nudności
Nudności to subiektywne, nieprzyjemne uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, często poprzedzające wymioty. Jest to jeden z najczęstszych objawów zgłaszanych przez pacjentów, który może towarzyszyć wielu schorzeniom, zarówno z zakresu gastroenterologii, jak i innych specjalności medycznych.
Etiologia nudności jest bardzo zróżnicowana i obejmuje choroby przewodu pokarmowego (zapalenie żołądka, chorobę wrzodową, niedrożność jelit), zaburzenia metaboliczne (cukrzycowa kwasica ketonowa, mocznica), choroby neurologiczne (migrena, wzrost ciśnienia śródczaszkowego), a także stany fizjologiczne (ciąża, choroba lokomocyjna). Nudności mogą być również działaniem niepożądanym wielu leków, w tym chemioterapeutyków, opioidów czy antybiotyków.
Diagnostyka nudności powinna uwzględniać dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz, w zależności od podejrzenia klinicznego, badania laboratoryjne i obrazowe. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową, ale często wymaga również podawania leków przeciwwymiotnych (antagonistów receptora 5-HT3, antagonistów receptora NK1, leków przeciwhistaminowych, fenotiazyn czy metoklopramidu).
U pacjentów z przewlekłymi nudnościami istotna jest ocena stanu odżywienia i nawodnienia, gdyż długotrwałe występowanie tego objawu może prowadzić do poważnych zaburzeń elektrolitowych i wyniszczenia organizmu. W przypadku nudności opornych na standardowe leczenie należy rozważyć konsultację wielospecjalistyczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Infacetamol 50 mg
Przedawkowanie paracetamolu w czopkach Infacetamol 50 mg stanowi poważne ryzyko hepatotoksyczności, prowadzącej do niewydolności wątroby, a nawet śmierci. Zatrucie przebiega dwufazowo: w pierwszej fazie, trwającej kilka do kilkunastu godzin, pojawiają się niespecyficzne objawy takie jak nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność i ogólne osłabienie. Objawy te mogą ustąpić, co nie oznacza poprawy, lecz zwiastuje rozwój uszkodzenia wątroby. W drugiej fazie, po 24-72 godzinach, obserwuje się objawy zaawansowanego uszkodzenia wątroby, takie jak rozpieranie w nadbrzuszu i żółtaczka. Kluczowym parametrem diagnostycznym jest oznaczenie stężenia paracetamolu we krwi, które w korelacji z czasem od przyjęcia leku pozwala ocenić ryzyko hepatotoksyczności na podstawie nomogramu Rumack-Matthew.
acetylocysteina, hepatotoksyczność, metionina, nadmierna potliwość, niewydolność wątroby, nudności, objawy niespecyficzne, oddział intensywnej terapii, odtrutki, osłabienie ogólne, paracetamol, powiększenie wątroby, przebieg dwufazowy, rozpieranie nadbrzusza, senność, stężenie paracetamolu, toksykologia kliniczna, uszkodzenie wątroby, wymioty, zatrucie paracetamolem, zażółcenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Vilpin Combi 5 mg + 5 mg
Lek Vilpin Combi, zawierający peryndopryl tozylan i amlodypinę bezylan, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, zwłaszcza w początkowej fazie terapii. Nie przeprowadzono specyficznych badań oceniających ten wpływ dla leku złożonego, jednak amlodypina jako składnik wykazuje umiarkowany potencjał do wywoływania działań niepożądanych takich jak zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie, znużenie i nudności, które mogą obniżać sprawność psychomotoryczną pacjenta. Dawki leku dostępne na rynku to 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg peryndoprylu tozylanu i amlodypiny bezylanu, co może wpływać na nasilenie tych objawów i wymaga indywidualnej oceny ryzyka przez lekarza.
W praktyce klinicznej lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentem potencjalne działania niepożądane wpływające na zdolności psychomotoryczne oraz zalecić zachowanie szczególnej ostrożności, zwłaszcza w pierwszych dniach lub tygodniach leczenia. W przypadku wystąpienia objawów takich jak zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie, znużenie lub nudności, pacjent powinien powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Zaleca się również dokumentowanie informacji o poinformowaniu pacjenta w dokumentacji medycznej, co stanowi ważny element zabezpieczenia prawnego. Indywidualizacja zaleceń powinna uwzględniać wiek pacjenta, choroby współistniejące oraz inne stosowane leki.
abstynencja, adaptacja do leku, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, ból głowy, choroba współistniejąca, działanie niepożądane, działanie niepożądane leku, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, nudności, peryndopryl, peryndopryl tozylanu, produkt złożony, sprawność psychomotoryczna, Vilpin Combi, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie, znużenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fitoprost 160 mg
Produkt leczniczy Fitoprost w postaci kapsułek miękkich zawiera 160 mg wyciągu z owoców Serenoa repens, pozyskiwanego metodą ekstrakcji nadkrytycznym dwutlenkiem węgla, co zapewnia wysoką jakość i bezpieczeństwo preparatu. Lek jest generalnie dobrze tolerowany, a działania niepożądane występują bardzo rzadko. Najczęściej zgłaszanym objawem są sporadyczne nudności, szczególnie przyjmowane na pusty żołądek, co sugeruje, że podawanie leku po posiłku może zmniejszyć ryzyko wystąpienia tych dolegliwości.
badanie kliniczne, bocznia piłkowana, departament monitorowania, dwutlenek węgla w warunkach nadkrytycznych, dyskomfort w górnej części brzucha, działanie niepożądane, farmakoterapia, kapsułka miękka, monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii, niepożądane działania produktów leczniczych, nudności, obserwacja porejestracyjna, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, pusty żołądek, Serenoa repens, stosunek korzyści do ryzyka, układ pokarmowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Inspra 50 mg
Analiza profilu bezpieczeństwa eplerenonu opiera się na danych z badań klinicznych EPHESUS i EMPHASIS-HF, gdzie częstość działań niepożądanych była zbliżona do placebo. Najważniejsze działania niepożądane obejmują hiperkaliemię (częstość: często), niewydolność nerek (często), zaburzenia rytmu serca takie jak migotanie przedsionków i tachykardia (często), a także niedociśnienie tętnicze i omdlenia (często). Hiperkaliemia, wynikająca z antagonizmu aldosteronu, wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek lub cukrzycą, ze względu na ryzyko zagrażających życiu arytmii. Ponadto, obserwowano zwiększoną liczbę udarów mózgu u pacjentów ≥75 lat w badaniu EPHESUS, choć różnica nie była statystycznie istotna.
