lek przeciwgrzybiczy
Leki przeciwgrzybicze (antymikotyków) to grupa preparatów farmakologicznych stosowanych w leczeniu zakażeń wywołanych przez grzyby. Mogą działać zarówno grzybobójczo (fungicydalnie), jak i grzybostatycznie (hamując wzrost grzybów). Dostępne są w różnych postaciach: doustnej, dożylnej, miejscowej (kremy, maści, lakiery do paznokci).
Główne grupy leków przeciwgrzybiczych obejmują: azole (flukonazol, itrakonazol, worykonazol), polieny (amfoterycyna B, nystatyna), echinokandyny (kaspofungina, anidulafungina), allylaminiy (terbinafina), oraz inne substancje jak flucytozyna czy gryzeofulwina. Mechanizm działania większości z nich polega na zakłócaniu syntezy ergosterolu – kluczowego składnika błony komórkowej grzybów.
Wskazania do stosowania leków przeciwgrzybiczych obejmują zarówno powierzchowne infekcje (grzybice skóry, paznokci, błon śluzowych), jak i zakażenia układowe, które mogą stanowić zagrożenie życia, szczególnie u pacjentów z obniżoną odpornością. Wybór konkretnego leku zależy od czynnika etiologicznego, lokalizacji infekcji, stanu pacjenta oraz potencjalnych interakcji z innymi lekami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Steper pro 10 mg/ml
Steper pro to miejscowy preparat przeciwgrzybiczy w formie aerozolu na skórę, zawierający 10 mg/ml bifonazolu oraz 301 mg/ml etanolu jako substancji pomocniczej. Wskazany jest do leczenia szerokiego spektrum infekcji grzybiczych skóry, w tym grzybicy dłoni i stóp (tinea manuum et pedis), tułowia (tinea corporis), fałdów skórnych (tinea cruris), łupieżu pstrego (pityriasis versicolor), powierzchownych kandydoz (candidosis cutis) oraz łupieżu rumieniowatego (seborrheic dermatitis). Preparat jest szczególnie zalecany w przypadku zmian na rozległych lub trudno dostępnych obszarach skóry, a także tam, gdzie preferowana jest wygodna aplikacja bez bezpośredniego kontaktu z powierzchnią skóry, np. w okolicach owłosionych. Ze względu na wysoką zawartość etanolu, należy zachować ostrożność u dzieci oraz przy stosowaniu na uszkodzoną skórę i błony śluzowe.
bifonazol, dermatofity, dermatoza zapalna, drożdżaki, etanol, grzybica dłoni i stóp, grzybica fałdów skórnych, grzybica tułowia, infekcja grzybicza, kandydoza powierzchowna, leczenie miejscowe, lek przeciwgrzybiczy, łupież pstry, łupież rumieniowaty, Malassezia, pityriasis versicolor, pleśnie, tinea corporis, tinea cruris, zakażenie grzybicze skóry - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ceftriaxone TZF 1 g
Ceftriaxone TZF to preparat zawierający 1 g ceftriaksonu sodowego w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Produkt charakteryzuje się niską higroskopijnością i brakiem substancji pomocniczych, jednak istotne jest, że każdy gram leku zawiera około 83 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Preparat wykazuje liczne niezgodności farmaceutyczne, zwłaszcza z lekami takimi jak amsakryna, wankomycyna, flukonazol oraz antybiotyki aminoglikozydowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazanie do mieszania ceftriaksonu z roztworami zawierającymi wapń (np. roztwór Ringera, Hartmanna), ze względu na ryzyko wytrącania nierozpuszczalnych kompleksów, co może prowadzić do poważnych powikłań klinicznych. W przypadku terapii skojarzonej, podawanie różnych antybiotyków w tym samym roztworze lub strzykawce jest niewskazane.
amsakryna, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk glikopeptydowy, ceftriakson, ceftriakson sodowy, dieta niskosodowa, działanie przeciwdrobnoustrojowe, fiolka ze szkła, flukonazol, guma bromobutylowa, infuzja dożylna, leczenie skojarzone, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwnowotworowy, lidokaina, niezgodność farmaceutyczna, okres noworodkowy, proszek do sporządzania roztworu, sól wapniowa ceftriaksonu, stabilność fizykochemiczna, wankomycyna, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fluconazole Polfarmex
Fluconazole Polfarmex, zawierający flukonazol, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Lek jest przeciwwskazany w leczeniu grzybicy skóry owłosionej głowy ze względu na niską skuteczność (<20% wyzdrowień) w porównaniu z gryzeofulwiną. Wskazania takie jak kryptokokoza, zakażenia płucne, skórne oraz głębokie grzybice endemiczne (parakokcydioidomikoza, sporotrychoza, histoplazmoza) charakteryzują się ograniczonymi danymi skuteczności i brakiem precyzyjnych zaleceń dawkowania. Monitorowanie czynności wątroby jest kluczowe ze względu na ryzyko hepatotoksyczności, która może prowadzić do ciężkiego uszkodzenia wątroby, niezależnie od dawki, czasu terapii, płci czy wieku pacjenta. Objawy takie jak astenia, jadłowstręt, nudności, wymioty i żółtaczka wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i konsultacji lekarskiej.
astenia, cytochrom P450, flukonazol, głęboka grzybica endemiczna, gryzeofulwina, grzybica skóry owłosionej głowy, halofantryna, histoplazmoza, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2C9, inhibitor CYP3A4, jadłowstręt, kryptokokoza, laktoza jednowodna, lek przeciwgrzybiczy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nudności, parakokcydioidomikoza, reakcja anafilaktyczna, sporotrychoza limfatyczno-skórna, terfenadyna, toksyczne uszkodzenie wątroby, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bilastine MSN
Bilastyna nie jest zalecana do stosowania u dzieci poniżej 2 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności, a także u dzieci w wieku 2-5 lat, gdzie dane kliniczne są ograniczone. U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza w przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów P-glikoproteiny (P-gp), takich jak ketokonazol, erytromycyna, cyklosporyna, rytonawir oraz diltiazem. Interakcje te mogą prowadzić do zwiększenia stężenia bilastyny w osoczu, co podnosi ryzyko działań niepożądanych.
antybiotyk makrolidowy, bilastyna, bloker kanału wapniowego, ciężka niewydolność nerek, cyklosporyna, diltiazem, erytromycyna, HIV, inhibitor P-glikoproteiny, inhibitor proteazy, ketokonazol, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwnadciśnieniowy, niewydolność nerek, populacja pediatryczna, rytonawir, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fluxazol 100 mg
Fluxazol (flukonazol) jest lekiem przeciwgrzybiczym dostępnym w kapsułkach twardych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, zawierających odpowiednio 49,1 mg, 98,2 mg, 147,3 mg i 196,4 mg laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej. Lek znajduje zastosowanie w leczeniu szerokiego spektrum zakażeń grzybiczych, w tym kryptokokowego zapalenia opon mózgowych, kokcydioidomikozy, inwazyjnych kandydoz oraz drożdżakowych zakażeń błon śluzowych i skóry. Wskazania obejmują także zakażenia układu moczowo-płciowego, grzybice skóry i paznokci, a także profilaktykę nawrotów u pacjentów z podwyższonym ryzykiem, np. z HIV lub neutropenią. U dzieci i młodzieży (0-17 lat) stosuje się go w podobnych wskazaniach, w tym w profilaktyce zakażeń u pacjentów z osłabioną odpornością.
badanie mikrobiologiczne, drożdżaki w moczu, drożdżakowe zapalenie błon śluzowych, drożdżakowe zapalenie skóry, drożdżakowe zapalenie skóry właściwej, drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, flukonazol, grzybica paznokci, grzybica podudzi, grzybica stóp, grzybica tułowia, inwazyjna kandydoza, kokcydioidomikoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, leczenie podtrzymujące, lek przeciwgrzybiczy, łupież pstry, neutropenia, nietolerancja laktozy, onychomikoza, przeszczepienie komórek macierzystych, substancja czynna, terapia empiryczna, zakażenie grzybicze, zanikowa kandydoza jamy ustnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Voriconazol Polpharma 200 mg
Voriconazol Polpharma to lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli, dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 200 mg worykonazolu. Jest wskazany do leczenia inwazyjnej aspergilozy, kandydemii u pacjentów bez neutropenii, ciężkich zakażeń inwazyjnych wywołanych przez Candida oporne na flukonazol (w tym Candida krusei), a także zakażeń wywołanych przez Scedosporium spp. i Fusarium spp. Ponadto, lek stosuje się profilaktycznie u pacjentów wysokiego ryzyka po allogenicznym przeszczepieniu macierzystych komórek krwiotwórczych (HSCT), zwłaszcza przy długotrwałej neutropenii, stosowaniu wysokich dawek kortykosteroidów lub chorobie przeszczep przeciw gospodarzowi (GvHD). Voriconazol jest dopuszczony do stosowania u dzieci od 2. roku życia, z uwzględnieniem specyfiki dawkowania i monitorowania terapii w tej grupie wiekowej.
Aspergillus, Candida, Candida krusei, choroba przeszczep przeciw gospodarzowi, flukonazol, Fusarium, GVHD, HSCT, immunosupresja, inwazyjna aspergiloza, inwazyjne zakażenie Candida, kandydemia, laktoza jednowodna, lek przeciwgrzybiczy, neutrofil, neutropenia, oporność na flukonazol, profilaktyka zakażeń grzybiczych, przeszczepienie macierzystych komórek krwiotwórczych, Scedosporium, triazol, worykonazol, zakażenie grzybicze - Leksykon substancji czynnych
Drożdże piwne – Przedawkowanie
Drożdże piwne (Saccharomyces cerevisiae) w dawce 50 mg na kapsułkę stanowią jeden z dwunastu składników aktywnych preparatu Revalid. Dotychczas nie odnotowano klinicznych przypadków przedawkowania tej substancji w kontekście stosowania tego leku. Mimo to, brak raportów nie wyklucza potencjalnego ryzyka związanego z nadmiernym spożyciem drożdży piwnych, zwłaszcza że preparat zawiera także inne biologicznie aktywne składniki, takie jak DL-metionina (100 mg), L-cystyna (50 mg), wapnia D-pantotenian (50 mg), witamina B1 (1,5 mg), witamina B6 (10 mg), kwas 4-aminobenzoesowy (20 mg), mikroelementy (żelazo 2 mg, cynk 2,2 mg, miedź 0,5 mg) oraz wyciągi z prosa i kiełków pszenicy (po 50 mg). Teoretyczne objawy przedawkowania drożdży piwnych obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (wzdęcia, bóle brzucha, biegunka, nudności), reakcje alergiczne (w tym anafilaksję u osób uczulonych), interakcje z lekami przeciwgrzybiczymi oraz nadmierną fermentację w przewodzie pokarmowym, jednak dokładne dawki wywołujące te objawy nie zostały określone.
DL-metionina, dokumentacja kliniczna, drożdże piwne, dyskomfort brzuszny, działanie niepożądane, fermentacja jelitowa, kwas 4-aminobenzoesowy, L-cystyna, lek przeciwgrzybiczy, pantotenian wapnia, płukanie żołądka, postępowanie przeciwwstrząsowe, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, Revalid, suplement diety, zaburzenia trawienia, zaburzenia trawienne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Nystatyna Teva 500 000 j.m.
Nystatyna, dostępna w postaci tabletek dojelitowych zawierających 500 000 j.m. substancji czynnej oraz 0,85 mg sodu na tabletkę, jest lekiem przeciwgrzybiczym o minimalnym wchłanianiu z przewodu pokarmowego, co teoretycznie ogranicza ekspozycję płodu na lek. Mimo to, brak jednoznacznych danych klinicznych wykluczających potencjalne ryzyko dla płodu wymaga, aby stosowanie nystatyny w ciąży było oparte na indywidualnej analizie bilansu korzyści i ryzyka, z przewagą korzyści terapeutycznych dla matki. Decyzja o terapii powinna uwzględniać nasilenie i charakter zakażenia grzybiczego oraz być poprzedzona szczegółowym poinformowaniem pacjentki i uzyskaniem świadomej zgody. W dokumentacji medycznej należy odnotować wskazanie, analizę korzyści i ryzyka, dawkowanie, czas trwania terapii oraz ewentualne działania niepożądane u matki i dziecka.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atixarso 90 mg
Tikagrelor (Atixarso) w dawkach 60 mg i 90 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, aktywnym krwawieniem patologicznym, przebyłym krwotokiem śródczaszkowym, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz u osób stosujących silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, klarytromycyna, nefazodon, rytonawir, atazanawir). Mechanizm przeciwwskazań opiera się na ryzyku nasilenia krwawień, zwiększonej ekspozycji leku i potencjalnie zagrażających życiu powikłań, takich jak reakcje anafilaktyczne czy nawrót krwawienia śródczaszkowego. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby metabolizm tikagreloru jest upośledzony, co prowadzi do wzrostu stężenia leku i ryzyka działań niepożądanych.
antybiotyk makrolidowy, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, czynnik krzepnięcia, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klarytromycyna, krwawienie patologiczne, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok śródczaszkowy, leczenie przeciwpłytkowe, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość, nefazodon, niewydolność wątroby, powikłanie krwotoczne, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rytonawir, terapia HIV, tikagrelor, trombocytopenia, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Oziclide MR 60 mg
Lek Oziclide MR zawiera 60 mg gliklazydu w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu i jest wskazany w leczeniu cukrzycy typu 2. Bezwzględne przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na gliklazyd, inne pochodne sulfonylomocznika lub sulfonamidy, cukrzycę typu 1, ostre powikłania cukrzycy (stan przedśpiączkowy, śpiączka cukrzycowa, ketoza, kwasica cukrzycowa), ciężką niewydolność nerek i wątroby oraz jednoczesne leczenie mikonazolem. W każdej z tych sytuacji stosowanie Oziclide MR może prowadzić do poważnych powikłań, w tym ciężkich hipoglikemii, oraz jest niewskazane ze względu na mechanizm działania gliklazydu i ryzyko kumulacji leku. Ponadto, preparat zawiera 127 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją laktozy.
cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, dysfagia, gliklazyd, hipoglikemia, insulinoterapia, ketoza, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, kwasica cukrzycowa, laktacja, laktoza jednowodna, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczy, mikonazol, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pochodna sulfonylomocznika, reakcja krzyżowa, równowaga kwasowo-zasadowa, śpiączka cukrzycowa, stan przedśpiączkowy, substancja pomocnicza, sulfonamid, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Fluxazol 150 mg
Flukonazol, substancja czynna leku Fluxazol dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg w postaci kapsułek twardych, może wywoływać działania niepożądane wpływające na zdolności psychomotoryczne pacjenta, takie jak zawroty głowy oraz drgawki. Choć nie przeprowadzono specyficznych badań klinicznych oceniających wpływ flukonazolu na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn, obecność tych objawów stanowi istotne przeciwwskazanie do wykonywania czynności wymagających pełnej koordynacji i koncentracji. Zawroty głowy mogą zaburzać równowagę i ocenę odległości, natomiast drgawki całkowicie uniemożliwiają kontrolę nad ciałem, co stwarza poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa pacjenta i osób trzecich.
charakterystyka produktu leczniczego, drgawki, działanie niepożądane, farmakokinetyka flukonazolu, farmakoterapia, flukonazol, Fluxazol, funkcja psychomotoryczna, incydent drgawkowy, interakcja lekowa, kapsułka twarda, lek przeciwgrzybiczy, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa leku, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dabigatran etexilate +pharma 110 mg
Dabigatran eteksylan jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min u dorosłych, eGFR <50 ml/min/1,73 m² u dzieci i młodzieży), aktywnym istotnym krwawieniem oraz stanami zwiększającymi ryzyko krwawienia, takimi jak owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe z wysokim ryzykiem krwawienia, niedawne urazy lub zabiegi neurochirurgiczne, krwotok śródczaszkowy, żylaki przełyku, malformacje tętniczo-żylne, tętniaki naczyniowe oraz istotne nieprawidłowości naczyniowe w obrębie mózgu i rdzenia kręgowego. Ponadto, stosowanie dabigatranu jest przeciwwskazane u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, po wszczepieniu sztucznej zastawki serca oraz przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów glikoproteiny P (P-gp), takich jak ketokonazol, cyklosporyna, itrakonazol, dronedaron czy preparaty zawierające glekaprewir i pibrentaswir, ze względu na zwiększone ryzyko krwawień.
ablacja cewnikowa, dabigatran eteksylat, dysfagia, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor glikoproteiny p, inhibitor P-gp, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, krwawienie klinicznie istotne, krwotok śródczaszkowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwzakrzepowy, malformacja tętniczo-żylna, migotanie przedsionków, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, sztuczna zastawka serca, tętniak naczyniowy, wirusowe zapalenie wątroby typu C, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, żylaki przełyku - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła choroba ziarniniakowa – Leczenie
Przewlekła choroba ziarniniakowa (CGD) to rzadka, genetycznie heterogenna immunodeficiencja spowodowana defektami oksydazy NADPH w fagocytach, prowadząca do nawracających, zagrażających życiu infekcji bakteryjnych i grzybiczych oraz tworzenia ziarniniaków. Podstawą leczenia jest profilaktyka przeciwdrobnoustrojowa, obejmująca trimetoprim-sulfametoksazol w dawce 5 mg/kg/dobę (maks. 320 mg) oraz itrakonazol 5 mg/kg/dobę (maks. 200 mg), które znacząco redukują ryzyko infekcji. Immunoterapia interferonem gamma-1b (ACTIMMUNE) w dawce 50 μg/m² podskórnie trzy razy w tygodniu zmniejsza częstość i ciężkość infekcji o około 70%, poprawiając jakość życia pacjentów. Wczesne rozpoznanie i agresywne leczenie infekcji, w tym stosowanie antybiotyków o szerokim spektrum oraz dożylna terapia worykonazolem w przypadku inwazyjnych infekcji grzybiczych, są kluczowe dla zmniejszenia śmiertelności. W razie potrzeby stosuje się także chirurgiczne opróżnianie ropni oraz transfuzje granulocytów.
antybiotykoterapia, azatiopryna, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, CRISPR/Cas9, infliksymab, inhibitor TNF-alfa, interferon gamma-1b, itrakonazol, izawukonazol, ketokonazol, kondycjonowanie mieloablacyjne, kortykosteroidy, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwgrzybiczy, objawy grypopodobne, oksydaza NADPH, posakonazol, powikłania infekcyjne, profilaktyka przeciwdrobnoustrojowa, przeszczep komórek macierzystych hematopoetycznych, przewlekła choroba ziarniniakowa, sulfasalazyna, terapia genowa, transfuzja granulocytów, trimetoprim-sulfametoksazol, wektor lentiwirusowy, worykonazol, zapalenie jelit, ziarniniaki - Leksykon substancji czynnych
Flukonazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa flukonazolu wykazały brak potencjału rakotwórczego przy dawkach 2,5-10 mg/kg mc./dobę podawanych doustnie przez 24 miesiące, co odpowiada 2-7-krotności dawki terapeutycznej u ludzi. Wystąpiło natomiast częstsze pojawianie się gruczolaków wątrobowokomórkowych u samców szczurów przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc./dobę, co nie zostało zaobserwowane u myszy ani u samic szczurów, sugerując specyficzność gatunkową i płciową. Testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym badania na bakteriach Salmonella typhimurium oraz komórkach mysich i ludzkich, nie wykazały działania mutagennego flukonazolu. Ponadto, flukonazol nie wpływał negatywnie na płodność szczurów przy dawkach do 20 mg/kg mc./dobę doustnie oraz do 75 mg/kg mc. pozajelitowo.
badanie cytogenetyczne, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, chłoniak myszy, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, komórki szpiku, kostnienie, kostnienie twarzoczaszki, lek przeciwgrzybiczy, mutacja chromosomalna, płodność, poronienie, potencjał rakotwórczy, poziom narażenia, profil bezpieczeństwa, rozszczep podniebienia, rozwój płodu, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodków, stężenie estrogenów, toksyczność reprodukcyjna, układ kielichowo-miedniczkowy nerek, zaburzenie rozrodu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Canespor 10 mg/g
Canespor w postaci kremu zawiera bifonazol w stężeniu 10 mg/g i jest stosowany raz na dobę, najlepiej wieczorem, co zapewnia optymalny czas kontaktu substancji czynnej ze zmianami skórnymi. Długość terapii zależy od rodzaju zakażenia grzybiczego: grzybice stóp (Tinea pedis) wymagają 3 tygodni leczenia, grzybice tułowia, dłoni i fałdów skórnych 2-3 tygodni, łupież pstry i rumieniowaty po 2 tygodnie, a kandydoza powierzchowna skóry 2-4 tygodnie. Aplikacja polega na naniesieniu cienkiej warstwy kremu na zmienioną chorobowo skórę, delikatnym wmasowaniu i stosowaniu niewielkiej ilości (wielkości opuszka palca na powierzchnię odpowiadającą dłoni pacjenta).
bifonazol, Canespor, grzybica dłoni, grzybica fałdów skórnych, grzybica międzypalcowa, grzybica stóp, grzybica tułowia, kandydoza powierzchowna skóry, lek przeciwgrzybiczy, łupież pstry, łupież rumieniowaty, nawrót zakażenia grzybiczego, pacjent pediatryczny, skóra zmieniona chorobowo, tinea corporis, tinea inguinalis, tinea manuum, tinea pedis, tinea pedum interdigitalis, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clotrimazolum Ziaja 10 mg/g
Clotrimazolum Ziaja w postaci kremu zawiera 10 mg klotrymazolu na 1 g preparatu i jest stosowany miejscowo na skórę. Do tej pory nie odnotowano żadnych przypadków przedawkowania tego leku, co jest związane z niską zawartością substancji czynnej oraz miejscowym sposobem aplikacji. Brak jest szczegółowych danych klinicznych dotyczących objawów, skutków oraz postępowania w przypadku przedawkowania. Ryzyko toksyczności jest minimalne, jednak należy mieć na uwadze obecność substancji pomocniczych, takich jak alkohol cetostearylowy (80 mg/g) i alkohol benzylowy (10 mg/g), które przy nadmiernej aplikacji mogą potencjalnie wywołać działania niepożądane.
alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, Clotrimazolum Ziaja, dane kliniczne, dawka toksyczna, dawkowanie, doświadczenie medyczne, działanie niepożądane, farmakoterapia, klotrymazol, lek przeciwgrzybiczy, objawy kliniczne, preparat miejscowy, stosowanie miejscowe, substancja czynna, substancja pomocnicza - Leksykon substancji czynnych
Lactobacillus rhamnosus – Właściwości farmakodynamiczne
Lactobacillus rhamnosus to Gram-dodatnie pałeczki, stanowiące kluczowy element mikroflory fizjologicznej układu pokarmowego i moczowo-płciowego, zwłaszcza pochwy, gdzie stanowią około 96% flory bakteryjnej. Szczepy te wykazują zdolność do przeżywania w kwaśnym środowisku soku żołądkowego oraz oporność na sole kwasów żółciowych, co umożliwia skuteczną kolonizację jelit i pochwy. Mechanizmy działania obejmują konkurencję o miejsce kolonizacji i substraty, produkcję kwasu mlekowego obniżającego pH (4,0-4,7 w pochwie) oraz tworzenie środowiska niekorzystnego dla patogenów, w tym Candida albicans. Preparaty probiotyczne zawierają od 10⁸ CFU (preparaty dopochwowe) do 12 mld CFU (preparaty doustne), dostępne w formie kapsułek, proszków i zawiesin. Szczepy wykazują naturalną oporność na liczne antybiotyki, m.in. kotrimoksazol, metronidazol, wankomycynę, co umożliwia ich stosowanie równocześnie z antybiotykoterapią.
antybiotykoterapia, bakterie probiotyczne, bakteryjna waginoza, Candida albicans, CFU, działanie przeciwbakteryjne, grzybica pochwy, kolonizacja śluzówki jelit, kwas mlekowy, kwaśna fermentacja, kwasy żółciowe, Lactobacillus rhamnosus, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwgrzybiczy, mikroflora bakteryjna, mikroflora pochwy, mikroorganizm przeciwbiegunkowy, nabłonek jelitowy, oporność na antybiotyki, pałeczki lactobacillus, pH pochwy, pieczenie pochwy, preparat probiotyczny, równowaga mikrobiologiczna, sok żołądkowy, układ moczowo-płciowy, układ pokarmowy, właściwości adhezyjne, zakażenie układu moczowo-płciowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Flucofast 150 mg
Podczas kwalifikacji pacjenta do terapii preparatem Flucofast, zawierającym flukonazol, kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość na flukonazol, inne azole oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (146,15 mg w kapsułce 150 mg) i żółcień pomarańczową (E 110) w dawce 100 mg. Należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko reakcji alergicznych oraz potencjalne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Ocena kliniczna i farmakoterapeutyczna pacjenta jest niezbędna przed wdrożeniem leczenia, aby zapobiec niebezpiecznym powikłaniom.
antybiotyk makrolidowy, astemizol, chinidyna, cytochrom P450, cyzapryd, erytromycyna, flukonazol, interakcja farmakologiczna, interakcja lekowa, izoenzym CYP3A4, laktoza jednowodna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość, nagły zgon sercowy, pimozyd, prokinetyk, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, terfenadyna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, żółcień pomarańczowa, związki azolowe - Leksykon substancji czynnych
Lactobacillus plantarum – Wskazania do stosowania
Lactobacillus plantarum jest kluczowym szczepem bakterii kwasu mlekowego stosowanym w ginekologii do przywracania i utrzymania fizjologicznej mikroflory pochwy, szczególnie po antybiotykoterapii i w profilaktyce nawrotów infekcji pochwy. Preparaty takie jak Protrivagin (zawierający szczep P 17630, ≥10⁸ CFU) dedykowane są dorosłym kobietom z tendencją do nawracających zakażeń, natomiast inVag (zawierający 25% Lactobacillus plantarum 57B w łącznej dawce ≥10⁹ CFU wraz z innymi szczepami) może być stosowany także u dziewcząt po rozpoczęciu miesiączkowania. Mechanizm działania opiera się na odbudowie prawidłowej flory bakteryjnej i utrzymaniu kwaśnego pH pochwy, co zapobiega kolonizacji patogenów, w tym Candida spp. oraz innych drobnoustrojów oportunistycznych.
antybiotykoterapia, antykoncepcja hormonalna, bakteria kwasu mlekowego, dysbioza, estrogen, infekcja grzybicza, infekcja oportunistyczna, kandydoza, kandydoza pochwy, klimakterium, Lactobacillus fermentum, lactobacillus gasseri, Lactobacillus plantarum, leczenie przeciwdrobnoustrojowe, leczenie przeciwgrzybicze, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwrzęsistkowy, menopauza, mikroflora pochwy, połóg, stan zapalny pochwy, układ moczowo-płciowy, upławy, waginoza bakteryjna, wkładka wewnątrzmaciczna, zakażenie pochwy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Canesten 500 mg
Canesten w postaci tabletki dopochwowej zawierającej 500 mg klotrymazolu jest wskazany do leczenia zakażeń pochwy oraz zewnętrznych żeńskich narządów płciowych, głównie wywołanych przez grzyby z rodzaju Candida. Preparat wykazuje silne działanie przeciwgrzybicze wobec mikroorganizmów wrażliwych na klotrymazol, co czyni go skutecznym w terapii kandydozy pochwy i sromu, objawiającej się świądem, pieczeniem, zaczerwienieniem oraz charakterystyczną wydzieliną. Tabletka dopochwowa o wysokiej zawartości substancji czynnej (500 mg) umożliwia efektywne leczenie infekcji grzybiczych przy zmniejszonej częstotliwości podawania, co może poprawić komfort pacjentek oraz ich przestrzeganie zaleceń terapeutycznych.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Fluconazole Polfarmex 200 mg
Przedawkowanie flukonazolu, stosowanego w dawkach od 50 mg do 200 mg, może prowadzić do poważnych zaburzeń neuropsychiatrycznych, takich jak omamy, zachowania paranoidalne oraz zaburzenia psychotyczne, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy te są kluczowe w diagnostyce różnicowej pacjentów z ostrym pobudzeniem o niejasnej etiologii. W przypadku przedawkowania należy wdrożyć leczenie objawowe ukierunkowane na łagodzenie zaburzeń psychiatrycznych oraz leczenie podtrzymujące funkcje życiowe. Płukanie żołądka jest wskazane, jeśli pacjent zgłosi się wkrótce po spożyciu nadmiernej dawki leku.
diagnostyka różnicowa, flukonazol, funkcja nerek, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, lek przeciwgrzybiczy, objawy neuropsychiatryczne, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, płukanie żołądka, stan neurologiczny, stężenie leku w surowicy, urojenia prześladowcze, wymuszona diureza, zaburzenia percepcji, zaburzenia psychotyczne, zachowanie paranoidalne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bilaxten
Podczas stosowania bilastyny w dawce 10 mg w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, należy zwrócić szczególną uwagę na przeciwwskazania wiekowe oraz interakcje lekowe. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 2 lat, a dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci w wieku 2-5 lat są ograniczone, co wyklucza stosowanie w tych grupach. U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek istotne jest unikanie jednoczesnego podawania bilastyny z inhibitorami glikoproteiny P, takimi jak ketokonazol, erytromycyna, cyklosporyna, rytonawir oraz diltiazem, ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia bilastyny w osoczu i potencjalne działania niepożądane.
antagonista kanału wapniowego, antybiotyk makrolidowy, bilastyna, cyklosporyna, dieta niskosodowa, diltiazem, działanie niepożądane, erytromycyna, inhibitor glikoproteiny p, ketokonazol, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwwirusowy, populacja pediatryczna, rytonawir, stężenie w osoczu, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvastatin Bluefish AB 80 mg
Atorwastatyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B1/1B3, MDR1 i BCRP, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu, podnosząc ryzyko miopatii i rabdomiolizy; zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub redukcję dawki i ścisłe monitorowanie. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil, flukonazol, amiodaron) również podwyższają ekspozycję na lek, wymagając rozważenia zmniejszenia dawki i kontroli klinicznej. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, co może osłabiać jej skuteczność, dlatego konieczne jest monitorowanie efektu terapeutycznego. Inhibitory transporterów (cyklosporyna, letermowir) zwiększają ogólnoustrojową ekspozycję na atorwastatynę, co wymaga redukcji dawki i uważnego nadzoru. Fibraty i ezetymib zwiększają ryzyko działań niepożądanych mięśniowych, w tym rabdomiolizy, dlatego stosowanie skojarzone wymaga stosowania najniższych skutecznych dawek i ścisłego monitorowania pacjenta.
atorwastatyna, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, ezetymib, fibrat, funkcja wątroby, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, induktor cytochromu P450 3A, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor transportera białkowego, kolchicyna, kolestypol, kwas fusydowy, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwwirusowy, miopatia, polipeptydy transportujące aniony organiczne, rabdomioliza, ryfampicyna, silny inhibitor CYP3A4, umiarkowany inhibitor CYP3A4, warfaryna, ziele dziurawca - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Grzybica (thrush) to infekcja wywołana przez nadmierny wzrost Candida albicans, występująca u obu płci, częściej u kobiet. Czynniki ryzyka obejmują immunosupresję, cukrzycę, stosowanie antybiotyków, zmiany hormonalne oraz nieodpowiednią higienę. Objawy u kobiet to biała, twarożkowata wydzielina, świąd, zaczerwienienie i ból okolic sromu, natomiast u mężczyzn – podrażnienie, biała wydzielina i zaczerwienienie żołędzi oraz napletka. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, mikroskopii wymazu oraz posiewie w trudniejszych przypadkach. Nawracająca grzybica (≥4 epizody/rok) wymaga pogłębionej diagnostyki, w tym wykluczenia cukrzycy i innych chorób współistniejących.
antybiotyki, badanie mikroskopowe, Candida albicans, choroby przenoszone drogą płciową, cukrzyca, drożdżaki, dyskomfort, działania niepożądane, estrogen, flora bakteryjna, flukonazol, ginekolog, grzybica, higiena intymna, infekcja grzybicza, inwazyjna kandydoza, klotrymazol, krem przeciwgrzybiczy, laktacja, lek przeciwgrzybiczy, napletek, nawracająca grzybica, obrzęk, obrzezanie, osłabiony układ odpornościowy, posiew mikrobiologiczny, srom, stygmatyzacja, świąd, wstrząs septyczny, wydzielina z pochwy, wymaz z pochwy, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Skład i postać leku – Flukonazol Actavis 100 mg
Flukonazol Actavis to lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg. Substancją czynną jest flukonazol, a kapsułki zawierają również substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna (od 41 mg w dawce 50 mg do 164 mg w dawce 200 mg), skrobia żelowana kukurydziana, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian. Kapsułki mają żelatynową otoczkę, której skład różni się w zależności od dawki, zwłaszcza w zakresie barwników (np. indygotyna E 132, tytanu dwutlenek E 171, żelaza tlenki E 172). Wielkość i kolorystyka kapsułek są zróżnicowane, co ułatwia identyfikację dawki (np. kapsułka 50 mg ma rozmiar 3, z bladoniebieskim wieczkiem i białym korpusem).
blister PVC/PVDC/Aluminium, dwutlenek tytanu, flukonazol, indygotyna, kapsułka twarda, kapsułka żelatynowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, lek przeciwgrzybiczy, niezgodność farmaceutyczna, skrobia żelowana, stearynian magnezu, substancja czynna, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza żółty, triazole - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Actisept MED (0,10 g + 2,00 g)/100 g
ACTISEPT MED to roztwór na skórę zawierający 0,10 g oktenidyny dichlorowodorku oraz 2,00 g fenoksyetanolu w 100 g preparatu, wykazujący szerokie spektrum działania antyseptycznego. Preparat jest stosowany do dezynfekcji i wspomagającego leczenia powierzchownych ran, skóry przed zabiegami niechirurgicznymi oraz w obszarze zamkniętych powłok skórnych, np. w miejscu szwów. Ponadto, ACTISEPT MED jest przeznaczony do krótkotrwałego, wielokrotnego stosowania na błony śluzowe jamy ustnej, narządów płciowych i odbytu, a także przed zabiegami cewnikowania pęcherza moczowego. W pediatrii preparat znajduje zastosowanie m.in. w pielęgnacji kikuta pępowinowego noworodków, co jest istotne ze względu na ryzyko infekcji. W stomatologii i laryngologii lek jest używany do dezynfekcji jamy ustnej w stanach zapalnych, aftach oraz podrażnieniach związanych z aparatami ortodontycznymi i protezami dentystycznymi.
afta, antyseptyk, aparat ortodontyczny, błona śluzowa, cewnikowanie pęcherza moczowego, dezynfekcja skóry, fenoksyetanol, flora bakteryjna, grzybica międzypalcowa, kikut pępowinowy, lek przeciwgrzybiczy, oktenidyna dichlorowodorek, postępowanie antyseptyczne, powłoka skórna, proteza dentystyczna, szew pozabiegowy, zabieg niechirurgiczny, zapalenie pochwy, żołądź prącia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Torvazin Plus
Torvazin Plus, zawierający atorwastatynę i ezetymib, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko miopatii, rabdomiolizy oraz immunozależnej miopatii martwiczej (IMNM). Przed rozpoczęciem terapii należy oznaczyć aktywność kinazy kreatynowej (CPK), zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy, choroby wątroby, wiek powyżej 70 lat czy wcześniejsze problemy mięśniowe. Leczenie nie powinno być rozpoczynane przy wyjściowej aktywności CPK przekraczającej 5-krotność górnej granicy normy (GGN). W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie objawów mięśniowych oraz aktywności CPK, a w przypadku jej wzrostu powyżej 5-krotności GGN lub wystąpienia objawów rabdomiolizy, leczenie należy przerwać. W przypadku utrzymujących się objawów mięśniowych mimo CPK ≤ 5-krotności GGN, również rozważa się odstawienie leku. Po ustąpieniu objawów możliwe jest ponowne wprowadzenie statyny w najmniejszej dawce pod ścisłym nadzorem.
aminotransferaza, atorwastatyna, cukrzyca, cyklosporyna, ezetymib, fibrat, fosfokinaza kreatynowa, HCV, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor cytochromu CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, INR, kamica żółciowa, kwas fibrynowy, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwzakrzepowy, miastenia de novo, miopatia, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja fruktozy, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, warfaryna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clotrimazolum Promedo 10 mg/g
Produkt leczniczy Clotrimazolum Promedo w postaci kremu 10 mg/g wykazuje działania niepożądane głównie w obrębie układu immunologicznego oraz skóry i tkanki podskórnej. W grupie zaburzeń układu immunologicznego odnotowano reakcje alergiczne o nieznanej częstości, takie jak ogólnoustrojowe reakcje nadwrażliwości, świąd oraz wysypka, które mogą mieć różne nasilenie i wymagają monitorowania klinicznego. W zakresie skóry i tkanki podskórnej rzadko obserwuje się miejscowe reakcje niepożądane, w tym zaczerwienienie, pieczenie, podrażnienie oraz uczucie bólu w miejscu aplikacji kremu. Objawy te zwykle ustępują po zaprzestaniu stosowania preparatu.
alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, ból, Clotrimazolum Promedo, działania niepożądane, klotrymazol, lek przeciwgrzybiczy, nadwrażliwość, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna ogólnoustrojowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna miejscowa, substancje pomocnicze, świąd, wysypka, zaczerwienienie skóry, zmiany skórne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Micafungin Sandoz 100 mg
Produkt leczniczy Micafungin Sandoz, zawierający mykafunginę sodową w dawkach 50 mg i 100 mg (odpowiednio 10 mg/ml i 20 mg/ml po rekonstytucji), wykazuje nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Mimo to, w trakcie terapii zgłaszano sporadyczne przypadki zawrotów głowy, które mogą potencjalnie zaburzać funkcje psychomotoryczne i wpływać na bezpieczeństwo pacjenta podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi urządzeń mechanicznych. Ze względu na formę podania (roztwór do infuzji) oraz hospitalizację pacjentów, ryzyko związane z tymi działaniami niepożądanymi jest dodatkowo ograniczone.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, funkcje psychomotoryczne, lek przeciwgrzybiczy, Micafungin Sandoz, mykafungina, mykafungina sodowa, obsługa maszyn, prowadzenie pojazdów mechanicznych, rekonstytucja, roztwór do infuzji, warunki szpitalne, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Miconal
Produkt leczniczy Miconal w postaci żelu zawiera 20 mg/g mikonazolu i jest przeznaczony wyłącznie do stosowania miejscowego na nieuszkodzoną skórę. Preparat nie powinien być aplikowany w okolicach oczu, na błony śluzowe ani na rany. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości lub podrażnienia miejscowego, stosowanie należy przerwać. Szczególną ostrożność zaleca się u osób ze skłonnością do alergii oraz u noworodków i wcześniaków, ze względu na ryzyko wchłaniania substancji pomocniczych przez niedojrzałą skórę. Żel zawiera substancje pomocnicze takie jak glikol propylenowy (200 mg/g), alkohol benzylowy (100 mg/g), alkohol etylowy (410 mg/g) oraz dimetylosulfotlenek (50 mg/g), które mogą powodować podrażnienia, reakcje alergiczne lub toksyczność ogólnoustrojową, zwłaszcza u niemowląt i przy stosowaniu na uszkodzoną skórę.
alkohol benzylowy, alkohol etylowy, błona śluzowa, dimetylosulfotlenek, etanol, glikol propylenowy, kontakt z oczami, lek przeciwgrzybiczy, mikonazol, nadwrażliwość, noworodek i wcześniak, opatrunek okluzyjny, podrażnienie miejscowe, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, stosowanie miejscowe na skórę, toksyczność ogólnoustrojowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Alacare
Alacare to plaster leczniczy zawierający 8 mg kwasu 5-aminolewulinowego (2 mg/cm²), stosowany w terapii fotodynamicznej, który wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących bezpieczeństwa. Przeciwwskazania obejmują kobiety w ciąży (chyba że jest to bezwzględnie konieczne), pacjentów z bardzo grubymi, czerwonymi, złuszczającymi się zmianami rogowacenia słonecznego oraz osoby o ciemnobrązowej lub czarnej skórze (typ V lub VI w skali Fitzpatricka) z powodu braku danych klinicznych. Po zabiegu należy unikać ekspozycji na światło słoneczne przez około 48 godzin, a terapia powinna być prowadzona przez wykwalifikowany personel medyczny. Występowanie stanów zapalnych skóry, infekcji, łuszczycy, egzemy, nowotworów skóry czy tatuaży w miejscu aplikacji może wpływać na skuteczność i ocenę terapii, jednak brak jest doświadczeń klinicznych w tych sytuacjach.
chinolon, działanie fotoalergiczne, działanie fototoksyczne, dziurawiec zwyczajny, egzema, fenotiazyna, gryzeofulwina, infekcja bakteryjna, kwas 5-aminolewulinowy, lek przeciwgrzybiczy, lek tiazydowy, łuszczyca, nowotwór skóry, pochodna sulfonylomocznika, promieniowanie ultrafioletowe, reakcja fototoksyczna, reakcja fotouczulająca, rogowacenie słoneczne, skala Fitzpatricka, sulfonamid, terapia fotodynamiczna, tetracyklina, zakażenie miejscowe, zapalenie skóry - Leksykon leków
Skład i postać leku – Natrium chloratum 0,9% Kabi 9 mg/ml
Natrium chloratum 0,9% Kabi to roztwór chlorku sodu o stężeniu 0,9 g/100 ml (9 mg/ml), zawierający jony sodu (Na+) i chlorkowe (Cl-) w stężeniu 154 mmol/l (154 mEq/l) oraz osmolarności 308 mOsmol/l, co odpowiada fizjologicznej osmolarności osocza. Preparat jest przeznaczony jako rozpuszczalnik do sporządzania leków parenteralnych i dostępny w ampułkach LDPE o pojemnościach 5, 10 i 20 ml. Zawiera substancje pomocnicze takie jak woda do wstrzykiwań oraz regulatory pH: kwas solny 25% i wodorotlenek sodu. Produkt nie zawiera konserwantów, dlatego po otwarciu ampułki należy zużyć jej zawartość natychmiast, a okres ważności wynosi 2 lata przy odpowiednich warunkach przechowywania (chronić przed światłem, przechowywać poza zasięgiem dzieci).
amfoterycyna B, antybiotyk makrolidowy, antybiotyk o szerokim spektrum, cefalosporyna, cefalotyna, chlorek sodu, elektrolity, erytromycyna laktobionian, glikokortykosteroid, hydrokortyzon, jon chlorkowy, jon sodu, kwas solny, lek przeciwgrzybiczy, niezgodność farmaceutyczna, osmolarność, osmolarność osocza, polietylen o niskiej gęstości, rozpuszczalnik do leków parenteralnych, sól litu, strzykawka typu Luer, tetracyklina, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, zaburzenie afektywne dwubiegunowe