tyreotoksykoza
Tyreotoksykoza to stan kliniczny wynikający z nadmiernej ekspozycji tkanek organizmu na hormony tarczycy. Jest to szersze pojęcie niż nadczynność tarczycy, gdyż może być spowodowana nie tylko zwiększoną produkcją hormonów przez tarczycę, ale również ich nadmiernym uwalnianiem z uszkodzonej tkanki gruczołowej, przedawkowaniem egzogennych hormonów czy stosowaniem leków zawierających jod.
Do najczęstszych przyczyn tyreotoksykozy należą: choroba Gravesa-Basedowa, wole guzkowe nadczynne, podostre zapalenie tarczycy, jatrogenne przedawkowanie hormonów tarczycy oraz indukcja jodem. Objawy kliniczne obejmują tachykardię, nadmierne pocenie się, nietolerancję ciepła, drżenie rąk, utratę masy ciała mimo zwiększonego apetytu, niepokój, rozdrażnienie, zaburzenia miesiączkowania u kobiet oraz osłabienie siły mięśniowej.
Diagnostyka tyreotoksykozy opiera się na badaniach laboratoryjnych, które wykazują obniżone stężenie TSH przy podwyższonych poziomach wolnych hormonów tarczycy (fT3, fT4). W diagnostyce różnicowej pomocne są badania obrazowe (USG, scyntygrafia tarczycy) oraz oznaczenie przeciwciał przeciwtarczycowych. Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje stosowanie tyreostatyków, beta-adrenolityków, radiojodu lub leczenie operacyjne.
W ciężkich przypadkach tyreotoksykozy może dojść do przełomu tarczycowego, który stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Nieleczona tyreotoksykoza prowadzi do poważnych powikłań sercowo-naczyniowych, neurologicznych oraz kostno-stawowych, dlatego wczesna diagnostyka i odpowiednie leczenie mają kluczowe znaczenie dla rokowania pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Medithyrox 150 mcg
Przedawkowanie lewotyroksyny sodowej (Medithyrox) prowadzi do stanu tyreotoksykozy, charakteryzującego się nadmiernym przyspieszeniem metabolizmu. Kluczowym wskaźnikiem diagnostycznym jest podwyższone stężenie trijodotyroniny (T3) w surowicy, które przewyższa diagnostyczną wartość poziomów tyroksyny (T4) i wolnej tyroksyny (fT4). Objawy kliniczne obejmują tachykardię (>100 uderzeń/min), arytmie, niepokój, pobudzenie, hiperkinezję oraz w skrajnych przypadkach napady drgawkowe i ostrą psychozę. Szczególnie narażone na powikłania są osoby z chorobami serca, predyspozycjami do zaburzeń psychotycznych, długotrwale stosujące lewotyroksynę, osoby starsze oraz pacjenci z chorobami neurologicznymi.
dezorganizacja myślenia, hiperkineza, lek beta-adrenolityczny, lewotyroksynа sodowa, Medithyrox, migotanie przedsionków, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, niepokój psychoruchowy, ostra psychoza, plazmafereza, pobudzenie psychoruchowe, przemiana materii, tachykardia, trijodotyronina, tyreotoksykoza, tyroksyna, wolna tyroksyna, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Eltroxin
Lewotyroksyna charakteryzuje się wąskim indeksem terapeutycznym, co wymaga precyzyjnego dawkowania i regularnego monitorowania klinicznego oraz laboratoryjnego (TSH, fT4). Szczególnie istotny jest okres inicjacji terapii i ustalania dawki, aby uniknąć objawów przedawkowania przypominających tyreotoksykozę. Lewotyroksyny nie należy stosować jako środka odchudzającego, gdyż u pacjentów eutyreotycznych nie powoduje redukcji masy ciała, a wysokie dawki mogą wywołać ciężkie działania niepożądane, zwłaszcza w połączeniu z aminami sympatykomimetycznymi. Orlistat może obniżać wchłanianie lewotyroksyny, co wymaga zachowania co najmniej 4-godzinnej przerwy między lekami oraz regularnego monitorowania funkcji tarczycy. Zmiana preparatu lewotyroksyny wymaga ścisłego nadzoru klinicznego i laboratoryjnego, z możliwością konieczności korekty dawki.
amina sympatykomimetyczna, biotyna, choroba układu krążenia, Eltroxin, eutyreoza, kortykosteroid, lewotyroksyna, moczówka prosta, niedoczynność przysadki mózgowej, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność krążenia, obrzęk śluzowaty, osteoporoza, ostra niewydolność kory nadnerczy, przełom nadnerczowy, tyreotoksykoza, zaburzenie czynności tarczycy, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Thyrosan 50 mg
Thyrosan, zawierający 50 mg propylotiouracylu w tabletce, jest lekiem tyreostatycznym stosowanym w leczeniu nadczynności tarczycy, w tym choroby Gravesa-Basedowa oraz autonomicznego toksycznego gruczolaka tarczycy. Lek jest wykorzystywany także w przygotowaniu do tyreoidektomii oraz terapii jodem radioaktywnym I, gdzie celem jest osiągnięcie eutyreozy i zmniejszenie ryzyka powikłań około- i pooperacyjnych. Propylotiouracyl hamuje enzym peroksydazę tarczycową, co prowadzi do zahamowania syntezy hormonów tarczycy, a także blokuje konwersję T4 do aktywnego T3, co jest szczególnie istotne w ciężkich postaciach nadczynności oraz w przełomie tarczycowym.
