Specjalne ostrzeżenia
Dulxetenon

Duloksetyna (Dulxetenon) wymaga szczególnej ostrożności klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z historią epizodów manii, chorobą afektywną dwubiegunową, napadami padaczkowymi oraz u osób z ryzykiem jaskry z wąskim kątem ze względu na ryzyko mydriazy. Lek może powodować wzrost ciśnienia tętniczego, w tym przełom nadciśnieniowy, szczególnie u pacjentów z nadciśnieniem lub chorobami serca, co wymaga systematycznej kontroli ciśnienia, zwłaszcza w pierwszym miesiącu terapii. Duloksetyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz u osób z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym. Istotne jest także monitorowanie ryzyka zespołu serotoninowego podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami serotoninergicznymi lub inhibitorami monoaminooksydazy. W przypadku utrzymującego się nadciśnienia należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania preparatu Dulxetenon

Stosowanie duloksetyny (Dulxetenon) wymaga szczególnej uwagi klinicznej oraz znajomości specyficznych sytuacji, w których należy zachować ostrożność terapeutyczną. Poniżej przedstawiono kompleksowe informacje dotyczące specjalnych ostrzeżeń i środków ostrożności związanych ze stosowaniem produktu Dulxetenon, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do leczenia tym lekiem.1

Zaburzenia psychiczne i neurologiczne

Epizody manii i napady padaczkowe stanowią istotne przeciwwskazania do nierozważnego stosowania duloksetyny. U pacjentów z epizodami manii w wywiadzie, z rozpoznaniem choroby afektywnej dwubiegunowej i/lub napadami padaczkowymi, lek powinien być stosowany ze szczególną ostrożnością ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów chorobowych.2

Rozszerzenie źrenic (mydriaza) jest kolejnym działaniem niepożądanym, które zgłaszano w związku ze stosowaniem duloksetyny. Z tego powodu zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności przy przepisywaniu duloksetyny pacjentom ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym lub zagrożonym wystąpieniem ostrej jaskry z wąskim kątem.3

Wpływ na układ krążenia

Duloksetyna może powodować zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi i klinicznie istotne nadciśnienie tętnicze u niektórych pacjentów, co jest prawdopodobnie związane z jej noradrenergicznym mechanizmem działania. W związku z tym:4

  • U pacjentów ze zdiagnozowanym nadciśnieniem i/lub innymi chorobami serca zaleca się systematyczne kontrolowanie ciśnienia tętniczego, szczególnie w pierwszym miesiącu leczenia
  • Zgłaszano przypadki przełomu nadciśnieniowego podczas stosowania duloksetyny, szczególnie u pacjentów z wcześniej występującym nadciśnieniem
  • Należy zachować ostrożność u pacjentów, których stan może ulec pogorszeniu w wyniku zwiększenia częstości akcji serca lub wzrostu ciśnienia tętniczego
  • Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu duloksetyny z lekami mogącymi zaburzać jej metabolizm
  • W przypadku utrzymującego się wysokiego ciśnienia tętniczego krwi podczas terapii duloksetyną należy rozważyć zmniejszenie dawki lub stopniowe odstawienie leku
  • U pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym krwi nie należy rozpoczynać leczenia duloksetyną ze względu na przeciwwskazanie

5

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek poddawanych hemodializie (klirens kreatyniny <30 ml/min) występuje zwiększone stężenie duloksetyny w osoczu. Duloksetyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek. Szczegółowe informacje dotyczące pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek zawarte są w odpowiedniej części charakterystyki produktu leczniczego.6

Zespół serotoninowy

Podczas stosowania duloksetyny, podobnie jak w przypadku innych leków serotoninergicznych, może wystąpić zespół serotoninowy – stan potencjalnie zagrażający życiu. Ryzyko jest szczególnie wysokie podczas jednoczesnego stosowania:7

  • Innych leków serotoninergicznych (w tym SSRI, SNRI, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych lub tryptanów)
  • Leków zaburzających metabolizm serotoniny, takich jak inhibitory monoaminooksydazy (IMAO)
  • Leków przeciwpsychotycznych lub innych antagonistów dopaminy, które mogą wpływać na neuroprzekaźnictwo serotoninergiczne

8

Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować:

  • Zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy, śpiączka)
  • Niestabilność układu autonomicznego (np. tachykardia, zmienne ciśnienie krwi, hipertermia)
  • Zaburzenia nerwowo-mięśniowe (np. hiperrefleksja, zaburzenia koordynacji)
  • Objawy żołądkowo-jelitowe (np. nudności, wymioty, biegunka)

9

Jeśli jednoczesne stosowanie duloksetyny i innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, szczególnie na początku leczenia i po zwiększeniu dawki.10

Interakcje z preparatami ziołowymi

Podczas jednoczesnego stosowania duloksetyny z produktami ziołowymi zawierającymi ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) mogą częściej występować działania niepożądane. Należy poinformować pacjenta o potencjalnym ryzyku takiej interakcji.11

Ryzyko zachowań samobójczych

Duże zaburzenia depresyjne i zaburzenia lękowe uogólnione wiążą się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia myśli samobójczych, chęci samookaleczenia i samobójstw. Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania znaczącej poprawy stanu pacjenta. Ponieważ poprawa może nie wystąpić w pierwszych tygodniach leczenia, pacjentów należy dokładnie obserwować do czasu jej uzyskania.12

Doświadczenia kliniczne wskazują, że ryzyko popełnienia samobójstw przez pacjentów może wzrastać we wczesnym okresie poprawy ich stanu. Inne zaburzenia psychiczne, w których przepisywana jest duloksetyna, również mogą wiązać się ze zwiększonym ryzykiem zachowań samobójczych i mogą współwystępować z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi.13

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów:

  • Z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie
  • Z myślami samobójczymi o znacznym nasileniu przed rozpoczęciem leczenia
  • W wieku poniżej 25 lat (metaanaliza badań wykazała zwiększone ryzyko zachowań samobójczych w tej grupie wiekowej)

14

Odnotowano przypadki myśli i zachowań samobójczych u pacjentów w trakcie leczenia duloksetyną lub wkrótce po jego zakończeniu. Leczenie pacjentów, szczególnie tych z grupy wysokiego ryzyka, powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza, zwłaszcza na początku terapii i po zmianie dawki.15

Pacjentów i ich opiekunów należy poinformować o konieczności obserwowania i niezwłocznego zgłaszania lekarzowi przypadków pogorszenia stanu klinicznego, wystąpienia myśli lub zachowań samobójczych, lub nietypowych zmian w zachowaniu.16

Ból w obwodowej neuropatii cukrzycowej

Podobnie jak w przypadku innych produktów leczniczych o podobnym profilu farmakologicznym, zanotowano pojedyncze przypadki myśli i zachowań samobójczych w trakcie leczenia duloksetyną w tym wskazaniu lub wkrótce po zakończeniu leczenia. Czynniki ryzyka zachowań samobójczych u pacjentów z depresją mają również zastosowanie w tej grupie pacjentów.17

Lekarze powinni zachęcać pacjentów do zgłaszania każdego przypadku wystąpienia u nich niepokojących myśli czy uczuć.18

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Duloksetyny nie należy stosować w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. W badaniach klinicznych zaobserwowano, że w tej grupie wiekowej podczas stosowania leków przeciwdepresyjnych częściej niż w grupie otrzymującej placebo występowały:19

  • Zachowania samobójcze (próby samobójcze i myśli samobójcze)
  • Wrogość (głównie agresja, zachowania buntownicze i przejawy gniewu)

Jeżeli, ze względu na potrzebę kliniczną, zostanie podjęta decyzja o leczeniu pacjenta w tej grupie wiekowej, należy uważnie kontrolować czy nie występują u niego objawy zachowań samobójczych. Ponadto, brak długoterminowych danych o bezpieczeństwie stosowania produktu u dzieci i młodzieży, dotyczących wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania.20

Zaburzenia krzepnięcia

Podczas stosowania selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) oraz inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), w tym duloksetyny, zgłaszano występowanie objawów zaburzeń krzepnięcia, takich jak:21

  • Wybroczyny
  • Plamica
  • Krwawienie z przewodu pokarmowego

Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów:

  • Przyjmujących leki przeciwzakrzepowe
  • Przyjmujących leki wpływające na czynność płytek krwi (np. NLPZ lub kwas acetylosalicylowy)
  • Ze stwierdzoną skłonnością do krwawień

