dyspepsja
Dyspepsja, określana również jako niestrawność, to zespół objawów ze strony górnego odcinka przewodu pokarmowego, charakteryzujący się uczuciem dyskomfortu lub bólu w nadbrzuszu, wczesnym uczuciem sytości, uczuciem pełności po posiłku, wzdęciami, nudnościami i zgagą. Jest to problem powszechny w praktyce klinicznej, dotykający około 20-30% populacji ogólnej.
Z klinicznego punktu widzenia dyspepsję dzieli się na czynnościową (funkcjonalną) oraz organiczną (wtórną). Dyspepsja czynnościowa rozpoznawana jest, gdy nie stwierdza się organicznej przyczyny dolegliwości mimo przeprowadzenia odpowiedniej diagnostyki. Natomiast dyspepsja organiczna związana jest z chorobami takimi jak choroba wrzodowa, choroba refluksowa przełyku, nowotwory przewodu pokarmowego czy zapalenie trzustki.
Diagnostyka dyspepsji obejmuje wywiad, badanie fizykalne oraz badania dodatkowe, w tym endoskopię górnego odcinka przewodu pokarmowego, która jest zalecana szczególnie u pacjentów z objawami alarmowymi (krwawienia, utrata masy ciała, dysfagia) lub u osób powyżej 45-55 roku życia. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować modyfikację stylu życia, farmakoterapię (inhibitory pompy protonowej, leki prokinetyczne, antagonisty receptora H2) oraz eradykację Helicobacter pylori w przypadku jej wykrycia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Distem 380 mg + 300 mg
Lek Distem, zawierający metokarbamol (380 mg) oraz paracetamol (300 mg) w formie tabletek, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący różnorodne działania niepożądane, które należy monitorować podczas terapii. W badaniach klinicznych nie odnotowano ciężkich zdarzeń niepożądanych, jednak najczęściej zgłaszano ból głowy (metokarbamol) oraz hepatotoksyczność, zaburzenia nerek, hematologiczne, hipoglikemię i alergiczne zapalenie skóry (paracetamol). Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów MedDRA oraz częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Do bardzo rzadkich działań należą m.in. małopłytkowość, agranulocytoza, leukopenia, reakcje anafilaktyczne, hipoglikemia, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevens-Johnsona) oraz zaburzenia nerek, szczególnie po przedawkowaniu paracetamolu.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, aminotransferaza wątrobowa, biegunka, ból głowy, bradykardia, dyspepsja, hepatotoksyczność, hipoglikemia, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczna naskórka, metokarbamol, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość hemolityczna, nieostre widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, pancytopenia, paracetamol, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, ropomocz, skurcz oskrzeli, suchość w jamie ustnej, świąd, toksyczny wpływ na nerki, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia krwi, zapalenie spojówek, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon substancji czynnych
Korzeń cykorii podróżnika – Dawkowanie i sposób podawania
Korzeń cykorii podróżnika (Cichorium intybus L., radix) jest dostępny w formie ziół do zaparzania, zawierających 1 g substancji czynnej na 1 g produktu. Zalecane dawkowanie dla młodzieży od 12 lat, dorosłych oraz pacjentów w podeszłym wieku wynosi 3 g (1 łyżeczka) korzenia raz dziennie, z maksymalną dawką dobową 4 g, stosowaną do 2 tygodni. Dzieci poniżej 12 lat nie powinny stosować preparatu ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa. Odwar przygotowuje się przez zalanie 3 g korzenia 250 ml wody, podgrzewanie do wrzenia i utrzymywanie łagodnego wrzenia przez 3 minuty, następnie odstawienie na 10 minut i przecedzenie. Produkt przeznaczony jest wyłącznie do podania doustnego, a odwar powinien być spożywany świeżo przygotowany, bez przechowywania.
- Leksykon substancji czynnych
Citrullus colocynthis – Wskazania do stosowania
Citrullus colocynthis jest składnikiem homeopatycznego preparatu Nux vomica-Homaccord, dostępnego w formie kropli doustnych, zawierających 0,3 g substancji czynnej w rozcieńczeniach D4, D10, D30 oraz D200 na 100 g produktu. Preparat ten jest stosowany jako terapia wspomagająca w łagodnych zaburzeniach układu pokarmowego, takich jak wzdęcia i odbijania. Produkt zawiera 35% (v/v) etanolu, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem, padaczką, uszkodzeniami mózgu lub schorzeniami psychicznymi. Krople są przezroczystym roztworem ułatwiającym indywidualne dostosowanie dawki.
alkoholizm, Bryonia cretica, choroba wątroby, Citrullus colocynthis, dolegliwości trawienne, dolegliwości układu pokarmowego, dyspepsja, gazy w przewodzie pokarmowym, gazy żołądkowe, krople doustne, Lycopodium clavatum, medycyna oparta na dowodach, Nux vomica-Homaccord, odbijanie, padaczka, rozcieńczenie homeopatyczne, Strychnos nux vomica, wzdęcia, zaburzenia trawienne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zulbex 20 mg
Rabeprazol sodowy (Zulbex) charakteryzuje się stosunkowo dobrym profilem bezpieczeństwa, z większością działań niepożądanych o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu i przemijającym charakterze. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) to ból głowy, biegunka, ból brzucha, astenia, wzdęcia, wysypka oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej. Rzadziej występują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, neurologiczne, reakcje skórne, a także zaburzenia hematologiczne i wątroby, które wymagają monitorowania. Bardzo rzadkie, ale poważne reakcje obejmują zespół Stevensa-Johnsona, śródmiąższowe zapalenie nerek oraz reakcje anafilaktyczne. Długotrwałe stosowanie wiąże się z ryzykiem hipomagnezemii, hiponatremii, zwiększonym ryzykiem złamań kości, polipowatością żołądka oraz zaburzeniami wchłaniania witaminy B12 i wapnia.
astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, Clostridium difficile, dyspepsja, enzym wątrobowy, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, neutropenia, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostra niewydolność nerek, parestezja, pokrzywka, polip dna żołądka, rabeprazol sodowy, reakcja anafilaktyczna, reakcje alergiczne, reakcje skórne, rumień, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość jamy ustnej, trombocytopenia, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Owoc kolendry – Wskazania do stosowania
Owoc kolendry (Coriandri fructus) jest składnikiem preparatu Digestonic, stosowanego w leczeniu zaburzeń trawienia, takich jak dyspepsja czynnościowa, uczucie pełności po posiłkach, wzdęcia oraz inne objawy niestrawności. W produkcie występuje w stężeniu 1,46 cz. na 1 ml płynu doustnego, a zawartość związków antranoidowych wynosi 0,31-0,45 mg/ml w przeliczeniu na reinę. Ekstrakcja substancji czynnych odbywa się przy użyciu 70% etanolu, a gotowy preparat zawiera 60,0-68,0% (V/V) etanolu, co jest istotne przy rozważaniu jego stosowania u pacjentów z chorobami wątroby lub uzależnieniem od alkoholu.