autonomiczny toksyczny gruczolak tarczycy, choroba Gravesa-Basedowa, eutyreoza, hormony tarczycy, jod promieniotwórczy, konwersja T4 do T3, leczenie jodem radioaktywnym, lek tyreostatyczny, nadczynność tarczycy, peroksydaza tarczycowa, pierwszy trymestr ciąży, powikłania sercowo-naczyniowe, propylotiouracyl, przełom tarczycowy, terapia wielolekowa, tyreoidektomia, tyreotoksykoza - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Medithyrox 137 mcg
Medithyrox, zawierający lewotyroksynę sodową w dawkach od 13 do 200 μg, jest stosowany w szerokim spektrum zaburzeń czynności tarczycy, zarówno w terapii substytucyjnej, jak i supresyjnej. Wskazania obejmują łagodne wole obojętne (dawki zwykle 75-200 μg), profilaktykę nawrotów po strumektomii, niedoczynność tarczycy (50-200 μg), terapię supresyjną w raku tarczycy (zwykle >150 μg), suplementację podczas leczenia nadczynności tarczycy (50-100 μg) oraz diagnostykę w testach supresji tarczycy (75, 100, 150 lub 200 μg). Preparat umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta, a tabletki są łatwo identyfikowalne dzięki wytłoczonym oznaczeniom liczbowym. Terapia wymaga regularnego monitorowania parametrów hormonalnych (TSH, fT4, fT3) i dostosowywania dawki, szczególnie u osób starszych i z chorobami sercowo-naczyniowymi.
autonomia tarczycy, choroba sercowo-naczyniowa, leczenie radiojodem, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, parametr czynności tarczycy, powiększenie tarczycy, strumektomia, supresja TSH, terapia substytucyjna, terapia supresyjna, test supresji tarczycy, tyreoidektomia, tyreostatyk, tyreotoksykoza, wole obojętne, zaburzenie czynności tarczycy, zróżnicowany rak tarczycy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Medikinet CR 60 mg 60 mg
Metylofenidat w postaci kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu Medikinet CR jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym sacharozę (139,20 mg – 159,22 mg w dawce 60 mg), co jest istotne u osób z nietolerancją cukrów. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jaskra w każdej postaci ze względu na ryzyko podwyższenia ciśnienia wewnątrzgałkowego. Leku nie należy stosować u pacjentów z guzem chromochłonnym, nadczynnością tarczycy, tyreotoksykozą oraz w trakcie i przez co najmniej 14 dni po odstawieniu nieselektywnych, nieodwracalnych inhibitorów MAO z powodu ryzyka przełomu nadciśnieniowego. Ponadto, przeciwwskazania obejmują ciężkie zaburzenia psychiczne, takie jak ciężka depresja, jadłowstręt psychiczny, skłonności samobójcze, objawy psychotyczne, schizofrenia, choroba afektywna dwubiegunowa typu I oraz zaburzenia osobowości typu borderline.
ADHD, anomalia naczyniowa, antagonista receptora H2, bezkwaśność żołądka, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba niedokrwienna serca, ciężka depresja, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dysfagia, guz chromochłonny, inhibitor pompy protonowej, inhibitory monoaminooksydazy, jadłowstręt psychiczny, jaskra, kanałopatia, kardiomiopatia, lek zobojętniający kwas żołądkowy, metylofenidat, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na metylofenidat, nietolerancja cukrów, niewydolność serca, objawy psychotyczne, osobowość borderline, przełom nadciśnieniowy, schizofrenia, skłonności samobójcze, tętniak mózgu, tyreotoksykoza, udar, wrodzone wady serca, zaburzenia naczyń mózgowych, zaburzenia nastroju, zaburzenia odżywiania, zaburzenia osobowości, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń, zarostowa choroba tętnic, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Atenza 18 mg
Lek Atenza (metylofenidat) posiada liczne bezwzględne przeciwwskazania, które klinicysta musi uwzględnić przed rozpoczęciem terapii u pacjentów z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej. Należą do nich nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (3,4–6,8 mg w zależności od dawki: 18–54 mg). Przeciwwskazania endokrynologiczne obejmują guz chromochłonny nadnerczy oraz nadczynność tarczycy/tyreotoksykozę. Stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane podczas terapii nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO lub w okresie krótszym niż 14 dni od ich odstawienia ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Ponadto, Atenza jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami psychicznymi (np. ciężka depresja, psychozy, mania, schizofrenia, choroba afektywna dwubiegunowa typu I), a także u osób z poważnymi schorzeniami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak ciężkie nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, dławica piersiowa, kardiomiopatie, czy zaburzenia rytmu serca, ze względu na ryzyko zaostrzenia tych stanów.
anoreksja, arytmia, choroba afektywna dwubiegunowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja, dławica piersiowa, działanie sympatykomimetyczne, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitory monoaminooksydazy, jaskra, kanałopatia, kardiomiopatia, labilność emocjonalna, mania, metylofenidat, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na metylofenidat, niedokrwienie mięśnia sercowego, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, objawy psychotyczne, osobowość borderline, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, schizofrenia, skłonności samobójcze, skurcz naczyń, tętniak mózgu, tyreotoksykoza, udar mózgu, zaburzenia psychopatyczne, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń, zarostowa choroba tętnic, zawał mięśnia sercowego, zespół nadpobudliwości psychoruchowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – AuroGastro
Podczas stosowania leku AuroGastro (hioscyna butylobromek) 10 mg należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z tachykardią, tyreotoksykozą, niewydolnością serca oraz po operacjach kardiochirurgicznych ze względu na ryzyko nasilenia częstości akcji serca. Ponadto, ze względu na właściwości antycholinergiczne, lek może powodować wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania, nasilać zaparcia i ryzyko niedrożności jelit, a także prowadzić do zatrzymania moczu u osób z problemami dotyczącymi ujścia moczu. W przypadku wystąpienia ostrego, niewyjaśnionego bólu brzucha z towarzyszącymi objawami takimi jak gorączka, nudności, zmiany rytmu wypróżnień, tkliwość brzucha, spadek ciśnienia krwi, omdlenia czy obecność krwi w stolcu, konieczna jest natychmiastowa konsultacja lekarska.
działanie antycholinergiczne, gorączka, hioscyna butylobromek, jaskra z wąskim kątem przesączania, krew w stolcu, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedociśnienie, niedrożność jelit, nietolerancja fruktozy, niewydolność serca, nudności i wymioty, operacja kardiochirurgiczna, ostry ból brzucha, tachykardia, tyreotoksykoza, zaburzenia wypróżnień, zatrzymanie moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Elvanse 60 mg
Elvanse (lisdeksamfetaminy dimezylan) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na aminy sympatykomimetyczne lub składniki preparatu, a także u osób stosujących inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) – zarówno jednocześnie, jak i w ciągu 14 dni od zakończenia terapii IMAO, ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Lek jest również przeciwwskazany u pacjentów z nadczynnością tarczycy, jaskrą, stanami przebiegającymi z pobudzeniem oraz u osób z jawnie klinicznymi chorobami układu sercowo-naczyniowego, zaawansowaną miażdżycą naczyń i umiarkowanym lub ciężkim nadciśnieniem tętniczym, ze względu na potencjalne nasilenie objawów i ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych. Warto podkreślić, że lisdeksamfetamina może zwiększać ciśnienie tętnicze i ciśnienie wewnątrzgałkowe, co stanowi istotne zagrożenie w wymienionych stanach klinicznych.
aminy sympatykomimetyczne, choroby układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie presyjne, inhibitory monoaminooksydazy, interakcje lekowe, jaskra, łagodne nadciśnienie tętnicze, leki sympatykomimetyczne, lisdeksamfetamina, mania, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, pobudzenie psychoruchowe, przełom nadciśnieniowy, tyreotoksykoza, zaburzenia lękowe, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Eferox 200 mcg
Lewotyroksyna sodowa bezwodna, substancja czynna leku Eferox, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na lek lub substancje pomocnicze, a także u osób z nieleczoną nadczynnością tarczycy, tyreotoksykozą (jawna lub subkliniczna), nieleczoną niedoczynnością nadnerczy oraz niedoczynnością przysadki. Wymaga to uprzedniego wyrównania funkcji nadnerczy i przysadki przed rozpoczęciem terapii. Ponadto, Eferox nie powinien być stosowany w ostrych stanach kardiologicznych, takich jak ostry zawał mięśnia sercowego, ostre zapalenie mięśnia sercowego oraz pancarditis, ze względu na ryzyko nasilenia objawów niewydolności serca i zaburzeń rytmu. Leczenie skojarzone lewotyroksyną i lekami przeciwtarczycowymi jest przeciwwskazane w ciąży z uwagi na ryzyko niedoczynności tarczycy u płodu.
arytmia, choroba tarczycy, hormony tarczycy, lek przeciwtarczycowy, Levothyroxinum natricum, lewotyroksyna sodowa bezwodna, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niedoczynność nadnerczy, niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, pancarditis, powikłanie sercowo-naczyniowe, przełom nadnerczowy, reakcja alergiczna, stężenie TSH, substytucja hormonów tarczycy, terapia substytucyjna, tyreotoksykoza, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Symkinet MR 20 mg
Metylofenidat w postaci kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu (Symkinet MR) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym sacharozę (od 59,7 mg do 238,9 mg w zależności od dawki). Lek nie powinien być stosowany u chorych z jaskrą ze względu na ryzyko wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego. Przeciwwskazania obejmują także zaburzenia endokrynologiczne, takie jak guz chromochłonny nadnerczy (ryzyko przełomu nadciśnieniowego) oraz nadczynność tarczycy lub tyreotoksykozę, gdzie metylofenidat może nasilać objawy tachykardii, niepokoju i nadciśnienia tętniczego. Ponadto, stosowanie leku jest przeciwwskazane podczas terapii nieselektywnymi i nieodwracalnymi inhibitorami MAO oraz w ciągu 14 dni od ich odstawienia ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego.
ADHD, anomalia naczyniowa, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba niedokrwienna serca, ciężka depresja, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor monoaminooksydazy, jadłowstręt psychiczny, jaskra, kanałopatia, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, kardiomiopatia, mania, metylofenidat, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, napad drgawkowy, niewydolność serca, objaw psychotyczny, osobowość borderline, padaczka, próg drgawkowy, schizofrenia, skłonność samobójcza, tętniak mózgu, tyreotoksykoza, udar mózgu, wrodzona wada serca, zaburzenie naczyń mózgowych, zaburzenie nastroju, zaburzenie rytmu serca, zapalenie naczyń, zarostowa choroba tętnic, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Novothyral 75 75 mcg + 15 mcg
Novothyral 75, zawierający 75 µg soli sodowej lewotyroksyny oraz 15 µg soli sodowej liotyroniny, jest stosowany w terapii zastępczej zaburzeń funkcji tarczycy. Działania niepożądane pojawiają się głównie w przypadku nietolerancji dawki lub jej przedawkowania, szczególnie przy szybkim zwiększaniu dawki. Objawy tyreotoksykozy obejmują tachykardię (>100 uderzeń/min), zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków, skurcze dodatkowe), kołatanie serca, napady dławicy piersiowej oraz objawy neurologiczne takie jak bóle głowy, drżenia, niepokój ruchowy i bezsenność. Występują także objawy ze strony układu pokarmowego (wymioty, biegunka), mięśniowego (osłabienie, kurcze), a także uogólnione (uderzenia gorąca, nadmierne pocenie się, utrata masy ciała). W przypadku wystąpienia działań niepożądanych zaleca się zmniejszenie dawki lub czasowe wstrzymanie leczenia, a następnie ostrożne wznowienie terapii.
