acetylocysteina
Acetylocysteina (N-acetylocysteina, NAC) to pochodna aminokwasu cysteiny, wykazująca właściwości mukolityczne i antyoksydacyjne. Jako lek mukolityczny rozrzedza wydzielinę oskrzelową poprzez rozrywanie mostków disiarczkowych w mucynie, co ułatwia odkrztuszanie i poprawia drożność dróg oddechowych.
W praktyce klinicznej acetylocysteina znajduje zastosowanie w leczeniu ostrych i przewlekłych chorób układu oddechowego przebiegających z nadmiernym wytwarzaniem gęstej i lepkiej wydzieliny, takich jak przewlekła obturacyjna choroba płuc, zapalenie oskrzeli, mukowiscydoza czy rozstrzenie oskrzeli. Dostępna jest w różnych postaciach: doustnej, inhalacyjnej oraz dożylnej.
Szczególnie istotne zastosowanie acetylocysteiny to leczenie zatrucia paracetamolem, gdzie podawana dożylnie uzupełnia zapasy glutationu w wątrobie, neutralizując toksyczne metabolity paracetamolu. Stanowi to ratującą życie interwencję przy przedawkowaniu tego popularnego leku przeciwbólowego.
Do działań niepożądanych acetylocysteiny należą: nudności, wymioty, reakcje nadwrażliwości, a podczas szybkiego podania dożylnego – reakcje anafilaktoidalne. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną chorobą wrzodową oraz wymaga ostrożności u osób z astmą oskrzelową ze względu na możliwość wywołania skurczu oskrzeli.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – ACC optima 600 mg
ACC optima jest dostępny w formie tabletek musujących o dawce 600 mg acetylocysteiny (Acetylcysteinum) na tabletkę. Tabletki mają postać białych, okrągłych tabletek z linią dzielącą, które przed podaniem należy rozpuścić w wodzie. Substancje pomocnicze obejmują m.in. kwas cytrynowy bezwodny, sodu wodorowęglan, mannitol, laktozę (70 mg/tabletkę), kwas askorbinowy, sacharynę sodową, sodu cytrynian oraz aromat jeżynowy zawierający glukozę, glikol propylenowy, mannitol i sorbitol (0,12 mg/tabletkę). Każda tabletka zawiera również 139 mg sodu, co jest istotne w kontekście pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi lub chorobami układu krążenia.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – ACC 200 mg
Acetylocysteina wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa nawet przy dawkach znacznie przekraczających standardowe zalecenia terapeutyczne. Badania kliniczne potwierdzają dobrą tolerancję substancji przy dawkach do 11,6 g/dobę przez 3 miesiące oraz do 500 mg/kg masy ciała, bez występowania ciężkich działań niepożądanych. Mimo to, przedawkowanie może wywołać objawy niepożądane, głównie ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, które wymagają leczenia objawowego, w tym nawodnienia i kontroli elektrolitów. Nie istnieje swoista odtrutka na acetylocysteinę, dlatego postępowanie powinno być ukierunkowane na łagodzenie symptomów.
acetylocysteina, biegunka, charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie terapeutyczne, dolegliwości przewodu pokarmowego, drożność dróg oddechowych, działania niepożądane, kontrola elektrolitów, leczenie objawowe, nadmierne dawkowanie, nadmierne wydzielanie, nudności, objawy niepożądane, objawy zatrucia, postępowanie medyczne, postępowanie terapeutyczne, przedawkowanie acetylocysteiny, swoista odtrutka, tabletki musujące, tolerancja acetylocysteiny, wymioty, zatrucie doustne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tussicom 200 200 mg/5 g
Lek Tussicom, zawierający N-acetylo-L-cysteinę w dawkach 200 mg, 400 mg oraz 600 mg na 5 g proszku, należy do grupy mukolityków (kod ATC: R05CB01) i jest stosowany w terapii schorzeń układu oddechowego charakteryzujących się nadmierną produkcją gęstej wydzieliny. Mechanizm działania opiera się na rozrywaniu mostków dwusiarczkowych w śluzie oskrzelowym, co prowadzi do zmniejszenia lepkości wydzieliny i ułatwia jej wykrztuszanie. W efekcie dochodzi do poprawy drożności dróg oddechowych oraz funkcji oddechowych, a także łagodzenia męczącego kaszlu.
acetylocysteina, cysteina, drogi oskrzelowe, drożność oskrzeli, drzewo oskrzelowe, działanie mukolityczne, komponenta zapalna, lek mukolityczny, lek wykrztuśny, mostek dwusiarczkowy, proces zapalny, układ oddechowy, właściwości przeciwutleniające, wolne rodniki, wydzielina dróg oddechowych, wykrztuszanie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tussicom 400 400 mg/5 g
Acetylocysteina, substancja czynna leku Tussicom 400, charakteryzuje się wysokim profilem bezpieczeństwa nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane wartości terapeutyczne. Badania kliniczne wykazały tolerancję dawek dobowych sięgających 11,6 g przez okres trzech miesięcy oraz doustnych dawek do 500 mg/kg masy ciała bez objawów zatrucia. Przedawkowanie może jednak wywołać objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, które wymagają leczenia objawowego, nawodnienia oraz monitorowania elektrolitów. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami odruchu kaszlowego, gdyż bardzo duże dawki acetylocysteiny mogą prowadzić do nadmiernego upłynnienia śluzowo-ropnych wydzielin w drogach oddechowych, co utrudnia ich samoistne oczyszczanie.
acetylocysteina, biegunka, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, działanie niepożądane, leczenie objawowe, niedrożność dróg oddechowych, nudności, objaw niepożądany, oczyszczanie dróg oddechowych, odruch kaszlowy, odsysanie wydzieliny z oskrzeli, odwodnienie, osłabiony odruch kaszlu, postępowanie medyczne, przewód pokarmowy, wymioty, zaburzenie oddychania, zaleganie wydzieliny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tussicom 200 200 mg/5 g
Dane przedkliniczne dotyczące N-acetylo-L-cysteiny, będącej składnikiem aktywnym leków Tussicom 200, 400 i 600 mg, nie wykazały potencjalnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Konwencjonalne badania farmakologiczne obejmujące ocenę wpływu na funkcje życiowe i układy narządowe nie ujawniły niepokojących sygnałów bezpieczeństwa. Badania toksykologiczne, w tym ocena toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, potwierdziły dobry profil bezpieczeństwa substancji czynnej w dawkach 200 mg, 400 mg oraz 600 mg.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tussicom 200 200 mg/5 g
Produkt leczniczy Tussicom zawierający N-acetylo-L-cysteinę jest dostępny w dawkach 200 mg, 400 mg oraz 600 mg w formie proszku do sporządzania roztworu. Dawkowanie jest uzależnione od wieku pacjenta oraz wskazań terapeutycznych, z modyfikacjami dla pacjentów z mukowiscydozą. Dorośli i dzieci powyżej 14 lat przyjmują maksymalnie 600 mg na dobę (Tussicom 600), dzieci 6-14 lat do 400 mg (Tussicom 400), a dzieci 2-6 lat do 300 mg (Tussicom 200 + pół saszetki). W mukowiscydozie dzieci powyżej 6 lat mogą otrzymywać do 600 mg na dobę, a dzieci 2-6 lat do 400 mg na dobę. Preparat należy rozpuścić w około 200 ml wody i spożyć natychmiast po przygotowaniu, aby zachować stabilność i skuteczność leku.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – ACC 200 mg
ACC 200 mg to preparat zawierający 200 mg acetylocysteiny w formie tabletek musujących, które po rozpuszczeniu w co najmniej 50 ml wody tworzą przezroczysty roztwór do podania doustnego. Substancja czynna jest pochodną cysteiny, a skład preparatu obejmuje m.in. kwas cytrynowy, wodorowęglan sodu i kwas askorbinowy, które odpowiadają za musowanie, stabilizację i regulację pH. Ważne jest zwrócenie uwagi na obecność substancji pomocniczych o potencjalnym znaczeniu klinicznym, takich jak laktoza (70 mg/tabletkę), sód (98,9 mg/tabletkę), sorbitol (0,06 mg/tabletkę), glukoza i mannitol, co ma istotne implikacje dla pacjentów z nietolerancją laktozy, na diecie niskosodowej, z nietolerancją fruktozy lub cukrzycą.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aminoplasmal Hepa 10%
Aminoplasmal Hepa – 10% to roztwór do infuzji przeznaczony do żywienia pozajelitowego pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, encefalopatią wątrobową umiarkowaną do ciężkiej, ostrą oraz podostrą niewydolnością wątroby. Preparat jest wskazany dla dorosłych, młodzieży (12-18 lat) oraz dzieci powyżej 2 lat, z wyłączeniem dzieci poniżej 2 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa. Specjalny skład aminokwasowy charakteryzuje się zwiększoną zawartością aminokwasów rozgałęzionych (leucyna 13,6 g/l, izoleucyna 8,8 g/l, walina 10,6 g/l) oraz zmniejszoną zawartością aminokwasów aromatycznych (fenyloalanina 1,6 g/l, tryptofan 1,5 g/l), co ma na celu odciążenie wątroby i ograniczenie ryzyka encefalopatii. Preparat zawiera także argininę (8,8 g/l) i ornitynę (1,66 g/l), wspomagające cykl mocznikowy i eliminację amoniaku.
acetylocysteina, alanina, aminokwas aromatyczny, aminokwas rozgałęziony, amoniak, arginina, asparagina, cykl mocznikowy, emulsja tłuszczowa, encefalopatia wątrobowa, fenyloalanina, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, lizyna, metionina, niewydolność wątroby, ornityna, osmolarność, ostra niewydolność wątroby, podostra niewydolność wątroby, prolina, seryna, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, zaburzenie czynności wątroby, zespół neurologiczno-psychiatryczny, żyła centralna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – ACC mini
Stosowanie acetylocysteiny, zwłaszcza w formie ACC mini, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z astmą oskrzelową, chorobą wrzodową, niewydolnością oddechową oraz u osób w podeszłym wieku. U dzieci poniżej 2 lat istnieje zwiększone ryzyko obturacji dróg oddechowych, co wymaga dokładnej oceny korzyści i ryzyka. W początkowej fazie terapii może dojść do upłynnienia wydzieliny śluzowej i zwiększenia jej objętości, co u pacjentów z ograniczoną zdolnością odkrztuszania wymaga zastosowania dodatkowych metod, takich jak drenaż ułożeniowy lub odsysanie. Zaleca się zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu między podaniem acetylocysteiny a doustnymi antybiotykami, aby nie obniżać skuteczności antybiotykoterapii.
acetylocysteina, antybiotyk doustny, antybiotykoterapia, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, cukrzyca, drenaż ułożeniowy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja histaminy, niewydolność oddechowa, obturacja dróg oddechowych, reakcja skórna, upłynnienie wydzieliny śluzowej, wymiennik węglowodanowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pediaven NN1 –
Pediaven NN1 to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym, zawierający aminokwasy, glukozę oraz elektrolity, dostępny w dwukomorowych workach. Po zmieszaniu komór otrzymuje się roztwór o osmolarności około 715 mOsm/l i pH w zakresie 4,8–5,5, bezbarwny do lekko żółtawego, wolny od cząstek stałych. W 1000 ml roztworu znajduje się 100 g glukozy, 15 g aminokwasów (azot całkowity 2,14 g), 460 kcal energii całkowitej (w tym 400 kcal energii pozabiałkowej), a także elektrolity: wapń 9,4 mmol, sód 4,5 mmol, magnez 2,1 mmol, chlorki 5 mmol oraz mikroelementy (chrom, miedź, fluor, jod, mangan, selen, cynk) w mikroilościach. Skład aminokwasowy obejmuje m.in. alaninę, argininę, kwas asparaginowy, acetylocysteinę, kwas glutaminowy, glicynę, histydynę, izoleucynę, leucynę i lizynę.
acetylocysteina, aminokwas, azot całkowity, charakterystyka produktu leczniczego, elektrolit, energia całkowita, energia pozabiałkowa, izoleucyna, karmienie piersią, kwas glutaminowy, leucyna, osmolarność roztworu, pierwiastek śladowy, roztwór do infuzji, wartość odżywcza, worek dwukomorowy, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Acetylcysteine Sandoz 100 mg/ml
Acetylcysteine Sandoz, roztwór do infuzji o stężeniu 100 mg/ml, jest wskazany wyłącznie w leczeniu zatrucia paracetamolem. Jako prekursor glutationu, acetylocysteina neutralizuje toksyczny metabolit paracetamolu (NAPQI), zapobiegając uszkodzeniu hepatocytów. Preparat dostępny jest w ampułkach 3 ml zawierających 300 mg substancji czynnej oraz około 49 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi. Podawanie dożylne wymaga hospitalizacji i ścisłego nadzoru medycznego, a dawkowanie opiera się na masie ciała, czasie od przedawkowania oraz stężeniu paracetamolu w surowicy zgodnie z nomogramem Rumacka-Matthew’a.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Budixon Neb 0,5 mg/ml
Budixon Neb to zawiesina do nebulizacji zawierająca budezonid w stężeniach 0,25 mg/ml lub 0,5 mg/ml, z dawkami 0,50 mg lub 1 mg w 2 ml zawiesiny. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od stanu klinicznego pacjenta i wskazań terapeutycznych. U dorosłych dawka dobowa wynosi od 1 mg do 2 mg, a u dzieci od 6. miesiąca życia od 0,25 mg do 0,5 mg, z możliwością zwiększenia do 1 mg u dzieci przyjmujących doustne glikokortykosteroidy. W przypadku zaostrzeń dawkę można zwiększyć powyżej 1 mg, stosując podawanie dwukrotne na dobę. W leczeniu zespołu krupu u niemowląt i dzieci standardowa dawka wynosi 2 mg budezonidu, podawana jednorazowo lub podzielona na dwie dawki po 1 mg co 30 minut, powtarzana co 12 godzin do 36 godzin lub do poprawy stanu klinicznego. W POChP zalecane dawki to 1-2 mg na dobę, podzielone na dwie dawki co 12 godzin.
acetylocysteina, astma oskrzelowa, bromek ipratropiowy, budezonid, fenoterolu, glikokortykosteroid, kromoglikan sodowy, lek rozszerzający oskrzela, marskość wątroby, maska twarzowa, nebulizator ultradźwiękowy, niewydolność nerek, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, roztwór chlorku sodu, salbutamol, terbutalina, zakażenie grzybicze, zawiesina do nebulizacji, zespół krupu, zestaw do nebulizacji - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – ACC 200 mg
Acetylocysteina w dawce 200 mg (ACC 200 mg) jest lekiem mukolitycznym, którego stosowanie w ciąży i laktacji wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka przez lekarza. Dostępne dane kliniczne są niewystarczające do jednoznacznej oceny bezpieczeństwa, jednak badania na modelach zwierzęcych nie wykazały szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy. Lekarz powinien rozważyć stan kliniczny pacjentki oraz nasilenie objawów przed zaleceniem terapii, stosując najniższą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas. W przypadku karmienia piersią brak jest danych dotyczących przenikania acetylocysteiny do mleka kobiecego, co wymaga rozważenia ewentualnego czasowego przerwania karmienia podczas terapii.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tussicom 600 600 mg/5 g
N-acetylo-L-cysteina, substancja czynna leku Tussicom, jest mukolitykiem z grupy leków wykrztuśnych (kod ATC: R05CB01), pochodną L-cysteiny. Jej podstawowy mechanizm działania polega na rozrywaniu mostków dwusiarczkowych w śluzie oskrzelowym, co prowadzi do zmniejszenia lepkości wydzieliny i ułatwia jej odkrztuszanie. Ponadto, acetylocysteina wykazuje działanie przeciwutleniające poprzez neutralizację wolnych rodników, co jest istotne w redukcji stresu oksydacyjnego w stanach zapalnych dróg oddechowych. Produkt dostępny jest w trzech dawkach: 200 mg/5 g, 400 mg/5 g oraz 600 mg/5 g proszku do sporządzania roztworu, różniących się smakiem i barwą, co pozwala na indywidualizację terapii w zależności od nasilenia objawów.
acetylocysteina, drogi oskrzelowe, dysfagia, działanie antyoksydacyjne, działanie mukolityczne, działanie przeciwutleniające, lek mukolityczny, lek wykrztuśny, mostki dwusiarczkowe, oczyszczanie dróg oddechowych, odruch kaszlowy, opór w drogach oddechowych, przewlekła choroba układu oddechowego, sacharoza, stres oksydacyjny, wolne rodniki, wydzielina dróg oddechowych, wydzielina oskrzelowa, zaburzenie wydzielania śluzu, zapalenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – ACC Optima Active 600 mg
Przedawkowanie acetylocysteiny, substancji czynnej leku ACC Optima Active, jest rzadko spotykane i charakteryzuje się wysokim marginesem bezpieczeństwa. Badania kliniczne wykazały, że doustne podawanie acetylocysteiny w dawkach do 11,6 g/dobę przez 3 miesiące oraz do 500 mg/kg masy ciała jest dobrze tolerowane bez ciężkich działań niepożądanych. Dożylne podawanie w dawkach do 30 g/dobę, stosowane w leczeniu zatrucia paracetamolem, również potwierdza niską toksyczność substancji. Mimo to, przedawkowanie może wywołać objawy głównie ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka oraz u niemowląt nadmierne wydzielanie śluzu w drogach oddechowych, co wiąże się z mukolitycznym działaniem leku.
ACC Optima Active, acetylocysteina, dawka terapeutyczna, drogi oddechowe, działanie niepożądane, leczenie objawowe, margines bezpieczeństwa, nadmierne wydzielanie wydzieliny, objaw kliniczny, objaw zatrucia, objawy żołądkowo-jelitowe, postępowanie terapeutyczne, procedura detoksykacyjna, produkcja śluzu, układ pokarmowy, właściwości mukolityczne, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zatrucie paracetamolem - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fluimucil Muko Junior 100 mg
Fluimucil Muko Junior zawiera acetylocysteinę w dawce 100 mg na saszetkę, wykazującą silne działanie mukolityczne poprzez depolimeryzację kompleksów mukoproteinowych i kwasów nukleinowych, co prowadzi do upłynnienia gęstej, lepkiej wydzieliny śluzowo-ropnej i poprawy klirensu śluzowo-rzęskowego. Ponadto, acetylocysteina posiada właściwości antyoksydacyjne dzięki wolnej grupie tiolowej (-SH), która neutralizuje wolne rodniki i chroni α1-antytrypsynę przed inaktywacją przez kwas podchlorawy (HClO). Wewnątrzkomórkowo ulega dezacetylacji do L-cysteiny, będącej prekursorem glutationu (GSH), kluczowego antyoksydanta chroniącego komórki przed uszkodzeniami cytotoksycznymi, w tym związanymi z zatruciem paracetamolem.
acetylocysteina, alfa1-antytrypsyna, działanie antyoksydacyjne, działanie mukolityczne, elastaza w plwocinie, Fluimucil, glutation, klirens śluzowo-rzęskowy, kompleksy mukoproteinowe, kwas podchlorawy, L-cysteina, lek mukolityczny, mieloperoksydaza, mukowiscydoza, natężona pojemność życiowa, parametry spirometryczne, przewlekła obturacyjna choroba płuc, pułapka powietrzna, samoistne włóknienie płuc, wydzielina śluzowo-ropna, zdolność dyfuzyjna płuc - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Aminoplasmal Paed 10% –
Aminoplasmal Paed 10% to roztwór do infuzji zawierający 10 g aminokwasów oraz 1,52 g azotu w 100 ml, o wartości energetycznej 1700 kJ/l (406 kcal/l), osmolarności teoretycznej 790 mOsm/l i pH około 6,1. Preparat zawiera pełen zestaw aminokwasów egzogennych i endogennych, dostosowany do potrzeb metabolicznych pacjentów pediatrycznych i jest stosowany w żywieniu pozajelitowym pod ścisłym nadzorem medycznym w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych. Ze względu na brak substancji psychoaktywnych oraz specyfikę podawania (dożylnie, w warunkach klinicznych), nie wymaga się ostrzeżeń dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co jest zgodne z zapisem „Nie dotyczy” w sekcji 4.7 ChPL.
W praktyce klinicznej lekarz powinien uwzględnić wpływ ogólnego stanu klinicznego pacjenta oraz obecność dostępu naczyniowego i systemu infuzyjnego na codzienne funkcjonowanie, mimo braku bezpośredniego wpływu preparatu na funkcje poznawcze czy motoryczne. Dokumentacja medyczna powinna zawierać szczegółowy plan żywienia pozajelitowego, parametry infuzji (szybkość, objętość) oraz monitorowane wartości biochemiczne, które pozwalają ocenić efektywność i bezpieczeństwo terapii. Wskazane jest także omówienie z opiekunami pacjenta całościowego wpływu terapii na codzienne życie, w tym harmonogramu wizyt kontrolnych i konieczności monitorowania parametrów metabolicznych.
acetylocysteina, acetylotyrozyna, aminokwas, aminokwasy egzogenne i endogenne, aminokwasy rozgałęzione, aminokwasy siarkowe, Aminoplasmal Paed, dostęp naczyniowy, osmolarność teoretyczna, parametry biochemiczne, roztwór do infuzji, stężenie aminokwasów, tauryna, wartość energetyczna, zawartość azotu, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Coldrex MaxGrip C –
Przedawkowanie leku Coldrex MaxGrip C, zawierającego paracetamol (500 mg), kofeinę (25 mg), chlorowodorek fenylefryny (5 mg), wodzian terpinu (20 mg) oraz kwas askorbowy (30 mg), stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, głównie z powodu hepatotoksyczności paracetamolu. Dawka toksyczna paracetamolu wynosi ≥ 5 g jednorazowo, co może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia wątroby, a w konsekwencji do konieczności przeszczepu lub zgonu. Wczesne objawy zatrucia (nudności, wymioty, potliwość, senność, osłabienie) pojawiają się w ciągu kilku do kilkunastu godzin, a następnie mogą ustąpić, mimo rozwijającego się uszkodzenia wątroby manifestującego się bólem w nadbrzuszu, nawracającymi nudnościami i żółtaczką. Postępowanie obejmuje natychmiastową hospitalizację, wywołanie wymiotów (jeśli od spożycia nie minęła godzina), podanie 60-100 g węgla aktywowanego, oznaczenie poziomu paracetamolu we krwi oraz podanie co najmniej 2,5 g metioniny i kontynuację terapii acetylocysteiną lub metioniną, najlepiej w ciągu pierwszych 10-12 godzin od zatrucia.