dolegliwości trawienne, dyspepsja, dyspepsja czynnościowa, etanol, korzeń rzewienia, kwiat rumianku, liść mięty pieprzowej, niestrawność, owoc kolendry, owoc kopru włoskiego, owoc róży, płyn doustny, problemy wątrobowe, przewód pokarmowy, reina, uczucie pełności, układ trawienny, uzależnienie od alkoholu, wzdęcia, zaburzenia trawienia, ziele dziurawca, związki antranoidowe - Leksykon substancji czynnych
Owies zwyczajny – Przedawkowanie
Owies zwyczajny (Avena sativa) w preparacie Sonna Stres występuje w rozcieńczeniu homeopatycznym D1, co oznacza minimalną ilość substancji czynnej. Główne ryzyko przedawkowania tego syropu wynika nie z owsa, lecz z substancji pomocniczych, zwłaszcza sorbitolu, którego dawka w pojedynczej porcji 10 ml wynosi 8,65 g. Przekroczenie zalecanej dawki może wywołać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka (wskutek osmotycznego działania sorbitolu) oraz dyspepsja, wzdęcia i dyskomfort jamy brzusznej (spowodowane fermentacją sorbitolu przez mikroflorę jelitową). W przypadku przedawkowania konieczne jest leczenie objawowe, ze szczególnym uwzględnieniem nawadniania i monitorowania stanu pacjenta.
biegunka, choroba wątroby, dyskomfort w jamie brzusznej, dyspepsja, działanie osmotyczne, działanie przeczyszczające, fermentacja sorbitolu, leczenie objawowe, nietolerancja fruktozy, odwodnienie, owies zwyczajny, perystaltyka jelit, produkt homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, sorbitol, wzdęcia, zaburzenia trawienia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pelethrocin 500 mg
Lek Pelethrocin zawiera zmikronizowaną diosminę w dawce 500 mg i charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, z działaniami niepożądanymi występującymi rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego (biegunka, niestrawność, nudności, wymioty), układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy, złe samopoczucie) oraz skóry i tkanki podskórnej (wysypka, świąd, pokrzywka). Objawy te mają zazwyczaj łagodny i przemijający charakter, a w przypadku łagodnych dolegliwości nie jest konieczne odstawienie leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych przy nasilonych objawach ze strony przewodu pokarmowego, zwłaszcza u osób starszych i z chorobami współistniejącymi.
bąbel pokrzywkowy, biegunka, ból głowy, centralny układ nerwowy, diosmina zmikronizowana, dyspepsja, działanie niepożądane, działanie niepożądane leku, niestrawność, nudności, odwodnienie, Pelethrocin, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, uczucie pełności, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zawroty głowy, złe samopoczucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sental 5 mg
Lek Sental zawiera melatoninę w dawkach 3 mg lub 5 mg i wykazuje profil bezpieczeństwa z niewielką liczbą działań niepożądanych, które występują z częstością niezbyt częstą, rzadką lub nieokreśloną. Do najczęściej zgłaszanych objawów należą ból głowy, nudności, zawroty głowy, senność dzienna oraz dezorientacja. Wśród działań niepożądanych wyróżniono zaburzenia psychiczne (drażliwość, nerwowość, lęk, depresja), neurologiczne (migrena, parestezje), sercowo-naczyniowe (dławica piersiowa, nadciśnienie), hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość), metaboliczne (hipertriglicerydemia, hipokalcemia, hiponatremia) oraz skórne (wysypki, świąd, obrzęki). Występują również objawy ze strony układu pokarmowego, nerek, mięśniowo-szkieletowego i układu rozrodczego. Częstość działań niepożądanych klasyfikuje się zgodnie z przyjętymi standardami, gdzie np. rzadkie występują u 1 na 10 000 do mniej niż 1 na 1000 pacjentów.
astenia, bezsenność, białkomocz, ból głowy, choroba refluksowa przełyku, cukromocz, dławica piersiowa, dyspepsja, hematuria, hiperbilirubinemia, hipertriglicerydemia, hipokalcemia, hiponatremia, koszmary senne, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, melatonina, migrena, mlekotok, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, palpitacja, parestezja, półpasiec, priapizm, reakcja nadwrażliwości, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie skóry, zapalenie stawów, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levetiracetam NeuroPharma 750 mg
Lewetyracetam NeuroPharma, dostępny w dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg i 1000 mg, charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa opartym na analizie 3416 pacjentów z różnych grup wiekowych i wskazań epileptycznych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zapalenie błony śluzowej nosa i gardła (≥1/10), senność (≥1/10), ból głowy (≥1/10), zmęczenie (≥1/100 do <1/10) oraz zawroty głowy (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak pancytopenia, agranulocytoza czy neutropenia, a także reakcje nadwrażliwości, w tym zespół DRESS i anafilaksja. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko jadłowstrętu nasilonego przez jednoczesne stosowanie topiramatu oraz na zwiększoną częstość rabdomiolizy u pacjentów japońskiego pochodzenia. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zbliżony do dorosłych, choć u dzieci w wieku 4-16 lat częściej obserwuje się wymioty (11,2%), agresję (8,2%) i zaburzenia zachowania (5,6%).
agranulocytoza, choreoatetoza, drgawki, dyskineza, dyspepsja, encefalopatia, fosfokinaza kreatynowa, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, lewetyracetam, majaczenie, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niepamięć, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ospałość, ostre uszkodzenie nerek, padaczka, pancytopenia, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, szpik kostny, zaburzenia koordynacji ruchów, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia równowagi, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Octan tokoferylu – Działania niepożądane
Octan tokoferylu, będący składnikiem aktywnym preparatu Vitaminum E Synteza (200 mg w kapsułce miękkiej), charakteryzuje się generalnie dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak długotrwałe stosowanie wysokich dawek może prowadzić do wystąpienia działań niepożądanych. Objawy te dotyczą różnych układów organizmu i obejmują m.in. przewlekłe zmęczenie i osłabienie (układ ogólny), niewyraźne widzenie (układ wzrokowy), wysypkę skórną (powłoki skórne), bóle głowy (układ nerwowy) oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, bóle brzucha, nudności, wzdęcia i dyspepsja. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest określana jako nieznana, co wskazuje na ograniczone dane epidemiologiczne.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, dyspepsja, działanie niepożądane, kapsułka miękka, niewyraźne widzenie, nudność, octan tokoferylu, osłabienie, osutka, Vitaminum E Synteza, witamina E, wysypka skórna, wzdęcie, zaburzenie ogólne, zaburzenie oka, zaburzenie skóry, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu pokarmowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zmęczenie, zmiana rumieniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meloksam 15 mg
Meloksykam, stosowany doustnie w dawce 15 mg, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o szerokim spektrum działań niepożądanych, potwierdzonych w 27 badaniach klinicznych na 15 197 pacjentach. Najczęściej obserwuje się działania ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, ból brzucha, a także poważniejsze powikłania, w tym krwawienia, owrzodzenia i perforacje, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Dodatkowo, stosowanie meloksykamu wiąże się z ryzykiem zaburzeń hematologicznych (np. niedokrwistość, leukopenia, agranulocytoza), reakcji alergicznych, zaburzeń neurologicznych (ból głowy, zawroty głowy), oraz powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak nadciśnienie, obrzęki i niewydolność serca. Rzadko zgłaszane są ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
agranulocytoza, biegunka, choroba wrzodowa, dyspepsja, hiperkaliemia, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadciśnienie, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie żołądka, perforacja, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, smoliste stolce, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wymioty, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zaparcie, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Entekavir Adamed 0,5 mg
Entekavir Adamed, stosowany w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 1720 pacjentów, z dawkami 0,5 mg/dobę u pacjentów wcześniej nieleczonych oraz 1 mg/dobę u pacjentów opornych na lamiwudynę. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to bóle głowy (9%), zmęczenie (6%), zawroty głowy (4%) i nudności (3%). W trakcie terapii notowano również zaostrzenia zapalenia wątroby manifestujące się wzrostem aktywności aminotransferaz (AlAT), przekraczającym 3-krotnie wartość początkową u 5% pacjentów nieleczonych wcześniej analogami nukleozydów oraz u 4% pacjentów opornych na lamiwudynę. Długoterminowe stosowanie (do 96 tygodni) nie ujawniło nowych zagrożeń, a działania niepożądane były zgodne z profilem znanym z badań krótkoterminowych.
