Specjalne ostrzeżenia
Carteol LP 2% Preservative Free

Carteol LP 2% Preservative Free zawiera karteololu chlorowodorek w stężeniu 20 mg/ml, będący beta-adrenolitykiem stosowanym miejscowo w leczeniu jaskry. Preparat wymaga zachowania szczególnej ostrożności ze względu na możliwość ogólnoustrojowego wchłaniania i działań niepożądanych charakterystycznych dla beta-blokerów, takich jak bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, czy zaostrzenie chorób układu oddechowego (np. astmy, POChP). Należy unikać jednoczesnego stosowania z innymi beta-adrenolitykami, amiodaronem oraz niektórymi blokerami kanału wapniowego (beprydyl, werapamil, diltiazem). W terapii ostrej jaskry z zamkniętym kątem przesączania karteolol powinien być łączony z lekami zwężającymi źrenicę. Długotrwałe stosowanie wymaga monitorowania tachyfilaksji, a u pacjentów z chorobami rogówki i użytkowników soczewek kontaktowych należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko suchości oka i nietolerancji soczewek.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania preparatu Carteol LP 2% Preservative Free

Carteol LP 2% Preservative Free zawiera karteololu chlorowodorek w stężeniu 20 mg/ml, który jest substancją o działaniu beta-adrenolitycznym. Podczas stosowania tego preparatu konieczne jest przestrzeganie określonych środków ostrożności zarówno w odniesieniu do działania miejscowego na oko, jak i potencjalnych działań ogólnoustrojowych.1

Ostrzeżenia związane z działaniem miejscowym na oko

Interakcja z innymi beta-adrenolitykami: Należy zachować szczególną ostrożność przy podawaniu karteololu chlorowodorku pacjentom już stosującym ogólnoustrojowe leki beta-adrenolityczne, ponieważ może dojść do nasilenia działania na ciśnienie wewnątrzgałkowe lub nasilenia ogólnych działań związanych z blokadą receptorów beta-adrenergicznych. Jednoczesne stosowanie dwóch leków beta-adrenolitycznych podawanych miejscowo nie jest zalecane.2

W przypadku leczenia ostrej jaskry z zamkniętym kątem przesączania, karteolol powinien być stosowany jednocześnie z lekami zwężającymi źrenice. Jest to konieczne, ponieważ głównym celem terapeutycznym w tej sytuacji jest ponowne otwarcie kąta przesączania, a karteolol ma niewielki wpływ na źrenicę lub nie wywiera go wcale.3

Należy zachować ostrożność po zabiegach filtracyjnych, gdyż opisywano przypadki odwarstwienia naczyniówki podczas stosowania leków zmniejszających wytwarzanie cieczy wodnistej.4

Soczewki kontaktowe: Stosowanie beta-adrenolityków może prowadzić do zmniejszenia wydzielania łez, co zwiększa ryzyko nietolerancji soczewek kontaktowych.5

Tachyfilaksja: W trakcie długotrwałego leczenia może wystąpić zmniejszenie wrażliwości na karteolol. Dlatego, aby zapewnić skuteczność długotrwałej terapii, należy raz w roku sprawdzić, czy nie występuje zjawisko tachyfilaksji.6

Choroby rogówki: Beta-adrenolityki okulistyczne mogą powodować suchość oka, dlatego pacjenci ze schorzeniami rogówki powinni być leczeni z zachowaniem szczególnej ostrożności.7

Ostrzeżenia związane z działaniem ogólnoustrojowym

Karteolol, jako lek beta-adrenolityczny, mimo podawania miejscowego do oka wchłania się do krążenia ogólnego, co może powodować działania niepożądane charakterystyczne dla ogólnoustrojowych beta-adrenolityków. Częstość występowania tych działań jest jednak mniejsza niż przy podaniu ogólnym.8

Interakcje lekowe: Należy unikać jednoczesnego stosowania karteololu z amiodaronem, niektórymi lekami blokującymi kanał wapniowy (beprydyl, werapamil, diltiazem) oraz beta-adrenolitykami stosowanymi w leczeniu niewydolności serca.9

Przerwanie leczenia

Leczenia beta-adrenolitykami nie należy nigdy przerywać nagle, szczególnie u pacjentów z dławicą piersiową. Nagłe przerwanie terapii może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca, zawału mięśnia sercowego, a nawet nagłego zgonu. Dawki należy redukować stopniowo przez okres jednego do dwóch tygodni.10

Choroby współistniejące wymagające ostrożności

Choroby układu sercowo-naczyniowego: Pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak choroba niedokrwienna serca, dławica Prinzmetala, niewydolność serca czy niedociśnienie, wymagają szczególnej ostrożności podczas terapii beta-adrenolitykami. Należy starannie ocenić korzyści i ryzyko stosowania oraz rozważyć alternatywne metody leczenia. U takich pacjentów konieczna jest ścisła obserwacja pod kątem nasilenia objawów choroby podstawowej i wystąpienia działań niepożądanych.11