antagonista aldosteronu, arytmia, badanie kliniczne, bezsenność, biegunka, eozynofilia, eplerenon, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hipertrójglicerydemia, hiponatremia, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, odwodnienie, omdlenie, tachykardia, udar mózgu, wymioty, wzdęcie, zaburzenia krwi, zaburzenia rytmu serca, zakrzepica tętnic, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rivastigmine Mylan
Stosowanie rywastygminy wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza przy zmianach dawkowania i przerwach w terapii. Po przerwaniu leczenia na ponad 3 dni zaleca się ponowne rozpoczęcie od dawki początkowej 1,5 mg dwa razy na dobę, co zmniejsza ryzyko wymiotów. W przypadku stosowania plastrów transdermalnych mogą wystąpić reakcje skórne, które zwykle mają łagodne lub umiarkowane nasilenie, jednak należy być czujnym na objawy alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, takie jak rozprzestrzenianie się zmian poza miejsce aplikacji, nasilony rumień, obrzęk, grudki, pęcherzyki oraz utrzymywanie się objawów powyżej 48 godzin po usunięciu plastra. W takich przypadkach konieczne jest przerwanie terapii systemami transdermalnymi i rozważenie zmiany na formę doustną po wykluczeniu ogólnoustrojowej reakcji alergicznej.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, biegunka, choroba Alzheimera, drżenie, grudka skórna, inhibitor cholinoesterazy, kapsułka twarda, nadciśnienie tętnicze, nudności, objawy pozapiramidowe, obrzęk, odczyn w miejscu podania, omamy, otępienie typu alzheimerowskiego, otępienie w chorobie Parkinsona, pęcherzyk skórny, pęknięcie przełyku, reakcja miejscowa, rozsiane zapalenie skóry, rumień, rywastygmina, system transdermalny rywastygminy, wodorowinian, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rivastigmin Orion
Stosowanie rywastygminy wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych, których intensywność i częstość rosną wraz z dawką. W przypadku przerwy w terapii przekraczającej 3 dni, zaleca się wznowienie leczenia od dawki 1,5 mg dwa razy na dobę, aby zminimalizować ryzyko wymiotów. Reakcje skórne w miejscu aplikacji plastrów są zwykle łagodne do umiarkowanych, jednak długotrwałe stosowanie może prowadzić do alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, które wymaga przerwania terapii. U pacjentów z alergią na rywastygminę w formie plastra możliwe jest przejście na formę doustną jedynie po ujemnym teście alergicznym i pod ścisłym nadzorem lekarskim. Należy monitorować objawy takie jak nadciśnienie tętnicze i omamy u chorych na Alzheimera oraz nasilenie objawów pozapiramidowych u pacjentów z chorobą Parkinsona, które mogą ustąpić po zmniejszeniu dawki lub wymagać przerwania leczenia.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, astma oskrzelowa, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradyarytmia, bradykardia, choroba wrzodowa żołądka, częstoskurcz torsade de pointes, dyskineza, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor cholinoesterazy, lek cholinomimetyczny, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedrożność dróg moczowych, niewydolność serca, nudności, objawy pozapiramidowe, obturacyjna choroba płuc, odwodnienie, omam, otępienie w chorobie Alzheimera, otępienie w chorobie Parkinsona, pęknięcie przełyku, rywastygmina, spowolnienie ruchowe, uogólnione alergiczne zapalenie skóry, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie chodu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dozox 4 mg
Doksazosyna, dostępna w dawce 4 mg w preparacie Dozox, jest alfa-adrenolitykiem stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego i innych schorzeń układu sercowo-naczyniowego. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak hipotonia i hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, tachykardia oraz obrzęki, które występują często (≥1/100 do <1/10) i wymagają monitorowania ciśnienia tętniczego, zwłaszcza na początku terapii. Rzadziej (≥1/1000 do <1/100) mogą pojawić się poważniejsze powikłania, jak dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego czy omdlenia, a bardzo rzadko (1/10 000 do <1/1000) bradykardia i arytmie. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego, takie jak senność, zawroty głowy i ból głowy, występują często i mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów. Występują również objawy ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności) oraz układu moczowego (częstomocz, zapalenie pęcherza), które zwykle mają łagodny przebieg, ale wymagają monitorowania w przypadku nasilenia.
Ważnym aspektem terapii doksazosyną jest konieczność systematycznego monitorowania i zgłaszania działań niepożądanych, co pozwala na optymalizację stosunku korzyści do ryzyka. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipotensji ortostatycznej, zwłaszcza u pacjentów geriatrycznych, oraz na śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, istotny w kontekście planowanych zabiegów okulistycznych. Niezbyt często obserwuje się zaburzenia czynności wątroby, dlatego zaleca się regularne badania enzymów wątrobowych podczas długotrwałej terapii. Ponadto, interakcje z innymi lekami hipotensyjnymi wymagają ostrożności. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak leukopenia, małopłytkowość czy zaburzenia hematologiczne, podkreślają konieczność monitorowania morfologii krwi. Edukacja pacjenta oraz indywidualizacja dawkowania są kluczowe dla minimalizacji ryzyka i poprawy efektów leczenia doksazosyną.
alfa-adrenolityk, arytmia, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia, częstomocz, dławica piersiowa, dna moczanowa, doksazosyna, duszność, dysuria, ginekomastia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, impotencja, kaszel, kołatanie serca, krwiomocz, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, morfologia krwi, niedokrwienie obwodowe, niedokrwistość, niestrawność, nietrzymanie moczu, nudności, obrzęk, obrzęk krtani, omdlenie, parestezja, plamica, pokrzywka, priapizm, senność, skurcz oskrzeli, suchość w ustach, świąd, szum w uszach, tachykardia, wielomocz, wsteczna ejakulacja, zaburzenie mózgowo-naczyniowe, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka i jelit, zastój żółci, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół wiotkiej tęczówki, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rulid 50 mg
Przedawkowanie roksytromycyny, substancji czynnej leku Rulid 50 mg, manifestuje się nasileniem działań niepożądanych, głównie ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka) oraz objawami neurologicznymi, takimi jak bóle i zawroty głowy. Warto podkreślić, że dawka leku powinna być ściśle przestrzegana, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby i nerek, aby uniknąć ryzyka toksyczności. Rulid 50 mg dostępny jest w formie tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej z linią podziału, co umożliwia precyzyjne dawkowanie.
antidotum, antybiotyk makrolidowy, biegunka, ból głowy, dolegliwość neurologiczna, działanie niepożądane, interwencja lekarska, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, nawodnienie dożylne, nudności, przewód pokarmowy, roksytromycyna, Rulid, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie świadomości, zawiesina doustna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bilaxten 10 mg
Bilastyna, stosowana w dawkach 10 mg u dzieci (2-11 lat) oraz 20 mg u dorosłych i młodzieży (12-17 lat), wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny z placebo. W badaniach klinicznych u dzieci najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy (2,1% vs 1,2% placebo), alergiczne zapalenie spojówek (1,4% vs 2,0%), zapalenie błony śluzowej nosa (1,0% vs 1,2%) oraz ból brzucha (1,0% vs 1,2%). U dorosłych i młodzieży przyjmujących bilastynę 20 mg najczęstsze działania niepożądane to ból głowy (4,01% vs 3,38% placebo), senność (3,06% vs 2,86%), zawroty głowy (0,83% vs 0,59%) oraz zmęczenie (0,83% vs 1,32%). Działania te występowały z podobną częstością w grupach placebo, co potwierdza dobrą tolerancję leku.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, alergiczne zapalenie spojówek, arytmia zatokowa, bezsenność, biegunka, bilastyna, blok prawej odnogi, ból brzucha, ból głowy, ból nadbrzusza, częstoskurcz, duszność, dyskomfort jamy brzusznej, kołatanie serca, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk warg, opryszczka twarzy, podrażnienie oka, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość jamy ustnej, świąd, szumy uszne, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, utrata świadomości, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wyprysk, wzmożone pragnienie, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alliomint 300 mg
Produkt leczniczy Alliomint 300 mg zawiera wyciąg z Allium sativum L., bulbus, z co najmniej 0,6 mg allicyny na tabletkę. Profil bezpieczeństwa preparatu cechuje się niskim ryzykiem poważnych działań niepożądanych, które występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Do najczęstszych działań niepożądanych należą podrażnienia przewodu pokarmowego, manifestujące się dyskomfortem w jamie brzusznej, nudnościami, zgagą, wzdęciami oraz biegunką, a także reakcje alergiczne, takie jak wysypka, świąd, obrzęk i w skrajnych przypadkach trudności w oddychaniu. Zaleca się rozważenie przerwania leczenia lub redukcji dawki oraz przyjmowanie leku podczas posiłku w przypadku objawów ze strony przewodu pokarmowego. W przypadku reakcji alergicznych konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i konsultacja medyczna.
