acetylocysteina

Acetylocysteina (N-acetylocysteina, NAC) to pochodna aminokwasu cysteiny, wykazująca właściwości mukolityczne i antyoksydacyjne. Jako lek mukolityczny rozrzedza wydzielinę oskrzelową poprzez rozrywanie mostków disiarczkowych w mucynie, co ułatwia odkrztuszanie i poprawia drożność dróg oddechowych.

W praktyce klinicznej acetylocysteina znajduje zastosowanie w leczeniu ostrych i przewlekłych chorób układu oddechowego przebiegających z nadmiernym wytwarzaniem gęstej i lepkiej wydzieliny, takich jak przewlekła obturacyjna choroba płuc, zapalenie oskrzeli, mukowiscydoza czy rozstrzenie oskrzeli. Dostępna jest w różnych postaciach: doustnej, inhalacyjnej oraz dożylnej.

Szczególnie istotne zastosowanie acetylocysteiny to leczenie zatrucia paracetamolem, gdzie podawana dożylnie uzupełnia zapasy glutationu w wątrobie, neutralizując toksyczne metabolity paracetamolu. Stanowi to ratującą życie interwencję przy przedawkowaniu tego popularnego leku przeciwbólowego.

Do działań niepożądanych acetylocysteiny należą: nudności, wymioty, reakcje nadwrażliwości, a podczas szybkiego podania dożylnego – reakcje anafilaktoidalne. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną chorobą wrzodową oraz wymaga ostrożności u osób z astmą oskrzelową ze względu na możliwość wywołania skurczu oskrzeli.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedawkowanie – ACC mini 100 mg/sasz.

Przedawkowanie acetylocysteiny, substancji czynnej w preparacie ACC mini 100 mg, jest rzadko spotykane i cechuje się stosunkowo niskim ryzykiem poważnych powikłań. Badania kliniczne wykazały, że dawki do 11,6 g/dobę przez 3 miesiące oraz nawet do 500 mg/kg masy ciała są dobrze tolerowane bez ciężkich działań niepożądanych. Główne objawy przedawkowania dotyczą układu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty oraz biegunkę, które mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia. U niemowląt istnieje dodatkowe ryzyko nadmiernego wydzielania śluzu w drogach oddechowych, co wynika z mukolitycznych właściwości leku i może utrudniać oddychanie.
acetylocysteina, biegunka, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, gospodarka wodno-elektrolitowa, leki przeciwbiegunkowe, leki przeciwwymiotne, monitorowanie kliniczne, nadmierne wydzielanie, nudności, odwodnienie, sekrecja w drogach oddechowych, właściwości mukolityczne, wydzielina z dróg oddechowych, wymioty, zaburzenia elektrolitowe
Leksykon substancji czynnych
Acetylotyrozyna – Właściwości farmakodynamiczne

Acetylotyrozyna, będąca acetylową pochodną tyrozyny, jest kluczowym składnikiem roztworu do żywienia pozajelitowego Aminoplasmal Hepa 10%, stosowanego u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby, w tym marskością i encefalopatią wątrobową. Preparat zawiera 0,86 g acetylotyrozyny (odpowiadającej 0,70 g tyrozyny) na 1000 ml roztworu, który charakteryzuje się całkowitą zawartością aminokwasów 100 g/l oraz azotu 15,3 g/l. Roztwór o wartości energetycznej 1675 kJ/l (400 kcal/l), pH 5,5–6,5 i osmolarności 875 mOsm/l, zawiera także elektrolity: octany 51 mmol/l, chlorki 10 mmol/l oraz sód w zakresie 0,3–2,3 mmol/1000 ml. Acetylotyrozyna, dzięki lepszym właściwościom farmakokinetycznym i metabolicznym w porównaniu do wolnej tyrozyny, wspomaga poprawę bilansu azotowego, biosyntezę białek oraz normalizację profilu aminokwasowego u pacjentów z upośledzoną funkcją wątroby.
acetylocysteina, acetylotyrozyna, alanina, Aminoplasmal Hepa 10%, arginina, asparagina, bilans azotowy, choroba wątroby, encefalopatia wątrobowa, fenyloalanina, glicyna, hepatopatia, histydyna, infuzja dożylna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, lizyny octan, marskość wątroby, metabolizm aminokwasów, metabolizm wątrobowy, metionina, ornityna, prolina, równowaga elektrolitowa, seryna, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, synteza białek, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, zaburzenie funkcji wątroby, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Przedawkowanie – Excedrin Extra 500 mg + 65 mg

Przedawkowanie Excedrinu Extra, zawierającego 500 mg paracetamolu i 65 mg kofeiny na tabletkę, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne głównie z powodu hepatotoksyczności paracetamolu. Dawka toksyczna paracetamolu to ≥5 g jednorazowo (≥10 tabletek). Uszkodzenie wątroby rozwija się fazowo: w fazie wczesnej (kilka-kilkanaście godzin) występują nudności, wymioty, potliwość i senność, które mogą ustąpić mimo postępującego uszkodzenia; w fazie późnej (24-48 h) pojawia się żółtaczka i ból w nadbrzuszu; w fazie powikłań (2-4 dni) może dojść do ostrej niewydolności wątroby i ostrego zapalenia trzustki, co może wymagać przeszczepu. Kofeina powoduje objawy takie jak tachykardia, arytmia, pobudzenie OUN, ale dawka wywołująca te symptomy jest niższa niż toksyczna dla wątroby dawka paracetamolu, dlatego jej znaczenie kliniczne jest drugorzędne.
acetylocysteina, arytmia, drgawki, Excedrin Extra, glutation, hepatotoksyczność, kofeina, metabolity toksyczne, metionina, oddział intensywnej terapii, ośrodek leczenia zatruć, ostra niewydolność wątroby, ostre zapalenie trzustki, paracetamol, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, przedawkowanie kofeiny, tachykardia, uszkodzenie toksyczne, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, żółtaczka
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – ACC 200 mg

Acetylocysteina, substancja czynna w tabletkach musujących ACC 200 mg, jest mukolitykiem o wielokierunkowym mechanizmie działania, obejmującym rozszczepianie wiązań disiarczkowych w łańcuchach mukopolisacharydowych śluzu oraz depolimeryzację DNA w wydzielinie ropnej, co prowadzi do istotnego zmniejszenia lepkości śluzu i ułatwia jego usuwanie z dróg oddechowych. Dodatkowo, acetylocysteina wykazuje właściwości sekretomotoryczne, wspomagając odkrztuszanie, oraz antyoksydacyjne dzięki obecności grup sulfhydrylowych (SH), które neutralizują wolne rodniki tlenowe, chroniąc komórki przed stresem oksydacyjnym. Ponadto, lek zwiększa syntezę endogennego glutationu, co wzmacnia procesy detoksykacyjne organizmu.
acetylocysteina, depolimeryzacja DNA, drogi oddechowe, działanie detoksykacyjne, działanie mukolityczne, działanie sekretolityczne, działanie sekretomotoryczne, grupa sulfhydrylowa, lek mukolityczny, mukopolisacharydy, mukowiscydoza, POChP, przewlekłe zapalenie oskrzeli, śluz ropny, stres oksydacyjny, synteza glutationu, wiązanie disiarczkowe, właściwości antyoksydacyjne, wolne rodniki tlenowe, zaostrzenie choroby
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – ACC optima Hot 600 mg/3 g

ACC optima Hot zawiera 600 mg acetylocysteiny w saszetce i należy do grupy mukolityków (kod ATC: R05CB01), stosowanych w terapii kaszlu i przeziębienia. Acetylocysteina, będąca pochodną cysteiny, wykazuje działanie mukolityczne poprzez rozszczepianie wiązań disiarczkowych w mukopolisacharydach oraz depolimeryzację łańcuchów DNA w śluzie ropnym, co prowadzi do zmniejszenia lepkości wydzieliny i ułatwia jej odkrztuszanie. Ponadto, substancja ta wykazuje działanie sekretomotoryczne, wspomagając usuwanie upłynnionej wydzieliny z dróg oddechowych.
acetylocysteina, cysteina, depolimeryzacja łańcuchów DNA, drogi oddechowe, działanie mukolityczne, działanie sekretolityczne, działanie sekretomotoryczne, grupa sulfhydrylowa, lek mukolityczny, mukopolisacharyd, mukowiscydoza, przewlekłe zapalenie oskrzeli, śluz ropny, synteza glutationu, wiązanie disiarczkowe, właściwości antyoksydacyjne, wydzielina śluzowa
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fluimucil Muko 200 mg

