dawka toksyczna
Dawka toksyczna to ilość substancji chemicznej, która po wprowadzeniu do organizmu wywołuje szkodliwe efekty biologiczne, mogące prowadzić do zaburzeń funkcjonowania narządów, uszkodzeń tkanek lub śmierci. Jest to parametr kluczowy w toksykologii i farmakologii klinicznej, pozwalający określić bezpieczeństwo stosowania leków i innych substancji.
W praktyce medycznej wyróżnia się kilka rodzajów dawek toksycznych, w tym dawkę minimalną toksyczną (MTD – Minimal Toxic Dose), która wywołuje pierwsze objawy zatrucia, oraz dawkę śmiertelną (LD – Lethal Dose), szczególnie LD50, oznaczającą ilość substancji powodującą śmierć 50% badanej populacji. Dawka toksyczna jest zależna od wielu czynników, m.in. wieku, płci, masy ciała, stanu zdrowia, drogi podania oraz indywidualnej wrażliwości organizmu.
Znajomość dawek toksycznych jest niezbędna w diagnostyce i leczeniu zatruć, farmakoterapii oraz medycynie sądowej. W przypadku leków terapeutycznych istotne jest określenie indeksu terapeutycznego, czyli stosunku dawki toksycznej do dawki terapeutycznej, co pozwala ocenić margines bezpieczeństwa stosowania danego preparatu. Monitoring stężeń leków i potencjalnych toksyn we krwi jest ważnym narzędziem w zapobieganiu zatruciom i optymalizacji farmakoterapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Rubital 1,73 g/5 ml
Syrop Rubital zawiera macerat z korzenia prawoślazu lekarskiego (Althaea officinalis L.) w stężeniu 1,73 g/5 ml, co odpowiada 26,6 g maceratu z 2 g korzenia (DER 1:20) na 100 g produktu. Rozpuszczalnikiem ekstrakcyjnym jest mieszanina wody i etanolu (39:1), a zawartość etanolu nie przekracza 0,7% mas./mas. (0,92% obj./obj.). Preparat zawiera również benzoesan sodu (200 mg/100 g) oraz sacharozę (60,5 g/100 g). Według dostępnych danych klinicznych i farmakologicznych, nie odnotowano specyficznych objawów przedawkowania syropu Rubital, a dawka toksyczna nie została określona. Brak jest również danych dotyczących specyficznych zagrożeń związanych z przedawkowaniem tego preparatu.
- Leksykon substancji czynnych
Sulfatiazol srebrowy – Przedawkowanie
Sulfatiazol srebrowy, substancja czynna kremu Argosulfan (20 mg/g), stosowany jest miejscowo w leczeniu zakażeń skóry. Pomimo miejscowego zastosowania, istnieje ryzyko systemowego wchłaniania przez uszkodzoną skórę, co może prowadzić do potencjalnego przedawkowania. W dokumentacji medycznej brak jest szczegółowych danych dotyczących przypadków przedawkowania, objawów czy dawki toksycznej sulfatiazolu srebrowego. Z tego względu konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności podczas aplikacji na rozległe powierzchnie uszkodzonej skóry oraz monitorowanie pacjenta pod kątem objawów charakterystycznych dla sulfonamidów, do których należy ta substancja.
Argosulfan, dawka toksyczna, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, działanie niepożądane, leczenie objawowe, ogólnoustrojowe działanie niepożądane, produkt biobójczy, produkt leczniczy, przedawkowanie leku, sulfatiazol srebrowy, sulfonamid, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, uszkodzona skóra, wchłanianie systemowe, zakażenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Szkarłatka – Przedawkowanie
Phytolacca decandra, obecna w preparatach homeopatycznych Camilia (roztwór doustny, 5 CH, 333,3 mg/ml) oraz Homeoplasmine (maść, nalewka macierzysta TM, 0,3 g/100 g), nie wykazuje udokumentowanych przypadków przedawkowania ani działań niepożądanych w dostępnej literaturze medycznej. W Camilia substancja ta współwystępuje z Chamomilla vulgaris 9 CH (333,3 mg) oraz Rheum 5 CH (333,3 mg), natomiast w Homeoplasmine z Calendula officinalis TM (0,1 g), Bryonia TM (0,1 g), Benzoe TM (0,1 g) oraz Acidum boricum (4,0 g) na 100 g maści. Brak zgłoszeń toksyczności może wynikać z wysokiego rozcieńczenia homeopatycznego w roztworze doustnym oraz niskiego stężenia w maści.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klarmin 250 mg
Przedkliniczne badania toksyczności klarytromycyny, substancji czynnej leku Klarmin, wykazały wysoką tolerancję u różnych gatunków zwierząt. Dawka śmiertelna (LD50) przekracza 5 g/kg mc. po jednorazowym podaniu doustnym u myszy i szczurów. W badaniach podłużonych i przewlekłych nie stwierdzono działań niepożądanych przy dawkach do 100 mg/kg mc./dobę u naczelnych (14 dni) oraz do 75 mg/kg mc./dobę u szczurów (1 miesiąc). Psy wykazały większą wrażliwość, tolerując do 50 mg/kg mc./dobę przez 14 dni bez objawów toksyczności. Przy dawkach toksycznych (np. 400 mg/kg mc./dobę u małp przez 28 dni) obserwowano śmierć zwierząt oraz objawy takie jak wymioty, osłabienie, odwodnienie i zmiany wątrobowe, manifestujące się podwyższonymi enzymami wątrobowymi (ALP, ALT, AST, GGT, LDH). Zmiany te były odwracalne po zaprzestaniu podawania leku. Dodatkowo, przy bardzo wysokich dawkach odnotowano zmętnienie i obrzęk rogówki u psów i małp oraz zaczerwienienie spojówek u psów przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, dawka śmiertelna, dawka toksyczna, dehydrogenaza mleczanowa, działanie cytotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, klarytromycyna, obrzęk rogówki, potencjał mutagenny, rozszczep podniebienia, substancja czynna, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, układ limfatyczny, wada układu krążenia, wczesne poronienie, wpływ na rozrodczość, zmętnienie rogówki, zmiana patologiczna - Leksykon substancji czynnych
Monoazotan izosorbidu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne monoazotanu izosorbidu (ISMN) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa substancji stosowanej w terapii chorób układu sercowo-naczyniowego. W badaniach przewlekłej toksyczności na szczurach i psach nie stwierdzono istotnych działań toksycznych. Po podaniu doustnym dawki 191 mg/kg mc. u psów odnotowano jedynie niewielki wzrost stężenia methemoglobiny o 2,6%, co wskazuje na niski potencjał oksydacyjny ISMN. Stężenie azotynów w osoczu pozostawało na granicy wykrywalności (<0,02 mg/l), a parametry funkcji wątroby, takie jak fosfataza zasadowa i transaminaza glutaminowo-pirogronowa (GPT), nie uległy zmianie, co potwierdza brak hepatotoksyczności. Długoterminowe badania na szczurach nie wykazały potencjału rakotwórczego substancji, a testy mutagenności in vitro i in vivo były jednoznacznie negatywne, eliminując ryzyko genotoksyczności.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Liść Melisy –
Produkt leczniczy Liść melisy (Melissa officinalis L., folium) w postaci ziół do zaparzania zawiera 1 g liścia melisy na gram preparatu i charakteryzuje się relatywnie wysokim profilem bezpieczeństwa. W literaturze medycznej oraz dokumentacji klinicznej nie odnotowano dotychczas przypadków przedawkowania tego preparatu, co uniemożliwia określenie dawki toksycznej oraz szczegółowego obrazu klinicznego ewentualnego przedawkowania. Brak danych dotyczących objawów oraz postępowania w przypadku nadmiernego spożycia wskazuje na niskie ryzyko toksyczności liścia melisy przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami.
- Leksykon substancji czynnych
Tianeptyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tianeptyny, obejmujące standardowe testy farmakologiczne, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozrodczość, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności nie potwierdziły uszkodzeń materiału genetycznego, a badania rakotwórczości nie wykazały zwiększonej częstości nowotworów u zwierząt. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano niekorzystne efekty, takie jak zwiększona utrata zarodków przed implantacją oraz zaburzenia okresu okołoporodowego i poporodowego (w tym zaburzenia wydzielania mleka, zwiększona częstość poronień i utraty młodych), jednak występowały one wyłącznie przy dawkach toksycznych wynoszących 45 mg/kg mc./dobę, co stanowi około 12-krotną wartość dawki terapeutycznej stosowanej u ludzi (przeliczonej względem powierzchni ciała). Nie stwierdzono działania teratogennego w modelach zwierzęcych (szczury, króliki).
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, kancerogenność, margines bezpieczeństwa, nowotwór, okres okołoporodowy, płodność, poronienie, teratogenność, tianeptyna, uszkodzenie materiału genetycznego, utrata zarodków, wada rozwojowa, wpływ na rozrodczość, zaburzenie wydzielania mleka - Leksykon substancji czynnych
Szałwia – Przedawkowanie
Szałwia (Salvia officinalis L.) jest składnikiem wielu preparatów stosowanych w leczeniu schorzeń jamy ustnej, takich jak Szałwia Fix, Dentosept oraz Tymsal-spray. Przedawkowanie szałwii, szczególnie w formie monokomponentowej (Szałwia Fix), może prowadzić do objawów neurologicznych (zawroty głowy, drgawki padaczkopodobne) oraz sercowo-naczyniowych (tachykardia), a także subiektywnego uczucia gorąca. Dawka toksyczna została określona na poziomie powyżej 15 g suchych liści szałwii. W przypadku preparatów złożonych, takich jak Dentosept i Tymsal-spray, nie odnotowano przypadków przedawkowania, co może wynikać z niższej zawartości szałwii lub interakcji farmakodynamicznych między składnikami.
dawka toksyczna, drgawki padaczkopodobne, działanie neurotoksyczne, kłącze tataraku, kora dębu, koszyczek rumianku, liść szałwii, nalewka z ziela szałwii, napad drgawkowy, objawy neurologiczne, objawy sercowo-naczyniowe, preparat Dentosept, szałwia lekarska, tachykardia, Tymsal-spray, uczucie gorąca, wyciąg płynny złożony, zaburzenia równowagi, zatrucie substancją roślinną, zawroty głowy, ziele arniki, ziele mięty pieprzowej, ziele tymianku - Leksykon substancji czynnych
Olejek tymianku pospolitego – Przedawkowanie
Olejek tymianku pospolitego (Thymi aetheroleum) jest składnikiem aktywnym preparatu Argol Essenza Balsamica, występującym w stężeniu 0,240 g na 100 g produktu leczniczego. Aktualne dane z charakterystyki produktu nie dostarczają szczegółowych informacji dotyczących przedawkowania samego olejku tymianku, a także nie odnotowano klinicznych przypadków toksyczności związanych z tym składnikiem. Główne ryzyko związane z przedawkowaniem preparatu wynika z wysokiej zawartości alkoholu etylowego (57-63%), który może powodować upośledzenie funkcji ośrodkowego układu nerwowego, objawiające się zaburzeniami koordynacji psychomotorycznej, wydłużonym czasem reakcji oraz zaburzeniami oceny sytuacji, co negatywnie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych.
alkohol etylowy, Argol Essenza Balsamica, charakterystyka produktu leczniczego, dawka toksyczna, droga doustna, obniżenie zdolności poznawczych, olejek tymianku pospolitego, ośrodkowy układ nerwowy, Thymi aetheroleum, upojenie alkoholowe, wydłużony czas reakcji, zaburzenia koordynacji psychomotorycznej, zaburzenia oceny odległości, zaburzenia równowagi - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Daxanlo 110 mg
Dabigatran eteksylat (Daxanlo) wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Kobiety w wieku rozrodczym powinny być poinformowane o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii, aby uniknąć zajścia w ciążę. Stosowanie dabigatranu w ciąży jest przeciwwskazane, chyba że istnieją bezwzględne wskazania medyczne, ze względu na brak danych klinicznych oraz wyniki badań przedklinicznych na zwierzętach, które wykazały toksyczny wpływ na rozwój płodu, w tym zmniejszenie masy ciała płodu, obniżenie żywotności zarodka oraz zwiększenie liczby wad rozwojowych przy dawkach 5-10-krotnie wyższych niż ekspozycja u pacjentów. W okresie laktacji brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa, dlatego zaleca się przerwanie karmienia piersią podczas leczenia dabigatranem.
badanie przedkliniczne, ciąża, dabigatran, dabigatran eteksylat, dawka toksyczna, ekspozycja w osoczu, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, laktacja, metoda antykoncepcji, okres prenatalny i postnatalny, płodność, płodność męska, reprodukcja zwierząt, toksyczny wpływ na płód, umieralność płodu, utrata zapłodnionego jaja, wada rozwojowa płodu, wpływ na płodność, wskazanie medyczne, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon substancji czynnych
Kora kasztanowca – Przedawkowanie
Kora kasztanowca (Hippocastani cortex), zawierająca escynę jako główny składnik aktywny, jest stosowana w preparatach leczniczych takich jak Hemorol (czopki) oraz w postaci ziół do zaparzania. Analiza dostępnych danych wskazuje na brak udokumentowanych przypadków przedawkowania zarówno kory kasztanowca jako pojedynczego surowca, jak i w preparacie złożonym Hemorol, gdzie kora kasztanowca jest jednym z czterech składników. Charakterystyki produktów leczniczych nie zawierają informacji o objawach przedawkowania ani o dawkach toksycznych, co wskazuje na ograniczone dane w tym zakresie. W przypadku Hemorolu potencjalne ryzyko toksyczności może wynikać z innych składników, np. wyciągu z korzenia pokrzyku zawierającego atropinę, która w nadmiernych dawkach może wywoływać działania antycholinergiczne.
aktywność antycholinergiczna, atropina, dawka toksyczna, działanie farmakologiczne, escyna, Hemorol, kłącze pięciornika, kora kasztanowca, korzeń pokrzyku, leczenie objawowe, monitorowanie funkcji życiowych, objawy przedawkowania, saponiny triterpenowe, układ sercowo-naczyniowy, wyciąg złożony, ziele krwawnika, ziele żarnowca, zioła do zaparzania - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z liści bluszczu pospolitego – Przedawkowanie
Przedawkowanie preparatów zawierających wyciąg z liści bluszczu pospolitego (Hedera helix L.) manifestuje się głównie objawami ze strony przewodu pokarmowego oraz układu nerwowego, takimi jak nudności, wymioty, biegunka, pobudzenie psychoruchowe oraz agresja. Udokumentowane przypadki dotyczą zwłaszcza populacji pediatrycznej, w tym 4-letnich dzieci, które po spożyciu dawki około 1,8 g substancji roślinnej (odpowiadającej 36–43 ml syropów Hedecton lub Hedussin o smaku owocowym) wykazywały objawy takie jak biegunka, pobudzenie i agresja. Warto podkreślić, że dokładne progi toksyczności nie są precyzyjnie określone ze względu na ograniczoną liczbę opisanych przypadków.
agresja, biegunka, dawka toksyczna, dokumentacja medyczna, dyskomfort w nadbrzuszu, funkcja przewodu pokarmowego, Hedera helix, leczenie objawowe, nadmierna aktywność psychoruchowa, nudności, objawy niepożądane, pobudzenie, pobudzenie psychoruchowe, populacja pediatryczna, postępowanie terapeutyczne, stan psychiczny, układ nerwowy, wyciąg z liści bluszczu pospolitego, wydalenie treści żołądkowej, wymioty, zaburzenia przewodu pokarmowego, zwiększona częstotliwość wypróżnień - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dicloberl retard 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące diklofenaku sodowego w preparacie Dicloberl retard wskazują, że w dawkach terapeutycznych nie stwierdzono istotnego ryzyka genotoksyczności, mutagenności ani karcynogenności. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej wykazały typowe dla NLPZ działania niepożądane, głównie uszkodzenia przewodu pokarmowego w postaci owrzodzeń. W długoterminowym, dwuletnim badaniu na szczurach zaobserwowano zależne od dawki zwężenie naczyń wieńcowych związane ze zmianami zakrzepowymi, co może mieć znaczenie dla bezpieczeństwa kardiologicznego leku. Warto podkreślić, że toksyczność embriotoksyczna pojawiała się jedynie przy dawkach toksycznych dla samic, a diklofenak nie wykazywał działania teratogennego.
dawka toksyczna, diklofenak sodowy, embriotoksyczność, genotoksyczność, hamowanie owulacji, indukcja mutacji, niesteroidowy lek przeciwzapalny, opóźnienie wzrastania, rozwój embrionu, śmierć płodu, teratogenność, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie przewodu pokarmowego, wydłużenie ciąży, zaburzenie zagnieżdżenia, zmiana zakrzepowa, zwężenie naczyń wieńcowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotynox 5 mg
Biotyna, substancja czynna leku Biotynox, wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa potwierdzony szeregiem badań przedklinicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Zarówno toksyczność ostra, jak i przewlekła nie ujawniły istotnych efektów niepożądanych, przy czym dawki toksyczne podawane zwierzętom były kilka tysięcy razy wyższe niż dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały potencjału do uszkodzeń DNA, a testy kancerogenności potwierdziły brak działania rakotwórczego biotyny.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, biotyna, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, substancja lecznicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoRopin 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały wpływ leku na rozrodczość, w tym obniżenie implantacji zarodka u samic szczurów, co wiązało się z redukcją stężenia prolaktyny. W dawkach toksycznych dla matek (60-150 mg/kg/dobę) zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększoną śmiertelność płodów oraz wady wrodzone palców, przy czym dawki te odpowiadały 2- do 5-krotności AUC maksymalnej zalecanej dawki u ludzi (MRHD). Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawce 120 mg/kg/dobę u szczurów oraz 20 mg/kg u królików (odpowiednio 4- i 9,5-krotność Cmax u ludzi). Interesująco, jednoczesne podawanie ropinirolu (10 mg/kg) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców u królików w porównaniu do samej L-dopy. Profil toksyczności obejmował objawy związane z mechanizmem działania leku, takie jak zmiany zachowania, hiperprolaktynemia, hipotonia, bradykardia, opadanie powiek i ślinienie się.
AUC, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, ciśnienie tętnicze krwi, dawka toksyczna, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, IC50, implantacja zarodka, kanał potasowy, kanały hERG, komórki Leydiga, L-DOPA, mechanizm działania farmakologicznego, organogeneza, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, stężenie prolaktyny, wady wrodzone palców - Leksykon leków
Przedawkowanie – MUCOPECT CONTROL 375 mg
Przedawkowanie karbocysteiny, substancji czynnej preparatu Mucopect Control (375 mg na kapsułkę), manifestuje się głównie zaburzeniami przewodu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty, bóle brzucha oraz biegunka. Mechanizm tych objawów wynika z bezpośredniego działania drażniącego nadmiernej ilości leku na błonę śluzową układu pokarmowego. Mimo względnie dobrego profilu bezpieczeństwa karbocysteiny, przekroczenie zalecanej dawki zwiększa ryzyko wystąpienia powyższych objawów, co wymaga odpowiedniej interwencji klinicznej. Ze względu na brak precyzyjnie określonej dawki toksycznej lub śmiertelnej, każdy przypadek przedawkowania powinien być traktowany indywidualnie i z należytą ostrożnością.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carvedilol-ratiopharm 6,25 mg
Przedkliniczne badania karwedylolu wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie leku nie powodowało klinicznie istotnej toksyczności narządowej ani zaburzeń biochemicznych i hematologicznych. Standardowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego, a długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka kancerogenezy. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano zaburzenia płodności u samic szczurów przy dawkach ≥200 mg/kg, co stanowi ≥100-krotność maksymalnej rekomendowanej dawki dla człowieka (MRHD). Nie stwierdzono działania teratogennego w badaniach embriotoksyczności na szczurach i królikach, choć u królików odnotowano toksyczność embrionalną przy dawkach niższych niż toksyczne dla samicy.
ciałko żółte, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, kancerogeneza, karwedylol, model zwierzęcy, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hematologiczne, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność dla płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozród, zaburzenie płodności, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon substancji czynnych
Olejek lawendowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Olejek lawendowy (Lavandulae aetheroleum), obecny w preparatach takich jak Amol, Aromatol oraz Lawenol, wykazuje relatywnie niską toksyczność w badaniach przedklinicznych. Dla produktu Lawenol zawierającego 0,6% olejku lawendowego nie stwierdzono działania toksycznego, mutagennego ani kancerogennego. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów LD50 po podaniu doustnym wynosi powyżej 5 g/kg masy ciała, z wyraźnymi różnicami płciowymi: u samców LD50 to 6,2±0,8 ml/kg m.c., a u samic 5,0±0,5 ml/kg m.c. Dawka bez efektów śmiertelnych (LDo) wynosi odpowiednio 5 ml/kg u samców i 3 ml/kg u samic, natomiast dawka powodująca 100% śmiertelność (LD100) przekracza 7 ml/kg u samców i 6 ml/kg u samic.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Syntarpen 500 mg
Przedawkowanie Syntarpenu, zawierającego 500 mg kloksacyliny w postaci soli sodowej w tabletce powlekanej, wymaga natychmiastowego odstawienia leku oraz wdrożenia leczenia objawowego. Charakterystyka produktu leczniczego nie precyzuje dawek toksycznych ani szczegółowych objawów przedawkowania, jednak ze względu na farmakokinetykę kloksacyliny, szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których eliminacja leku może być opóźniona. W ciężkich przypadkach rozważa się zastosowanie hemodializy lub hemoperfuzji. W diagnostyce zaleca się wykonanie badań biochemicznych krwi (w tym parametrów nerkowych i wątrobowych), morfologii, elektrolitów oraz badania ogólnego moczu, ze względu na obecność sodu w soli kloksacyliny.
antybiotyki β-laktamowe, badania biochemiczne krwi, badanie ogólne moczu, charakterystyka produktu leczniczego, dawka toksyczna, elektrolity, funkcje życiowe, hemodializa, hemoperfuzja, kloksacylina, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, morfologia krwi, nietolerancja laktozy, ośrodek toksykologiczny, parametry nerkowe, parametry wątrobowe, penicylinaza, Syntarpen, tabletki powlekane, zaburzenia czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Topola balsamiczna – Przedawkowanie
Topola balsamiczna (Populus candicans) w preparacie Homeovox występuje w rozcieńczeniu homeopatycznym 6CH, co odpowiada zawartości 0,091 mg substancji na tabletkę. Dostępne dane kliniczne nie wskazują na przypadki przedawkowania ani objawy toksyczności związane z tym składnikiem w dawkach terapeutycznych. Ze względu na wysokie rozcieńczenie oraz niską zawartość topoli balsamicznej, ryzyko toksyczności jest minimalne, a precyzyjne parametry toksykologiczne i dawki toksyczne nie zostały określone.
aconitum napellus, Arum triphyllum, Belladonna, Bryonia, calendula officinalis, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, Ferrum phosphoricum, hepar sulfuris, Homeovox, Kalium bichromicum, laktoza, leczenie objawowe, mercurius solubilis, parametry toksykologiczne, przedawkowanie, rozcieńczenie homeopatyczne, Spongia tosta, substancja aktywna, toksyczność, topola balsamiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tolutris 80 mg + 5 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa Tolutris, zawierającego telmisartan, hydrochlorotiazyd i amlodypinę, wykazały, że jednoczesne podawanie telmisartanu i hydrochlorotiazydu w dawkach odpowiadających klinicznym nie powoduje dodatkowych toksycznych efektów poza tymi obserwowanymi przy monoterapii. Telmisartan wykazuje charakterystyczne zmiany hematologiczne (obniżenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu), hemodynamiczne nerek (wzrost stężenia mocznika i kreatyniny), oraz zmiany w układzie renina-angiotensyna (wzrost aktywności reniny) i strukturze nerek (hipertrofia/hiperplazja komórek aparatu przykłębuszkowego). Uszkodzenia błony śluzowej żołądka można zapobiegać przez doustne podawanie roztworów soli i izolację zwierząt. Telmisartan nie wykazuje działania mutagennego ani rakotwórczego, natomiast hydrochlorotiazyd wykazuje niejednoznaczne działanie genotoksyczne i rakotwórcze w niektórych modelach. W badaniach teratogennych telmisartan nie wykazał jednoznacznych efektów, choć dawki toksyczne wpływały na zmniejszenie masy ciała noworodków i opóźnienie otwarcia oczu.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, badanie mutagenności, błona śluzowa żołądka, dawka toksyczna, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, gęstość nasienia, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hormon folikulotropowy, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, kanaliki nerkowe, komórka Sertoliego, parametry hematologiczne, potencjał rakotwórczy, telmisartan i hydrochlorotiazyd, testosteron, układ renina-angiotensyna - Leksykon substancji czynnych
Liść porzeczki czarnej – Przedawkowanie
Liść porzeczki czarnej (Ribis nigri folium), stanowiący 100% składu produktu leczniczego w formie ziół do zaparzania, nie posiada udokumentowanych danych dotyczących objawów przedawkowania, dawek toksycznych ani potencjalnych zagrożeń zdrowotnych związanych z nadmiernym spożyciem. Brak jest konkretnych opisów symptomów czy wartości dawek wywołujących objawy toksyczne, co wskazuje na ograniczone dane kliniczne w tym zakresie. Mimo to, ze względu na charakter substancji roślinnej, zaleca się stosowanie produktu zgodnie z zaleceniami producenta lub lekarza, aby uniknąć niepożądanych efektów.
W przypadku podejrzenia przedawkowania liścia porzeczki czarnej, rekomendowane jest standardowe postępowanie diagnostyczne i terapeutyczne stosowane przy substancjach roślinnych, obejmujące monitorowanie parametrów życiowych pacjenta oraz leczenie objawowe. Dokumentacja charakterystyki produktu leczniczego nie zawiera szczegółowych informacji dotyczących postępowania w przedawkowaniu, co podkreśla konieczność indywidualnej oceny klinicznej i ostrożności w stosowaniu. W praktyce klinicznej brak udokumentowanych przypadków przedawkowania nie wyklucza potencjalnych ryzyk, dlatego należy zachować standardowe środki ostrożności.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aporoza 40 mg
Przedkliniczne badania rozuwastatyny, substancji czynnej leku Aporoza, nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka w zakresie bezpieczeństwa stosowania, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, które miały charakter adaptacyjny i były związane z farmakologicznym mechanizmem działania statyn. Działanie uszkadzające jądra stwierdzono u małp i psów przy wysokich dawkach, co może wskazywać na potencjalny wpływ na układ rozrodczy samców. Ekspozycja zwierząt była zbliżona do klinicznej u ludzi, jednak zmiany te nie występowały u małp, sugerując różnice międzygatunkowe.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, ekspozycja na lek, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, implantacja zarodka, kanał hERG, margines bezpieczeństwa, mechanizm działania statyn, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozuwastatyna, rozwój płodowy, substancja czynna, toksyczność, uszkodzenie jąder, wielkość miotu, zmiana histopatologiczna wątroby, zmiana pęcherzyka żółciowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valsartan Reddy 160 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa walsartanu wskazują, że podawanie dawek znacznie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę u ludzi (320 mg/dobę dla pacjenta 60 kg, co odpowiada dawkom 6-18-krotnie wyższym w mg/kg mc./dobę) prowadzi do istotnych zmian hematologicznych i nefrologicznych u szczurów oraz małp szerokonosych. U dorosłych szczurów obserwowano zmniejszenie liczby erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu, zaburzenia hemodynamiki nerek z niewielkim wzrostem stężenia mocznika oraz zmiany strukturalne w nerkach, takie jak rozrost kanalików i bazofilia. U małp zmiany te były bardziej nasilone, obejmując pełnoobjawową nefropatię z podwyższonym stężeniem mocznika i kreatyniny w surowicy. Przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, będący efektem farmakologicznym obniżania ciśnienia tętniczego, występował u obu gatunków, jednak prawdopodobnie nie pojawia się u ludzi stosujących dawki terapeutyczne.
antagonista receptora angiotensyny, bazofilia kanalików nerkowych, ciężarna samica szczura, ciśnienie tętnicze, dawka toksyczna, dojrzewanie nerek, erytrocyt, genotoksyczność, hematokryt, hemodynamika nerek, inhibitor konwertazy angiotensyny, nefropatia, parametr czerwonokrwinkowy, potencjał rakotwórczy, przerost aparatu przykłębuszkowego, rozrost kanalików nerkowych, stężenie hemoglobiny, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, uszkodzenie nerek, zmniejszona przeżywalność - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ladiva 226 mg
W dokumentacji produktu leczniczego Ladiva, zawierającego 226 mg wyciągu suchego z liści maliny właściwej (Rubus idaeus L.) w proporcji ekstrakcji 3-5:1, nie odnotowano żadnych przypadków przedawkowania. Brak jest również opisów objawów toksyczności, określonej dawki toksycznej czy specyficznych zagrożeń związanych z nadmiernym spożyciem preparatu. Produkt dostępny jest w postaci kapsułek twardych z beżowym wieczkiem i jasnoróżowym korpusem, a ekstrakcja przeprowadzana jest przy użyciu wody jako rozpuszczalnika. W związku z brakiem danych klinicznych dotyczących przedawkowania, charakterystyka produktu nie zawiera szczegółowych wytycznych dotyczących postępowania w takich sytuacjach.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka toksyczna, kapsułka twarda, Ladiva, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, malina właściwa, monitorowanie parametrów życiowych, postać farmaceutyczna, przedawkowanie leku, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, Rubus idaeus, surowiec roślinny, toksyczność, wyciąg suchy, wyciąg suchy z liści maliny właściwej, wyciąg z liści maliny właściwej, zatrucie lekiem roślinnym - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rostil 250 mg
W odniesieniu do leku Rostil, zawierającego 250 mg wapnia dobezylanu jednowodnego w postaci tabletek, nie odnotowano udokumentowanych przypadków przedawkowania ani specyficznych objawów toksyczności. Dostępne dane z literatury medycznej oraz monitoringu bezpieczeństwa farmakoterapii nie wskazują na kliniczne konsekwencje przekroczenia zalecanej dawki. Brak jest również precyzyjnych informacji dotyczących progowych dawek toksycznych, co ogranicza możliwość opracowania specyficznych wytycznych postępowania w takich sytuacjach.
bezpieczeństwo farmakoterapii, dawka toksyczna, działanie niepożądane, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, monitorowanie funkcji życiowych, ośrodek toksykologiczny, parametry laboratoryjne, płukanie żołądka, procedury medyczne, przedawkowanie leku, Rostil, wapnia dobezylan, wapnia dobezylan jednowodny, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Human Albumin Grifols 20% 200 mg/ml
Albumina ludzka, będąca naturalnym składnikiem osocza, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony zarówno danymi przedklinicznymi, jak i wieloletnim doświadczeniem klinicznym. Badania toksyczności po jednokrotnym podaniu u zwierząt nie wykazały dawek toksycznych ani letalnych, a objawy ostrej toksyczności nie zostały zaobserwowane. Ze względu na powstawanie przeciwciał przeciwko albuminie ludzkiej u zwierząt, standardowe badania toksyczności po wielokrotnym podaniu są metodologicznie niewykonalne. Ponadto, brak jest dowodów na toksyczne działanie na zarodek i płód oraz na mutagenność i onkogenność preparatu Human Albumin Grifols 20%, który zawiera 200 g/l białka całkowitego, z czego co najmniej 95% stanowi albumina ludzka.
albumina fizjologiczna, albumina ludzka, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, białko całkowite, białko heterologiczne, dawka letalna, dawka toksyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, kancerogeneza, kancerogenność, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, mutagenność, osocze ludzkie, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, roztwór do infuzji, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Ichtamol – Przedawkowanie
Ichthamol (Ichthammolum) jest składnikiem aktywnym stosowanym w preparatach dermatologicznych w stężeniu 2% (2 g/100 g maści), obecnym w produktach takich jak Neo-Tormentil, Tormentiol oraz Tormexal forte. Wszystkie wymienione preparaty są przeznaczone wyłącznie do stosowania zewnętrznego, co znacząco ogranicza ryzyko systemowego wchłaniania substancji czynnej. W dostępnej dokumentacji medycznej oraz charakterystykach produktów leczniczych nie odnotowano przypadków przedawkowania ichtamolu, co potwierdza niskie ryzyko toksyczności przy prawidłowym stosowaniu tych maści na skórę.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dipper-Mono 160 mg
Analiza danych nieklinicznych dotyczących walsartanu, obejmująca badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, nie wykazała istotnego zagrożenia dla organizmu ludzkiego. W badaniach na szczurach podawanie toksycznych dawek (600 mg/kg mc./dobę) w ostatnich dniach ciąży i laktacji powodowało u potomstwa zmniejszoną przeżywalność, niższą masę ciała oraz opóźniony rozwój, przy dawkach około 18-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana u ludzi (320 mg/dobę dla 60 kg). Walsartan w dawkach 200-600 mg/kg mc. u szczurów i małp szerokonosych wywoływał zmiany w hemodynamice nerek, w tym zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny, rozrost kanalików nerkowych oraz nefropatię, a także rozrost komórek aparatu przykłębuszkowego, co jest efektem farmakologicznym związanym z przewlekłym niedociśnieniem tętniczym. Zmiany te nie mają jednak istotnego znaczenia klinicznego u ludzi stosujących dawki terapeutyczne.
antagonista receptora angiotensyny, aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne, dane niekliniczne, dawka toksyczna, dojrzewanie nerek, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, hemodynamika nerek, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanaliki nerkowe, kreatynina, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, parametry czerwonokrwinkowe, stężenie mocznika, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, walsartan - Leksykon substancji czynnych
Eter monobenzylowy hydrochinonu – Przedawkowanie
Eter monobenzylowy hydrochinonu, będący substancją czynną w preparacie Monobenzone VIS w stężeniu 200 mg/g maści, nie posiada w dostępnej literaturze medycznej szczegółowych danych dotyczących przedawkowania. Dokumentacja produktu leczniczego (ChPL) nie zawiera informacji o objawach klinicznych, dawkach toksycznych ani specyficznych metodach postępowania terapeutycznego w przypadku nadmiernej aplikacji lub przypadkowego spożycia. W związku z tym brak jest tabelarycznego zestawienia symptomów przedawkowania oraz wytycznych dotyczących leczenia, co podkreśla konieczność stosowania preparatu ściśle według zaleceń lekarza, aby minimalizować ryzyko działań niepożądanych.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka toksyczna, działanie niepożądane, eter monobenzylowy hydrochinonu, funkcja życiowa, leczenie objawowe, monobenzon, Monobenzone VIS, nadmierna aplikacja, objaw kliniczny, ośrodek toksykologiczny, postępowanie terapeutyczne, produkt leczniczy, przypadkowe spożycie, substancja aktywna, zatrucie substancją chemiczną - Leksykon substancji czynnych
Liść ortosyfonu – Przedawkowanie
W dostępnej literaturze medycznej oraz Charakterystyce Produktu Leczniczego preparatów zawierających liść ortosyfonu (Orthosiphonis folium) nie odnotowano przypadków przedawkowania ani nie opisano symptomatologii związanej z toksycznością tej substancji. Preparat występuje w postaci ziół do zaparzania, zawierających 100% liścia ortosyfonu, bez dodatku innych substancji czynnych. Brak jest danych klinicznych dotyczących dawek toksycznych oraz specyficznych objawów przedawkowania, co uniemożliwia opracowanie szczegółowych wytycznych dotyczących postępowania w takich sytuacjach.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka toksyczna, doświadczenie kliniczne, leczenie podtrzymujące, liść ortosyfonu, monitorowanie stanu pacjenta, objawy przedawkowania, Orthosiphonis folium, postępowanie objawowe, preparat ziołowy, produkt leczniczy, substancja czynna, substancja roślinna, symptomatologia przedawkowania, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Przedawkowanie – Debridat 100 mg
Przedawkowanie trimebutyny maleinianu, substancji czynnej preparatu Debridat (100 mg/tabletkę), nie jest szczegółowo opisane w Charakterystyce Produktu Leczniczego, brak jest danych dotyczących dawek toksycznych oraz specyficznych objawów klinicznych. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy wdrożyć standardowe procedury postępowania w zatruciach lekami, koncentrując się na monitorowaniu podstawowych funkcji życiowych oraz leczeniu objawowym dostosowanym do stanu pacjenta. Preparat zawiera również 69,73 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka toksyczna, Debridat, dekontaminacja przewodu pokarmowego, funkcje życiowe, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, nietolerancja laktozy, ośrodek toksykologiczny, postać farmaceutyczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, trimebutyna maleinian, zatrucie lekiem - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pirolam Lakier 80 mg/g
Przeprowadzone badania przedkliniczne potwierdzają bezpieczeństwo stosowania cyklopiroksu, substancji czynnej preparatu Pirolam Lakier (80 mg/g). Długoterminowe testy na samicach myszy, z aplikacją 1% i 5% roztworu cyklopiroksu przez 50 tygodni, nie wykazały działania rakotwórczego. U pacjentów stosujących codziennie około 340 mg lakieru z 8% cyklopiroksu, maksymalne stężenie w osoczu po 2 miesiącach wynosiło 28-31 ng/ml, co jest odpowiednio 159- i 115-krotnie niższe niż dawki toksyczne ustalone w badaniach na szczurach i psach (7,7 mg/kg mc./dobę i 23,1 mg/kg mc./dobę). Tak szeroki margines bezpieczeństwa potwierdza niskie ryzyko toksyczności systemowej w warunkach klinicznych.
badanie przedkliniczne, cyklopiroks, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, ekspozycja systemowa, genotoksyczność, grzybica płytki paznokciowej, margines bezpieczeństwa, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, stężenie leku w osoczu, substancja czynna, teratogenność, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, toksykologia, wpływ mutagenny, zniekształcenie płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Unituss Junior 60 mg/10 ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne lewodropropizyny, substancji czynnej produktu leczniczego Unituss Junior, wykazały wysoki margines bezpieczeństwa stosowania klinicznego. Toksyczność ostra ujawniała się dopiero przy bardzo wysokich dawkach: 886,5 mg/kg u szczurów, 1287 mg/kg u myszy oraz 2492 mg/kg u świnek morskich, podczas gdy terapeutyczna dawka syropu wynosi 60 mg/10 ml. Indeks terapeutyczny, określony w modelu kaszlu indukowanego u świnek morskich, mieścił się w zakresie 16–53, co wskazuje na wielokrotnie niższą dawkę efektywną w porównaniu do dawki toksycznej, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa leku.
dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, efekt leczniczy, efekt toksyczny, indeks terapeutyczny, kaszel indukowany, lewodropropizyna, margines bezpieczeństwa, NOAEL, populacja pediatryczna, profil bezpieczeństwa, profil toksykologiczny, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nifuroksazyd Aflofarm 200 mg
Przedawkowanie nifuroksazydu stanowi wyzwanie kliniczne ze względu na brak szczegółowych danych dotyczących toksyczności i objawów klinicznych w literaturze oraz charakterystyce produktu leczniczego. Nie określono dawki progowej wywołującej objawy przedawkowania, co wymaga od lekarzy zachowania wysokiej czujności i indywidualnej oceny każdego przypadku. W sytuacji podejrzenia przedawkowania zaleca się intensywny nadzór medyczny z monitorowaniem parametrów życiowych oraz funkcji narządowych, ze szczególnym uwzględnieniem układu pokarmowego, wątroby i nerek. Brak specyficznego antidotum wymusza stosowanie leczenia objawowego i podtrzymującego funkcje życiowe, a także rozważenie dekontaminacji przewodu pokarmowego, jeśli czas od spożycia leku jest krótki.
antidotum, charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, dawka toksyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, funkcje narządowe, interakcja lekowa, leczenie objawowe, lek przeciwbakteryjny, nadzór medyczny, nerka, nifuroksazyd, Nifuroksazyd Aflofarm, parametry życiowe, terapia wspomagająca, toksyczność, układ pokarmowy, wątroba - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Human Albumin CSL Behring 200 g/l 200 g/l
Human Albumin CSL Behring 200 g/l to roztwór do infuzji zawierający 200 g/l białka całkowitego, z czego co najmniej 96% stanowi ludzka albumina, co nadaje mu właściwości hiperonkotyczne. Preparat wykazuje fizjologiczne działanie endogennej albuminy i charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, potwierdzonym brakiem objawów ostrej toksyczności w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych. Nie stwierdzono również działania onkogennego, mutagennego ani negatywnego wpływu na rozwój embrionalny i płodowy. Warto zwrócić uwagę, że badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na zwierzętach są ograniczone przez powstawanie przeciwciał przeciwko obcogatunkowemu białku, co utrudnia ocenę bezpieczeństwa długotrwałego stosowania.
albumina ludzka, dawka toksyczna, działanie mutagenne, działanie onkogenne, ostra toksyczność, podaż sodu, preparat hiperonkotyczny, procesy nowotworowe, przeciwciała przeciwko obcogatunkowemu białku, roztwór do infuzji, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Valused (420 mg + 336 mg + 42 mg)/ml
Przedawkowanie preparatu Valused, zawierającego nalewki z ziela męczennicy (45 g/100 g, etanol 70% v/v), szyszek chmielu (36 g/100 g, etanol 80% v/v) oraz intrakt z korzenia kozłka lekarskiego (4,5 g/100 g, etanol 96% v/v), może prowadzić do wieloukładowych objawów toksycznych. Objawy te pojawiają się zwykle po długotrwałym przyjmowaniu wysokich dawek około 20 g surowca dziennie i obejmują zmęczenie, nadmierną senność, apatię, skurcze mięśni gładkich podbrzusza, duszność, zaburzenia rytmu serca (arytmie, bradykardia, tachykardia), zawroty głowy, drżenie rąk oraz mydriazę z zaburzeniami akomodacji. Szczególnie narażone są osoby z nadwrażliwością na walerianę, a obecność wysokiego stężenia etanolu (55-65% v/v) w preparacie może potęgować objawy sedacji i intoksykacji alkoholowej.
arytmia, dawka toksyczna, drżenie kończyn, duszność, intoksykacja alkoholowa, intrakt z korzenia kozłka lekarskiego, leczenie przedawkowania, monitorowanie układu krążenia, mydriaza, nadwrażliwość na lek, nadwrażliwość na walerianę, nalewka z szyszek chmielu, nalewka z ziela męczennicy, objawy przedawkowania, sedacja, zaburzenia świadomości, zawartość etanolu, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Octenidini APC Pharmlog 1 mg/ml
Przedawkowanie roztworu do stosowania w jamie ustnej zawierającego oktenidynę dwuchlorowodorek (Octenidini APC Pharmlog, 1 mg/mL) cechuje się niskim ryzykiem powikłań. W dotychczasowej dokumentacji medycznej nie odnotowano przypadków przedawkowania tego preparatu. Przypadkowe połknięcie leku nie stanowi istotnego zagrożenia dla zdrowia, co wynika z niskiej toksyczności oktenidyny po podaniu doustnym. W przypadku spożycia większych ilości mogą pojawić się objawy żołądkowo-jelitowe, będące efektem zaburzenia endogennej flory jelitowej przez składnik aktywny.
dawka toksyczna, dolegliwości przewodu pokarmowego, leczenie objawowe, objawy żołądkowo-jelitowe, Octenidini APC Pharmlog, oktenidyny dwuchlorowodorek, procedura detoksykacyjna, przedawkowanie leku, przewód pokarmowy, przypadkowe połknięcie leku, roztwór do stosowania w jamie ustnej, toksyczność oktenidyny