bezsenność, dławica piersiowa, drżenie, działanie niepożądane, kołatanie serca, migotanie przedsionków, monitorowanie działań niepożądanych, nadciśnienie śródczaszkowe, nadczynność tarczycy, niepokój ruchowy, Novothyral, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, produkt leczniczy, przedawkowanie leku, reakcja alergiczna, rzekomy guz mózgu, skurcz dodatkowy, sól sodowa lewotyroksyny, sól sodowa liotyroniny, tachykardia, terapia zastępcza, tyreotoksykoza, uderzenie gorąca, wysypka skórna, zaburzenie funkcji tarczycy, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Propranolol WZF
Propranolol WZF, jako beta-adrenolityk, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niewydolnością serca, zwłaszcza niekontrolowaną, oraz u osób z zaburzeniami przewodzenia serca, w tym blokiem pierwszego stopnia i bradykardią. Przeciwwskazane jest łączenie propranololu z antagonistami kanału wapniowego o działaniu inotropowo ujemnym (werapamil, diltiazem), ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia, bradykardii i niewydolności serca, szczególnie przy podawaniu dożylnym lub w okresie 48 godzin po odstawieniu antagonistów. Lek może nasilać zaburzenia krążenia obwodowego oraz maskować objawy hipoglikemii, zwłaszcza tachykardię, co jest istotne u pacjentów z cukrzycą i grup ryzyka, takich jak noworodki, osoby w podeszłym wieku czy pacjenci z chorobami wątroby i po hemodializie. Odnotowano przypadki ciężkiej hipoglikemii z drgawkami i śpiączką.
adrenalina, alfa-adrenolityk, antagonista kanału wapniowego, beta-adrenolityk, blok serca pierwszego stopnia, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, diltiazem, encefalopatia wątrobowa, guz chromochłonny, hipoglikemia, lek hipoglikemizujący, marskość wątroby, nadciśnienie wrotne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność lewej komory, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, okres półtrwania leku, reakcja alergiczna, tyreotoksykoza, werapamil, zaburzenie funkcji tarczycy, zaburzenie krążenia obwodowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Letrox 25 mikrogramów 25 mcg
Letrox 25 mikrogramów zawiera lewotyroksynę sodową w dawce 25 µg i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, nieleczoną nadczynnością tarczycy, nieleczoną niedoczynnością nadnerczy oraz przysadki, a także u osób po ostrym zawale mięśnia sercowego, z ostrym zapaleniem mięśnia sercowego lub innymi ostrymi zapaleniami serca. Podanie lewotyroksyny w tych stanach może prowadzić do nasilenia tyreotoksykozy, przełomu nadnerczowego, pogorszenia funkcji mięśnia sercowego oraz powikłań sercowo-naczyniowych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewyrównaną niewydolnością kory nadnerczy, gdzie konieczne jest wcześniejsze leczenie glikokortykosteroidami przed rozpoczęciem terapii lewotyroksyną.
U kobiet w ciąży jednoczesne stosowanie lewotyroksyny i leków tyreostatycznych jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko niedoczynności tarczycy u płodu spowodowanej przenikaniem tyreostatyków przez łożysko. Leczenie nadczynności tarczycy w ciąży powinno odbywać się wyłącznie monoterapią tyreostatyczną w najniższej skutecznej dawce. Sama ciąża nie stanowi przeciwwskazania do stosowania Letrox 25 µg, jednak dawkowanie powinno być dostosowane do stanu klinicznego pacjentki. Reakcje alergiczne na lewotyroksynę lub substancje pomocnicze manifestujące się wysypką, świądem czy obrzękiem również wykluczają stosowanie tego preparatu. Wskazane jest dokładne rozważenie przeciwwskazań i monitorowanie pacjentów podczas terapii.
glikokortykosteroid, lek tyreostatyczny, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, niedoczynność nadnerczy, niedoczynność przysadki, niewydolność kory nadnerczy, ostre zapalenie mięśnia sercowego, ostre zapalenie osierdzia, ostre zapalenie serca, ostre zapalenie wsierdzia, ostry zawał mięśnia sercowego, powikłanie sercowo-naczyniowe, przełom nadnerczowy, reakcja nadwrażliwości, tyreotoksykoza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Althyxin 25 mcg/5 ml
Przedawkowanie lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej preparatu Althyxin, prowadzi do objawów tyreotoksykozy, z dominującym wzrostem stężenia hormonu T3, który jest bardziej wiarygodnym markerem niż T4 lub fT4. Klinicznie obserwuje się zaburzenia ze strony układu sercowo-naczyniowego (tachykardia >100/min, arytmie, nadciśnienie, ból w klatce piersiowej, a w ciężkich przypadkach zastoinową niewydolność serca i zapaść kardiogenną), zaburzenia trawienne (wymioty, ból brzucha, biegunka, wzmożony apetyt z utratą masy ciała) oraz objawy neurologiczne (drażliwość, bezsenność, pobudzenie, drgawki, śpiączka). Objawy mogą pojawić się zarówno w ciągu kilku godzin, jak i z opóźnieniem kilku dni po przedawkowaniu. U pacjentów z padaczką istnieje ryzyko prowokacji napadów, a w rzadkich przypadkach mogą wystąpić przełom tarczycowy, ciężkie zaburzenia rytmu, niewydolność serca, śpiączka i zgon.
dawka supraterapeutyczna, dławica piersiowa, hiperkineza, hormon T3, hormon T4, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, napad padaczkowy, niewydolność serca, perystaltyka jelit, plazmafereza, płukanie żołądka, propylotiouracyl, przełom tarczycowy, skurcz dodatkowy, tachykardia, tyreotoksykoza, układ współczulny, zaburzenie kardiologiczne, zapaść kardiogenna, zastoinowa niewydolność serca, zatrucie ostre - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Althyxin 100 mcg
Produkt leczniczy Althyxin, zawierający lewotyroksynę sodową w dawkach od 25 do 200 µg, nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn przy prawidłowym dawkowaniu. Lewotyroksyna, będąca syntetycznym odpowiednikiem endogennego hormonu tarczycy, nie powinna zaburzać funkcji psychomotorycznych, o ile dawka jest odpowiednio dobrana i parametry hormonalne są stabilne. W trakcie terapii należy jednak uwzględnić indywidualny stan kliniczny pacjenta, monitorować objawy tyreotoksykozy (np. tachykardię, drżenie rąk, nadmierną potliwość, niepokój) oraz zwrócić uwagę na potencjalne interakcje lekowe, które mogą wpływać na biodostępność leku lub nasilać działania niepożądane.
badanie laboratoryjne, biodostępność lewotyroksyny, choroba układu sercowo-naczyniowego, drżenie rąk, działanie niepożądane, farmakologia, farmakoterapia, hormon tarczycy, interakcja lekowa, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, nadmierna potliwość, niedoczynność tarczycy, politerapia, stężenie hormonu, syntetyczny odpowiednik, tachykardia, terapia substytucyjna, tyreotoksykoza - Leksykon substancji czynnych
Ipidakryna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Ipidakryna chlorowodorku, dostępna w formie tabletek 20 mg oraz roztworów do wstrzykiwań 5 mg/ml i 15 mg/ml, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, tyreotoksykozą, chorobami układu krążenia oraz układu oddechowego. U pacjentów z chorobą wrzodową konieczne jest monitorowanie stanu klinicznego i dostosowanie dawkowania w przypadku objawów ze strony przewodu pokarmowego. W tyreotoksykozie wskazana jest ocena i regularne monitorowanie funkcji tarczycy ze względu na ryzyko nasilenia działań sercowo-naczyniowych leku. Ze względu na hamowanie acetylocholinesterazy, ipidakryna może wpływać na hemodynamikę, częstość akcji serca i przewodnictwo mięśnia sercowego, co wymaga monitorowania parametrów układu krążenia, zwłaszcza na początku terapii.
acetylocholinesteraza, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, choroby układu krążenia, choroby układu oddechowego, ciśnienie tętnicze, działanie cholinergiczne, ipidakryna chlorowodorek, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, parametry hemodynamiczne, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewodnictwo mięśnia sercowego, skurcz oskrzeli, tyreotoksykoza, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Althyxin 100 mcg/5 ml
Przedawkowanie lewotyroksyny sodowej (Althyxin) prowadzi do nadmiernej stymulacji metabolizmu, z dominującym wzrostem stężenia trójjodotyroniny (T3), która jest bardziej wiarygodnym wskaźnikiem toksyczności niż T4 lub fT4. Ostre zatrucia mają zwykle umiarkowane nasilenie, zwłaszcza u pacjentów bez chorób kardiologicznych, a objawy mogą pojawić się od kilku godzin do kilku dni po podaniu dawki. Klinicznie obserwuje się objawy nadczynności tarczycy, w tym tachykardię, arytmie (migotanie przedsionków, skurcze dodatkowe), bóle w klatce piersiowej, nadciśnienie, a w ciężkich przypadkach zastoinową niewydolność serca i zapaść kardiogenną. Dodatkowo występują zaburzenia termoregulacji (gorączka, potliwość), objawy neurologiczne (splątanie, śpiączka, drgawki) oraz zaburzenia zachowania (pobudzenie, psychoza). U pacjentów z padaczką mogą pojawić się napady padaczkowe, a w rzadkich przypadkach masywne zatrucie może prowadzić do przełomu tarczycowego z ryzykiem śmierci.
Althyxin, arytmia, biegunka, dławica piersiowa, działanie beta-adrenergiczne, hiperkineza, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, napad padaczkowy, plazmafereza, propranolol, propylotiouracyl, przełom tarczycowy, skurcz dodatkowy, splątanie, stan lękowy, tachykardia, trójjodotyronina, tyreotoksykoza, zaburzenie kardiologiczne, zapaść kardiogenna, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Althyxin 25 mcg/5 ml
Lek Althyxin, zawierający lewotyroksynę sodową w dawkach 25, 50 i 100 mikrogramów/5 ml w postaci roztworu doustnego, posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnie przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z nadwrażliwością na lewotyroksynę lub substancje pomocnicze, takie jak metylu parahydroksybenzoesan sodowy (9 mg/5 ml) oraz glicerol (3780 mg/5 ml), ze względu na ryzyko reakcji alergicznych. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u chorych z niewyrównaną niewydolnością nadnerczy bez leczenia kortykosteroidami, nieleczoną niewydolnością przysadki oraz nieleczoną nadczynnością tarczycy, gdyż może to prowadzić do poważnych powikłań, w tym przełomu nadnerczowego i nasilenia tyreotoksykozy.