22

Hiponatremia

Podczas stosowania duloksetyny zgłaszano występowanie hiponatremii, w tym przypadki zmniejszenia stężenia sodu w surowicy poniżej 110 mmol/l. Hiponatremia może być spowodowana zespołem nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH).23

Większość przypadków hiponatremii wystąpiła u:

  • Osób w podeszłym wieku
  • Pacjentów z zaburzoną równowagą płynów ustrojowych w wywiadzie
  • Pacjentów ze współistniejącymi chorobami predysponującymi do zaburzeń równowagi płynów

Należy zachować ostrożność u pacjentów, u których występuje zwiększone ryzyko hiponatremii, tj.:

  • Pacjentów w podeszłym wieku
  • Pacjentów z marskością wątroby
  • Pacjentów odwodnionych
  • Pacjentów przyjmujących leki moczopędne

24

Przerwanie leczenia

Objawy odstawienia po zakończeniu leczenia występują często, zwłaszcza w przypadku nagłego przerwania terapii. W badaniach klinicznych objawy niepożądane po nagłym przerwaniu leczenia wystąpiły u około 45% pacjentów leczonych duloksetyną i u 23% pacjentów otrzymujących placebo.25

Ryzyko wystąpienia objawów odstawienia w przypadku stosowania SSRI oraz SNRI może zależeć od kilku czynników, w tym od czasu leczenia, stosowanej dawki produktu oraz tempa zmniejszania dawki. Najczęściej zgłaszane objawy są zazwyczaj łagodne lub umiarkowane, jednak u niektórych pacjentów mogą być ciężkie.26

Objawy odstawienia występują zazwyczaj w ciągu pierwszych kilku dni po przerwaniu leczenia, choć istnieją bardzo rzadkie zgłoszenia o wystąpieniu objawów u pacjentów, którzy nieumyślnie pominęli dawkę leku. Objawy te zazwyczaj ustępują samoistnie, zwykle w ciągu 2 tygodni, choć u niektórych pacjentów mogą utrzymywać się dłużej (2-3 miesiące lub więcej).27

Z tego powodu w przypadku przerwania leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki duloksetyny przez okres nie krótszy niż 2 tygodnie, w zależności od potrzeb pacjenta.28

Osoby w podeszłym wieku

Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania duloksetyny w dawce 120 mg u pacjentów w podeszłym wieku z dużymi zaburzeniami depresyjnymi i uogólnionymi zaburzeniami lękowymi. Dlatego należy zachować ostrożność w przypadku stosowania maksymalnej dawki u osób w podeszłym wieku.29

Akatyzja i niepokój psychoruchowy

Stosowanie duloksetyny wiązało się z występowaniem akatyzji, charakteryzującej się subiektywnie odczuwanym jako nieprzyjemny lub przygnębiający uczuciem niepokoju oraz koniecznością poruszania się, często połączoną z niemożnością spokojnego usiedzenia lub ustania w miejscu. Największe prawdopodobieństwo wystąpienia tych objawów zachodzi w pierwszych kilku tygodniach leczenia. U pacjentów, u których wystąpiły takie objawy, zwiększanie dawki może być szkodliwe.30

Unikanie podwójnego dawkowania

Duloksetyna jest stosowana pod innymi nazwami handlowymi w różnych wskazaniach (w leczeniu bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej, leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, leczeniu zaburzeń lękowych uogólnionych i wysiłkowego nietrzymania moczu). Należy unikać jednoczesnego stosowania więcej niż jednego z tych produktów leczniczych.31

Zapalenie wątroby i zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych

Podczas stosowania duloksetyny obserwowano uszkodzenia wątroby, w tym:33

Zaburzenia seksualne

Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) oraz inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i norepinefryny (SNRI), w tym duloksetyna, mogą powodować objawy zaburzeń seksualnych. Istnieją doniesienia o długotrwałych zaburzeniach seksualnych, w których objawy utrzymują się pomimo przerwania leczenia SSRI/SNRI.34

Informacja dotycząca zawartości sacharozy

Dulxetenon kapsułki dojelitowe twarde zawierają sacharozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.35

Zawartość sacharozy w kapsułkach Dulxetenon

Dawka Zawartość sacharozy w jednej kapsułce
Dulxetenon 30 mg kapsułki dojelitowe twarde około 47,9–51,4 mg sacharozy
Dulxetenon 60 mg kapsułki dojelitowe twarde około 95,9–102,9 mg sacharozy

36

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl