wada wrodzona
Wada wrodzona to nieprawidłowość strukturalna lub funkcjonalna występująca u noworodka, która rozwija się podczas życia płodowego i jest obecna przy urodzeniu. Wady wrodzone mogą dotyczyć każdego organu lub układu organizmu i mają różnorodne przyczyny, w tym czynniki genetyczne (mutacje chromosomalne lub genowe), środowiskowe (ekspozycja na teratogeny), infekcyjne oraz wieloczynnikowe.
Wady wrodzone można klasyfikować na podstawie ich ciężkości (od łagodnych do zagrażających życiu), rodzaju (strukturalne lub funkcjonalne) oraz lokalizacji anatomicznej. Najczęstsze wady wrodzone obejmują wady serca (np. ubytek przegrody międzykomorowej), rozszczep wargi i podniebienia, wady cewy nerwowej (np. rozszczep kręgosłupa), wady układu moczowego oraz wady kończyn.
Diagnostyka wad wrodzonych może być prowadzona prenatalnie (poprzez USG, badania biochemiczne, amniocentezę, CVS) lub po urodzeniu (badanie fizykalne, badania obrazowe, testy genetyczne). Postępowanie terapeutyczne zależy od rodzaju i nasilenia wady, może obejmować leczenie chirurgiczne, farmakologiczne, rehabilitację lub terapię wspierającą. Wczesne wykrycie i interwencja mogą znacząco poprawić rokowanie i jakość życia pacjentów z wadami wrodzonymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Juzimette 50 mg + 850 mg
Produkt leczniczy JUZIMETTE, zawierający 50 mg sytagliptyny oraz 850 mg metforminy chlorowodorku, jest przeciwwskazany w okresie ciąży i laktacji. Dane kliniczne dotyczące stosowania sytagliptyny u kobiet ciężarnych są niewystarczające, a badania przedkliniczne wskazują na potencjalne ryzyko reprodukcyjne przy wysokich dawkach. Metformina, choć wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa i nie zwiększa ryzyka wad wrodzonych, nie eliminuje przeciwwskazań do stosowania JUZIMETTE w ciąży. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie insulinoterapii jako bezpiecznej alternatywy. Ponadto, brak jest danych dotyczących przenikania sytagliptyny do mleka ludzkiego, natomiast metformina przenika do mleka w niewielkich ilościach, co stanowi podstawę do przeciwwskazania stosowania leku u kobiet karmiących piersią.
alternatywa terapeutyczna, alternatywne metody leczenia, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania leku, chlorowodorek metforminy, insulinoterapia, karmienie piersią, leczenie cukrzycy, mleko kobiece, profil bezpieczeństwa metforminy, przebieg ciąży, przenikanie do mleka, rozwój zarodka i płodu, skuteczna antykoncepcja, sytagliptyna, terapia cukrzycy, wada wrodzona, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Milukante 4 mg
Stosowanie montelukastu (Milukante 4 mg) w okresie ciąży wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnej oceny korzyści oraz ryzyka. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogennego wpływu na rozwój zarodka i płodu, a dostępne, choć ograniczone dane kliniczne nie potwierdzają związku przyczynowego między stosowaniem montelukastu a wadami wrodzonymi. W danych porejestracyjnych sporadycznie odnotowano wady kończyn, jednak brak jest dowodów na bezpośredni związek z terapią. W związku z tym, montelukast powinien być stosowany w ciąży wyłącznie w sytuacjach bezwzględnie koniecznych, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a decyzja powinna uwzględniać nasilenie objawów choroby oraz dostępność alternatywnych metod leczenia.
badania na szczurach, bilans korzyści i ryzyka, choroba podstawowa, dane porejestracyjne, karmienie piersią, kobieta ciężarna, Milukante, mleko kobiece, montelukast sodowy, montelukast w ciąży, okres laktacji, pokarm kobiecy, przebieg ciąży, przenikanie do mleka, rozwój zarodka, tabletki do rozgryzania, wada kończyn, wada wrodzona, wpływ leku na płodność, związek przyczynowo-skutkowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eferox 25 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej leku Eferox, wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa przy jednorazowym przedawkowaniu. W badaniach przewlekłych na szczurach zaobserwowano zmiany patologiczne, takie jak uszkodzenia wątroby, zwiększona częstość obumierania kłębuszków nerkowych oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, natomiast u psów nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych, co sugeruje różnice międzygatunkowe w tolerancji. Dane dotyczące mutagenności są ograniczone, jednak testy mikrojądrowe na szczurach nie wykazały działania mutagennego. Brak jest również długoterminowych badań oceniających potencjał karcynogenny lewotyroksyny.
działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Eferox, hormon tarczycy, lewotyroksyna sodowa, mutagenność, obumieranie kłębuszków nerkowych, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, przenikanie przez łożysko, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie wątroby, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symleptic 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gabapentyny w preparacie Symleptic obejmowały ocenę potencjału rakotwórczego, mutagennego oraz wpływu na rozrodczość i rozwój. W dwuletnich badaniach na myszach i szczurach stosowano dawki do 2000 mg/kg/dobę (myszy: 200, 600, 2000 mg/kg/dobę; szczury: 250, 1000, 2000 mg/kg/dobę). U samców szczurów przy najwyższej dawce 2000 mg/kg/dobę zaobserwowano statystycznie istotny wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki, jednak nowotwory te charakteryzowały się niskim stopniem złośliwości, nie wpływały na przeżywalność, nie dawały przerzutów i były podobne do zmian u zwierząt kontrolnych. Maksymalne stężenie gabapentyny w osoczu szczurów przekraczało 10-krotnie stężenia u ludzi przy dawce 3600 mg/dobę. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani aberracji chromosomowych in vitro i in vivo, a także nie stwierdzono indukcji mikrojąderek w szpiku kostnym chomika.