endokrynolog, hormon tarczycy, kortykosteroidy, leki przeciwtarczycowe, lewotyroksyna sodowa, metylu parahydroksybenzoesan sodowy, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność nadnerczy, niewydolność przysadki, oś podwzgórze-przysadka, przełom nadnerczowy, roztwór doustny, tarczyca płodu, tyreotoksykoza, zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia rytmu serca, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie wszystkich warstw serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Formodual
Produkt leczniczy Formodual, zawierający 200 µg beklometazonu dipropionianu oraz 6 µg formoterolu fumaranu dwuwodnego na dawkę, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, tachyarytmie, przerostowa kardiomiopatia z zawężeniem drogi odpływu, ciężka niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze oraz u osób z wydłużonym odstępem QTc (>0,44 s). Formoterol może samodzielnie wydłużać QTc, co zwiększa ryzyko arytmii. Przed planowanym znieczuleniem halogenowymi środkami należy odczekać minimum 12 godzin od ostatniej dawki Formodual. Dodatkowo, u pacjentów z tyreotoksykozą, cukrzycą, guzem chromochłonnym oraz niewyrównaną hipokaliemią konieczne jest ścisłe monitorowanie i korekta stanu klinicznego, ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych, w tym hiperglikemii i ryzyka ciężkiej hipokaliemii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu teofiliny, steroidów lub leków moczopędnych.
anoreksja, blok przedsionkowo-komorowy, cechy cushingoidalne, centralna chorioretinopatia surowicza, gruźlica płuc, guz chromochłonny, hipoglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kardiomiopatia przerostowa, kortykosteroid wziewny, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie, niedokrwienna choroba serca, niewydolność serca, paradoksalny skurcz oskrzeli, przełom nadnerczowy, tachyarytmia, tyreotoksykoza, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie czynności nadnerczy, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zwężenie aorty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Propranolol Accord 40 mg
Propranolol Accord w dawkach 10 mg i 40 mg jest nieselektywnym beta-adrenolitykiem o szerokim spektrum zastosowań w kardiologii i neurologii. W leczeniu dławicy piersiowej redukuje zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen poprzez obniżenie częstości akcji serca, kurczliwości i ciśnienia tętniczego, co zmniejsza częstość i nasilenie epizodów dławicowych. W nadciśnieniu tętniczym obniża ciśnienie poprzez zmniejszenie rzutu serca, hamowanie uwalniania reniny i redukcję aktywności układu współczulnego. W prewencji wtórnej zawału serca zmniejsza ryzyko ponownego incydentu i śmiertelność sercowo-naczyniową. Ponadto jest skuteczny w kardiomiopatii przerostowej zawężającej, nadkomorowych i komorowych zaburzeniach rytmu serca, nadczynności tarczycy, guzie chromochłonnym (w połączeniu z alfa-adrenolitykiem), drżeniu samoistnym, profilaktyce migreny oraz zmniejszaniu ryzyka krwawienia z żylaków przełyku u pacjentów z nadciśnieniem wrotnym.
alfa-adrenolityk, beta-adrenolityk, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa, dławica wysiłkowa, drżenie samoistne, ekstrasystolia komorowa, glikozydy nasercowe, guz chromochłonny, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, migotanie przedsionków, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wrotne, nadczynność tarczycy, nadkomorowe zaburzenia rytmu serca, objawy nadczynności tarczycy, profilaktyka migreny, propranolol, receptory alfa-adrenergiczne, receptory beta-adrenergiczne, trójjodotyronina, trzepotanie przedsionków, tyreotoksykoza, tyroksyna, zawał serca, żylaki przełyku - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Eferox 137 mcg
Lek Eferox zawierający lewotyroksynę sodową bezwodną jest wskazany przede wszystkim w leczeniu niedoczynności tarczycy, gdzie substytucja hormonalna jest niezbędna do przywrócenia prawidłowego metabolizmu. Dostępny w szerokim zakresie dawek od 25 do 200 mikrogramów, umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Eferox stosuje się także w profilaktyce nawrotów wola po resekcji tarczycy u pacjentów w stanie eutyreozy oraz w leczeniu łagodnego wola, gdzie supresja TSH prowadzi do zmniejszenia objętości gruczołu. W terapii raka tarczycy lek pełni podwójną rolę: substytucyjną oraz supresyjną, hamując wydzielanie TSH i zmniejszając ryzyko nawrotu nowotworu. W nadczynności tarczycy Eferox stosowany jest w dawkach 25-100 mikrogramów po osiągnięciu eutyreozy, w terapii skojarzonej z tyreostatykami, natomiast wyższe dawki (100-200 mikrogramów) wykorzystywane są w teście hamowania czynności tarczycy.
choroba tarczycy, dysfunkcja tarczycy, eutyreoza, fT3, fT4, hormon tarczycy, łagodne wole, lek przeciwtarczycowy, Levothyroxinum natricum, lewotyroksyna sodowa bezwodna, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, rak tarczycy, resekcja wola, substytucja hormonalna, supresja TSH, terapia supresyjna, test hamowania tarczycy, TSH, tyreoidektomia, tyreostatyk, tyreotoksykoza, wole - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Eferox 75 mcg
Lewotyroksyna sodowa, substancja czynna preparatu Eferox, jest syntetycznym odpowiednikiem naturalnego hormonu tarczycy, dostępna w dawkach od 25 do 200 µg w formie tabletek. Mechanizm działania leku polega na uzupełnieniu fizjologicznych niedoborów hormonu, co przy prawidłowo dobranej dawce prowadzi do wyrównania stanu hormonalnego (eutyreozy). Brak dedykowanych badań klinicznych dotyczących wpływu lewotyroksyny na zdolności psychomotoryczne, w tym prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn, jest uzasadniony farmakologicznym profilem leku, który nie wywołuje bezpośrednich zaburzeń funkcji psychomotorycznych. Jednakże choroby tarczycy, zwłaszcza w stanie niewyrównanym, mogą same w sobie negatywnie wpływać na sprawność psychofizyczną pacjenta.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tirosint Sol 100 mcg
Preparat Tirosint Sol, zawierający lewotyroksynę sodową w dawkach od 13 do 200 mikrogramów, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które lekarz musi uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Należą do nich nietolerancja lewotyroksyny lub substancji pomocniczych, nieleczona niewydolność kory nadnerczy, nieleczona niedoczynność przysadki mózgowej oraz nieleczona nadczynność tarczycy. W tych stanach podanie lewotyroksyny może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak przełom nadnerczowy, zaburzenia hormonalne czy nasilenie tyreotoksykozy. Ponadto, terapia jest przeciwwskazana w ostrych stanach kardiologicznych, takich jak ostry zawał mięśnia sercowego, ostre zapalenie mięśnia sercowego oraz zapalenie osierdzia lub wsierdzia, ze względu na ryzyko pogorszenia stanu pacjenta i zwiększenia zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen.
leczenie skojarzone, lek tyreostatyczny, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, niedoczynność przysadki mózgowej, niedoczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy płodu, nietolerancja substancji czynnej, niewydolność kory nadnerczy, przełom nadnerczowy, roztwór doustny, terapia nadczynności tarczycy, terapia substytucyjna tarczycy, Tirosint Sol, tyreotoksykoza, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie serca, zapalenie wsierdzia, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Jodid 200 200 mcg jodu
Preparat Jodid 200 zawiera 200 mikrogramów jodu w postaci jodku potasu i jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z jawną oraz utajoną nadczynnością tarczycy, gdzie dawka jodu przekracza bezpieczny poziom 150 μg/dobę, co może prowadzić do nasilenia tyreotoksykozy. Ponadto, stosowanie leku jest niewskazane u osób z autonomicznym gruczolakiem tarczycy oraz ogniskowym lub rozsianym wolem guzkowym o autonomicznym wydzielaniu, ze względu na ryzyko wywołania efektu Jod-Basedowa i nadmiernej produkcji hormonów tarczycy. Przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość na jodek potasu lub substancje pomocnicze, co może skutkować reakcjami alergicznymi, w tym anafilaksją.
alergia na jod, autonomiczny gruczolak tarczycy, diagnostyka radiologiczna, jawna nadczynność tarczycy, jod, jodek potasu, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, poziom TSH, scyntygrafia tarczycy, środek cieniujący, subkliniczna nadczynność tarczycy, tyreotoksykoza, utajona nadczynność tarczycy, wole guzkowe, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Althyxin 50 mcg/5 ml
Przedawkowanie lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej Althyxin dostępnego w stężeniach 25, 50 i 100 µg/5 mL, prowadzi do nadmiernego przyspieszenia metabolizmu i rozwoju tyreotoksykozy. Diagnostycznie istotne jest monitorowanie stężenia T3, które jest bardziej wiarygodnym wskaźnikiem przedawkowania niż T4 lub fT4. Objawy kliniczne obejmują zaburzenia ze strony układu trawiennego (wymioty, ból brzucha, biegunka, utrata masy ciała), sercowo-naczyniowego (tachykardia, arytmie, nadciśnienie, niewydolność serca), neurologicznego (drażliwość, bezsenność, drgawki, śpiączka) oraz ogólne (gorączka, pocenie się). Szczególnie niebezpieczne są powikłania kardiologiczne i ryzyko przełomu tarczycowego, który może prowadzić do zapaści kardiogennej i śmierci, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu krążenia.
Althyxin, arytmia, bezsenność, biegunka, dławica piersiowa, drażliwość, drgawki, epilepsja, hiperkineza, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, lit, migotanie przedsionków, nadciśnienie, napad padaczkowy, ostra psychoza, plazmafereza, płukanie żołądka, pobudzenie, propranolol, propylotiouracyl, przełom tarczycowy, rozszerzenie źrenic, skurcze dodatkowe, śpiączka, tachykardia, trójjodotyronina, tyreotoksykoza, tyroksyna, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia kardiologiczne, zaburzenia świadomości, zapaść kardiogenna, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Coldrex Junior C (300 mg + 5 mg + 20 mg)/sasz.
Coldrex Junior C, zawierający w jednej saszetce 300 mg paracetamolu, 5 mg chlorowodorku fenylefryny oraz 20 mg kwasu askorbinowego, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, ciężką niewydolnością wątroby i nerek oraz u dzieci poniżej 6 roku życia. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje lekowe, zwłaszcza z zydowudyną (ryzyko neutropenii) oraz inhibitorami monoaminooksydazy (ryzyko przełomu nadciśnieniowego), w tym w okresie do 2 tygodni po zakończeniu terapii MAO. Preparat nie powinien być stosowany u pacjentów przyjmujących inne leki zawierające paracetamol lub sympatykomimetyki, aby uniknąć przedawkowania i nasilenia działań niepożądanych.
aminy katecholowe, choroba wieńcowa, choroby układu sercowo-naczyniowego, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, cukrzyca, działania niepożądane, fenylefryna, hepatotoksyczność, hiperoksaluria, inhibitory MAO, jaskra z wąskim kątem, kamica nerkowa, kwas askorbowy, monitoring funkcji wątroby, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancje czynne, neutropenia, paracetamol, poziom glukozy, przedawkowanie paracetamolu, przełom nadciśnieniowy, przerost gruczołu krokowego, sympatykomimetyk, toksyczność szpiku kostnego, tyreotoksykoza, umiarkowana niewydolność wątroby, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zydowudyna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Levothyroxine Accord 175 mcg
Levothyroxine Accord, zawierający lewotyroksynę sodową w dawkach od 12,5 do 200 µg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym barwniki takie jak E 110, E 129 i E 102. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nieleczoną niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność przysadki, nieleczoną nadczynność tarczycy oraz ostre choroby serca, takie jak świeżo przebyty zawał mięśnia sercowego, ostre zapalenie mięśnia sercowego i pancarditis. W okresie ciąży nie należy stosować lewotyroksyny w skojarzeniu z lekami przeciwtarczycowymi ze względu na ryzyko indukcji niedoczynności tarczycy u płodu.
autonomiczny guzek tarczycy, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, fenytoina, hiperkortyzolizm, inhibitor pompy protonowej, karbamazepina, kolestypol, kolestyramina, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwtarczycowy, lek tyreostatyczny, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy płodu, niewyrównana cukrzyca, preparat wiążący kwasy żółciowe, przełom nadnerczowy, tachyarytmia, tyreotoksykoza, zaburzenie funkcji tarczycy, zaburzenie wchłaniania, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie wszystkich warstw serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Eferox 200 mcg
Przedawkowanie lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej preparatu Eferox, prowadzi do objawów nadczynności tarczycy, z dominującym wzrostem stężenia T3 jako bardziej wiarygodnym wskaźnikiem niż T4 lub fT4. Kliniczna manifestacja obejmuje objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, arytmie, dławica piersiowa), nerwowego (pobudzenie, dezorientacja, napady padaczkowe), mięśniowego (drżenia, skurcze), pokarmowego (biegunka), oddechowego (tachypnoe), termoregulacji (gorączka, nadmierna potliwość) oraz autonomicznego (mydriaza). Objawy mogą pojawić się z opóźnieniem do 6 dni z powodu wolnej konwersji T4 do aktywnego T3. Dawki nawet do 10 mg lewotyroksyny mogą być tolerowane bez poważnych powikłań, jednak u pacjentów z chorobą wieńcową ryzyko powikłań, w tym przełomu tarczycowego, jest znacznie podwyższone.
chloropromazyna, choroba wieńcowa serca, diazepam, dławica piersiowa, hipertermia, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, liotyronina, mydriaza, nadczynność tarczycy, nagła śmierć sercowa, napad drgawkowy, napad padaczkowy, niewydolność krążenia, niewydolność wielonarządowa, plazmafereza, propranolol, przełom tarczycowy, receptory beta-adrenergiczne, T3, T4, tachykardia, tachypnoe, tyreotoksykoza, układ współczulny, węgiel leczniczy, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon chorób i schorzeń
Nadczynność tarczycy – Epidemiologia
Nadczynność tarczycy (hipertyreoza) charakteryzuje się nadmiernym stężeniem hormonów tarczycy w tkankach i występuje globalnie z częstością od 0,2% do 1,4%. W Europie dotyka około 0,8% populacji, a w USA 1,3%, z podziałem na 0,5% jawnej i 0,7% subklinicznej postaci. Choroba Gravesa-Basedowa jest dominującą przyczyną nadczynności w krajach z wystarczającą podażą jodu, odpowiadając za 60-80% przypadków, z roczną zapadalnością około 50 na 100 000 osób. Wole guzkowe toksyczne i gruczolak toksyczny stanowią odpowiednio 15-20% i 3-5% przypadków. Subkliniczna nadczynność, definiowana jako obniżone TSH przy prawidłowych fT4 i T3, występuje u 1-2% populacji, a u osób powyżej 70. roku życia na obszarach z niedoborem jodu nawet do 15%. Ryzyko powikłań, takich jak migotanie przedsionków, złamania kości i zwiększona śmiertelność z powodu chorób sercowo-naczyniowych, jest szczególnie wysokie przy TSH <0,10 mIU/L.
choroba Gravesa-Basedowa, gruczolak toksyczny, hormon tyreotropowy, immunoglobulina stymulująca tarczycę, leczenie jodem radioaktywnym, leki przeciwtarczycowe, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, niedobór jodu, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, osteoporoza, prolaktyna, przeciwciała anty-TPO, przeciwciała przeciwko receptorowi TSH, przełom tarczycowy, scyntygrafia tarczycy, subkliniczna nadczynność tarczycy, trójjodotyronina, tyreotoksykoza, tyreotoksykoza indukowana amiodaronem, udar mózgu, wole guzkowe toksyczne, wolna tyroksyna, wychwyt radioaktywnego jodu, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Celipres 100 100 mg
Celipres 100, zawierający chlorowodorek celiprololu w dawce 100 mg, jest beta-adrenolitykiem o charakterystycznym profilu działań niepożądanych, które najczęściej mają łagodny i przemijający przebieg. Do często obserwowanych należą bóle głowy, napady gorąca, astenia, zawroty głowy, zmęczenie, nudności oraz zaburzenia snu (senność i bezsenność). Ze względu na aktywność ß2-agonistyczną mogą pojawić się drżenia i kołatanie serca. Rzadziej występują depresja, alergiczne zapalenie płuc, skurcz oskrzeli, a także zaburzenia widzenia i reakcje skórne, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Beta-adrenolityki mogą maskować objawy hipoglikemii i tyreotoksykozy, co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami endokrynologicznymi. Warto zwrócić uwagę na ryzyko zaostrzenia istniejących zaburzeń przewodzenia sercowego, niewydolności serca oraz choroby Raynauda.
alergiczne zapalenie płuc, aminotransferaza, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chlorowodorek celiprololu, choroba Raynauda, chromanie przestankowe, drżenie, duszność wysiłkowa, hiperglikemia, hipoglikemia, impotencja, kołatanie serca, koszmar senny, łuszczyca, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, omdlenie, osłabienie mięśni, parestezja, plamica, pokrzywka, przeciwciało przeciwjądrowe, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja nadwrażliwości, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchość oka, szum w uszach, tachykardia, toczeń, tyreotoksykoza, utajona cukrzyca, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie ortostatyczne, zapalenie płuc, zawrót głowy, zeskórnienie spojówki, zespół Raynauda, zmniejszenie libido