Karteolol powinien być stosowany z ostrożnością u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym pierwszego stopnia ze względu na wydłużenie czasu przewodzenia.12

Bradykardia: Jeśli częstość uderzeń serca w spoczynku spadnie poniżej 50-55 uderzeń na minutę i pacjent odczuwa objawy związane z bradykardią, należy zmniejszyć dawkę leku.13

Choroby naczyń obwodowych: U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego, takimi jak ciężka postać choroby Raynauda lub zespół Raynauda, leczenie należy prowadzić ze szczególną ostrożnością.14

Choroby układu oddechowego

Po zastosowaniu beta-adrenolityków okulistycznych odnotowano przypadki działań niepożądanych ze strony układu oddechowego, włącznie ze zgonami spowodowanymi skurczem oskrzeli u pacjentów z astmą. Carteol LP 2% Preservative Free powinien być stosowany z zachowaniem ostrożności u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) i wyłącznie wtedy, gdy spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.15

Inne stany kliniczne wymagające ostrożności

Hipoglikemia/cukrzyca: Beta-adrenolityki należy podawać z ostrożnością pacjentom z tendencją do samoistnej hipoglikemii lub pacjentom z niestabilną cukrzycą, ponieważ leki te mogą maskować objawy przedmiotowe i podmiotowe ostrej hipoglikemii.16

Guz chromochłonny: Stosowanie beta-adrenolityków w leczeniu nadciśnienia spowodowanego leczonym guzem chromochłonnym wymaga ścisłej kontroli ciśnienia tętniczego.17

Pacjenci z grupy ryzyka: U pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością nerek i/lub wątroby, a także przy jednoczesnym stosowaniu beta-adrenolityków miejscowo i ogólnie, często konieczna jest modyfikacja dawkowania.18

Łuszczyca: Opisywano przypadki zaostrzenia łuszczycy podczas stosowania beta-adrenolityków, dlatego wskazania do stosowania preparatu u pacjentów z łuszczycą powinny być szczegółowo rozważone.19

Reakcje alergiczne i anafilaktyczne

U pacjentów z atopią w wywiadzie lub ciężkimi reakcjami anafilaktycznymi na różne alergeny może wystąpić zwiększona reaktywność przy ponownym kontakcie z tymi alergenami podczas stosowania beta-adrenolityków. U osób skłonnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych leczenie beta-adrenolitykami może nasilić reakcję i spowodować oporność na leczenie epinefryną w standardowych dawkach. Dotyczy to szczególnie przypadków stosowania floktafeniny, jodowych środków kontrastowych, środków znieczulających lub leczenia odczulającego.20

Znieczulenie do zabiegów chirurgicznych

Beta-adrenolityki okulistyczne mogą blokować działanie ogólnych leków beta-adrenergicznych, takich jak adrenalina. Dlatego anestezjolog powinien być poinformowany o stosowaniu przez pacjenta karteololu chlorowodorku.21

Jeśli konieczne jest przerwanie leczenia przed zabiegiem, zazwyczaj wystarczy 48-godzinna przerwa, aby przywrócić wrażliwość na katecholaminy.22

Istnieją jednak sytuacje, w których leczenie beta-adrenolitykami nie powinno być przerywane:

  • U pacjentów z niewydolnością wieńcową zaleca się kontynuowanie leczenia do zabiegu chirurgicznego ze względu na ryzyko wystąpienia objawów związanych z nagłym odstawieniem beta-adrenolityków.23
  • W przypadkach nagłych lub gdy przerwanie leczenia jest niemożliwe, pacjentów należy zabezpieczyć przed zwiększoną aktywnością nerwu błędnego, podając atropinę w premedykacji oraz w późniejszym okresie, jeśli będzie to konieczne.24
  • Podczas znieczulenia należy stosować środki o jak najmniejszym wpływie depresyjnym na mięsień sercowy i uzupełniać objętość krwi krążącej.25

Tyreotoksykoza

Beta-adrenolityki mogą maskować objawy nadczynności tarczycy, szczególnie objawy sercowo-naczyniowe.26

Informacje dotyczące substancji pomocniczych

Preparat zawiera fosforany (sodu diwodorofosforan dwuwodny, disodu fosforan dwunastowodny) w ilości 19,2 µg w każdej kropli, co odpowiada 0,509 mg/ml. U pacjentów z poważnym uszkodzeniem przezroczystej warstwy rogówki, fosforany mogą w bardzo rzadkich przypadkach powodować zmętnienie rogówki na skutek gromadzenia się wapnia podczas leczenia.27

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl