jaskra z wąskim kątem
Jaskra z wąskim kątem (jaskra zamkniętego kąta) to choroba oczu charakteryzująca się nagłym lub stopniowym zamknięciem kąta przesączania, co prowadzi do wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego i uszkodzenia nerwu wzrokowego. W przeciwieństwie do jaskry otwartego kąta, postać ta rozwija się na skutek anatomicznego zwężenia kąta przesączania, co utrudnia odpływ cieczy wodnistej z oka.
Ostry atak jaskry wąskiego kąta stanowi stan nagły w okulistyce, objawiający się silnym bólem oka, zaczerwienieniem, zamgleniem widzenia, widzeniem tęczowych obwódek wokół źródeł światła oraz nudnościami i wymiotami. Ciśnienie wewnątrzgałkowe może gwałtownie wzrosnąć nawet do 60-70 mmHg. Bez natychmiastowej interwencji może dojść do nieodwracalnej utraty widzenia w ciągu kilku godzin.
Leczenie ostrego ataku obejmuje podanie leków obniżających ciśnienie wewnątrzgałkowe (beta-blokery, inhibitory anhydrazy węglanowej, leki cholinergiczne), a także środków hiperosmotycznych. Docelowym leczeniem jest wykonanie irydotomii laserowej, która tworzy dodatkowy otwór w tęczówce, umożliwiając przepływ cieczy wodnistej. W przypadkach przewlekłych lub nawracających może być konieczne wykonanie zabiegu trabekulektomii lub implantacji zastawek.
Czynniki ryzyka jaskry z wąskim kątem obejmują dalekowzroczność, płytką komorę przednią, gruby zmętniały soczewki, płaską tęczówkę oraz predyspozycje genetyczne i rasowe (większa częstość występowania u osób pochodzenia azjatyckiego). Badania profilaktyczne z gonioskopią są zalecane u pacjentów z czynnikami ryzyka anatomicznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aliflusin 500 mg + 200 mg + 4 mg
Lek Aliflusin w postaci granulatu musującego zawiera paracetamol 500 mg, kwas askorbowy 200 mg oraz chlorofenaminę maleinian 4 mg. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki, jaskrę z wąskim kątem przesączania, ryzyko zatrzymania moczu (szczególnie u pacjentów z zaburzeniami cewki moczowej), stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) w ciągu ostatnich 14 dni oraz wiek poniżej 15 lat. Chlorofenamina maleinian ze względu na działanie antycholinergiczne może nasilać jaskrę i zatrzymanie moczu. Preparat zawiera także sacharozę (3156 mg/saszetka), sód (88,8 mg/saszetka) oraz glukozę (w maltodekstrynie), co wymaga uwagi u pacjentów z cukrzycą, nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca oraz dietami niskosodowymi.
aminy biogenne, astma oskrzelowa, cewka moczowa, chlorofenaminy maleinian, choroba alkoholowa, choroba wątroby, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie antycholinergiczne, gruczoł krokowy, hemochromatoza, inhibitory monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem, kamica nerkowa, kwas askorbowy, lek nefrotoksyczny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na składniki, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, paracetamol, przełom nadciśnieniowy, skurcz oskrzeli, substancja antyhistaminowa, zatrzymanie moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sonoxen 12,5 mg
Lek Sonoxen zawiera doksylaminę wodorobursztynian w dawce 12,5 mg i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocnicze, zwłaszcza barwniki E124 i E110, oraz na inne leki przeciwhistaminowe H1 ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Nie należy stosować go u chorych z astmą, przewlekłym zapaleniem oskrzeli, rozedmą płuc, jaskrą z wąskim kątem przesączania, rozrostem gruczołu krokowego, zwężeniem ujścia pęcherza moczowego, chorobą wrzodową z zwężeniem przewodu pokarmowego, zwężeniem odźwiernikowo-dwunastniczym oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek. Sonoxen jest także przeciwwskazany w okresie laktacji ze względu na przenikanie doksylaminy do mleka i ryzyko działań niepożądanych u niemowląt.
antybiotyk makrolidowy, astma, azole przeciwgrzybicze, choroba wrzodowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja ośrodkowego układu nerwowego, doksylaminy wodorobursztynian, działanie przeciwcholinergiczne, działanie sedatywne, inhibitor izoenzymu CYP450, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy, jaskra z wąskim kątem, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość, przerost prostaty, przewlekłe zapalenie oskrzeli, reakcja krzyżowa, rozedma płuc, skurcz oskrzeli, SSRI, zaburzenie czynności wątroby, zwężenie odźwiernikowo-dwunastnicze - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Kventiax 300 mg tabletki powlekane
Kwetiapina, stosowana w różnych wskazaniach psychiatrycznych, wymaga indywidualnej oceny profilu bezpieczeństwa, zwłaszcza u pacjentów poniżej 18. roku życia, u których obserwuje się częstsze działania niepożądane, takie jak zwiększony apetyt, podwyższone stężenie prolaktyny, omdlenia oraz wzrost ciśnienia tętniczego. U młodszych pacjentów stwierdzono także zmiany czynności tarczycy, a długoterminowy wpływ na rozwój poznawczy pozostaje nieznany. Istotne jest monitorowanie ryzyka samobójstw, szczególnie u osób poniżej 25. roku życia, gdzie w badaniach klinicznych odnotowano wzrost zachowań samobójczych (3% vs 0% placebo). Kwetiapina może powodować objawy pozapiramidowe (EPS), akatyzję, senność, niedociśnienie ortostatyczne oraz zaburzenia metaboliczne, w tym przyrost masy ciała, hiperglikemię i zmiany lipidowe, co wymaga regularnej kontroli parametrów metabolicznych i dostosowania terapii. W przypadku wystąpienia objawów dyskinez późnych lub ciężkiej neutropenii (neutrofile <1,0 x 10⁹/l) konieczne jest przerwanie leczenia i ścisła obserwacja pacjenta.
Kwetiapina wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, takich jak złośliwy zespół neuroleptyczny, ciężkie reakcje skórne (SCAR, w tym SJS, TEN, DRESS), zapalenie mięśnia sercowego, kardiomiopatia oraz zapalenie trzustki. Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, wydłużeniem odstępu QT, zespołem bezdechu sennego, a także u osób w podeszłym wieku, zwłaszcza z chorobą Parkinsona. Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z ryzykiem niedrożności jelit, zaparć, dysfagii oraz żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE). Zaleca się stopniowe odstawianie leku przez co najmniej 1-2 tygodnie, aby uniknąć objawów odstawienia. Produkt zawiera 51,30 mg laktozy na tabletkę i jest praktycznie wolny od sodu (<23 mg/tabletkę). Wskazane jest monitorowanie i edukacja pacjentów oraz opiekunów w zakresie możliwych działań niepożądanych i konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem.
agranulocytoza, akatyzja, choroba Parkinsona, ciężka neutropenia, ciężkie skórne działania niepożądane, cukrzyca, dysfagia, dyskinezy późne, działanie przeciwcholinergiczne, hiperglikemia, jaskra z wąskim kątem, kardiomiopatia, kwasica ketonowa, morfologia krwi, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, norkwetiapina, objawy pozapiramidowe, ostra uogólniona osutka krostkowa, parkinsonizm, psychoza związana z otępieniem, remisja, rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wydłużenie odstępu QT, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia maniakalne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zespół bezdechu sennego, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Seronil 10 mg
Seronil w dawce 10 mg fluoksetyny (11,2 mg chlorowodorku fluoksetyny) posiada kluczowe przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na fluoksetynę lub składniki pomocnicze, w tym sacharozę i glicerol 85%. Ponadto, stosowanie fluoksetyny jest przeciwwskazane w połączeniu z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO, np. iproniazydem, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Również jednoczesne podawanie fluoksetyny z metoprololem u pacjentów z niewydolnością serca jest absolutnie przeciwwskazane z powodu potencjalnych poważnych powikłań kardiologicznych.
chlorowodorek fluoksetyny, choroba układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca, działanie niepożądane, fluoksetyna, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, jaskra z wąskim kątem, metoprolol, nadwrażliwość, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność serca, padaczka, Seronil, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olanzapine +pharma 5 mg
Olanzapine +pharma, dostępna w dawkach 5 mg i 10 mg w formie tabletek, zawiera olanzapinę jako substancję czynną. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na olanzapinę lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (75,4 mg w tabletce 5 mg oraz 150,79 mg w tabletce 10 mg). Ponadto, stosowanie olanzapiny jest przeciwwskazane u osób z ryzykiem jaskry z wąskim kątem przesączania, ze względu na potencjalne działanie midriatyczne i ryzyko ostrego wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego, co może prowadzić do utraty wzroku. Przed przepisaniem leku konieczna jest dokładna ocena wywiadu alergologicznego oraz ocena ryzyka okulistycznego.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pentaerythritol compositum 0,5 mg + 20 mg
Produkt leczniczy Pentaerythritol Compositum, zawierający 20 mg pentaerytrytylu tetraazotanu oraz 0,5 mg glicerolu triazotanu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym sacharozę i laktozę jednowodną. Lek nie powinien być stosowany w stanach kardiologicznych takich jak niedociśnienie tętnicze (zwłaszcza z hipowolemią), zawał mięśnia sercowego prawej komory z niskim ciśnieniem skurczowym i/lub tachykardią, kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu lewej komory, zwężenie zastawki dwudzielnej i aorty oraz zaciskające zapalenie osierdzia, ze względu na ryzyko pogorszenia hemodynamiki. Ponadto, lek jest przeciwwskazany przy podwyższonym ciśnieniu śródczaszkowym, krwotokach do OUN, ciężkiej niedokrwistości, jaskrze z wąskim kątem przesączania oraz chorobach zakrzepowych i zastoinowej chorobie żył.
choroba zakrzepowa, ciśnienie śródczaszkowe, glicerolu triazotan, inhibitory fosfodiesterazy typu 5, jaskra z wąskim kątem, kardiomiopatia przerostowa, krwotok mózgowy, nadwrażliwość na składniki leku, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, pentaerytrytylu tetraazotan, substancje pomocnicze, udar krwotoczny, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaciskające zapalenie osierdzia, zastoinowa choroba żył, zawał mięśnia sercowego, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon substancji czynnych
Loratadyna – Przeciwwskazania stosowania
Loratadyna, lek przeciwhistaminowy II generacji, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na substancje pomocnicze zawarte w preparacie, takie jak laktoza jednowodna (63,5–71,3 mg/tabletkę), sorbitol (200 mg/ml w syropie), glikol propylenowy (50–261,5 mg/5 ml) oraz benzoesan sodu (0,5–10 mg/5 ml). Szczególną ostrożność należy zachować u kobiet w ciąży, zwłaszcza przy stosowaniu preparatów Loratan i Loratan pro, gdzie ciąża stanowi bezwzględne przeciwwskazanie. Preparaty złożone loratadyna + pseudoefedryna (Claritine Active, Claritine Duo) mają rozszerzony katalog przeciwwskazań, obejmujący m.in. stosowanie inhibitorów MAO, jaskrę z wąskim kątem przesączania, choroby układu sercowo-naczyniowego (choroba niedokrwienna serca, tachyarytmia, ciężkie lub niekontrolowane nadciśnienie tętnicze), nadczynność tarczycy, udar krwotoczny w wywiadzie, ciężką niewydolność nerek oraz ciążę. Ponadto, preparaty te są przeciwwskazane w przypadku jednoczesnego stosowania leków zwężających naczynia krwionośne, takich jak bromokryptyna, ergotamina czy fenylefryna.
aktywność alfa-mimetyczna, benzoesan sodu, bromokryptyna, choroba niedokrwienna serca, dihydroergotamina, dysfagia, efedryna, ergotamina, fenylefryna, fenylopropanolamina, glikol propylenowy, idiosynkrazja, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem, kabergolina, laktoza jednowodna, lek adrenomimetyczny, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, lek zwężający naczynia krwionośne, lizuryd, loratadyna, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, pergolid, perystaltyka przełyku, pseudoefedryna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, sorbitol, tachyarytmia, udar krwotoczny, wywiad alergologiczny, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atropinum sulfuricum WZF 1% 10 mg/ml
Atropinum Sulfuricum WZF 1% (atropina siarczan 10 mg/ml) w postaci kropli do oczu jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na atropinę, inne leki cholinolityczne oraz na substancje pomocnicze, w tym chlorek benzalkoniowy (0,1 mg/ml), który może wywoływać reakcje alergiczne. Szczególną ostrożność należy zachować u osób stosujących miękkie soczewki kontaktowe ze względu na możliwość absorpcji chlorku benzalkoniowego. Przeciwwskazaniem bezwzględnym jest jaskra z wąskim kątem przesączania oraz pierwotna jaskra z tendencją do zamykania kąta, gdyż atropina może indukować mydriasis i cykloplegię prowadząc do zamknięcia kąta, gwałtownego wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego i ryzyka ostrego napadu jaskry.
atropina siarczan, chlorek benzalkoniowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie cholinolityczne, działanie cykloplegiczne, działanie mydriazyjne, gonioskopia, jaskra pierwotna, jaskra z wąskim kątem, kąt przesączania, miękkie soczewki kontaktowe, nerw wzrokowy, ostry napad jaskry, środek konserwujący, substancja antycholinergiczna, terapia okulistyczna, uszkodzenie nerwu wzrokowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fervex Junior 280 mg + 100 mg + 10 mg
Preparat Fervex Junior, zawierający paracetamol (280 mg), kwas askorbinowy (100 mg) oraz maleinian feniraminy (10 mg), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym mannitol (2,26 g), potas (6,99 mg), alkohol benzylowy (0,3 mg) oraz barwniki takie jak czerwieni Allura AC (E129) i żółcieni pomarańczowej FCF (E110). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują ciężką niewydolność wątroby i nerek, rozrost gruczołu krokowego z retencją moczu oraz jaskrę z wąskim kątem przesączania, ze względu na ryzyko toksycznego działania paracetamolu, kumulacji metabolitów oraz działania antycholinergicznego feniraminy, które może nasilać objawy przeszkody podpęcherzowej i zwiększać ciśnienie wewnątrzgałkowe. Preparat nie jest zalecany u dzieci poniżej 6 roku życia ze względu na ryzyko działań niepożądanych ze strony OUN oraz dostosowaną dawkę paracetamolu.
ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie antycholinergiczne, działanie przeciwwydzielnicze, hepatocyty, jaskra z wąskim kątem, kwas askorbowy, lek przeciwbólowy, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwhistaminowy, leki serotoninergiczne, maleinian feniraminy, mydriasis, nadwrażliwość, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, przeszkoda podpęcherzowa, reakcja alergiczna, retencja moczu, rozrost gruczołu krokowego, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Zatotabs 400 mg + 60 mg
Lek Zatotabs, zawierający 400 mg ibuprofenu oraz 60 mg pseudoefedryny chlorowodorku, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, a także u osób z alergią na NLPZ, chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, skazą krwotoczną, ciężką niewydolnością wątroby, nerek lub serca (klasa IV NYHA). Ponadto, lek nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i niemowlęcia. Przeciwwskazania obejmują także ciężkie zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak tachykardia, nadciśnienie tętnicze, dławica piersiowa, zatrzymanie moczu, nadczynność tarczycy, jaskrę z wąskim kątem oraz historię krwotocznego udaru mózgu, ze względu na działanie sympatykomimetyczne pseudoefedryny, które może nasilać objawy tych schorzeń i zwiększać ryzyko powikłań.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityki, choroba wrzodowa żołądka, dławica piersiowa, ibuprofen, inhibitory COX-2, inhibitory MAO, jaskra z wąskim kątem, karmienie piersią, krwawienie z przewodu pokarmowego, laktoza jednowodna, leki przeciwnadciśnieniowe, leki przeciwzakrzepowe, leki sympatykomimetyczne, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedobór laktazy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, skaza krwotoczna, tachykardia, udar krwotoczny, zatrzymanie moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Bromek tiotropiowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Bromek tiotropiowy, lek przeciwcholinergiczny stosowany w terapii podtrzymującej przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), podawany jest wyłącznie raz na dobę w dawkach dostosowanych do preparatu (np. 10–12 μg tiotropium z inhalatora). Nie jest wskazany jako lek doraźny w ostrych napadach skurczu oskrzeli. Należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko natychmiastowych reakcji nadwrażliwości po inhalacji oraz paradoksalnego skurczu oskrzeli, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia leczenia ratunkowego. Bromek tiotropiowy jest przeciwwskazany lub wymaga ostrożności u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania, rozrostem gruczołu krokowego, niedrożnością szyi pęcherza moczowego oraz chorobami układu sercowo-naczyniowego, zwłaszcza po niedawnym zawale serca, niestabilnej arytmii czy niewydolności serca w klasie III/IV wg NYHA. U pacjentów z klirensem kreatyniny ≤ 50 ml/min stosowanie bromku tiotropiowego wymaga oceny korzyści i ryzyka ze względu na zwiększone stężenie leku w osoczu i brak danych długoterminowych.
brak laktazy, bromek tiotropiowy, duszność, działanie niepożądane, dziedziczna nietolerancja galaktozy, jaskra z wąskim kątem, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, lek przeciwcholinergiczny, lek rozszerzający oskrzela, mechanizm działania, niedrożność szyi pęcherza, niestabilna arytmia, niewydolność serca, obrzęk rogówki, ostry napad skurczu oskrzeli, paradoksalny skurcz oskrzeli, próchnica zębów, przekrwienie spojówek, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja nadwrażliwości, rozrost gruczołu krokowego, suchość błony śluzowej, świszczący oddech, terapia podtrzymująca, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Clemastinum WZF
Clemastinum WZF (syrop 1 mg/10 ml) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem, chorobami układu pokarmowego (zwężenie odźwiernika, wrzód trawienny), rozrostem gruczołu krokowego, astmą oskrzelową, nadczynnością tarczycy oraz chorobami sercowo-naczyniowymi i nadciśnieniem tętniczym. U osób starszych obserwuje się zwiększone ryzyko działań niepożądanych takich jak sedacja, senność, hipotonia i zawroty głowy, co może wymagać redukcji dawki. Klemastyna może nasilać objawy porfirii i jest przeciwwskazana u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy. Przed testami alergicznymi lek należy odstawić, aby uniknąć fałszywych wyników. Zaleca się unikanie alkoholu i leków depresyjnych na OUN podczas terapii.
astma oskrzelowa, choroby sercowo-naczyniowe, ciśnienie śródgałkowe, dehydrogenaza alkoholowa, glikol propylenowy, jaskra z wąskim kątem, klemastyna, leki hamujące OUN, martwica kanalików nerkowych, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedrożność pęcherza moczowego, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, porfiria, reakcja alergiczna, rozrost gruczołu krokowego, test alergiczny, wrzód trawienny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zatrzymanie moczu, zwężenie odźwiernika - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Kefrenex
Kefrenex (kwetiapina) wymaga indywidualnej oceny profilu bezpieczeństwa w zależności od wskazań i dawki. Nie jest zalecany u osób poniżej 18 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych, takich jak zwiększone łaknienie, podwyższone stężenie prolaktyny, objawy pozapiramidowe, drażliwość oraz nadciśnienie tętnicze. U młodych dorosłych poniżej 25 lat obserwowano zwiększone ryzyko prób samobójczych (3% vs. 0% placebo). Kwetiapina może powodować pogorszenie profilu metabolicznego (przyrost masy ciała, hiperglikemia, zmiany lipidowe), dlatego zaleca się monitorowanie parametrów metabolicznych. Występują także objawy pozapiramidowe, akatyzja, senność, niedociśnienie ortostatyczne oraz ryzyko zespołu bezdechu sennego, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka. Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami układu krążenia, padaczką, a także w przypadku jednoczesnego stosowania leków serotoninergicznych ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego.
agranulocytoza, akatyzja, bezsenność, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba Parkinsona, ciężkie skórne działania niepożądane, ciśnienie tętnicze krwi, dysfagia, dyskinezy późne, hiperglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO, jaskra z wąskim kątem, kardiomiopatia, kwasica ketonowa, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, norkwetiapina, objawy pozapiramidowe, otępienie, polidypsja, prolaktyna, reakcja polekowa z eozynofilią, senność, SNRI, SSRI, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wydłużenie odstępu QT, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół bezdechu sennego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fenactil
Chloropromazyna w postaci roztworu do wstrzykiwań (Fenactil 5 mg/ml lub 25 mg/ml) wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań, w tym u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nerek, chorobą Parkinsona, niedoczynnością tarczycy, niewydolnością serca, guzem chromochłonnym nadnerczy, miastenią, przerostem gruczołu krokowego, jaskrą z wąskim kątem, agranulocytozą w wywiadzie oraz nadwrażliwością na pochodne fenotiazyny. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych, ze względu na ryzyko hipertermii, hipotermii oraz niedociśnienia ortostatycznego. Podawanie domięśniowe może powodować ortostatyczne obniżenie ciśnienia tętniczego z tachykardią, ból i guzki w miejscu wstrzyknięcia, dlatego pacjent powinien leżeć na wznak, a ciśnienie tętnicze być systematycznie monitorowane. U pacjentów z padaczką lub drgawkami w wywiadzie chloropromazyna może obniżać próg drgawkowy, co wymaga ścisłej kontroli neurologicznej i rozważenia profilaktyki przeciwpadaczkowej.
agranulocytoza, chloropromazyna, choroba Parkinsona, drgawki, guz chromochłonny nadnerczy, hipertermia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipotermia, jaskra z wąskim kątem, lek neuroleptyczny, miastenia, morfologia krwi, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczynność tarczycy, niedożywienie, niewydolność serca, padaczka, pochodna fenotiazyny, przerost gruczołu krokowego, schizofrenia, sztywność mięśni, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia nerek, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaburzenia wątroby, zespół odstawienia, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Wenlafaksyna – Przeciwwskazania stosowania
Wenlafaksyna jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze danego preparatu, a także u osób stosujących nieodwracalne inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Przerwy czasowe między terapią wenlafaksyną a IMAO muszą wynosić odpowiednio minimum 14 dni po zakończeniu IMAO przed rozpoczęciem wenlafaksyny oraz co najmniej 7 dni po odstawieniu wenlafaksyny przed włączeniem IMAO. Zespół serotoninowy objawia się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśni, hipertermią, a w ciężkich przypadkach może prowadzić do niewydolności wielonarządowej, wymagając natychmiastowej interwencji medycznej.
drżenie mięśniowe, działanie antycholinergiczne, farmakoterapia, hipertermia, IMAO, inhibitor monoaminooksydazy, interwencja medyczna, jaskra z wąskim kątem, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, niewydolność wielonarządowa, pobudzenie psychoruchowe, reakcja alergiczna, stan zagrażający życiu, substancja pomocnicza, wenlafaksyna, zaburzenie koordynacji, zaburzenie wchłaniania glukozy, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania - Leksykon substancji czynnych
Hioscyna butylobromek – Przeciwwskazania stosowania
Hioscyna butylobromek, jako lek o działaniu przeciwcholinergicznym (parasympatykolitycznym), jest szeroko stosowana w terapii stanów skurczowych mięśni gładkich przewodu pokarmowego, dróg żółciowych oraz układu moczowo-płciowego. Jednakże jej stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, myasthenia gravis, rozrostem gruczołu krokowego z zatrzymaniem moczu, zwężeniem szyi pęcherza moczowego, patologicznym poszerzeniem jelita grubego (megacolon), mechanicznym zwężeniem przewodu pokarmowego, niedrożnością jelit, tachykardią, tachyarytmią, dławicą piersiową, niewydolnością serca oraz jaskrą z wąskim kątem przesączania. W przypadku preparatów złożonych zawierających paracetamol (np. Panadol Femina), dodatkowo przeciwwskazaniami są ciężka niewydolność wątroby i nerek, choroba alkoholowa, niedokrwistość oraz wrodzony brak dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (fawizm). Przeciwwskazania te wynikają z ryzyka nasilenia objawów chorób podstawowych oraz potencjalnej hepatotoksyczności paracetamolu.
choroba alkoholowa, dławica piersiowa, działanie przeciwcholinergiczne, fawizm, hioscyna butylobromek, jaskra z wąskim kątem, łagodny rozrost prostaty, lek antycholinergiczny, lek dopaminergiczny, lek prokinetyczny, megacolon, miastenia, nadwrażliwość na substancje, niedobór dehydrogenazy G6PD, niedokrwistość, niedrożność jelit, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nużliwość mięśni, przerost prostaty, skurcz mięśni gładkich, tachyarytmia, tachykardia, zaburzenie rytmu serca, zaparcie atoniczne, zatrzymanie moczu, zwężenie przewodu pokarmowego, zwężenie szyi pęcherza moczowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pinexet 200 mg
Pinexet (kwetiapina) wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa, który wymaga indywidualnej oceny w zależności od wskazań i dawki. Stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat nie jest zalecane z powodu braku danych oraz zwiększonego ryzyka działań niepożądanych, takich jak wzrost łaknienia, hiperprolaktynemia, wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa, omdlenia oraz podwyższone ciśnienie tętnicze. Długoterminowy wpływ na rozwój i funkcje poznawcze tej grupy nie jest znany. U pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi i depresją obserwuje się zwiększone ryzyko objawów pozapiramidowych (EPS) oraz akatyzji, szczególnie w pierwszych tygodniach terapii. Istotne jest ścisłe monitorowanie pacjentów pod kątem ryzyka samobójstw, zwłaszcza u osób poniżej 25 roku życia, z historią prób samobójczych lub nasilonymi myślami samobójczymi. Zaleca się kontrolę parametrów metabolicznych, w tym masy ciała, glikemii i lipidów, ze względu na ryzyko hiperglikemii, cukrzycy oraz dyslipidemii. W trakcie leczenia należy również obserwować objawy niedociśnienia ortostatycznego, senności, a także potencjalne zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QT.
agranulocytoza, akatyzja, bezdech senny, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dysfagia, dyskinezy późne, hipertermia, hipokaliemia, hipomagnezemia, jaskra z wąskim kątem, kardiomiopatia, kwasica ketonowa, lek przeciwpsychotyczny, napad padaczkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, objawy pozapiramidowe, omdlenie, otępienie, przerost gruczołu krokowego, schizofrenia, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, zaburzenia maniakalne, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zaparcie, zawroty głowy, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olicard 60 retard 60 mg
Olicard 60 retard zawiera monoazotan izosorbidu w dawce 60 mg w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne azotany, ostrą niewydolnością krążenia, w tym wstrząsem, zapaścią krążeniową oraz wstrząsem kardiogennym bez odpowiedniego leczenia wspomagającego (kontrapulsacja wewnątrzaortalna, inotropy dodatnie). Przeciwwskazaniem jest również znaczne niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe <90 mmHg) oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów PDE-5 (sildenafil, tadalafil, wardenafil, awanafil), które mogą prowadzić do krytycznego spadku ciśnienia tętniczego i poważnych powikłań niedokrwiennych, w tym zgonu.
antagonista wapnia, beta-adrenolityk, ciśnienie wewnątrzgałkowe, diuretyk, dysfagia, hipotensja, inhibitor ACE, inhibitor fosfodiesterazy, jaskra z wąskim kątem, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kardiomiopatia przerostowa, kontrapulsacja wewnątrzaortalna, lek hipotensyjny, lek inotropowy, monoazotan izosorbidu, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, ostra niewydolność krążenia, reakcja anafilaktyczna, wstrząs, wstrząs kardiogenny, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Trazodone Neuraxpharm
Trazodon Neuraxpharm wymaga szczególnej ostrożności klinicznej, zwłaszcza u pacjentów geriatrycznych, u których obserwuje się zwiększone ryzyko działań niepożądanych takich jak hipotonia ortostatyczna, senność oraz efekty cholinolityczne. Depresja wiąże się z podwyższonym ryzykiem myśli i zachowań samobójczych, szczególnie u pacjentów poniżej 25 roku życia, co wymaga ścisłego monitorowania w początkowym okresie terapii. Zaleca się ograniczenie ilości przepisywanego leku podczas wizyt, aby zmniejszyć ryzyko prób samobójczych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z padaczką, niewydolnością wątroby lub nerek, chorobami sercowo-naczyniowymi (w tym z wydłużonym odstępem QT, bradykardią, blokiem przedsionkowo-komorowym), zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia), nadczynnością tarczycy, zaburzeniami oddawania moczu oraz ostrą jaskrą z wąskim kątem.
agranulocytoza, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba psychotyczna, dusznica bolesna, działanie cholinolityczne, działanie sedatywne, fenotiazyna, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, IMAO, jaskra z wąskim kątem, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, myśli samobójcze, nadczynność tarczycy, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność sercowo-naczyniowa, niewydolność wątroby, padaczka, priapizm, rozrost gruczołu krokowego, ryzyko samobójcze, schizofrenia, SNRI, SSRI, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia wątroby, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego QT, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pilocarpinum WZF 2% 20 mg/ml
Pilocarpinum WZF 2% to roztwór do oczu zawierający 20 mg pilokarpiny chlorowodorku w 1 ml (2% stężenie), stosowany głównie w leczeniu jaskry. U dorosłych standardowa dawka wynosi 1-2 krople do worka spojówkowego co 6-8 godzin. W przypadku napadu ostrej jaskry z wąskim kątem zaleca się podawanie 1 kropli co 5 minut do uzyskania zwężenia źrenicy. U dzieci i młodzieży poniżej 18 lat leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej możliwej dawki, stopniowo ją zwiększając w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji, maksymalnie do dawki stosowanej u dorosłych. Preparat jest przeznaczony wyłącznie do podania okulistycznego.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dulofor
Duloksetyna, stosowana w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych uogólnionych, bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej oraz wysiłkowego nietrzymania moczu, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych. Przeciwwskazania obejmują epizody manii, napady padaczkowe oraz niekontrolowane nadciśnienie tętnicze. U pacjentów z nadciśnieniem lub chorobami serca konieczne jest regularne monitorowanie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w pierwszym miesiącu terapii. Duloksetyna może powodować mydriazę, co stanowi ryzyko u osób z jaskrą z wąskim kątem. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) lek jest przeciwwskazany ze względu na zwiększone stężenie w osoczu. Istotnym zagrożeniem jest zespół serotoninowy, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych (SSRI, SNRI, IMAO, tryptany, buprenorfina), objawiający się zmianami stanu psychicznego, niestabilnością układu autonomicznego, zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi i objawami żołądkowo-jelitowymi.
akatyzja, antagonista dopaminy, choroba afektywna dwubiegunowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, duże zaburzenie depresyjne, epizod manii, hiponatremia, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, jaskra z wąskim kątem, krwotok poporodowy, lek przeciwpsychotyczny, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, mydriaza, myśl samobójcza, napad padaczkowy, neuropatia cukrzycowa, neuroprzekaźnictwo serotoninergiczne, nietolerancja galaktozy, obwodowa neuropatia cukrzycowa, przełom nadciśnieniowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, wysiłkowe nietrzymanie moczu, zaburzenie czynności seksualnych, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie lękowe uogólnione, zapalenie wątroby, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dulxetenon
Duloksetyna (Dulxetenon) wymaga szczególnej ostrożności klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z historią epizodów manii, chorobą afektywną dwubiegunową, napadami padaczkowymi oraz u osób z ryzykiem jaskry z wąskim kątem ze względu na ryzyko mydriazy. Lek może powodować wzrost ciśnienia tętniczego, w tym przełom nadciśnieniowy, szczególnie u pacjentów z nadciśnieniem lub chorobami serca, co wymaga systematycznej kontroli ciśnienia, zwłaszcza w pierwszym miesiącu terapii. Duloksetyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz u osób z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym. Istotne jest także monitorowanie ryzyka zespołu serotoninowego podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami serotoninergicznymi lub inhibitorami monoaminooksydazy. W przypadku utrzymującego się nadciśnienia należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku.
akatyzja, choroba afektywna dwubiegunowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, duże zaburzenie depresyjne, dziurawiec zwyczajny, epizod manii, hiponatremia, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z wąskim kątem, klirens kreatyniny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, marskość wątroby, mechanizm noradrenergiczny, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, neuropatia cukrzycowa, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, przełom nadciśnieniowy, uszkodzenie wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie lękowe uogólnione, zapalenie wątroby, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Atomoksetyna – Przeciwwskazania stosowania
Atomoksetyna, stosowana w terapii ADHD, posiada szereg przeciwwskazań, które należy bezwzględnie respektować w celu zapewnienia bezpieczeństwa pacjentów. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na atomoksetynę lub substancje pomocnicze, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaktycznych. Leku nie wolno stosować jednocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) – konieczne jest zachowanie co najmniej 2-tygodniowego odstępu po zakończeniu terapii IMAO przed rozpoczęciem atomoksetyny oraz analogicznego odstępu po odstawieniu atomoksetyny przed rozpoczęciem leczenia IMAO, aby uniknąć przełomu nadciśnieniowego. Atomoksetyna jest przeciwwskazana u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania, gdyż powoduje midriazę, co może nasilać objawy choroby i zagrażać wzrokowi.
ADHD, dławica piersiowa, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem, kanałopatia, kardiomiopatia, midriaza, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na atomoksetynę, niewydolność serca, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, tętniak mózgu, udar mózgu, wada serca, zaburzenie naczyń mózgowych, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Venlectine
Wenlafaksyna w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (Venlectine) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na liczne potencjalne ryzyka i interakcje. Kluczowe jest unikanie spożywania alkoholu podczas terapii, gdyż zwiększa on ryzyko depresyjnego działania na ośrodkowy układ nerwowy oraz przedawkowania, które może być śmiertelne. Istotne jest monitorowanie pacjentów pod kątem ryzyka samobójstwa, zwłaszcza u osób poniżej 25 roku życia oraz u pacjentów z historią zachowań samobójczych lub zaburzeń psychicznych. Venlectine nie jest wskazany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i agresji. Podczas terapii należy obserwować objawy zespołu serotoninowego, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych, takich jak SSRI, SNRI, IMAO czy tryptany. Objawy te obejmują m.in. pobudzenie, tachykardię, hipertermię, hiperrefleksję oraz zaburzenia świadomości, a w najcięższej postaci mogą przypominać złośliwy zespół neuroleptyczny.
akatyzja, hiperrefleksja, hipertermia, hiponatremia, inhibitor wychwytu serotoniny i noradrenaliny, inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, jaskra z wąskim kątem, krwotok z przewodu pokarmowego, labilne ciśnienie krwi, mania, nadciśnienie tętnicze, niepokój psychoruchowy, parestezja, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu serotoniny, SNRI, SSRI, tachykardia, tachykardia komorowa, torsade de pointes, Venlectine, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie czynności płytek krwi, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ketipinor
Kwetiapina, stosowana w różnych wskazaniach psychiatrycznych, wymaga indywidualnej oceny profilu bezpieczeństwa w zależności od diagnozy i dawki. Nie jest zalecana u osób poniżej 18 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa oraz zwiększonego ryzyka działań niepożądanych, takich jak wzrost łaknienia, hiperprolaktynemia, wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa, omdlenia oraz podwyższone ciśnienie tętnicze. U młodzieży obserwowano także zwiększoną częstość objawów pozapiramidowych (EPS). Leczenie kwetiapiną w depresji dwubiegunowej wiąże się z ryzykiem myśli i prób samobójczych, szczególnie u pacjentów poniżej 25 lat (3,0% vs 0% placebo) oraz w początkowej fazie terapii, co wymaga ścisłego monitorowania. Ponadto, kwetiapina może powodować pogorszenie parametrów metabolicznych, w tym wzrost masy ciała, hiperglikemię, zmiany lipidowe (wzrost triglicerydów, LDL i cholesterolu całkowitego, spadek HDL), a także objawy pozapiramidowe, akatyzję i niedociśnienie ortostatyczne, szczególnie w początkowym okresie leczenia. Zaleca się regularne monitorowanie masy ciała, glikemii, lipidów oraz parametrów neurologicznych i układu krążenia.
agranulocytoza, cholesterol LDL, ciśnienie tętnicze krwi, depresja w chorobie dwubiegunowej, dysfagia, hiperglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, jaskra z wąskim kątem, kardiomiopatia, kwasica ketonowa, kwetiapina, leczenie farmakologiczne, lek przeciwdepresyjny, myśli samobójcze, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, norkwetiapina, objawy pozapiramidowe, ostra uogólniona osutka krostkowa, przerost prostaty, receptor muskarynowy, rumień wielopostaciowy, schizofrenia, stężenie prolaktyny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, triglicerydy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia maniakalne, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zespół bezdechu śródsennego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fluoxetine Aurovitas
Fluoksetyna (Fluoxetine Aurovitas, 20 mg) wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u dzieci i młodzieży w wieku 8-18 lat, gdzie jest wskazana jedynie w leczeniu umiarkowanych i ciężkich epizodów dużej depresji. W tej grupie obserwowano zwiększone ryzyko zachowań samobójczych oraz objawów wrogości, co wymaga ścisłego monitorowania. Długoterminowe dane dotyczące wpływu na wzrost, dojrzewanie płciowe (skala Tannera) oraz funkcje poznawcze są ograniczone, a w badaniu 19-tygodniowym odnotowano zmniejszenie przyrostu wzrostu i masy ciała. Konieczne jest monitorowanie parametrów wzrostu, masy ciała i dojrzewania, a w przypadku spowolnienia – konsultacja pediatryczna. Fluoksetynę należy odstawić przy wystąpieniu manii lub hipomanii. U dorosłych pacjentów poniżej 25 roku życia istnieje zwiększone ryzyko zachowań samobójczych, szczególnie na początku leczenia i przy zmianie dawki, co wymaga intensywnej obserwacji klinicznej.
akatyzja, arytmia komorowa, bradykardia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, doustny lek przeciwzakrzepowy, endoksyfen, fluoksetyna, hiperglikemia, hipertermia, hipoglikemia, hipokalemia, hipomagnezemia, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z wąskim kątem, krwawienie żołądkowo-jelitowe, napad padaczkowy, niepokój psychoruchowy, niestabilność układu autonomicznego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewyrównana niewydolność serca, norfluoksetyna, ostry zawał mięśnia sercowego, reakcja anafilaktyczna, remisja, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, sztywność mięśni, terapia elektrowstrząsowa, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wybroczyna i plamica, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dutilox
Duloksetyna, stosowana w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych uogólnionych oraz bólu neuropatycznego, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Przeciwwskazania obejmują historię manii, chorobę afektywną dwubiegunową oraz napady padaczkowe. U pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania należy uwzględnić ryzyko mydriazy. Istotne jest monitorowanie objawów zespołu serotoninowego i złośliwego zespołu neuroleptycznego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych (SSRI, SNRI, IMAO, tryptany) lub neuroleptyków. Ryzyko samobójstw jest zwiększone u pacjentów poniżej 25. roku życia, z historią zachowań samobójczych lub nasilonymi myślami samobójczymi, co wymaga ścisłej kontroli klinicznej. Duloksetyna jest przeciwwskazana u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i agresji. Ponadto, lek może powodować hiponatremię (stężenie sodu <110 mmol/l), szczególnie u osób starszych, z marskością wątroby lub przyjmujących diuretyki, oraz zwiększać ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe lub NLPZ.
akatyzja, buprenorfina, choroba afektywna dwubiegunowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, duloksetyna, duże zaburzenie depresyjne, hemodializa, hiperrefleksja, hipertermia, hiponatremia, IMAO, jaskra z wąskim kątem, kinaza kreatynowa, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, marskość wątroby, mydriaza, napad padaczkowy, neuropatia cukrzycowa, niepokój psychoruchowy, przełom nadciśnieniowy, SIADH, SNRI, SSRI, tachykardia, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, uogólnione zaburzenie lękowe, wysiłkowe nietrzymanie moczu, zaburzenie czynności seksualnej, zapalenie wątroby, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Difenhydramina – Przeciwwskazania stosowania
Difenhydramina, chlorowodorek difenhydraminy, jest lekiem przeciwhistaminowym I generacji o działaniu przeciwalergicznym, przeciwwymiotnym oraz sedatywnym i nasennym. Preparaty zawierające difenhydraminę stosowane są miejscowo i ogólnoustrojowo, jednak ich użycie jest obarczone licznymi przeciwwskazaniami. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocniczą. Doustne formy leku są niewskazane u pacjentów z bliznowaciejącym wrzodem żołądka, niedrożnością przewodu pokarmowego, guzem chromochłonnym nadnerczy, wydłużeniem odstępu QT (wrodzonym lub nabytym), chorobami sercowo-naczyniowymi, hipokaliemią, hipomagnezemią, bradykardią, rozrostem gruczołu krokowego, zatrzymaniem moczu, jaskrą z zamkniętym kątem, porfirią, cukrzycą, ciężką niewydolnością wątroby i nerek, wirusowym zapaleniem wątroby, astmą oskrzelową w fazie zaostrzenia oraz nadczynnością tarczycy. W preparatach miejscowych przeciwwskazania obejmują dermatozy wysiękowe i pęcherzykowe, a w kroplach do oczu i nosa – jaskrę z wąskim kątem oraz nadwrażliwość na środki adrenomimetyczne i pochodne imidazolowe.
Interakcje lekowe stanowią istotne ograniczenie stosowania difenhydraminy – jest przeciwwskazana u pacjentów przyjmujących inhibitory MAO (w trakcie terapii i do 2 tygodni po odstawieniu), a także u osób stosujących leki wydłużające odstęp QT lub wywołujące torsade de pointes. Preparaty złożone zawierające difenhydraminę mogą wchodzić w interakcje z sympatykomimetykami i beta-blokerami. Ze względu na działanie sedatywne, należy odradzać stosowanie difenhydraminy w sytuacjach wymagających koncentracji, np. prowadzenia pojazdów. U osób starszych wskazane jest ograniczenie dawki lub unikanie leku z powodu nasilonych działań antycholinergicznych, takich jak ryzyko upadków, zaburzenia poznawcze, zaparcia czy suchość w jamie ustnej. Kobiety w ciąży i karmiące piersią powinny unikać stosowania difenhydraminy ze względu na przenikanie leku przez łożysko i do mleka matki. Przed zastosowaniem preparatów z difenhydraminą konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu, a w wielu przypadkach preferowane są leki przeciwhistaminowe II generacji o korzystniejszym profilu bezpieczeństwa.
astma oskrzelowa, bliznowaciejący wrzód żołądka, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dermatoza wysiękowa, difenhydramina, działanie antycholinergiczne, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwwymiotne, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, jaskra z wąskim kątem, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, lek sympatykomimetyczny, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niedrożność żołądka i jelit, niewydolność wątroby, porfiria, receptor beta-adrenergiczny, rozrost gruczołu krokowego, torsade de pointes, wirusowe zapalenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zatrzymanie moczu, zespół suchego oka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Reasec 2,5 mg + 25 mcg
Reasec, zawierający difenoksylatu chlorowodorek 2,5 mg oraz atropiny siarczan 0,025 mg, jest wskazany wyłącznie do objawowego leczenia biegunek. Terapia przyczynowa powinna być preferowana, gdy to możliwe. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, a także u dzieci poniżej 4 lat, ze względu na wąski margines terapeutyczno-toksyczny, szczególnie u dzieci poniżej 2 roku życia. Reasec nie powinien być stosowany w biegunce wywołanej przez enterotoksynogenne bakterie (np. toksykogenne szczepy Escherichia coli, Salmonella, Shigella), ostrej czerwonce, ostrym wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, rzekomobłoniastym zapaleniu jelit oraz w stanach podniedrożnościowych, niedrożności przepuszczającej, wzdęciu brzucha, megacolon i zwężeniu odźwiernika.
antybiotyki o szerokim spektrum, astma oskrzelowa, atropiny siarczan, cholestatyczne zapalenie wątroby, ciśnienie wewnątrzgałkowe, difenoksylatu chlorowodorek, działanie antycholinergiczne, Escherichia coli, jaskra z wąskim kątem, laktoza jednowodna, leczenie przyczynowe, lek przeciwcholinergiczny, marskość wątroby, megacolon, miastenia, nadwrażliwość na substancje czynne, niedrożność przepuszczająca, nietolerancja cukrów, okrężnica olbrzymia, ostra czerwonka, ostre zapalenie wątroby, przerost prostaty, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, Salmonella, shigella, stan podniedrożnościowy, tachykardia, toksyczne rozdęcie okrężnicy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wzdęcie brzucha, zatrzymanie moczu, żółtaczka mechaniczna, zwężenie odźwiernika - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olpinat 10 mg
Przed rozpoczęciem terapii olanzapiną w dawce 10 mg (lek Olpinat) konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań, aby zapewnić bezpieczeństwo farmakoterapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na olanzapinę lub składniki pomocnicze, w tym lecytynę sojową (0,0768 mg/tabletkę), co jest istotne u pacjentów z alergią na soję lub orzeszki ziemne ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Preparat zawiera także laktozę w ilości 319,8 mg na tabletkę, co wymaga ostrożności u osób z ciężką nietolerancją laktozy, choć nie stanowi bezwzględnego przeciwwskazania.
alergia na orzeszki ziemne, alergia na soję, badanie okulistyczne, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie antycholinergiczne, jaskra z wąskim kątem, jaskra z zamkniętym kątem, laktoza, lecytyna sojowa, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość na olanzapinę, nietolerancja laktozy, olanzapina, ostry napad jaskry, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, tabletka powlekana - Leksykon substancji czynnych
Perazyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Perazyna, należąca do pochodnych fenotiazyny, wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego ze względu na liczne działania niepożądane i interakcje, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności wątroby i nerek. Zaleca się redukcję dawki o 50% u osób starszych oraz monitorowanie funkcji wątroby (próby czynnościowe na początku terapii i po 6 miesiącach) oraz układu krwiotwórczego (morfologia co 6 miesięcy). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami hematologicznymi, sercowo-naczyniowymi, neurologicznymi, okulistycznymi, moczowymi, przewodu pokarmowego, endokrynologicznymi oraz nowotworami sutka. Alkohol jest bezwzględnie przeciwwskazany podczas terapii ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych ośrodkowego układu nerwowego.
badanie EKG, choroba Parkinsona, choroba wrzodowa, ciężkie niedociśnienie, ciśnienie tętnicze, delirium, dyskineza, guz chromochłonny, hipotonia ortostatyczna, jaskra z wąskim kątem, kinaza kreatyninowa, krwawienie z nosa, leczenie przeciwparkinsonowskie, leukopenia, miastenia, morfologia krwi, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, napad padaczkowy, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość serca, nietolerancja galaktozy, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, ostra niedokrwistość, parkinsonizm, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, promieniowanie ultrafioletowe, przerost prostaty, przewlekła choroba wątroby, rozmaz krwi, stężenie glukozy, stężenie mioglobiny, uszkodzenie mięśnia sercowego, uszkodzenie wątroby, wczesna dyskineza, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie hemopoezy, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie układu krwiotwórczego, zaburzenie układu pozapiramidowego, zespół złego wchłaniania, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmniejszenie leukocytów, zmniejszenie płytek krwi, zwężenie odźwiernika - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Clemastinum Aflofarm 0,5 mg/5 ml
Klemastyna w postaci syropu (Clemastinum Aflofarm 0,5 mg/5 ml) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, pochodne etylenodiaminy (np. chlorfeniramina, difenhydramina) oraz na substancje pomocnicze, takie jak sorbitol (2150 mg/5 ml), glikol propylenowy (752,43 mg/5 ml), etanol (240,2 mg/5 ml), sód (11,03 mg/5 ml) oraz parabeny (metylu i propylu parahydroksybenzoesan). Stosowanie klemastyny jest również przeciwwskazane u dzieci poniżej 6. roku życia oraz u pacjentów przyjmujących inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), ze względu na ryzyko poważnych interakcji farmakologicznych. W przypadku konieczności włączenia leku po terapii IMAO, należy zachować odpowiedni odstęp czasowy zgodny z farmakokinetyką inhibitora MAO.
W terapii należy zachować ostrożność u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania, przerostem prostaty, niedrożnością szyi pęcherza moczowego oraz chorobami przewodu pokarmowego, gdzie leki przeciwhistaminowe mogą nasilać objawy. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów geriatrycznych, osoby prowadzące pojazdy lub obsługujące maszyny, a także pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby, nerek oraz chorobami układu sercowo-naczyniowego, ze względu na ryzyko działań niepożądanych i zmieniony metabolizm leku. Zawartość substancji pomocniczych, takich jak sorbitol, glikol propylenowy i etanol, wymaga uwzględnienia w kontekście nietolerancji, chorób wątroby, padaczki czy diety niskosodowej. W tych przypadkach należy rozważyć stosunek korzyści do ryzyka oraz ewentualnie zastosować alternatywne metody leczenia.
chlorfeniramina, choroba układu nerwowego, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wątroby, dieta niskosodowa, difenhydramina, działanie antycholinergiczne, działanie przeczyszczające, działanie sedatywne, farmakokinetyka, fenelzyna, glikol propylenowy, IMAO, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem, klemastyna, lek przeciwhistaminowy, moklobemid, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na lek, niedrożność pęcherza moczowego, niedrożność przewodu pokarmowego, nietolerancja fruktozy, pacjent geriatryczny, padaczka, pochodna etylenodiaminy, przerost prostaty, reakcja alergiczna, selegilina, sorbitol, substancja pomocnicza, uzależnienie od alkoholu, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zatrucie alkoholem - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Velaxin ER 37,5 mg
Velaxin ER, zawierający wenlafaksynę w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu (dawki 37,5 mg, 75 mg i 150 mg), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania. Należy bezwzględnie unikać spożywania alkoholu ze względu na ryzyko nasilania depresyjnego działania na OUN oraz potencjalne interakcje prowadzące do przedawkowania, które może być śmiertelne. Pacjenci, zwłaszcza poniżej 25 roku życia, z historią zachowań samobójczych lub skłonnościami samobójczymi, powinni być ściśle monitorowani, zwłaszcza na początku terapii i po zmianie dawki, ze względu na zwiększone ryzyko myśli i zachowań samobójczych. Velaxin ER jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności oraz zwiększonego ryzyka działań niepożądanych, w tym agresji i zachowań samobójczych. Istotne jest także monitorowanie objawów zespołu serotoninowego, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych, takich jak SSRI, SNRI, tryptany, opioidy czy inhibitory MAO, ze względu na ryzyko ciężkich powikłań neurologicznych i autonomicznych.
akatyzja, chromatografia gazowa, dziurawiec zwyczajny, fałszywie dodatnie wyniki, fencyklidyna, hiponatremia, inhibitory MAO, jaskra z wąskim kątem, krwotok poporodowy, leki przeciwzakrzepowe, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, remisja, SIADH, SNRI, spektrometria mas, SSRI, tachykardia komorowa, torsade de pointes, wenlafaksyna o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Tropikamid – Przeciwwskazania stosowania
Tropikamid, stosowany w okulistyce do wywołania midriazy i cykloplegii, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym chlorek benzalkoniowy (0,1 mg/ml w Tropicamidum WZF 0,5% i 1%) oraz u osób z jaskrą pierwotną z tendencją do zamykania kąta i jaskrą z wąskim kątem, ze względu na ryzyko ostrego ataku jaskry spowodowanego zamknięciem kąta przesączania i gwałtownym wzrostem ciśnienia wewnątrzgałkowego. Preparat Mydrane (0,2 mg/ml tropikamidu, 3,1 mg/ml fenylefryny, 10 mg/ml lidokainy) dodatkowo wymaga wykluczenia nadwrażliwości na pochodne atropiny oraz środki znieczulające typu amidowego. U pacjentów noszących miękkie soczewki kontaktowe stosowanie Tropicamidum WZF jest przeciwwskazane ze względu na możliwość absorpcji chlorku benzalkoniowego i ryzyko podrażnienia lub przebarwienia soczewek.
atak jaskry, chlorek benzalkoniowy, chlorowodorek fenylefryny, chlorowodorek lidokainy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cykloplegia, diagnostyka okulistyczna, działanie przeciwcholinergiczne, film łzowy, fotofobia, jaskra, jaskra z wąskim kątem, kąt przesączania, midriaza, nadwrażliwość na światło, płytka komora przednia oka, pochodne atropiny, porażenie akomodacji, powierzchnia rogówki, rozszerzenie źrenicy, środek znieczulający amidowy, tropikamid, zespół suchego oka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fervex malinowy (500 mg + 200 mg + 25 mg)/sasz.
Produkt leczniczy Fervex o smaku malinowym zawiera paracetamol (500 mg), kwas askorbowy (200 mg) oraz maleinian feniraminy (25 mg) i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, ciężką niewydolnością wątroby i nerek, jaskrą z wąskim kątem, rozrostem gruczołu krokowego z retencją moczu oraz u dzieci poniżej 15 roku życia. Ze względu na wysoką zawartość sacharozy (11,6 g w saszetce), lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu disacharydów, takimi jak nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy oraz niedobór sacharazy-izomaltazy. W tych przypadkach spożycie preparatu może prowadzić do poważnych zaburzeń metabolicznych i żołądkowo-jelitowych.
ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, działanie antycholinergiczne, działanie sedatywne, hepatotoksyczność, inhibitor MAO, jaskra z wąskim kątem, kwas askorbowy, lek przeciwhistaminowy, maleinian feniraminy, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, paracetamol, przewlekły alkoholizm, retencja moczu, rozrost gruczołu krokowego, zaburzenie mikcji, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zatrzymanie moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Trazodon – Przeciwwskazania stosowania
Trazodon, lek przeciwdepresyjny dostępny w formach o standardowym, przedłużonym i zmodyfikowanym uwalnianiu (m.in. Azoneurax, Trazodone Neuraxpharm, Trittico CR, Trittico XR), wymaga szczególnej ostrożności przy przepisywaniu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, które w niektórych preparatach (np. Azoneurax 75 mg zawiera 11 mg sacharozy, Azoneurax 150 mg – 22 mg, Trittico CR 75 mg – 42 mg, Trittico CR 150 mg – 84 mg sacharozy) mogą wywołać reakcje alergiczne o różnym nasileniu, od łagodnych do anafilaktycznych. Ponadto, stosowanie trazodonu jest przeciwwskazane u pacjentów w ostrej fazie zawału mięśnia sercowego oraz u osób pod wpływem alkoholu lub leków nasennych, ze względu na ryzyko nasilenia depresji ośrodkowego układu nerwowego, sedacji, depresji oddechowej i potencjalnego zagrożenia życia. Lekarz powinien wyraźnie poinformować pacjenta o zakazie łączenia trazodonu z alkoholem i lekami nasennymi.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, cytochrom P450, depresja oddechowa, działanie antycholinergiczne, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z wąskim kątem, lek przeciwdepresyjny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nietolerancja cukrów, niewydolność narządów, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, próg drgawkowy, przerost gruczołu krokowego, przewodnictwo serca, reakcja anafilaktyczna, sacharoza, sedacja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tabletka o standardowym uwalnianiu, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, zaburzenie krwiotwórcze, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy, zmiana hemodynamiczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Deprexolet
Lek Deprexolet (chlorowodorek mianseryny) wymaga szczególnej ostrożności podczas terapii, zwłaszcza ze względu na ryzyko nasilenia myśli i zachowań samobójczych, które jest szczególnie wysokie u pacjentów poniżej 25. roku życia oraz u osób z historią zachowań samobójczych. Poprawa kliniczna może pojawić się dopiero po 2-4 tygodniach, a nawet kilku miesiącach leczenia, co wymaga ścisłej obserwacji pacjentów, zwłaszcza na początku terapii i przy zmianach dawki. Należy monitorować objawy nasilenia choroby, nietypowe zmiany w zachowaniu oraz pojawienie się myśli samobójczych, a w razie ich wystąpienia niezwłocznie konsultować się z lekarzem. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów po zawale mięśnia sercowego, z blokiem serca, uszkodzeniem szpiku kostnego, w podeszłym wieku, a także u osób z padaczką, cukrzycą, niewydolnością wątroby lub nerek oraz z jaskrą z wąskim kątem przesączania i przerostem gruczołu krokowego. U pacjentów z chorobą dwubiegunową istnieje ryzyko wystąpienia hipomanii, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku.
blok serca, choroba dwubiegunowa, cukrzyca, czynność wątroby, drgawka, hipomania, jaskra z wąskim kątem, krwinka biała, lek przeciwdepresyjny, lek trójpierścieniowy, mianseryna, morfologia krwi, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, nasilenie choroby, padaczka, przerost gruczołu krokowego, ryzyko samobójcze, uszkodzenie szpiku kostnego, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zmiana zachowania, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Konaten 10 mg
Atomoksetyna, zawarta w leku Konaten (dostępna w dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg oraz 40 mg), jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, a także u osób stosujących inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) – konieczne jest zachowanie co najmniej 2-tygodniowego odstępu między terapiami. Leku nie należy podawać pacjentom z jaskrą z wąskim kątem ze względu na ryzyko rozszerzenia źrenic i zaostrzenia objawów. Ponadto, atomoksetyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi, takimi jak ciężkie nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, miażdżyca zarostowa tętnic, dławica piersiowa, hemodynamicznie istotne wrodzone wady serca, kardiomiopatie, przebyły zawał mięśnia sercowego, groźne zaburzenia rytmu serca oraz kanałopatie. Przeciwwskazaniem są także ciężkie zaburzenia naczyń mózgowych (tętniak mózgu, udar mózgu w wywiadzie) oraz obecność lub przebycie guza chromochłonnego nadnerczy (pheochromocytoma).
chlorowodorek atomoksetyny, dławica piersiowa, działanie niepożądane, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem, kanałopatia, kardiomiopatia, lek halogenowy znieczulający, miażdżyca zarostowa tętnic, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, przełom nadciśnieniowy, rozszerzenie źrenic, tętniak mózgu, udar mózgu, wrodzona wada serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Atropina – Przeciwwskazania stosowania
Atropina, jako lek o działaniu antycholinergicznym, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed jej zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na atropinę lub substancje pomocnicze oraz jaskra z wąskim kątem przesączania, ze względu na ryzyko gwałtownego wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego. Ponadto, atropina jest przeciwwskazana u pacjentów z niedrożnością szyi pęcherza moczowego, zatrzymaniem moczu, porażenną niedrożnością jelit, ciężkim wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy, miastenią (z wyjątkiem leczenia działań niepożądanych cholinomimetyków), astmą oskrzelową oraz w wielu schorzeniach układu krążenia, takich jak tachykardia czy niewydolność krążenia. Szczególne przeciwwskazania dotyczą także preparatów łączonych, np. Reasec (difenoksylatu chlorowodorek + atropiny siarczan), który jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 4 lat oraz w biegunce bakteryjnej, ostrej czerwonce z krwią w stolcu i ciężkich chorobach wątroby. W ciąży i okresie laktacji stosowanie atropiny jest ograniczone, zwłaszcza w preparatach takich jak Bellapan i Bellergot.
astma oskrzelowa, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba Parkinsona, ciąża, cukrzyca, czerwonka, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, jaskra pierwotna, jaskra z wąskim kątem, karmienie piersią, marskość wątroby, miastenia, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedrożność dróg moczowych, niedrożność pęcherza moczowego, niedrożność porażenna jelit, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność krążenia, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, nowotwór jelita grubego, obrzęk śluzowaty, porfiria, posocznica, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, rozedma płuc, rozrost gruczołu krokowego, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, świąd, tachykardia, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenia neuropsychiatryczne, zaburzenia rytmu serca, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół jelita drażliwego, żółtaczka mechaniczna, zwężenie odźwiernika - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Amantix
Produkt leczniczy AMANTIX (siarczan amantadyny 200 mg/500 ml, roztwór do infuzji) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 10 ml/min), rozrostem gruczołu krokowego, jaskrą z wąskim kątem przesączania, stanami pobudzenia, zespołami majaczeniowymi oraz u osób leczonych jednocześnie memantyną. Monitorowanie EKG jest obligatoryjne przed rozpoczęciem terapii oraz w trakcie leczenia (po 1 i 3 tygodniach, przed i po zwiększeniu dawki oraz co najmniej raz w roku), ze szczególnym uwzględnieniem wartości QTc (próg bezpieczeństwa: QTc > 420 ms przed leczeniem, wzrost QTc > 60 ms lub QTc > 480 ms podczas terapii). U pacjentów z rozrusznikami serca decyzję o stosowaniu leku należy podejmować indywidualnie po konsultacji kardiologicznej. Wskazane jest także monitorowanie elektrolitów (potas, magnez) u osób z ryzykiem zaburzeń równowagi elektrolitowej, np. przyjmujących leki moczopędne, z biegunką, wymiotami czy chorobami nerek.
choroba Parkinsona, dieta niskosodowa, drgawki, dysuria, EKG, hazard patologiczny, hiperseksualność, hipotensja, jaskra z wąskim kątem, kołatanie serca, kompulsywne wydawanie pieniędzy, lek neuroleptyczny, niewydolność nerek, niewyraźne widzenie, obrzęk rogówki, odstęp QT, organiczny zespół mózgowy, psychoza egzogenna, retencja płynów, rozrost gruczołu krokowego, rozrusznik serca, siarczan amantadyny, stan splątania, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie kontroli popędów, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zawrót głowy, zespół majaczeniowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sympramol 50 mg
Lek Sympramol zawierający dichlorowodorek opipramolu w dawce 50 mg w postaci tabletek drażowanych posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania, które należy dokładnie rozważyć przed rozpoczęciem terapii. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze (laktoza jednowodna 48 mg, sacharoza 81,3 mg, benzoesan sodu 0,100 mg), ostre zatrucia (alkohol, leki nasenne, przeciwbólowe, psychotropowe), ostre zatrzymanie moczu, rozrost gruczołu krokowego z zaleganiem moczu, ostre delirium, nieleczoną jaskrę z wąskim kątem przesączania, niedrożność jelita porażenną oraz poważne zaburzenia przewodzenia sercowego (blok przedsionkowo-komorowy wyższego stopnia, rozproszone nadkomorowe i komorowe zaburzenia przewodzenia). Ponadto, stosowanie opipramolu jest bezwzględnie przeciwwskazane w połączeniu z inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, który może mieć przebieg śmiertelny.
arytmia komorowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, delirium, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dichlorowodorek opipramolu, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, działanie antycholinergiczne, działanie sedatywne, hipertermia, inhibitory MAO, jaskra z wąskim kątem, laktoza jednowodna, lek psychotropowy, nadkomorowe zaburzenia przewodzenia, niedobór laktazy, niestabilność autonomiczna, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, ostre zatrucie, ostre zatrzymanie moczu, ostry napad jaskry, perystaltyka jelit, porażenna niedrożność jelit, rozrost gruczołu krokowego, SSRI, substancje pomocnicze, zaburzenia psychiczne, zaleganie moczu, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Asolfena 5 mg
Solifenacyna w postaci bursztynianu, stosowana w dawkach 5 mg i 10 mg (preparat Asolfena), jest przeciwwskazana u pacjentów z zatrzymaniem moczu, ciężkimi schorzeniami przewodu pokarmowego (w tym toksycznym rozdęciem okrężnicy), zwłóknieniem mięśnia sercowego, jaskrą z wąskim kątem przesączania oraz u osób z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze (w tym laktozę jednowodną: 137,5 mg w dawce 5 mg i 132,5 mg w dawce 10 mg). Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów poddawanych hemodializie ze względu na zmienioną farmakokinetykę i ryzyko kumulacji toksycznych metabolitów. Ciężka niewydolność wątroby stanowi kolejne bezwzględne przeciwwskazanie, gdyż solifenacyna jest metabolizowana głównie w wątrobie, a jej upośledzona funkcja może prowadzić do kumulacji toksycznych metabolitów i poważnych działań niepożądanych.
anafilaksja, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie antycholinergiczne, farmakokinetyka, hemodializa, inhibitory CYP3A4, jaskra z wąskim kątem, ketokonazol, laktoza jednowodna, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obstrukcja dróg moczowych, retencja moczu, schorzenia przewodu pokarmowego, solifenacyna, toksyczne rozdęcie okrężnicy, zaburzenia perystaltyki, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zwłóknienie mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Coldrex Junior C (300 mg + 5 mg + 20 mg)/sasz.
Coldrex Junior C, zawierający w jednej saszetce 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny oraz 20 mg kwasu askorbinowego, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, ciężką niewydolnością wątroby i nerek oraz u dzieci poniżej 6 roku życia. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje lekowe, zwłaszcza z zydowudyną (ryzyko neutropenii) oraz inhibitorami monoaminooksydazy (ryzyko przełomu nadciśnieniowego), w tym w okresie do 2 tygodni po zakończeniu terapii MAO. Preparat nie powinien być stosowany u pacjentów przyjmujących inne leki zawierające paracetamol lub sympatykomimetyki, aby uniknąć przedawkowania i nasilenia działań niepożądanych.
aminy katecholowe, choroba wieńcowa, choroby układu sercowo-naczyniowego, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, cukrzyca, działania niepożądane, fenylefryna, hepatotoksyczność, hiperoksaluria, inhibitory MAO, jaskra z wąskim kątem, kamica nerkowa, kwas askorbowy, monitoring funkcji wątroby, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancje czynne, neutropenia, paracetamol, poziom glukozy, przedawkowanie paracetamolu, przełom nadciśnieniowy, przerost gruczołu krokowego, sympatykomimetyk, toksyczność szpiku kostnego, tyreotoksykoza, umiarkowana niewydolność wątroby, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zydowudyna