Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kabazytaksel

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania kabazytakselu

Kabazytaksel jest substancją leczniczą stosowaną w terapii nowotworów, która wymaga szczególnej uwagi podczas stosowania ze względu na szereg potencjalnych zagrożeń i działań niepożądanych. Personel medyczny musi być świadomy konieczności wdrożenia odpowiednich środków ostrożności podczas leczenia pacjentów tą substancją, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia poważnych powikłań.¹

Reakcje nadwrażliwości i premedykacja

Przed rozpoczęciem infuzji kabazytakselu konieczne jest zastosowanie odpowiedniej premedykacji u wszystkich pacjentów. Podczas terapii należy ściśle obserwować pacjentów pod kątem wystąpienia reakcji nadwrażliwości, szczególnie w trakcie pierwszej i drugiej infuzji dożylnej. Reakcje nadwrażliwości mogą pojawić się w ciągu kilku minut po rozpoczęciu infuzji, dlatego niezbędne jest zapewnienie dostępu do pomieszczeń i wyposażenia umożliwiającego natychmiastowe leczenie niedociśnienia oraz skurczu oskrzeli.²

Wśród objawów ciężkich reakcji nadwrażliwości mogą wystąpić: uogólniona wysypka i/lub rumień, niedociśnienie oraz skurcz oskrzeli. Takie reakcje wymagają natychmiastowego przerwania infuzji kabazytakselu i wdrożenia odpowiedniego leczenia. U pacjentów, u których wystąpiły reakcje nadwrażliwości, należy zaprzestać stosowania kabazytakselu.³

Zahamowanie czynności szpiku kostnego i ryzyko neutropenii

Podczas terapii kabazytakselem może wystąpić zahamowanie czynności szpiku kostnego, które objawia się neutropenią, niedokrwistością, małopłytkowością lub pancytopenią. Neutropenia jest najczęściej występującym działaniem niepożądanym po zastosowaniu kabazytakselu.⁴

Pacjenci leczeni kabazytakselem mogą otrzymywać profilaktycznie G-CSF (czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów) zgodnie z zaleceniami Amerykańskiego Stowarzyszenia Onkologii Klinicznej (ASCO) i/lub aktualnymi wytycznymi ośrodka prowadzącego leczenie. Celem takiego postępowania jest zmniejszenie ryzyka lub opanowanie powikłań neutropenii, takich jak gorączka neutropeniczna, przedłużona neutropenia lub zakażenie w przebiegu neutropenii.⁵

Należy rozważyć pierwotną profilaktykę G-CSF u pacjentów z czynnikami wysokiego ryzyka, takimi jak:

• wiek powyżej 65 lat
• zły stan czynnościowy
• wcześniejsze epizody gorączki neutropenicznej
• rozległe obszary ciała poddane wcześniej napromienianiu
• zły stan odżywienia
• inne ciężkie choroby współistniejące predysponujące do zwiększenia powikłań wynikających z przedłużonej neutropenii

^{65 lat, zły stan czynnościowy, wcześniejsze epizody gorączki neutropenicznej, rozległe obszary ciała poddane wcześniej napromienianiu, zły stan odżywienia lub inne ciężkie choroby współistniejące), które predysponują do zwiększenia powikłań wynikających z przedłużonej neutropenii.”>6}

Wykazano, że zastosowanie G-CSF ogranicza częstość występowania i stopień ciężkości neutropenii. Niezbędne jest wykonywanie badań pełnej morfologii krwi co tydzień podczas 1. cyklu leczenia oraz przed każdym kolejnym cyklem tak, aby w razie potrzeby można było dostosować dawkę. W przypadku wystąpienia gorączki neutropenicznej lub przedłużającej się neutropenii pomimo odpowiedniego leczenia, należy zmniejszyć dawkę kabazytakselu.⁷

Ponowne leczenie pacjentów można rozpocząć wyłącznie wtedy, gdy liczba neutrofilów wróci do poziomu ≥1500/mm³. Stosowanie kabazytakselu jest przeciwwskazane u pacjentów z liczbą neutrofilów poniżej tej wartości.⁸