allicyna, Alliomint, anafilaksja, bezpieczeństwo farmakoterapii, biegunka, cebula czosnku, dyskomfort w jamie brzusznej, niepożądane działania produktów leczniczych, nudności, obrzęk, podrażnienie przewodu pokarmowego, reakcja alergiczna, świąd, trudności w oddychaniu, wysypka skórna, wzdęcia, zaburzenia przewodu pokarmowego, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Canephron N
Lek Canephron N, zawierający wyciąg z ziela tysiącznika, korzenia lubczyku oraz liścia rozmarynu w równych proporcjach 1:1:1, jest stosowany doustnie w formie kropli lub płynu. Pomimo naturalnego składu, u pacjentów mogą wystąpić działania niepożądane, z których najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty oraz biegunka, klasyfikowane jako często występujące (≥1/100 do <1/10). Reakcje alergiczne i nadwrażliwości, objawiające się wysypką, świądem, dusznością czy obrzękiem, mają częstość nieznaną i wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Objawy żołądkowo-jelitowe zazwyczaj ustępują samoistnie lub po redukcji dawki.
alkoholizm, biegunka, Canephron N, choroba wątroby, duszność, działanie niepożądane, etanol, klasyfikacja MedDRA, korzeń lubczyku, liść rozmarynu, nudności, objawy skórne, obrzęk, padaczka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, wysypka, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ziele tysiącznika - Leksykon substancji czynnych
Czerwiec kaktusowy – Przedawkowanie
Czerwiec kaktusowy (Dactylopius coccus) w preparacie homeopatycznym MALIA Kaszel występuje w rozcieńczeniu D6, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych wynikających z samej substancji czynnej. Główne zagrożenia związane z przedawkowaniem dotyczą jednak substancji pomocniczych, zwłaszcza sorbitolu, którego dawka w pojedynczej dawce 10 ml wynosi 8,64 g. Nadmierne spożycie preparatu może prowadzić do efektu osmotycznego w jelitach, manifestującego się działaniem przeczyszczającym oraz zaburzeniami trawienia, takimi jak wzdęcia, nudności i dyskomfort w jamie brzusznej. Dokładne dawki toksyczne nie zostały określone, jednak ryzyko działań niepożądanych wzrasta proporcjonalnie do przekroczenia zalecanej dawki.
antidotum, biegunka, charakterystyka produktu leczniczego, czerwiec kaktusowy, dawka toksyczna, dyskomfort brzuszny, działanie niepożądane, efekt osmotyczny, elektrolit, fermentacja jelitowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, luźny stolec, nudności, objaw niepożądany, przewód pokarmowy, rozcieńczenie homeopatyczne, sorbitol, środek przeczyszczający, środek przeczyszczający osmotyczny, substancja czynna, wzdęcie, zaburzenie trawienne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ketoflix 50 mg
Przedawkowanie ketoprofenu w preparacie Ketoflix (50 mg ketoprofenu z lizyną) może prowadzić do objawów o różnym nasileniu, od łagodnych do ciężkich. Doświadczenia kliniczne wskazują, że dawki sięgające 2,5 g (50-krotność pojedynczej dawki) mogą wywołać objawy takie jak letarg, senność, nudności, wymioty, bóle brzucha i głowy, zawroty głowy oraz biegunkę, które mają charakter łagodny do umiarkowanego. W przypadkach znacznego przedawkowania obserwuje się ciężkie objawy zagrażające życiu, takie jak niedociśnienie tętnicze, depresja oddechowa oraz krwawienia z przewodu pokarmowego. Warto podkreślić, że nie istnieje specyficzna odtrutka na ketoprofen, co wymaga szybkiego wdrożenia leczenia objawowego i podtrzymującego.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból nadbrzusza, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, hemodializa, hipoksemia, ketoprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwasica, letarg, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, nudności, senność, wymioty, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Glukonian wapnia – Działania niepożądane
Glukonian wapnia, będący substancją czynną preparatu Calcium Gluconicum Farmapol (500 mg glukonianu wapnia zawierającego 45 mg jonów wapnia), może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony przewodu pokarmowego, takie jak wzdęcia, zaparcia i biegunka. Najpoważniejszym powikłaniem jest hiperkalcemia, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek lub przy stosowaniu dużych dawek. Objawy hiperkalcemii obejmują anoreksję, nudności, wymioty, osłabienie mięśniowe, poliurię oraz ryzyko odkładania się wapnia w tkankach, co może prowadzić do kamicy nerkowej, zwapnień naczyń i tkanek miękkich. Częstość występowania działań niepożądanych jest różna, od niezbyt częstych do bardzo rzadkich, zależnie od rodzaju objawu i czynników ryzyka.
anoreksja, biegunka, ból brzucha, Calcium Gluconicum Farmapol, działanie niepożądane, farmakoterapia, glukonian wapnia, hiperkalcemia, kamica nerkowa, niewydolność nerek, nudności, odwodnienie, osłabienie mięśniowe, poliuria, produkt leczniczy, przewód pokarmowy, stężenie wapnia we krwi, wymioty, wzdęcia, zaburzenia gospodarki wapniowo-fosforanowej, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcia, złogi wapniowe, zwapnienia tkanek miękkich - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Triveram 40 mg + 10 mg + 10 mg
Preparat Triveram, zawierający atorwastatynę, peryndopryl oraz amlodypinę, może potencjalnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, głównie ze względu na działanie amlodypiny oraz hipotensyjne efekty peryndoprylu. Atorwastatyna nie wykazuje istotnego wpływu na funkcje poznawcze i motoryczne, natomiast peryndopryl może powodować zawroty głowy i osłabienie związane z obniżeniem ciśnienia tętniczego, szczególnie w początkowej fazie terapii lub przy jednoczesnym stosowaniu innych leków przeciwnadciśnieniowych. Amlodypina może wywoływać objawy takie jak zawroty głowy, bóle głowy, zmęczenie i nudności, które mogą zaburzać koncentrację i czas reakcji pacjenta.
amlodypina, antagonista wapnia, atorwastatyna, ból głowy, ciśnienie tętnicze, efekt hipotensyjny, hipotensja, hipotensja ortostatyczna, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek przeciwnadciśnieniowy, nudności, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, peryndopryl, statyna, terapia skojarzona, Triveram, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tolperison NeuroPharma 150 mg
Przedawkowanie tolperyzonu chlorowodorku, substancji czynnej leku Tolperison NeuroPharma, wymaga szczególnej uwagi ze względu na potencjalne objawy obejmujące układ nerwowy, sercowo-naczyniowy oraz oddechowy. Tolperyzon charakteryzuje się szerokim indeksem terapeutycznym, co zmniejsza ryzyko ciężkich powikłań przy nieznacznym przekroczeniu dawki. W populacji pediatrycznej dawki do 600 mg/dobę nie wywoływały ciężkiej toksyczności, a objawy ograniczały się do rozdrażnienia przy dawkach 300-600 mg/dobę. Typowe symptomy przedawkowania to senność, nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, tachykardia, nadciśnienie tętnicze, bradykinezja oraz zawroty głowy. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić napady drgawkowe, depresja oddechowa, bezdech oraz śpiączka, co wskazuje na potencjalnie zagrażający życiu charakter znacznego przedawkowania.