aktywność AlAT, aktywność amylazy, aktywność lipazy, bezsenność, biegunka, ból głowy, dekompensacja czynności wątroby, dyspepsja, entekawir, HAART, HBeAg, HBV, kwasica mleczanowa, lamiwudyna, łysienie, neutropenia, niewyrównana czynność wątroby, nudności, płytki krwi, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, rak wątrobowokomórkowy, reakcja anafilaktoidalna, senność, stężenie albumin, stężenie bilirubiny całkowitej, wskaźnik Child-Turcotte-Pugh, wymioty, wyrównana czynność wątroby, wysypka, zakażenie HIV, zaostrzenie zapalenia wątroby, zawroty głowy, zmęczenie, zmniejszenie stężenia wodorowęglanów, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atoris 30 mg
Profil działań niepożądanych atorwastatyny został szczegółowo opisany na podstawie danych z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych średnio przez 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie atorwastatyny versus 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości ≥1/100 to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, hiperglikemia, bóle mięśniowo-szkieletowe (bóle mięśni, stawów, kończyn, kurcze mięśni, obrzęk stawów, ból pleców), bóle głowy, dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (zaparcia, wzdęcia, dyspepsja, nudności, biegunka) oraz nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby i podwyższenie aktywności kinazy kreatynowej (CK). Istotne klinicznie zwiększenie aminotransferaz (>3x GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a podwyższenie CK >3x GGN u 2,5%, co jest zgodne z profilem innych statyn. Rzadkie, ale poważne działania obejmują miopatię, rabdomiolizę, zapalenie wątroby, cholestazę, anafilaksję oraz ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona).
aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna, ból mięśni, cholestaza, dyspepsja, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, tendencja do krwawień, tendinopatia, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, złe samopoczucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ambroksol Orifarm 30 mg/5 ml
Ambroksol chlorowodorek w postaci syropu o stężeniu 30 mg/5 ml jest stosowany w leczeniu schorzeń dróg oddechowych i generalnie dobrze tolerowany. Niemniej jednak, podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości immunologicznej, takie jak odczyny skórne, obrzęk twarzy, duszności, a także poważniejsze reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny i obrzęk naczynioruchowy. Dermatologiczne działania niepożądane, choć rzadkie, mogą mieć ciężki przebieg, obejmując rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczną martwicę naskórka oraz ostrą uogólnioną krostkowicę. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, zaparcia, zgaga, dyspepsja, nudności i wymioty, występują rzadko i zwykle nie wymagają przerwania terapii. Długotrwałe stosowanie może powodować suchość błon śluzowych, wodnisty wyciek z nosa, zwiększone wydzielanie śliny oraz zaburzenia mikcji. Wysokie dawki (60-120 mg/dobę) mogą wywoływać uczucie znużenia i zmęczenia.
ambroksol chlorowodorek, ból brzucha, dyspepsja, działanie niepożądane, hipotensja, nietolerancja, niewydolność krążeniowo-oddechowa, niewydolność wielonarządowa, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja uczuleniowa, rumień wielopostaciowy, schorzenie dróg oddechowych, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej, tachykardia, toksyczna martwica naskórka, wodnisty wyciek z nosa, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczanie naskórka, zwiększone wydzielanie śliny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kventiax SR 400 mg
Kwetiapina w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Kventiax SR) wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które występują z różną częstością i dotyczą wielu układów organizmu. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to senność, zawroty głowy, ból głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenia metaboliczne (w tym wzrost stężenia triglicerydów, cholesterolu całkowitego, zwłaszcza LDL, oraz spadek HDL), zwiększenie masy ciała, zmniejszenie zawartości hemoglobiny oraz objawy pozapiramidowe. Szczególnie istotne są ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (SCAR), takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) oraz zespół DRESS, które mogą stanowić zagrożenie życia. Ponadto obserwuje się zaburzenia hematologiczne (np. agranulocytoza, leukopenia), endokrynologiczne (niedoczynność tarczycy, zmniejszenie wolnej T₃), a także ryzyko wydłużenia odstępu QT i arytmii komorowych, w tym torsade de pointes, co wymaga szczególnej ostrożności podczas monitorowania pacjentów.
agranulocytoza, arytmia komorowa, ból głowy, ciężkie skórne działania niepożądane, cukrzyca, dyspepsja, dyzartria, eozynofilia, hiperfagia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedobór hemoglobiny, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, nieżyt nosa, omdlenie, przyrost masy ciała, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, senność, suchość jamy ustnej, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia widzenia, zaparcie, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół nieprawidłowego wydzielania ADH, zespół odstawienny, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxaliplatin Eugia 5 mg/ml
Oksaliplatyna, stosowana głównie w terapii raka jelita grubego z przerzutami oraz w leczeniu uzupełniającym raka okrężnicy, charakteryzuje się dobrze poznanym profilem bezpieczeństwa opartym na badaniach klinicznych obejmujących 416 pacjentów z przerzutowym rakiem jelita grubego oraz 1108 pacjentów leczonych uzupełniająco. Najczęstsze działania niepożądane obserwowane podczas terapii oksaliplatyną w skojarzeniu z 5-fluorouracylem i kwasem folinowym (5-FU/FA) to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty, zapalenie błon śluzowych), hematologiczne (neutropenia, małopłytkowość) oraz neurologiczne (ostra i przewlekła obwodowa neuropatia czuciowa). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się według standardowej skali: bardzo często (≥10%), często (1-10%), niezbyt często (0,1-1%), rzadko (0,01-0,1%) i bardzo rzadko (<0,01%). Ostra neuropatia czuciowa manifestuje się parestezjami i dysestezjami, często wywołanymi ekspozycją na zimno, natomiast przewlekła neuropatia może utrzymywać się długo po zakończeniu leczenia, wpływając na funkcjonalność pacjenta.
5-fluorouracyl, ataksja, Clostridium difficile, cytostatyk, czkawka, dławica piersiowa, drgawki, duszność, dysartria, dysfagia, dyspepsja, krwawienie z odbytnicy, kurcz krtani, lek przeciwnowotworowy, łysienie, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niedrożność jelita, nudności i wymioty, obwodowa neuropatia czuciowa, ogniskowy rozrost guzkowy wątroby, oksaliplatyna, ostry zespół wieńcowy, pancytopenia, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, rak jelita grubego z przerzutami, rak okrężnicy, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, skurcz naczyń wieńcowych, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia równowagi, zapalenie błon śluzowych, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zaparcie, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Raphacholin C –
Raphacholin C to lek złożony, zawierający wyciąg z korzenia rzodkwi czarnej z węglem aktywnym (150 mg), wyciąg gęsty z ziela karczocha (47 mg), kwas dehydrocholowy (40 mg) oraz olejek eteryczny miętowy (15 mg). Preparat wykazuje działanie żółciotwórcze, żółciopędne, hepatoprotekcyjne oraz rozkurczowe na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, co wspomaga procesy trawienne i łagodzi objawy dyspeptyczne. Wskazania do stosowania obejmują niestrawność (dyspepsję), dolegliwości związane z nieprawidłową czynnością wątroby i dróg żółciowych, takie jak wzdęcia, bóle w prawym podżebrzu, odbijania, nudności, zaparcia oraz zaburzenia kurczliwości pęcherzyka żółciowego. Lek jest szczególnie zalecany u pacjentów z dyskinezą dróg żółciowych, po spożyciu tłustych posiłków oraz w stanach związanych ze stresem lub nieprawidłową dietą.
ból brzucha, dolegliwości dyspeptyczne, dolegliwości trawienne, dysfunkcja pęcherzyka żółciowego, dyskineza dróg żółciowych, dyspepsja, działanie hepatoprotekcyjne, działanie rozkurczowe, działanie wiatropędne, działanie żółciopędne, kurczliwość pęcherzyka żółciowego, kwas dehydrocholowy, mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, nieprawidłowa czynność wątroby, nudności, odbijanie, olejek miętowy, regeneracja komórek wątrobowych, wyciąg z karczocha, wyciąg z rzodkwi czarnej, wydzielanie żółci, wzdęcia, zaparcia - Leksykon substancji czynnych
Robinia pseudo-acacia – Wskazania do stosowania
Robinia pseudo-acacia w potencji 4 CH jest jednym z czterech aktywnych składników preparatu Gastrocynesine, obecnym w dawce 75 mg na tabletkę, obok Abies nigra 4 CH, Carbo vegetabilis 4 CH oraz Nux vomica 4 CH. Substancja ta jest wskazana do stosowania w łagodnych do umiarkowanych dolegliwościach żołądkowo-jelitowych, szczególnie po spożyciu ciężkostrawnych posiłków. Objawy, które mogą być łagodzone przez ten preparat, to wzdęcia, odbijania, zgaga oraz uczucie ciężkości w nadbrzuszu. Robinia pseudo-acacia wspomaga procesy trawienne i redukuje dyskomfort związany z niestrawnością, działając synergistycznie z pozostałymi składnikami preparatu, co pozwala na kompleksowe podejście terapeutyczne do objawów dyspeptycznych.
Abies nigra, Carbo vegetabilis, ciężkość w nadbrzuszu, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dyspepsja, górny odcinek przewodu pokarmowego, niestrawność, Nux vomica, objawy dyspeptyczne, odbijanie, potencja homeopatyczna, proces trawienny, refluks żołądkowo-przełykowy, Robinia pseudo-acacia, wzdęcie, zgaga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Alendronat Bluefish 70 mg
Przedawkowanie kwasu alendronowego (alendronatu) w dawce 70 mg, stosowanego w leczeniu osteoporozy (np. Alendronat Bluefish), może prowadzić do poważnych zaburzeń homeostazy mineralnej, w tym hipokalcemii i hipofosfatemii. Hipokalcemia objawia się obniżeniem stężenia wapnia w surowicy, co może skutkować zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, tężyczką oraz zaburzeniami rytmu serca. Hipofosfatemia natomiast prowadzi do osłabienia mięśniowego i zaburzeń neurologicznych. Ponadto, wysokie stężenia alendronianu wywołują drażniące działanie na błony śluzowe górnego odcinka przewodu pokarmowego, manifestujące się dyspepsją, zgagą, zapaleniem przełyku (w tym erozyjnym), zapaleniem błony śluzowej żołądka oraz chorobą wrzodową żołądka.
Alendronat Bluefish, alendronian, choroba wrzodowa żołądka, dyspepsja, działanie antyresorpcyjne, glukonian wapnia, hipofosfatemia, hipokalcemia, homeostaza mineralna, inhibitor pompy protonowej, interwencja endoskopowa, krwawienie, kwas alendronowy, lek prokinetyczny, lek zobojętniający sok żołądkowy, niestrawność, osteoporoza, owrzodzenie błony śluzowej, refluks żołądkowo-przełykowy, stan zapalny błony śluzowej, suplementacja wapnia, tężyczka, uszkodzenie błony śluzowej przełyku, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zaburzenie rytmu serca, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku, zgaga - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Okitask 25 mg
Ketoprofen w postaci granulatu powlekanego (Okitask 25 mg) jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o szerokim spektrum przeciwwskazań, które należy skrupulatnie ocenić przed zastosowaniem. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ketoprofen lub inne NLPZ, w tym reakcje takie jak skurcz oskrzeli, napady astmy, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, wysypka oraz inne reakcje alergiczne, które mogą prowadzić do ciężkich powikłań, włącznie ze zgonem. Lek jest przeciwwskazany u kobiet w III trymestrze ciąży, pacjentów z ciężką niewydolnością serca, aktywną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, perforacją przewodu pokarmowego, krwawieniami, leukocytopenią, małopłytkowością oraz u osób z ciężką niewydolnością nerek i wątroby. Ponadto, ze względu na zawartość aspartamu (E951), glukozy i sacharozy, preparat nie jest wskazany u pacjentów z fenyloketonurią lub nietolerancją cukrów.
aspartam, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, dyspepsja, fenyloketonuria, granulat powlekany, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, ketoprofen, kortykosteroid doustny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, leukocytopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ostry nieżyt nosa, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, płytki krwi, pokrzywka, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, udar mózgu, wysypka skórna, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symkinet MR 40 mg
Metylofenidat chlorowodorek, substancja czynna leku Symkinet MR, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas monitorowania terapii. Najczęściej obserwuje się zmniejszenie łaknienia (≥1/10), jadłowstręt, umiarkowane zmniejszenie masy ciała i wzrostu u dzieci oraz zmniejszenie masy ciała u dorosłych (≥1/100 do <1/10). W zakresie zaburzeń psychicznych bardzo często występują bezsenność i nerwowość, a często labilność emocjonalna, zaburzenia psychotyczne, stany maniakalne, dezorientacja, próby samobójcze, omamy oraz tiki, w tym pogorszenie istniejących w zespole Tourette'a. Wpływ na ośrodkowy układ nerwowy obejmuje ból głowy (≥1/10), drżenie, senność, akatyzję, a rzadziej drgawki typu grand mal, ruchy choreoatetotyczne oraz złośliwy zespół neuroleptyczny. Działania sercowo-naczyniowe to m.in. ból w klatce piersiowej (≥1/100 do <1/10), nadciśnienie tętnicze, obwodowe marznięcie kończyn oraz bardzo rzadko nagła śmierć sercowa.
akatyzja, bezsenność, ból głowy, dławica piersiowa, dyspepsja, ginekomastia, jadłowstręt, krwiomocz, labilność emocjonalna, leukopenia, małopłytkowość, metylofenidat chlorowodorek, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, napad drgawkowy grand mal, niedokrwistość, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omamy wzrokowe, pancytopenia, plamica małopłytkowa, powikłanie naczyniowo-mózgowe, priapizm, próba samobójcza, reakcja anafilaktyczna, ruchy choreoatetotyczne, śpiączka wątrobowa, stan maniakalny, suchość w jamie ustnej, tik, zaburzenia psychotyczne, zaburzenie akomodacji, zapalenie naczyń, zapalenie tętnic mózgowych, zespół Tourette’a, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmniejszenie łaknienia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Grazax 75 000 SQ-T
Grazax, zawierający standaryzowany wyciąg alergenowy pyłku trawy z tymotki łąkowej (Phleum pratense) w dawce 75 000 SQ-T, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych obejmującym głównie łagodne do umiarkowanych miejscowe reakcje alergiczne, takie jak świąd jamy ustnej, podrażnienie gardła i obrzęk jamy ustnej, które pojawiają się zwykle w ciągu pierwszych 5 minut po podaniu i ustępują w ciągu 1-7 dni. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić cięższe reakcje, w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy, co wymaga ścisłego monitorowania pacjentów, zwłaszcza podczas pierwszej dawki podawanej pod kontrolą lekarza. Profil działań niepożądanych u dzieci i młodzieży jest podobny do dorosłych, z częstszym występowaniem podrażnienia oczu, bólu uszu, zaczerwienienia gardła oraz pęcherzy na błonie śluzowej jamy ustnej.
alergiczny nieżyt nosa, duszność, dysfagia, dyspepsja, eozynofilowe zapalenie przełyku, immunoterapia alergenowa, lek przeciwalergiczny, obrzęk jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk oczu, ogólnoustrojowa reakcja alergiczna, parestezje, podrażnienie gardła, pokrzywka, powiększenie gruczołów ślinowych, przekrwienie oczu, reakcja alergiczna miejscowa, reakcja anafilaktyczna, rumień, skurcz oskrzeli, świąd jamy ustnej, tymotka łąkowa, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg alergenowy pyłku trawy, zapalenie jamy ustnej, zapalenie spojówek, zapalenie warg - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sildenafil Bluefish 100 mg
Przedawkowanie syldenafilu stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające szybkiego rozpoznania i odpowiedniego postępowania terapeutycznego. Badania kliniczne wykazały, że dawki przekraczające 200 mg nie zwiększają skuteczności terapeutycznej, natomiast istotnie podnoszą ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak nasilone bóle głowy, uderzenia gorąca, zawroty głowy, dolegliwości dyspeptyczne, obrzęk błony śluzowej nosa oraz zaburzenia widzenia. Syldenafil charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza i nie jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej, co wyklucza skuteczność hemodializy jako metody eliminacji leku w przypadku przedawkowania.
antidotum, ból głowy, dawka terapeutyczna, dawkowanie terapeutyczne, dyspepsja, działanie niepożądane, funkcje życiowe, hemodializa, leczenie podtrzymujące, obrzęk błony śluzowej nosa, skuteczność terapeutyczna, syldenafil, uderzenie gorąca, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia widzenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ambroksol APTEO MED 15 mg/5 ml
Ambroksol APTEO MED w formie syropu (15 mg/5 ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania obejmują zaburzenia smaku (≥1/100 do <1/10), nudności oraz hipoestezję w obrębie jamy ustnej i gardła (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak wymioty, biegunka, dyspepsja i bóle brzucha (≥1/1000 do <1/100). W obrębie układu oddechowego mogą pojawić się suchość błony śluzowej jamy ustnej (≥1/1000 do <1/100) oraz suchość w gardle o nieznanej częstości. Reakcje immunologiczne, w tym reakcje nadwrażliwości (≥1/10 000 do <1/1000) oraz ciężkie reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy o częstości nieznanej, wymagają szczególnej uwagi ze względu na potencjalne zagrożenie życia.
ambroksol, biegunka, ból brzucha, dyspepsja, działania niepożądane, hipoestezja, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, suchość błony śluzowej, suchość w gardle, świąd, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia skóry, zaburzenia smaku, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądka i jelit, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Krka 20 mg
Profil bezpieczeństwa atorwastatyny opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych średnio przez 53 tygodnie, gdzie 5,2% przerwało terapię z powodu działań niepożądanych (w porównaniu do 4,0% w grupie placebo). Charakterystyczne dla statyn zmiany laboratoryjne obejmują istotne klinicznie podwyższenie aminotransferaz (>3 razy GGN) u 0,8% pacjentów oraz wzrost aktywności kinazy kreatynowej (CK) >3-krotnie u 2,5%, a >10-krotnie u 0,4%. Profil działań niepożądanych obejmuje często występujące zakażenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (np. zaparcia, wzdęcia, nudności), bóle mięśni i stawów, a także rzadkie, ale poważne powikłania takie jak rabdomioliza, miopatia, zapalenie mięśni, reakcje alergiczne, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona) oraz uszkodzenie wątroby, w tym cholestazę i niewydolność wątroby. W populacji pediatrycznej (520 dzieci i młodzieży) profil działań niepożądanych jest podobny do dorosłych, bez istotnego wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe.
anafilaksja, atorwastatyna, bezsenność, cholestaza, choroby układu oddechowego, dyspepsja, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, rabdomioliza, reakcja alergiczna, śródmiąższowa choroba płuc, tendinopatia, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon substancji czynnych
Amoksycylina – Interakcje
Amoksycylina, jako antybiotyk β-laktamowy, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne z wieloma lekami, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie ważne jest monitorowanie pacjentów stosujących doustne antykoagulanty (acenokumarol, warfaryna), u których amoksycylina może zwiększać INR i ryzyko krwawień, co wymaga ścisłej kontroli i ewentualnej modyfikacji dawki. Interakcja z metotreksatem prowadzi do zmniejszenia jego nerkowego wydalania i wzrostu stężenia, co zwiększa ryzyko toksyczności, w tym supresji szpiku i zapalenia błon śluzowych. Probenecyd hamuje kanalikowe wydzielanie amoksycyliny, powodując wzrost i wydłużenie jej stężenia we krwi, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub dostosowania dawki. W przypadku mykofenolanu mofetylu obserwuje się około 50% spadek minimalnego stężenia aktywnego metabolitu (MPA), jednak zwykle nie wymaga to zmiany dawkowania, lecz ścisłej obserwacji klinicznej. Ponadto, jednoczesne podawanie allopurynolu zwiększa ryzyko reakcji skórnych, a stosowanie tetracyklin może osłabiać bakteriobójcze działanie amoksycyliny, dlatego zaleca się unikanie tych połączeń.
acenokumarol, allopurynol, antybiotyk β-laktamowy, cefalosporyna, czas protrombinowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, dyspepsja, działanie bakteriobójcze, hamowanie syntezy białek, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, krążenie wątrobowo-jelitowe, kwas mykofenolowy, lek bakteriostatyczny, metotreksat, metronidazol, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, mykofenolan mofetylu, podrażnienie błony śluzowej, probenecyd, reakcja alergiczna skórna, substancja hepatotoksyczna, supresja szpiku, synteza ściany komórkowej, szpik kostny, tetracyklina, toksyczność metotreksatu, wydalanie metotreksatu, wydzielanie kanalikowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Actair 300 IR
Lek ACTAIR, zawierający standaryzowane wyciągi alergenów roztoczy kurzu domowego (Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae) w dawce 300 IR, wykazuje profil działań niepożądanych oparty na badaniach klinicznych obejmujących 3007 pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to reakcje miejscowe, takie jak świąd i obrzęk jamy ustnej, podrażnienie gardła oraz świąd ucha, o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, ustępujące zwykle w ciągu 3 miesięcy terapii. W badaniach klinicznych u 1583 dorosłych i nastolatków z alergicznym nieżytem nosa, 57% zgłosiło działania niepożądane, głównie przejściowe. U dzieci w wieku 5-11 lat profil bezpieczeństwa był podobny, choć odnotowano dodatkowe objawy, takie jak martwicze zapalenie jelit czy ból oczu. U pacjentów z astmą alergiczną stosujących dawki do 2000 IR obserwowano podobny profil bezpieczeństwa, z częstszymi parestezjami wewnątrznosowymi.
alergia sezonowa, alergiczny nieżyt nosa, astma alergiczna, ból oka, choroba refluksowa żołądka i przełyku, ciężka reakcja alergiczna, ciężka reakcja anafilaktyczna, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, duszność, dysfagia, dysfonia, dyskomfort krtaniowy, dyspepsja, eozynofilowe zapalenie przełyku, hipestezja, immunoterapia podjęzykowa, kandydoza jamy ustnej, krwawienie z nosa, martwicze zapalenie jelit, nieżyt nosa, obrzęk gardła, obrzęk jamy ustnej, obrzęk języka, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk oka, obrzęk twarzy, obrzęk wargi, ogólnoustrojowa reakcja alergiczna, owrzodzenie jamy ustnej, paradontoza, parestezja, parestezja wewnątrznosowa, podrażnienie gardła, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, stan lękowy, świąd jamy ustnej, świąd ucha, świszczący oddech, tabletka podjęzykowa, tachykardia, wyciąg alergenów roztoczy kurzu domowego, zaburzenie krtaniowo-gardłowe, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie oskrzeli, zapalenie powiek, zapalenie spojówek, zapalenie żołądka i jelit, zawrót głowy, zespół alergii jamy ustnej, zespół jelita drażliwego, zespół piekących ust - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gripex Control 500 mg + 50 mg
Lek Gripex Control, zawierający 500 mg paracetamolu oraz 50 mg kofeiny, wykazuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane według układów narządowych. Wśród hematologicznych działań niepożądanych rzadko występuje agranulocytoza, a bardzo rzadko małopłytkowość, które mogą prowadzić do zwiększonej podatności na infekcje oraz krwawień. Kardiologicznie obserwuje się przyspieszenie akcji serca (tachykardię) o nieznanej częstości, szczególnie istotne u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Neurologiczne objawy, takie jak bezsenność, zaburzenia koncentracji, drżenia mięśniowe i drażliwość, również o nieznanej częstości, są związane z kofeiną. Rzadko pojawiają się nudności, wymioty i dyspepsja, a dermatologicznie rzadko występują reakcje alergiczne, zaś bardzo rzadko ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka. Nefrologiczne działania niepożądane, takie jak kolka nerkowa, martwica brodawek nerkowych oraz ostra niewydolność nerek, występują bardzo rzadko, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu i u pacjentów z chorobami nerek.
agranulocytoza, bezsenność, ciężka reakcja skórna, dializoterapia, drżenie mięśniowe, dyspepsja, działanie niepożądane, granulocyt, Gripex Control, kamica dróg moczowych, kofeina, kolka nerkowa, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, nudności, ostra niewydolność nerek, paracetamol, płytka krwi, pokrzywka, reakcja alergiczna skórna, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, wymioty, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – neoFuragina 50 mg
Furazydyna, substancja czynna neoFuragina 50 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, typowych dla pochodnych nitrofuranu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i nadmierne oddawanie gazów (częstość ≥1/100 do <1/10). Rzadkie, ale poważne reakcje obejmują anafilaksję, obrzęk naczynioruchowy oraz methemoglobinemię, szczególnie u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, co może prowadzić do niedokrwistości megaloblastycznej lub hemolitycznej. Neuropatia obwodowa, możliwa do wystąpienia z nieznaną częstością, może mieć ostry lub nieodwracalny przebieg, zwłaszcza u osób z niewydolnością nerek, cukrzycą czy niedoborem witaminy B. Ponadto, częstość występowania bólu głowy jest wysoka, a inne objawy neurologiczne, takie jak zawroty głowy, senność i zaburzenia widzenia, mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
anafilaksja, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cukrzyca, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, drobnoustrój oporny, dyspepsja, furazydyna, łysienie, martwica miąższu wątroby, methemoglobinemia, neuropatia obwodowa, niedobór witaminy B, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość megaloblastyczna, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pałeczka Pseudomonas, pochodna nitrofuranu, pokrzywka, polekowe zapalenie wątroby, reakcja astmatyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, senność, sinica, śródmiąższowe zapalenie płuc, świąd, utrata łaknienia, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie widzenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie ślinianek, zapalenie trzustki, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dezamigren 12,5 mg
Almotryptan, substancja czynna Dezamigren 12,5 mg w formie tabletek powlekanych, był oceniany u ponad 2700 pacjentów w badaniach klinicznych trwających do roku. Profil bezpieczeństwa leku wykazuje, że najczęstsze działania niepożądane występują z częstością nieprzekraczającą 1,5% i obejmują zawroty głowy, senność, nudności, wymioty oraz zmęczenie. Wśród poważniejszych działań odnotowano reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne o nieznanej częstości, które wymagają natychmiastowej interwencji. Neurologiczne działania niepożądane obejmują zawroty głowy i senność (≥1/100 do <1/10), parestezje i ból głowy (≥1/1000 do <1/100), a także napady padaczkowe o nieznanej częstości. Zaburzenia widzenia i niewyraźne widzenie również występują z nieznaną częstością, co może być trudne do odróżnienia od objawów samej migreny.
almotryptan, astenia, biegunka, ból głowy, ból kości, ból w klatce piersiowej, częstoskurcz, dyspepsja, kołatanie serca, mialgia, migrena, napad padaczkowy, niedokrwienie jelit, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, skurcz naczyń wieńcowych, suchość jamy ustnej, tinnitus, ucisk w gardle, wymioty, zaburzenia widzenia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Prokit 50 mg
Itopryd, substancja czynna leku Prokit, jest prokinetykiem z grupy A03FA07, stosowanym w czynnościowych zaburzeniach motoryki przewodu pokarmowego, zwłaszcza górnego odcinka. Jego mechanizm działania opiera się na antagonizmie receptorów dopaminowych D2 oraz hamowaniu acetylocholinoesterazy, co prowadzi do zwiększenia uwalniania i zahamowania degradacji acetylocholiny, a w efekcie do nasilonej transmisji cholinergicznej i wzmożonej perystaltyki. Ponadto itopryd wykazuje działanie przeciwwymiotne poprzez blokadę receptorów D2 w strefie wyzwalającej chemoreceptora w OUN, co potwierdzono w badaniach na modelu zwierzęcym. Klinicznie istotnym efektem jest przyspieszenie opróżniania żołądka, co ma znaczenie w leczeniu zaburzeń motoryki górnego odcinka przewodu pokarmowego, bez wpływu na stężenie gastryny w surowicy.
acetylocholinoesteraza, agonista receptora dopaminowego, choroba refluksowa przełyku, czynnościowa niestrawność, dyspepsja, działanie farmakologiczne, działanie przeciwwymiotne, gastryna, inhibitor pompy protonowej, itopryd, lek prokinetyczny, opróżnianie żołądka, patofizjologia, perystaltyka przewodu pokarmowego, receptor dopaminowy D2, strefa wyzwalająca chemoreceptora, transmisja cholinergiczna, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Xirect Forte 50 mg
Przedawkowanie syldenafilu (Xirect Forte) do dawek nawet do 800 mg prowadzi do nasilenia znanych działań niepożądanych bez pojawienia się nowych efektów toksycznych. W badaniach klinicznych wykazano, że dawka 200 mg nie zwiększa skuteczności terapeutycznej, natomiast znacząco podnosi częstość i nasilenie działań niepożądanych, takich jak silne bóle głowy, nagłe zaczerwienienie twarzy, zawroty głowy, dolegliwości dyspeptyczne, przekrwienie błony śluzowej nosa oraz zaburzenia widzenia (w tym widzenie na niebiesko i zwiększona wrażliwość na światło). Syldenafil charakteryzuje się silnym wiązaniem z białkami osocza i nie jest wydalany przez nerki, co wyklucza skuteczność dializy jako metody eliminacji leku.
ból głowy, dializa, dolegliwość dyspeptyczna, dyspepsja, działanie niepożądane, klirens, leczenie podtrzymujące, nadwrażliwość na światło, nagłe zaczerwienienie, przekrwienie błony śluzowej nosa, rozszerzenie naczyń krwionośnych, syldenafil, wiązanie z białkami osocza, widzenie na niebiesko, wydalanie z moczem, Xirect Forte, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Furaginum Adamed 50 mg
Furaginum Adamed zawiera furazydynę w dawce 50 mg/tabletkę i jest stosowany w leczeniu zakażeń układu moczowego. Najczęstsze działania niepożądane obejmują nudności (8%), bóle głowy (6%) oraz nadmierne oddawanie gazów (1,5%). Rzadziej (<1%) obserwuje się sinicę z methemoglobinemią, niedokrwistość megaloblastyczną lub hemolityczną u pacjentów z niedoborem G6PD, zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia oraz neuropatię obwodową, szczególnie u osób z niewydolnością nerek, niedokrwistością, cukrzycą, zaburzeniami elektrolitowymi lub niedoborem witamin z grupy B. Reakcje nadwrażliwości układu oddechowego mogą mieć charakter ostry, podostry lub przewlekły, manifestując się gorączką, dreszczami, kaszlem i wysiękiem opłucnowym.
Clostridioides difficile, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, drobnoustroje oporne, dyspepsja, furazydyna, kandydoza, martwica miąższu wątroby, methemoglobinemia, neuropatia obwodowa, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość megaloblastyczna, obrzęk naczynioruchowy, pałeczki Pseudomonas, pochodna nitrofuranu, polekowe zapalenie wątroby, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, skurcz mięśni, wstrząs anafilaktyczny, wysięk opłucnowy, wzdęcia, zakażenie układu moczowego, zapalenie ślinianek, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levetiracetam Aurovitas 1000 mg
Lewetyracetam Aurovitas, dostępny w dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, charakteryzuje się dobrze poznanym profilem bezpieczeństwa potwierdzonym badaniami klinicznymi obejmującymi 3416 pacjentów oraz danymi po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, ból głowy, zmęczenie oraz zawroty głowy. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Wśród poważniejszych działań odnotowano m.in. małopłytkowość, leukopenię, pancytopenię, agranulocytozę, zespół DRESS, encefalopatię, wydłużenie odstępu QT, zapalenie trzustki, martwicę toksyczno-rozpływną naskórka oraz rabdomiolizę. Profil bezpieczeństwa jest podobny we wszystkich grupach wiekowych i wskazaniach, choć u dzieci i młodzieży obserwuje się częstsze występowanie wymiotów (11,2%), pobudzenia (3,4%), agresji (8,2%) oraz zaburzeń zachowania (5,6%).
agranulocytoza, anafilaksja, ataksja, ból głowy, choreoatetoza, drgawki, dyskineza, dyspepsja, encefalopatia, fosfokinaza kreatynowa, hiperkinezja, hiponatremia, jadłowstręt, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia, lewetyracetam, małopłytkowość, napad częściowy, neutropenia, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, padaczka, pancytopenia, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, senność, topiramat, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenia psychotyczne, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Liść bobrka trójlistnego – Wskazania do stosowania
Liść bobrka trójlistnego (Menyanthidis folium) jest kluczowym składnikiem nalewki gorzkiej (Amara tinctura) w produkcie leczniczym Krople Żołądkowe, stanowiąc 25,0 g na 100 g produktu, ekstrahowanym w stosunku 1:3,8-4,5 przy użyciu 70% etanolu (V/V). Substancje czynne, głównie związki goryczowe, stymulują wydzielanie soków trawiennych i żółci poprzez podrażnienie kubków smakowych, co poprawia apetyt, procesy trawienne oraz redukuje wzdęcia. Preparat jest wskazany w leczeniu braku łaknienia, niestrawności i dolegliwości dyspeptycznych, działając synergistycznie z innymi składnikami nalewki gorzkiej, takimi jak korzeń goryczki żółtej i owocnia pomarańczy gorzkiej.
brak łaknienia, dolegliwości żołądkowe, dyspepsja, działanie rozkurczowe, korzeń goryczki żółtej, korzeń kozłka lekarskiego, krople żołądkowe, liść bobrka trójlistnego, liść mięty pieprzowej, Menyanthes trifoliata, nalewka gorzka, nalewka z kozłka lekarskiego, nalewka z mięty pieprzowej, niestrawność, owocnia pomarańczy gorzkiej, preparat roślinny, przewód pokarmowy, sok trawienny, stan zapalny, wyciąg z dziurawca, wydzielanie żółci, wzdęcia, ziele dziurawca, związki goryczowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Krople żołądkowe –
Krople Żołądkowe są przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne, w tym wyciąg z dziurawca (Hyperici perforatum L.), nalewkę z mięty pieprzowej (Mentha piperita L.) i olejek miętowy, nalewkę z kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L.) oraz nalewkę gorzką z korzeni goryczki żółtej (Gentiana lutea L.) i innych roślin. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość reakcji alergicznych na mentol oraz na przeciwwskazania związane z chorobami układu pokarmowego, takimi jak nadkwaśność żołądka, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy oraz bóle brzucha o nieustalonej etiologii. Preparat nie jest zalecany u dzieci poniżej 12. roku życia ze względu na brak danych bezpieczeństwa oraz wysoką zawartość etanolu (67-72% V/V). Ponadto, ze względu na obecność alkoholu, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami wątroby, alkoholizmem, kobiet w ciąży i karmiących oraz u osób przyjmujących leki wchodzące w interakcje z alkoholem (np. metronidazol, disulfiram) oraz u kierowców i operatorów maszyn.
bobrek trójlistkowy, ból jamy brzusznej, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, cyklosporyna, digoksyna, dolegliwość gastryczna, doustna antykoncepcja, dyspepsja, działanie sedatywne, dziurawiec, goryczka żółta, hepatotoksyczność, inhibitor MAO, interakcja lekowa, kozłek lekarski, kwas solny, lek immunosupresyjny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, mentol, mięta pieprzowa, nadkwaśność żołądka, nadwrażliwość, reakcja fotouczulająca, refluks żołądkowy, SSRI, teratogenność - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polsart Plus 80 mg + 12,5 mg
Polsart Plus to lek złożony zawierający telmisartan (antagonista receptora angiotensyny II) oraz hydrochlorotiazyd (diuretyk tiazydowy), którego profil bezpieczeństwa wynika z działania obu składników. W badaniu klinicznym na 1471 pacjentach częstość działań niepożądanych była porównywalna między grupą stosującą telmisartan z hydrochlorotiazydem (80 mg + 25 mg lub 80 mg + 12,5 mg) a grupą stosującą sam telmisartan, bez zależności od dawki, płci, wieku czy rasy. Działania niepożądane klasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Najczęstsze działania niepożądane obejmują hipokaliemię, hiponatremię, zawroty głowy, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz zaburzenia psychiczne i neurologiczne.
agranulocytoza, alkaloza hipochloremiczna, antagonista receptora angiotensyny II, arytmia, cukromocz, częstoskurcz, diuretyk tiazydowy, duszność, dyspepsja, działanie niepożądane, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jaskra ostra, kwas moczowy, leukopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie naczyń, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, parestezja, posocznica, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzadkoskurcz, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, telmisartan z hydrochlorotiazydem, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie widzenia, zakażenie układu moczowego, zapalenie gardła, zapalenie naczyń skóry, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie ślinianki, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół toczniopodobny, żółtaczka cholestatyczna, żółtaczka miąższowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vitaminum A + E Medana 2500 j.m. + 200 mg
Produkt leczniczy Vitaminum A + E Medana w formie kapsułek elastycznych zawiera 2500 IU retynolu palmitynianu oraz 200 mg all-rac-α-tokoferylu octanu na kapsułkę. Przy zalecanym dawkowaniu jest dobrze tolerowany, jednak długotrwałe stosowanie dawek przekraczających 4 kapsułki na dobę może prowadzić do działań niepożądanych, głównie ze strony układu pokarmowego (biegunka, bóle brzucha, nudności) oraz ośrodkowego układu nerwowego (uczucie zmęczenia, bóle głowy, osłabienie mięśniowe). Dodatkowo, możliwe jest wystąpienie zaburzeń widzenia, takich jak nieostre widzenie, związanych z hipervitaminozą A. Objawy te zwykle ustępują po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku.
all-rac-α-tokoferylu octan, biegunka, ból brzucha, ból głowy, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, dyspepsja, działanie niepożądane, farmakonadzór, monitorowanie bezpieczeństwa, nieostre widzenie, nudność, osłabienie mięśniowe, ośrodkowy układ nerwowy, podrażnienie błony śluzowej, produkt leczniczy, przedawkowanie, retynol palmitynian, uczucie zmęczenia, układ pokarmowy, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ambrosan 30 mg
Ambrosan 30 mg, zawierający chlorowodorek ambroksolu, jest lekiem mukolitycznym stosowanym w terapii schorzeń dróg oddechowych, który może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najpoważniejsze z nich to reakcje nadwrażliwości, w tym rzadko występujące reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. W zakresie układu pokarmowego najczęściej obserwuje się nudności (≥1/100 do <1/10), a także niezbyt często biegunkę, wymioty, niestrawność i ból brzucha (≥1/1000 do <1/100). Reakcje skórne, choć rzadkie, mogą przyjmować formę wysypki i pokrzywki, a także ciężkich, potencjalnie zagrażających życiu zespołów, takich jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka oraz ostra uogólniona krostkowica, których częstość występowania jest nieznana.
ambrosan, biegunka, ból brzucha, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek ambroksolu, dermatoza, duszność, dyspepsja, konwencja MedDRA, lek mukolityczny, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, schorzenie dróg oddechowych, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zaburzenie żołądka i jelit, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fampridine Teva 10 mg
Famprydyna, stosowana w dawce 10 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, głównie o charakterze neurologicznym. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zakażenia układu moczowego (około 12% pacjentów), bezsenność, lęk, zawroty głowy, parestezje, drżenie, bóle głowy oraz astenia. Napady drgawkowe, choć występują niezbyt często, stanowią poważne zagrożenie i wynikają z mechanizmu blokowania kanałów potasowych przez famprydynę, co może obniżać próg drgawkowy. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i rzadziej, z uwzględnieniem ich nasilenia i potencjalnego ryzyka dla pacjenta.
anafilaksja, astenia, bezsenność, bloker kanałów potasowych, ból gardłowo-krtaniowy, duszność, dyskomfort w klatce piersiowej, dyspepsja, Fampridine Teva, famprydyna, hipotensja, kołatanie serca, nadwrażliwość, napad drgawkowy, neuralgia nerwu trójdzielnego, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, próg drgawkowy, reakcja anafilaktyczna, stwardnienie rozsiane, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, zaburzenie równowagi, zakażenie układu moczowego, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cataflam 50 50 mg
W terapii diklofenakiem potasowym (Cataflam 50) kluczowe jest wykluczenie pacjentów z bezwzględnymi przeciwwskazaniami, takimi jak nadwrażliwość na diklofenak lub składniki pomocnicze (w tym sacharozę), czynna lub przebyta choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, krwawienia i perforacje przewodu pokarmowego, a także niewydolność wątroby i nerek. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, w tym zastoinową niewydolnością serca klasy II-IV wg NYHA, chorobą niedokrwienną serca, chorobą naczyń obwodowych i mózgowych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także stosowanie w trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko powikłań u płodu i podczas porodu. Ponadto, diklofenak nie powinien być podawany pacjentom z nadwrażliwością krzyżową na NLPZ, objawiającą się napadami astmy, obrzękiem naczynioruchowym, pokrzywką lub ostrym nieżytem nosa po podaniu ASA lub innych NLPZ.
astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, cukrzyca, cyklosporyna, diklofenak, dyspepsja, glikokortykosteroid, hiperlipidemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, nadciśnienie tętnicze, nawracająca choroba wrzodowa, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polipy nosa, powikłania żołądkowo-jelitowe, SSRI, trzeci trymestr ciąży, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Remidia 20 mg
Przedawkowanie syldenafilu zawartego w produkcie leczniczym Remidia (20 mg syldenafilu cytrynianu) prowadzi do nasilenia typowych działań niepożądanych, które stają się bardziej częste i intensywne już przy dawce ≥200 mg, czyli 10-krotnie wyższej niż dawka terapeutyczna. Objawy te obejmują bóle głowy (pulsujące, czołowe lub skroniowe), nagłe zaczerwienienie twarzy, zawroty głowy, dolegliwości dyspeptyczne (uczucie pełności, zgaga, nudności, ból w nadbrzuszu), uczucie zatkanego nosa oraz zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, nadwrażliwość na światło, zaburzenia rozróżniania kolorów, zwłaszcza niebieski/zielony). Działania niepożądane o dużym nasileniu obserwowano po dawkach sięgających nawet 800 mg syldenafilu.
ból głowy, cytrynian syldenafilu, dawka terapeutyczna, dyspepsja, działanie niepożądane, farmakokinetyka syldenafilu, fotofobia, hemodializa, klirens, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, niedrożność nosa, niewyraźne widzenie, obrzęk błony śluzowej nosa, oczyszczanie pozaustrojowe, rozszerzenie naczyń krwionośnych, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie percepcji wzrokowej, zaburzenie równowagi, zaburzenie rozróżniania kolorów, zaburzenie trawienia, zaburzenie widzenia, zaczerwienienie twarzy, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Betahistyna Bluefish 24 mg
Betahistyna Bluefish, dostępna w dawkach 8 mg, 16 mg oraz 24 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi oraz obserwacjami po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są bóle głowy (częstość ≥1/100 do <1/10), nudności oraz zaburzenia trawienia o podobnej częstości. Objawy te mają zwykle charakter przemijający i mogą ulec złagodzeniu przez przyjmowanie leku podczas posiłku lub zmniejszenie dawki. Wśród rzadziej występujących reakcji odnotowano wymioty, bóle brzucha, wzdęcia i gazy, które również ustępują po modyfikacji schematu dawkowania.
anafilaksja, betahistyna, betahistyny dichlorowodorek, ból głowy, ból żołądka i jelit, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dyspepsja, działanie niepożądane leku, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja nadwrażliwości, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon chorób i schorzeń
Lamblioza – Objawy
Giardiaza, wywołana przez pierwotniaka Giardia lamblia, jest chorobą pasożytniczą jelita cienkiego o szerokim spektrum klinicznym, od postaci bezobjawowej do ciężkiego, przewlekłego zespołu chorobowego. Objawy pojawiają się zwykle po 3-25 dniach (najczęściej 7-10 dni) od zakażenia i obejmują wodnistą, tłuszczową biegunkę (90% przypadków), bóle brzucha, wzdęcia, nudności, odbijanie o nieprzyjemnym zapachu oraz utratę masy ciała sięgającą 4,5-6,8 kg. U części pacjentów choroba może przybrać postać przewlekłą z utrzymującą się biegunką, zaburzeniami wchłaniania tłuszczów i witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, E, K), nietolerancją laktozy (20-40% przypadków) oraz przewlekłym zmęczeniem. Czas trwania objawów u osób immunokompetentnych wynosi zazwyczaj 2-6 tygodni, natomiast u osób z obniżoną odpornością może być dłuższy, a w nieleczonych przypadkach nawet wielomiesięczny lub wieloletni.
biegunka, ból brzucha, dyspepsja, Giardia lamblia, lamblioza, niedobór witamin, niedożywienie, nietolerancja laktozy, nudności, objaw neurologiczny, obniżona odporność, odwodnienie, okres inkubacji, przewlekła biegunka, reakcja alergiczna, reaktywne zapalenie stawów, skurcz jelita, stan podgorączkowy, utrata masy ciała, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, wzdęcia, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rozwoju umysłowego, zaburzenie wchłaniania, zapalenie dróg żółciowych, zespół jelita drażliwego