Stosowanie acetylocysteiny (Fluimucil Muko 200 mg) u kobiet w okresie rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach nie wykazały teratogenności, jednak ze względów ostrożnościowych zaleca się unikanie stosowania leku w tym okresie. Decyzja o terapii powinna uwzględniać stosunek korzyści do ryzyka, nasilenie objawów, dostępność alternatyw oraz etap ciąży. W przypadku karmienia piersią brak jest jednoznacznych danych o przenikaniu acetylocysteiny do mleka, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści oraz rozważenia czasowego zaprzestania karmienia, wyboru alternatywnej terapii lub rezygnacji z leczenia. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie dziecka pod kątem działań niepożądanych.
acetylocysteina, acetylocysteina w ciąży, działanie niepożądane, Fluimucil Muko, granulat do roztworu doustnego, karmienie piersią, mleko kobiece, okres przedkoncepcyjny, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie acetylocysteiny, terapia mukolityczna
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Muccosinal 600 mg

Acetylocysteina w postaci tabletek musujących 600 mg charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, jednak jej biodostępność po podaniu doustnym wynosi około 10% z powodu intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia w wątrobie. Maksymalne stężenie w osoczu osiąga w ciągu 1-3 godzin, a stężenie metabolitu cysteiny wynosi około 2 µmol/L. Lek wiąże się z białkami osocza w około 50%, co oznacza, że połowa substancji jest dostępna w formie wolnej do działania farmakologicznego. Objętość dystrybucji wynosi 0,47 l/kg (całkowita) i 0,59 l/kg (zredukowana), wskazując na umiarkowaną dystrybucję w organizmie. Acetylocysteina przenika przez barierę łożyskową u zwierząt, jednak brak jest danych dotyczących przenikania przez barierę krew-mózg u ludzi oraz do mleka kobiet karmiących piersią.
acetylocysteina, bariera krew-mózg, bariera łożyskowa, biodostępność leku, diacetylocysteina, intensywny metabolizm, klirens osocza, metabolit acetylocysteiny, metabolit cysteiny, metabolizm pierwszego przejścia, Muccosinal, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, siarczan nieorganiczny, stężenie w osoczu, tabletka musująca, wiązanie disiarczkowe, wiązanie z białkami, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie funkcji nerek
Leksykon leków
Przedawkowanie – Panadol Menthol Active 500 mg

Przedawkowanie paracetamolu, substancji czynnej Panadol Menthol Active, stanowi poważne zagrożenie dla funkcji wątroby i może prowadzić do ostrej niewydolności wątroby, wymagającej przeszczepu lub skutkującej zgonem. Dawka toksyczna to ≥ 5 g jednorazowo. Wczesne objawy zatrucia pojawiają się w ciągu kilku do kilkunastu godzin i obejmują nudności, wymioty, nadmierną potliwość, senność oraz ogólne osłabienie, które mogą ustąpić mimo postępującego uszkodzenia wątroby. W kolejnych 24-72 godzinach rozwijają się objawy uszkodzenia wątroby, takie jak rozpieranie w nadbrzuszu i żółtaczka, a także możliwe jest ostre zapalenie trzustki i ostra niewydolność wątroby.
acetylocysteina, metionina, nadmierna potliwość, nudności, oddział intensywnej terapii, odtrutki, ośrodek leczenia zatruć, ostra niewydolność wątroby, ostre zapalenie trzustki, paracetamol, przeszczep narządu, rozpieranie w nadbrzuszu, senność, stężenie paracetamolu we krwi, toksyczne uszkodzenie, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wymioty, żółtaczka
Leksykon leków
Przeciwwskazania – MUCOATAC 600 mg

Lek MUCOATAC w postaci tabletek musujących zawiera 600 mg acetylocysteiny i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na acetylocysteinę lub składniki pomocnicze, w tym siarczyny obecne w aromacie pomarańczowym (<10 ppm). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stan astmatyczny oraz wiek poniżej 2 lat ze względu na ryzyko nasilenia skurczu oskrzeli i niedrożności dróg oddechowych spowodowanej upłynnionym śluzem, którego małe dzieci nie są w stanie efektywnie odkrztusić. Lekarz powinien dokładnie ocenić te czynniki przed wdrożeniem terapii, aby uniknąć poważnych powikłań i zagrożeń życia.
acetylocysteina, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, dieta niskosodowa, działanie mukolityczne, lek mukolityczny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nadwrażliwość na siarczany, niedrożność dróg oddechowych, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, odruch kaszlowy, przeciwwskazania wiekowe, skurcz oskrzeli, stan astmatyczny
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Aceflucil 600 mg

Lek Aceflucil w postaci tabletek musujących zawiera 600 mg acetylocysteiny i jest wskazany do stosowania u dorosłych (≥18 lat) w dawce 1 tabletki raz na dobę, co odpowiada 600 mg substancji czynnej. Tabletkę należy rozpuścić w około 100-150 ml wody i wypić natychmiast po przygotowaniu, aby zapewnić optymalną biodostępność i skuteczność mukolityczną. Szczególnie u pacjentów z osłabionym odruchem kaszlowym, w tym osób starszych i osłabionych, zaleca się przyjmowanie leku rano, co sprzyja efektywnemu odkrztuszaniu wydzieliny w ciągu dnia. Maksymalny czas terapii nie powinien przekraczać 14 dni bez konsultacji lekarskiej, a w przypadku braku poprawy lub nasilenia objawów po 4-5 dniach konieczna jest ponowna ocena kliniczna.
acetylocysteina, efekt mukolityiczny, mechanizm działania leku, nasilenie objawów, odkrztuszanie wydzieliny, odruch kaszlowy, skuteczność terapeutyczna, substancja czynna, tabletka musująca, wywiad medyczny
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Aminosteril N-Hepa 8% –

Aminosteril N-Hepa 8% to specjalistyczny roztwór do infuzji aminokwasów przeznaczony do żywienia pozajelitowego pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. Preparat charakteryzuje się 100% biodostępnością po podaniu dożylnym, co umożliwia pełne wykorzystanie aminokwasów. Skład roztworu został zmodyfikowany pod kątem zaburzeń metabolicznych w niewydolności wątroby, z obniżoną zawartością metioniny (1,10 g/1000 ml), fenyloalaniny (0,88 g/1000 ml) i tryptofanu (0,70 g/1000 ml), przy jednoczesnym znacznym zwiększeniu udziału aminokwasów rozgałęzionych (BCAA) do 42% całkowitej zawartości, w tym L-leucyny (13,09 g/1000 ml), L-izoleucyny (10,40 g/1000 ml) oraz L-waliny (10,08 g/1000 ml). Całkowita zawartość aminokwasów wynosi 80 g/l, a wartość energetyczna roztworu to 1340 kJ/l (320 kcal/l). Osmolarność teoretyczna preparatu wynosi 770 mOsm/l, a pH mieści się w zakresie 5,7-6,3.
acetylocysteina, alanina, aminokwasy aromatyczne, aminokwasy rozgałęzione, arginina, BCAA, biodostępność, cysteina, fenyloalanina, glicyna, hepatopatia, histydyna, infuzja dożylna, izoleucyna, leucyna, metionina, niewydolność wątroby, octan lizyny, prolina, seryna, treonina, tryptofan, układ wrotny, walina, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia metabolizmu białek, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Skład i postać leku – Aminoven Infant 10% –

Aminoven Infant 10% to roztwór do infuzji przeznaczony do żywienia pozajelitowego niemowląt i małych dzieci, zawierający precyzyjnie dobrane aminokwasy egzogenne (np. L-izoleucyna 8,00 g, L-leucyna 13,00 g, L-lizyna 8,51 g), częściowo egzogenne (L-arginina 7,50 g, L-histydyna 4,76 g) oraz endogenne (np. L-alanina 9,30 g, L-prolina 9,71 g) w 1000 ml roztworu. Preparat charakteryzuje się teoretyczną osmolarnością 885 mOsm/l, kwasowością 27-40 mmol NaOH/l oraz pH w zakresie 5,5-6,0. Produkt dostępny jest w butelkach o pojemnościach 100 ml, 250 ml i 1000 ml i przeznaczony jest wyłącznie do dożylnej infuzji. Ze względu na ryzyko zakażenia mikrobiologicznego i niezgodności farmaceutycznych, nie należy mieszać go z innymi lekami poza składnikami żywienia pozajelitowego, a wszelkie dodatki (węglowodany, tłuszcze, elektrolity, witaminy, pierwiastki śladowe) muszą być dodawane aseptycznie i po potwierdzeniu zgodności farmaceutycznej.
acetylocysteina, acetylotyrozyna, alanina, aminokwas częściowo egzogenny, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, arginina, aseptyka, elektrolity, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, glicyna, histydyna, infuzja dożylna, izoleucyna, kwas jabłkowy, kwas tłuszczowy, leucyna, metionina, nadtlenek, niezgodność farmaceutyczna, octan lizyny, osmolarność, pierwiastek śladowy, prolina, roztwór do infuzji, seryna, tauryna, treonina, tryptofan, walina, zakażenie mikrobiologiczne, zgodność farmaceutyczna, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – ACC optima Hot 600 mg/3 g

Acetylocysteina podana doustnie w preparacie ACC optima Hot charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, jednak jej biodostępność wynosi około 10% z powodu efektu pierwszego przejścia w wątrobie. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w ciągu 1-3 godzin po podaniu. Substancja wiąże się z białkami osocza w około 50%, co wpływa na jej dystrybucję i aktywność. Po absorpcji acetylocysteina ulega intensywnej biotransformacji w wątrobie do aktywnej farmakologicznie cysteiny oraz innych metabolitów, takich jak diacetylocysteina i cystyna. W organizmie występuje w formie wolnej, związanej z białkami przez wiązania disiarczkowe oraz jako składnik aminokwasów.
acetylocysteina, bariera krew-mózg, biodostępność, biotransformacja w wątrobie, cysteina, cystyna, diacetylocysteina, disiarczkek, dysfagia, efekt pierwszego przejścia, nerki, niewydolność wątroby, okres półtrwania, płyn owodniowy, podanie doustne, przenikanie przez łożysko, siarczan nieorganiczny, stężenie w osoczu, wiązanie disiarczkowe, wiązanie z białkami osocza
Leksykon leków
Skład i postać leku – ACC mini 100 mg/sasz.

Produkt leczniczy ACC mini występuje w formie proszku do sporządzania roztworu doustnego, zawierającego 100 mg acetylocysteiny w każdej saszetce o masie 3 g. Substancją pomocniczą jest sacharoza w ilości 2,829 g na saszetkę, co jest istotne u pacjentów z cukrzycą lub na diecie niskocukrowej. Preparat zawiera również kwas askorbowy jako stabilizator, sacharynę jako substancję słodzącą oraz aromat pomarańczowy poprawiający smak. Przed podaniem proszek należy rozpuścić w odpowiedniej ilości płynu, a produkt jest przeznaczony do stosowania doustnego.
ACC mini, acetylocysteina, aromat pomarańczowy, cukrzyca, interakcja chemiczna, kwas askorbowy, niezgodność farmaceutyczna, proszek do sporządzania roztworu doustnego, sacharoza, sacharyna, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja słodząca, substancja stabilizująca, witamina C
Leksykon leków
Przedawkowanie – Sinumedin Tabs 650 mg + 10 mg + 4 mg

Przedawkowanie leku Sinumedin Tabs, zawierającego paracetamol (650 mg), fenylefrynę chlorowodorek (10 mg) oraz chlorofenaminę maleinian (4 mg), niesie ryzyko poważnych powikłań klinicznych, w tym szczególnie toksycznego uszkodzenia wątroby spowodowanego paracetamolem. Dawka toksyczna paracetamolu wynosi ≥ 5 g jednorazowo, a zatrucie przebiega dwufazowo: w fazie wczesnej (kilka-kilkanaście godzin) dominują objawy niespecyficzne, takie jak nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność i osłabienie, natomiast w fazie późnej (następna doba) pojawia się ból w nadbrzuszu, powrót nudności oraz żółtaczka wskazująca na rozwijające się uszkodzenie wątroby. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia paracetamolu we krwi w odniesieniu do czasu od spożycia, co warunkuje decyzję o wdrożeniu leczenia odtrutkami – metioniną i acetylocysteiną, które są najskuteczniejsze w ciągu pierwszych 10-12 godzin od zatrucia. Leczenie powinno odbywać się w warunkach szpitalnych, najlepiej na oddziale intensywnej terapii.
acetylocysteina, bradykardia, chlorofenamina, drgawki, działanie przeciwcholinergiczne, fenylefryna, hipotensja, hipowolemie, kołatanie serca, krwawienie mózgowe, kwasica metaboliczna, metionina, nadciśnienie, nadmierna potliwość, objętość osocza, obrzęk płuc, oddział intensywnej terapii, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, skurcz naczyń obwodowych, stężenie we krwi, suchość błon śluzowych, sztywność mięśniowa, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, współczulny układ nerwowy, zaburzenia rytmu serca, zatrucie paracetamolem, żółtaczka
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tussicom 600 600 mg/5 g

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa N-acetylo-L-cysteiny (acetylocysteiny) w dawkach 200 mg, 400 mg i 600 mg, stosowanej w produktach Tussicom, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Konwencjonalne testy farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy oraz inne kluczowe układy organizmu. Badania toksykologiczne, obejmujące toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą na różnych modelach zwierzęcych, nie wskazały na ryzyko toksyczne o znaczeniu klinicznym. Ponadto, testy genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego działania substancji, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania.
acetylocysteina, działanie drażniące, działanie uczulające, genotoksyczność, kancerogeneza, kancerogenność, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy
Leksykon leków
Skład i postać leku – Pediaven NN1 –

Pediaven NN1 to dwukomorowy roztwór do infuzji przeznaczony do żywienia pozajelitowego, zawierający aminokwasy (15 g/1000 ml) oraz glukozę (100 g/1000 ml) wraz z niezbędnymi składnikami mineralnymi, takimi jak wapń (9,4 mmol/1000 ml), magnez (2,1 mmol/1000 ml), sód (4,5 mmol/1000 ml) i mikroelementy (np. cynk 2030 µg/1000 ml, miedź 230 µg/1000 ml). Po zmieszaniu komór roztwór ma osmolarność około 715 mOsm/l i pH 4,8–5,5, co wymaga uwagi przy podawaniu dożylnym, zwłaszcza obwodowym, ze względu na ryzyko podrażnienia naczyń. Preparat jest dostarczany w sterylnych, dwukomorowych workach o pojemności 250 ml, które po aktywacji i wymieszaniu zawartości tworzą gotowy do użycia roztwór pozbawiony cząstek stałych. Pediaven NN1 nie powinien być mieszany z ceftriaksonem w tej samej linii infuzyjnej ze względu na ryzyko wytrącenia soli wapniowych.
acetylocysteina, aminokwas, azot całkowity, ceftriakson, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, glukonian wapnia, glukoza jednowodna, hipertoniczność, linia infuzyjna, niezgodność fizykochemiczna, osmolarność, pierwiastek śladowy, podrażnienie żyły, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, roztwór dożylny, składnik mineralny, substancja pomocnicza, worek dwukomorowy, zakrzepowe zapalenie żyły, zestaw infuzyjny, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Bronchitabs 60 mg + 160 mg

Produkt leczniczy Bronchitabs zawiera 60 mg wyciągu z korzenia pierwiosnka oraz 160 mg wyciągu z ziela tymianku i nie był przedmiotem szczegółowych badań klinicznych dotyczących interakcji farmakologicznych. Pomimo braku potwierdzonych danych, istnieje teoretyczne ryzyko interakcji, zwłaszcza z lekami przeciwkrzepliwymi (np. warfaryna, acenokumarol), gdzie składniki tymianku mogą nasilać efekt przeciwkrzepliwy. Ponadto, możliwe są zmiany w metabolizmie leków metabolizowanych przez enzymy cytochromu P450, a także potencjalne sumowanie efektów z lekami wykrztuśnymi i mukolitycznymi. Zawartość 50 mg laktozy jednowodnej i 34 mg glukozy ciekłej suszonej rozpyłowo wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją laktozy oraz cukrzycą, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków hipoglikemizujących.
acenokumarol, acetylocysteina, ambroksol, biodostępność, bromheksyna, cytochrom P450, działanie sedatywne, działanie wykrztuśne, glukoza ciekła, inhibitor CYP450, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakologiczna, karbocysteina, kontrola glikemii, korzeń pierwiosnka, laktoza jednowodna, lek hipoglikemizujący, lek mukolityczny, lek przeciwkrzepliwy, lek sedatywny, lek wykrztuśny, leki wykrztuśne, metabolizm wątrobowy, nietolerancja laktozy, warfaryna, wąski indeks terapeutyczny, ziele tymianku
Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluimucil Muko 200 mg

Acetylocysteina zawarta w preparacie Fluimucil Muko 200 mg wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, głównie ze strony przewodu pokarmowego, takich jak wymioty, biegunka, zapalenie jamy ustnej, ból brzucha oraz nudności, które występują niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100). Rzadziej obserwuje się niestrawność (≥1/10 000 do <1/1 000). Reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywka, wysypka, obrzęk naczynioruchowy i świąd, występują rzadko do bardzo rzadko (<1/10 000), a w skrajnych przypadkach mogą prowadzić do zespołu Stevensa-Johnsona lub zespołu Lyella. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, wstrząs anafilaktyczny oraz skurcz oskrzeli i duszność, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia leczenia ratunkowego.
acetylocysteina, agregacja płytek krwi, duszność, dysfagia, krwotok, nadreaktywność oskrzeli, nadwrażliwość, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skurcz oskrzeli, szum w uszach, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie jamy ustnej, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aceflucil 600 mg

Aceflucil w postaci tabletek musujących 600 mg zawierających acetylocysteinę jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (1868 mg/tabletkę), aspartam (E 951, 15 mg/tabletkę) oraz sód (65,714 mg/tabletkę). Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci poniżej 2 lat, u których lek jest przeciwwskazany ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa oraz potencjalne ryzyko. Ponadto, obecność aspartamu wyklucza stosowanie leku u pacjentów z fenyloketonurią, w tym dzieci oraz kobiet w ciąży, ze względu na ryzyko kumulacji fenyloalaniny i jej negatywny wpływ na rozwój układu nerwowego i płodu.
acetylocysteina, aspartam, działanie niepożądane, farmakoterapia, fenyloalanina, fenyloketonuria, laktoza jednowodna, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, reakcja alergiczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka musująca, układ nerwowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Przedawkowanie – Paracetamol Synoptis 500 mg

Przedawkowanie paracetamolu stanowi poważne zagrożenie hepatotoksyczne, prowadzące do nieodwracalnego uszkodzenia wątroby, a w konsekwencji do ostrej niewydolności wątroby i potencjalnie śmiertelnego przebiegu. Toksyczność rozwija się w trzech fazach klinicznych: faza I (0-14 godzin) charakteryzuje się niespecyficznymi objawami, takimi jak nudności, wymioty i senność, bez istotnych zmian biochemicznych; faza II (24-48 godzin) to okres subiektywnej poprawy, podczas którego pojawiają się objawy uszkodzenia wątroby (ból brzucha, powiększenie wątroby, skąpomocz) oraz wzrost aminotransferaz, bilirubiny i wydłużenie czasu protrombinowego; faza III (powyżej 48 godzin) to pełnoobjawowa niewydolność wątroby z żółtaczką, zaburzeniami krzepnięcia, hipoglikemią, śpiączką wątrobową i możliwymi arytmiami serca. Hepatotoksyczność u dorosłych pojawia się po dawce 10-15 g (150-250 mg/kg), a dawki ≥20-25 g są potencjalnie śmiertelne.
acetylocysteina, arytmia serca, ból brzucha, dysfunkcja wątroby, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hipoglikemia, martwica komórek wątrobowych, metionina, nadmierna potliwość, niewydolność wątroby, nudności i wymioty, ostra niewydolność nerek, podwyższone aminotransferazy, powiększenie wątroby, przedawkowanie paracetamolu, skąpomocz, śpiączka wątrobowa, węgiel aktywowany, wydłużony czas protrombinowy, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia krzepnięcia, zatrucie, żółtaczka
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pediaven G20 –

Pediaven G20 to roztwór do infuzji przeznaczony do żywienia pozajelitowego niemowląt, dzieci i młodzieży w stabilnym stanie klinicznym, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Preparat dostarcza pełne dzienne zapotrzebowanie na składniki odżywcze, w tym 20 g aminokwasów (2,85 g azotu całkowitego), 200 g glukozy, elektrolity (Na 30 mmol, K 25 mmol, Ca 6 mmol, Mg 4 mmol, Cl 39 mmol, P 8 mmol) oraz pierwiastki śladowe (np. Zn 2000 µg, Fe 500 µg, Cu 255 µg). Produkt jest podawany w formie dwukomorowych worków (2 x 500 ml), które po zmieszaniu tworzą 1000 ml roztworu o osmolarności około 1400 mOsm/l i pH 4,8-5,5, co wymaga podawania dożylnie do żył centralnych. Aminokwasy zawarte w preparacie są dobrane zgodnie z potrzebami metabolicznymi organizmu rozwijającego się dziecka, zapewniając wsparcie anaboliczne i energetyczne.
acetylocysteina, aminokwas lewoskrętny, azot całkowity, choroba zapalna jelit, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipertoniczność, niedożywienie, niedrożność przewodu pokarmowego, osmolarność, proces anaboliczny, profil aminokwasowy, przetoka przewodu pokarmowego, stabilny stan kliniczny, worek dwukomorowy, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zespół krótkiego jelita, żywienie dojelitowe, żywienie parenteralne, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aminoplasmal Paed 10% –

Aminoplasmal Paed 10% to roztwór do infuzji zawierający kompletną mieszaninę aminokwasów, przeznaczony wyłącznie do żywienia pozajelitowego dzieci i młodzieży. Preparat zawiera zarówno aminokwasy egzogenne (izoleucyna, leucyna, lizyna, metionina, fenyloalanina, treonina, tryptofan, walina), jak i endogenne (arginina, histydyna, alanina, glicyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, prolina, seryna) oraz pochodne aminokwasów (N-acetylotyrozyna, acetylocysteina, tauryna). Produkt charakteryzuje się osmolarnością teoretyczną 790 mOsm/l oraz pH około 6,1, co jest istotne przy doborze odpowiedniego preparatu do żywienia pozajelitowego w populacji pediatrycznej.
acetylocysteina, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, aminokwasy egzogenne, aminokwasy endogenne, Aminoplasmal Paed, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, mieszanina aminokwasów, N-acetylotyrozyna, osmolarność teoretyczna, pochodna aminokwasu, populacja pediatryczna, roztwór do infuzji, tauryna, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Aminoplasmal 15%

Aminoplasmal 15% to roztwór do infuzji zawierający kompleks aminokwasów (150 g/l) stosowany w żywieniu pozajelitowym, o wartości energetycznej 2505 kJ/l (600 kcal/l), osmolarności 1290 mOsm/l i pH 5,7-6,3. Produkt nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co jest potwierdzone w charakterystyce leku (sekcja 4.7: „Nie dotyczy”). Droga podania (dożylna infuzja) oraz stan kliniczny pacjentów wymagających żywienia pozajelitowego zwykle uniemożliwiają im prowadzenie pojazdów, niezależnie od działania preparatu. Lekarz powinien jednak indywidualnie ocenić stan pacjenta, uwzględniając pierwotne schorzenie i cały schemat terapeutyczny, a także poinformować pacjenta o konieczności powstrzymania się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn podczas aktywnej terapii.
acetylocysteina, aminokwasy egzogenne, aminokwasy niezbędne, aminokwasy siarkowe, aminokwasy zasadowe, Aminoplasmal, charakterystyka produktu leczniczego, długoterminowe żywienie pozajelitowe, funkcje psychomotoryczne, infuzja dożylna, osmolarność, profil aminokwasów, roztwór aminokwasów do infuzji, stan ogólny pacjenta, uzupełniające żywienie pozajelitowe, zdolność psychomotoryczna, żywienie enteralne, żywienie pozajelitowe, żywienie pozajelitowe domowe
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tussicom 400 400 mg/5 g

Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa N-acetylo-L-cysteiny, substancji czynnej preparatu Tussicom (dostępnego w dawkach 200, 400 i 600 mg), wykazały niski profil toksyczności oraz szeroki margines bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych niepożądanych efektów na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy ani na funkcje nerek, co potwierdza brak ryzyka klinicznego przy stosowaniu terapeutycznym. Ponadto, badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały potencjału do uszkodzenia materiału genetycznego ani indukcji procesów nowotworowych, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.
acetylocysteina, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie toksyczne, funkcja nerek, genotoksyczność, kancerogenność, margines bezpieczeństwa, N-acetylo-L-cysteina, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy
Leksykon substancji czynnych
Miedzi siarczan – Właściwości farmakodynamiczne

Miedzi siarczan pięciowodny jest kluczowym składnikiem preparatu Pediaven NN1, stosowanego w żywieniu pozajelitowym noworodków, w tym wcześniaków. W 250 ml roztworu zawartość siarczanu miedzi wynosi 0,23 mg, co odpowiada 57,5 µg czystej miedzi, natomiast w 1000 ml odpowiednio 0,92 mg siarczanu i 230 µg miedzi. Miedź pełni istotną rolę jako kofaktor enzymów biorących udział w syntezie hemoglobiny, erytropoezie, funkcjonowaniu układu immunologicznego, metabolizmie żelaza, ochronie antyoksydacyjnej oraz utrzymaniu struktury tkanki łącznej. Dawkowanie miedzi w preparacie jest precyzyjnie dobrane, aby pokryć zapotrzebowanie noworodków, nie przekraczając bezpiecznych limitów. Pediaven NN1 jest klasyfikowany w grupie B05BA10 (roztwory do żywienia pozajelitowego) i może być stosowany już w pierwszych godzinach życia dziecka.
acetylocysteina, alanina, aminokwas, arginina, cysteina, erytropoeza, fenyloalanina, histydyna, izoleucyna, metabolizm żelaza, metionina, mikroelement, niezbędny aminokwas, ochrona antyoksydacyjna, osmolarność, Pediaven NN1, pierwiastek śladowy, siarczan miedzi pięciowodny, substrat energetyczny, synteza hemoglobiny, tauryna, tkanka łączna, tyrozyna, układ immunologiczny, walina, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tussicom 400 400 mg/5 g

Aktualne dane kliniczne dotyczące stosowania N-acetylo-L-cysteiny (produkt Tussicom) u kobiet w ciąży są niewystarczające do pełnej oceny bezpieczeństwa, co należy jasno zakomunikować pacjentce. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, jednak brak jest danych potwierdzających bezpieczeństwo u ludzi. Produkt Tussicom, dostępny w dawkach 200 mg/5 g, 400 mg/5 g oraz 600 mg/5 g, nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W przypadku laktacji brak jest informacji o przenikaniu acetylocysteiny do mleka matki, co uniemożliwia ocenę wpływu na dziecko karmione piersią; stosowanie leku w tym okresie jest zatem odradzane, chyba że jest to konieczne, a wówczas należy rozważyć przerwanie karmienia.
acetylocysteina, ciąża, czerwień koszenilowa, działanie teratogenne, interakcja lekowa, karmienie piersią, laktacja, płodność, przeciwwskazanie, przenikanie do mleka kobiecego, sacharoza, substancja czynna, Tussicom, żółcień chinolinowa
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – ACC Optima Active 600 mg

Acetylocysteina, substancja czynna leku ACC Optima Active w dawce 600 mg, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, jednak jej biodostępność po podaniu doustnym wynosi jedynie około 10% z powodu intensywnego efektu pierwszego przejścia wątrobowego. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiąga się po 1-3 godzinach, a aktywny metabolit cysteina osiąga stężenie około 2 µmol/l. Po podaniu dożylnym acetylocysteina wykazuje objętość dystrybucji 0,47 l/kg (całkowita) oraz 0,59 l/kg (postać zredukowana), umiarkowane wiązanie z białkami osocza na poziomie około 50%, a klirens osoczowy wynosi 0,11 l/h/kg (całkowity) i 0,84 l/h/kg (postać zredukowana). Okres półtrwania po podaniu dożylnym wynosi 30-40 minut, natomiast po podaniu doustnym około 1 godziny, z możliwością wydłużenia do 8 godzin u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
acetylocysteina, bariera krew-mózg, bariera łożyskowa, biodostępność, biotransformacja, cysteina, diacetylocysteina, efekt pierwszego przejścia, efekt pierwszego przejścia wątrobowego, farmakokinetyka, kinetyka trzyfazowa, klirens osoczowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, siarczan nieorganiczny, stężenie maksymalne, stężenie maksymalne w osoczu, wiązanie disiarczkowe, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Interakcje leku – Solvetusan 60 mg

Lewodropropizyna, substancja czynna preparatu Solvetusan, nie wykazuje istotnych interakcji farmakodynamicznych ani farmakokinetycznych z lekami wpływającymi na ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak benzodiazepiny, alkohol etylowy, fenytoina czy imipramina. Badania na zwierzętach i u ludzi potwierdzają brak nasilenia działania sedatywnego, przeciwdrgawkowego czy przeciwdepresyjnego oraz brak modyfikacji zapisu EEG podczas jednoczesnego stosowania. Ponadto, lewodropropizyna nie wpływa na aktywność doustnych leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny) ani na hipoglikemizujący efekt insuliny, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania u pacjentów z koagulopatiami lub cukrzycą. Mimo niskiego ryzyka interakcji, zaleca się ostrożność u osób szczególnie wrażliwych na działanie leków ośrodkowych.
acetylocysteina, agonista receptora beta-2-adrenergicznego, alkohol etylowy, ambroksol, benzodiazepina, budezonid, cetryzyna, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie bronchodylatacyjne, działanie mukolityczne, działanie przeciwalergiczne, efekt hipoglikemizujący, efekt przeciwdrgawkowy, fenytoina, flutykazon, formoterol, funkcja psychomotoryczna, imipramina, insulina, insulinoterapia, kontrola glikemii, kortykosteroid, krzywa EEG, lek mukolityczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek przeciwzapalny, lek rozszerzający oskrzela, lek uspokajający, lewodropropizyna, loratadyna, metyloksantyna, ośrodkowy układ nerwowy, parametr koagulologiczny, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, salbutamol, teofilina, terapia przeciwbakteryjna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna
Leksykon leków
Przedawkowanie – Gexiro (10 mg + 3 mg)/ml

Przedawkowanie roztworu do infuzji Gexiro, zawierającego paracetamol (10 mg/ml) i ibuprofen (3 mg/ml), stanowi poważne zagrożenie wielonarządowe, w tym niewydolność wątroby, nerek oraz zaburzenia układu nerwowego i oddechowego. Toksyczność paracetamolu wynika z kumulacji reaktywnego metabolitu N-acetylo-p-benzochinonominy, prowadzącego do uszkodzenia hepatocytów przy dawce ≥ 10 g u dorosłych lub ≥ 7,5 g w ciągu 4 godzin. Ibuprofen wywołuje toksyczność przez hamowanie COX i uszkodzenie błon komórkowych, skutkując m.in. kwasicą metaboliczną i zaburzeniami rytmu serca. Objawy przedawkowania paracetamolu mogą ujawnić się nawet po 4-5 dniach, co wymaga długotrwałej obserwacji i monitorowania parametrów wątrobowych (AspAT, AlAT, bilirubina, INR), nerkowych (kreatynina, mocznik, GFR), równowagi kwasowo-zasadowej oraz funkcji neurologicznych i sercowo-oddechowych.
acetylocysteina, AspAT AlAT, cyklooksygenaza, diureza, elektrolity, encefalopatia wątrobowa, enzymy wątrobowe, glutation wątrobowy, jadłowstręt, kreatynina mocznik GFR, kwasica metaboliczna, martwica kanalików nerkowych, metionina, N-acetylo-p-benzochinonomina, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, paracetamol i ibuprofen, przedawkowanie Gexiro, przedawkowanie paracetamolu, równowaga kwasowo-zasadowa, uszkodzenie hepatocytów, węgiel aktywowany, zaburzenia metabolizmu glukozy, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaburzenia układu nerwowego, zahamowanie OUN, żółtaczka
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aceflucil

Stosowanie acetylocysteiny w formie tabletek musujących Aceflucil 600 mg wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z astmą oskrzelową ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania terapii. U chorych z historią choroby wrzodowej należy unikać jednoczesnego stosowania leków drażniących błonę śluzową przewodu pokarmowego. Rzadkie, ale poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella, wymagają natychmiastowej interwencji i zaprzestania leczenia. U pacjentów z nietolerancją histaminy acetylocysteina może nasilać objawy takie jak ból głowy, naczynioruchowe zapalenie błony śluzowej nosa oraz świąd, co może obniżać komfort terapii. Działanie mukolityczne leku powoduje upłynnienie i zwiększenie objętości wydzieliny oskrzelowej, co wymaga efektywnego usuwania wydzieliny poprzez drenaż ułożeniowy lub odessanie, zwłaszcza u pacjentów z ograniczoną zdolnością do odkrztuszania.
acetylocysteina, aspartam, astma oskrzelowa, ból głowy, brak laktazy, choroba wrzodowa, ciężka reakcja skórna, drenaż ułożeniowy, dziedziczna nietolerancja galaktozy, fenyloketonuria, laktoza jednowodna, lek mukolityczny, naczynioruchowe zapalenie błony śluzowej, nietolerancja histaminy, odkrztuszanie wydzieliny, skurcz oskrzeli, świąd, wydzielina oskrzelowa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Skład i postać leku – Posterisan H 387,1 mg + 5 mg

Posterisan H w formie czopków doodbytniczych zawiera dwie substancje czynne: standaryzowaną zawiesinę kultury bakteryjnej Escherichia coli w dawce 387,1 mg oraz hydrokortyzon w dawce 5 mg. Zawiesina bakteryjna składa się z komponentów komórkowych i metabolitów pochodzących z 1 miliarda zabitych bakterii E. coli, konserwowanych fenolem (6,6 mg). Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak tłuszcz stały, hydroksystearynian makrogologlicerolu (emulgator), acetylocysteinę (stabilizator i przeciwutleniacz), disodu edetynian (substancja chelatująca) oraz all-rac-α-tokoferol (witamina E o działaniu przeciwutleniającym), które zapewniają odpowiednie właściwości fizykochemiczne czopka.
acetylocysteina, all-rac-α-tokoferol, czopek doodbytniczy, disodu edetynian, emulgator, Escherichia coli, hydrokortyzon, hydroksystearynian makrogologlicerolu, niezgodność farmaceutyczna, produkt leczniczy, produkty metabolizmu, przeciwutleniacz, stosowanie doodbytnicze, substancja chelatująca, substancja pomocnicza, tłuszcz stały, witamina E, zawiesina bakteryjna
Leksykon leków
Przedawkowanie – Acetylcysteine Sandoz 100 mg/ml

Przedawkowanie acetylocysteiny, stosowanej dożylnie w postaci roztworu 100 mg/ml (Acetylcysteine SANDOZ), może prowadzić do nasilenia typowych działań niepożądanych, których intensywność koreluje ze stopniem przedawkowania. Dokładna dawka toksyczna nie została określona, jednak objawy przedawkowania wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. W przypadku rozpoznania przedawkowania podstawowym działaniem jest przerwanie podawania leku, a następnie wdrożenie leczenia objawowego i podtrzymującego, mającego na celu stabilizację funkcji życiowych pacjenta. W ciężkich przypadkach możliwe jest zastosowanie dializy w celu usunięcia acetylocysteiny z organizmu, gdyż nie istnieje specyficzna odtrutka dla tego leku.
acetylocysteina, choroba układu krążenia, dawka toksyczna, dializa, funkcja nerek, funkcja wątroby, gospodarka wodno-elektrolitowa, interwencja medyczna, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, monitorowanie parametrów życiowych, odtrutka, podanie dożylne, reakcja niepożądana, roztwór do infuzji, schemat leczenia, układ sercowo-naczyniowy
Leksykon leków
Przedawkowanie – ACC 200 mg

Przedawkowanie acetylocysteiny (ACC 200 mg) rzadko prowadzi do ciężkich objawów toksycznych, co potwierdzają badania kliniczne wykazujące dobrą tolerancję nawet przy dawkach do 500 mg/kg masy ciała oraz przy długotrwałym stosowaniu dawek do 11,6 g/dobę przez 3 miesiące bez istotnych działań niepożądanych. Najczęściej obserwowanymi objawami przedawkowania są dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, które mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na populację pediatryczną, zwłaszcza niemowlęta, u których nadmierne wydzielanie śluzu w drogach oddechowych może powodować ryzyko obturacji dróg oddechowych.
acetylocysteina, acetylocysteina doustna, biegunka, charakterystyka produktu leczniczego, ciężkie działania niepożądane, drożność dróg oddechowych, leki przeciwwymiotne, margines bezpieczeństwa leku, nadbrzusze, nadmierne wydzielanie, niedrożność dróg oddechowych, nudności, objawy niepożądane, objawy zatrucia, objawy ze strony przewodu pokarmowego, populacja pediatryczna, profil bezpieczeństwa leku, tolerancja acetylocysteiny, treść żołądkowa, wydzielina z dróg oddechowych, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zatrucie
Leksykon leków
Skład i postać leku – Mucofortin 600 mg

Mucofortin zawiera 600 mg acetylocysteiny w każdej tabletce musującej, która działa mukolitycznie poprzez rozrzedzenie wydzieliny oskrzelowej i ułatwienie jej odkrztuszania. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze, takie jak izomalt (682,2 mg), aspartam (39,9 mg), oraz sodu wodorowęglan (669,9 mg, co odpowiada 183,4 mg sodu), które mogą mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów. Preparat występuje w formie białych, okrągłych tabletek musujących, które przed podaniem należy rozpuścić w wodzie, co powoduje reakcję musowania dzięki obecności kwasu cytrynowego i sodu wodorowęglanu. Ważne jest, aby nie mieszać roztworu z innymi lekami ze względu na ryzyko niezgodności farmaceutycznych.
acetylocysteina, aspartam, działanie mukolityczne, izomalt, kwas askorbowy, kwas cytrynowy bezwodny, niezgodność farmaceutyczna, odkrztuszanie, polietylen o niskiej gęstości, polipropylen, przeciwutleniacz, reakcja musowania, tabletka musująca, wodorowęglan sodu, wydzielina oskrzelowa, żel krzemionkowy
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – ACC optima 600 mg

Acetylocysteina zawarta w leku ACC optima charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym, jednak jej biodostępność wynosi około 10% z powodu intensywnego efektu pierwszego przejścia wątrobowego. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w ciągu 1-3 godzin. Substancja wiąże się umiarkowanie z białkami osocza (~50%), co wpływa na dostępność farmakologiczną wolnej frakcji leku. Acetylocysteina i jej metabolity występują w organizmie w formie wolnej, związanej przez wiązania disiarczkowe oraz wbudowanej w struktury białkowe. Badania na modelu zwierzęcym wykazały przenikanie przez barierę łożyskową, z wyższym stężeniem L-cysteiny w łożysku i płodzie niż w osoczu matki po dawce 100 mg/kg mc., jednak brak jest danych dotyczących przenikania przez barierę krew-mózg u ludzi.
acetylocysteina, bariera krew-mózg, bariera łożyskowa, biodostępność, biotransformacja, cysteina, cystyna, czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia, diacetylocysteina, disiarczki, efekt pierwszego przejścia, metabolizm wątrobowy, nieaktywne metabolity, niewydolność wątroby, okres półtrwania, płyn owodniowy, siarczany nieorganiczne, stężenie w osoczu, tabletka musująca, wiązanie z białkami osocza, wydalanie
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACC 200 mg

Przedkliniczne badania acetylocysteiny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w modelach zwierzęcych, obejmując toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjał genotoksyczny oraz wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa. Jednorazowe podanie substancji charakteryzuje się niskim potencjałem toksycznym, natomiast długoterminowe badania na szczurach i psach (do 1 roku) nie wykazały toksyczności przy wielokrotnym stosowaniu. Testy genotoksyczności na modelach bakteryjnych dały wyniki ujemne, co wskazuje na brak mutagenności acetylocysteiny. Brak jest jednak dedykowanych badań oceniających potencjał rakotwórczy, co uniemożliwia pełną ocenę kancerogenności leku.
acetylocysteina, czynność gonad, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, laktacja, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przedawkowanie, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wady rozwojowe płodu, współczynnik płodności
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tussicom 200 200 mg/5 g

N-acetylo-L-cysteina (acetylocysteina), substancja czynna preparatu Tussicom, charakteryzuje się liniową farmakokinetyką w zakresie dawek terapeutycznych 200-600 mg. Po podaniu doustnym wykazuje szybkie i niemal całkowite wchłanianie z przewodu pokarmowego (około 97%), jednak biodostępność biologiczna jest niska i wynosi 4-10%, co jest efektem intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia w wątrobie. Maksymalne stężenie we krwi (Tmax) osiągane jest szybko, w ciągu 0,5-1 godziny od podania, co wskazuje na efektywne wchłanianie substancji czynnej do krążenia ogólnego. Metabolizm acetylocysteiny zachodzi głównie poprzez deacetylację i dalsze przemiany biochemiczne w wątrobie.
acetylocysteina, biodostępność acetylocysteiny, czas do stężenia maksymalnego, dawka terapeutyczna, deacetylacja, eliminacja leku, eliminacja nerkowa, farmakokinetyka, metabolizm pierwszego przejścia, metabolizm wątrobowy, N-acetylo-L-cysteina, okres półtrwania eliminacji, proszek do sporządzania roztworu, stężenie maksymalne, wchłanianie z przewodu pokarmowego, właściwość farmakokinetyczna
Leksykon leków
Skład i postać leku – ACC optima Hot 600 mg/3 g

ACC optima Hot 600 mg/3 g to proszek do sporządzania roztworu doustnego, zawierający 600 mg acetylocysteiny w każdej saszetce o masie 3 g. Substancja czynna wykazuje działanie mukolityczne, a preparat jest wzbogacony o substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (2,045 g/saszetkę), kwas askorbinowy, sacharyna sodowa oraz aromaty cytrynowy i miodowy, które poprawiają smak i stabilność leku. Zawartość sacharozy jest istotna w kontekście pacjentów z cukrzycą lub na diecie niskocukrowej. Forma proszku do rozpuszczenia ułatwia podawanie, zwłaszcza u pacjentów z trudnościami w połykaniu tabletek. Produkt jest pakowany w saszetki z materiałów aluminium/papier/polietylen, co zapewnia ochronę przed czynnikami zewnętrznymi, a opakowanie zawiera 10 saszetek po 3 g. Okres ważności wynosi 3 lata, a lek może być przechowywany w temperaturze pokojowej, w suchym miejscu, z zachowaniem standardowych zasad bezpieczeństwa. Nie odnotowano niezgodności farmaceutycznych ani interakcji z opakowaniem, co potwierdza stabilność i bezpieczeństwo stosowania preparatu zgodnie z zaleceniami.
ACC optima Hot, acetylocysteina, aromat cytrynowy, aromat miodowy, dysfagia, kwas askorbowy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, proszek leczniczy, przeciwutleniacz, roztwór doustny, sacharoza, sacharyna sodowa, środek słodzący, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja słodząca
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mucofortin 600 mg

Podczas przepisywania acetylocysteiny w dawce 600 mg (produkt Mucofortin, tabletki musujące) kobietom w wieku rozrodczym, ciężarnym oraz karmiącym piersią, należy zachować szczególną ostrożność. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych są ograniczone, a badania na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogennego ani embriotoksycznego działania. Stosowanie leku w ciąży powinno być rozważane indywidualnie, po ocenie stosunku korzyści terapeutycznych do potencjalnego ryzyka. W przypadku kobiet karmiących brak jest wystarczających danych dotyczących przenikania acetylocysteiny do mleka matki, co wymaga szczegółowej analizy korzyści i ryzyka oraz rozważenia czasowego przerwania karmienia lub poszukiwania alternatywnych terapii.
acetylocysteina, badanie kliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dieta niskosodowa, farmakoterapia, fenyloalanina, fenyloketonuria, funkcja reprodukcyjna, karmienie piersią, mleko kobiece, mleko modyfikowane, przenikanie leku, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, skład jakościowy i ilościowy, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka musująca, wiek rozrodczy, zaburzenie metabolizmu węglowodanów
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – ACC mini 100 mg

Acetylocysteina w dawce 100 mg (preparat ACC mini, tabletki musujące) wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u ciężarnych są ograniczone, jednak badania na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogennego ani toksycznego wpływu na rozwój zarodka, płodu, przebieg ciąży czy rozwój pourodzeniowy. Decyzja o terapii powinna uwzględniać bilans korzyści i ryzyka, zwłaszcza w kontekście nasilenia objawów wymagających mukolitycznej interwencji oraz potencjalnych zagrożeń wynikających z nieleczonej choroby podstawowej. Brak jest danych dotyczących przenikania acetylocysteiny do mleka kobiecego oraz jej wpływu na dziecko karmione piersią, co wymaga indywidualnej oceny i ewentualnego czasowego wstrzymania karmienia podczas terapii.
ACC mini, acetylocysteina, choroba układu sercowo-naczyniowego, dawka terapeutyczna, funkcja rozrodcza, laktacja, laktoza, model zwierzęcy, nietolerancja laktozy, płodność, przenikanie do mleka kobiecego, rozwój zarodka i płodu, sorbitol, substancja czynna, tabletka musująca, terapia mukolityczna, zaburzenie metaboliczne
Leksykon leków
Skład i postać leku – Budixon Neb 0,25 mg/ml

BUDIXON NEB to zawiesina do nebulizacji zawierająca budezonid w stężeniach 0,25 mg/mL oraz 0,50 mg/mL, dostarczana w plastikowych pojemnikach jednostkowych o objętości 2 mL, co odpowiada dawkom 0,5 mg lub 1 mg substancji czynnej. Lek zawiera substancje pomocnicze takie jak disodu edetynian, chlorek sodu, polisorbat 80, kwas cytrynowy bezwodny, cytrynian sodu oraz wodę do wstrzykiwań, które zapewniają stabilność, odpowiednie pH i właściwości fizykochemiczne preparatu. Produkt jest przeznaczony do podawania wziewnego za pomocą nebulizatora, co umożliwia miejscowe działanie kortykosteroidu w drogach oddechowych. Opakowania zawierają 10 lub 20 pojemników, które należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C, chronić przed światłem i zamrożeniem. Okres ważności wynosi 2 lata, a po otwarciu aluminiowej torebki zawartość należy zużyć w ciągu 3 miesięcy, natomiast pojedynczy pojemnik po otwarciu – w ciągu 24 godzin.
acetylocysteina, agonista receptorów beta-2-adrenergicznych, bromek ipratropiowy, budezonid, disodu edetynian, drogi oddechowe, działanie niepożądane, fenoterol, kortykosteroidy wziewne, kromoglikan sodowy, lek antycholinergiczny, lek mukolityczny, lek przeciwalergiczny, nebulizator, polisorbat, salbutamol, terbutalina, zakażenie grzybicze jamy ustnej, zawiesina do nebulizacji
Leksykon substancji czynnych
Propyfenazon – Przedawkowanie

Propyfenazon, obecny w preparatach złożonych takich jak Cefalgin Migraplus i Saridon (150 mg propyfenazonu, 250 mg paracetamolu, 50 mg kofeiny na tabletkę), charakteryzuje się nie do końca poznanymi objawami przedawkowania, co wymaga leczenia objawowego dostosowanego do klinicznych manifestacji. Kluczowym zagrożeniem jest toksyczność paracetamolu, której wczesne objawy (nudności, wymioty, potliwość, senność, osłabienie) pojawiają się w ciągu kilku do kilkunastu godzin, a późniejsze (24-48h) obejmują uszkodzenie wątroby, żółtaczkę, hipokaliemię i kwasicę metaboliczną. Dawka toksyczna paracetamolu wynosi ≥ 5 g (≥ 20 tabletek), co wymaga natychmiastowej interwencji: indukcji wymiotów do 1 godziny od zażycia, podania 60-100 g węgla aktywowanego oraz leczenia odtrutkami (minimum 2,5 g metioniny, acetylocysteina), najlepiej w warunkach oddziału intensywnej terapii.
acetylocysteina, arytmia serca, barbiturat, diazepam, drgawki toniczno-kloniczne, funkcja wątroby, hepatotoksyczność paracetamolu, hipokaliemia, indukcja wymiotów, kofeina, kwasica metaboliczna, kwasica mleczanowa, leczenie objawowe, lek przeciwbólowy, metionina, oddział intensywnej terapii, paracetamol, płukanie żołądka, podrażnienie błony śluzowej, propyfenazon, stężenie paracetamolu we krwi, tlenek glinu, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, zatrucie kofeiną, zatrucie propyfenazonem, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Aceflucil 600 mg

Acetylocysteina, substancja czynna leku Aceflucil, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Reakcje nadwrażliwości występują niezbyt często, natomiast wstrząs anafilaktyczny i reakcje anafilaktyczne są bardzo rzadkie, ale stanowią zagrożenie życia. Objawy neurologiczne, takie jak ból głowy i szumy uszne, pojawiają się niezbyt często i zwykle mają charakter przejściowy. Tachykardia i niedociśnienie tętnicze również występują niezbyt często, co wymaga monitorowania u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi. Bardzo rzadko obserwuje się krwotoki, co może być związane z wpływem acetylocysteiny na agregację płytek krwi. Duszność i skurcz oskrzeli występują rzadko, zwłaszcza u pacjentów z astmą oskrzelową.
acetylocysteina, agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, działanie niepożądane leku, gorączka, krwotok, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, omdlenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, szumy uszne, tachykardia, tinnitus, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wykwit skórny, wymioty, wysypka, zapalenie jamy ustnej, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Przedawkowanie – Febrisan (750 mg + 60 mg + 10 mg)/5 g

Febrisan zawiera trzy substancje czynne: paracetamol (750 mg), kwas askorbinowy (60 mg) oraz fenylefryny chlorowodorek (10 mg), których przedawkowanie może prowadzić do poważnych, potencjalnie zagrażających życiu objawów. Największe ryzyko niesie paracetamol, którego jednorazowa dawka ≥ 150 mg/kg masy ciała lub ≥ 5 g może wywołać wielofazowe zatrucie z wczesnymi objawami (nudności, wymioty, nadmierne pocenie, senność) ustępującymi czasowo, a następnie rozwijającą się hepatotoksycznością, żółtaczką, ostrym zapaleniem trzustki oraz powikłaniami takimi jak ostra niewydolność wątroby i nerek, encefalopatia, krwotoki, hipoglikemia, obrzęk mózgu, śpiączka i zgon. Fenylefryna może powodować objawy adrenergiczne (drżenie, tachykardia, nadciśnienie) oraz reakcje paradoksalne (senność, niedociśnienie, zapaść krążeniowa), natomiast toksyczność kwasu askorbinowego ujawnia się głównie po długotrwałym stosowaniu dużych dawek, manifestując się kwasicą metaboliczną, oksalurią, kamicą nerkową i zaburzeniami hematologicznymi.
Postępowanie w przypadku przedawkowania Febrisanu powinno koncentrować się przede wszystkim na toksyczności paracetamolu. Przy jednorazowym spożyciu ≥ 5 g paracetamolu i czasie od zażycia ≤ 1 godziny wskazane jest sprowokowanie wymiotów oraz podanie doustne 60-100 g węgla aktywnego. Kluczowe jest oznaczenie stężenia paracetamolu w surowicy w celu oceny ciężkości zatrucia i decyzji o wdrożeniu leczenia odtrutkami – metioniną (2,5 g) oraz acetylocysteiną, które są skuteczne zwłaszcza w ciągu pierwszych 10-12 godzin od zatrucia, z możliwą skutecznością do 24 godzin. Leczenie powinno odbywać się na oddziale intensywnej terapii z monitorowaniem funkcji wątroby, nerek i układu krążenia. W przypadku fenylefryny zaleca się płukanie żołądka oraz monitorowanie funkcji życiowych i wsparcie oddechowo-krążeniowe w ciężkich zatruciach. Ze względu na wieloskładnikowy charakter preparatu, konieczne jest uwzględnienie potencjalnych interakcji i objawów ze strony wszystkich substancji czynnych.
acetylocysteina, depresja oddechowa, encefalopatia, fenylefryna, hepatotoksyczność, hipoglikemia, kamica nerkowa, kwas askorbowy, kwasica metaboliczna, metionina, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, obrzęk mózgu, oksaluria, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, ostre zapalenie trzustki, paracetamol, skurcze nadkomorowe, szkorbut, tachykardia, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, zaburzenia czynności serca, zapaść krążeniowa, żółtaczka
Leksykon leków
Przedawkowanie – Mucofortin 600 mg

Przedawkowanie acetylocysteiny zawartej w preparacie Mucofortin 600 mg jest rzadkością w praktyce klinicznej, a dotychczasowe dane wskazują na wysoki profil bezpieczeństwa nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane. Badania kliniczne wykazały, że podawanie acetylocysteiny w dawce do 11,6 g/dobę przez 3 miesiące nie powodowało ciężkich działań niepożądanych, a dawki do 500 mg/kg masy ciała były dobrze tolerowane bez objawów toksyczności. W przypadku przedawkowania mogą pojawić się objawy żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka, jednak brak jest precyzyjnych danych dotyczących dawki wywołującej te dolegliwości.
acetylocysteina, antidotum, biegunka, działanie niepożądane, leczenie objawowe, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwwymiotny, Mucofortin, nudności, objawy żołądkowo-jelitowe, odwodnienie, powikłanie, przedawkowanie leku, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zatrucie
Leksykon leków
Działania niepożądane – ACC Optima Active 600 mg

Acetylocysteina, substancja czynna leku ACC Optima Active 600 mg, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Reakcje nadwrażliwości immunologicznej występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), obejmując obrzęk naczynioruchowy, świąd, pokrzywkę i wysypkę, natomiast wstrząs anafilaktyczny i reakcje anafilaktyczne zdarzają się bardzo rzadko (<1/10 000). W zakresie układu nerwowego niezbyt często obserwuje się ból głowy, a rzadko szumy uszne. Zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak tachykardia i niedociśnienie tętnicze, występują rzadko, a bardzo rzadko notuje się krwotoki, które mogą być związane ze zmniejszoną agregacją płytek krwi, potwierdzoną w badaniach laboratoryjnych, choć jej kliniczne znaczenie pozostaje niejasne. W obrębie układu oddechowego rzadko pojawiają się skurcz oskrzeli i duszność, a do najczęstszych działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego należą wymioty, biegunka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, ból brzucha, nudności i niestrawność (częstość niezbyt często).
acetylocysteina, agregacja płytek krwi, biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, gorączka, krwotok, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skurcz oskrzeli, szumy uszne, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluimucil forte 600 mg

Acetylocysteina, substancja czynna leku Fluimucil Forte, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. W badaniach toksyczności ostrej, LD50 dla myszy po podaniu doustnym wyniosła 8 g/kg masy ciała, a u szczurów przekroczyła 10 g/kg, co wskazuje na niską toksyczność ostrą. W badaniach toksyczności przewlekłej, doustne podawanie acetylocysteiny w dawkach 1 g/kg/dobę przez 12 tygodni u szczurów oraz 300 mg/kg/dobę przez rok u psów nie wykazało objawów toksyczności. Ponadto, acetylocysteina nie wykazuje działania genotoksycznego ani mutagennego w testach in vitro i in vivo, co potwierdza jej bezpieczeństwo na poziomie genetycznym.
acetylocysteina, badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie toksyczne, Fluimucil Forte, genotoksyczność, in vitro, in vivo, LD50, objawy toksyczności, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, tolerancja leku, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na reprodukcję, zaburzenia płodności, zdolność rozrodcza
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mucofortin

Acetylocysteina w dawce 600 mg (Mucofortin) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z astmą oskrzelową ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli, co wymaga ścisłej kontroli i natychmiastowego przerwania terapii w przypadku wystąpienia objawów. U osób starszych oraz z niewydolnością oddechową wskazane jest wspomaganie odkrztuszania poprzez fizjoterapię oddechową, np. drenaż ułożeniowy. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 2 lat z powodu ryzyka niedrożności dróg oddechowych oraz u osób poniżej 18 roku życia ze względu na wysoką dawkę substancji czynnej. Pacjenci z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy powinni stosować lek ostrożnie, unikając jednoczesnego stosowania innych leków drażniących błonę śluzową przewodu pokarmowego.
acetylocysteina, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, drenaż ułożeniowy, działanie mukolityczne, fenyloketonuria, fizjoterapia oddechowa, histamina, lek mukolityczny, niedrożność dróg oddechowych, nietolerancja fruktozy, nietolerancja histaminy, niewydolność oddechowa, odkrztuszanie wydzieliny, reakcja niepożądana skórna, skurcz oskrzeli, tabletka musująca, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Skład i postać leku – MUCOATAC 600 mg

MUCOATAC 600 mg to tabletki musujące zawierające 600 mg acetylocysteiny jako substancji czynnej, przeznaczone do rozpuszczenia w wodzie przed podaniem doustnym. Każda tabletka ma postać białej, okrągłej, płaskiej tabletki o średnicy 25 mm. Substancje pomocnicze obejmują kwas cytrynowy, maltodekstrynę, sodu wodorowęglan (odpowiedzialny za efekt musujący), leucynę, aromat pomarańczowy oraz sacharynę sodową (E 954). Istotne jest, że jedna tabletka zawiera 194,58 mg sodu, co stanowi około 9,7% maksymalnej dziennej dawki sodu zalecanej przez WHO dla dorosłych, a aromat pomarańczowy zawiera siarczyny w stężeniu poniżej 10 ppm, co może mieć znaczenie u pacjentów z nadwrażliwością na te związki. Po rozpuszczeniu tabletki w wodzie powstaje roztwór doustny, którego nie należy mieszać z innymi lekami ze względu na ryzyko niezgodności farmaceutycznych.
acetylocysteina, aromat pomarańczowy, butylohydroksyanizol, kwas askorbowy, kwas cytrynowy, leucyna, maltodekstryna, MUCOATAC, niezgodność farmaceutyczna, sacharyna sodowa, siarczyny, substancja pochłaniająca wilgoć, tabletka musująca, wodorowęglan sodu, żel krzemionkowy