Zaburzenia żołądka i jelit

Objawy takie jak ból i tkliwość brzucha, gorączka, uporczywe zaparcie, biegunka (z towarzyszącą neutropenią lub bez) mogą być wczesnymi objawami ciężkiej toksyczności układu pokarmowego. Stany te wymagają niezwłocznej oceny i leczenia. W niektórych przypadkach może być konieczne odroczenie lub zaprzestanie leczenia kabazytakselem.⁹

Ryzyko nudności, wymiotów, biegunki i odwodnienia

Jeśli u pacjentów wystąpi biegunka po podaniu kabazytakselu, można zastosować powszechnie stosowane leki przeciwbiegunkowe. Należy podjąć odpowiednie działania w celu przywrócenia właściwego nawodnienia pacjentów. Biegunka może występować częściej u pacjentów, którzy uprzednio poddani byli napromienianiu okolicy brzucha i miednicy.¹⁰

Odwodnienie dotyczy częściej pacjentów w wieku 65 lat i starszych. Należy podjąć odpowiednie kroki w celu ponownego nawodnienia pacjentów oraz monitorowania i skorygowania stężenia elektrolitów w surowicy krwi, szczególnie potasu. W przypadku biegunki stopnia ≥3. może być konieczne odroczenie leczenia albo zmniejszenie dawki kabazytakselu.¹¹

Jeśli u pacjentów wystąpią nudności lub wymioty, można zastosować powszechnie stosowane leki przeciwwymiotne.¹²

Ryzyko ciężkich zaburzeń żołądka i jelit

U pacjentów leczonych kabazytakselem zgłaszano poważne powikłania żołądkowo-jelitowe, takie jak krwotok z przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, niedrożność porażenna jelit oraz zapalenie jelita grubego. Niektóre z tych przypadków zakończyły się zgonem.¹³

Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas leczenia pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka powikłań ze strony przewodu pokarmowego, w tym:

• pacjentów z neutropenią
• pacjentów w podeszłym wieku
• pacjentów stosujących jednocześnie niesteroidowe leki przeciwzapalne
• pacjentów otrzymujących leczenie przeciwpłytkowe
• pacjentów otrzymujących leczenie przeciwzakrzepowe
• pacjentów po radioterapii miednicy
• pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego (np. owrzodzeniem lub krwawieniem z przewodu pokarmowego)

¹⁴

Neuropatia obwodowa

U pacjentów otrzymujących kabazytaksel obserwowano przypadki neuropatii obwodowej, w tym obwodowej neuropatii czuciowej (np. parestezje, dyzestezje) oraz obwodowej neuropatii ruchowej. Pacjentów leczonych kabazytakselem należy poinstruować, aby przed kontynuacją leczenia informowali lekarza o wystąpieniu objawów neuropatii, takich jak: ból, pieczenie, mrowienie, drętwienie lub osłabienie.¹⁵

Lekarz powinien ocenić obecność lub pogorszenie neuropatii przed każdym cyklem leczenia. W przypadku wystąpienia objawów neuropatii, leczenie należy odroczyć do czasu ich ustąpienia. Przy utrzymującej się neuropatii obwodowej stopnia ≥2. dawkę kabazytakselu należy zmniejszyć z 25 mg/m² pc. do 20 mg/m² pc.¹⁶

Niedokrwistość

U pacjentów leczonych kabazytakselem obserwowano występowanie niedokrwistości. Przed rozpoczęciem terapii kabazytakselem oraz u pacjentów z objawami przedmiotowymi i podmiotowymi niedokrwistości lub utraty krwi należy skontrolować stężenie hemoglobiny i wartość hematokrytu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów ze stężeniem hemoglobiny <10 g/dl i wdrożyć odpowiednie postępowanie zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.<sup data-drug="Cabazitaxel Fresenius Kabi" data-section="Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania" title="Obserwowano występowanie niedokrwistości u pacjentów przyjmujących kabazytaksel (patrz punkt 4.8). Należy skontrolować wartość hemoglobiny i hematokrytu przed rozpoczęciem stosowania kabazytakselu oraz u pacjentów z objawami przedmiotowymi i podmiotowymi niedokrwistości lub utraty krwi. Należy zachować ostrożność u pacjentów ze stężeniem hemoglobiny 17

Ryzyko niewydolności nerek

Opisywano zaburzenia czynności nerek związane z sepsą, ciężkim odwodnieniem spowodowanym biegunką, wymiotami oraz uropatią zaporową. Odnotowano przypadki niewydolności nerek, w tym zakończone zgonem. W przypadku wystąpienia tych objawów należy podjąć odpowiednie działania w celu ustalenia ich przyczyny oraz intensywnie leczyć pacjentów.¹⁸

Podczas stosowania kabazytakselu należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjentów. Pacjentów należy poinstruować o konieczności natychmiastowego zgłaszania lekarzowi każdej znaczącej zmiany objętości moczu wydalanego w ciągu doby. Stężenie kreatyniny w surowicy należy oznaczać przed rozpoczęciem leczenia, podczas wszystkich badań morfologii krwi oraz każdorazowo w przypadku zgłoszenia przez pacjenta zmiany objętości moczu.¹⁹

Stosowanie kabazytakselu należy przerwać w przypadku wystąpienia niewydolności nerek stopnia ≥3. według CTCAE 4.0.²⁰

Zaburzenia układu oddechowego

Podczas stosowania kabazytakselu zgłaszano przypadki śródmiąższowego zapalenia płuc/zapalenia płuc oraz śródmiąższowych chorób płuc, które czasem kończyły się zgonem. Jeżeli u pacjenta wystąpią lub nasilą się objawy ze strony płuc, należy uważnie monitorować jego stan, a w razie konieczności niezwłocznie przeprowadzić odpowiednie badania i wdrożyć leczenie.²¹

Zaleca się zaprzestanie leczenia kabazytakselem do czasu postawienia rozpoznania. Wczesne rozpoczęcie leczenia wspomagającego może przynieść poprawę stanu pacjenta. Należy starannie rozważyć korzyści wynikające z wznowienia leczenia kabazytakselem.²²

Ryzyko zaburzeń rytmu serca

Podczas leczenia kabazytakselem odnotowano zaburzenia rytmu serca, najczęściej tachykardię i migotanie przedsionków.²³

Pacjenci w podeszłym wieku

Pacjenci w podeszłym wieku (≥65 lat) są zazwyczaj narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia pewnych działań niepożądanych, w tym neutropenii i gorączki neutropenicznej.²⁴

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Stosowanie kabazytakselu jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej >3 x GGN). U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej >1 do ≤1,5 x GGN lub AspAT >1,5 x GGN) należy zmniejszyć dawkę leku.^{3 x GGN) (patrz punkty 4.3 i 5.2). Należy zmniejszyć dawkę u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej >1 do ≤1,5 x GGN lub AspAT >1,5 x GGN) (patrz punkty 4.2 i 5.2).”>25}

Interakcje z innymi produktami leczniczymi

Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A, ponieważ mogą one zwiększać stężenie kabazytakselu w osoczu. Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania silnego inhibitora CYP3A, należy rozważyć uważne monitorowanie pacjenta pod kątem toksyczności oraz zmniejszenie dawki kabazytakselu.²⁶

Należy również unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A, gdyż mogą one zmniejszać stężenie kabazytakselu w osoczu.²⁷

Ostrzeżenia związane z substancjami pomocniczymi

Produkty lecznicze zawierające kabazytaksel zawierają etanol (alkohol), którego zawartość należy brać pod uwagę, szczególnie u pacjentów z grup wysokiego ryzyka, takich jak:

• pacjenci z chorobami wątroby
• pacjenci z padaczką
• pacjenci z chorobą alkoholową

²⁸

Na przykład, produkt Cabazitaxel Fresenius Kabi zawiera 395 mg alkoholu (etanolu) w 1 ml, co odpowiada 39,5% w/v. Zawartość alkoholu w 2,25 ml dawki odpowiada 23 ml piwa lub 9 ml wina. Dawka 45 mg tego produktu leczniczego podana osobie dorosłej o masie ciała 70 kg spowodowałaby ekspozycję na etanol w wysokości 12,7 mg/kg mc., która może skutkować zwiększeniem stężenia alkoholu we krwi o około 2,12 mg/100 ml.²⁹

W niektórych produktach leczniczych zawierających kabazytaksel występują polisorbaty, które mogą wpływać na układ krążenia i czynność serca, powodując np. niskie ciśnienie tętnicze lub zaburzenia rytmu serca.³⁰

Środki antykoncepcyjne

Mężczyźni powinni stosować skuteczne środki antykoncepcyjne podczas leczenia kabazytakselem oraz przez 4 miesiące po jego zakończeniu.³¹