aberracja chromosomowa, badanie postnatalne, badanie prenatalne, badanie teratologiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gabapentyna, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, potencjał genotoksyczny, szpik kostny, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmisartan Orion 80 mg
Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany do stosowania w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działania toksyczne na płód, takie jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie (oligohydramnion) oraz opóźnienie kostnienia czaszki, a także poważne powikłania u noworodka, w tym niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. Stosowanie telmisartanu w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego ryzyka teratogenności, choć brak jest jednoznacznych danych epidemiologicznych. W przypadku planowania ciąży lub jej potwierdzenia podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie alternatywnej terapii przeciwnadciśnieniowej o ustalonym profilu bezpieczeństwa. Zaleca się także regularne badania ultrasonograficzne płodu, ze szczególnym uwzględnieniem oceny funkcji nerek i kostnienia czaszki, oraz ścisłą obserwację noworodka po ekspozycji na lek w ciąży.
antagonista receptora angiotensyny II, antykoncepcja, badanie ultrasonograficzne, ciśnienie tętnicze, drugi i trzeci trymestr ciąży, hiperkaliemia, inhibitor ACE, karmienie piersią, leczenie hipotensyjne, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, monitorowanie ultrasonograficzne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, oligohydramnion, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, preparat przeciwnadciśnieniowy, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fingolimod Aurovitas 0,5 mg
Fingolimod Aurovitas (0,5 mg, kapsułki twarde) zawiera fingolimod chlorowodorek i jest przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji. Przed rozpoczęciem terapii należy potwierdzić negatywny wynik testu ciążowego oraz poinformować pacjentkę o wysokim ryzyku teratogennym. Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia i przez 2 miesiące po jego zakończeniu, ze względu na okres eliminacji leku wynoszący około 2 miesiące. W przypadku planowania ciąży konieczne jest przerwanie terapii z uwzględnieniem ryzyka nawrotu choroby podstawowej. Procedury informacyjne muszą być realizowane zgodnie z Pakietem Informacji dla Lekarza zarówno przed, jak i w trakcie leczenia.
anomalia rozwojowa nerek, anomalia rozwojowa układu mięśniowo-szkieletowego, antykoncepcja, badanie ultrasonograficzne, chlorowodorek fingolimodu, działanie niepożądane, działanie teratogenne, embriogeneza, fingolimod, nawrót choroby, przetrwały pień tętniczy, receptor sfingozyno-1-fosforanu, tetralogia Fallota, tworzenie naczyń krwionośnych, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, wada przegrody komorowej, wada wrodzona, wrodzona choroba serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Zentiva 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały niską toksyczność ostrą, z dawką letalną doustną u gryzoni przekraczającą 2000 mg/kg mc./dobę. W badaniach wielokrotnego podawania szczurom (75, 150, 300 mg/kg mc./dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, bardziej wyraźne u samic, przy dawce NOAEL poniżej 75 mg/kg mc./dobę, co stanowi około 25-krotność ekspozycji u ludzi ocenianej na podstawie AUC. U małp dawki 4 i 6 mg/kg mc./dobę przez 20 tygodni wywołały śmiertelność i poważne objawy toksyczności, w tym pancytopenię i atrofię układu chłonnego, natomiast dawki 1 i 2 mg/kg mc./dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany hematologiczne i atrofie grasicy, przy czym dawka 1 mg/kg mc./dobę odpowiada ekspozycji u ludzi. Badania rozwoju zarodkowo-płodowego u małp wykazały liczne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu oraz różnorodne deformacje kończyn, a także zmiany w narządach wewnętrznych. U królików podawanie lenalidomidu w dawkach 3-20 mg/kg mc./dobę skutkowało wadami rozwojowymi zależnymi od dawki, w tym brakiem płata środkowego płuc i przemieszczeniem nerek, przy czym efekty te wiązały się z toksycznością dla matek i bezpośrednim działaniem na płód.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, krwinki białe, krwinki czerwone, krwotok wielonarządowy, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, NOAEL, oligodaktylia, płytki krwi, polidaktylia, rozwój zarodkowo-płodowy, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, szpik kostny, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cyclophosphamide Accord 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne cyklofosfamidu wykazały niską toksyczność ostrą po jednorazowym podaniu u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych (myszy, świnki morskie, króliki, psy). W badaniach przewlekłych stwierdzono hepatotoksyczność objawiającą się zwyrodnieniem tłuszczowym i martwicą wątroby, z progami toksyczności wynoszącymi 100 mg/kg u królików oraz 10 mg/kg u psów. Nie zaobserwowano patologii błony śluzowej jelit, co sugeruje względną odporność przewodu pokarmowego na toksyczne działanie leku. Potencjał mutagenny cyklofosfamidu potwierdzono zarówno in vitro, jak i in vivo, z udokumentowanymi aberracjami chromosomalnymi u ludzi, co koreluje z ryzykiem rozwoju wtórnych nowotworów, potwierdzonym w modelach zwierzęcych (szczury, myszy). Długotrwała ekspozycja zwiększa ryzyko kancerogenezy, co ma istotne implikacje kliniczne przy długoterminowej terapii.
aberracja chromosomalna, badanie in vitro, badanie in vivo, cyklofosfamid, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja wątroby, hepatotoksyczność, martwica tkanek, nowotwór wtórny, potencjał mutagenny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, trymestr ciąży, wada wrodzona, zwyrodnienie tłuszczowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linorion 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu (Linorion) wykazały istotne ryzyko toksyczności rozwojowej, w tym wady wrodzone u potomstwa małp przy dawkach 0,5–4 mg/kg/dobę, obejmujące atrezję odbytu oraz liczne anomalie kończyn i narządów wewnętrznych. U królików podawanie doustne w dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę skutkowało dawkozależnymi nieprawidłowościami rozwojowymi, takimi jak brak płata środkowego płuc i przemieszczenie nerek. Badania toksyczności ostrej wskazały na wysokie minimalne dawki letalne (>2000 mg/kg/dobę u gryzoni). Wielokrotne podawanie lenalidomidu szczurzym modelom (75–300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) wywołało odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji u ludzi ocenianej na podstawie AUC. U małp dawki 4 i 6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni powodowały ciężką toksyczność, w tym utratę masy ciała, cytopenie, krwotoki i atrofie układu chłonnego, natomiast dawki 1 i 2 mg/kg/dobę przez rok wywoływały odwracalne zmiany w szpiku i grasicy, z łagodnym spadkiem leukocytów przy dawce 1 mg/kg/dobę, odpowiadającej ekspozycji u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, dawka letalna, komórka chłoniaka myszy, krwinka biała i czerwona, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, limfocyt ludzki, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuca, płytka krwi, polidaktylia, potencjał mutagenny i karcynogenny, profil bezpieczeństwa leku, przemieszczenie nerki, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, szpik kostny, test mikrojądrowy, tkanka miękka i szkielet, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, wada przepony, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Vetira 750 mg
Lek Vetira, zawierający lewetyracetam, jest stosowany w terapii padaczki u kobiet w wieku rozrodczym, z koniecznością indywidualnej oceny korzyści i ryzyka w kontekście planowania ciąży. Monoterapia lewetyracetamem jest preferowana ze względu na niższe ryzyko wad wrodzonych w porównaniu z terapią wielolekową. Dane z ponad 1800 przypadków, w tym 1500 kobiet leczonych w I trymestrze, nie wykazują zwiększonego ryzyka dużych wad rozwojowych płodu. Jednak stężenie leku w osoczu u kobiet ciężarnych, zwłaszcza w III trymestrze, może obniżyć się nawet do 60% wartości wyjściowej, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Nagłe odstawienie lewetyracetamu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko napadów odstawiennych, które mogą zagrażać zarówno matce, jak i płodowi.
leczenie lewetyracetamem, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, mleko kobiece, monoterapia, najniższa skuteczna dawka, napad drgawkowy z odstawienia, napad padaczkowy, neurorozwój dziecka, opóźnienie rozwoju psychoruchowego, padaczka, płodność, politerapia przeciwpadaczkowa, stężenie lewetyracetamu w osoczu, trzeci trymestr ciąży, Vetira, wada wrodzona, wiek rozrodczy, zaburzenie neurorozwojowe, zmiana farmakokinetyczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Abmetfina XR 750 mg
Metformina chlorowodorek (Abmetfina XR 750 mg) przenika przez łożysko w stężeniach porównywalnych do stężeń matczynych, jednak dane kliniczne z ponad 1000 przypadków nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych ani toksyczności dla płodu lub noworodka. Utrzymanie prawidłowej glikemii przed i w trakcie ciąży jest kluczowe dla minimalizacji powikłań takich jak wady wrodzone, poronienia, nadciśnienie ciążowe czy stan przedrzucawkowy. Metformina może być stosowana zarówno w okresie prekoncepcyjnym, jak i w ciąży, jako uzupełnienie lub alternatywa dla insulinoterapii, przy czym decyzja powinna być indywidualizowana na podstawie stanu klinicznego pacjentki.
działanie niepożądane, hiperglikemia, insulinoterapia, laktacja, metformina chlorowodorek, nadciśnienie ciążowe, niekontrolowana hiperglikemia, okres prekoncepcyjny, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, rozwój motoryczny i społeczny, śmiertelność okołoporodowa, stan przedrzucawkowy, toksyczność płodowa, wada wrodzona, wpływ na płodność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Vilpin Combi 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Vilpin Combi, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań płodowych, takich jak zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki, niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia u noworodka. Stosowanie w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka wad wrodzonych. W przypadku potwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać terapię i rozważyć alternatywne leczenie. Amlodypina może być stosowana w ciąży jedynie, gdy korzyści przewyższają ryzyko, a jej bezpieczeństwo nie zostało jednoznacznie ustalone. Zaleca się monitorowanie płodu, w tym badania USG nerek i czaszki, przy ekspozycji na inhibitory ACE od drugiego trymestru.
amlodypina, antagonista wapnia, antykoncepcja, drugi i trzeci trymestr ciąży, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, karmienie piersią, małowodzie, nasienie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, peryndopryl, pierwszy trymestr ciąży, płodność męska, płyn owodniowy, profil bezpieczeństwa, terapia hipotensyjna, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, USG nerek, wada wrodzona, zmiany biochemiczne plemników - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tractiva 20 mg
Arypiprazol, składnik leku Tractiva, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak kontrolowanych badań klinicznych u kobiet ciężarnych ogranicza ocenę bezpieczeństwa, a dane przedkliniczne wskazują na potencjalne ryzyko toksycznego wpływu na płód. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Noworodki narażone na arypiprazol w trzecim trymestrze są szczególnie zagrożone działaniami niepożądanymi, takimi jak zaburzenia pozapiramidowe, objawy odstawienia, pobudzenie psychoruchowe, zmiany napięcia mięśniowego, drżenie, senność, zespół zaburzeń oddechowych oraz problemy z karmieniem, co wymaga ścisłego monitorowania po porodzie.
antykoncepcja, arypiprazol, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, drżenie, karmienie piersią, monitoring płodu, objaw odstawienia, obniżone napięcie mięśniowe, pobudzenie psychoruchowe, przenikanie do mleka kobiecego, status ciążowy, toksyczny wpływ arypiprazolu, trzeci trymestr ciąży, wada wrodzona, wiek rozrodczy, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenie karmienia, zaburzenie pozapiramidowe, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Teriflunomide Zentiva 14 mg
Teriflunomid, substancja czynna leku Teriflunomide Zentiva (14 mg, tabletki powlekane), jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży ze względu na ryzyko ciężkich wad wrodzonych płodu, potwierdzone badaniami na zwierzętach. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz do momentu, gdy stężenie leku w osoczu spadnie poniżej 0,02 mg/l. W przypadku planowania ciąży zaleca się przerwanie leczenia i przeprowadzenie procedury przyspieszonej eliminacji leku (cholestyramina 8 g 3x/d lub 4 g 3x/d, bądź węgiel aktywowany 50 g co 12 h przez 11 dni), a następnie potwierdzenie stężenia teriflunomidu poniżej 0,02 mg/l w dwóch badaniach z odstępem co najmniej 14 dni. Opóźnienie miesiączki wymaga natychmiastowego przerwania terapii i wykonania testu ciążowego, a w przypadku potwierdzenia ciąży – rozważenia procedury eliminacji leku w celu zmniejszenia ryzyka teratogennego.
antykoncepcja, cholestyramina, ciężka wada wrodzona, doustny środek antykoncepcyjny, estrogeny i progestageny, karmienie piersią, męski układ rozrodczy, płodność, płodność kobieca, płodność męska, przenikanie do mleka, przyspieszona eliminacja leku, stężenie teriflunomidu, stężenie w osoczu, teriflunomid, toksyczność zarodkowa, wada wrodzona, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vocaflam 8,75 mg
Dane przedkliniczne dotyczące flurbiprofenu, substancji czynnej leku Vocaflam, wskazują na toksyczność przewodu pokarmowego już przy dawkach doustnych 10-40 mg/kg masy ciała, z wyraźną zależnością dawka-odpowiedź. W badaniach przewlekłych na szczurach stosujących dawki 0,5-8,0 mg/kg masy ciała obserwowano owrzodzenia i nadżerki żołądka, natomiast zmiany w jelitach były minimalne, co sugeruje selektywne działanie toksyczne na błonę śluzową żołądka. Badania mutagenności i rakotwórczości nie wykazały działania flurbiprofenu w tym zakresie, co potwierdza brak zwiększonego ryzyka nowotworowego i mutagennego.
Badania toksykologii reprodukcyjnej wykazały, że flurbiprofen może zwiększać ryzyko utraty płodów, śmiertelności zarodków oraz wad rozwojowych, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego, przy dawkach ≥0,4 mg/kg/dobę w okresie organogenezy u zwierząt. Jednak brak jest potwierdzenia tych efektów u ludzi, co sugeruje możliwą specyfikę gatunkową. Ponadto flurbiprofen stanowi potencjalne zagrożenie dla środowiska wodnego, zwłaszcza dla ryb, co należy uwzględnić przy utylizacji leku. Podsumowując, profil bezpieczeństwa flurbiprofenu uwzględnia ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego oraz potencjalne zagrożenia reprodukcyjne, przy czym dawki stosowane w badaniach są wyższe niż terapeutyczne, a brak działania mutagennego i rakotwórczego jest korzystnym aspektem.
błona śluzowa żołądka, działanie niepożądane, flurbiprofen, inhibitor syntezy prostaglandyn, nadżerka żołądka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obumarcie płodu, organogeneza, owrzodzenie, potencjał mutagenny i rakotwórczy, śmiertelność zarodków, toksyczność ostra i przewlekła, toksykologia reprodukcyjna, uszkodzenie przewodu pokarmowego, utrata płodu, wada wrodzona, zagnieżdżenie jaja płodowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenalidomide Eugia 10 mg
Lenalidomid, substancja o działaniu immunomodulującym, jest stosowany w terapii nowotworów hematologicznych, jednak jego podanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lenalidomid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę, której zawartość w kapsułkach wynosi od 40 mg (5 mg dawka) do 200 mg (25 mg dawka). Szczególną uwagę należy zwrócić na kobiety w ciąży oraz w wieku rozrodczym, u których lek jest przeciwwskazany ze względu na udokumentowane działanie teratogenne, podobne do talidomidu. W przypadku kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie rygorystycznego programu zapobiegania ciąży, obejmującego skuteczną antykoncepcję przez minimum 4 tygodnie przed, w trakcie i po zakończeniu terapii, regularne testy ciążowe oraz całkowitą abstynencję seksualną lub stosowanie dwóch niezawodnych metod antykoncepcji.
abstynencja seksualna, działanie immunomodulujące, działanie niepożądane, działanie teratogenne, ekspozycja płodu, kobieta w wieku rozrodczym, laktoza, lenalidomid, Lenalidomide Eugia, metoda antykoncepcji, nadwrażliwość na lenalidomid, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nowotwór hematologiczny, Program Zapobiegania Ciąży, reakcja systemowa, ryzyko teratogenne, talidomid, test ciążowy, wada wrodzona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polgentec 2-120 GBq
Generator radionuklidu Polgentec, zawierający 99Mo w zakresie aktywności 2-120 GBq, służy do wytwarzania 99mTc w postaci nadtechnecjanu sodu, stosowanego w diagnostyce obrazowej. Po dożylnym podaniu preparatów znakowanych 99mTc mogą wystąpić reakcje alergiczne, takie jak pokrzywka, obrzęk twarzy, rozszerzenie naczyń prowadzące do hipotensji, świąd, zaburzenia rytmu serca, a w najcięższych przypadkach śpiączka. Częstość tych działań jest rzadka lub bardzo rzadka, a ich rozpoznanie i monitorowanie jest kluczowe dla bezpieczeństwa pacjenta. Dawka skuteczna promieniowania jonizującego podczas badań diagnostycznych zwykle nie przekracza 20 mSv, co minimalizuje ryzyko powikłań związanych z ekspozycją na promieniowanie.
arytmia, bąbel pokrzywkowy, ciężka reakcja anafilaktyczna, ciśnienie tętnicze, dawka promieniowania jonizującego, dawka skuteczna, działanie niepożądane, efekt stochastyczny, generator radionuklidu, indukcja nowotworów, medycyna nuklearna, molibdenian sodu, nadtechnecjan sodu, obrzęk twarzy, pierwiastek promieniotwórczy, pokrzywka, promieniowanie jonizujące, radionuklid macierzysty, radionuklid pochodny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie naczyń, spadek ciśnienia tętniczego, śpiączka, świąd, wada wrodzona, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dasatinib Sandoz 50 mg
Dasatinib Sandoz wymaga szczegółowego informowania pacjentek w wieku rozrodczym o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii, ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne, w tym wady cewy nerwowej oraz szkodliwe działanie na płód. Lek jest przeciwwskazany w ciąży, chyba że stan kliniczny wymaga bezwzględnego leczenia, a alternatywne metody są niedostępne. Ponadto, ze względu na przenikanie dazatynibu do mleka kobiecego i brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa, karmienie piersią jest przeciwwskazane podczas terapii. Pacjentki powinny być poinformowane o konieczności przerwania karmienia lub rozważenia alternatywnego leczenia.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, dane farmakodynamiczne, dazatynib, działanie farmakologiczne, działanie teratogenne, kriokonserwacja nasienia, laktacja, model zwierzęcy, płodność, przenikanie leku do mleka, stan kliniczny, terapia alternatywna, wada cewy nerwowej, wada wrodzona, wiek rozrodczy, właściwości fizyko-chemiczne, zabezpieczenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Talidomid – Przeciwwskazania stosowania
Talidomid, substancja czynna w preparacie Thalidomide Accord 50 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na talidomid lub substancje pomocnicze (w tym 1,81 mg sodu i 28,8 mg izomaltu na kapsułkę). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciąża ze względu na silne działanie teratogenne, a także u kobiet w wieku rozrodczym, które nie spełniają wymogów Programu Zapobiegania Ciąży, obejmującego skuteczną antykoncepcję i regularne testy ciążowe. U mężczyzn stosujących talidomid konieczne jest stosowanie antykoncepcji, gdyż lek przenika do nasienia i może narażać płód partnerki na ekspozycję. Stosowanie talidomidu wymaga ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa i monitorowania, co wyklucza pacjentów z zaburzeniami poznawczymi, ograniczonym dostępem do opieki medycznej lub problemami z przestrzeganiem zaleceń terapeutycznych.
dokumentacja medyczna, działanie teratogenne, kapsułka twarda, metoda antykoncepcji, monitorowanie terapii, okres okołomenopauzalny, opcja terapeutyczna, Program Zapobiegania Ciąży, przenikanie leku do nasienia, ryzyko teratogenne, stan kliniczny, substancja pomocnicza, terapia hormonalna, test ciążowy, Thalidomide Accord, wada wrodzona, wiek rozrodczy, zaburzenie pamięci, zaburzenie poznawcze, zalecenie terapeutyczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Flucorta 200 mg
Flukonazol (lek Flucorta) stosowany u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży lub karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Badania obserwacyjne wskazują na podwyższone ryzyko samoistnego poronienia przy stosowaniu flukonazolu w pierwszym trymestrze ciąży. Długotrwała terapia dużymi dawkami (400-800 mg/dobę przez ≥3 miesiące) wiązała się z występowaniem wad wrodzonych, takich jak brachycefalia, dysplazja uszu, duże ciemiączko przednie, skrzywienie kości udowej oraz kościozrost kości promieniowej z kością ramienną. Mimo braku jednoznacznego potwierdzenia związku przyczynowego, zaleca się unikanie stosowania flukonazolu w ciąży, zwłaszcza w dawkach standardowych lub długotrwałych, chyba że korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Badania na modelach zwierzęcych potwierdzają szkodliwy wpływ na reprodukcję, co dodatkowo uzasadnia ostrożność.
anomalia rozwojowa, brachycefalia, ciemiączko przednie, dysplazja uszu, flukonazol, kokcydioidomikoza, kość udowa, kościozrost kości promieniowej, lek przeciwgrzybiczny, model zwierzęcy, samoistne poronienie, skrzywienie kości, surowica krwi, terapia flukonazolem, trymestr ciąży, wada wrodzona, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carboplatin Kabi 10 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa karboplatyny wykazały jej wyraźne działanie embriotoksyczne i teratogenne u szczurów, co wskazuje na ryzyko uszkodzeń płodu oraz wad wrodzonych. Z tego względu u kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas terapii. Ponadto karboplatyna wykazuje właściwości mutagenne zarówno in vivo, jak i in vitro, co sugeruje potencjalne ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego komórek pacjenta. Bezpośrednie badania dotyczące działania rakotwórczego nie zostały przeprowadzone, jednak dane pośrednie oraz mechanistyczne podobieństwo do innych związków o działaniu mutagennym wskazują na możliwy potencjał karcinogenny karboplatyny.
badanie in vitro, badanie in vivo, Carboplatin Kabi, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, karboplatyna, martwica tkanki, mutacja genetyczna, mutagenność, podanie pozanaczyniowe, potencjał karcinogenny, toksyczność miejscowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie płodu, wada wrodzona, wynaczynienie - Leksykon chorób i schorzeń
Agenezja pochwy – Zapobieganie i profilaktyka
Agenezja pochwy jest wrodzoną wadą rozwojową, najczęściej związaną z zespołem Mayera-Rokitansky’ego-Küstera-Hausera (MRKH) oraz zespołem całkowitej niewrażliwości na androgeny. Pomimo braku możliwości bezpośredniej profilaktyki, kluczowe jest poradnictwo genetyczne, zwłaszcza u pacjentek z rodzinną historią zaburzeń różnicowania płci. Zaleca się unikanie ekspozycji na czynniki teratogenne, takie jak toksyny, dym papierosowy i zanieczyszczenia środowiskowe, a także prowadzenie zdrowego stylu życia, w tym zbilansowanej diety i unikanie używek w okresie ciąży. Diagnostyka powinna uwzględniać ocenę współistniejących wad wrodzonych oraz zapewnienie wsparcia psychospołecznego, a także omówienie opcji reprodukcyjnych, takich jak adopcja czy surogacja.
agenezja pochwy, anomalia narządów płciowych, chorobowość, czynniki środowiskowe, dilator pochwowy, doradca genetyczny, infekcja przenoszona drogą płciową, podejście wielodyscyplinarne, poradnictwo genetyczne, poradnictwo psychospołeczne, powikłanie, środowisko pochwy, substancja teratogenna, surogacja, wada rozwojowa, wada wrodzona, zdrowy styl życia, zespół Mayera-Rokitansky’ego-Küstera-Hausera, zespół niewrażliwości na androgeny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Triveram 20 mg + 5 mg + 5 mg
Preparat Triveram, zawierający atorwastatynę, peryndopryl oraz amlodypinę, nie był oceniany w dedykowanych badaniach przedklinicznych jako całość; dostępne dane dotyczą poszczególnych składników. Atorwastatyna nie wykazuje działania teratogennego ani wpływu na płodność u zwierząt, jednak toksyczne dawki u ciężarnych szczurów i królików powodowały toksyczność płodową, opóźniony rozwój potomstwa oraz zmniejszoną przeżywalność poporodową. W badaniach mutagenności i rakotwórczości atorwastatyna nie wykazała potencjału mutagennego, natomiast u myszy przy dawkach 6-11-krotnie wyższych niż maksymalna dawka u ludzi zaobserwowano gruczolaki i raki wątrobowokomórkowe. Peryndopryl wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp, nie wykazuje działania embriotoksycznego ani teratogennego, choć jako inhibitor ACE może opóźniać rozwój płodu i zwiększać śmiertelność okołoporodową. Nie stwierdzono mutagenności ani rakotwórczości peryndoprylu w badaniach długoterminowych.
amlodypina, atorwastatyna, badanie mutagenności, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, gruczolak wątrobowokomórkowy, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, inhibitor reduktazy HMG-CoA, komórka Sertoliego, peryndopryl, potencjał mutagenny i klastogenny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, przeżywalność potomstwa, rak wątrobowokomórkowy, śmierć płodu, śmiertelność okołoporodowa, stężenie w mleku, toksyczna dawka, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wada wrodzona, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Metformin Vitabalans 1000 mg
W trakcie konsultacji z kobietami w wieku rozrodczym, szczególnie planującymi ciążę, będącymi w ciąży lub karmiącymi piersią, należy szczegółowo omówić stosowanie chlorowodorku metforminy. Niekontrolowana cukrzyca w ciąży zwiększa ryzyko wad wrodzonych i śmierci okołoporodowej, dlatego kontrola glikemii jest kluczowa. Dane kliniczne nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych przy stosowaniu metforminy, a badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży czy rozwój płodu. Mimo to, zaleca się zmianę leczenia na insulinoterapię przed planowaną ciążą oraz natychmiast po jej potwierdzeniu, aby osiągnąć optymalne stężenia glukozy i zmniejszyć ryzyko powikłań. Metformina przenika do mleka matki, jednak nie odnotowano działań niepożądanych u niemowląt; ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa długoterminowego, nie zaleca się stosowania metforminy podczas karmienia piersią bez indywidualnej oceny korzyści i ryzyka.
chlorowodorek metforminy, cukrzyca ciążowa, działanie niepożądane, glukoza we krwi, insulinoterapia, karmienie naturalne, karmienie piersią, kontrola glikemii, laktacja, model zwierzęcy, niekontrolowana cukrzyca, płodność, profil bezpieczeństwa insuliny, przenikanie metforminy do mleka, śmierć okołoporodowa, wada rozwojowa płodu, wada wrodzona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Utrogestan 300 mg
Naturalny progesteron mikronizowany, zawarty w preparacie Utrogestan 300 mg, jest stosowany w leczeniu niedomogi fazy lutealnej, szczególnie u kobiet z obniżoną płodnością lub niepłodnych. Lek może być podawany doustnie, dopochwowo lub domięśniowo, a terapia powinna trwać co najmniej do 7. tygodnia ciąży, jednak nie dłużej niż do 12. tygodnia. Badania nie wykazały związku między stosowaniem progesteronu a wadami rozwojowymi płodu, co potwierdza bezpieczeństwo jego stosowania we wczesnej ciąży. Preparat zawiera 300 mg mikronizowanego progesteronu w formie miękkich kapsułek dopochwowych o wymiarach około 2,5 cm x 0,8 cm, z dodatkiem 3 mg lecytyny sojowej, co jest istotne w kontekście alergii u pacjentek nadwrażliwych na soję.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Depakine Chrono 300 200 mg + 87 mg
Depakine Chrono, zawierający sodu walproinian i kwas walproinowy, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, ostrym lub przewlekłym zapaleniem wątroby, przebytym ciężkim zapaleniem wątroby, porfirią, zaburzeniami mitochondrialnymi związanymi z mutacjami genu POLG (w tym zespołem Alpersa-Huttenlochera oraz u dzieci poniżej 2 roku życia), zaburzeniami cyklu mocznikowego oraz niewyrównanym pierwotnym niedoborem karnityny. Przeciwwskazane jest także jednoczesne stosowanie z meflochiną ze względu na ryzyko napadów padaczkowych. W leczeniu padaczki i choroby afektywnej dwubiegunowej lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży, a u kobiet w wieku rozrodczym wymaga stosowania programu zapobiegania ciąży. Każda tabletka Depakine Chrono 300 zawiera 27,65 mg sodu, a tabletka 500 mg – 46,08 mg sodu, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej lub z chorobami takimi jak niewydolność serca czy nadciśnienie tętnicze.
choroba afektywna dwubiegunowa, ciężkie zapalenie wątroby, cykl mocznikowy, dieta niskosodowa, działanie teratogenne, encefalopatia hiperamonemiczna, hepatotoksyczność walproinianu, hipokarnitynemia, kwas walproinowy, lek przeciwpadaczkowy, meflochina, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, niewydolność serca, parametr wątrobowy, polimeraza γ, porfiria, wada wrodzona, walproinian sodu, zaburzenia mitochondrialne, zaburzenie neurorozwojowe, zapalenie wątroby, zespół Alpersa-Huttenlochera - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Kleder 15 mg
Lenalidomid, dostępny pod nazwą handlową Kleder, wykazuje silne działanie teratogenne, co wymaga szczególnej ostrożności podczas jego stosowania u kobiet w wieku rozrodczym oraz u mężczyzn, których partnerki mogą zajść w ciążę. Kobiety zdolne do prokreacji muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji, a przed rozpoczęciem terapii należy wykonać test ciążowy. W przypadku zajścia w ciążę podczas leczenia, terapia powinna zostać natychmiast przerwana, a pacjentka skierowana do specjalisty z zakresu teratologii. U mężczyzn lenalidomid obecny jest w nasieniu w bardzo niskim stężeniu, stając się niewykrywalny po 3 dniach od zakończenia terapii, jednak ze względu na ryzyko, zwłaszcza przy niewydolności nerek, zaleca się stosowanie prezerwatyw przez cały okres leczenia oraz przez co najmniej 7 dni po jego zakończeniu. Ciąża stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania lenalidomidu, a karmienie piersią należy przerwać ze względu na brak danych dotyczących przenikania leku do mleka i potencjalne ryzyko dla niemowląt.
abstynencja seksualna, cykl miesiączkowy, działanie teratogenne, lenalidomid, metoda antykoncepcji, mleko ludzkie, nasienie ludzkie, niewydolność nerek, płodność, prezerwatywa, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwwskazanie bezwzględne, ryzyko teratogenne, terapia lenalidomidem, teratologia, test ciążowy, wada wrodzona, wazektomia, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dalacin C 75 mg
Klindamycyna, stosowana u kobiet w wieku reprodukcyjnym, w tym w ciąży i podczas karmienia piersią, wymaga starannej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Badania na zwierzętach (szczury, króliki) nie wykazały teratogenności ani zaburzeń płodności przy dawkach nieskutkujących toksycznością dla matki, jednak brak jest odpowiednich, kontrolowanych badań klinicznych u kobiet w pierwszym trymestrze ciąży. Klindamycyna przenika przez łożysko, osiągając w płynie owodniowym około 30% stężenia we krwi matki, a jej stosowanie w II i III trymestrze nie wiązało się ze wzrostem wad wrodzonych. Lek Dalacin C powinien być stosowany w ciąży jedynie przy wyraźnej konieczności, po dokładnej ocenie korzyści dla matki i potencjalnego ryzyka dla płodu.
alternatywna terapia, badanie reprodukcyjne, działanie niepożądane, działanie toksyczne, klindamycyna, klindamycyna w ciąży, laktacja, mikroflora jelitowa, mikroflora przewodu pokarmowego, model zwierzęcy, pierwszy trymestr ciąży, płyn owodniowy, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka kobiecego, przenikanie przez łożysko, reakcja alergiczna, reakcja niepożądana, stan zapalny przewodu pokarmowego, trymestr ciąży, wada wrodzona, wiek reprodukcyjny, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Prenessa 8 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Co-Prenessa, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą 8 mg oraz indapamid 2,5 mg, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające jego profil toksykologiczny. Wyniki wskazują na nieznacznie podwyższoną toksyczność kombinacji w porównaniu do monoterapii poszczególnymi składnikami, jednak wszystkie działania niepożądane ujawniały się przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co zapewnia szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach na modelach zwierzęcych zaobserwowano umiarkowane efekty toksyczne, w tym toksyczność przewodu pokarmowego u psów oraz zwiększoną toksyczność matczyną u szczurów, natomiast wpływ na nerki nie różnił się istotnie od monoterapii. Ponadto, zarówno peryndopryl, jak i indapamid nie wykazały potencjału genotoksycznego ani karcynogennego, co jest istotne dla długoterminowego bezpieczeństwa stosowania Co-Prenessy.
badanie przedkliniczne, Co-Prenessa, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, indapamid, karcynogenność, margines bezpieczeństwa, monoterapia, objaw nerkowy, peryndopryl, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dasatinib Sandoz 140 mg
Dazatynib (Dasatinib Sandoz) wykazuje potencjalne działanie teratogenne, co potwierdzają dane kliniczne oraz badania na modelach zwierzęcych, wskazujące na ryzyko wad wrodzonych, w tym wad cewy nerwowej, oraz szkodliwy wpływ na rozwój płodu. Lek nie powinien być stosowany w okresie ciąży, chyba że korzyści kliniczne przewyższają ryzyko i brak jest bezpieczniejszych alternatyw. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały czas terapii, a przed jej rozpoczęciem należy wykonać test ciążowy i przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący planów prokreacyjnych. W przypadku konieczności leczenia w ciąży, pacjentka powinna zostać szczegółowo poinformowana o możliwych zagrożeniach dla płodu. Mężczyźni powinni stosować antykoncepcję i rozważyć kriokonserwację nasienia przed terapią, mimo że badania na szczurach nie wykazały wpływu dazatynibu na płodność.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carvedilol Orion 25 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne karwedylolu nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa substancji. W badaniach farmakologicznych, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz ocenie potencjalnego działania rakotwórczego nie stwierdzono działania mutagennego ani rakotwórczego. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania teratogennego, jednak przy bardzo wysokich dawkach (200 mg/kg u szczurów, co stanowi około 38-krotność MRHD, oraz 75 mg/kg u królików, około 100-krotność MRHD) zaobserwowano toksyczne efekty na rozwój płodu, takie jak zwiększona śmiertelność po implantacji zarodka, zmniejszona masa płodów oraz opóźniony rozwój szkieletowy.
bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, ciąża, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, implantacja zarodka, karwedylol, maksymalna zalecana dawka, płodność, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój płodu, rozwój szkieletowy, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Polalid 10 mg
Lenalidomid, będący substancją o właściwościach teratogennych podobnych do talidomidu, wymaga rygorystycznego przestrzegania programu zapobiegania ciąży. U pacjentek w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii, w tym podczas przerw w dawkowaniu, oraz kontynuowanie jej po zakończeniu leczenia. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii lenalidomidem, leczenie należy natychmiast przerwać, a pacjentkę skierować do specjalisty w celu oceny ryzyka teratogennego. Lenalidomid przenika również do nasienia, co wymaga od mężczyzn stosowania środków zapobiegających ciąży u partnerki. Stosowanie leku w ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na potwierdzone w badaniach przedklinicznych na małpach wady wrodzone podobne do tych wywoływanych przez talidomid.
badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karmienie piersią, lenalidomid, metoda antykoncepcji, nasienie, planowanie potomstwa, Polalid, Program Zapobiegania Ciąży, przerwa w dawkowaniu, skutki teratogenne, talidomid, teratologia, wada wrodzona, wiek rozrodczy, właściwości teratogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ugramel 5 mg
Prasugrel, substancja czynna leku Ugramel dostępnego w dawkach 5 mg i 10 mg, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Nie stwierdzono istotnych zagrożeń przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych, a efekty uboczne pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne poziomy u ludzi. Badania toksyczności rozwojowej na szczurach i królikach nie wykazały wad wrodzonych, nawet przy dawkach przekraczających 240-krotnie zalecane dobowe dawki podtrzymujące (w przeliczeniu na mg/m²). Podawanie prasugrelu w tych wysokich dawkach nie wpływało negatywnie na rozwój behawioralny ani płciowy potomstwa, a jedynie zaobserwowano nieznaczne zmniejszenie masy ciała potomstwa związane z wpływem na masę ciała samic lub ilość przyjmowanego pokarmu.
analiza toksyczności, badanie okołoporodowe, badanie przedkliniczne, dawka podtrzymująca, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt uboczny, farmakologia bezpieczeństwa, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja enzymów wątrobowych, nowotwór wątroby, potencjał genotoksyczny, prasugrel, substancja czynna, tabletka powlekana, toksyczność rozwojowa, Ugramel, wada wrodzona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Holoxan 2 g
Ifosfamid, substancja czynna leku Holoxan 2 g, jest przeciwwskazany w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, ze względu na udokumentowane ryzyko teratogenności i toksycznego wpływu na płód. Badania przedkliniczne wykazały uszkodzenia płodu u zwierząt podczas organogenezy, a dane kliniczne potwierdzają możliwość wystąpienia opóźnienia wzrostu płodu, niedokrwistości noworodków oraz licznych wad wrodzonych. Ekspozycja na ifosfamid lub pokrewne oksazafosforyny, takie jak cyklofosfamid, wiąże się także z ryzykiem poronień, leukopenii, pancytopenii oraz hipoplazji szpiku u noworodków. Stosowanie ifosfamidu w ciąży wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka, a pacjentki powinny być szczegółowo informowane o potencjalnych zagrożeniach. Karmienie piersią podczas terapii jest przeciwwskazane, gdyż lek przenika do mleka i może wywołać u dziecka neutropenię, trombocytopenię, niedokrwistość oraz biegunkę.
amenorrhea, azoospermia, cyklofosfamid, genotoksyczność, hipoplazja szpiku, ifosfamid, kriokonserwacja nasienia, leukopenia, mutagenność, neutropenia, niedobór hemoglobiny, niedokrwistość noworodkowa, oksazafosforyna, oligospermia, oogeneza, pancytopenia, poronienie, spermatogeneza, toksyczność ifosfamidu, trombocytopenia, uszkodzenie materiału genetycznego, wada wrodzona, zapalenie żołądka i jelit