nudności
Nudności to subiektywne, nieprzyjemne uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, często poprzedzające wymioty. Jest to jeden z najczęstszych objawów zgłaszanych przez pacjentów, który może towarzyszyć wielu schorzeniom, zarówno z zakresu gastroenterologii, jak i innych specjalności medycznych.
Etiologia nudności jest bardzo zróżnicowana i obejmuje choroby przewodu pokarmowego (zapalenie żołądka, chorobę wrzodową, niedrożność jelit), zaburzenia metaboliczne (cukrzycowa kwasica ketonowa, mocznica), choroby neurologiczne (migrena, wzrost ciśnienia śródczaszkowego), a także stany fizjologiczne (ciąża, choroba lokomocyjna). Nudności mogą być również działaniem niepożądanym wielu leków, w tym chemioterapeutyków, opioidów czy antybiotyków.
Diagnostyka nudności powinna uwzględniać dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz, w zależności od podejrzenia klinicznego, badania laboratoryjne i obrazowe. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową, ale często wymaga również podawania leków przeciwwymiotnych (antagonistów receptora 5-HT3, antagonistów receptora NK1, leków przeciwhistaminowych, fenotiazyn czy metoklopramidu).
U pacjentów z przewlekłymi nudnościami istotna jest ocena stanu odżywienia i nawodnienia, gdyż długotrwałe występowanie tego objawu może prowadzić do poważnych zaburzeń elektrolitowych i wyniszczenia organizmu. W przypadku nudności opornych na standardowe leczenie należy rozważyć konsultację wielospecjalistyczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Terbinafine Aurobindo
Terbinafina w postaci tabletek wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko hepatotoksyczności, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą lub czynną chorobą wątroby. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie badań czynności wątroby, a następnie monitorowanie enzymów wątrobowych, szczególnie po 4-6 tygodniach od zakończenia leczenia. W przypadku podwyższonej aktywności enzymów wątrobowych należy natychmiast przerwać leczenie. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min lub stężenie kreatyniny >300 μmol/l) stosowanie terbinafiny nie jest zalecane, a przy ciężkich zaburzeniach nerek (klirens <30 ml/min) jest przeciwwskazane. Terbinafina może wywołać rzadkie, ale ciężkie działania niepożądane, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka oraz zaburzenia hematologiczne (neutropenia, agranulocytoza, trombocytopenia, pancytopenia).
agranulocytoza, choroba wątroby, ciemny mocz, czynność wątroby, działanie hepatotoksyczne, enzymy wątrobowe, klirens kreatyniny, łuszczyca, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niewydolność wątroby, nudności, pancytopenia, parametry wątrobowe, przeszczep wątroby, stężenie kreatyniny, terbinafina, toczeń rumieniowaty, trombocytopenia, zaburzenia hematologiczne, zaburzenie czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Kozłek lekarski – Działania niepożądane
Kozłek lekarski (Valeriana officinalis L.) jest stosowany głównie jako środek uspokajający i nasenny, jednak jego preparaty mogą wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony układu pokarmowego. Najczęściej zgłaszane objawy to nudności, skurcze brzucha, bóle brzucha oraz biegunka, choć ich częstość występowania jest określana jako nieznana. Rzadko obserwuje się działania hepatotoksyczne, zwłaszcza przy wysokich dawkach, jednak brak jest jednoznacznych dowodów klinicznych potwierdzających istotność tych zdarzeń przy stosowaniu terapeutycznym. Długotrwałe lub nadmierne stosowanie może prowadzić do objawów ze strony układu nerwowego, takich jak bóle głowy i senność, a także do rozwoju tolerancji i uzależnienia psychicznego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z refluksem żołądkowo-przełykowym, gdyż preparaty łączone z innymi ziołami (np. miętą pieprzową) mogą nasilać zgagę i inne objawy refluksu.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba refluksowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dolegliwość bólowa, działanie sedatywne, działanie uspokajające i nasenne, hepatotoksyczność, kozłek lekarski, niepokój, nudności, odruch wymiotny, przyspieszenie akcji serca, reakcja nadwrażliwości, reakcja paradoksalna, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, skurcz mięśni gładkich, skurcze jamy brzusznej, tachykardia, tolerancja lekowa, uczucie zmęczenia, uzależnienie psychiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie wątroby, zgaga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zineryt (40 mg + 12 mg)/ml
Produkt leczniczy Zineryt jest dostępny w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do stosowania miejscowego na skórę, zawierającego 40 mg erytromycyny oraz 12 mg cynku octanu w 1 ml roztworu. Ze względu na postać farmaceutyczną i sposób aplikacji, ryzyko przypadkowego przedawkowania jest bardzo niskie. Główne zagrożenie związane z przedawkowaniem dotyczy przypadkowego spożycia całej zawartości opakowania, co może prowadzić do objawów ostrego zatrucia etanolem, będącego składnikiem rozpuszczalnika, takich jak zaburzenia świadomości, koordynacji ruchowej, nudności, wymioty, zaburzenia oddychania oraz hipotermia.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Posterisan H (166,7 mg + 2,5 mg)/g
Posterisan H w formie maści zawiera 166,7 mg standaryzowanej zawiesiny kultury Escherichia coli oraz 2,5 mg hydrokortyzonu na 1 g preparatu. Przedawkowanie tego leku jest rzadkością i do tej pory nie odnotowano przypadków zatrucia ani objawów ogólnoustrojowych związanych z nadmiernym stosowaniem. W przypadku przypadkowego doustnego spożycia, zwłaszcza u dzieci, mogą wystąpić objawy żołądkowo-jelitowe, takie jak ból brzucha i nudności. Nie ma jednak danych potwierdzających wystąpienie poważniejszych działań niepożądanych czy zatrucia.
ból brzucha, charakterystyka produktu leczniczego, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, działania niepożądane kortykosteroidów, działania ogólnoustrojowe, Escherichia coli, glikokortykosteroid, hydrokortyzon, leczenie miejscowe, leczenie objawowe, nudności, Posterisan H, przewód pokarmowy, spożycie doustne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tertensif Bi-Kombi 10 mg + 2,5 mg
Tertensif Bi-Kombi to preparat zawierający 10 mg peryndoprylu z argininą (odpowiadające 6,79 mg peryndoprylu) oraz 2,5 mg indapamidu, łączący inhibitor ACE z diuretykiem tiazydopodobnym. Mechanizm działania peryndoprylu polega na hamowaniu układu renina-angiotensyna-aldosteron, co przeciwdziała hipokaliemii indukowanej przez indapamid. Mimo tego, hipokaliemia (stężenie potasu <3,4 mmol/l) wystąpiła u 6% pacjentów, co wymaga regularnego monitorowania elektrolitów. Profil działań niepożądanych obejmuje objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy, parestezje, zaburzenia smaku), narządów zmysłów (zaburzenia widzenia, szum uszny), układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze), oddechowego (suchy kaszel, duszność), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), skóry (wysypka, świąd) oraz mięśniowo-szkieletowego (kurcze mięśni). Reakcje nadwrażliwości, szczególnie skórne, występują często, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi i astmatycznymi.
astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, diuretyk, duszność, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kurcz mięśni, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, odstęp QT, parestezja, peryndopryl, reakcja nadwrażliwości, stężenie potasu, suchy kaszel, świąd, szum uszny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wymioty, wysypka, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon chorób i schorzeń
Wyczerpanie cieplne – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Wyczerpanie cieplne jest formą choroby związanej z przegrzaniem organizmu, charakteryzującą się objawami takimi jak ból głowy, nudności, zawroty głowy, osłabienie, pragnienie i oszołomienie. Rokowanie w wyczerpaniu cieplnym jest zazwyczaj dobre, pod warunkiem szybkiego rozpoznania i wdrożenia leczenia obejmującego usunięcie pacjenta z gorącego środowiska, nawodnienie oraz uzupełnienie elektrolitów. W odróżnieniu od udaru cieplnego, który cechuje się śmiertelnością na poziomie 20-27%, wyczerpanie cieplne rzadko prowadzi do poważnych powikłań, jeśli jest odpowiednio leczone. Czynniki wpływające na rokowanie to wiek ≥65 lat, choroby współistniejące, uszkodzenia narządowe oraz zaburzenia elektrolitowe. Hospitalizacja jest wskazana u pacjentów z podwyższonym ryzykiem, zwłaszcza u osób starszych i z zaburzeniami stanu psychicznego lub podwyższonym stężeniem kreatyniny.
aminotransferaza asparaginianowa, ból głowy, klasyczny udar cieplny, niewydolność wielonarządowa, nudności, osłabienie, podwyższona temperatura ciała, powikłania neurologiczne, powikłania sercowo-naczyniowe, pragnienie, prokalcytonina, przegrzanie organizmu, rabdomioliza, skala Glasgow, skala SOFA, śpiączka, stan zapalny, tachykardia zatokowa, udar cieplny, uszkodzenie mózgu, uszkodzenie narządowe, utrata przytomności, wyczerpanie cieplne, wydłużenie odstępu QT, wysiłkowy udar cieplny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia widzenia, zakrzepica, zawroty głowy, zmiany ST-T - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Imikeraderm 50 mg/g
Produkt leczniczy Imikeraderm (imikwimod, 50 mg/g, krem) nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu, co potwierdza charakterystyka produktu. Pomimo braku bezpośredniego wpływu, należy uwzględnić potencjalne działania niepożądane, które mogą oddziaływać na funkcje psychomotoryczne pacjenta. Do najczęstszych działań niepożądanych należą bóle głowy, mięśni i stawów oraz zmęczenie (częstość ≥1/100 do <1/10), natomiast rzadziej występują depresja, podrażnienie spojówek, obrzęk powiek, objawy grypopodobne, gorączka, osłabienie i dreszcze (częstość ≥1/1000 do <1/100). Reakcje miejscowe w miejscu aplikacji, takie jak świąd, silny rumień, złuszczanie, ból, pieczenie i podrażnienie, występują bardzo często (≥1/10) lub często (≥1/100 do <1/10), jednak nie wpływają bezpośrednio na zdolność prowadzenia pojazdów.
anoreksja, ból głowy, ból mięśni, ból mięśniowo-stawowy, ból stawów, charakterystyka produktu leczniczego, depresja, funkcje psychomotoryczne, gorączka, imikwimod, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk powiek, odczyn skórny, podrażnienie spojówek, przedawkowanie, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, rumień, świąd, wchłanianie przezskórne, zdolności psychomotoryczne, złuszczanie skóry - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Fluoresceine Serb 100 mg/ml
Fluoresceine SERB (100 mg/ml), stosowany w angiografii fluoresceinowej, może czasowo upośledzać funkcje wzrokowe, zwłaszcza po rozszerzeniu źrenic, co znacząco obniża zdolność pacjenta do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o konieczności powstrzymania się od tych czynności przez co najmniej 24 godziny lub do całkowitego ustąpienia zaburzeń widzenia. Ponadto, należy uwzględnić ryzyko działań niepożądanych fluoresceiny sodowej, takich jak utrata przytomności, omdlenia, drgawki, niedociśnienie, duszność czy nudności, które mogą nagle zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego.
afazja, angiografia fluoresceinowa, astma, ból brzucha, ból głowy, diagnostyka okulistyczna, drgawki, drżenie, duszność, działanie niepożądane, farmakokinetyka fluoresceiny, fluoresceina, fluoresceina sodowa, funkcja wzrokowa, kaszel, niedociśnienie, niedoczulica, nudności, obrzęk krtani, omdlenie, ostrość widzenia, parestezja, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenic, skurcz oskrzeli, śpiączka, uderzenie gorąca, utrata przytomności, wstrząs, wymioty, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie smaku, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie widzenia, zaburzenie żołądka i jelit, zawrót głowy, zdarzenie naczyniowo-mózgowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramal Retard 200 200 mg
Tramal Retard 200 zawiera tramadol chlorowodorek w dawce 200 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Najczęstsze działania niepożądane to nudności i zawroty głowy, występujące u ≥10% pacjentów. Zaburzenia ze strony układu nerwowego, takie jak zawroty głowy (≥1/10), bóle głowy i senność (≥1/100 do <1/10), są powszechne. Rzadziej obserwuje się drgawki, parestezje, zaburzenia koordynacji oraz zespół serotoninowy (częstość nieznana). Objawy psychiczne, w tym omamy, majaczenie i zaburzenia snu, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000). Tramadol wykazuje potencjał uzależniający, a odstawienie może powodować objawy odstawienne typowe dla opioidów, takie jak pobudzenie, niepokój, drżenia i objawy żołądkowo-jelitowe.
anafilaksja, astma oskrzelowa, biegunka, ból głowy, bradykardia, czkawka, drgawki padaczkowe, drżenie, duszność, dyzuria, enzym wątrobowy, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, koszmar senny, majaczenie, mimowolny kurcz mięśni, mioza, mydriasis, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, napad paniki, nieostre widzenie, niepokój, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczyn skórny, odruch wymiotny, omam, omdlenie, osłabienie mięśni, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja odstawienia, senność, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchość jamy ustnej, świszczący oddech, szum uszny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tramadolu chlorowodorek, uzależnienie, wymioty, zaburzenie czynności serca, zaburzenie koordynacji, zaburzenie mowy, zaburzenie nastroju, zaburzenie snu, zahamowanie oddychania, zaparcie, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprom Max 400 mg
Ibuprom Max zawiera 400 mg ibuprofenu w tabletce drażowanej i, podobnie jak inne NLPZ, może wywoływać działania niepożądane, których częstość jest zależna od dawki i indywidualnej reakcji pacjenta. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, niestrawność oraz ból brzucha. Rzadziej występują zapalenie błony śluzowej żołądka, krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia, perforacje, smoliste stolce i krwawe wymioty. Szczególnie niebezpieczne są powikłania takie jak krwawienie i perforacja przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Dawkowanie dobowo do 1200 mg doustnie i 1800 mg doodbytniczo jest związane z krótkotrwałym stosowaniem, a ryzyko powikłań rośnie wraz z dawką i czasem terapii.
biegunka, ból brzucha, choroba Crohna, duszność, dyspepsja, hematemeza, ibuprofen, krwawe wymioty, krwawienie z przewodu pokarmowego, melena, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, nudności, obrzęk, owrzodzenie, owrzodzenie dwunastnicy, perforacja, perforacja przewodu pokarmowego, powikłanie naczyniowo-mózgowe, powikłanie sercowo-naczyniowe, smoliste stolce, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wymioty, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zaparcia - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Zavedos 5 mg
Idarubicyna, antracyklinowy lek przeciwnowotworowy dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, Zavedos), nie posiada bezpośrednich badań oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Jednakże, ze względu na szerokie spektrum działań niepożądanych, takich jak zaburzenia neurologiczne (w tym rzadki krwotok mózgowy), kardiologiczne (zastoinowa niewydolność serca, bradykardia, tachykardia, tachyarytmia), gorączka, dreszcze, odwodnienie, jadłowstręt oraz nasilona mielosupresja prowadząca do leukopenii, neutropenii i niedokrwistości, istnieje istotne ryzyko upośledzenia sprawności psychomotorycznej i percepcji zmysłowej pacjenta. Objawy te mogą znacząco obniżać zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów, zwłaszcza w okresie 1-2 tygodni po podaniu leku, kiedy dochodzi do największego zahamowania czynności szpiku kostnego.
antracykliny, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, dreszcze, gorączka, idarubicyna, jadłowstręt, kardiotoksyczność, krwotok mózgowy, leukopenia, mielosupresja, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość, nudności, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, szpik kostny, tachyarytmia, tachykardia zatokowa, terapia przeciwnowotworowa, uderzenia gorąca, wymioty, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia świadomości, zaburzenia widzenia, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Angelica – Wskazania do stosowania
Ekstrakt z korzenia arcydzięgla (Angelicae radicis extractum) stanowi kluczowy składnik preparatu Iberogast, stosowanego w terapii zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego, zwłaszcza związanych z nieprawidłową motoryką. W produkcie występuje w stężeniu 10,0 ml na 100 ml, uzyskiwany poprzez ekstrakcję etanolem 30% (v/v) w stosunku 1:2,5-3,5. Iberogast jest wskazany w leczeniu dyspepsji czynnościowej oraz zespołu jelita nadwrażliwego (IBS), gdzie objawy kliniczne obejmują dolegliwości skurczowe jamy brzusznej, bóle brzucha, uczucie pełności, wzdęcia, nudności oraz zgagę. Preparat działa synergistycznie dzięki zawartości 9 ekstraktów roślinnych, co pozwala na kompleksowe oddziaływanie na motorykę i funkcje przewodu pokarmowego.
ból brzucha, diagnostyka różnicowa, dolegliwości skurczowe, dyspepsja czynnościowa, ekstrakt z korzenia arcydzięgla, ekstrakt z korzenia lukrecji, ekstrakt z kwiatu rumianku, ekstrakt z liścia melisy, ekstrakt z liścia mięty pieprzowej, ekstrakt z owocu kminku, ekstrakt z owocu ostropestu, ekstrakt z ziela glistnika, korzeń arcydzięgla, korzeń lukrecji, kwiat rumianku, liść melisy, liść mięty pieprzowej, nudności, owoc kminku, owoc ostropestu, płyn doustny, uczucie pełności, wzdęcia, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zespół jelita nadwrażliwego, zgaga, ziele glistnika - Leksykon leków
Przedawkowanie – Calcium Polfarmex 115 mg Ca 2+/5 ml
Przedawkowanie preparatu Calcium Polfarmex, zawierającego 115 mg jonów wapnia w 5 ml syropu, manifestuje się głównie objawami ze strony układu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty, bóle brzucha oraz wzdęcia. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują podrażnienie błony śluzowej żołądka, skurcze mięśniówki przewodu pokarmowego oraz zaburzenia motoryki spowodowane hiperkalcemią. Nasilenie objawów może wahać się od łagodnych do ciężkich, a wymioty mogą być uporczywe, co wymaga szybkiej interwencji medycznej. Szczególnie narażone na przedawkowanie są osoby z zaburzeniami funkcji nerek, stosujące jednocześnie inne preparaty wapniowe lub wysokie dawki witaminy D oraz pacjenci z zaburzeniami gospodarki wapniowo-fosforanowej.
ból brzucha, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperkalcemia, jony wapnia, nagromadzenie gazów, nawodnienie pacjenta, nudności, objawy niepożądane, parametry życiowe, podrażnienie błony śluzowej, postępowanie terapeutyczne, przedawkowanie leku, siarczan magnezu, układ pokarmowy, wapń glubionanu, wapń laktobionianu, witamina D, wymioty, wzdęcia, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia motoryki jelit, zaburzenia układu pokarmowego - Leksykon substancji czynnych
Magnezu siarczan – Działania niepożądane
Siarczan magnezu, stosowany jako elektrolit w preparatach do żywienia pozajelitowego (Kabiven, SmofKabiven i inne), pełni kluczową rolę w uzupełnianiu niedoborów magnezu i wspieraniu homeostazy elektrolitowej. Jednakże jego kumulacja, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, może prowadzić do przedawkowania objawiającego się m.in. niedociśnieniem tętniczym, tachykardią, zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego oraz depresją ośrodkowego układu nerwowego. Działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 obejmują zaburzenia naczyniowe (niedociśnienie, nadciśnienie), objawy ogólne (gorączka, dreszcze, zmęczenie), a także dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha). Rzadziej obserwuje się reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktyczne, wysypka, pokrzywka), zaburzenia hematologiczne (hemoliza, retikulocytoza) oraz objawy neurologiczne (bóle i zawroty głowy). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu przedawkowania tłuszczu, objawiającego się hiperlipidemią, powiększeniem wątroby i śledziony, zaburzeniami hematologicznymi oraz nieprawidłowymi próbami wątrobowymi, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby.
anemia, ból brzucha, ból głowy, brak łaknienia, choroba wątroby, cukrzyca, depresja ośrodkowego układu nerwowego, duszność, enzym wątrobowy, hemoliza, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, nudności, pokrzywka, powiększenie śledziony, powiększenie wątroby, priapizm, reakcja anafilaktyczna, retikulocytoza, siarczan magnezu, spadek ciśnienia tętniczego, śpiączka, stan przedcukrzycowy, tachykardia, tachypnoe, trombocytopenia, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zawroty głowy, zespół przedawkowania tłuszczu, żółtaczka, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Naproxen Hasco 500 mg
Przedawkowanie naproksenu może prowadzić do poważnych objawów klinicznych obejmujących układ nerwowy, przewód pokarmowy oraz układ moczowy. Do najczęstszych symptomów należą senność, zgaga, bóle w nadbrzuszu, nudności, wymioty oraz zaburzenia czynności nerek manifestujące się upośledzeniem filtracji kłębuszkowej i retencją azotowych produktów przemiany materii. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest natychmiastowe wdrożenie postępowania terapeutycznego, które obejmuje dekontaminację przewodu pokarmowego (m.in. opróżnienie żołądka), podanie węgla aktywowanego oraz leczenie podtrzymujące ukierunkowane na stabilizację funkcji życiowych i łagodzenie objawów.
