dawka toksyczna
Dawka toksyczna to ilość substancji chemicznej, która po wprowadzeniu do organizmu wywołuje szkodliwe efekty biologiczne, mogące prowadzić do zaburzeń funkcjonowania narządów, uszkodzeń tkanek lub śmierci. Jest to parametr kluczowy w toksykologii i farmakologii klinicznej, pozwalający określić bezpieczeństwo stosowania leków i innych substancji.
W praktyce medycznej wyróżnia się kilka rodzajów dawek toksycznych, w tym dawkę minimalną toksyczną (MTD – Minimal Toxic Dose), która wywołuje pierwsze objawy zatrucia, oraz dawkę śmiertelną (LD – Lethal Dose), szczególnie LD50, oznaczającą ilość substancji powodującą śmierć 50% badanej populacji. Dawka toksyczna jest zależna od wielu czynników, m.in. wieku, płci, masy ciała, stanu zdrowia, drogi podania oraz indywidualnej wrażliwości organizmu.
Znajomość dawek toksycznych jest niezbędna w diagnostyce i leczeniu zatruć, farmakoterapii oraz medycynie sądowej. W przypadku leków terapeutycznych istotne jest określenie indeksu terapeutycznego, czyli stosunku dawki toksycznej do dawki terapeutycznej, co pozwala ocenić margines bezpieczeństwa stosowania danego preparatu. Monitoring stężeń leków i potencjalnych toksyn we krwi jest ważnym narzędziem w zapobieganiu zatruciom i optymalizacji farmakoterapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dabigatran Etexilate Viatris 150 mg
Przedkliniczne badania dabigatranu eteksylanu, substancji czynnej leku Dabigatran Etexilate Viatris, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w konwencjonalnych testach farmakologicznych, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności. Zaobserwowane działania niepożądane w badaniach toksyczności wielokrotnej były związane z nasilonym działaniem farmakodynamicznym leku, wynikającym z jego właściwości przeciwzakrzepowych. W badaniach reprodukcyjnych u samic zwierząt stwierdzono wpływ na płodność, w tym zmniejszenie liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratę zapłodnionych jaj przy dawce 70 mg/kg masy ciała, co odpowiada 5-krotnej ekspozycji osoczowej w porównaniu do ekspozycji u pacjentów. Dawkowanie toksyczne (5-10-krotna ekspozycja) u szczurów i królików powodowało zmniejszenie masy ciała płodu, obniżoną przeżywalność oraz wzrost wad rozwojowych.
aktywność farmakologiczna, badanie prenatalne i postnatalne, badanie toksyczności, dabigatran eteksylat, dawka toksyczna, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, ekspozycja osoczowa, genotoksyczność, płodność, śmiertelność płodu, toksyczność specyficzna, utrata zygoty, wada rozwojowa płodu, właściwość przeciwzakrzepowa, zagnieżdżenie zygoty, zdarzenie krwotoczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Febuxostat Aurovitas 120 mg
Przedawkowanie febuksostatu w dawce standardowej 120 mg (postać półwodna) wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, mimo braku precyzyjnie określonych dawek toksycznych w dokumentacji produktu Febuxostat Aurovitas. Leczenie powinno być objawowe i podtrzymujące, z monitorowaniem funkcji życiowych oraz wyrównywaniem zaburzeń homeostazy. Ze względu na mechanizm działania jako selektywnego inhibitora oksydazy ksantynowej, należy uważnie obserwować pacjenta pod kątem objawów wynikających z nadmiernego hamowania tego enzymu. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczna jest konsultacja lekarska, a także uwzględnienie potencjalnego wpływu substancji pomocniczych, takich jak laktoza jednowodna (114,75 mg w tabletce), która u osób z nietolerancją może nasilać objawy ze strony przewodu pokarmowego.
antidotum, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, febuksostat, febuksostat półwodny, Febuxostat Aurovitas, inhibitor oksydazy ksantynowej, laktoza jednowodna, leczenie objawowe i podtrzymujące, monitorowanie funkcji życiowych, nietolerancja laktozy, objawy ze strony przewodu pokarmowego, przedawkowanie febuksostatu, tabletka powlekana, zaburzenie homeostazy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Apenal 250 mg
Przedawkowanie paracetamolu, zwłaszcza w formie czopków Apenal, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia z ryzykiem nieodwracalnego uszkodzenia wątroby rozwijającego się w ciągu 24-48 godzin. Dawka toksyczna definiowana jest jako jednorazowe przyjęcie ≥ 5 g. Zatrucie przebiega fazowo: początkowo występują niespecyficzne objawy (nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność) w ciągu kilku do kilkunastu godzin, następnie następuje pozorna poprawa, a w fazie hepatotoksyczności (24-72 godziny) pojawiają się objawy kliniczne uszkodzenia wątroby, takie jak rozpieranie w nadbrzuszu, nawrót nudności, żółtaczka, encefalopatia wątrobowa i niewydolność wielonarządowa.
acetylocysteina, dawka toksyczna, encefalopatia wątrobowa, hepatotoksyczność, metionina, niewydolność wielonarządowa, oddział intensywnej terapii, paracetamol, rozpieranie w nadbrzuszu, stężenie leku we krwi, stężenie paracetamolu, swoista odtrutka, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie wątroby, zaburzenie świadomości, zatrucie paracetamolem, żółtaczka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atenza 18 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metylofenidatu chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Atenza, wykazały istotne zmiany patologiczne, w tym zwiększoną częstość złośliwych guzów wątroby u samców myszy w badaniach rakotwórczości prowadzonych przez całe życie zwierząt. Znaczenie kliniczne tych obserwacji dla populacji ludzkiej pozostaje nieustalone i wymaga dalszych badań. W zakresie funkcji rozrodczych, nawet przy dawkach kilkukrotnie przekraczających stosowane klinicznie, nie zaobserwowano negatywnego wpływu na rozrodczość i płodność zwierząt, co sugeruje względne bezpieczeństwo leku w tym aspekcie. Badania teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały potencjału teratogennego, jednak przy dawkach toksycznych dla matki odnotowano toksyczność płodową, w tym utratę miotu i negatywny wpływ na organizm ciężarnej samicy.
badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, margines bezpieczeństwa, metylofenidat, metylofenidatu chlorowodorek, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa leku, rakotwórczość, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, toksyczność płodowa, wpływ toksyczny, złośliwy guz wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Syrop prawoślazowy Amara
Syrop prawoślazowy Amara zawiera 32,9 g maceratu z korzenia prawoślazu (Althaea officinalis L., radix) na 100 g syropu, co odpowiada 5 g korzenia prawoślazu, oraz do 1% (m/m) etanolu. Produkt ma postać gęstej, lepkiej, przezroczystej lub słabo opalizującej cieczy o żółtawym zabarwieniu i swoistym zapachu. W oparciu o dostępne dane kliniczne, nie odnotowano żadnych przypadków przedawkowania tego preparatu, a brak jest szczegółowych informacji dotyczących objawów klinicznych związanych z dawkami przekraczającymi zalecane dawkowanie.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Kwiat Bzu czarnego –
Produkt leczniczy Kwiat bzu czarnego, zawierający 1 g Sambucus nigra L., flos na 1 g ziół do zaparzania, jest stosowany w tradycyjnej medycynie ziołowej i nie odnotowano dotychczas przypadków przedawkowania. Brak jest danych dotyczących objawów przedawkowania oraz dawek toksycznych, co wskazuje na niskie ryzyko toksyczności przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Postać farmaceutyczna to zioła do zaparzania, a brak specyficznych zaleceń w przypadku przedawkowania wynika z braku raportów klinicznych potwierdzających takie zdarzenia.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Paracetamol Biofarm 500 mg
Paracetamol, choć bezpieczny w dawkach terapeutycznych, może wywołać poważne uszkodzenie wątroby przy dawkach toksycznych wynoszących ≥6 g u dorosłych lub ≥140 mg/kg masy ciała u dzieci. Ostra toksyczność nie występuje przy jednorazowym podaniu <125 mg/kg u zdrowych dorosłych. Początkowe objawy zatrucia pojawiają się w ciągu kilku do kilkunastu godzin i obejmują nudności, wymioty, nadmierną potliwość, senność oraz ogólne osłabienie. Po okresie pozornej poprawy, zwykle drugiego dnia, rozwija się niewydolność wątroby manifestująca się rozpieraniem w nadbrzuszu, powrotem nudności oraz żółtaczką, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
dawka toksyczna, dawka toksyczna paracetamolu, metionina, N-acetylocysteina, nadmierna potliwość, niewydolność wątroby, nudności, objawy przedawkowania, oddział intensywnej terapii, odtrutki, ogólne osłabienie, ostra toksyczność, powiększenie wątroby, przedawkowanie paracetamolu, przeszczep narządu, rozpieranie w nadbrzuszu, stężenie paracetamolu, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia przytomności, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Arcydzięgiel – Przedawkowanie
Arcydzięgiel (Angelica archangelica L.) jest składnikiem preparatów stosowanych głównie w zaburzeniach nerwowych i dolegliwościach trawiennych. Przedawkowanie preparatów zawierających korzeń arcydzięgla, takich jak Nervosol, Melis-Tonic i Nervosol-K, może wywołać objawy toksyczne o łagodnym i samoograniczającym się charakterze, ustępujące zwykle w ciągu 24 godzin. Objawy te obejmują zmęczenie, skurcze brzucha, ucisk w klatce piersiowej, zawroty głowy, drżenie dłoni oraz rozszerzenie źrenic, szczególnie przy dawce przekraczającej 169,3 ml (34 łyżeczki) preparatu Nervosol, co odpowiada przyjęciu ponad 20 g korzenia waleriany. W przypadku Melis-Tonic należy zwrócić uwagę na ryzyko reakcji fotouczuleniowych, takich jak rumień, świąd i wysypka po ekspozycji na światło słoneczne, choć dokładna dawka wywołująca te objawy nie została określona.
arcydzięgiel, choroba wątroby, dawka toksyczna, depresja OUN, dolegliwości trawienne, drżenie dłoni, działanie niepożądane, fotosensytyzacja, fotowrażliwość, korzeń arcydzięgla, lek fotouczulający, lek sedatywny, mydriasis, objaw toksyczny, padaczka, reakcja fotouczuleniowa, rozszerzenie źrenic, rumień, skurcz brzucha, spowolnienie psychoruchowe, ucisk w klatce piersiowej, uzależnienie od alkoholu, wysypka, zaburzenia nerwowe, zaburzenie koordynacji, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hepa-Merz 5 g/10 ml
Przedawkowanie L-ornityny L-asparaginianu, substancji czynnej w preparacie Hepa-Merz (5 g/10 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji), nie wiąże się z występowaniem specyficznych objawów toksyczności, co potwierdzają dostępne dane kliniczne. Nie określono dawki toksycznej, a dotychczasowe doświadczenia wskazują na niskie ryzyko poważnych powikłań zdrowotnych po podaniu dawek przekraczających zalecane dawkowanie. Preparat podaje się dożylnie po odpowiednim rozcieńczeniu, a jedna ampułka zawiera 5 g L-ornityny L-asparaginianu w 10 ml roztworu.
- Leksykon substancji czynnych
Cyklopiroks – Przedawkowanie
Cyklopiroks jest substancją przeciwgrzybiczą stosowaną miejscowo w różnych formach farmaceutycznych, takich jak lakier do paznokci (80 mg/g), kremy (10 mg/g), zawiesiny, żele oraz roztwory na skórę (10 mg/g lub 10 mg/ml). W dokumentacji medycznej nie odnotowano przypadków przedawkowania dla żadnego z preparatów zawierających cyklopiroks, w tym popularnych produktów takich jak Axopirox, Batrafen, Ciclopirox Ziaja, Dafnegin, Hascofungin, Pirolam, Pirolam Lakier oraz Polinail. Charakterystyki produktów podkreślają, że nawet przy aplikacji na dużą powierzchnię skóry lub zbyt częstym stosowaniu nie należy spodziewać się ogólnoustrojowych działań niepożądanych, co jest związane z ograniczonym wchłanianiem ogólnoustrojowym tej substancji.
aplikacja na skórę, błona śluzowa, charakterystyka produktu leczniczego, cyklopiroks z olaminą, Dafnegin, dawka toksyczna, działanie niepożądane, globulki dopochwowe, lakier do paznokci leczniczy, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, przedawkowanie cyklopiroksu, roztwór na skórę, stosowanie dopochwowe, substancja przeciwgrzybicza, wchłanianie ogólnoustrojowe, zaburzenie funkcji skóry, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polfilin prolongatum 400 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pentoksyfiliny, substancji czynnej leku Polfilin prolongatum, obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału rakotwórczego i mutagennego oraz wpływu na procesy rozrodcze. Toksyczność ostra wykazała, że dawki toksyczne u ludzi wynoszą około 80 mg/kg mc. drogą doustną, natomiast u myszy i szczurów dawki toksyczne zależą od drogi podania: dożylna 0,17-0,23 g/kg, dootrzewnowa 0,24-0,37 g/kg, doustna ponad 1,2-2,1 g/kg. W badaniach długoterminowych nie stwierdzono istotnych uszkodzeń narządowych przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 100 mg/kg mc./dobę u psów przez okres roku. Jednak dawki ≥320 mg/kg mc./dobę u psów wywołały działania niepożądane, takie jak zaburzenia koordynacji, niewydolność krążenia, krwotoki, obrzęk płuc oraz obecność komórek olbrzymich w tkankach.
dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie przeciwpłytkowe, działanie teratogenne, efekt embriotoksyczny, gruczolakowłókniak sutka, komórki olbrzymie, krwotok, nieplanowana synteza DNA, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, ostre zatrucie, pentoksyfilina, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczność długoterminowa, toksyczność ostra, uszkodzenie chromosomu, uszkodzenie DNA, zaburzenia koordynacji ruchowej - Leksykon substancji czynnych
Sasanka łąkowa – Przedawkowanie
Sasanka łąkowa (Pulsatilla pratensis) w preparacie homeopatycznym Pascofemin występuje w rozcieńczeniu D4, co oznacza bardzo niskie stężenie substancji czynnej. W dokumentacji produktu brak jest danych dotyczących objawów i dawek toksycznych związanych z przedawkowaniem tej substancji. Pascofemin zawiera również inne składniki homeopatyczne w niskich rozcieńczeniach (D2–D5). Istotnym aspektem jest obecność 34% (V/V) etanolu w preparacie, co stanowi potencjalne ryzyko zatrucia alkoholowego przy znacznym przekroczeniu zalecanych dawek, niezależnie od działania sasanki łąkowej.
Aletris farinosa, Caulophyllum thalictroides, Chamaelirium luteum, charakterystyka produktu leczniczego, ChPL, Cimicifuga racemosa, dawka toksyczna, etanol, Fraxinus americana, leczenie objawowe, Lilium lancifolium, objawy przedawkowania, parametry życiowe, Pascofemin, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, sasanka łąkowa, Senecio aureus, Strychnos ignatii, Vitex agnus-castus, zatrucie, zatrucie alkoholowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Depralin ODT 20 mg
Przedawkowanie escytalopramu, zwłaszcza w dawkach od 400 do 800 mg, zazwyczaj nie wywołuje ciężkich objawów toksycznych, jednakże istnieją rzadkie przypadki zgonów, głównie przy jednoczesnym przyjęciu innych leków. Toksyczność dotyczy przede wszystkim ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, arytmie). Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hiponatremia, o umiarkowanym do ciężkiego nasileniu. Zespół serotoninowy i stany krytyczne OUN stanowią potencjalne zagrożenie życia.
arytmia, bradyarytmia, dawka toksyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, Depralin ODT, drgawki, drżenie, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie, śpiączka, tachykardia, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia funkcji serca, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dolgit Gel 50 mg/g
Przedawkowanie ibuprofenu, szczególnie w formie doustnej, może prowadzić do poważnych objawów toksycznych, takich jak zawroty głowy, utrata świadomości oraz obniżenie ciśnienia tętniczego u dorosłych przy dawkach 8-12 g. U dzieci w wieku 1,5-2 lat dawka toksyczna wynosi 3-4 g, co może skutkować bezdechem i sinicą, wymagającymi oddechu kontrolowanego i intensywnej opieki medycznej z normalizacją oddechu w ciągu 12 godzin. W przypadku miejscowego stosowania ibuprofenu w postaci Dolgit Gel (50 mg/g), ryzyko przedawkowania jest minimalne ze względu na niskie wchłanianie przez skórę, a przypadki zatrucia nie były obserwowane.
antidotum, aplikacja miejscowa, bezdech, ciśnienie tętnicze, częstość oddechów, dawka toksyczna, Dolgit Gel, intensywna opieka medyczna, leczenie objawowe, niewydolność oddechowa, obniżenie ciśnienia tętniczego, oddech kontrolowany, przedawkowanie ibuprofenu, sinica, tętno, wchłanianie przez skórę, węgiel aktywowany, zatrucie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abagat 75 mg
Dane przedkliniczne dotyczące dabigatranu eteksylanu, substancji czynnej preparatu ABAGAT, obejmują badania farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności, które nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. Efekty toksyczne obserwowane w badaniach wielokrotnego podawania były związane głównie z nasilonym działaniem przeciwzakrzepowym substancji. W badaniach na zwierzętach stwierdzono wpływ na płodność samic przy dawce 70 mg/kg (5-krotnie wyższej niż ekspozycja u pacjentów), objawiający się zmniejszeniem liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratą zapłodnionych jaj. Dodatkowo, przy dawkach toksycznych dla matek (5-10-krotnie wyższych niż u pacjentów) zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, obniżoną przeżywalność oraz wzrost wad rozwojowych.
aktywność farmakologiczna, badania prenatalne i postnatalne, badanie toksyczności, dabigatran eteksylan, dawka toksyczna, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, incydent krwawienia, mechanizm przeciwzakrzepowy, płodność samic, ryzyko środowiskowe, utrata zapłodnionego jaja, wady rozwojowe płodów, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Beto 200 ZK 190 mg
Przedkliniczne badania metoprololu bursztynianu, substancji czynnej leku Beto ZK, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Badania farmakologiczne potwierdziły typowy profil działania selektywnego antagonisty receptorów beta-1-adrenergicznych, bez nieoczekiwanych efektów farmakologicznych w dawkach terapeutycznych. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały toksyczności w dawkach klinicznych, a dawki toksyczne były znacznie wyższe niż stosowane terapeutycznie. Badania genotoksyczności i mutagenności nie potwierdziły działania uszkadzającego DNA, a długoterminowe badania rakotwórczości na zwierzętach nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
badania farmakologiczne, badanie bezpieczeństwa farmakologicznego, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie toksyczności, beta-adrenolityk, dawka toksyczna, genotoksyczność, klastogenność, metoprolol bursztynian, mutagenność, opóźnienie wzrostu płodu, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przepływ krwi pępowinowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, zaburzenia kostnienia, zgon płodu, zgon poporodowy - Leksykon substancji czynnych
Fosforan magnezu – Przedawkowanie
Fosforan magnezu (Magnesia phosphorica) w postaci homeopatycznej D4, stosowany m.in. w preparacie Rexorubia, występuje w stężeniu 1,2 g na 100 g granulatu. W literaturze medycznej oraz w charakterystyce produktu nie odnotowano przypadków przedawkowania tej substancji, co wskazuje na wysoki profil bezpieczeństwa. Potencja D4 oznacza rozcieńczenie 1:10 000, co znacząco ogranicza ryzyko toksyczności. Preparat zawiera również inne składniki homeopatyczne, takie jak Natrium sulfuricum D6, Silicea D6 czy Calcarea carbonica D8, które mogą mieć wpływ na profil bezpieczeństwa w przypadku znacznego przekroczenia dawek.
Calcarea carbonica, Calcarea iodata, Calcarea phosphorica, charakterystyka produktu leczniczego, dawka toksyczna, działanie niepożądane, Ferrum phosphoricum, fosforan magnezu, Juglans pulvis, leczenie objawowe, Natrium phosphoricum, Natrium sulfuricum, objawy kliniczne, postępowanie medyczne, potencja D4, preparat homeopatyczny, preparat Rexorubia, produkt leczniczy homeopatyczny, profil bezpieczeństwa, Rubia tinctoria, Silicea, substancja aktywna, wysokie rozcieńczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pedipur 200 mg/g
Preparat PEDIPUR w postaci pudru leczniczego zawiera metenaminę w stężeniu 200 mg/g i jest przeznaczony do stosowania zewnętrznego, co minimalizuje ryzyko przedawkowania. Niemniej jednak, w przypadku przypadkowego połknięcia mogą wystąpić objawy toksyczne, takie jak reakcje skórne (rumień, świąd, wysiew grudkowy), podrażnienie nerek z zaburzeniem funkcji wydalniczej, zapalenie pęcherza moczowego z dyzurią, krwiomocz, nudności oraz wymioty. Objawy te wymagają odpowiedniej diagnostyki i monitorowania, zwłaszcza parametrów nerkowych oraz funkcji układu moczowego.
dawka toksyczna, diagnostyka różnicowa, dolegliwości dyspeptyczne, funkcja wydalnicza, krwiomocz, metenamina, miąższ nerki, mikcja, nawodnienie pacjenta, nudności, objawy dyzuryczne, obserwacja kliniczna, pacjent pediatryczny, parcie na mocz, płukanie żołądka, podrażnienie nerek, podrażnienie pęcherza moczowego, podrażnienie układu moczowego, przedawkowanie leku, puder leczniczy, rumień, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Heparinum GSK 300 j.m./g
Heparinum GSK w postaci kremu zawiera heparynę sodową w stężeniu 300 j.m./g i jest stosowany miejscowo na skórę. W piśmiennictwie medycznym nie odnotowano przypadków przedawkowania tego preparatu przy aplikacji miejscowej, co wskazuje na jego względne bezpieczeństwo. Wchłanianie ogólnoustrojowe heparyny z kremu jest minimalne, zwłaszcza przy stosowaniu na nieuszkodzoną skórę, co znacząco ogranicza ryzyko wystąpienia efektów systemowych, takich jak zaburzenia krzepnięcia czy działania przeciwzakrzepowe typowe dla podania dożylnego. Potencjalne objawy przedawkowania obejmują miejscowe podrażnienie skóry (zaczerwienienie, świąd, pieczenie) oraz reakcje alergiczne (wysypka, pokrzywka, obrzęk), jednak brak jest danych dotyczących dawki toksycznej i udokumentowanych przypadków efektów systemowych.
dawka toksyczna, efekt przeciwzakrzepowy, efekt systemowy, heparyna sodowa, interwencja medyczna, objaw niepożądany, obrzęk, podrażnienie skóry, pokrzywka, przedawkowanie leku, reakcja alergiczna, reakcja idiosynkratyczna, stan kliniczny, stosowanie miejscowe, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłanianie systemowe, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duphagol –
Dane przedkliniczne dotyczące makrogolu 3350, substancji czynnej leku Duphagol, wykazały brak toksyczności w standardowych badaniach farmakologicznych oraz po podaniu wielokrotnym. Testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach nie stwierdzono embriotoksyczności ani teratogenności nawet przy dawkach 66-krotnie wyższych niż maksymalne zalecane dawki u ludzi (stosowane w leczeniu przewlekłych zaparć) oraz 25-krotnie wyższych niż w terapii kamieni kałowych. Natomiast u królików, przy dawkach toksycznych dla matki (3,3-krotność dawki dla zaparć i 1,3-krotność dla kamieni kałowych), zaobserwowano pośrednie efekty na rozwój płodu, takie jak zmniejszenie masy płodu i łożyska, obniżenie wskaźnika przeżycia płodu, zwiększenie częstości nadmiernego zgięcia kończyn oraz poronienia, jednak bez bezpośredniego działania teratogennego.
badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, dawka toksyczna, Duphagol, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, efekt rakotwórczy, genotoksyczność, kamień kałowy, makrogol 3350, odpowiedź farmakodynamiczna, potencjał rakotwórczy, przewlekłe zaparcie, ryzyko mutagenne, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nicorette Invisipatch 10 mg/16 h
Przedawkowanie nikotyny podczas stosowania systemów transdermalnych Nicorette Invisipatch stanowi istotne ryzyko, zwłaszcza u pacjentów z niską tolerancją na nikotynę lub stosujących jednocześnie inne źródła nikotyny. Toksyczność nikotyny jest zależna od drogi podania oraz indywidualnej wrażliwości, przy czym osoby palące wykazują wyższą tolerancję. Najmniejsza śmiertelna dawka doustna u dzieci wynosi 40-60 mg, a u dorosłych 0,8-1,0 mg/kg masy ciała. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, ból głowy, zawroty głowy, nadmierne pocenie się, niedociśnienie, niemiarowe tętno, trudności w oddychaniu oraz uogólnione drgawki, przy czym nasilenie objawów koreluje z dawką nikotyny.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, dawka śmiertelna, dawka toksyczna, doustna dawka nikotyny, drgawki uogólnione, leczenie objawowe, monitoring parametrów życiowych, nadmierne pocenie się, nadmierne ślinienie, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niemiarowe tętno, nikotyna, nudności i wymioty, objawy przedawkowania, ostre zatrucie, system transdermalny, terapia nikotynowa, toksyczność nikotyny, toksyczność ostra i przewlekła, tolerancja na nikotynę, trudności w oddychaniu, wchłanianie nikotyny, węgiel aktywowany, zaburzenia słuchu, zapaść krążeniowa, zatrucie nikotyną, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nicorette Invisipatch 15 mg/16 h
Przedawkowanie Nicorette Invisipatch, szczególnie u pacjentów o niskiej tolerancji na nikotynę lub przy jednoczesnym stosowaniu innych źródeł nikotyny, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne. Toksyczność nikotyny zależy od drogi podania i indywidualnej tolerancji, która jest wyższa u palaczy. Najmniejsza śmiertelna dawka doustna nikotyny wynosi 40-60 mg u dzieci oraz 0,8-1,0 mg/kg masy ciała u dorosłych. Standardowe dawki terapeutyczne (10 mg/16 h, 15 mg/16 h, 25 mg/16 h, odpowiadające 15,75 mg, 23,62 mg i 39,37 mg nikotyny w plastrze) mogą wywołać ciężkie zatrucie u dzieci, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, ból brzucha, nadmierne pocenie, bóle i zawroty głowy, a w ciężkich przypadkach niedociśnienie, niemiarowe tętno, zapaść krążeniową, trudności oddechowe oraz drgawki.
ból brzucha, ból głowy, ciężkie zatrucie, dawka śmiertelna nikotyny, dawka toksyczna, duszność, intensywna terapia, interwencja medyczna, leczenie objawowe, leczenie przeciwdrgawkowe, manifestacja kliniczna, monitoring parametrów życiowych, nadmierne pocenie, niedociśnienie, niemiarowe tętno, nudności i wymioty, objawy oddechowe, objawy przedawkowania, objawy sercowo-naczyniowe, objawy żołądkowo-jelitowe, ostre zatrucie, przedawkowanie leku, ślinotok, stabilizacja hemodynamiczna, toksyczność nikotyny, toksyczność ostra i przewlekła, tolerancja na nikotynę, uogólnione drgawki, węgiel aktywowany, zaburzenia słuchu, zapaść krążeniowa, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Krotamiton – Przedawkowanie
Przedawkowanie krotamitonu, substancji czynnej leku Crotamiton Farmapol (dostępnego w postaci maści i płynu o stężeniu 100 mg/g), może prowadzić do objawów zarówno po zastosowaniu miejscowym, jak i doustnym. Doustne przedawkowanie objawia się podrażnieniem błon śluzowych przewodu pokarmowego, w tym policzków, przełyku i śluzówki żołądka, a także dolegliwościami dyspeptycznymi takimi jak nudności, wymioty oraz bóle w nadbrzuszu. Przy miejscowym stosowaniu dawki przekraczającej zalecenia mogą wystąpić miejscowe reakcje niepożądane, w tym zaczerwienienie, pieczenie, świąd oraz pokrzywka manifestująca się jako uniesione, swędzące wykwity skórne.
aplikacja na skórę, ból nadbrzusza, dawka śmiertelna, dawka toksyczna, dyspepsja, krotamiton, leczenie objawowe, nudność, ośrodek toksykologiczny, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie przełyku, podrażnienie skóry, pokrzywka, postępowanie w zatruciu, reakcja niepożądana miejscowa, reakcja skórna, śluzówka żołądka, środek absorbujący, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wykwit skórny, wymioty - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt gęsty z ziela tymianku – Przedawkowanie
Ekstrakt gęsty z ziela tymianku (Thymi herba), będący składnikiem złożonego wyciągu roślinnego w produkcie leczniczym Mucosit, nie posiada udokumentowanych danych dotyczących przedawkowania. W preparacie Mucosit, zawierającym 10,0 g złożonego ekstraktu na 100 g żelu, ekstrakt z tymianku stanowi 1,0 część w stosunku do pozostałych składników (koszyczek rumianku, nagietka, liść podbiału, kora dębu, liść szałwii). Dokumentacja produktu nie wskazuje na objawy, dawkę toksyczną ani procedury postępowania w przypadku przedawkowania, co utrudnia ocenę ryzyka związanego z nadmiernym stosowaniem tego preparatu.
- Leksykon substancji czynnych
Kwas tolfenamowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas tolfenamowy, substancja czynna leku Migea, poddany został szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym bezpieczeństwo stosowania, ze szczególnym uwzględnieniem wpływu na rozród, potencjału genotoksycznego oraz indeksu terapeutycznego. Badania na szczurach i królikach wykazały, że podawanie kwasu tolfenamowego we wczesnej ciąży prowadzi do zmniejszenia częstości zagnieżdżenia zarodka oraz zwiększenia resorpcji, a w okresie okołoporodowym obserwowano zaburzenia porodu i obniżoną przeżywalność potomstwa, co wskazuje na ryzyko stosowania w zaawansowanej ciąży. Potencjał genotoksyczny pozostaje niejednoznaczny – brak mutagenności in vitro w modelach bakteryjnych, ale nie można wykluczyć uszkodzeń DNA w komórkach ssaków, a dane in vivo są nierozstrzygające. Brak jest również pełnych danych dotyczących właściwości rakotwórczych kwasu tolfenamowego.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, czynność nerek, dawka doustna, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, indeks terapeutyczny, komórka ssaka, kwas tolfenamowy, model zwierzęcy, okres okołoporodowy, owrzodzenie, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przebieg porodu, przewód pokarmowy, resorpcja, rozwój płodu, toksyczność narządowa, wpływ na rozród, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Relafalk 200 mg
Ryfamycyna sodowa, substancja czynna leku Relafalk 200 mg w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły specyficznych efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych, a testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego potencjału ryfamycyny sodowej.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania, dawka toksyczna, efekt mutagenny, funkcja rozrodcza, nieprawidłowość kostna, nieprawidłowość trzewna, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, ryfamycyna sodowa, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Kamfora racemiczna – Przedawkowanie
Kamfora racemiczna, stosowana miejscowo w preparatach takich jak Aromatol Hot żel, Dernilan, Rub-Arom oraz Vicks VapoRub, może wywoływać działania niepożądane zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe, zwłaszcza przy nieprawidłowym użyciu lub przedawkowaniu. Miejscowo obserwuje się podrażnienie skóry objawiające się zaczerwienieniem, świądem i pieczeniem. Ogólnoustrojowe objawy toksyczności, choć rzadkie, mogą być poważne i obejmują nudności, wymioty, biegunkę, bóle brzucha, bóle i zawroty głowy, uderzenia gorąca, drgawki, a w ciężkich przypadkach porażenie oddychania i śpiączkę. Przybliżone dawki toksyczne kamfory to: poniżej 30 mg/kg masy ciała – brak klinicznie znaczącej toksyczności, 30-50 mg/kg – możliwe objawy zatrucia, powyżej 50 mg/kg – wysokie ryzyko poważnych objawów. Dodatkowo, w preparatach zawierających olejek eukaliptusowy, jak Aromatol Hot żel, mogą wystąpić objawy takie jak spowolnienie mowy, ataksja, osłabienie mięśni i utrata przytomności.
aspiracja dróg oddechowych, ataksja, dawka toksyczna, drgawki, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, hospitalizacja, kamfora racemiczna, leczenie objawowe, nudności i wymioty, olejek eukaliptusowy, ostre zatrucie, płukanie żołądka, podrażnienie skóry, porażenie oddychania, preparat miejscowy, reakcja toksyczna, śpiączka, utrata przytomności, węgiel aktywowany, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie funkcji wątroby, zawroty głowy, ziarniniakowe zapalenie wątroby - Leksykon substancji czynnych
Tolperyzon – Przedawkowanie
Tolperyzon, stosowany w leczeniu spastyczności mięśniowej, może powodować poważne objawy przedawkowania, obejmujące zaburzenia neurologiczne (senność, bradykinezja, zawroty głowy, ataksja, napady drgawkowe), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu), kardiologiczne (tachykardia, nadciśnienie) oraz oddechowe (depresja oddechowa, bezdech). W najcięższych przypadkach obserwuje się śpiączkę. U dzieci dawki w zakresie 300-600 mg/dobę mogą wywołać pobudliwość i rozdrażnienie, jednak ciężkie objawy toksyczne są rzadkie. Tolperyzon cechuje się szerokim indeksem terapeutycznym, niemniej przedawkowanie wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.
antidotum, ataksja, bezdech, ból nadbrzusza, bradykinezja, dawka toksyczna, depresja oddechowa, duszność, dysfagia, indeks terapeutyczny, monitorowanie parametrów życiowych, nadciśnienie, napad drgawkowy, napad toniczno-kloniczny, napięcie mięśniowe, nudności, pobudliwość, profilaktyka powikłań, rozdrażnienie, śpiączka, tachykardia, tolperyzon, wspomaganie oddychania, wymioty, zaburzenie czynności dróg oddechowych, zaburzenie oddechowe, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie świadomości, zawroty głowy układowe - Leksykon substancji czynnych
Olej lniany – Przedawkowanie
Olej lniany (oleum lini), pozyskiwany z nasion lnu zwyczajnego (Linum usitatissimum L.) w procesie pierwszego tłoczenia, jest składnikiem leczniczym preparatów takich jak Linomag, dostępnych w formie płynu na skórę (1 g/g, 100%), kremu (200 mg/g, 20%) oraz maści (200 mg/g, 20%). Zgodnie z dostępnymi danymi klinicznymi, nie odnotowano przypadków przedawkowania oleju lnianego w preparatach do stosowania zewnętrznego, a w charakterystyce produktu leczniczego Linomag wyraźnie zaznaczono brak doniesień o toksyczności czy objawach związanych z nadmiernym stosowaniem tych form farmaceutycznych.
aplikacja zewnętrzna, charakterystyka produktu leczniczego, dawka toksyczna, farmakoterapia, krem leczniczy, len zwyczajny, Linomag, maść lecznicza, olej lniany, pierwsze tłoczenie, płyn na skórę, postać farmaceutyczna, preparat do stosowania zewnętrznego, stosowanie miejscowe, stosowanie zewnętrzne - Leksykon substancji czynnych
Cichorium intybus – Przedawkowanie
Cichorium intybus, obecny w preparacie Liv.52 w dawce 65 mg na tabletkę, jest jednym z siedmiu składników roślinnych tego leku, obok m.in. Capparis spinosae cortex (65 mg) i Mandur Bhasma zawierającego 3 mg żelaza (Fe+2 i Fe+3). Dotychczasowe dane kliniczne nie wykazały przypadków przedawkowania Liv.52, co uniemożliwia określenie specyficznych objawów, dawek toksycznych czy progów letalnych związanych z Cichorium intybus. W związku z tym brak jest szczegółowych informacji dotyczących potencjalnych zagrożeń wynikających z nadmiernego spożycia tego preparatu.
achillea millefolium, Capparis spinosa, cassia occidentalis, charakterystyka produktu leczniczego, cykoria podróżnik, dawka toksyczna, leczenie objawowe, Liv.52, Mandur Bhasma, monitorowanie funkcji życiowych, ośrodek toksykologiczny, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie, składnik roślinny, Solanum nigrum, Tamarix gallica, Terminalia arjuna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivahib 2,5 mg
Rywaroksaban, substancja czynna Varodoax, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności ostrej nie wskazały na ryzyko przy pojedynczym podaniu, natomiast toksyczność po podaniu wielokrotnym wiązała się głównie z nasilonym działaniem farmakodynamicznym, w tym zwiększeniem stężenia immunoglobulin IgG i IgA u szczurów przy ekspozycji na poziomie klinicznym. Rywaroksaban nie wykazywał działania fototoksycznego ani genotoksycznego, a także nie zwiększał ryzyka nowotworowego w badaniach długoterminowych. Ponadto, nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic szczurów, a toksyczność u młodych osobników nie wskazywała na szczególne zagrożenia dla ludzi.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, dawka toksyczna, działanie farmakodynamiczne, działanie rakotwórcze, immunoglobuliny IgG i IgA, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, mechanizm działania leku, ośrodkowy układ nerwowy, patologia łożyska, potencjał genotoksyczny, powikłanie krwotoczne, promieniowanie UV, reakcja fototoksyczna, rywaroksaban, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, układ krzepnięcia, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia - Leksykon substancji czynnych
Kozłek – Przedawkowanie
Kozłek lekarski (Valeriana officinalis L.) jest stosowany głównie ze względu na działanie uspokajające, nasenne i przeciwlękowe. Dawka toksyczna korzenia kozłka wynosi około 20 g, co odpowiada m.in. 261,3 ml syropu Neospasmina noc, 14-19 tabletek Valdix Forte, 32 tabletkom Valerin, 169,3 ml preparatu Nervosol lub 25 saszetkom Nervosan fix. Przedawkowanie objawia się łagodnymi, samoistnie ustępującymi w ciągu 24 godzin symptomami ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zmęczenie, senność, zawroty głowy, drżenie rąk, mydriasis), przewodu pokarmowego (skurcze brzucha) oraz układu krążenia (ucisk w klatce piersiowej). W preparatach złożonych zawierających konwalię mogą dodatkowo wystąpić nudności, wymioty, biegunka oraz arytmie, co wymaga odrębnego postępowania. Należy także uwzględnić ryzyko intoksykacji etanolem, zwłaszcza w przypadku nalewek i wyciągów alkoholowych.
arytmia, atropina, biegunka, dawka toksyczna, drżenie rąk, działanie uspokajające, glikozydy nasercowe, intoksykacja alkoholem, korzeń kozłka, kozłek lekarski, kwiatostan głogu, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, mydriaza, niedobór magnezu, nudności i wymioty, objawy przedawkowania, obserwacja kliniczna, ośrodkowy układ nerwowy, pomoc tlenowo-krążeniowa, przewód pokarmowy, rozszerzenie źrenic, skurcze brzucha, szyszki chmielu, ucisk w klatce piersiowej, układ krążenia, wyciąg alkoholowy, zaburzenia świadomości, zaopatrzenie wodno-elektrolitowe, zatrucie glikozydami nasercowymi, zawartość etanolu, zawroty głowy, ziele melisy - Leksykon substancji czynnych
Parafina ciekła – Przedawkowanie
Parafina ciekła (Paraffinum liquidum) jest składnikiem aktywnym w wielu preparatach leczniczych, takich jak MINGAST, Parafina ciekła – Avena, Aflofarm oraz LGO. Przedawkowanie parafiny ciekłej jest rzadko opisywane, a głównym objawem jest biegunka pojawiająca się po zastosowaniu dużych dawek, choć dokładne wartości toksyczne nie zostały określone w dokumentacji. W przypadku preparatu MINGAST, oprócz parafiny, istotne jest zwrócenie uwagi na obecność olejku miętowego, który w wysokich dawkach może wywołać poważne powikłania, takie jak ostra niewydolność nerek oraz zgon, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania funkcji nerek.
biegunka, charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, dawka toksyczna, funkcja nerek, gospodarka wodno-elektrolitowa, leczenie objawowe, leczenie szpitalne, luźny stolec, nawodnienie, objaw przedawkowania, olejek miętowy, ostra niewydolność nerek, parafina ciekła, produkt leczniczy, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tiavella forte 300 mg
Produkt leczniczy Tiavella forte zawiera 300 mg benfotiaminy, rozpuszczalnej w tłuszczach formy witaminy B1, i jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o wymiarach 18,1 x 5,1 mm z możliwością podziału na równe dawki. W dostępnej dokumentacji medycznej nie odnotowano przypadków przedawkowania tego preparatu, co sugeruje wysoki profil bezpieczeństwa benfotiaminy. Brak danych uniemożliwia określenie dawki toksycznej oraz charakterystyki objawów związanych z nadmiernym spożyciem leku.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Crotamiton Farmapol 100 mg/g
Przedawkowanie leku Crotamiton Farmapol może nastąpić zarówno przez przypadkowe podanie doustne, jak i przez nadmierną aplikację na skórę. W przypadku doustnego przedawkowania obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej i przełyku, pieczenie i ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty oraz bóle w nadbrzuszu. Objawy te mają nasilenie umiarkowane do znacznego. Postępowanie terapeutyczne obejmuje zastosowanie środków absorbujących (np. węgiel aktywowany) oraz neutralizujących, a także leczenie objawowe i monitorowanie pacjenta pod kątem powikłań. Brak jest precyzyjnych danych dotyczących dawki toksycznej krotamitonu, co utrudnia dokładne określenie granicy przedawkowania.
bąbel pokrzywkowy, ból nadbrzusza, dawka toksyczna, działanie niepożądane, krotamiton, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, nadmierna aplikacja leku, nudności, ośrodek toksykologiczny, podanie doustne, podrażnienie przełyku, podrażnienie skóry, podrażnienie śluzówki jamy ustnej, pokrzywka, przedawkowanie leku, środek absorbujący, środek neutralizujący, węgiel aktywowany, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon substancji czynnych
Chlorek cetylopirydyniowy – Przedawkowanie
Chlorek cetylopirydyniowy, stosowany jako środek antyseptyczny w leczeniu zakażeń jamy ustnej i gardła, wykazuje toksyczność przy dawkach doustnych rzędu 1-3 g, co odpowiada spożyciu około 600-2000 tabletek zawierających 1,5 mg substancji czynnej. Przedawkowanie manifestuje się objawami ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), oddechowego (duszność, sinica, paraliż mięśni oddechowych), nerwowego (zahamowanie OUN, drgawki, śpiączka) oraz krążenia (niedociśnienie, zapaść), a w skrajnych przypadkach prowadzi do zgonu wskutek zatrzymania oddechu i krążenia. Leczenie jest wyłącznie objawowe, obejmujące tlenoterapię, wentylację mechaniczną, terapię wazoaktywną, leki przeciwdrgawkowe oraz nawadnianie i przeciwwymiotne środki farmakologiczne. Nie istnieje swoiste antidotum dla chlorku cetylopirydyniowego, a jego działanie antyseptyczne może być neutralizowane przez detergenty anionowe, np. mydło.
antidotum, ataksja, centrum toksykologiczne, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, chlorowodorek lidokainy, dawka śmiertelna, dawka toksyczna, detergent anionowy, drgawki, działanie antyseptyczne, glukonian cynku, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwwymiotny, lek wazoaktywny, nawadnianie, objawy żołądkowo-jelitowe, ośrodkowy układ nerwowy, paraliż mięśni oddechowych, sinica, sól cynku, stężenie osoczowe, terapia objawowa, tlenoterapia, układ nerwowy, układ oddechowy, układ pokarmowy, wentylacja mechaniczna, zaburzenia oddychania, zaburzenia układu krążenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie oddechowe, zakażenie jamy ustnej, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddechu, zatrzymanie oddychania - Leksykon substancji czynnych
Aprotynina – Przedawkowanie
Aprotynina, syntetyczny inhibitor proteaz serynowych, jest stosowana zarówno jako składnik klejów tkankowych (ARTISS, TISSEEL, TISSEEL Lyo) w stężeniu około 3000 KIU/ml, jak i jako samodzielny preparat dożylny TRASYLOL w dawce 277,8 j. Ph. Eur. (500 000 KIU) w 50 ml roztworu do infuzji. W klejach tkankowych pełni funkcję stabilizującą fibrynogen poprzez hamowanie fibrynolizy, co minimalizuje ryzyko działań ogólnoustrojowych. Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania aprotyniny w żadnej z form podania, jednak brak jest specyficznej odtrutki w przypadku preparatu dożylnego TRASYLOL, co wymaga szczególnej ostrożności podczas dawkowania i monitorowania pacjenta pod kątem potencjalnych działań niepożądanych, zwłaszcza zaburzeń hemostazy i reakcji alergicznych.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Altacet 10 mg/g
Altacet w postaci żelu zawiera 10 mg glinu octanowinianu (Aluminii acetotartras) na 1 g produktu, a także 1 mg metylu parahydroksybenzoesanu (E 218) oraz 20 mg etanolu na gram. W dostępnej literaturze medycznej brak jest udokumentowanych przypadków przedawkowania tego preparatu, co uniemożliwia określenie charakterystycznych objawów klinicznych, dawki toksycznej oraz specyficznych wytycznych dotyczących postępowania w takich sytuacjach. Preparat stosowany jest miejscowo, co minimalizuje ryzyko ogólnoustrojowego działania toksycznego przy standardowym stosowaniu zgodnie z zaleceniami producenta.
W przypadku podejrzenia nadmiernego zastosowania Altacetu zaleca się stosowanie standardowego postępowania objawowego i podtrzymującego, zgodnie z ogólnymi zasadami toksykologicznymi, uwzględniając skład preparatu oraz drogę podania. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami funkcji skóry, które mogą zwiększać wchłanianie substancji czynnej i potencjalnie nasilać ryzyko działań niepożądanych. Brak specyficznych danych klinicznych wymaga monitorowania stanu pacjenta i indywidualnej oceny ryzyka w przypadku nadmiernej aplikacji żelu.
Altacet, aluminii acetotartras, dawka toksyczna, działanie toksyczne, etanol, glinu octanowinian, metylu parahydroksybenzoesan, postępowanie objawowe, postępowanie podtrzymujące, postępowanie toksykologiczne, produkt leczniczy, substancja czynna, wchłanianie substancji czynnej, zaburzenie funkcji skóry - Leksykon substancji czynnych
Porost islandzki – Przedawkowanie
Porost islandzki (Cetraria islandica) jest składnikiem preparatów leczniczych, takich jak Padma 28 Formuła oraz Pectosol, występując w nich w niewielkich ilościach – odpowiednio 40 mg sproszkowanej plechy na kapsułkę w Padma 28 oraz jako część złożonego wyciągu (1:3) w Pectosol. Dostępne charakterystyki produktów leczniczych nie zawierają danych dotyczących przypadków przedawkowania ani objawów toksyczności porostu islandzkiego. W szczególności, w dokumentacji Padma 28 Formuła nie odnotowano żadnych incydentów przedawkowania, natomiast dla Pectosol brak jest jakichkolwiek informacji na ten temat. W związku z tym nie można precyzyjnie określić dawek toksycznych ani specyficznych objawów klinicznych związanych z nadmiernym spożyciem tej substancji.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka toksyczna, formulacja lecznicza, leczenie objawowe, mieszanka ziołowa, monitorowanie funkcji życiowych, Padma 28 Formuła, Pectosol, plecha porostu islandzkiego, płukanie żołądka, porost islandzki, surowiec roślinny, toksyczność, węgiel aktywowany, wyciąg płynny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zahron 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rozuwastatyny, substancji czynnej leku Zahron, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Nie stwierdzono mutagenności ani działania rakotwórczego, a zmiany histopatologiczne w wątrobie i pęcherzyku żółciowym obserwowane u zwierząt laboratoryjnych były związane z mechanizmem działania inhibitora reduktazy HMG-CoA. W badaniach toksyczności wielokrotnego podawania dawki zbliżone do ekspozycji klinicznej wywoływały zmiany narządowe, jednak brak hepatotoksyczności u małp sugeruje różnice gatunkowe w metabolizmie leku. Brak szczegółowych badań nad wpływem na kanał potasowy hERG pozostawia lukę w ocenie potencjalnego ryzyka kardiologicznego.
badanie przedkliniczne, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, hamowanie syntezy cholesterolu, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kanał potasowy hERG, mechanizm działania farmakologicznego, pęcherzyk żółciowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozuwastatyna wapniowa, synteza cholesterolu, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, zmiana hepatotoksyczna, zmiany histopatologiczne wątroby, zmniejszenie miotu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Azel-Drop Alergia 0,5 mg/ml
Preparat Azel-Drop Alergia zawiera chlorowodorek azelastyny w stężeniu 0,5 mg/ml, co odpowiada 0,015 mg substancji czynnej w pojedynczej kropli. Ze względu na miejscową aplikację do worka spojówkowego oraz niskie dawki, ryzyko przedawkowania jest minimalne, a dotychczas nie odnotowano specyficznych reakcji toksycznych po standardowym stosowaniu. Brak jest badań klinicznych dotyczących toksycznych dawek u ludzi, a dostępne dane pochodzą z badań na modelach zwierzęcych, które wskazują na możliwość wystąpienia ogólnoustrojowego zatrucia oraz zaburzeń funkcji ośrodkowego układu nerwowego (OUN) przy dawkach toksycznych.
- Leksykon substancji czynnych
Oksytocyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie oksytocyny stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wynikające z nadmiernej stymulacji mięśnia macicy oraz działania antydiuretycznego leku. Objawy toksyczności obejmują hipertonię macicy, skurcze tężcowe, napięcie spoczynkowe ≥15-20 mm H₂O, a w ciężkich przypadkach pęknięcie macicy, szyjki macicy i pochwy oraz krwawienia poporodowe. Dawkowanie i czas ekspozycji mają kluczowe znaczenie – ciężkie zatrucia odnotowano po infuzjach 80 IU oksytocyny przez 35 godzin, 488 IU w 40 godzin oraz 800 IU w 60 godzin (1 IU = 1,67 µg). Ponadto, długotrwałe podawanie dużych dawek (40-50 ml/min) może prowadzić do zatrucia wodnego z hiponatremią, hipoosmolalnością, obrzękiem mózgu i drgawkami, co wymaga natychmiastowej interwencji.
bradykardia płodu, dawka toksyczna, działanie antydiuretyczne, enzym proteolityczny, hiperkapnia, hipertonia macicy, hipo-osmolalność, hiponatremia, krwawienie poporodowe, lek diuretyczny, nadciśnienie tętnicze, nadczynność macicy, niedotlenienie, obrzęk mózgu, pęknięcie macicy, perfuzja maciczno-łożyskowa, przedawkowanie oksytocyny, roztwór soli fizjologicznej, skurcz naczyń, skurcz tężcowy, zamartwica, zatrucie wodne