówki, złuszczające zapalenie skóry