ból nadbrzusza, dekontaminacja przewodu pokarmowego, diureza, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, kreatynina i mocznik, leczenie podtrzymujące, naproksen, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, nudności, objawy przedawkowania, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie naproksenu, przewód pokarmowy, równowaga wodno-elektrolitowa, senność, układ moczowy, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Venotrex 300 mg
Venotrex (trokserutyna) wykazuje profil bezpieczeństwa z dominującą częstością występowania działań niepożądanych w zakresie rzadkich (≥1/10000, <1/1000) i bardzo rzadkich (<1/10000) zdarzeń. Do najczęściej obserwowanych należą objawy skórne takie jak wysypka, świąd i pokrzywka oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, w tym wzdęcia, biegunki, bóle brzucha, niestrawność i dyskomfort żołądkowy. Bardzo rzadko zgłaszane są nudności, wymioty, bóle i zawroty głowy, zmęczenie, bóle stawowe oraz uderzenia gorąca. Szczególną uwagę należy zwrócić na bardzo rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje immunologiczne, takie jak wstrząs anafilaktyczny, reakcje rzekomoanafilaktyczne i nadwrażliwość, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
biegunka, ból brzucha, ból stawowy, duszność, dyskomfort żołądkowy, fotowrażliwość, hipotensja, łysienie, nadwrażliwość, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, reakcja rzekomoanafilaktyczna, świąd, trokserutyna, uderzenia gorąca, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, wzdęcia, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zmęczenie, znużenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telmisartan HCT EGIS 40 mg + 12,5 mg
Telmisartan HCT EGIS to lek złożony zawierający telmisartan (40 mg lub 80 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg lub 25 mg), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Profil bezpieczeństwa leku jest dobrze poznany i obejmuje najczęstsze działania niepożądane, takie jak zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego (częstość: często). Rzadkie działania niepożądane (≥1/10 000 do <1/1000) obejmują ciężki obrzęk naczynioruchowy, zapalenie oskrzeli, gardła i zatok, a także posocznicę, szczególnie u pacjentów z Japonii. Hydrochlorotiazyd może powodować zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia (niezbyt często), hiponatremia i hipomagnezemia (często), a także zasadowicę hipochloremiczną (bardzo rzadko). Obserwuje się również ryzyko zaburzeń hematologicznych, w tym niedokrwistości aplastycznej i agranulocytozy, oraz zaostrzenie tocznia rumieniowatego układowego. W trakcie terapii mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaktyczne, oraz zaburzenia metaboliczne, takie jak hiperurykemia i hiperglikemia.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból stawów, ból w klatce piersiowej, bradykardia, cukromocz, depresja, duszność, dyspepsja, enzym wątrobowy, eozynofilia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipowolemia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, leukopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie naczyń, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, nieczerniakowy rak skóry, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niepokój, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, niewyraźne widzenie, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, parestezja, pokrzywka, posocznica, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja nadwrażliwości na światło, rumień, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśni, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość błon śluzowych, świąd, tachykardia, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie erekcji, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zapalenie gardła, zapalenie naczyń skóry, zapalenie oskrzeli, zapalenie ślinianki, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zapalenie żołądka, zaparcie, zasadowica hipochloremiczna, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół zaburzeń oddechowych, żółtaczka cholestatyczna, żółtaczka miąższowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Azycyna 200 mg/5 ml
Przedawkowanie azytromycyny w postaci zawiesiny doustnej Azycyna 200 mg/5 ml prowadzi do nasilenia działań niepożądanych typowych dla makrolidów, ze szczególnym uwzględnieniem zaburzeń ze strony układu pokarmowego (silne nudności, wymioty, biegunka) oraz przemijającej utraty słuchu. Objawy te mogą być intensywniejsze niż przy standardowej terapii i wymagają natychmiastowej interwencji. W 5 ml zawiesiny znajduje się 3,76 g sacharozy, 35,2 mg sodu oraz 0,65 µg alkoholu benzylowego, które przy masywnym przedawkowaniu mogą dodatkowo obciążać metabolizm pacjenta. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby, osób w podeszłym wieku oraz dzieci, ze względu na ryzyko wydłużonej eliminacji leku i niedojrzałość mechanizmów detoksykacji.
alkohol benzylowy, antybiotyk makrolidowy, biegunka, działanie niepożądane, funkcja słuchu, makrolidy, nudności, odwodnienie, przedawkowanie azytromycyny, sacharoza, substancja pomocnicza, utrata słuchu, węgiel aktywny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie słuchu, zawiesina doustna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bufar Easyhaler (80 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
BUFAR Easyhaler zawiera budezonid (80 µg) i formoterol (4,5 µg) w każdej dawce inhalacyjnej, co wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych charakterystycznych dla obu substancji, jednak ich jednoczesne podanie nie zwiększa częstości tych zdarzeń w porównaniu do stosowania osobno. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to drżenie i palpitacje, typowe dla agonistów receptorów β2-adrenergicznych, zwykle łagodne i samoistnie ustępujące. Wziewne kortykosteroidy mogą powodować działania ogólnoustrojowe, takie jak zespół Cushinga, supresja nadnerczy, zahamowanie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma i jaskra, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek. Zaleca się regularne monitorowanie wzrostu u dzieci i młodzieży. Zakażenia drożdżakowe jamy ustnej i gardła są częstym powikłaniem, które można ograniczyć przez płukanie jamy ustnej po inhalacji i stosowanie miejscowego leczenia przeciwgrzybiczego bez konieczności przerwania terapii.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, budezonid, częstoskurcz, częstoskurcz nadkomorowy, drożdżyca jamy ustnej, drżenie, dusznica bolesna, dysfagia, dysfonia, formoterol, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kołatanie serca, kortykosteroid doustny, kortykosteroid wziewny, lek przeciwgrzybiczy, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadaktywność psychoruchowa, nieostre widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, palpitacje, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie gardła, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, supresja nadnerczy, świszczący oddech, wahanie ciśnienia krwi, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie wzrostu, zakażenie drożdżakowe jamy ustnej, zasinienie, zawrót głowy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alerzina 10 mg
Cetyryzyna dichlorowodorek, substancja czynna preparatu Alerzina, jest selektywnym antagonistą obwodowych receptorów H1, stosowanym w dawce 10 mg/dobę. W badaniach klinicznych na ponad 3200 pacjentach najczęstszym działaniem niepożądanym była senność (9,63%), przewyższająca częstość w grupie placebo (5,00%), zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Inne często występujące działania to ból głowy (7,42%), suchość błony śluzowej jamy ustnej (2,09%), zmęczenie (1,63%), zawroty głowy (1,10%), nudności (1,07%) oraz ból brzucha (0,98%). U dzieci w wieku 6 miesięcy do 12 lat obserwowano senność (1,8%), zapalenie błony śluzowej nosa (1,4%), biegunkę (1,0%) i zmęczenie (1,0%). Obiektywne badania u zdrowych ochotników nie wykazały istotnego wpływu na aktywność w zalecanych dawkach.
biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, cetyryzyna, drgawki, dyskineza, dystonia, działanie cholinolityczne, enzym wątrobowy, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, mimowolne oddawanie moczu, myśl samobójcza, niepamięć, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, receptor H1, rotacja gałek ocznych, senność, splątanie, substancja czynna, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tachykardia, trombocytopenia, trudności w oddawaniu moczu, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa, zaburzenie akomodacji oka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zachowanie agresywne, zapalenie błony śluzowej nosa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Symglic 4 mg
Przedawkowanie glimepirydowego preparatu Symglic stanowi poważne zagrożenie hipoglikemią, która może utrzymywać się od 12 do 72 godzin, z możliwym opóźnionym początkiem objawów nawet do 24 godzin po zażyciu. Klinicznie obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, ból nadbrzusza) oraz neurologiczne związane z hipoglikemią, takie jak niepokój ruchowy, drżenia mięśni, zaburzenia widzenia, ataksja, senność, śpiączka i drgawki. Ze względu na ryzyko nawrotu hipoglikemii po początkowej poprawie, wskazana jest hospitalizacja i monitorowanie pacjenta przez minimum 72 godziny, szczególnie w ciężkich przypadkach lub u dzieci, gdzie konieczne jest precyzyjne dostosowanie terapii glukozowej, aby uniknąć hiperglikemii.