bezdech, ból nadbrzusza, bradykinezja, ciśnienie tętnicze, depresja oddechowa, indeks terapeutyczny, leczenie objawowe, leczenie przeciwdrgawkowe, nadciśnienie tętnicze, napady drgawkowe, nudności, objawy neurologiczne, objawy oddechowe, objawy przewodu pokarmowego, objawy sercowo-naczyniowe, objawy żołądkowo-jelitowe, odtrutka, saturacja krwi, senność, śpiączka, tachykardia, tolperyzon chlorowodorek, wymioty, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Sodu tetradecylu siarczan – Działania niepożądane
Sodu tetradecylu siarczan, substancja czynna preparatu Fibrovein stosowanego w skleroterapii żylaków, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, zależnie od formy podania (płyn lub pianka). Najczęstsze objawy to ból w miejscu wkłucia, pokrzywka, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych (częstość: płyn – często, pianka – bardzo często) oraz tymczasowa pigmentacja skóry (płyn – niezbyt często, pianka – często). Bardzo rzadko obserwuje się poważne powikłania, takie jak wstrząs anafilaktyczny, zatorowość płucna, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, a także martwica tkanek i zgorzel, zwłaszcza w przypadku przypadkowego wstrzyknięcia do tętnicy (np. tętnicy piszczelowej tylnej powyżej kostki przyśrodkowej), co może prowadzić do amputacji kończyny. Działania niepożądane neurologiczne (migrena, parestezje, przemijający atak niedokrwienny) oraz reakcje wazowagalne występują rzadziej, ale są istotne klinicznie. Zaleca się stosowanie najniższego skutecznego stężenia preparatu, aby minimalizować ryzyko powikłań.
amputacja kończyny, astma, biegunka, ból głowy, ból w miejscu wkłucia, duszność, gorączka, kołatanie serca, martwica skóry, martwica tkanek, migrena, mroczki migocące, nudności, parestezje, pigmentacja skóry, pokrzywka, pokrzywka uogólniona, preparat Fibrovein, przemijający atak niedokrwienny, reakcja alergiczna, reakcja wazowagalna, rumień, skleroterapia żylaków, skurcz tętnicy, sodu tetradecylu siarczan, tętnica piszczelowa tylna, ucisk w klatce piersiowej, udar mózgu, uderzenia gorąca, uszkodzenie nerwu, wstrząs anafilaktyczny, wstrzyknięcie dotętnicze, wymioty, wynaczynienie leku, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie skóry, zapaść krążeniowa, zatorowość płucna, zgorzel - Leksykon substancji czynnych
Acetylocysteina – Działania niepożądane
Acetylocysteina, stosowana jako mukolityk oraz antidotum w zatruciu paracetamolem, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Do najczęstszych należą dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha oraz zapalenie jamy ustnej (częstość niezbyt częsta, tj. ≥1/1000 do <1/100 pacjentów). Reakcje nadwrażliwości, w tym świąd, pokrzywka, wysypka i obrzęk naczynioruchowy, występują niezbyt często, natomiast bardzo rzadko (częstość <1/10 000) mogą pojawić się ciężkie reakcje alergiczne, takie jak wstrząs anafilaktyczny czy zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (zespół Lyella), które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Niezbyt często obserwuje się także objawy ze strony układu nerwowego (ból głowy), układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, niedociśnienie tętnicze) oraz układu oddechowego (duszność, skurcz oskrzeli), szczególnie u pacjentów z astmą oskrzelową lub chorobami serca.
acetylocysteina, agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężka reakcja skórna, duszność, gorączka, hiperamonemia, hiperwentylacja, krwotok, lek przeciwzakrzepowy, nadreaktywność oskrzeli, niedociśnienie tętnicze, niedotlenienie, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, sinica, skurcz oskrzeli, środek mukolityczny, świąd, szumy uszne, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wyprysk, wysypka, zaburzenia wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie żyły, zatrucie paracetamolem, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Palifren Long 150 mg / 100 mg
Palifren Long to preparat zawierający palmitynian paliperydonu w dawkach 150 mg (234 mg substancji czynnej) oraz 100 mg (156 mg substancji czynnej), podawany w formie zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. W trakcie badań klinicznych najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były m.in. bezsenność, ból głowy, lęk, infekcje górnych dróg oddechowych, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, parkinsonizm, zwiększenie masy ciała, akatyzja, sedacja/senność, nudności, zaparcia, zawroty głowy, drżenie, ból mięśniowo-szkieletowy oraz dystonia. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy pozapiramidowe, takie jak akatyzja i sedacja, które wykazują zależność od dawki, co wymaga indywidualizacji terapii. Ponadto, istotne jest monitorowanie parametrów metabolicznych ze względu na ryzyko hiperglikemii i przyrostu masy ciała, a także poziomu prolaktyny z uwagi na możliwość wystąpienia hiperprolaktynemii i jej powikłań, takich jak zaburzenia miesiączkowania, mlekotok czy ginekomastia.
akatyzja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, brak miesiączki, cukrzyca typu 2, częstoskurcz, drżenie, dyskineza, dystonia, ginekomastia, grzybica paznokci, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, infekcja górnych dróg oddechowych, lęk, mlekotok, neutropenia, niedokrwistość, nudności, objawy pozapiramidowe, palmitynian paliperydonu, parkinsonizm, pobudzenie, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, sedacja, trombocytopenia, wymioty, zaburzenia libido, zakażenie dróg moczowych, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zaparcie, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, zawroty głowy, zmęczenie, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tolperison NeuroPharma 150 mg
Profil bezpieczeństwa tolperyzonu został oceniony na podstawie danych od ponad 12 000 pacjentów. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane dotyczą układów: skóry i tkanki podskórnej, ogólnoustrojowego, nerwowego oraz przewodu pokarmowego. Reakcje nadwrażliwości stanowią około 50-60% wszystkich zgłoszeń, zwykle mają łagodny przebieg, choć odnotowano rzadkie przypadki zagrażające życiu, takie jak wstrząs anafilaktyczny. Częstość działań niepożądanych klasyfikuje się jako niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana. Do najważniejszych działań należą: alergiczne zapalenie skóry, świąd, pokrzywka, bóle i zawroty głowy, senność, dyskomfort w jamie brzusznej, biegunka, zaparcia, dławica piersiowa, tachykardia, bradykardia, niedociśnienie oraz obrzęk naczynioruchowy o nieznanej częstości, zidentyfikowany po wprowadzeniu leku do obrotu.
alergiczne zapalenie skóry, anoreksja, astenia, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, bradykardia, depresja, dezorientacja, dławica piersiowa, drgawki, duszność, dysfagia, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, kołatanie serca, krwawienie z nosa, letarg, leukocyt, mimowolne oddawanie moczu, nadmierna potliwość, niedociśnienie, niedokrwistość, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osłabienie mięśni, osteopenia, płytki krwi, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, stężenie bilirubiny, stężenie kreatyniny, suchość w jamie ustnej, świąd, szum w uszach, tachykardia, tolperyzon, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie czucia, zaburzenie koncentracji, zaburzenie snu, zaparcie, zawroty głowy, złe samopoczucie, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Azacytydyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie azacytydyny, choć rzadko opisywane, stanowi poważne zagrożenie kliniczne wymagające natychmiastowej interwencji i ścisłego monitorowania pacjenta. W literaturze medycznej udokumentowano jedynie pojedynczy przypadek przedawkowania, w którym pacjent otrzymał dożylnie dawkę około 290 mg/m² powierzchni ciała, co stanowiło niemal 4-krotność zalecanej dawki początkowej. Objawy kliniczne obejmowały przede wszystkim dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności i wymioty. Ze względu na mechanizm działania azacytydyny, istnieje również ryzyko wystąpienia potencjalnych zaburzeń hematologicznych, w tym leukopenii, trombocytopenii, neutropenii oraz pancytopenii, które mogą wynikać z toksycznego wpływu leku na szpik kostny.
antidotum, badania biochemiczne, badanie krwi, biegunka, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, dawka dożylna, działanie toksyczne, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, leukopenia, liczba neutrofilów, monitorowanie pacjenta, morfologia krwi z rozmazem, morfologia z rozmazem, natychmiastowa interwencja, neutropenia, nudności, odtrutka, pancytopenia, parametry hematologiczne, płytki krwi, przedawkowanie azacytydyny, przetoczenie preparatów krwiopochodnych, supresja szpiku kostnego, trombocytopenia, wymioty, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Efavirenz + Emtricitabine + Tenofovir disoproxil Aurovitas 600 mg + 200 mg + 245 mg
Produkt leczniczy Efavirenz + Emtricitabine + Tenofovir disoproxil Aurovitas zawiera efawirenz 600 mg, emtrycytabinę 200 mg oraz tenofowir dizoproksyl 245 mg w formie tabletek powlekanych. W badaniu klinicznym AI266073 (n=460) najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi w ciągu 48 tygodni były zaburzenia psychiczne (16%), układu nerwowego (13%) oraz żołądkowo-jelitowe (7%). Istotne klinicznie działania niepożądane obejmują ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy), poważne zaburzenia neurologiczne i psychiczne (ciężka depresja, zgony samobójcze, psychozy, napady drgawek), ciężkie zaburzenia czynności wątroby, zapalenie trzustki oraz kwasicę mleczanową, która może prowadzić do zgonu. Ponadto, rzadkie przypadki zaburzeń czynności nerek, w tym zespół Fanconiego, mogą skutkować zaburzeniami kości i zwiększonym ryzykiem złamań, co wymaga regularnego monitorowania funkcji nerek u pacjentów leczonych tym preparatem.
astenia, białkomocz, biegunka, ból głowy, depresja, dyspepsja, ginekomastia, hipercholesterolemia, hipertrójglicerydemia, hipofosfatemia, jadłowstręt, koinfekcja HIV-HBV, kwasica mleczanowa, mialgia, miopatia, moczówka prosta pochodzenia nerkowego, myśli samobójcze, napad drgawkowy, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, obniżenie libido, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, ostra martwica cewek nerkowych, ostre zapalenie wątroby, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rozmiękanie kości, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość jamy ustnej, szumy uszne, wysypka krostkowa, wysypka pęcherzykowo-pęcherzowa, zaburzenie czynności kanalika bliższego nerki, zaburzenie czynności nerki, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie mowy, zaburzenie urojeniowe, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół Fanconiego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ovulan 75 mcg
Przedawkowanie dezogestrelu w dawce 75 mikrogramów, stosowanego w tabletkach powlekanych Ovulan, nie wiąże się z wystąpieniem ciężkich ani zagrażających życiu działań niepożądanych. Objawy kliniczne przedawkowania obejmują nudności, wymioty oraz niewielkie, przejściowe krwawienia z pochwy, zwłaszcza u młodych pacjentek. Symptomatologia ta jest zazwyczaj samoograniczająca się i ustępuje w ciągu 24-48 godzin bez konieczności intensywnego leczenia. Dotychczasowe dane kliniczne nie wskazują na ryzyko długotrwałych następstw ani poważnych powikłań zdrowotnych po przyjęciu wielokrotnej dawki leku.
antidotum, dezogestrel, działanie niepożądane, konsultacja ginekologiczna, krwawienie maciczne, krwawienie z dróg rodnych, krwawienie z pochwy, leczenie objawowe, nawodnienie doustne, nawodnienie dożylne, nudności, objawy gastryczne, parametry życiowe, postępowanie terapeutyczne, tabletki powlekane, wymioty, wyrównanie elektrolitów, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ginkofar Extra 240 mg
Preparat Ginkofar Extra zawiera 240 mg kwantyfikowanego suchego wyciągu z liści miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba L.) i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane według System Organ Class (SOC). Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego, gdzie ból głowy występuje bardzo często (≥1/10), a zawroty głowy często (≥1/100 do <1/10). Ze strony przewodu pokarmowego często (≥1/100 do <1/10) występują biegunka, bóle brzucha, nudności i wymioty. Działania te zwykle ustępują po odstawieniu leku lub zmniejszeniu dawki. Ze względu na właściwości hamujące agregację płytek krwi, istnieje ryzyko krwawień z oczu, nosa, przewodu pokarmowego oraz naczyń mózgowych, choć częstość tych zdarzeń jest nieznana. Ryzyko krwawień wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwpłytkowych lub przeciwzakrzepowych.
acenokumarol, agregacja płytek krwi, biegunka, ból brzucha, ból głowy, epistaxis, Ginkofar Extra, krwawienie mózgowe, krwawienie z oka, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, miłorzęb japoński, nadwrażliwość, nudności, obrzęk, rumień, świąd, System Organ Class, warfaryna, wstrząs alergiczny, wymioty, wysypka, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – AuroBetina 24 mg
Przedawkowanie betahistyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku AuroBetina, może prowadzić do objawów o różnym nasileniu, zależnym od dawki oraz współistniejącego stosowania innych leków. Dawki do 640 mg wywołują głównie łagodne do umiarkowanych objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, ból brzucha i niestrawność. Objawy neurologiczne, w tym senność, ataksja oraz napady drgawkowe, pojawiają się przy dawkach przekraczających zakres terapeutyczny i mogą mieć charakter umiarkowany do ciężkiego. Wystąpienie wymiotów, niestrawności, ataksji i napadów drgawkowych może nastąpić niezależnie od dawki.
arytmia, ataksja, betahistyna dichlorowodorek, ból brzucha, drgawki, leczenie objawowe, napad drgawkowy, niedotlenienie tkanek, niestrawność, niewydolność krążenia, niewydolność oddechowa, nudności, objawy niepożądane, płukanie żołądka, powikłanie płucne, powikłanie sercowe, umyślne przedawkowanie, wymioty, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia oddychania, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon substancji czynnych
Ambrisentan – Przedawkowanie
Ambrisentan, stosowany w dawkach terapeutycznych 5 mg i 10 mg (dostępnych w postaci tabletek powlekanych Ambrisentan AOP), może wywoływać objawy przedawkowania przy dawkach znacznie przekraczających zalecane, tj. 50-100 mg. Do najczęstszych objawów należą ból głowy, uderzenia gorąca, zawroty głowy, nudności oraz obrzęk błony śluzowej nosa. Szczególnie niebezpiecznym skutkiem przedawkowania jest hipotonia tętnicza, wynikająca z antagonizmu receptorów endotelinowych przez ambrisentan, co może prowadzić do zagrożenia życia. W praktyce klinicznej należy uwzględnić sumaryczne dawki wszystkich preparatów zawierających ambrisentan, w tym także dostępnych dawek 2,5 mg i 7,5 mg.
ambrisentan, ból głowy, dawka terapeutyczna, hipotonia, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, monitorowanie parametrów, nadciśnienie płucne, nudności, obrzęk błony śluzowej nosa, odtrutka, parametry hemodynamiczne, przedawkowanie ambrisentanu, tabletki powlekane, uderzenia gorąca, układ sercowo-naczyniowy, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levosimendan Kalceks 2,5 mg/ml
Lewozymendan, stosowany w ostrej niewydolności serca jako lek o działaniu inotropowym dodatnim i rozszerzającym naczynia, wykazuje istotny profil działań niepożądanych, które zostały szczegółowo opisane w badaniach klinicznych REVIVE i SURVIVE. Działania niepożądane występowały u 18-53% pacjentów, z najczęstszymi incydentami takimi jak tachykardia komorowa (≥10%), niedociśnienie tętnicze (≥10%), ból głowy (≥10%), migotanie przedsionków (1-10%), dodatkowe skurcze komorowe (1-10%) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, zaparcia, biegunka, wymioty w zakresie 1-10%). Hipokaliemia (1-10%) stanowi istotne ryzyko ze względu na możliwość nasilenia arytmii i interakcji z glikozydami nasercowymi. Ponadto, obserwowano pogorszenie niewydolności serca i zmniejszenie stężenia hemoglobiny (1-10%), co wymaga ścisłej kontroli klinicznej.