acetylocysteina, biegunka osmotyczna, bradykardia, chlorowodorek fenylefryny, dyskomfort w jamie brzusznej, fentolamina, hepatotoksyczność, kwas askorbowy, metionina, nadciśnienie, niepokój ruchowy, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, przedawkowanie paracetamolu, przeszczep narządu, receptory alfa-adrenergiczne, splątanie, tachykardia, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, wodzian terpinu, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Paracetamol Forte Apteo Med 40 mg/ml
Przedawkowanie paracetamolu stanowi poważne zagrożenie kliniczne, prowadzące do hepatotoksyczności, niewydolności wątroby, a w konsekwencji do ostrej niewydolności nerek i śpiączki wątrobowej. Objawy zatrucia rozwijają się w trzech fazach: I (12-14 h) – niespecyficzne symptomy jak nudności, wymioty, senność; II (24-48 h) – pozorna poprawa z objawami uszkodzenia wątroby (hepatomegalia, wzrost aminotransferaz, bilirubiny, wydłużony czas protrombinowy, skąpomocz); III (>48 h) – żółtaczka, maksymalny wzrost enzymów wątrobowych, zaburzenia krzepnięcia, hipoglikemia, śpiączka wątrobowa i możliwe zaburzenia rytmu serca. Hepatotoksyczność u dorosłych występuje po dawce 10-15 g (150-250 mg/kg mc.), dawki ≥20-25 g są potencjalnie śmiertelne. U dzieci ciężkie zatrucie może pojawić się już po 200 mg/kg mc.
acetylocysteina, aminotransferaza, bilirubina, czas protrombinowy, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, hepatomegalia, hepatotoksyczność, hipoglikemia, martwica hepatocytów, metionina, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, paracetamol, skąpomocz, sonda dwunastnicza, śpiączka wątrobowa, stężenie w osoczu, węgiel aktywny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie rytmu serca, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tussicom 200 200 mg/5 g
Tussicom to lek mukolityczny zawierający N-acetylo-L-cysteinę w dawkach 200 mg, 400 mg oraz 600 mg na 5 g proszku do sporządzania roztworu, stosowany w leczeniu chorób układu oddechowego z nadmiernym wydzielaniem gęstej, lepkiej wydzieliny oskrzelowej. Wskazania obejmują ostre i przewlekłe zapalenia oskrzeli, rozstrzenie oskrzeli, POChP z zaleganiem wydzieliny oraz mukowiscydozę, gdzie acetylocysteina ułatwia rozrzedzenie i usuwanie śluzu, poprawiając drożność dróg oddechowych i ułatwiając odkrztuszanie. Preparat dostępny jest w trzech wariantach smakowych i kolorystycznych, co może wpływać na akceptację terapii przez pacjentów.
acetylocysteina, choroby dróg oddechowych, choroby układu oddechowego, funkcja płuc, infekcja dróg oddechowych, mukolityk, mukowiscydoza, nawracająca infekcja, POChP, profil bezpieczeństwa leku, rozstrzenie oskrzeli, substancja czynna, terapia mukolityczna, terapia przewlekła, wydzielanie śluzu, wydzielina oskrzelowa, zapalenie oskrzeli - Leksykon leków
Skład i postać leku – Dicloberl 75 mg/3 ml 75 mg/3 ml
Produkt leczniczy Dicloberl 75 mg/3 ml to roztwór do wstrzykiwań zawierający 75 mg diklofenaku sodowego w 3 ml roztworu (25 mg/ml). Preparat charakteryzuje się pH w zakresie 8,0-9,0 i jest przezroczysty oraz bezbarwny. W składzie znajdują się substancje pomocnicze o potencjalnym znaczeniu klinicznym, takie jak 105 mg alkoholu benzylowego oraz 600 mg glikolu propylenowego na ampułkę 3 ml. Alkohol benzylowy pełni funkcję konserwantu i środka znieczulającego miejscowo, natomiast glikol propylenowy działa jako rozpuszczalnik i stabilizator roztworu. Dodatkowo preparat zawiera acetylocysteinę jako przeciwutleniacz, mannitol jako substancję wypełniającą i stabilizującą oraz roztwór sodu wodorotlenku do regulacji pH.
acetylocysteina, alkohol benzylowy, diklofenak sodowy, glikol propylenowy, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, przeciwutleniacz, regulacja pH, rozpuszczalnik, roztwór do wstrzykiwań, stabilizator roztworu, substancja czynna, substancja pomocnicza, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – ACC mini 100 mg
ACC mini to lek mukolityczny w formie tabletek musujących, zawierający 100 mg acetylocysteiny jako substancji czynnej, stosowany w celu ułatwienia odkrztuszania wydzieliny z dróg oddechowych. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze, takie jak laktoza (75 mg), sód (96 mg) oraz sorbitol (0,06 mg), które mogą mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancjami lub na diecie niskosodowej. Preparat zawiera także aromat jeżynowy z maltodekstryną, glikolem propylenowym (E 1520) i mannitolem (E 421), co należy uwzględnić u pacjentów z określonymi alergiami lub nietolerancjami. Tabletki musujące rozpuszcza się w około 200 ml wody, co zapewnia szybkie uwolnienie acetylocysteiny i wysoką biodostępność leku, a także poprawia komfort podania, zwłaszcza u pacjentów z trudnościami w połykaniu.
acetylocysteina, aromat jeżynowy, biodostępność, dieta niskosodowa, droga oddechowa, kwas askorbowy, kwas cytrynowy bezwodny, nietolerancja fruktozy, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, odkrztuszanie wydzieliny, sacharyna sodowa, sodu cytrynian dwuwodny, sodu wodorowęglan, środek mukolityczny, tabletka musująca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Apap przeziębienie (650 mg + 50 mg + 10 mg)/sasz.
Przedawkowanie leku Apap przeziębienie, zawierającego 650 mg paracetamolu, 50 mg kwasu askorbinowego oraz 10 mg chlorowodorku fenylefryny na saszetkę, niesie ryzyko poważnych powikłań, głównie hepatotoksyczności wywołanej paracetamolem oraz zaburzeń hemodynamicznych spowodowanych fenylefryną. Pierwsze objawy zatrucia pojawiają się w ciągu kilku do kilkunastu godzin i obejmują nudności, wymioty, nadmierną potliwość, senność i osłabienie. Po początkowej poprawie, około 24-72 godzin od przedawkowania dawki ≥ 5 g paracetamolu, rozwija się uszkodzenie wątroby manifestujące się bólem w nadbrzuszu, powrotem nudności i żółtaczką. Fenylefryna może wywołać tachykardię, nadciśnienie tętnicze, a w ciężkich przypadkach zapaść naczyniową i depresję oddechową.
acetylocysteina, depresja oddechowa, fenylefryna, hepatocyty, intensywna terapia, leki beta-adrenolityczne, metionina, nadciśnienie tętnicze, nudności, odtrutki, paracetamol, przedawkowanie fenylefryny, stężenie paracetamolu we krwi, tachykardia, toksyczność paracetamolu, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, wymioty, zapaść naczyniowa, zatrucie paracetamolem, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Apap Przeziębienie CAPS 500 mg + 6,1 mg
Przedawkowanie preparatu Apap Przeziębienie CAPS, zawierającego paracetamol (500 mg) oraz fenylefryny chlorowodorek (6,1 mg), stanowi poważne zagrożenie kliniczne, głównie ze względu na ryzyko hepatotoksyczności i zaburzeń układu sercowo-naczyniowego. Dawka toksyczna paracetamolu wynosi ≥ 5 g jednorazowo, co wymaga natychmiastowego wywołania wymiotów (jeśli od spożycia nie minęła godzina), podania 60-100 g węgla aktywowanego oraz oznaczenia stężenia paracetamolu w surowicy. Wczesne objawy zatrucia obejmują nudności, wymioty, potliwość, senność i osłabienie, natomiast późniejsze symptomy, takie jak rozpieranie w nadbrzuszu, nawrót nudności i żółtaczka, wskazują na rozwijające się uszkodzenie wątroby. Leczenie odtrutkami (metionina min. 2,5 g i/lub acetylocysteina) jest najskuteczniejsze w ciągu pierwszych 10-12 godzin od zatrucia, ale może być korzystne nawet po 24 godzinach.
acetylocysteina, bradykardia, dawka toksyczna, depresja oddechowa, fenylefryna, intensywna terapia, lek beta-adrenolityczny, metionina, nadciśnienie tętnicze, odtrutka, paracetamol, płukanie żołądka, stężenie paracetamolu, tachykardia, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywowany, wywoływanie wymiotów, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, zaburzenia widzenia, zapaść naczyniowa, zespół objawów toksycznych, żółtaczka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Muccosinal 600 mg
Muccosinal, zawierający 600 mg acetylocysteiny w formie tabletek musujących, należy do grupy leków mukolitycznych (kod ATC: R05CB01) stosowanych w terapii kaszlu i przeziębienia. Acetylocysteina, pochodna cysteiny, wykazuje podwójne działanie sekretolityczne i sekretomotoryczne poprzez rozszczepianie wiązań disiarczkowych w łańcuchach mukopolisacharydowych oraz depolimeryzację DNA w wydzielinie oskrzelowej. Mechanizm ten prowadzi do zmniejszenia lepkości i gęstości śluzu, co ułatwia jego odkrztuszanie i usuwanie z dróg oddechowych, szczególnie w stanach charakteryzujących się nadmierną produkcją gęstej wydzieliny.
acetylocysteina, cysteina, depolimeryzacja DNA, drogi oddechowe, działanie mukolityczne, działanie sekretolityczne, działanie sekretomotoryczne, lek mukolityczny, lepkość śluzu, mukopolisacharyd, nadmierna produkcja wydzieliny, odkrztuszanie, schorzenie, śluz oskrzelowy, tabletka musująca, układ oddechowy, wiązanie disiarczkowe, wydzielina oskrzelowa, zaburzenie odkrztuszania - Leksykon leków
Interakcje leku – Pulnozin o smaku limonki 750 mg
Karbocysteina, substancja czynna produktu Pulnozin o smaku limonki w dawce 750 mg w tabletkach do ssania, wykazuje działanie mukolityczne poprzez rozbicie mostków disiarczkowych w łańcuchach mukoprotein, co prowadzi do zmniejszenia lepkości wydzieliny oskrzelowej. W trakcie terapii karbocysteiną przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie leków przeciwkaszlowych (np. kodeina, dekstrometorfan) oraz leków zmniejszających wydzielanie śluzu oskrzelowego (np. atropina, ipratropium) ze względu na ryzyko zalegania wydzieliny i osłabienia efektu mukolitycznego. Interakcje te mają wysoki poziom ważności klinicznej. Ponadto, karbocysteina może potencjalnie zwiększać przenikanie antybiotyków (np. amoksycylina, azytromycyna) do dróg oddechowych, co może korzystnie wpływać na skuteczność leczenia zakażeń układu oddechowego.
acetylocysteina, azytromycyna, błona śluzowa, błona śluzowa przewodu pokarmowego, błona śluzowa żołądka, dekstrometorfan, działanie diuretyczne, działanie mukolityczne, ipratropium, karbocysteina, lek mukolityczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwkaszlowy, lepkość śluzu, mostek disiarczkowy, mukoproteina, niesteroidowy lek przeciwzapalny, odpowiedź immunologiczna, odruch kaszlowy, profil farmakoterapeutyczny, śluz oskrzelowy, substancja czynna, układ oddechowy, upłynnienie wydzieliny, właściwości farmakologiczne, wydzielina oskrzelowa, zaleganie wydzieliny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Muccosinal 600 mg
Muccosinal w dawce 600 mg acetylocysteiny w postaci tabletek musujących jest lekiem mukolitycznym stosowanym w leczeniu ostrych i przewlekłych schorzeń układu oddechowego charakteryzujących się nadmiernym wytwarzaniem gęstej, lepkiej wydzieliny śluzowej oraz utrudnionym odkrztuszaniem. Mechanizm działania polega na zmniejszeniu lepkości śluzu, co ułatwia jego usuwanie i poprawia drożność dróg oddechowych, zmniejszając nasilenie kaszlu produktywnego. Preparat jest wskazany u pacjentów dorosłych oraz młodzieży powyżej 14 roku życia, natomiast nie jest zalecany dla dzieci poniżej 14 lat ze względu na wysoką dawkę substancji czynnej. Tabletki musujące należy rozpuścić w wodzie przed podaniem.
acetylocysteina, drogi oddechowe, kaszel produktywny, lek mukolityczny, mukowiscydoza, nietolerancja fruktozy, nietolerancja laktozy, odkrztuszanie wydzieliny, ostra infekcja dróg oddechowych, przewlekła choroba układu oddechowego, przewlekłe zapalenie oskrzeli, przeziębienie, rozstrzenie oskrzeli, tabletka musująca, wydzielina śluzowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Paracetamol Filofarm 500 mg
Przedawkowanie paracetamolu, definiowane jako jednorazowe przyjęcie dawki ≥5 g, stanowi poważne zagrożenie dla życia z powodu ryzyka rozwoju ostrego uszkodzenia wątroby. Zatrucie przebiega dwufazowo: w fazie wczesnej (kilka-kilkanaście godzin po zażyciu) dominują niespecyficzne objawy takie jak nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność i ogólne osłabienie, które mogą ustąpić, dając fałszywe wrażenie poprawy. W fazie późnej (zwykle 24-72 godziny po ekspozycji) pojawiają się objawy wskazujące na uszkodzenie hepatocytów, w tym rozpieranie w nadbrzuszu oraz żółtaczka. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia paracetamolu w surowicy, które w korelacji z czasem od przyjęcia leku decyduje o intensywności terapii odtrutkowej.
acetylocysteina, dawka toksyczna, dysfunkcja wątroby, hospitalizacja, leczenie odtruwające, metionina, nadmierna potliwość, niewydolność wątroby, nudności, oddział intensywnej terapii, ogólne osłabienie, paracetamol, podwyższony poziom bilirubiny, rozpieranie w nadbrzuszu, stężenie paracetamolu we krwi, uszkodzenie hepatocytów, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wymioty, zatrucie paracetamolem, zażółcenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aminomel 12,5 E –
Preparaty Aminomel 10E i Aminomel 12,5E to roztwory L-aminokwasów z elektrolitami, przeznaczone do żywienia pozajelitowego, które dostarczają pełen profil aminokwasów egzogennych i endogennych w stężeniach odpowiednio 10 g/100 ml i 12,5 g/100 ml. Aminokwasy te są kluczowe dla syntezy białek ustrojowych, utrzymania homeostazy białkowej oraz ograniczenia katabolizmu w stanach niedożywienia lub zwiększonego zapotrzebowania metabolicznego. Preparaty zawierają także elektrolity (Na+ 69-87 mmol/l, K+ 45-56,25 mmol/l, Ca++ 5-6 mmol/l, Mg++ 5-6 mmol/l, Cl- 90-112,5 mmol/l, octany 74-92,5 mmol/l, L-jabłczany 22-28 mmol/l), które wspierają metabolizm aminokwasów i równowagę kwasowo-zasadową. Osmolarność roztworów wynosi 1145 mOsm/l dla Aminomel 10E i 1430 mOsm/l dla Aminomel 12,5E, co determinuje konieczność podawania ich dożylnie do żył centralnych. pH preparatów mieści się w zakresie 6,0-6,3, z wartością energetyczną odpowiednio 1700 kJ/l (400 kcal/l) i 2125 kJ/l (500 kcal/l), co odzwierciedla energię dostarczaną z aminokwasów.
acetylocysteina, alanina, aminokwas, aminokwasy egzogenne i endogenne, aminokwasy o rozgałęzionym łańcuchu, anabolizm białkowy, arginina, cykl mocznikowy, elektrolit, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, glicyna, glukoneogeneza, histydyna, homeostaza białkowa, izoleucyna, katabolizm białka, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, lizyna, metionina, neuroprzekaźnik, ornityna, prolina, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór aminokwasów, seryna, synteza białka, synteza neuroprzekaźników, tryptofan, walina, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fluimucil forte 600 mg
Fluimucil Forte zawiera acetylocysteinę w dawce 600 mg, będącą silnym mukolitykiem o mechanizmie działania polegającym na depolimeryzacji kompleksów mukoproteinowych i kwasów nukleinowych, co prowadzi do upłynnienia gęstej wydzieliny śluzowo-ropnej i poprawy klirensu śluzowo-rzęskowego. Ponadto, acetylocysteina wykazuje działanie antyoksydacyjne dzięki grupie tiolowej (-SH), chroniąc α1-antytrypsynę przed inaktywacją przez kwas podchlorawy (HClO) powstający w procesach zapalnych. Wewnątrzkomórkowo acetylocysteina jest przekształcana do L-cysteiny, prekursoru glutationu (GSH), co wspiera mechanizmy obronne komórek przed stresem oksydacyjnym i cytotoksycznym, np. w zatruciu paracetamolem. Preparat jest wskazany w leczeniu ostrych i przewlekłych chorób układu oddechowego z obecnością gęstej wydzieliny, takich jak POChP, samoistne włóknienie płuc oraz mukowiscydoza.
acetylocysteina, alfa-1-antytrypsyna, dezacetylacja, działanie antyoksydacyjne, działanie mukolityczne, elastaza, glutation, klirens śluzowo-rzęskowy, L-cysteina, lek mukolityczny, mieloperoksydaza, mukowiscydoza, natężona pojemność życiowa, paracetamol, plwocina, przewlekła obturacyjna choroba płuc, pułapka powietrzna, samoistne włóknienie płuc, wolne rodniki, zdolność dyfuzyjna płuc - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Respifortin 600 mg
Respifortin w dawce 600 mg, zawierający acetylocysteinę jako substancję czynną, jest stosowany jako mukolityk w terapii schorzeń układu oddechowego. Aktualne dane nie wskazują na istotny wpływ acetylocysteiny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, jednak brak jest dedykowanych badań oceniających ten aspekt. Substancje pomocnicze, takie jak izomalt (682,2 mg), aspartam (39,9 mg) oraz wodorowęglan sodu (669,9 mg, co odpowiada 183,4 mg sodu), nie wykazują działania niekorzystnego na funkcje poznawcze. Mimo to, lekarz powinien poinformować pacjenta o braku jednoznacznych danych oraz zalecić ostrożność, zwłaszcza na początku terapii, monitorując ewentualne objawy niepożądane, takie jak zawroty głowy, senność czy zaburzenia koncentracji.
acetylocysteina, aspartam, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, funkcje psychomotoryczne, infekcja dróg oddechowych, interakcje lekowe, izomalt, mukolityk, profil bezpieczeństwa, Respifortin, senność, sprawność psychomotoryczna, tabletka musująca, wodorowęglan sodu, wydzielina oskrzelowa, zaburzenie koncentracji, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Excedrin Sprint 500 mg
Przedawkowanie paracetamolu, zwłaszcza w dawce jednorazowej ≥ 5 g (≥ 10 tabletek Panadol Sprint 500 mg), stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia, prowadząc do hepatotoksyczności, ostrego zapalenia trzustki, a nawet ostrej niewydolności wątroby. Początkowa faza zatrucia (kilka do kilkunastu godzin po spożyciu) charakteryzuje się objawami niespecyficznymi, takimi jak nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność i ogólne osłabienie, które mogą ustąpić mimo rozwijającego się uszkodzenia wątroby. W fazie drugiej (24-72 godziny) pojawiają się objawy wskazujące na toksyczne uszkodzenie wątroby, w tym rozpieranie w nadbrzuszu, nawrót nudności oraz żółtaczka. Dawki powyżej 10-15 g mogą prowadzić do ciężkiej niewydolności wątroby z encefalopatią, zaburzeniami krzepnięcia i wodobrzuszem.
acetylocysteina, dawka toksyczna, dysfagia, dysfunkcja hepatocytów, encefalopatia wątrobowa, hepatomegalia, hepatotoksyczność, metionina, nadmierna potliwość, nudności, oddział intensywnej terapii, ostra niewydolność wątroby, ostre zapalenie trzustki, paracetamol, przedawkowanie paracetamolu, przeszczep narządu, rozpieranie w nadbrzuszu, senność, stężenie paracetamolu, toksyczne uszkodzenie, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wodobrzusze, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Acetylocysteina – Dawkowanie i sposób podawania
Acetylocysteina jest mukolitykiem stosowanym w leczeniu schorzeń dróg oddechowych, ułatwiającym odkrztuszanie wydzieliny śluzowej. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, wskazań klinicznych oraz postaci farmaceutycznej. U dorosłych i młodzieży powyżej 14 lat zaleca się dawkę dobową 400-600 mg podzieloną na 2-3 dawki (np. ACC 200 mg tabletki) lub jednorazowo 600 mg (np. tabletki musujące ACC optima). U dzieci dawki są dostosowane do wieku i masy ciała, np. dzieci 7-14 lat otrzymują 400 mg/dobę w 2 dawkach, a dzieci 3-6 lat 200-300 mg/dobę w 2-3 dawkach. W zatruciach paracetamolem acetylocysteina podawana jest dożylnie według schematu: 150 mg/kg mc. w 200 ml 5% glukozy przez 15 min, następnie 50 mg/kg w 500 ml przez 4 godziny i 100 mg/kg w 1000 ml przez 16 godzin, łącznie 300 mg/kg w ciągu 20 godzin. U dzieci dawkowanie dożylne jest analogiczne, z modyfikacją objętości wlewów zależnie od masy ciała.
ACC classic, ACC optima, Acetylcysteinum Flegamina, acetylocysteina, Fluimucil Forte, Fluimucil Muko, hepatotoksyczność, infuzja dożylna, lek mukolityczny, mukowiscydoza, niedożywienie, odkrztuszanie wydzieliny, odruch kaszlowy, powolny wlew, roztwór chlorku sodu, roztwór doustny, roztwór glukozy, tabletka musująca, wlew kroplowy, zatrucie paracetamolem, żywienie pozajelitowe