ataksja, ból nadbrzusza, dożylny roztwór glukozy, drgawki, drżenie mięśni, glimepiryd, hiperglikemia, hipoglikemia, hospitalizacja, leczenie objawowe, monitorowanie stężenia glukozy, nawrót hipoglikemii, niepokój ruchowy, nudności, objawy neurologiczne, objawy z przewodu pokarmowego, obniżone stężenie glukozy, oddział intensywnej opieki medycznej, płukanie żołądka, przedawkowanie glimepirydu, senność, siarczan sodu, śpiączka, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie widzenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Benzydamine neo-angin forte 3 mg/ml
Przedawkowanie benzydaminy w formie aerozolu do stosowania w jamie ustnej, szczególnie powyżej dawki 300 mg, może prowadzić do poważnych objawów toksycznych obejmujących zarówno przewód pokarmowy (nudności, wymioty, ból brzucha, podrażnienie przełyku), jak i ośrodkowy układ nerwowy (zawroty głowy, omamy, pobudzenie, niepokój, drażliwość). Pojedyncza dawka aerozolu Benzydamine neo-angin forte zawiera 0,51 mg benzydaminy chlorowodorku, co oznacza, że toksyczna dawka wymaga spożycia znacznej ilości preparatu. W przypadku zatrucia objawy zależą od ilości spożytej substancji oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta, a także mogą być nasilone u dzieci, osób starszych oraz pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek.
benzydamina, benzydaminy chlorowodorek, ból brzucha, drażliwość, działanie niepożądane, etanol, gospodarka wodno-elektrolitowa, lek przeciwwymiotny, makrogologlicerolu hydroksystearynian, metyl parahydroksybenzoesan, nudności, omamy, ośrodek toksykologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, podrażnienie przełyku, przewód pokarmowy, węgiel aktywowany, wymioty, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Agolek 25 mg
Agolek, zawierający 25 mg agomelatyny z kwasem cytrynowym, wykazuje profil działań niepożądanych, które w większości są łagodne lub umiarkowane i pojawiają się głównie w pierwszych dwóch tygodniach terapii. Najczęściej zgłaszane objawy to ból głowy (bardzo często), nudności, zawroty głowy, senność oraz bezsenność (często). W zakresie zaburzeń psychicznych obserwuje się lęk i nietypowe sny (często), a rzadziej myśli lub zachowania samobójcze, pobudzenie, agresję, koszmary senne oraz stany maniakalne/hipomaniakalne (niezbyt często). Neurologicznie mogą wystąpić migrena, parestezje, zespół niespokojnych nóg (niezbyt często) oraz akatyzja (rzadko). W obrębie przewodu pokarmowego często pojawiają się nudności, biegunka, zaparcia, ból brzucha i wymioty. Działania niepożądane dotyczące skóry obejmują wzmożone pocenie, egzemy, świąd i pokrzywkę (niezbyt często), a rzadziej reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka rumieniowata czy obrzęk twarzy.
agomelatyna, akatyzja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, działanie niepożądane, egzema, gamma-glutamylotransferaza, koszmar senny, lęk, migrena, myśli samobójcze, nietypowy sen, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, omamy, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, stan hipomaniakalny, stan maniakalny, świąd, szum uszny, wymioty, wysypka rumieniowata, wzmożone pocenie, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg, zmęczenie, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Suvardio Plus 10 mg + 10 mg
Lek Suvardio Plus, zawierający rozuwastatynę w dawkach 5 mg, 10 mg lub 20 mg oraz ezetymib 10 mg, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa opartym na danych klinicznych obu substancji czynnych. Działania niepożądane są zwykle łagodne i przemijające, a odsetek przerwania terapii z ich powodu jest niski (<4%). Najczęstsze działania niepożądane to zwiększona aktywność aminotransferaz, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz bóle mięśniowe. Występują także rzadkie przypadki trombocytopenii, reakcji nadwrażliwości (w tym obrzęku naczynioruchowego), cukrzycy zależnej od dawki rozuwastatyny, a także miopatii i rabdomiolizy. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w podeszłym wieku (>65 lat), z niewydolnością nerek lub wątroby, niedoczynnością tarczycy, wcześniejszymi epizodami miopatii, nadużywających alkoholu oraz przyjmujących leki wchodzące w interakcje z rozuwastatyną lub ezetymibem.
aminotransferazy, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, cukrzyca, depresja, enzymy wątrobowe, ezetymib, farmakoterapia, hematuria, hipertriglicerydemia, interakcja farmakodynamiczna, kinaza kreatynowa, mialgia, miopatia, nerwy obwodowe, neutrofile, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezje, płytki krwi, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, rozuwastatyna, triglicerydy, trombocytopenia, zapalenie wątroby, zaparcia, zawroty głowy, zespół rzekomotoczniowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klabax EC 250 mg/5ml
Leczenie klarytromycyną, dostępną m.in. w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej (Klabax EC), wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, które należy monitorować szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka. Najczęstsze objawy obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka, nudności, wymioty i ból brzucha (częstość bardzo często ≥1/10), a także zaburzenia smaku (często ≥1/100 do <1/10). Istotne jest zwrócenie uwagi na potencjalnie zagrażające życiu rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy oraz poważne zaburzenia wątroby, w tym nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych (często), żółtaczkę cholestatyczną i zapalenie wątroby (niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100), a także niewydolność i martwicę wątroby (częstość nieznana). Ponadto, klarytromycyna może wydłużać odstęp QT w EKG (niezbyt często), co zwiększa ryzyko torsade de pointes i częstoskurczu komorowego (częstość nieznana), zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami lub stosujących inne leki wpływające na rytm serca.
agranulocytoza, antybiotyk makrolidowy, biegunka, ból brzucha, cytochrom P450, częstoskurcz komorowy, hipoglikemia, inhibitor CYP3A4, kandydoza jamy ustnej, klarytromycyna, kurcz mięśniowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, miopatia, nagłe zatrzymanie krążenia, neutropenia, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezje, psychoza, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie smaku, zakażenie dróg moczowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Roticox 60 mg
Przedawkowanie etorykoksybu, substancji czynnej leku Roticox (dostępnego w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg, 120 mg), rzadko prowadzi do ciężkich objawów toksyczności, nawet przy dawkach jednorazowych do 500 mg oraz dawkach powtarzanych do 150 mg/dobę przez 21 dni. Najczęściej obserwowane objawy przedawkowania obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka lub zaparcia), zaburzenia czynności serca (arytmie, wzrost ciśnienia tętniczego) oraz pogorszenie funkcji nerek (obrzęki, zatrzymanie płynów). W większości przypadków objawy te odpowiadają znanemu profilowi bezpieczeństwa leku i nie są ciężkie.