arytmia, bezsenność, biegunka, ból głowy, choroba niedokrwienna serca, dobutamina, dodatkowe skurcze, dodatkowe skurcze komorowe, działanie inotropowe, EKG, glikozydy nasercowe, hipokaliemia, lewozymendan, migotanie komór, migotanie przedsionków, morfologia krwi, nagły zgon sercowy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie narządów, niedokrwistość, niewydolność serca, nudności, ostra niewydolność serca, ostra niewyrównana niewydolność serca, rozszerzenie naczyń krwionośnych, tachykardia, tachykardia komorowa, wymioty, zaburzenia defekacji, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie rytmu serca, zaparcia, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tersilat 10 mg/g
Przedawkowanie terbinafiny w formie aerozolu na skórę jest mało prawdopodobne ze względu na niskie wchłanianie ogólnoustrojowe, jednak spożycie doustne preparatu Tersilat (30 ml zawierające 300 mg terbinafiny chlorowodorku) odpowiada dawce zbliżonej do pojedynczej tabletki 250 mg terbinafiny. Produkt zawiera także 28,87% v/v etanolu oraz 350 mg/g glikolu propylenowego, co może nasilać objawy przedawkowania i powodować dodatkowe działania niepożądane, zwłaszcza u dzieci, osób z chorobami wątroby lub uzależnionych od alkoholu. Objawy przedawkowania obejmują ból głowy, nudności, ból brzucha oraz zawroty głowy, wynikające zarówno z działania terbinafiny, jak i substancji pomocniczych.
ból brzucha, ból głowy, choroba wątroby, dawka doustna, dolegliwości układu pokarmowego, działanie niepożądane, glikol propylenowy, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, nudności, objaw niepożądany, obserwacja medyczna, odruch wymiotny, Ośrodek Informacji Toksykologicznej, ośrodek kontroli zatruć, ośrodkowy układ nerwowy, podrażnienie błony śluzowej żołądka, ryzyko przedawkowania, spożycie doustne, stosowanie zewnętrzne, terbinafina chlorowodorek, uzależnienie od alkoholu, wchłanianie ogólnoustrojowe, węgiel aktywny, zaburzenia równowagi, zastosowanie miejscowe, zawartość alkoholu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eginilla 30 mg
Octan uliprystalu, substancja czynna leku Eginilla 30 mg w formie tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa oceniony w badaniach klinicznych na 4718 kobiet, w tym 2637 w fazie III. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to bóle głowy, nudności, bóle brzucha oraz bolesne miesiączkowanie, o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego. Działania te sklasyfikowano według MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥1/10000 do <1/1000). Wśród objawów często występują zaburzenia nastroju, bóle głowy, nudności i bóle brzucha, natomiast rzadziej obserwuje się m.in. zawroty głowy, zmiany skórne, bóle mięśniowe oraz zaburzenia miesiączkowania, w tym krwawienia międzymiesiączkowe trwające średnio 2,4 dnia, które u 88,2% pacjentek były skąpe. Warto podkreślić, że 74,6% kobiet miało krwawienie miesiączkowe w przewidywanym terminie lub z odchyleniem do 7 dni, natomiast u 4% odnotowano opóźnienie miesiączki o ponad 20 dni.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bolesne miesiączkowanie, dyspareunia, krwawienie międzymiesiączkowe, mdłości, migrena, niestrawność, nudności, octan uliprystalu, omdlenie, pokrzywka, świąd, światłowstręt, terminologia MedDRA, torbiel jajnika, trądzik, upławy, wzdęcie, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie emocjonalne, zaburzenie nastroju, zaburzenie smaku, zapalenie pochwy, zawrót głowy, zespół napięcia przedmiesiączkowego, zmiana libido - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hypnomidate 2 mg/ml
Ocena bezpieczeństwa leku Hypnomidate (etomidat) w dawce 2 mg/ml opiera się na danych od 812 pacjentów z czterech otwartych badań klinicznych stosujących go do indukcji znieczulenia ogólnego. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były dyskinezy (10,3%) oraz ból żył (7,6%). Dyskinezy manifestowały się mimowolnymi ruchami mięśniowymi, głównie w pierwszych minutach po indukcji, a mioklonie występowały często jako krótkotrwałe skurcze mięśni. Ból żył, związany z właściwościami fizykochemicznymi roztworu, pojawiał się podczas wstrzykiwania i mógł prowadzić do zakrzepowego zapalenia żył (niezbyt często). Inne działania niepożądane obejmowały depresję oddechową (niezbyt często), reakcje alergiczne (rzadko) i anafilaktyczne (bardzo rzadko), nudności/wymioty oraz przejściową hipotensję (często). Szczególną uwagę zwraca potencjalna supresja nadnerczy o nieznanej częstości, istotna zwłaszcza przy wielokrotnym podawaniu, wynikająca z hamowania enzymu 11-β-hydroksylazy, co może zaburzać odpowiedź na stres u pacjentów krytycznie chorych.
bezdech, ból żył, depresja oddechowa, dyskineza, etomidat, hipotensja, hipowolemia, kortyzol, mioklonia, niewydolność krążeniowo-oddechowa, niewydolność nadnerczy, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, padaczka, premedykacja, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, supresja nadnerczy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia drgawkowe, zaburzenia hemodynamiczne, zakrzepowe zapalenie żył, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mirtor 15 mg
Mirtor, zawierający mirtazapinę w dawkach 15 mg, 30 mg i 45 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które mogą być trudne do odróżnienia od objawów samej depresji. Najczęściej (>5%) obserwuje się senność, uspokojenie, suchość w ustach, zwiększenie masy ciała i apetytu, zawroty głowy oraz zmęczenie. Istotnym zagrożeniem są ciężkie reakcje skórne (SCAR), takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, złuszczające zapalenie skóry, DRESS, pęcherzowe zapalenie skóry oraz rumień wielopostaciowy, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Ponadto, podczas terapii mogą nasilać się objawy lęku, bezsenności, a także pojawiać się myśli i zachowania samobójcze. Zmniejszenie dawki niekoniecznie łagodzi objawy sedacji, ale może obniżyć skuteczność przeciwdepresyjną. W przypadku ciężkich działań niepożądanych zwykle konieczne jest odstawienie leku, co prowadzi do poprawy stanu pacjenta.
agranulocytoza, agresja, akatyzja, aspartam, bezsenność, biegunka, depresja, depresja szpiku kostnego, drgawki miokloniczne, dysfagia, dyzartria, eozynofilia, granulocytopenia, hiperkinezja, hipoestezja jamy ustnej, hiponatremia, koszmary senne, lęk, lek przeciwdepresyjny, mania, mirtazapina, myśli samobójcze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niepokój psychoruchowy, nudności, obrzęk obwodowy, omamy, omdlenie, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, podwyższone aminotransferazy, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, senność, somnambulizm, splątanie, suchość w ustach, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zachowanie samobójcze, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Velaxin ER 150 mg 150 mg
Velaxin ER 150 mg (wenlafaksyna) w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu zawiera 150 mg wenlafaksyny (169,68 mg chlorowodorku wenlafaksyny) oraz 36 mg sodu na kapsułkę, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane (≥1/10) to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy i pocenie się, w tym poty nocne. Wśród poważnych działań niepożądanych odnotowano zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, neutropenia, trombocytopenia) o nieznanej częstości, a także reakcje anafilaktyczne (≥1/100 do <1/10), które stanowią zagrożenie życia. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obserwowano zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH) oraz hiperprolaktynemię, natomiast rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) hiponatremię i zmniejszenie apetytu, co wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza u osób starszych ze względu na ryzyko powikłań neurologicznych.
agranulocytoza, akatyzja, ataksja, ból głowy, chlorowodorek wenlafaksyny, drgawki, drżenie, dysgeuzja, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, hiperprolaktynemia, hipertermia, hiponatremia, mioklonie, mlekotok, myśli samobójcze, nadmierne pocenie, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, nudności, omdlenie, pancytopenia, parestezje, reakcja anafilaktyczna, senność, SIADH, SNRI, SSRI, suchość jamy ustnej, trombocytopenia, wenlafaksyna, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Capecitabine Glenmark 500 mg
Ocena wpływu kapecytabiny zawartej w leku Capecitabine Glenmark (dawki 150 mg lub 500 mg) na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn wskazuje na efekt niewielki do umiarkowanego. Kluczowe działania niepożądane, które mogą upośledzać funkcje psychomotoryczne, to zawroty głowy, uczucie zmęczenia oraz nudności. Zawroty głowy mogą zaburzać percepcję przestrzenną i wydłużać czas reakcji, zmęczenie obniża koncentrację i refleks, a nudności powodują dyskomfort i rozproszenie uwagi. Objawy te mogą występować zwłaszcza w początkowej fazie terapii i mogą być nasilone przez jednoczesne stosowanie innych leków o działaniu ośrodkowym lub spożycie alkoholu.
bezpieczeństwo farmakoterapii, dyskomfort, działanie ośrodkowe, kapecytabina, nudności, objawy niepożądane, senność, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, tabletka powlekana, wydłużony czas reakcji, zaburzenia koncentracji, zaburzenia percepcji, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Herbion na kaszel mokry 7 mg/ml
Produkt leczniczy Herbion na kaszel mokry w postaci syropu (7 mg/ml) zawiera suchy wyciąg z liści bluszczu (Hedera helix L.) jako substancję czynną. Działania niepożądane tego preparatu zostały sklasyfikowane według częstości występowania, jednak w przypadku Herbionu większość działań niepożądanych ma częstość nieznaną. Zidentyfikowano reakcje alergiczne (pokrzywka, wysypka, duszność, reakcja anafilaktyczna) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka). W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych zaleca się natychmiastowe przerwanie leczenia i konsultację lekarską. W 5 ml syropu znajduje się 1750 mg sorbitolu, 10 mg sodu benzoesanu oraz 0,5 mg etanolu, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją tych substancji lub przeciwwskazaniami do ich stosowania.
benzoesan sodu, biegunka, bluszcz pospolity, duszność, dyspnea, kaszel mokry, monitorowanie pacjenta, nietolerancja sorbitolu, nudności, ograniczenie dietetyczne, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, sorbitol, wyciąg z liści bluszczu, wymioty, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zmiana skórna - Leksykon substancji czynnych
Aethusa cynapium – Wskazania do stosowania
Aethusa cynapium, obecna w homeopatycznym preparacie Vomitusheel w rozcieńczeniu D4 i stanowiąca 10% składu, jest stosowana głównie jako składnik leków wspomagających terapię nudności o różnej etiologii. Preparat ten, dostępny w formie doustnych kropli, zawiera również 35% etanolu (v/v), co należy uwzględnić przy zalecaniu pacjentom z chorobami wątroby, kobietom w ciąży oraz osobom z problemem uzależnienia od alkoholu. Aethusa cynapium działa synergistycznie z innymi substancjami homeopatycznymi, takimi jak Psychotria ipecacuanha D4, Strychnos nux-vomica D4, Apomorphinum hydrochloricum D6, Colchicum autumnale D6 oraz Strychnos ignatii D6, tworząc kompleksowy preparat ukierunkowany na łagodzenie objawów dysfunkcji przewodu pokarmowego, zwłaszcza nudności.
Aethusa cynapium, Apomorphinum hydrochloricum, biodostępność substancji czynnej, blekot pospolity, choroba wątroby, Colchicum autumnale, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, homeopatyczny produkt leczniczy, krople doustne, lek homeopatyczny, nietolerancja pokarmowa, nudności, nudności o różnej etiologii, preparat Vomitusheel, preparat wieloskładnikowy, przewód pokarmowy, Psychotria ipecacuanha, rozcieńczenie D4, Strychnos ignatii, Strychnos nux vomica, wymioty, zaburzenie trawienia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Cytykolina – Działania niepożądane
Cytykolina (CDP-cholina) jest endogennym związkiem kluczowym dla syntezy fosfolipidów błon komórkowych, szczególnie w tkance nerwowej, i znajduje zastosowanie w terapii chorób ośrodkowego układu nerwowego. Profil bezpieczeństwa cytykoliny jest korzystny, a działania niepożądane występują bardzo rzadko (<1/10 000). Najczęściej zgłaszane objawy obejmują bóle i zawroty głowy, omamy, zaburzenia hemodynamiczne takie jak nadciśnienie i niedociśnienie tętnicze, a także nudności, wymioty i sporadycznie biegunkę. Rzadkie reakcje alergiczne manifestują się jako zaczerwienienie twarzy, pokrzywka, wysypka czy plamica, a także duszność, która może wskazywać na reakcję nadwrażliwości wymagającą natychmiastowego przerwania terapii. Dodatkowo obserwuje się bardzo rzadko dreszcze i obrzęki, które wymagają różnicowania z innymi przyczynami klinicznymi.
biegunka, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, choroby ośrodkowego układu nerwowego, ciśnienie krwi, cytykolina, dreszcze, duszność, farmakoterapia, farmakovigilance, fosfolipidy błon komórkowych, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hemodynamiczne, plamica, pokrzywka, preparat cytykoliny, produkt leczniczy, przewód pokarmowy, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja skórna, układ oddechowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, wyrób medyczny, wysypka, zaburzenia psychiczne, zaczerwienienie skóry, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Kłącze imbiru – Działania niepożądane
Kłącze imbiru (Zingiberis rhizomate), stosowane w preparatach leczniczych takich jak Melisana Klosterfrau Original, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowane są dolegliwości ze strony układu pokarmowego, w tym nudności, zgaga oraz zmęczenie, występujące często (≥1/100 do <1/10) i zwykle ustępujące przy przyjmowaniu leku po posiłku. W zakresie układu nerwowego odnotowuje się zawroty głowy niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) oraz rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000) parestezje, takie jak drętwienie rąk i stóp. Reakcje skórne, w tym świąd i uczucie ciepła, również występują rzadko, a reakcje fototoksyczne oraz nadmierne wysuszenie skóry mają nieznaną częstość, szczególnie przy długotrwałej ekspozycji na promieniowanie UV lub częstym stosowaniu miejscowym.
charakterystyka produktu leczniczego, dolegliwość żołądkowa, drętwienie kończyn, działanie niepożądane, efekt uboczny, interakcja lekowa, kłącze imbiru, łuszczenie skóry, nadmierne wysuszenie skóry, nudności, obwodowy układ nerwowy, parestezja, parestezja obwodowa, pieczenie przełyku, promieniowanie UV, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja fototoksyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień, świąd, uczucie ciepła, utrata czucia, zawroty głowy, zgaga, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Pałeczka zapalenia płuc – Działania niepożądane
Klebsiella pneumoniae, Gram-ujemna pałeczka z rodziny Enterobacteriaceae, jest składnikiem nieswoistych szczepionek bakteryjnych Polyvaccinum w stężeniach odpowiednio 1, 10 i 100 milionów komórek/ml w preparatach submite, mite i forte. Po podaniu iniekcyjnym obserwuje się działania niepożądane o częstości nieznanej, takie jak ból głowy, nudności, zaczerwienienie, obrzęk i ból w miejscu wstrzyknięcia, a także przejściową gorączkę do 38°C trwającą 6-8 godzin. W przypadku stosowania formy kropli do nosa mogą wystąpić reakcje podrażnienia błony śluzowej nosa (uczucie pieczenia, swędzenia). Objawy te zwykle ustępują po 24 godzinach, jednak przedłużające się dolegliwości wymagają modyfikacji dawkowania, np. wydłużenia odstępów między podaniami lub zmniejszenia dawki poprzez zmianę preparatu na niższe stężenie bakterii (np. z forte na mite lub submite).
antygen bakteryjny, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, choroba sercowo-naczyniowa, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, Enterobacteriaceae, inaktywowana komórka, Klebsiella pneumoniae, miejscowy stan zapalny, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, nieswoista szczepionka bakteryjna, nudności, obrzęk, ogólne osłabienie, padaczka, pałeczka zapalenia płuc, podejrzewane działanie niepożądane, podrażnienie błony śluzowej nosa, Polyvaccinum, Polyvaccinum forte, Polyvaccinum mite, Polyvaccinum submite, przejściowa gorączka, reakcja alergiczna, reakcja zapalna, swędzenie, uczucie pieczenia, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie odporności, zaczerwienienie, złe samopoczucie - Leksykon substancji czynnych
Karbidopa – Działania niepożądane
Karbidopa, stosowana w terapii choroby Parkinsona w połączeniu z lewodopą, działa jako inhibitor dekarboksylazy, co zapobiega przedwczesnemu przekształcaniu lewodopy w dopaminę obwodowo, zwiększając jej dostępność w OUN i redukując działania niepożądane obwodowe. Najczęstsze działania niepożądane obejmują dyskinezy (≥1/100 do <1/10), pląsawicę, dystonię, efekt włączenia-wyłączenia ("on-off"), nudności i wymioty (≥1/100 do <1/10). Preparaty o przedłużonym uwalnianiu, takie jak Dopamar czy Sinemet CR 200/50, nie wykazują specyficznych działań niepożądanych związanych z modyfikacją uwalniania, choć dyskinezy mogą występować częściej. Wśród działań niepożądanych neurologicznych należy zwrócić uwagę na rzadkie, ale poważne stany, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny (≥1/10 000 do <1/1000) oraz epizody senności i nagłego zasypiania. W sferze psychicznej często obserwuje się omamy, splątanie, depresję, bezsenność, koszmary senne oraz zaburzenia kontroli impulsów, w tym patologiczny hazard i hiperseksualność, a także zespół dysregulacji dopaminowej (DDS), charakteryzujący się kompulsywnym przyjmowaniem leku i nasilonymi dyskinezami.
agranulocytoza, ataksja, bezsenność, biegunka, bradykinezja, bruksizm, choroba Parkinsona, czerniak złośliwy, drżenie rąk, dysfagia, dyskineza, dystonia, efekt on-off, hipotonia ortostatyczna, inhibitor dekarboksylazy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kurcz powiek, leukopenia, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, omamy, parestezja, plamica Schönleina-Henocha, podwójne widzenie, priapizm, ruch pląsawiczy, senność, ślinotok, splątanie, suchość jamy ustnej, szczękościsk, trombocytopenia, wymioty, wzdęcia, zaburzenia kontroli impulsów, zaparcie, zawroty głowy, zespół dysregulacji dopaminowej, zespół Hornera, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Caramlo 8 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Caramlo, zawierający kandesartan cyleksetylu i amlodypinę w dawkach 8 mg + 5 mg oraz 16 mg + 10 mg, wykazuje umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. W trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane takie jak zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie oraz nudności, które mogą zaburzać ocenę przestrzenną, koncentrację, refleks oraz czujność pacjenta. Szczególną ostrożność należy zachować w początkowym okresie leczenia, kiedy organizm adaptuje się do substancji czynnych, a ryzyko wystąpienia objawów wpływających na zdolności psychomotoryczne jest najwyższe.
amlodypina, ból głowy, Caramlo, choroba współistniejąca, działanie niepożądane, kandesartan cyleksetylu, kandesartan cyleksetylu i amlodypina, lek hipotensyjny, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, początkowy okres leczenia, produkt leczniczy, substancja czynna, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne, zmęczenie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pirfenidone Aurovitas 267 mg
Leczenie idiopatycznego włóknienia płuc (IPF) produktem Pirfenidone Aurovitas powinno być inicjowane i monitorowane przez specjalistę z doświadczeniem w tej dziedzinie. Schemat dawkowania zakłada stopniowe zwiększanie dawki w ciągu 14 dni: od 267 mg trzy razy na dobę (801 mg/dobę) w pierwszym tygodniu, przez 534 mg trzy razy na dobę (1602 mg/dobę) w drugim tygodniu, do dawki podtrzymującej 801 mg trzy razy na dobę (2403 mg/dobę). Lek należy przyjmować z pokarmem, co poprawia tolerancję i zmniejsza ryzyko działań niepożądanych. W przypadku przerwania terapii powyżej 14 dni konieczne jest ponowne wdrożenie schematu dawkowania, natomiast przerwy krótsze niż 14 dni pozwalają na powrót do dawki podtrzymującej bez stopniowego zwiększania. Dawkowanie wymaga modyfikacji w przypadku działań niepożądanych, takich jak objawy ze strony przewodu pokarmowego czy reakcje nadwrażliwości na światło, z zaleceniem zmniejszenia dawki lub czasowego przerwania terapii oraz stopniowego jej wznowienia.
aminotransferazy, bilirubina, ciężka niewydolność nerek, czynność wątroby, dawka podtrzymująca, dializoterapia, działania niepożądane układu pokarmowego, działanie niepożądane, fotowrażliwość, idiopatyczne włóknienie płuc, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, krańcowa niewydolność wątroby, lekarz specjalista, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, pirfenidon, wysypka, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefuroxime Genoptim 500 mg
Cefuroksym aksetyl w dawce 500 mg, stosowany w formie tabletek powlekanych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości występowania, klasyfikowanych zgodnie z MedDRA. Do najczęstszych należą nadmierny wzrost Candida, eozynofilia, bóle głowy, zawroty głowy oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak biegunka, nudności i ból brzucha. Przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych jest obserwowane stosunkowo często, zwykle bezobjawowo i odwracalnie. Rzadziej występują poważne reakcje immunologiczne, w tym gorączka polekowa, zespół choroby posurowiczej, anafilaksja oraz reakcja Jarischa-Herxheimera. Wśród działań hematologicznych odnotowano eozynofilię, dodatni odczyn Coombsa, małopłytkowość, leukopenię, a w bardzo rzadkich przypadkach niedokrwistość hemolityczną.
anafilaksja, antybiotykoterapia, badanie kontrolowane placebo, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cefalosporyna, cefuroksym aksetyl, choroba posurowicza, Clostridium difficile, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, eozynofilia, gorączka polekowa, kandydoza, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, ostry zespół wieńcowy, pokrzywka, próba krzyżowa krwi, reakcja anafilaktyczna, reakcja Jarischa-Herxheimera, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, świąd, tabletki powlekane, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wymioty, wysypka skórna, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka