atomoksetyna
Atomoksetyna jest lekiem stosowanym w leczeniu zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD). W przeciwieństwie do często stosowanych psychostymulantów, takich jak metylofenidat, atomoksetyna działa jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, zwiększając stężenie tego neuroprzekaźnika w szczelinie synaptycznej, szczególnie w obszarze kory przedczołowej.
Lek ten jest wskazany do stosowania u dzieci powyżej 6. roku życia, młodzieży oraz osób dorosłych jako element kompleksowego programu leczenia ADHD. Atomoksetyna wykazuje skuteczność w redukcji objawów niepełności, nadaktywności i impulsywności u pacjentów z ADHD, przy czym pełny efekt terapeutyczny może być widoczny dopiero po kilku tygodniach regularnego stosowania.
Wśród działań niepożądanych atomoksetyny wymienia się najczęściej: bóle głowy, zmniejszenie apetytu, senność lub bezsenność, bóle brzucha, nudności i wymioty. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić również zaburzenia sercowo-naczyniowe oraz wzrost ryzyka myśli samobójczych, zwłaszcza u młodych pacjentów. Konieczne jest monitorowanie funkcji wątroby oraz parametrów układu krążenia przed i w trakcie leczenia tym preparatem.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atofab
Atomoksetyna, stosowana w leczeniu ADHD, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych, w tym zachowań samobójczych, zwłaszcza u dzieci i młodzieży. W badaniach klinicznych odnotowano zwiększoną częstość myśli i prób samobójczych w tej grupie wiekowej, podczas gdy u dorosłych nie stwierdzono istotnych różnic w porównaniu z placebo. Ponadto, atomoksetyna może powodować niewielkie przyspieszenie tętna (<10 uderzeń/min) i wzrost ciśnienia tętniczego (<5 mm Hg), jednak u 8-12% dzieci i młodzieży oraz 6-10% dorosłych obserwowano zmiany tętna ≥20 uderzeń/min i ciśnienia tętniczego ≥15-20 mm Hg, które u części pacjentów utrzymywały się lub nasilały (15-26% dzieci i 27-32% dorosłych). Z tego względu zaleca się szczegółową ocenę układu sercowo-naczyniowego przed rozpoczęciem terapii, regularne monitorowanie tętna i ciśnienia tętniczego (przed leczeniem, podczas terapii, po zmianie dawki oraz co 6 miesięcy) oraz konsultacje kardiologiczne u pacjentów z podejrzeniem chorób serca. Atomoksetyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego i mózgowo-naczyniowego.
ADHD, atomoksetyna, choroba mózgowo-naczyniowa, choroba układu sercowo-naczyniowego, chwiejność emocjonalna, ciśnienie tętnicze krwi, częstość akcji serca, duszność, enzym wątrobowy, kołatanie serca, mania, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie o niewyjaśnionej przyczynie, ostra niewydolność wątroby, pobudzenie, pokrzywka, przerost mięśnia sercowego, przewlekły tik ruchowy, reakcja anafilaktyczna, ryzyko sercowo-naczyniowe, stan lękowy, strukturalna wada serca, strukturalne zaburzenie czynności serca, tachykardia, urojenie, uszkodzenie wątroby, zaburzenie depresyjne, zaburzenie psychotyczne, zachowanie samobójcze, zespół Tourette’a - Leksykon chorób i schorzeń
Adhd u dorosłych to zespół nadpobudliwości psychoruchowej u dorosłych – Leczenie
ADHD u dorosłych to złożone zaburzenie neuropsychiatryczne wymagające kompleksowego leczenia, w którym farmakoterapia odgrywa kluczową rolę. Leki stymulujące, takie jak metylofenidat (Ritalin, Concerta), pochodne amfetaminy (Adderall) oraz lisdeksamfetamina (Vyvanse), wykazują skuteczność u 70-80% pacjentów, poprawiając koncentrację, organizację i kontrolę impulsów. Preferowane są preparaty długodziałające ze względu na lepszą kontrolę objawów i wygodę stosowania. W przypadku przeciwwskazań lub działań niepożądanych stosuje się leki niestymulujące (atomoksetyna, wiloksazyna, guanfacyna, klonidyna) oraz niekiedy leki przeciwdepresyjne (bupropion, dezypramina), szczególnie przy współistniejących zaburzeniach nastroju. Terapie psychologiczne, zwłaszcza poznawczo-behawioralne (CBT), oraz coaching ADHD stanowią istotne uzupełnienie farmakoterapii, pomagając pacjentom rozwijać umiejętności zarządzania objawami i poprawiać funkcjonowanie społeczne i zawodowe.
atomoksetyna, atypowy lek przeciwpsychotyczny, bupropion, coaching ADHD, dekstroamfetamina, dezypramina, dialektyczna terapia behawioralna, dopamina i norepinefryna, guanfacyna, higiena snu, impulsywność, inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, klonidyna, kwas tłuszczowy omega-3, lek niestymulujący, lek przeciwdepresyjny, lek stymulujący, lisdeksamfetamina, metylfenidat, neurofeedback, neuroprzekaźnik mózgowy, objaw ADHD, olej rybny, pochodna amfetaminy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stabilizator nastroju, terapia poznawcza oparta na uważności, terapia poznawczo-behawioralna, terapia zajęciowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wiloksazyna, zaburzenie dwubiegunowe, zespół nadpobudliwości psychoruchowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Konaten
Atomoksetyna, zawarta w preparacie Konaten, wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza u dzieci i młodzieży. W badaniach klinicznych odnotowano zwiększoną częstość zachowań samobójczych w tej grupie wiekowej, co wymaga uważnej obserwacji pacjentów, szczególnie na początku terapii. Lek może powodować istotne zmiany parametrów układu krążenia, takie jak przyspieszenie rytmu serca (średnio <10 uderzeń/min) oraz wzrost ciśnienia tętniczego (średnio <5 mmHg), a u 8-12% dzieci i młodzieży oraz 6-10% dorosłych zmiany te mogą być bardziej nasilone (o ≥20 uderzeń/min i 15-20 mmHg). Długotrwałe podwyższenie ciśnienia tętniczego może prowadzić do przerostu mięśnia sercowego, dlatego przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykonanie szczegółowego wywiadu i badań kardiologicznych, zwłaszcza u pacjentów z wadami serca lub chorobami układu krążenia. Zaleca się regularne monitorowanie tętna i ciśnienia tętniczego – przed terapią, podczas leczenia, po każdej zmianie dawki oraz co najmniej co 6 miesięcy.
atomoksetyna, bilirubina, choroba sercowo-naczyniowa, ciężkie zaburzenie depresyjne, ciśnienie tętnicze krwi, częstoskurcz, duszność, enzym wątrobowy, halucynacja, kołatanie serca, mania, myśl samobójcza, nadciśnienie, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie o niewyjaśnionej przyczynie, ostra niewydolność wątroby, pokrzywka, powysiłkowy ból w klatce piersiowej, próba samobójcza, przerost mięśnia sercowego, przewlekły tik ruchowy, reakcja anafilaktyczna, rytm serca, stan pobudzenia, urojenie, uszkodzenie wątroby, wysypka, zachowanie samobójcze, zespół Tourette’a, zespół wydłużonego odstępu QT, żółtaczka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Auroxetyn 10 mg
Atomoksetyna, substancja czynna leku Auroxetyn, jest selektywnym inhibitorem presynaptycznego transportera noradrenaliny, stosowanym w leczeniu ADHD u dzieci, młodzieży i dorosłych. Nie wykazuje działania psychostymulującego ani euforyzującego, co potwierdzono w badaniach kontrolowanych placebo. W badaniach klinicznych z udziałem ponad 5000 dzieci i młodzieży wykazano istotną statystycznie skuteczność atomoksetyny w łagodzeniu objawów ADHD, zarówno w leczeniu krótkoterminowym (6-9 tygodni), jak i podtrzymującym (rok). Nawrót choroby po roku wystąpił u 18,7% pacjentów leczonych atomoksetyną w porównaniu do 31,4% w grupie placebo. Dawkowanie może być jednokrotne lub podzielone, a podawanie raz na dobę wykazuje większą redukcję objawów. W porównaniu z metylofenidatem o przedłużonym uwalnianiu atomoksetyna wykazała niższy odsetek odpowiedzi (44,6% vs 56,4%, p=0,016), jednak badanie wykluczało pacjentów niewrażliwych na leki stymulujące.
4-hydroksyatomoksetyna, ADHD, atomoksetyna, badanie kontrolowane placebo, choroba alkoholowa, fobia społeczna, inhibitor presynaptycznego transportera noradrenaliny, lek stymulujący, metylofenidat o przedłużonym uwalnianiu, N-desmetyloatomoksetyna, nawrót choroby, odstęp QT/QTc, podwójna ślepa próba, skala ogólnej oceny klinicznej, społeczne zaburzenie lękowe, środek psychoanaleptyczny, transporter serotoniny, zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Konaten 18 mg
Atomoksetyna (Konaten) nie wykazuje bezpośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych, gdzie nie zaobserwowano istotnych zaburzeń rozwojowych płodu ani nieprawidłowości w okresie pourodzeniowym. Jednakże dane kliniczne dotyczące stosowania atomoksetyny u kobiet ciężarnych są ograniczone, co uniemożliwia jednoznaczną ocenę bezpieczeństwa leku w tym okresie. Z tego względu stosowanie atomoksetyny w ciąży jest przeciwwskazane, chyba że potencjalne korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Decyzja o terapii powinna być poprzedzona szczegółową analizą bilansu korzyści i ryzyka. W przypadku kobiet w wieku rozrodczym zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji oraz omówienie możliwości odstawienia lub zmiany terapii przy planowaniu ciąży.
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół tourette’a – Leczenie
Zespół Tourette’a (ZT) to zaburzenie neurologiczne manifestujące się tikami ruchowymi i wokalnymi, rozpoczynającymi się przed 18. rokiem życia. Leczenie koncentruje się na kontroli objawów, a nie na całkowitym wyleczeniu. Terapie behawioralne, zwłaszcza Comprehensive Behavioral Intervention for Tics (CBIT), stanowią leczenie pierwszego rzutu, wykazując ponad 50% skuteczność w długoterminowej redukcji tików. CBIT obejmuje szkolenie świadomości premonitory urge, trening reakcji konkurencyjnej oraz techniki relaksacyjne. Habit Reversal Training (HRT), będący podstawowym elementem CBIT, wykazuje 97% redukcję tików po 18 miesiącach, a Exposure and Response Prevention (ERP) pomaga pacjentom tolerować uczucie poprzedzające tik bez jego wykonywania. Leczenie farmakologiczne, stosowane przy umiarkowanych i ciężkich tikach, obejmuje neuroleptyki klasyczne (haloperydol, pimozyd), atypowe leki przeciwpsychotyczne (risperidon, aripiprazol) oraz leki alfa-2 agonistyczne (klonidyna, guanfacyna), które wykazują różną skuteczność i profil działań niepożądanych. Dodatkowo stosuje się topiramat, toksynę botulinową oraz leki na ADHD i przeciwdepresyjne w zależności od współistniejących zaburzeń.
agonista receptora alfa-2 adrenergicznego, aripiprazol, atomoksetyna, atypowy lek przeciwpsychotyczny, CBIT, citalopram, dekstroamfetamina, ERP, escitalopram, farmakoterapia, fluoksetyna, głęboka stymulacja mózgu, guanfacyna, haloperydol, HRT, klonidyna, lek przeciwpadaczkowy, metylfenidat, neuroleptyk klasyczny, pimozyd, risperidon, SSRI, stymulant, technika relaksacyjna, terapia behawioralna, terapia poznawczo-behawioralna, toksyna botulinowa, topiramat, trening reakcji konkurencyjnej, trening świadomości, zespół Tourette’a - Leksykon chorób i schorzeń
Adhd u dorosłych to zespół nadpobudliwości psychoruchowej u dorosłych – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
ADHD u dorosłych to neurorozwojowe zaburzenie charakteryzujące się uporczywymi deficytami uwagi, nadpobudliwością i impulsywnością, które utrzymują się od dzieciństwa (objawy przed 12 r.ż.) i wpływają na funkcje wykonawcze mózgu. Szacuje się, że ADHD dotyka 2,5-6,76% dorosłych, a 33-66% dzieci z ADHD doświadcza objawów w dorosłości. Objawy u dorosłych często obejmują trudności z koncentracją, wewnętrzny niepokój, impulsywność oraz dysregulację emocjonalną, co przekłada się na problemy w pracy, relacjach interpersonalnych, niską samoocenę i zwiększone ryzyko uzależnień. Diagnostyka wymaga szczegółowego wywiadu, oceny funkcjonowania, informacji od osób trzecich oraz wykluczenia innych zaburzeń, a rozpoznanie opiera się na kryteriach DSM-5. W terapii dominują leki stymulujące (metylofenidat, amfetaminy) z efektywnością u 60-67% pacjentów, oraz leki niestymulujące (atomoksetyna, guanfacyna, buproprion) jako alternatywa lub uzupełnienie. Psychoterapia poznawczo-behawioralna i interwencje psychospołeczne wspierają zarządzanie objawami i funkcjonowanie społeczne.
ADHD u dorosłych, atomoksetyna, buproprion, dysregulacja emocjonalna, guanfacyna, klonidyna, lek niestymulujący, lek stymulujący, lekarz rodzinny, lisdeksamfetamina, metylofenidat, nadpobudliwość psychoruchowa, problem behawioralny, psychoedukacja, skala oceny behawioralnej, technika mindfulness, terapia poznawczo-behawioralna, wenlafaksyna, zaburzenie neurorozwojowe, zaburzenie psychiczne, zespół nadpobudliwości psychoruchowej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atomoxetine NeuroPharma 40 mg
Produkt leczniczy Atomoxetine NeuroPharma dostępny jest w formie kapsułek twardych zawierających atomoksetynę w dawkach: 10 mg, 18 mg, 25 mg, 40 mg, 60 mg, 80 mg oraz 100 mg, podawanej jako chlorowodorek atomoksetyny. Każda dawka odpowiada określonej masie chlorowodorku atomoksetyny, np. 10 mg atomoksetyny to 11,43 mg chlorowodorku atomoksetyny, a 100 mg atomoksetyny to 114,28 mg chlorowodorku atomoksetyny. Kapsułki różnią się rozmiarem (nr 1-3), kolorem i nadrukiem, co ułatwia ich identyfikację kliniczną. Substancje pomocnicze w rdzeniu kapsułek to m.in. skrobia żelowana kukurydziana, krzemionka koloidalna bezwodna oraz dimetykon (350). Osłonki kapsułek zawierają żelatynę, sodu laurylosiarczan oraz różne barwniki (np. tytanu dwutlenek E171, indygotynę E132, tlenki żelaza E172) w zależności od dawki, co wpływa na ich wizualne rozróżnienie.
atomoksetyna, blister przezroczysty, chlorowodorek atomoksetyny, dimetykon, glikol propylenowy, indygotyna, kapsułka twarda, kapsułka twarda żelatynowa, krzemionka koloidalna bezwodna, niezgodność farmaceutyczna, skrobia żelowana, sodu laurylosiarczan, środek przeciwzbrylający, substancja pomocnicza, szelak, tytanu dwutlenek, żelatyna, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Auroxetyn 25 mg
Produkt leczniczy Auroxetyn dostępny jest w postaci twardych kapsułek zawierających atomoksetynę chlorowodorek w dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg oraz 40 mg. Substancja czynna występuje w formie białego lub białawo-białego proszku, a kapsułki różnią się kolorem i nadrukiem, co ułatwia ich identyfikację. Skład kapsułek obejmuje substancje pomocnicze takie jak skrobia żelowana kukurydziana oraz symetykon emulsja 30%, a otoczka kapsułki zawiera m.in. tytanu dwutlenek (E 171), sodu laurylosiarczan, żelatynę oraz barwniki (żółty E 172, niebieski E 132) zależnie od dawki. Nadruk wykonany jest tuszem zawierającym szelak (E 904) i tlenek żelaza czarny (E 172).
atomoksetyna, atomoksetyna chlorowodorek, dwutlenek tytanu, indygotyna, kapsułka twarda, kapsułka żelatynowa, laurylosiarczan sodu, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, skrobia żelowana kukurydziana, substancja pomocnicza, symetykon, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza żółty, utylizacja produktu leczniczego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atofab 10 mg
Lek Atofab (atomoksetyna) jest wskazany w leczeniu zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) u dzieci od 6 roku życia, młodzieży oraz dorosłych, jako element kompleksowego programu terapeutycznego. Diagnoza ADHD powinna być oparta na kryteriach DSM lub ICD, z potwierdzeniem obecności objawów od dzieciństwa u pacjentów dorosłych. Kwalifikacja do leczenia wymaga stwierdzenia co najmniej umiarkowanego nasilenia objawów oraz wieloobszarowego zaburzenia funkcjonowania w minimum dwóch sferach życia (np. społeczne, szkolne, zawodowe). Terapia powinna być prowadzona przez specjalistów z doświadczeniem w leczeniu ADHD (pediatra, psychiatra dzieci i młodzieży, psychiatra dorosłych) i opierać się na szczegółowej ocenie klinicznej, uwzględniającej wpływ objawów na codzienne funkcjonowanie oraz trwałość symptomów.
ADHD, atomoksetyna, badanie EEG, chlorowodorek atomoksetyny, DSM, ICD, impulsywność, kapsułka twarda, kompleksowy program terapeutyczny, nadpobudliwość, niestabilność emocjonalna, psychiatra dzieci i młodzieży, rozpraszanie uwagi, terapia poznawczo-behawioralna, trening umiejętności społecznych, zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atomoxetine NeuroPharma 25 mg
Przedawkowanie atomoksetyny może wystąpić zarówno w formie ostrej, jak i przewlekłej, manifestując się szerokim spektrum objawów obejmujących układ pokarmowy, ośrodkowy układ nerwowy oraz układ współczulny. Najczęściej obserwuje się nudności, wymioty, bóle brzucha, senność, zawroty głowy, drżenia, pobudzenie psychoruchowe, tachykardię oraz nadciśnienie tętnicze. Rzadziej występują napady drgawkowe oraz potencjalnie zagrażające życiu wydłużenie odstępu QT. W piśmiennictwie odnotowano przypadki śmiertelne, zwłaszcza przy jednoczesnym przedawkowaniu atomoksetyny z innymi lekami, co podkreśla konieczność ostrożności i szybkiej interwencji medycznej.
atomoksetyna, białko osocza, ciśnienie tętnicze krwi, drożność dróg oddechowych, dysfagia, interakcja lekowa, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, objawy żołądkowo-jelitowe, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, pobudzenie psychoruchowe, powikłania sercowo-naczyniowe, rozszerzenie źrenic, suchość jamy ustnej, układ pokarmowy, układ współczulny, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Konaten 25 mg
Przed rozpoczęciem terapii atomoksetyną w formie preparatu Konaten (dostępnego w kapsułkach twardych o dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg i 40 mg) konieczne jest wykluczenie przeciwwskazań, które mogą zagrażać zdrowiu i życiu pacjenta. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na atomoksetynę lub substancje pomocnicze. Ponadto, jednoczesne stosowanie atomoksetyny z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) jest zakazane, a odstęp czasowy między terapiami powinien wynosić minimum 2 tygodnie. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem ze względu na ryzyko gwałtownego wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego. Również ciężkie zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak ciężkie nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, miażdżyca zarostowa tętnic, dławica piersiowa, hemodynamicznie istotne wady serca, kardiomiopatie, niedawny zawał mięśnia sercowego, groźne zaburzenia rytmu serca oraz kanałopatie stanowią przeciwwskazania do stosowania atomoksetyny.
atomoksetyna, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dławica piersiowa, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem, kanałopatia, kardiomiopatia, Konaten, miażdżyca zarostowa tętnic, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niewydolność serca, pheochromocytoma, rozszerzenie źrenic, tętniak naczynia mózgowego, udar mózgu, wrodzona wada serca, zaburzenia naczyń mózgowych, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Atomoksetyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie atomoksetyny, stosowanej w leczeniu ADHD, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się szerokim spektrum objawów o nasileniu od łagodnego do ciężkiego. Najczęściej obserwuje się objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), neurologiczne (senność, zawroty głowy, drżenie), zaburzenia zachowania (nietypowe zachowanie, pobudzenie, nadmierna aktywność) oraz objawy pobudzenia układu współczulnego, takie jak tachykardia, wzrost ciśnienia tętniczego, midriaza i suchość w jamie ustnej. Rzadziej występują reakcje skórne (świąd, wysypka), a w ciężkich przypadkach powikłania takie jak napady drgawek i wydłużenie odstępu QT, które mogą prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne przedawkowanie atomoksetyny z innymi lekami, co może skutkować zgonem.
atomoksetyna, interakcja lekowa, kserostomia, leczenie objawowe, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwwymiotny, midriaza, monitorowanie czynności serca, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, objawy neurologiczne, objawy żołądkowo-jelitowe, ostre przedawkowanie, pobudzenie psychoruchowe, pobudzenie układu współczulnego, przedawkowanie atomoksetyny, przewlekłe przedawkowanie, tachykardia, węgiel aktywny, wiązanie z białkami osocza, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia kardiologiczne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Atomoksetyna Medice 25 mg
Atomoksetyna, stosowana w leczeniu zaburzeń koncentracji uwagi, wykazuje klinicznie istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, głównie poprzez wywoływanie działań niepożądanych takich jak zmęczenie, senność oraz zawroty głowy. Objawy te mogą znacząco upośledzać koncentrację, czas reakcji oraz percepcję przestrzenną, co zwiększa ryzyko wypadków. W praktyce klinicznej istotne jest, aby lekarz informował pacjentów o konieczności zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, oraz o możliwości indywidualnego zróżnicowania reakcji na lek. Atomoksetyna dostępna jest w dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg oraz 40 mg w postaci tabletek powlekanych, a ryzyko działań niepożądanych może być zależne od stosowanej dawki.
atomoksetyna, Atomoksetyna Medice, czas reakcji, dawka atomoksetyny, działanie niepożądane, objaw niepożądany, obniżona czujność, okres terapii, pacjent pediatryczny, percepcja przestrzenna, reakcja na lek, senność, sprawność psychomotoryczna, sprawność psychoruchowa, tabletka powlekana, terapia atomoksetyną, wpływ na prowadzenie pojazdów, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koncentracji uwagi, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Atofab 10 mg
Atomoksetyna, substancja czynna preparatu Atofab, wykazuje niewielki, ale istotny wpływ na funkcje psychomotoryczne, co ma znaczenie w kontekście prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Dane kliniczne wskazują na częstsze występowanie objawów niepożądanych takich jak zmęczenie, senność oraz zawroty głowy u pacjentów w różnym wieku (dzieci, młodzież, dorośli), które mogą obniżać zdolność koncentracji, wydłużać czas reakcji oraz powodować zaburzenia równowagi i dezorientację przestrzenną. W związku z tym, lekarz powinien szczegółowo informować pacjentów o potencjalnym ryzyku i konieczności samoobserwacji podczas terapii atomoksetyną.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Atomoksetyna Medice 40 mg
Atomoksetyna, substancja czynna preparatu Atomoksetyna Medice dostępnego w dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg oraz 40 mg w formie tabletek powlekanych, wykazuje niewielki, ale istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Badania porównawcze z placebo wskazują na częstsze występowanie działań niepożądanych takich jak zmęczenie, senność oraz zawroty głowy, które mogą negatywnie wpływać na czas reakcji, koncentrację oraz ocenę odległości. Objawy te obserwowane są zarówno u dzieci, jak i dorosłych, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka u każdego pacjenta, zwłaszcza w kontekście dawki leku, wieku, współistniejących schorzeń oraz interakcji farmakologicznych.
atomoksetyna, Atomoksetyna Medice, czas reakcji, dawka atomoksetyny, działanie niepożądane, interakcja lekowa, mikrodrzemka, objaw niepożądany, obniżenie koncentracji, postać farmaceutyczna, senność, sprawność psychomotoryczna, tabletka powlekana, utrzymanie równowagi, wrażliwość indywidualna, zawrót głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atomoxetine NeuroPharma 40 mg
Atomoksetine NeuroPharma jest wskazana do leczenia zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) u dzieci od 6. roku życia, młodzieży oraz dorosłych, pod warunkiem potwierdzenia diagnozy zgodnie z kryteriami DSM lub ICD. Leczenie powinno być prowadzone przez specjalistów z doświadczeniem w ADHD, takich jak pediatrzy, psychiatrzy dziecięcy i dorośli. U dorosłych konieczne jest potwierdzenie obecności objawów ADHD od dzieciństwa, najlepiej z potwierdzeniem od osoby trzeciej lub dokumentacji medycznej. Kryteria kwalifikacji do terapii obejmują umiarkowane lub ciężkie nasilenie objawów oraz zaburzenia funkcjonowania w co najmniej dwóch środowiskach (np. szkoła, dom, praca). Atomoksetyna powinna być stosowana jako element kompleksowego programu terapeutycznego, łączącego farmakoterapię z interwencjami psychologicznymi, edukacyjnymi i społecznymi.
ADHD, atomoksetyna, badanie EEG, chlorowodorek atomoksetyny, choroby współistniejące, deficyt uwagi, impulsywność, klasyfikacja DSM, klasyfikacja ICD, kompleksowy program leczenia, labilność emocjonalna, nadpobudliwość psychoruchowa, objawy neurologiczne, pediatra, psychiatra dziecięcy, psychoedukacja, terapia behawioralna, terapia poznawczo-behawioralna, zaburzenia koncentracji - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atomoxetine NeuroPharma 25 mg
Lek Atomoxetine NeuroPharma jest wskazany do leczenia ADHD u dzieci (od 6. roku życia), młodzieży oraz dorosłych, jako element kompleksowego programu terapeutycznego. Rozpoczęcie terapii wymaga diagnozy postawionej przez specjalistę (pediatrę, psychiatrę dzieci i młodzieży lub psychiatrę) zgodnej z kryteriami DSM lub ICD, z potwierdzeniem objawów od dzieciństwa u dorosłych oraz ich umiarkowanym lub ciężkim nasileniem, wpływającym na funkcjonowanie w co najmniej dwóch środowiskach. Terapia nie powinna być wdrażana, gdy brak jest weryfikacji objawów z dzieciństwa lub diagnoza opiera się wyłącznie na pojedynczych symptomach. Atomoxetine NeuroPharma jest częścią szerszego programu obejmującego interwencje psychologiczne, edukacyjne i społeczne, mające na celu stabilizację objawów takich jak trudności z koncentracją, impulsywność, nadpobudliwość oraz niestabilność emocjonalna.
ADHD, atomoksetyna, badanie EEG, chlorowodorek atomoksetyny, deficyt uwagi, farmakoterapia, impulsywność, klasyfikacja DSM, klasyfikacja ICD, kompleksowy program terapeutyczny, nadpobudliwość psychoruchowa z deficytem uwagi, nieprawidłowe EEG, niestabilność emocjonalna, objawy neurologiczne, psychiatra dzieci i młodzieży, zaburzenia koncentracji uwagi, zaburzenia uczenia się - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Konaten 40 mg
Atomoksetyna, dostępna w dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg oraz 40 mg (produkt leczniczy Konaten), wykazuje ograniczony, lecz istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Dane kliniczne wskazują na niewielkie ryzyko upośledzenia funkcji psychomotorycznych, jednak działania niepożądane takie jak zmęczenie, senność oraz zawroty głowy mogą znacząco obniżać koncentrację, wydłużać czas reakcji i zaburzać koordynację wzrokowo-ruchową. Objawy te obserwowane są zarówno u dzieci, jak i dorosłych, szczególnie w początkowym okresie terapii. Lekarz powinien indywidualnie ocenić ryzyko u pacjentów stosujących jednocześnie inne leki wpływające na ośrodkowy układ nerwowy, doświadczających nasilonych działań niepożądanych lub wykonujących zawody wymagające wzmożonej koncentracji, a także uwzględnić wiek, stan zdrowia i rodzaj aktywności pacjenta.
atomoksetyna, czas reakcji, dane kliniczne, działanie niepożądane, kapsułka twarda, Konaten, koordynacja wzrokowo-ruchowa, mikrodrzemka, ośrodkowy układ nerwowy, początkowy okres leczenia, prowadzenie pojazdów mechanicznych, senność, sprawność psychomotoryczna, substancja działająca depresyjnie, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Atomoksetyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Atomoksetyna, stosowana w preparatach takich jak Atofab, Atomoksetyna Medice, Atomoxetine NeuroPharma, Auroxetyn czy Konaten, wykazuje klinicznie istotny, choć niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Objawy niepożądane, takie jak zmęczenie, senność i zawroty głowy, obserwowane w badaniach klinicznych, mogą negatywnie wpływać na sprawność psychomotoryczną pacjentów, co wymaga szczególnej uwagi lekarza prowadzącego terapię. Dane kliniczne dotyczące bezpośredniego wpływu atomoksetyny na zdolność prowadzenia pojazdów są ograniczone, jednak profil działań niepożądanych wskazuje na konieczność monitorowania tych objawów, zwłaszcza w kontekście bezpieczeństwa ruchu drogowego i obsługi urządzeń mechanicznych.
atomoksetyna, dawkowanie leku, działanie niepożądane, farmakoterapia, koordynacja, objawy niepożądane, percepcja przestrzenna, produkt leczniczy, prowadzenie pojazdów, reakcja organizmu, schemat dawkowania, senność, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, terapia, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atomoksetyna Medice 25 mg
Przedawkowanie atomoksetyny manifestuje się głównie objawami ze strony układu pokarmowego (np. suchość w jamie ustnej, objawy żołądkowo-jelitowe), ośrodkowego układu nerwowego (senność, zawroty głowy, drżenie, pobudzenie) oraz układu współczulnego (tachykardia, nadciśnienie, rozszerzenie źrenic). Objawy te mają zazwyczaj charakter łagodny do umiarkowanego, choć rzadko mogą wystąpić poważniejsze powikłania, takie jak napady drgawkowe czy bardzo rzadko wydłużenie odstępu QT w EKG. W dokumentacji medycznej nie odnotowano zgonów w monoterapii atomoksetyną, jednak współistniejące przedawkowanie z innymi lekami wiązało się z przypadkami śmiertelnymi. Objawy przedawkowania mogą mieć charakter ostry lub przewlekły, przy czym w formie przewlekłej narastają stopniowo i mogą być początkowo subtelne.
atomoksetyna, drożność dróg oddechowych, elektrokardiogram, hemodializa, interakcje lekowe, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, nietypowe zachowanie, objawy żołądkowo-jelitowe, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, przewlekłe przedawkowanie, rozszerzenie źrenic, suchość jamy ustnej, tachykardia, układ współczulny, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Konaten 40 mg
Atomoksetyna w preparacie Konaten (dostępna w kapsułkach twardych o dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg i 40 mg) posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na atomoksetynę lub substancje pomocnicze, a także u osób stosujących jednocześnie inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Konaten nie powinien być stosowany u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem, ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi (m.in. ciężkie nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, miażdżyca, dławica piersiowa, kardiomiopatie, zawał mięśnia sercowego, zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca, kanałopatie) oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami naczyń mózgowych (tętniak, udar mózgu). Ponadto, przeciwwskazaniem jest obecność guza chromochłonnego nadnerczy (pheochromocytoma) ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego.
atomoksetyna, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dławica piersiowa, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem, kanałopatia, kardiomiopatia, miażdżyca zarostowa tętnic, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na atomoksetynę, niewydolność serca, przełom nadciśnieniowy, przełom nadnerczowy, reakcja anafilaktyczna, tętniak mózgu, udar mózgu, układ współczulny, wrodzona wada serca, zaburzenia przewodzenia serca, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atomoksetyna Medice 10 mg
Produkt leczniczy Atomoksetyna Medice dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg oraz 40 mg chlorowodorku atomoksetyny. Tabletki mają charakterystyczny biały kolor i owalny kształt, z wytłoczonym oznaczeniem dawki na jednej stronie, co ułatwia identyfikację preparatu. Wymiary tabletek różnią się w zależności od dawki: 10 mg i 18 mg mają około 14,1 mm × 6,1 mm, natomiast 25 mg i 40 mg około 10,4 mm × 4,5 mm. Substancje pomocnicze w rdzeniu to m.in. wapnia wodorofosforan, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera alkohol poliwinylowy, makrogol 4000, talk i tytanu dwutlenek (E 171).
alkohol poliwinylowy, atomoksetyna, blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek atomoksetyny, dwutlenek tytanu, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, makrogol 4000, niezgodność farmaceutyczna, polietylenoglikol, substancja błonotwórcza, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, wapnia fosforan, wapnia wodorofosforan - Leksykon leków
Przedawkowanie – Auroxetyn 40 mg
Przedawkowanie atomoksetyny, substancji czynnej produktu leczniczego Auroxetyn, może wystąpić zarówno w formie ostrej, jak i przewlekłej, prowadząc do szeregu objawów o nasileniu od łagodnego do bardzo poważnego. Najczęściej obserwowane symptomy to nudności, wymioty, bóle brzucha, senność, zawroty głowy, drżenia, nietypowe zachowania oraz objawy pobudzenia układu współczulnego, takie jak tachykardia, nadciśnienie tętnicze, rozszerzenie źrenic i suchość w jamie ustnej. W rzadkich przypadkach mogą pojawić się napady drgawkowe oraz wydłużenie odstępu QT, co niesie ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne przedawkowanie atomoksetyny i innych leków, które może skutkować zgonem pacjenta. Atomoksetyna dostępna jest w kapsułkach o dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg i 40 mg, co stwarza ryzyko przypadkowego lub celowego przyjęcia nadmiernej ilości substancji czynnej.
atomoksetyna, atomoksetyna chlorowodorek, dializa, drgawki toniczno-kloniczne, elektrokardiogram, leczenie objawowe, monitorowanie czynności serca, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, objawy gastroenterologiczne, objawy niepożądane, objawy żołądkowo-jelitowe, pobudzenie układu współczulnego, przedawkowanie atomoksetyny, tachykardia, węgiel aktywny, wiązanie z białkami osocza, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia przewodnictwa serca, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Konaten
Atomoksetyna (Konaten) wymaga szczególnej ostrożności i systematycznego monitorowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych, w tym zachowań samobójczych, zwłaszcza u dzieci i młodzieży z ADHD. U pacjentów z wadami serca stosowanie leku wymaga konsultacji kardiologicznej, gdyż atomoksetyna może powodować przyspieszenie rytmu serca średnio <10 uderzeń/min oraz wzrost ciśnienia tętniczego średnio <5 mmHg, a u 8-12% dzieci i młodzieży oraz 6-10% dorosłych obserwuje się zmiany ≥20 uderzeń/min i/lub wzrost ciśnienia o 15-20 mmHg. Zmiany te utrzymują się lub nasilają u 15-26% dzieci i młodzieży oraz 27-32% dorosłych, co może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak przerost mięśnia sercowego. Przed terapią konieczne jest wykonanie szczegółowego wywiadu i badań układu krążenia oraz regularne monitorowanie tętna i ciśnienia co najmniej co 6 miesięcy.
ADHD, atomoksetyna, bilirubina, ból w klatce piersiowej, choroba naczyń mózgowych, ciśnienie tętnicze krwi, częstoskurcz, duszność, enzym wątrobowy, halucynacja, kołatanie serca, mania, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, próba samobójcza, przerost mięśnia sercowego, przyspieszenie rytmu serca, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rytm serca, stan lękowy, stan pobudzenia, tik ruchowy, urojenie, uszkodzenie wątroby, wada serca, zaburzenie maniakalne, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zachowanie samobójcze, zespół Tourette’a, zespół wydłużonego odstępu QT, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba nadpobudliwości z deficytem uwagi (adhd) – Objawy
Choroba nadpobudliwości z deficytem uwagi (ADHD) to przewlekłe zaburzenie neurorozwojowe dotykające 5-15% dzieci w wieku szkolnym, z wyraźnym podłożem genetycznym (dziedziczność 70-80%). Objawy ADHD obejmują zaburzenia uwagi, nadpobudliwość i impulsywność, które muszą występować przed 12. rokiem życia i w co najmniej dwóch środowiskach (np. dom i szkoła). Wyróżnia się trzy typy ADHD: z przewagą zaburzeń uwagi, z przewagą nadpobudliwości i impulsywności oraz typ mieszany. Objawy nadpobudliwości są najbardziej nasilone w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, osiągając szczyt około 7-8 roku życia, a następnie ulegają zmniejszeniu, natomiast zaburzenia uwagi są bardziej stabilne i utrzymują się często do dorosłości. ADHD współwystępuje z innymi zaburzeniami, takimi jak zaburzenia uczenia się (20-60%), zaburzenia zachowania (do 40%), zaburzenia nastroju i lękowe, co komplikuje diagnozę i leczenie.
ADHD, atomoksetyna, deficyt uwagi, farmakoterapia, funkcjonowanie akademickie, metylofenidat, nadpobudliwość i impulsywność, nadpobudliwość z deficytem uwagi, podłoże genetyczne, substancje psychoaktywne, terapia behawioralna, terapia poznawczo-behawioralna, trudności w uczeniu się, zaburzenia lękowe, zaburzenia nastroju, zaburzenia tikowe, zaburzenia uczenia się, zaburzenia uwagi, zaburzenia ze spektrum autyzmu, zaburzenie dwubiegunowe, zaburzenie neurorozwojowe, zaburzenie opozycyjno-buntownicze, zaburzenie zachowania, zespół Tourette’a - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atomoksetyna Medice 10 mg
Przedawkowanie atomoksetyny, stosowanej w monoterapii, manifestuje się głównie objawami żołądkowo-jelitowymi (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), neurologicznymi (senność, zawroty głowy, drżenie) oraz behawioralnymi (nietypowe zachowanie, pobudzenie, nadmierna aktywność), o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego. Charakterystyczne są także symptomy pobudzenia układu współczulnego, takie jak tachykardia, wzrost ciśnienia tętniczego, rozszerzenie źrenic i suchość w jamie ustnej. Rzadziej obserwuje się reakcje skórne (świąd, wysypka). W cięższych przypadkach mogą wystąpić napady drgawek oraz wydłużenie odstępu QT, co niesie ryzyko groźnych arytmii. Przedawkowanie mieszane, z udziałem innych leków, wiąże się z poważniejszymi powikłaniami, w tym zgonami. W zgłaszanych przypadkach monoterapii nie odnotowano zgonów.
atomoksetyna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, drożność dróg oddechowych, drżenie, leczenie przeciwdrgawkowe, monitorowanie czynności serca, monitorowanie kardiologiczne, nadmierna aktywność, napad drgawkowy, objaw behawioralny, objaw neurologiczny, objaw skórny, objawy żołądkowo-jelitowe, pobudzenie, pobudzenie układu współczulnego, podwyższone ciśnienie tętnicze, przedawkowanie mieszane, rozszerzenie źrenic, senność, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, układ współczulny, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie kardiologiczne, zawrót głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Adhd u dorosłych to zespół nadpobudliwości psychoruchowej u dorosłych – Objawy
Zespół nadpobudliwości psychoruchowej u dorosłych (ADHD) to przewlekłe zaburzenie neurozwojowe, którego objawy rozpoczynają się we wczesnym dzieciństwie i utrzymują się w dorosłości, choć ich charakter może ulegać zmianom. U dorosłych dominują trudności z koncentracją uwagi, impulsywność oraz niepokój, a nadaktywność często przejawia się jako wewnętrzny niepokój. Diagnoza opiera się na obecności co najmniej pięciu uporczywych objawów zaburzeń uwagi i/lub nadaktywności-impulsywności, które muszą występować w dwóch lub więcej środowiskach oraz zakłócać funkcjonowanie społeczne, zawodowe lub edukacyjne, z początkiem objawów przed 12. rokiem życia. ADHD u dorosłych często współwystępuje z innymi zaburzeniami psychicznymi, takimi jak depresja, lęk czy zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, a około 80% pacjentów doświadcza co najmniej jednego współistniejącego zaburzenia. Dysregulacja emocjonalna dotyczy około 70% dorosłych z ADHD i jest kluczowym elementem obrazu klinicznego. Objawy mogą nasilać się w sytuacjach stresowych oraz w okresach zmian hormonalnych, np. w ciąży czy menopauzie.
atomoksetyna, coaching ADHD, dysregulacja emocjonalna, medytacja uważności, nadaktywność, obrazowanie mózgu, prokrastynacja, remisja ADHD, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, stan przewlekły, terapia poznawczo-behawioralna, typ mieszany ADHD, wahania nastroju, współwystępujące zaburzenie psychiatryczne, zaburzenia napadowe, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenia uwagi, zaburzenie neurozwojowe, zespół nadpobudliwości psychoruchowej u dorosłych - Leksykon leków
Skład i postać leku – Auroxetyn 10 mg
Auroxetyn to lek dostępny w postaci twardych kapsułek zawierających atomoksetynę w formie chlorowodorku, oferowany w dawkach 10 mg, 18 mg, 25 mg oraz 40 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Kapsułki zawierają substancje pomocnicze takie jak skrobia żelowana kukurydziana oraz symetykon emulsja 30%, pełniące funkcje wypełniacza i środka przeciwpieniącego. Osłonki kapsułek różnią się składem barwników i dodatków w zależności od dawki, co ułatwia identyfikację preparatu. Nadruk na kapsułkach wykonany jest tuszem zawierającym szelak (E 904) i tlenki żelaza (E 172), a kapsułki różnią się kolorem i rozmiarem w zależności od zawartości atomoksetyny.
atomoksetyna, atomoksetyna chlorowodorek, dwutlenek tytanu, indygotyna, kapsułka twarda, kapsułka żelatynowa, laurylosiarczan sodu, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, skrobia żelowana kukurydziana, środek przeciwpieniący, substancja pomocnicza, symetykon, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza żółty