biegunka, ból brzucha, ciśnienie tętnicze, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, działania niepożądane, etorykoksyb, funkcja nerek, funkcje wątroby, hemodializa, leczenie objawowe, nudności, objawy niepożądane, objawy sercowo-naczyniowe, objawy toksyczności, obrzęk, ostre przedawkowanie, parametry życiowe, perystaltyka jelit, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, tabletki powlekane, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności serca, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zatrzymanie płynów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Escapelle tabletka 1500 mikrogramów 1500 mcg
Escapelle, zawierający 1500 mikrogramów lewonorgestrelu, wykazuje profil działań niepożądanych, które należy monitorować w praktyce klinicznej. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są nudności, występujące u ponad 10% pacjentek (bardzo często). Inne często obserwowane objawy to bóle głowy i zawroty głowy (często, >1/100 do <1/10), bóle podbrzusza, biegunka oraz wymioty (często). Rzadko (<1/10 000) mogą pojawić się ból brzucha, ból miednicy, bolesne miesiączki, a także reakcje skórne takie jak wysypka, pokrzywka i świąd, które mogą wskazywać na nadwrażliwość. Wśród objawów ze strony układu rozrodczego dominują zaburzenia cyklu miesiączkowego, w tym krwawienia niezwiązane z miesiączką, opóźnienie miesiączki o ponad 7 dni oraz nieregularne krwawienia, które zwykle mają charakter przejściowy. Tkliwość piersi jest również często zgłaszana (często). Opóźnienie miesiączki powyżej 5 dni wymaga wykluczenia ciąży.
antykoncepcja awaryjna, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból miednicy, ból podbrzusza, bolesne miesiączki, działania niepożądane, farmakovigilance, krwawienie międzymiesiączkowe, lewonorgestrel, MedDRA, nadwrażliwość, nieregularne krwawienie miesiączkowe, nudności, obrzęk twarzy, opóźnienie miesiączki, pokrzywka, świąd, tkliwość piersi, uczucie zmęczenia, układ nerwowy, układ pokarmowy, układ rozrodczy, wymioty, wysypka, zaburzenia cyklu miesiączkowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klarmin 500 mg
Klarytromycyna, substancja czynna leku Klarmin w dawce 500 mg, jest antybiotykiem makrolidowym o szerokim spektrum działania. Profil bezpieczeństwa obejmuje przede wszystkim działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty oraz zaburzenia smaku, które występują często (≥1/100 do <1/10). Działania te mają zazwyczaj łagodny przebieg i są zgodne z charakterystyką makrolidów. Rzadziej obserwuje się zaburzenia hematologiczne (leukopenia, neutropenia), immunologiczne (reakcje anafilaktyczne), neurologiczne (drgawki, parestezje), kardiologiczne (wydłużenie QT, migotanie przedsionków) oraz hepatologiczne (zwiększenie aktywności aminotransferaz, cholestaza). Wysokie dawki (1000-2000 mg/dobę) u pacjentów z obniżoną odpornością wiążą się z częstszymi działaniami niepożądanymi, a dawka 4000 mg/dobę zwiększa ich częstość 3-4-krotnie. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami takimi jak statyny, triazolam czy kolchicyna, które mogą nasilać toksyczność, np. rabdomiolizę lub zaburzenia OUN.
agranulocytoza, AIDS, AlAT, antybiotyk makrolidowy, AspAT, biegunka, ból brzucha, cholestaza, choroba refluksowa przełyku, eozynofilia, klarytromycyna, leukopenia, migotanie komór, miopatia, Mycobacterium, neutropenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, profil bezpieczeństwa, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, trombocytoza, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie smaku, zapalenie przełyku, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół nabytego niedoboru odporności, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka miąższowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Teriflunomide Pharmascience
Przed rozpoczęciem terapii teriflunomidem konieczne jest przeprowadzenie kompleksowej oceny pacjenta, obejmującej pomiar ciśnienia tętniczego, oznaczenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT/SGPT) oraz pełną morfologię krwi z rozmazem. Monitorowanie ciśnienia tętniczego powinno być kontynuowane okresowo przez cały czas leczenia ze względu na potencjalne ryzyko kardiologiczne. Aktywność AlAT/SGPT należy oznaczać co najmniej co 4 tygodnie przez pierwsze 6 miesięcy terapii, a następnie regularnie, z intensyfikacją badań do co tygodnia w przypadku wzrostu enzymów powyżej 2-3-krotności górnej granicy normy (GGN). Morfologia krwi z rozmazem powinna być wykonywana w przypadku wystąpienia objawów klinicznych sugerujących zaburzenia hematologiczne, zwłaszcza infekcje.
AlAT, aminotransferaza alaninowa, ciśnienie tętnicze, grupa ryzyka, hepatotoksyczność, jadłowstręt, morfologia krwi, nudności, parametry hematologiczne, płytki krwi, rozmaz krwinek białych, stwardnienie rozsiane, teriflunomid, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Febuxostat MSN 80 mg
Febuxostat MSN, zawierający febuksostat, jest stosowany w leczeniu dny moczanowej, jednak jego profil bezpieczeństwa wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalne działania niepożądane. Dane z badań klinicznych (n=4072, dawki 10-300 mg) oraz badania FAST (n=3001) wskazują na często występujące działania niepożądane, takie jak zaostrzenie dny moczanowej, zaburzenia czynności wątroby, biegunka, nudności, ból głowy, zawroty głowy, duszność, wysypka, świąd, bóle stawów i mięśni, obrzęki oraz zmęczenie. Większość tych objawów miała nasilenie łagodne do umiarkowanego. Rzadko obserwowano poważne reakcje nadwrażliwości, w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz nagłe zgony z przyczyn sercowo-naczyniowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje skórne i reakcje anafilaktyczne, które mogą przebiegać z objawami ogólnoustrojowymi, takimi jak trombocytopenia, eozynofilia, uszkodzenie wątroby i nerek (w tym cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek). Zaleca się profilaktykę przeciw dnie moczanowej na początku terapii, gdyż zaostrzenia dny występują najczęściej w pierwszych miesiącach leczenia.
agranulocytoza, białkomocz, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, cukrzyca, dna moczanowa, duszność, febuksostat, hiperlipidemia, jadłowstręt, kamica nerkowa, kamica żółciowa, krwiomocz, migotanie przedsionków, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedowład połowiczy, niedrożność tętnicy siatkówki, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezje, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaostrzenie dny moczanowej, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Amlodipine Bluefish 10 mg
Amlodypina, stosowana w dawce 10 mg (Amlodipine Bluefish), może wywoływać działania niepożądane takie jak zawroty głowy, bóle głowy, uczucie zmęczenia oraz nudności, które mogą upośledzać zdolności psychomotoryczne pacjenta. W efekcie lek ten wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, szczególnie w początkowym okresie terapii, kiedy ryzyko wystąpienia tych objawów jest największe. Objawy te mogą zaburzać percepcję przestrzenną, koncentrację oraz czas reakcji, co zwiększa ryzyko wypadków i stanowi istotne zagrożenie dla bezpieczeństwa pacjenta i osób trzecich.
Amlodipine Bluefish, amlodypina, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane leku, indywidualna odpowiedź na lek, nudności, objaw niepożądany, sprawność psychomotoryczna, świadoma zgoda pacjenta, terapia amlodypiną, uczucie zmęczenia, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flexbumin 200 g/l 200 g/l
Flexbumin 200 g/l to hiperonkotyczny roztwór do infuzji zawierający 200 g/l (20%) białka całkowitego, z co najmniej 95% albuminy ludzkiej, dostępny w objętościach 50 ml (10 g albuminy) i 100 ml (20 g albuminy). Preparat charakteryzuje się przejrzystością i zmiennym zabarwieniem od bezbarwnego do zielonego. W praktyce klinicznej działania niepożądane występują rzadko i mają zwykle łagodny przebieg, obejmując uderzenia gorąca, pokrzywkę, gorączkę (rzadko) oraz nudności (często). W bardzo rzadkich przypadkach mogą pojawić się ciężkie reakcje, takie jak wstrząs anafilaktyczny, wymagający natychmiastowego przerwania infuzji i interwencji medycznej. Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥ 1/10) do bardzo rzadko (< 1/10 000), z wstrząsem anafilaktycznym jako najpoważniejszym i najczęściej występującym powikłaniem immunologicznym.
albumina ludzka, ból głowy, dreszcze, duszność, gorączka, migotanie przedsionków, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie, nudności, obrzęk płuc, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór hiperonkotyczny, świąd, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie smaku, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Linorion 25 mg
Lenalidomid, dostępny w preparacie Linorion w dawkach od 2,5 mg do 25 mg, wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa zależny od wskazania i schematu leczenia. Najcięższe działania niepożądane obejmują żylne choroby zakrzepowo-zatorowe (w tym zakrzepicę żył głębokich i zatorowość płucną), neutropenię 4. stopnia z gorączką neutropeniczną, zapalenie płuc, niewydolność nerek (w tym ostrą) oraz trombocytopenię 3. lub 4. stopnia. W populacji pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po ASCT, zapalenie płuc występowało u 10,6%, a zakażenia płucne u 9,4%. W innych schematach, np. lenalidomid z bortezomibem i deksametazonem, obserwowano niedociśnienie tętnicze (6,5%), zakażenia płuc (5,7%) i odwodnienie (5,0%). Częstość występowania działań niepożądanych hematologicznych jest wysoka: neutropenia 42,2-83,3%, trombocytopenia 21,5-72,3%, niedokrwistość 31,4-70,7%, co wymaga regularnej kontroli morfologii krwi i monitorowania ryzyka zakażeń.
astenia, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, biegunka, ból brzucha, ból kości, ból pleców, chłoniak grudkowy, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, kurcze mięśni, lenalidomid, lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem, leukopenia, melfalan, morfologia krwi, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, odwodnienie, rytuksymab, skurcz mięśni, świąd, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wysypka, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clefirem 14 mg
Clefirem (teriflunomid 14 mg) stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego wykazuje charakterystyczny profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań kontrolowanych placebo obejmujących 2267 pacjentów przez medianę 672 dni. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (15,7%), biegunka (13,6%), nudności (10,7%), łysienie (13,5%) oraz podwyższenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) (15%). Łysienie, najczęściej rozlane, występowało u 13,9% pacjentów (vs 5,1% placebo) i ustępowało u 87,1% po 6 miesiącach terapii. Zaburzenia czynności wątroby manifestowały się głównie łagodnym wzrostem AlAT ≤3× GGN, natomiast wartości >3× GGN i wyższe były porównywalne z placebo. Wzrost ciśnienia tętniczego skurczowego >140 mmHg obserwowano u 19,9% pacjentów (vs 15,5% placebo), a rozkurczowego >90 mmHg u 21,4% (vs 13,6% placebo). Nie odnotowano istotnego wzrostu ciężkich zakażeń (2,7% vs 2,2% placebo), choć w populacji pediatrycznej (10-17 lat) zakażenia występowały częściej (66,1% vs 45,6% placebo).
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, amylaza, biegunka, ból głowy, ciśnienie tętnicze, dyslipidemia, gamma-glutamylotransferaza, grzybica stóp, kinaza kreatynowa, lipaza, łuszczyca krostkowa, łuszczycowe zapalenie stawów, łysienie, martwicze zapalenie trzustki, mononeuropatia, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, nudności, ostre zapalenie trzustki, ostre zapalenie wątroby, parestezje, polekowe uszkodzenie wątroby, polineuropatia, posocznica, reumatoidalne zapalenie stawów, rwa kulszowa, śródmiąższowa choroba płuc, stwardnienie rozsiane rzutowe, stwardnienie rozsiane rzutowo-remisyjne, torbiel trzustki, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie oportunistyczne, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie jelita grubego, zapalenie trzustki, zespół cieśni nadgarstka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorette Invisipatch 25 mg/16 h
Nicorette Invisipatch to system transdermalny dostarczający nikotynę w dawkach 10 mg/16 h, 15 mg/16 h oraz 25 mg/16 h, stosowany w terapii wspomagającej rzucanie palenia. W trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane, zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe, które należy monitorować. Najczęstsze objawy to miejscowe reakcje skórne (świąd u 18% pacjentów), ból głowy (5,2%) oraz nudności (4,7%). Objawy odstawienia nikotyny obejmują dysforię, bezsenność, drażliwość, niepokój, bradykardię, zwiększone łaknienie, kaszel, zaparcia oraz zmiany w jamie ustnej. Reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, są rzadkie, ale wymagają natychmiastowej interwencji. Profil bezpieczeństwa plastrów jest zbliżony do innych form nikotynoterapii.
afty, anafilaksja, astenia, bezsenność, ból głowy, bradykardia, drażliwość, drgawki, duszność, dysforia, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, głód nikotynowy, hiperfagia, hiperhidroza, mialgia, nadciśnienie, nikotynowa terapia zastępcza, nudności, obrzęk naczynioruchowy, palpitacje, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień, świąd, system transdermalny nikotynowy, tachykardia, wysypka, zapalenie nosogardła, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flegatussin (0,0026 g + 2,35 g)/5 ml
Produkt leczniczy Flegatussin, zawierający bromoheksyny chlorowodorek oraz wyciągi z liścia babki lancetowatej i kwiatów dziewanny, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane są objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, bóle brzucha oraz biegunka, z potencjalnym nasileniem objawów u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka. Bardzo rzadko mogą wystąpić bóle i zawroty głowy, co wymaga szczególnej uwagi u osób starszych i wrażliwych. Reakcje nadwrażliwości, w tym rzadkie reakcje anafilaktyczne (wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, świąd), mogą pojawić się z częstością nieznaną. Rzadko obserwuje się wysypkę i pokrzywkę, natomiast ciężkie reakcje skórne, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka oraz ostra uogólniona krostkowica, występują z częstością nieznaną i stanowią poważne zagrożenie dla pacjenta.
babka lancetowata, biegunka, ból brzucha, bromoheksyny chlorowodorek, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka, działania niepożądane produktów leczniczych, działanie niepożądane, dziewanna, Flegatussin, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, świąd, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gerodaza 25 mg/ml
Przedawkowanie azacytydyny zawartej w preparacie Gerodaza (25 mg/ml) stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. W udokumentowanym przypadku przedawkowania podano dożylnie dawkę około 290 mg/m², co stanowiło niemal czterokrotność zalecanej dawki początkowej. Objawy kliniczne obejmowały biegunkę prowadzącą do zaburzeń wodno-elektrolitowych, uporczywe nudności oporne na leczenie przeciwwymiotne oraz wymioty nasilające odwodnienie i ryzyko aspiracji. Wskazane jest uzupełnianie płynów i elektrolitów, stosowanie leków przeciwwymiotnych i przeciwbiegunkowych oraz ścisłe monitorowanie stanu nawodnienia i równowagi kwasowo-zasadowej.
antidotum, azacytydyna, badanie krwi, biegunka, dawka dożylna, funkcja nerek, funkcja wątroby, leczenie wspomagające, lek przeciwwymiotny, nawodnienie dożylne, nudności, objawy kliniczne, objawy ze strony przewodu pokarmowego, odwodnienie, parametry morfologiczne, przedawkowanie leku, równowaga kwasowo-zasadowa, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Norprolac 25 mcg; 50 mcg
Lek Norprolac (chinagolid) stosowany w dawkach 25, 50 lub 75 µg może powodować działania niepożądane o różnym nasileniu, zależnym od dawki. Najczęściej (>1/10) obserwuje się jadłowstręt, który może prowadzić do niedożywienia i wymaga monitorowania stanu odżywienia pacjenta. Często (1/100 do <1/10) występują zaburzenia psychiczne, takie jak przemijająca ostra bezsenność oraz psychoza, które mogą znacząco wpływać na funkcjonowanie pacjenta i wymagać interwencji lekarza. Rzadziej (1/10 000 do <1/1 000) pojawiają się objawy ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy, senność), układu krążenia (niedociśnienie ortostatyczne z ryzykiem omdleń), układu oddechowego (upośledzenie drożności nosa), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, ból brzucha, zaparcia, biegunka), mięśniowo-szkieletowego (osłabienie mięśniowe) oraz ogólne (uczucie zmęczenia). Szczególną uwagę należy zwrócić na niedociśnienie ortostatyczne, które może prowadzić do omdleń przy zmianie pozycji ciała.
agonista dopaminy, bezsenność ostra, biegunka, ból brzucha, ból głowy, chinagolid, hiperseksualność, jadłowstręt, kompulsyjne wydawanie pieniędzy, napadowe objadanie się, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność nosa, nudności, osłabienie mięśniowe, psychoza, reakcja nadwrażliwości, senność, uzależnienie od hazardu, wymioty, zaburzenia kontroli impulsów, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Nabumeton – Działania niepożądane
Nabumeton, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10000). Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują m.in. nudności, wymioty, biegunkę, zaparcia, niestrawność, ból brzucha, a także poważne powikłania takie jak wrzody trawienne, perforacje i krwawienia, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Ponadto, nabumeton może powodować obrzęki, nadciśnienie tętnicze oraz niewydolność serca. Szczególnie niebezpieczne są ciężkie reakcje skórne (SCAR), takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz reakcje anafilaktyczne. Istotne jest także zwiększone ryzyko zdarzeń zakrzepowo-zatorowych tętnic, w tym zawału serca i udaru mózgu, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek.
anafilaksja, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, ciężka niepożądana reakcja skórna, dezorientacja, duszność, fotodermatoza, hematemeza, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, łysienie, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie żołądka, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, senność, smolisty stolec, śródmiąższowe zapalenie płuc, świąd, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie słuchu, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zaparcie, zawał serca, zawroty głowy, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fem 7 Combi faza I: 50 mcg/24 h (1,5 mg); faza II: 50 mcg/24 h (1,5 mg) + 10 mcg/24 h (1,5 mg)
Fem 7 Combi to system transdermalny zawierający estradiol półwodny (faza I) oraz estradiol półwodny z lewonorgestrelem (faza II), stosowany w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) u kobiet w okresie pomenopauzalnym. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą miejsc aplikacji i obejmują rumień, podrażnienie, obrzęk oraz świąd, które ustępują zwykle w ciągu 2-3 dni po usunięciu plastra. Ponadto, HTZ estrogenowo-progestagenowa wiąże się z podwyższonym ryzykiem nowotworów hormonozależnych, w tym raka piersi, endometrium i jajnika. Ryzyko raka piersi wzrasta wraz z czasem stosowania HTZ, przy czym monoterapia estrogenowa niesie mniejsze ryzyko niż terapia skojarzona. U kobiet z zachowaną macicą monoterapia estrogenowa zwiększa ryzyko hiperplazji i raka endometrium, które jest redukowane przez dodanie progestagenu. Metaanaliza wskazuje na względne ryzyko raka jajnika 1,43 (95% PU 1,31-1,56) u kobiet stosujących HTZ, co przekłada się na 1 dodatkowy przypadek na 2000 kobiet po 5 latach terapii w wieku 50-54 lat.
ból głowy, choroba Schönleina-Henocha, demencja, depresja, estradiol półwodny, hiperplazja endometrium, hormonalna terapia zastępcza, kamica żółciowa, lewonorgestrel, migrena, nadciśnienie, niestrawność, nowotwór jajnika, nudności, ostuda, parestezje, podrażnienie skóry, popęd płciowy, rak piersi, rumień, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, świąd, tkliwość piersi, udar mózgu, wzdęcia, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zulbex 10 mg
Rabeprazol sodowy (Zulbex), inhibitor pompy protonowej, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący najczęściej ból głowy, biegunkę, ból brzucha, astenie, wzdęcia, wysypkę oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej, które zazwyczaj mają charakter łagodny lub umiarkowany i ustępują samoistnie. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo częstych (≥1/100 do <1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000), z uwzględnieniem m.in. zaburzeń żołądkowo-jelitowych, nerwowych, reakcji skórnych, zaburzeń wątroby i nerek, a także ciężkich reakcji anafilaktycznych i skórnych (np. zespół Stevensa-Johnsona). Dodatkowo, u pacjentów długotrwale stosujących lek obserwuje się ryzyko hipomagnezemii i hiponatremii, szczególnie u osób w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności wątroby.
agranulocytoza, arytmia komorowa, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężka reakcja skórna, drgawki, dyskomfort w nadbrzuszu, dyspepsja, enzym wątrobowy, ginekomastia, hipomagnezemia, hiponatremia, infekcja górnych dróg oddechowych, inhibitor pompy protonowej, interakcja lekowa, leukopenia, majaczenie, nudności, parestezja, pokrzywka, rabeprazol sodowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, senność, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tężyczka, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia krwi, zaburzenia nerek, zaburzenia nerwowe, zaburzenia snu, zaburzenia wątroby, zaburzenia wchłaniania witaminy B12, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bosentan Sandoz GmbH 125 mg
Przedawkowanie bozentanu, stosowanego standardowo w dawce 125 mg, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, z których najistotniejszym jest znaczne niedociśnienie tętnicze wymagające aktywnego wsparcia układu sercowo-naczyniowego. W badaniach klinicznych dawki sięgały nawet 2400 mg jednorazowo u zdrowych ochotników, a u pacjentów z innymi schorzeniami stosowano do 2000 mg/dobę przez 2 miesiące. W przypadku ekstremalnego przedawkowania (10 000 mg) obserwowano objawy takie jak nudności, wymioty, zawroty głowy, pocenie się oraz niewyraźne widzenie, które ustąpiły całkowicie w ciągu 24 godzin pod warunkiem odpowiedniego leczenia podtrzymującego ciśnienie tętnicze.